The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,902 Views

  • 14,226 Comments

  • 20,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,337

    Overall
    616,902

ตอนที่ 49 : [ARC IV] เพื่อนพระเอกก็แมนแบบนี้แหละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4614 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

 

ตามบทแล้ว พวกคณะสืบสวนจะไม่ได้เบาะแสอะไรเลยนอกจากรู้ว่ามีคนบุกเข้ามาในป่าต้องห้าม แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นคนนอกหรือคนใน  ซึ่งครั้งนี้ก็ยังเป็นไปตามนั้น อันที่จริงดูเหมือนคนเขียนแค่หาข้ออ้างที่จะทำให้พระเอกได้รับความช่วยเหลือล่าช้ากว่าที่ควรจนเกือบตายเท่านั้น   แต่สำหรับตอนนี้เหตุผลหลักก็คือ

 

[[กลิ่นไอเวทที่แผ่ออกมาจากร่างของโฮสต์อันตรายมาก  นักฆ่าพวกนี้แม้จะไม่ได้เก่งกาจ แต่ก็ระวังตัวแจ  แค่โฮสต์ย่างเท้าเข้ามาในป่า พวกนั้นก็รีบวิ่งจู๊ดไปหาพระเอกแล้ว รีบทำงานรีบเผ่น]] ห้าน้อยรายงานอย่างพอใจ

 

นักฆ่าที่น่าสงสารเหล่านั้นไม่รู้เลยว่าเป้าหมายของพวกตนก็อัปเลเวลมาแล้วเช่นกัน   ความพยายามเตรียมตัวโดมินิกให้พร้อมสู้ของอโดนิสได้ผล  โดมินิกรอดจากการพยายามสังหารมาได้แบบแทบไม่บาดเจ็บ  ในขณะที่ฝ่ายนักฆ่าล้มตายไปเกินครึ่ง   ส่วนที่ชีวิตรีบหนีเอาตัวรอดเมื่อสัมผัสได้ว่าเจ้าชายน้ำแข็งที่น่าหวาดกลัวผู้นั้นกำลังกลับมา  นักฆ่ามืออาชีพที่น่าสงสารเหล่านั้นถึงกับหลั่งน้ำตา ตัดพ้อต่อชีวิต พวกเขาได้แต่สงสัยว่านักเรียนสมัยนี้โหดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

เมื่ออโดนิสมาถึงที่เกิดเหตุพร้อมเรเนลลาก็พบภาพที่ทำให้เขาต้องตะลึง  กองซากศพไร้วิญญาณสิบกว่าชีวิต แต่ละศพสภาพหาที่สมประกอบได้ยากเย็น บางศพยังโชคดีที่ใบหน้ายังคงสภาพเดิม แค่ซีดเทาไร้สีเลือด แต่หลายศพไม่โชคดีขนาดนั้น มีรอยแผลเหวอะหวะพุพองราวโดนไหม้และถูกกัดกินครึ่งๆกลางๆเห็นชั้นกล้ามเนื้อชัดเจน

 

นี่ไม่ใช่การลอบสังหาร แต่เป็นการสังหารหมู่

 

ภาพตรงหน้ามันเหี้ยมโหดเกินไปจนแม้แต่เจ้าหน้าที่หนุ่มผู้เคยผ่านโลกซอมบี้มาแล้วยังหนาวเหน็บไปถึงขั้วกระดูก ไม่ต้องนับถึงเรเนลลาและบรรดานักเรียนคนอื่นๆที่มาเห็นเหตุการณ์  ท่านหญิงคนงามเข่าอ่อนตัวสั่นจนอโดนิสต้องประคอง  คนอื่นที่จิตอ่อนหน่อยไม่อาเจียนก็เป็นลม  ทุกสายตาจ้องไปยังคนผู้หนึ่งซึ่งยืนเด่นอยู่ท่ามกลางกองซากศพ

 

ร่างสูงชโลมไปด้วยเลือดจนมองแทบไม่เห็นสีผิวและชุดเดิม เส้นผมสีนกกาเปียกเหนอะลู่ลงมาปรกใบหน้า ไหล่กว้างค้อมลงราวสัตว์ร้ายที่เฝ้าระวังภัย พร้อมจู่โจมและคร่าชีวิตผู้ที่ล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตที่ยังร้อนระอุ  ดวงตาสีเดียวกับโลหิตที่เปล่งประกายอันตรายคู่นั้นยิ่งขับให้คนตรงหน้าไม่ต่างจากปีศาจร้ายจากอเวจี ทุกคนที่ยังตั้งสติได้เงียบกริบ ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปใกล้ ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง

