The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 622,433 Views

  • 14,383 Comments

  • 20,600 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22,868

    Overall
    622,433

ตอนที่ 48 : [ARC IV] ความจริงเป็นสิ่งที่โหดร้ายเสมอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4500 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

 

รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปเป็นสัปดาห์ เริ่มต้นวันใหม่อีกวัน  เจ้าชายหนุ่มต้องดีดตัวจากที่นอน เตรียมตัวเข้าเรียน ระยะนี้เขาให้ห้าน้อยไปประจำการที่ทวีปมืดเป็นส่วนใหญ่   หลังจากวันนั้นที่ให้ห้าน้อยไปดูความเคลื่อนไหวของทางฝั่งปีศาจถึงได้รู้ว่าท่านจ้าวตัวดีกลับแดนตัวเองไปทำการทำงานแล้ว  อโดนิสอดเบ้หน้าไม่ได้ทันทีที่ได้ยิน

 

นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไปง่ายๆ ทำอะไรลมเพลมพัดไม่บอกกล่าวใคร...

 

แล้วไหนคือความปลอดภัยของอาลันเนียร์?  มีจอมปีศาจแฝงตัวมาเป็นอาจารย์ไม่พอ จนอีกฝ่ายกลับแดนไป  พร้อมทำเป็นส่งใบลาลวกๆบอกว่าเกิดเรื่องสำคัญ นอกจากเจ้าชายเอลฟ์ยังไม่มีใครรู้สึกตัว ยิ่งนึกถึงกุญแจห้องครัวที่ปีศาจผมหงอกโบกไปมาในคืนสุดท้ายที่มาพาเขาไปห้องครัวแล้ว  อมพระมาพูดอโดนิสก็ไม่เชื่อว่าเฮเลียนไม่ฉวยโอกาสปั๊มกุญแจห้องลับอื่นๆในอาลันเนียร์เก็บเข้าคอลเลคชั่น  แล้วทำมาเป็นคนดีส่งใบลาแบบนี้คงไม่ใช่ว่าเผื่อวันไหนนึกครึ้มจะมาสอนอีกรอบหรอกนะ  คิดถึงจอมปีศาจที่เดินร่อนไปมาในแดนศัตรูประหนึ่งเดินในสวนหลังบ้านตัวเองแล้วยิ่งหมั่นไส้

 

แต่เมื่อคิดถึงสาเหตุที่ทำให้เฮเลียนต้องรีบกลับไปที่แดนปีศาจแล้วเขาก็ได้แต่รู้สึกอ่อนใจ  เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่จนทำให้ผลผลิตทางการเกษตรที่ขาดแคลนอยู่แล้วของแดนปีศาจลดน้อยลงไปอีกจนขั้นวิกฤต  ราชาปีศาจที่จริงแล้วก็ไม่ได้ไร้ความรับผิดชอบอย่างที่คิด  แม้จะตัวอยู่อาลันเนียร์แต่ก็มีวิธีคอยตามข่าวของทางนั้นตลอดได้ยินเรื่องแล้วจึงรีบกลับไป

 

ไฮ้...ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าราชาปีศาจเวอร์ชั่นนี้เทพเหลือเกิน

 

หูตาไวเป็นสัปปะรดไม่พอ อยากจะไปไหนก็เทเลพอร์ตไปได้ข้ามทวีป  เทพแบบนี้เติมเงินมาเท่าไหร่เขาอยากรู้เหลือเกิน  ถอนหายใจไปก็ใส่กางเกงไป  อย่างน้อยการที่ราชาปีศาจกลับไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่ก็ทำให้ชีวิตของเขาดูผ่อนคลายขึ้น

 

[[อรุณสวัสดิ์โฮสต์! ตอนนี้เราสื่อสารผ่านทางโทรจิต พยายามอย่าออกเสียงกันก่อนดีกว่า... ตอนนี้ราชาปีศาจจัดการเรื่องวุ่นที่ทวีปมืดเรียบร้อยแล้ว ยังพอจัดสรรหาอาหารมาจุนเจือไม่ให้ประชาชนยากแค้นเกินไปนักได้ แต่ผลสรุปของที่ประชุมไม่ว่ายังไงก็ต้องจัดทัพบุกชิงเอาพื้นที่ราบลุ่มมาให้ได้]] ห้าน้อยกลับมารายงานยามเช้าตามปกติ

 