 

เจ้าชายเอลฟ์หลับตาลง พยายามควบคุมลมหายใจให้สงบ ทันใดนั้นร่างสง่าก็เปล่งรัศมีสว่างนวลตา พร้อมร่างที่เย็นขึ้นเรื่อยๆจนคล้ายก้อนน้ำแข็ง  เรเนลลาที่โดนประคองหนาวสั่น

 

“ท่า...นอโดนิส?” เสียงหวานสั่นเครืออย่างน่าสงสาร  เจ้าชายหนุ่มสงสายตาให้คนที่อยู่ใกล้ที่สุดช่วยประคองคนงามแทน

 

“ท่านอโดนิส...ท่านจะทำอะไรคะ? โดมินิกเขา...” มือนุ่มรีบรั้งอีกฝ่ายไว้ นัยน์ตาคู่ซึ้งเต็มไปด้วยความวิตก เหลือบมองโดมินิกที่เหมือนจะแปลงร่างเป็นสัตว์ร้ายไปแล้วด้วยความระแวง “ถ้าเขา...ทำร้ายท่าน...”

 

“เขาไม่ทำหรอก” เสียงขรึมตอบอย่างมั่นใจ เลื่อนสายตามองมือของนางเอกที่จับมือเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งเอาไว้แน่น 

 

เรเนลลาคลายมือออก พิจารณาสถานการณ์โดยรอบ ก่อนมองโดมินิกที่อยู่ในสภาพนั้นอีกรอบ ในดวงตามีทั้งความหวาดกลัว กังวล และรู้สึกผิด  สุดท้ายก็หันกลับมาที่อโดนิส  ริมฝีปากนุ่มเม้มเบาๆ “ท่าน...พาเขากลับมาให้ได้นะคะ”

 

เจ้าชายเอลฟ์พยักหน้า ถึงช่วงหลังนางเอกจะดูขัดใจพระเอก  แต่ก็ไม่มีอะไรมากกว่านั้น เมื่อครู่ตอนที่เรเนลลามองโดมินิกแม้จะเป็นสายตาหวาดกลัวและระแวงเหมือนคนอื่น แต่อโดนิสยังเห็นความเป็นห่วงอยู่

 

ร่างสูงเดินเข้าไปในเขตต่อสู้ ไอความร้อนสูงที่แผ่ออกมาจากตัวของโดมินิกอาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ยังไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรเจ้าชายน้ำแข็ง  รอบ ยิ่งเข้าใกล้เด็กหนุ่มลูกครึ่งปีศาจมากเท่าใดอากาศยิ่งระอุขึ้น  หากสังเกตดีๆจะพบว่าซากศพที่อยู่ใกล้โดมินิกนั้นถูกเผาไหม้เป็นตอตะโกส่งควันลอยออกมาแล้ว

 

ตรงข้ามกับโดมินิก บรรยากาศรอบกายเจ้าชายน้ำแข็งเย็นขึ้นเรื่อยๆ  ไอเวทของเจ้าชายน้ำแข็งสร้างหิมะให้ตกโปรยปรายลงมา เมื่อเจอความร้อนจากเด็กหนุ่มเลือดผสม จากเกล็ดหิมะแปรเปลี่ยนเป็นหยดน้ำ กลายเป็นสายฝน

 

เจ้าชายแห่งเอลเฟออนหยุดยืนอยู่ห่างจากเด็กหนุ่มครึ่งปีศาจไม่กี่ก้าว  กระแสไอเย็นและสายน้ำชุ่มชื่นเปรียบดั่งการปลอบประโยนอันอ่อนโยน ทำให้เด็กหนุ่มผู้หวาดระแวงต่อทุกสิ่งผ่อนคลายลง เม็ดฝนชำระล้างคราบเลือดและความเหน็ดเหนื่อยทีละนิด

 

“อโดนิส...” โดมินิกอ้าปาก พยายามเปล่งน้ำเสียงแหบแห้งประหนึ่งสัตว์ที่บาดเจ็บออกมา  เมื่อเลือดที่ชโลมกายค่อยๆถูกสายน้ำชำระออก ถึงได้เห็นว่าโดมินิกแทบไม่มีแผลเลย ดวงตาที่เรืองแสงสีแดงราวปีศาจจากขุมนรกมองไปรอบตัวที่เต็มไปด้วยร่างไร้วิญญาณ และผู้คนที่มองเขาราวตัวประหลาด

 

“ข้า...” คำพูดจุกอยู่ที่คอ โดมินิกก้มหน้าลงไม่อาจเอ่ยสิ่งใดต่อ

 

“ตามมา” เสียงขรึมเย็นชาเพียงกล่าวสั้นๆ

 

เด็กหนุ่มลูกครึ่งปีศาจเงยหน้ามองผู้พูด  อโดนิสแห่งเอลเฟออนก็ยังคงเป็นเจ้าชายที่สง่างามทุกกระเบียดนิ้ว ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมา เจ้าชายเอลฟ์เปล่งรัศมีนวลผ่องราวดวงจันทร์งดงามเลอค่า

 

เมื่อสบสายตาและท่าทางเคว้งคว้างของโดมินิก อโดนิสจึงเอื้อมมือออกไป แล้วกล่าวขึ้นอีกครั้งโดยน้ำเสียงอ่อนลง

 

“นายต้องพัก”

 

นื้วเรียวสวยปัดเส้นผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าคมเข้มไปทัดที่ข้างหูให้ดูเรียบร้อยขึ้น  ในจังหวะที่กำลังจะดึงมือกลับมือกร้านกลับคว้ามือเอล์ฟหนุ่มเอาไว้แล้วเอาแนบแก้ม โดมินิกค่อยๆหลับตาลง  ไม่มีใครพูดสิ่งใดออกมาอีก  อโดนิสรู้ดีว่าเวลานี้คนตรงหน้ากำลังเจ็บปวดที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้จนลงมือสังหารนักฆ่าทุกคนอย่างโหดเหี้ยม เด็กหนุ่มผู้นี้กำลังกลัวในความกระหายเลือดของตัวเอง

 

โดมินิกคงเหนื่อยมาก  หลังจากหลับตาลงได้ไม่เท่าไหร่ ร่างสูงใหญ่ก็ทรุดลงจนเจ้าชายเอลฟ์แทบรับไม่ทัน   เนตรสีเงินมองคนที่ตนกำลังประคองอยู่อย่างพินิจไม่แน่ใจว่าควรจัดการอย่างไร  ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจถอดเสื้อนอกของตัวเองคลุมสภาพโชกเลือดดูไม่ได้ของอีกฝ่าย แล้วอุ้มร่างที่สูงใกล้เคียงกับตัวเองขึ้นมาในอ้อมแขนแล้วเดินออกมาจากวงล้อมซากร่ามนุษย์  ฝนค่อยๆซาลงจนหยุดตก

 

เจ้าชายแห่งเอลเฟออนที่ยังสามารถเดินอย่างสง่าแม้ในอ้อมแขนอุ้มเด็กหนุ่มที่ขนาดตัวใกล้เคียงกันหยุดฝีเท้าเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของสภานักเรียน   ดวงหน้างดงามประหนึ่งรูปสลักชั้นสูงเอี้ยวมองคนที่ยังยืนนิ่ง เนตรสีเงินใต้แพขนตาปรายมอง

 

“ไม่ใช่ว่าสภานักเรียนมีเรื่องที่ต้องจัดการให้เรียบร้อยหรือ?” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลโทนเย็นชาคล้ายมีพลังอำนาจบางอย่างที่ดึงทุกคนให้กลับมามีสติอีกครั้ง  รุ่นพี่สภานักเรียนเบือนหน้าออกแล้วหันไปกวาดตาเพื่อมองว่าจะจัดการกับความวุ่นวายตรงหน้าอย่างไร  หลังเห็นว่าทุกคนเริ่มกลับมาทำหน้าที่ที่ควรทำแล้วเจ้าชายเอลฟ์จึงเดินต่อไป

 

------------------------------------

 

         โดมินิกฟื้นในสองวันถัดมา 

 