อโดนิสพยักหน้ามึนๆ แม้จะไม่เข้าใจนักแต่ก็เชื่อคำแนะนำห้าน้อยเป็นอย่างดี  สนใจเนื้อหาหลักก่อน  เรื่องราวก็เป็นไปตามที่เซตไว้ในหนังสือ ราชาปีศาจต้องอยากครองโลก  แต่ตอนนี้เขาได้รู้เบื้องหลังความกระหายสงคราม  จึงรู้สึกว่าการที่ในหนังสือแสดงภาพลักษณ์ของทรราชผู้กระหายเลือดนั้นอยุติธรรมสิ้นดี 

 

[[ตอนนี้ขุนพลปีศาจทั้งหมดต้องกลับไปเตรียมความพร้อมของกองทัพ ราชาปีศาจไม่คิดส่งมาสังหารพระเอกอีก เพราะส่วนหนึ่งก็รู้ว่าถ้าส่งมาคงไม่พ้นโดนโฮสต์กำจัด]]

 

โอ้? อโดนิสตาโต งั้นก็แสดงว่าตอนนี้พระเอกก็ปลอดภัยไร้กังวล แล้วไม่ต้องคอยกังวลว่าจะสร้างความวุ่นวายให้โรงเรียนจนโดนคนแบนแล้วสิ?

 

อืม...จริงๆแล้วเขานี่ก็เท่ห์ใช้ได้เลย ขนาดราชาปีศาจยังเปลี่ยนแผ--

 

[[เปล่า...ราชาปีศาจเลยให้คนหว่านเงินจ้างนักฆ่าที่ตายได้ไม่มีผลกระทบต่อฝั่งปีศาจเพียบเลย คิดว่าต้องมีสักครั้งที่โฮสต์เผลอ...]] ห้าน้อยขัดเสียงอ่อย

 

“.....” บ้าเอ๊ย เขาลืมไปเขาเผลอคิดได้ไงนะว่าเรื่องมันจะสงบ  จะว่าไปนี่มันก็เหมือนเรื่องราวที่ควรเกิดขึ้นในเรื่องเริ่มกลับมาเดินตามบทเดิมเลยมิใช่หรือ? ฉันจะพยายามเกาะกลุ่มกับพระเอกไว้แล้วกัน นายก็พยายามจับความเคลื่อนไหวของฝั่งตัวร้ายเอาไว้แล้วกัน

 

[[….]]

 

อโดนิสเลิกคิ้ว เมื่อเห็นห้าน้อยทำท่าทางเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแล้วไม่พูดออกมา เอาแต่มองเขาติดกระดุมเสื้อ มีอะไร?

 

[[โฮสต์...พอราชาปีศาจมีเวลาว่างเขาก็มาส่องกระจกเงาแห่งวาลัม]] ระบบเว้นวรรคไปนิด [[จนแม้แต่ตอนระบบมารายงาน ราชาปีศาจก็ยังนั่งดูคุณอยู่...]]

 

ก่อนระบบมารายงานคือย้อนกลับไปเมื่อไม่เกินห้านาทีก่อน เอลฟ์หนุ่มคิดย้อนตามแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง  ก่อนจะสบถแล้วรีบเร่งมือติดกระดุม ใส่เสื้อเข้ากางเกง รัดเข็มขัดให้เรียบร้อย

 

ห้าน้อยกระพริบตา [[...คุณต้องการให้ระบบแจ้งเตือนเวลาที่ราชาปีศาจส่องคุณหรือไม่?]]

 

$%^%(**)_(*&^

 

ราชาปีศาจ...ถ้าได้เจอกันอีกครั้ง สาบานได้ว่าสิ่งแรกที่ฉันจะทำเมื่อเจอหน้านายคือจิ้มตาแตก

 

แล้วห้าน้อย! เรื่องสำคัญแบบนี้ทำไมไม่บอกเป็นอย่างแรก! มาให้ตีก้นเดี๋ยวนี้นะ!!

 

--------------------------------

 

         เรเนลลาคือท่านหญิงธิดาเจ้านครอากัส ดินแดนแห่งเพชรพลอย ผู้ได้รับฉายาว่าเพชรน้ำงาม ราชินีแห่งอัญมณี  แม้อากัสจะเป็นเพียงนครเล็กๆแต่ก็มั่งคั่ง  ทำให้เด็กสาวมีศักดิ์เปรียบดั่งเจ้าหญิงคนหนึ่ง   ใบหน้าและเรือนร่างของนางราวถูกอวยพรโดยเทพแห่งความงาม ไม่ว่าผู้ใดได้สบพักตร์นางเพียงครั้งเดียวย่อมยกให้นางเป็นหญิงงามที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ  ความงามที่แม้กระทั่งเอลฟ์ต้องยอมรับ    แม้แต่ครั้งแรกที่ได้พบเจ้าชายของเผ่าพันธุ์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความงดงามและหัวสูงอย่างเอลฟ์   เรเนลลายังจับสายตาของเจ้าชายผู้เย่อหยิ่งผู้นั้นได้

 

นั่นยิ่งเสริมสร้างความทระนงของเด็กสาวให้มากขึ้น

 

เรเนลลาพึงพอใจเป็นอย่างมากกับความรักใคร่เอ็นดูที่ได้รับจากทุกคน  ไม่เว้นแม้แต่เจ้าชายเอลฟ์   มารดาของเด็กสาวดีใจจนเนื้อเต้นที่เนตรสีเงินอ่อนลงทุกครั้งที่เห็นบุตรสาวของตน  นางเห็นอนาคตว่าที่ราชินีเอลฟ์ในตัวของบุตรสาวชัดเจน

 

เรเนลลาเอ๋ยเรเนลลา...ลูกช่างเป็นที่รักของผู้สร้างอย่างแท้จริง...แม้แต่หัวใจที่เยียบเย็นที่สุดยังยอมสบยต่อเจ้า

 

นี่คือสิ่งที่มารดาของนางกล่าวเสมอ  และก็ไม่มีใครกล้าขัดแย้ง ท่านหญิงคนงามเป็นที่รักของผู้สร้างที่แท้จริง ทว่าแม้เรเนลลาจะภาคภูมิใจที่เป็นคนพิเศษ แต่นางก็รู้ตัวเองดี  เด็กสาวไม่คิดว่าคนที่วันๆนั่งทื่อเป็นก้อนน้ำแข็งจะมอบความสุขให้นาง    ท่านหญิงคนงามจึงเลือกที่จะไม่แสดงท่าทีชอบพอแต่ก็ไม่ตัดรอน  เพราะสายตาเปี่ยมรักของเจ้าชายเอลฟ์นั้นเป็นคำชื่นชมชั้นเลิศที่สุดที่นางเสพติด

 

แต่นับแต่วันนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป…

 

เจ้าชายอโดนิส ผู้ได้รับการขนานนามว่ามีหัวใจน้ำแข็ง  กลับส่งยิ้มให้กับประโยคธรรมดาของลูกครึ่งปีศาจไร้บัลลังก์   เรเนลลาคิดว่ามันไม่ถูกต้อง  เด็กสาวเป็นคนที่เจ้าชายรักและทะนุถนอมมาหลายปี   รอยยิ้มนั้นควรเป็นของนาง

 

เด็กสาวได้เพียงจ้องมองหนึ่งยิ้มที่สลักเข้าไปในจิตใจผู้คน  ย้ำเตือนให้รำลึกได้ว่าความงามเหนือจินตนาการนั้นเป็นอย่างไร  เป็นความงามที่สามารถตราตรึงจิตใจในระดับจิตวิญญาณ

 

ถ้าเพียงเจ้าชายน้ำแข็งยิ้มบ่อยขึ้น หัวเราะมากขึ้น…

ถ้าเพียงเรเนลลาเป็นคนเดียวที่เจ้าชายผู้เย็นชาต่อคนทั้งโลกยิ้มให้…

 

มือบางกุมหัวใจที่สั่นระรัวกับความคิดนั้น  ยิ่งนับวันท่านอโดนิสยิ่งแสดงเสน่ห์ของตัวเอง และความสามารถอันเปี่ยมล้นขนาดล้มมังกรได้  ตัวตนอันแสนชืดชาน่าเบื่อของท่านอโดนิสที่อยู่ในความทรงจำของเรเนลลาจางหายไปราวหมอกควัน  นับวันท่านอโดนิสยิ่งเปล่งเสน่ห์ที่เหนือคนอื่นในวัยเดียวกัน เป็นความลุ่มลึกแบบผู้ที่ผ่านเรื่องราวมามาก เด็กสาวเริ่มมีความฝันถึงวันคืนอันแสนสุขกับสามีรูปงาม มากอำนาจ ทั้งยังรักเชิดชูนางเหนือสิ่งใด   ภาพนั้นช่างสวยงามสมบูรณ์แบบ  

 

มันดีงามยิ่งกว่าความชอบพอแบบเด็กๆ   เด็กสาวเหยียดหยันความคิดที่ตัวเองเห็นว่าโดมินิกเหนือกว่าอโดนิส เธอเคยคิดว่าโดมินิกดีกว่าท่านอโดนิสได้อย่างไรนะ? เห็นหินสีดีกว่าเพชรแท้ได้อย่างไร? อาจเพียงเพราะวาจาที่ลื่นไหลน่าฟังของเด็กหนุ่มผู้นั้น มุขตลกที่ทำให้นางขำได้เสมอ และความสดใสเต็มไปด้วยชีวิตชีวา  