         เวลานั้นอโดนิสกำลังนั่งประเมินเรื่องราวที่เกิดขึ้น  แม้จะดูเหมือนทุกสิ่งดำเนินไปตามพล็อตเดิม แต่อันที่จริงมันแตกต่างไปแทบคนละเรื่อง  ตามพล็อตเดิมคนอื่นในโรงเรียนอาจจะแค่อคติรังเกียจและมองพระเอกเหมือนตัวปัญหาที่ต้องหลีกเลี่ยงราวเขาเป็นเชื้อโรคร้ายที่ไม่ว่าใครอยู่ใกล้จะซวยไปด้วย

 

ตอนนั้นนักฆ่าที่ส่งมาก็ครั้งละคน สองคน กว่าพระเอกจะปราบได้นอกจากแทบปางตายยังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากคนอื่น  ถึงจะบอกว่ามีสายเลือดปีศาจ แต่ภาพที่คนอื่นเห็นก็ยังไม่ต่างจากโดมินิกคนเดิมมาก

 

แต่เวลานี้โดมินิกสังหารโหดนักฆ่ามืออาชีพกลุ่มใหญ่อย่างโหดเหี้ยมด้วยตัวเอง  สิ่งที่เกิดขึ้นคือทุกคนเกิดความหวาดกลัวและรังเกียจมากกว่าเดิม ถึงแม้สิ่งที่พระเอกทำคือการป้องกันตัวจากนักฆ่าเหมือนเดิม  แต่ภาพที่ออกมามันน่ากลัวและส่งผลกระทบต่อใจคนมองมากขึ้น

 

เจ้าชายเอลฟ์ถอนหายใจ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาที่เคี่ยวเข็ญโดมินิกมากขึ้น อีกส่วนก็เพราะเฮเลียนที่โหดขึ้นจากของเดิม

 

คิดถึงตรงนี้โดมินิกก็ลืมตาตื่นพอดี

 

พระเอกมองสำรวจไปรอบตัวด้วยสายตาเหม่อลอย  ก่อนมาหยุดที่ร่างสง่าที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างเตียง  ดวงตาสีโลหิตที่สืบทอดกันผ่านสายเลือดชนชั้นสูงชาวปีศาจกะพริบครั้งหนึ่ง

 

อโดนิสรวบปิดหนังสือที่กางค้างไว้บนตัก “น้ำ?”

 

“....” ร่างบนเตียงผงกศีรษะแบบเลื่อนลอย

 

อโดนิสประคองอีกฝ่ายให้กึ่งนอนกึ่งนั่ง แล้วเทน้ำใส่แก้วส่งให้  โดมินิกรับน้ำไปดื่มจนหมดแก้ว โดยไม่ละสายตาไปจากดวงหน้าเย็นชา

 

“ทำไมเจ้ายังเหมือนเดิม?” โดมินิกถามเสียงสั่น “ข้า...เป็นปีศาจกระหายเลือด...เลวทราม น่ารังเกียจ...ไม่เหมาะสมจะที่จะได้ความเมตตาจากเจ้าด้วยซ้ำ...”

 

“.....” เนตรสีเงินยังคงสงบนิ่ง  แต่เจ้าชายเอลฟ์กลับวาดนิ้วจิ้มลงไปกลางหน้าผากของอีกฝ่ายแล้วลากหมุนวนเป็นวงเล็กๆ

 

“คิดมาก” เสียงเยือกเย็นติดดุ

 

“เจ้าเป็นปีศาจกระหายเลือด...” ดวงตาโดมินิกไหววูบหลังได้ยินคำตอกย้ำ อโดนิสจึงกล่าวต่อ “...ครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งเป็นเทพ นั่นทำให้เจ้าอยู่กึ่งกลางพอดี  เผ่าพันธุ์ที่มีทั้งด้านมืดและด้านสว่างในตัว...นั่นไม่ใช่มนุษย์ทั่วไปหรือ?”

 

เด็กหนุ่มสายเลือดลูกครึ่งที่ไม่ใช่ทั้งเทพทั้งปีศาจเต็มตัวนิ่งคิดตาม แล้วเอ่ยเสียงเบา “ตอนนั้นข้ากำลังหลงทาง...กำลังจะเตลิดไปแล้ว...กลิ่นเลือด เสียงกรีดร้องที่ทรมาน และความหวาดกลัวของพวกนั้นทำให้เลือดของข้าเดือดพล่าน ตื่นเต้นไปหมด...”