 

เรเนลลายกให้นั่นเป็นหนึ่งในความไร้เดียงสาไม่รู้ความของเด็กผู้หญิง    ถึงแต่งงานกับอโดนิสก็ใช่ว่าชีวิตจะไร้เสียงหัวเราะ  ขอแค่นางพยายามทำให้เจ้าชายน้ำแข็งยิ้มและหัวเราะ

 

นั่นถึงจะเรียกว่าคู่ควร

 

มีเพียงเจ้าชายอโดนิสเท่านั้นที่จะคู่ควรกับยอดอัญมณีเช่นนาง

 

เรเนลลาเหลือบมองเจ้าชายน้ำแข็งผู้สง่างามผ่าเผยไม่ว่าจะมองมุมไหน   เนตรน้ำตาลปนทองสว่างวาบเมื่อวันนี้ก็ยังคงมีคนที่ไม่จำเป็นเกาะติด   ไม่เปิดโอกาสในนางได้อยู่กับเจ้าชายในฝันสองต่อสอง

 

โดมินิก...ยิ่งนานวันยิ่งน่ารำคาญลูกตา

 

ท่านหญิงแห่งอากัสหงุดหงิด  คนผมดำแม้จะมีชาติกำเนิดจากผู้สูงศักดิ์แต่ก็เป็นเพียงความผิดพลาดและเรื่องน่าชายหน้าที่ต้นกำเนิดไม่อยากยอมรับ   เป็นทายาทบัลลังก์ปีศาจแต่ไม่มีพระราชวังให้กลับ  จะมีสิ่งใดที่ต่างจากขอทาน   ยิ่งเวลานี้พยายามสนิทสนมกับเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ยิ่งเน้นย้ำความต่ำต้อย

 

เจ้าชายอโดนิสก็แสนดียิ่งที่คอยกางปีกปกป้องก้อนดินไม่ให้ผู้ใดกล้าว่าร้ายคนให้ระคายเคืองหู   แต่ไม่รู้หรือไรว่าถือก้อนดินในมือก็มีแต่จะทำให้มือเปื้อนสกปรก  ผู้ที่สมบูรณ์แบบเฉกเช่นเขาไม่ควรทำให้ตัวเองด่างพร้อยด้วยเรื่องแบบนี้

 

ท่านหญิงเรเนลลายิ้มหวานขึ้นไปอีกเมื่อนางได้รับสาส์นลับจากบิดากล่าวว่าทวีปมืดมีความเคลื่อนไหว ให้นางอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยว   เดิมทีเรเนลลาอาจพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยโดมินิก  อืม...จริงๆนางก็อยากหาทางช่วยโดมินิกอยู่บ้าง  ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกัน แต่ในที่สุดความรำคาญที่เก็บกักไว้ในระยะหลังก็นำโด่ง  คิดอย่างเด็กสาวก็เชื่อมั่นว่านักฆ่าแค่นี้ไม่มีทางจะทำอะไรโดมินิกได้หรอก ในฐานะที่เคยเป็นคนที่เข้าตานาง โดมินิกย่อมไม่ได้มีความสามารถไก่กาชาวบ้านทั่วไป  ยิ่งหลังๆได้ท่านอโดนิสช่วยฝึกฝน เรเนลล่าเชื่อว่าอย่างมากก็แค่บาดเจ็บนอนห้องพยาบาลสักสองสามวัน

 

ก็ดี...จะได้ไม่ต้องขวางยามนางอยู่กับท่านอโดนิส…

 

ร่างอรชรเดินเข้าไปยังโต๊ะที่สี่หนุ่มนั่งทำรายงาน  คนงามคลี่ยิ้มละมุน  เนตรกลมหวานจับจ้องเจ้าชายรูปงาม

 

ท่านอโดนิสคะ  สภานักเรียนขอความช่วยเหลือให้ท่านอโดนิสช่วยในทีมสืบสวน หาความผิดปกติในป่าต้องห้าม…

 

..

.

 

         หลายวันนี้ทุกคนได้สัมผัสประสบการณ์ขั้วโลกอย่างแท้จริง  เครื่องทำน้ำแข็งอัตโนมัติอโดนิสรู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจ  เมื่อราชาปีศาจผู้นี้จะไม่ใช่แค่คนลมพัดเพลมพัดคาดการณ์อะไรไม่ค่อยได้อีกต่อไป   แต่กลายเป็นพวกวิตถารถ้ำมองไปด้วยอีกอย่าง

 

เจ้าชายเอลฟ์รู้สึกว่าจะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้  มันไม่ดีต่อสุขภาพจิตของเขาเลย ...เขาจำเป็นที่จะต้องปรับทัศนคติหรือไม่ก็พาเข้าคอร์สบำบัด

 

เจ้าไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?” โดมินิกถามด้วยความเป็นห่วง  เมื่อคนเย็นชาดูจะปล่อยรังสีเยือกแข็งมากกว่าปกติ

 

ข้าเหนื่อย…อโดนิสถอนหายใจ ทุกวันนี้การอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเรื่องยากสำหรับบเขาเหลือเกิน...  