 

“ไม่ใช่ว่าสุดท้ายเจ้าก็ปล่อยให้นักฆ่าที่เหลือหนีไป แล้วยั้งมือไม่สังหารใครเพิ่มหรือ?” อโดนิสค้าน  มือเรียวลูบศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีนกกา “เจ้าหลงทางแต่เจ้าก็ดึงตัวเองกลับมาได้”

 

“ข้าเดินหาเจ้า” โดมินิกเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางเบา

 

“เป็นเจ้าที่ดึงข้ากลับมา--”

 

“นักเรียนอโดนิส!! การบ้านข้า ทำไมไม่ส่ง!!!

 

ก่อนที่โดมินิกจะพูดอะไรมากกว่านั้น บรรยากาศที่สงบสุขก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงคำรามดังก้องราวสายฟ้าฟาด ชายสูงวัยย่างสามขุมเข้ามา ทุกย่างก้าวปลดปล่อยไอทะมึนเพิ่มทวีจนทำให้อาจารย์ห้องพยาบาลที่ตั้งใจจะห้ามปรามต้องกลับลำ

 

“อาจารย์โยฮัน...นี่ห้องพยาบาล...เอ่อ....ตามสบายค่ะ”

 

หางตาอโดนิสกระตุกยิกเมื่อเห็นอาจารย์ประจำห้องพยาบาลหดคอตัวสั่นถอยหลังกลับ  เนตรคมสีเงินใสราวอัญมณีตวัดไปมองต้นเหตุของเสียงอึกทึก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยดูแปลความได้หลายเป็นทั้งขำ ท้าทาย และเยาะหยัน

 

“ข้าเพิ่งรู้ว่าวิชาต่อสู้ของท่านเดี๋ยวนี้มีการบ้านด้วย” เจ้าชายเอลฟ์กอดอก เลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ “คาบสุดท้ายเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนยังไม่เห็นได้ยิน?”

 

อาจารย์โยฮันที่ไส้ในคือราชาปีศาจหน้าเขียวคล้ำแบบคนโกรธจัด  เจ้าชายเอลฟ์ไม่คิดจะกวนเพิ่มลุกขึ้นยืน “แต่ถ้าท่านอาจารย์หมายถึงรายงานที่ท่านให้ข้าสังเกตความคืบหน้าของแต่ละคนช่วงที่ท่านไม่อยู่ว่ามีใครไม่ฝึกซ้อมล่ะก็ข้าจะไปนำมาส่งเดี่ยวนี้”

 

เอลฟ์หนุ่มตบบ่าสหายเบาๆ “เดี๋ยวข้ามา”

 

ชายสูงวัยหน้าคล้ำขึ้น แต่ก็กัดฟันกรอดแล้วเดินออกไปพร้อมร่างเพรียว

 

-----------------------------------------------------------

นักเขียน : ฉันเถียงไม่ออก นายแมนจริงๆด้วย...

เพื่อนพระเอก : แน่นอนอยู่แล้ว

นักเขียน : แต่ยังไงก็แพ้ทางราชาปีศาจอยู่ดี

เพื่อนพระเอก : ………

ระบบ : *สีหน้าว่างเปล่า* ระบบแค่คลาดสายตาจากราชาปีศาจไปดูการฝึกซ้อมรบของกองทัพปีศาจแปบเดียว...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.614K ครั้ง