 

กอร์ดอนถึงกับลูบแขนทำท่าสะพรึงนาฟาร์ทำหน้าไม่อยากเชื่อหู ณ จุดนี้เอลฟ์หนุ่มรู้สึกถึงความอคติ ..ถึงเป็นคนไม่ค่อยแสดงอารมณ์ก็ไม่ได้หมายถึงเขาจะไม่มีอารมณ์เหนื่อยเข้าใจตรงกันนะน้องชาย  แต่ถึงอย่างนั้นเอลฟ์หนุ่มก็ยังเปิดใช้สกิลหน้านิ่งไม่มีสะดุด  ตราบใดที่หัวหงอกบางคนไม่อยู่ใกล้หน้าน้ำแข็งไม่หลุดแน่นอนเขามั่นใจ

 

“เจ้าควรพักบ้าง...” โดมินิกเอ่ยเสียงอ่อน “ขอโทษที่ต้องให้เจ้าคอยดูแลแบบนี้...”

 

“ไม่เลย...” อโดนิสส่ายหน้า ระยะหลังพอกำแพงหายไป เจ้าชายเอลฟ์ก็สามารถเอ่ยชมโดมินิกคล่องปากขึ้น “เจ้าเองก็พัฒนาได้ไว มีพรสวรรค์มากและยังฝึกฝนหนัก ไม่ทำให้ข้าลำบากสักนิด”

 

ที่สำคัญ...หลายวันนี้โดมินิกยังมีสัญญาณหลายๆอย่างที่เหมือนจะคุ้นเคยกับเขามาก่อน ตอนที่ยังไม่ใช่อโดนิส นั่นยิ่งทำให้เจ้าหน้าที่หนุ่มสงสัย  แต่จะให้เชื่อว่าอีกฝ่ายเป็นพระเอกในโลกก่อนๆอย่างมาซายะ เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่

 

ถ้ามาซายะยังพอจำเรื่องราวครั้งก่อนๆและจดจำเขาได้จริง...

จะยังเป็นมิตรแบบที่โดมินิกเป็นมิตรต่ออโดนิสจริงหรือ?

 

และทุกครั้งที่คิดถึงจุดนี้ ก็จะนึกถึงสายตาที่โกรธเกรี้ยว น้ำเสียงตัดพ้อของหัวหงอกบางคนขึ้นมาทันที

 

“ขอบใจ... ข้าจะพยายามให้มากขึ้นอีก” เด็กหนุ่มผู้เคยร่าเริงสดใสราวพระอาทิตย์  หลังจากผ่านเรื่องราวหนักๆมา เขาก็สุขุมขึ้นมาก แต่สำหรับสหายชาวเอลฟ์แล้ว โดมินิกยังสามารถมอบรอยยิ้มกว้างให้ได้เสมอ

 

“ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี” แม้น้ำเสียงจะยังคงเยือกเย็นเช่นเคย แต่ปราศจากความเหินห่าง  ในโลกที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย เพียงเจ้าชายน้ำแข็งแห่งเอลเฟออนเท่านั้นที่สามารถทำให้ผู้คนรู้สึกสงบลงได้

 

โดมินิกพยักหน้า ความเครียดตึงที่สะสมผ่อนคลายอย่างง่ายดาย “อืม...ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี”

 

ตั้งแต่เมื่อวานห้าน้อยแจ้งว่านักฆ่าใช้แล้วทิ้งของราชาปีศาจได้มาถึงแล้ว และกำลังรอโอกาสเหมาะสมในการลอบเข้ามาในโรงเรียนเพื่อสังหารเป้าหมาย   อโดนิสจึงพยายามทำตัวติดพระเอกของเรื่องที่เสมือนแม่เหล็กดูดเรื่องร้ายแทบจะตลอดเวลา ถึงจะมั่นใจว่าระดับแค่นี้ไม่ต้องถึงมืออโดนิสคนแถวนี้ก็จัดการได้ก็ตาม

 

อันที่จริงก็ไม่แน่ใจว่าใครพยายามทำตัวติดใครมากกว่ากัน

 

ความสัมพันธ์ของสองหนุ่มเริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีตั้งแต่วันประลองแบบที่ใครทุกคนต่างสัมผัสได้  ความยากลำบากที่พระเอกต้องเผชิญตามบทเบาบางลงจนเรียกได้ว่าเกือบราบรื่น  ขอเพียงเจ้าชายแห่งเอลเฟออนยืนอย่างมั่นคงเคียงข้างโดมินิกเจ้าชายไร้บัลลังก์ก็ไม่มีผู้ใดกล้าออกเสียงนินทาให้ได้ยินต่อหน้า 

 

อีกอย่าง...เวลาส่วนใหญ่เจ้าชายแห่งเอลเฟออนก็จับอีกฝ่ายโยนเข้าห้องฝึกฝนการต่อสู้ ฝึกซ้อมเอาชีวิตรอดอย่างหนักหน่วงจนแทบไม่ได้พบเจอสังคมมนุษย์ด้วย 

 

ท่านอโดนิสคะ  สภานักเรียนขอความช่วยเหลือให้ท่านอโดนิสช่วยในทีมสืบสวน หาความผิดปกติในป่าต้องห้าม…เสียงหวานลอยขึ้นมาดึงความสนใจจากทุกคนบนโต๊ะ

 

คนถูกของความช่วยเหลือเลิกคิ้ว  ทบทวนดูก็ระลึกได้ว่าตามท้องเรื่องเดิมเพราะการรุกล้ำของนักฆ่าทำให้สัตว์ในป่าต้องห้ามส่งเสียงร้องผิดปกติ   และมีบางตัววิ่งหลุดออกมาจากป่าสร้างความแตกตื่นให้นักเรียน  ตอนนี้สภากำลังเร่งดำเนินการหาต้นตอ แต่สภามีไม่กี่คนจึงต้องการนักเรียนที่มีความสามารถโดดเด่นเข้าไปร่วม

 

คำขอที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของนักเรียนทุกคนจากสภาก็เหมือนการบังคับ  ไม่เหลือทางให้คนปฏิเสธถ้ายังไม่อยากโดนมองว่าเห็นแก่ตัวหรือชั่วร้ายในสายตาของคนทั้งโรงเรียน    

 

ดูเหมือนแม้รายละเอียดจะเปลี่ยนไป เช่นคนที่มาตามเขาไม่ใช่เรเนลลา แต่อะไรที่เกิดขึ้นในพล็อตเดิมก็ยังเกิดขึ้นจริง   ขอยืมประโยคโหลๆที่มักปรากฏอยู่ในนิยายแฟนตาซีทั่วไป ฟันเฟืองแห่งโชคชะตายังคงหมุนไปไม่เปลี่ยนแปลง

 

อืม...ไอ้ฟันเฟืองที่ว่านี่มันน่ากลัวจริงๆนะ

 

ไม่มีปัญหาอโดนิสพยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืนแบบไม่คิดมาก ถือว่าศึกครั้งนี้เป็นการเพิ่มค่าประสบการณ์ให้พระเอก  แทบไม่มีความกังวลว่าพระเอกจะจัดการนักฆ่าใช้แล้วทิ้งไม่ได้   

 

เรเนลลาแจกยิ้มให้ทุกคน  แต่ยังส่งยิ้มหวานเป็นพิเศษเพื่อพระเอกของเรื่องเสมอหลายวันนี้ลำบากเจ้าจริงๆโดมินิก  แต่ข้าเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องดีขึ้น

 

โดมินิกพยักหน้าและยิ้มตอบเป็นการขอบคุณขอบใจเจ้ามากเรเนลลา

 

คนงามยิ้มกว้างข้ายังแอบหวังวันที่เจ้าจะกลับมาสดใสอีกครั้ง  และสร้างเสียงหัวเราะให้ทุกคนอยู่นะ

 

กอร์ดอนตบบ่าโดมินิกเป็นเชิงแซว  นาฟาร์พยักหน้าน้อยๆเห็นด้วยกับคำพูดของเด็กสาว  เจ้าชายผู้สูงศักดิ์และท่านหญิงคนงามร่ำลาเพื่อนเล็กน้อย  ก่อนจะเดินเคียงกันออกไป   พร้อมสายตาของคนนอกที่มองมาอย่างชื่นชมในความเหมาะสม

 

พวกเขาไปยังสถานที่นัดรวมตัวของสภานักเรียน  รุ่นพี่ประธานสรุปเรื่องที่เกิดขึ้นทุกอย่างรวมถึงภารกิจในวันนี้ให้กระชับและได้ใจความที่สุด   ก่อนจะแบ่งคนออกเป็นทีมละสองคน  แต่ละคนได้รับพลุสัญญาณสองแบบสีแดงแจ้งอันตราย สีน้ำเงินแจ้งเบาะแส พร้อมกับน้ำยาเพิ่มพลังเวทกับน้ำยารักษาบาดแผลและพิษ   อโดนิสได้คู่กับเรเนลลา