800 ความคิดเห็น

  1. #13890 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:10
    มาเร็วมากค่ะะะ
    #13890
    0
  2. #13681 102044 (@102044) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:45
    ราชาปีศาจมาไวจุง ไม่รู้จะเหยียบเรือไหนราชาปีศาจก็วายร้ายกระแทกใจ ลูกหมาอย่างคุณพระเอกก็อยากเอาใจ แงงงง
    #13681
    0
  3. #13634 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:38
    5555555+ข้ามทวีปมาอย่างไว
    #13634
    0
  4. #13510 บาบาน่า (@FISHOKUN) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:20
    ตอนนี้สับสนมากเลยค่ะ ทั้งเรือพระเอก เรือตัวร้ายเหยียบกันมั่วไปหมด โอ๊ยยยย 5555
    #13510
    0
  5. #13478 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:25
    อยากจะมาก็มาจริงๆ หึงอะ-///////- งื้อ
    #13478
    0
  6. #13363 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:34
    หึงหวงสินะ ราชาปีศาจ
    #13363
    0
  7. #13046 Kwan_Z.E* (@kwan-kirenez) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:29
    เจ้าหญิงที่เป็นที่รักคือเพื่อนพระเอกโดยแท้ แต่ยังคงตำแหน่งเป็นที่น่าชิงชังของคนเขียนอยู่สินะ โชคชะตาถึงปั่นป่วนเบอร์นี้55555555555
    #13046
    0
  8. #13000 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:03
    ไม่รู้แล้ว!!
    #13000
    0
  9. #12165 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:32
    รักสี่เศร้าชัดๆ
    ห้าน้อยบทน้อยลงอ่ะ
    #12165
    0
  10. #11797 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 01:30
    ??????ไร้คำพูด 55555555
    #11797
    0
  11. #11329 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 23:23
    วงวารเรื่องนี้จริงๆ จะจบโลกนี้บังไงเนี่ย นายเอกเราดันไปปักธงใส่ทั้งนะเอก นางเอก ตัวร้ายก้ไม่เว้น แล้วมันจะเป็นยังไง? ภารกิจจะล่มมั้ยน้อออ
    #11329
    0
  12. #11291 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:45
    ทำไมนางแย่งซีนเท่เนี่ยยย
    #11291
    0
  13. #11176 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 09:22
    แหมๆๆๆ เกรี้ยวกราดดดด
    #11176
    0
  14. #11104 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 16:47
    จงใจมาขัดจังหวะมากเลยอะ
    #11104
    0
  15. #10959 ppuenz (@ppuenz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:36
    เข้ามาได้ถูกจังหวะมาก สงสัยจะทนแอบดูไม่ไหวแล้ว5555
    #10959
    0
  16. #10956 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 04:20
    นักอ่าน : เพื่อนพระเอกแทนแท้ แต่ดูตัวร้ายจะแมนกว่า .. 555 .. ขอบคุณนักเขียนค่ะ
    #10956
    0
  17. #10920 donejaija (@donejaija) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:08

    ความแมนแอนด์แฮนด์(น่า)ซั่ม //แค๊กกก นี้ท่านได้แต่ใดมา จะเปลี่ยนสปีชี่ย์เป็นเมะหรอคะ ถามสามีปีศาจของท่านรึยัง
    #10920
    0
  18. #10900 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:40
    วงวาร5555
    #10900
    0
  19. #10899 WaWhar (@walliga1) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 11:02
    รู้สึกสงสารระบบ 5555
    #10899
    0
  20. #10895 ปีศาจรัตติกาล (@Rayga) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 20:23
    ตอนต่อล่ะคะฮรอลลล

    ระบบอัพเดท: นักอ่านหลายท่านกำลีงจะลงแดงตาย
    #10895
    0
  21. #10887 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 05:26
    โฮสต์! ตอนนี้คุณกำลังปักธงพระเอก!! ไม่สิ-- ปักไปแล้วด้วย!! หวังว่าคุณคงไม่โดนราชาปีศาจลงโทษนะ ขอให้โชคดี...
    #10887
    0
  22. #10879 Alienonplanet🌙🌎 (@numalangpor) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:25
    หึงจนต้องรีบแจ้นมาเลยสินะ 555555
    #10879
    0
  23. #10872 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:15
    โฮสต์เหมือนพระเอกโชโจมังงะเลย5555555555
    #10872
    0
  24. #10869 (@lnwcool) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 19:23

    5555 ระบบบสู้ราชาปีศาจไม่ได้เหรอ เขาเรียกบกพร่องต่อหน้าที่ไหมเนี่ย

    #10869
    0
  25. #10868 FINFINFIN (@finfinfin) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 19:07
    โฮสต์เท่มากค่ะ! ชูป้ายไฟแร้ว!! ราชาปีศาจก็หวงเก่งง แหม เห็นเค้าพัฒนาความสัมพันธ์กันนี่ตาร้อนเป็นไฟเลยสิคะ ตอนหน้าต้องมีคนงอแงแน่5555555
    #10868
    0