 

นานแล้วนะคะที่เราไม่ได้มาเดินป่าด้วยกันแบบนี้ท่าหญิงอากัสชวนคุยทำลายความเงียบ   อโดนิสนิ่งรำลึกความหลังไปนิดหนึ่งแล้วพยักหน้าตาม

 

ตอนนั้นข้าและท่านอายุได้เพียงสิบปี  ข้าได้รับเชิญไปร่วมงานฉลองวันคล้ายวันเกิดสิบปีของท่าน…เด็กสาวทบทวนความทรงจำเก่าด้วยสายตาละมุนละไมอ่อนหวาน  ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆข้าเองก็เด็กและซุกซนนัก  เห็นนครเอลเฟออนก็ตื่นตาตื่นใจไปหมด  เที่ยวเล่นจนหลงเข้าไปในป่าได้อย่างไรก็ไม่รู้   ดีที่มีท่านออกตามหา…

 

เจ้าชายเอลฟ์ทบทวนความจำร่างเดิมดู มีเหตุการณ์แบบนี้อยู่จริงๆ แต่ไม่ปรากฏในนิยาย  เด็กหญิงตัวน้อยหลงทางร้องไห้งอแงกับเด็กชายหน้าเคร่งเดินจูงมือกันหาทางออกจากป่า   นี่ถ้าไม่มีโดมินิกอโดนิสก็คงได้เป็นพระเอกไปนานแล้ว  นับว่าเป็นตัวอย่างพระรองลูกรักนักเขียนที่แท้ทรู

 

อุ๊ย!เรเนลลาคงมัวแต่รำลึกความหลังมากไปหน่อยถึงได้ลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในป่าไม่ได้เดินบนโถงหินขัด เสียงหวานอุทานเบาๆ  ร่างอรชรโงนเงนล้มลง

 

เป็นเรื่องปกติของคนทั่วไปที่ได้รับการอบรมคุณธรรมมาอย่างดี เมื่อคนที่เดินอยู่ข้างทำท่าจะล้มลงก็ต้องช่วยประคอง  เร็วเท่าความคิด  มือแกร่งคว้าข้อมือบางกระตุกดึงให้อีกฝ่ายขึ้นยืนตั้งหลักได้  แต่คงกะน้ำหนักพลาดไปนิด  เมื่อร่างบอบบางถูกดึงเข้ามาปะทะอกของเจ้าชายหนุ่ม

 

“.......” หางคิ้วของคนหน้านิ่งกระตุกยิกๆ  เกิดอะไรขึ้นกับสถานการณ์นี้  ไขข้อนางเอกมีเกิดเสื่อมตอนนี้ได้อย่างไร  คนตัวสูงยืนก้มหน้ามองคนงามที่เอาหน้าจิ้มอกเขาด้วยสายตาประหลาด  ถ้าตอนนี้มีใครมาเห็นก็คงคิดว่าเขากำลังโอบกอดเด็กสาวอยู่

 

“.......” เรเนลลาหน้าแดงหัวใจเต้นรัวเมื่อได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงของเจ้าชายน้ำแข็ง  กลิ่นหอมสะอาดอ่อนๆที่ไม่แน่ใจว่าเป็นกลิ่นอะไรแต่ชวนให้ใจสงบและปั่นป่วนในเวลาเดียวกัน 

 

อโดนิสเห็นนางเอกเอาแต่ยืนแข็งไม่ขยับตัวออกเสียทีก็อดถามไม่ได้ “ไม่เป็นอะไรนะ?”

 

เสียงทุ้มเยือกเย็นถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง นั่นยิ่งทำให้เด็กสาวรู้สึกวิงเวียนยิ่งขึ้น   เรเนลลาถอยออกมาตั้งหลักช้าๆเมื่อเห็นว่าเจ้าชายเอลฟ์ยืนนิ่งมากจนเกือบคิดว่ากลายร่างเป็นภูเขาน้ำแข็งไปแล้วจริงๆ  เด็กสาวรู้สึกกระอักกระอ่วน “...ขอโทษค่ะ  ต่อไปข้าจะระวังทางกว่านี้

 

เจ้าชายอโดนิสพยักหน้าหนึ่งครั้ง  แล้วเดินต่อไปไม่สนใจเด็กสาวที่กรีดร้องในใจ  เรเนลลาพ่นลมหายใจอย่างอดเสียดายไม่ได้  ความอบอุ่นจากอ้อมกอดเมื่อครู่ยังคงอยู่ แต่อีกฝ่ายนิ่งเฉยราวเมื่อครู่ไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวอันใดเลย  เพียงหันหลังแล้วเดินจ้ำต่อไป  ท่านหญิงคนงามวุ่นวายใจและเกือบจะสงสัยในความงามของตัวเองอยู่แล้วหากความคิดหนึ่งไม่แวบเข้ามาในหัว

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าชายได้ใกล้ชิดสตรี

 

...ท่านอโดนิส เขิน?

 

ความคิดนั้นทำให้ท่านหญิงแห่งอากัสอดยิ้มหวานล้ำละมุนละไมขึ้นมาไม่ได้

 

ท่านหญิงที่น่าสงสารไม่ได้รู้เลยว่าความเป็นจริงออกจะห่างไกลจากจินตนาการมากมายนัก

 

-----------------------------------------------------------

นักเขียน : ราชาปีศาจตรงนั้น หยุดก่อน! อย่าเพิ่งพังกระจกนะ!!

เพื่อนพระเอก : พังไปเลยไอ้คนถ้ำมอง!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.5K ครั้ง

552 ความคิดเห็น

  1. #14357 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:50
    นี่มันไม่ใช่เพื่อนพระเอกแล้ว นี่มันพระเอก 555555555
    #14357
    0
  2. #14348 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 11:33
    ขำทอคมาก ไม่ไหวล้า5555
    #14348
    0
  3. #14251 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:18
    มีคนรัก โฮส์ท หลายคน ในโลกเดียวกันไหม
    #14251
    0
  4. #14147 IB~'y'~ (@yaoi3) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:27
    มโน!!!...ชะนี หลบค่ะ!!!
    #14147
    0
  5. #13889 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:04
    5555 ชะนีน้อย..
    #13889
    0
  6. #13679 102044 (@102044) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:30
    อ้าววว คุณนางเอกกลายเป็นนางร้ายซะแล้ว
    #13679
    0
  7. #13625 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:13
    5555เรื่องนี่ชะนีไม่ตายดีแน่
    #13625
    0
  8. #13508 บาบาน่า (@FISHOKUN) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:36
    โถ่ว ชะนีน้อยยยยยยยย
    #13508
    0
  9. #13476 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:13
    ตอนเขาสนใจล่ะไม่เอา หึ เสียใจด้วยนะ เรื่องนี้ไม่มีที่ยืนสำหรับผู้หญิงเเล้วววววว
    #13476
    0
  10. #12999 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:55
    งึ้ด ราชาปีศาจงึ้ดไปแล้ว
    #12999
    0
  11. #12213 supawee6371 (@supawee6371) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:46
    พบชะนี 1 ea
    #12213
    2
  12. #12092 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 15:44
    รีใหม่=ต้องอ่านใหม่:> ทำให้รู้สึกเหมือนอ่านสองเรื่องเลยทีเดียว
    ปล. ยังมีคำผิดนะคะ **เรื่องน่าชายน่า**
    #12092
    1
    • #12092-1 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 48)
      3 มกราคม 2562 / 15:45
      ***น่าชายหน้า***;Dพิมพ์ผิดเองซะ
      #12092-1
  13. #11819 Rose Teara (@nice2547) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:16
    กดยาสลายมโนส่งให้นางได้ไหม?
    #11819
    0
  14. #11289 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:29
    ฉันว่าแล้วววว ยัยนางเอกนี่มันทะแม่งงงงงง หืยยย
    #11289
    0
  15. #11175 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 09:09
    ไม่ว่าจะก่อนหรือหลังรีไรท์ นางเอกก็ยังคงเป็นนางเอก มโนให้สุดแล้วหยุดที่นกไปเลยจ้าาาาาา
    #11175
    0
  16. #11152 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:36
    ความมโนที่ไรสิ้นสุดจริงๆ...
    #11152
    0
  17. #11149 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:06
    นางเอกมโนเกินไปแล้วค่ะ! ตื่นๆๆๆๆๆๆ
    #11149
    0
  18. #11056 PhurichayaNuin (@PhurichayaNuin) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 22:54

    นางเอกพึ่งจบเอกมโนจบโทคิดไปเอง ต้องทำใจ เฮ้อ~~
    #11056
    0
  19. #11006 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:30
    มโนให้สุดเลยจ้า 555555
    #11006
    0
  20. #10897 naninaniii (@naninaniii) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 23:29
    ชะนีเธอมโนเก่งไปแล้ว
    #10897
    0
  21. #10884 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 05:11
    ทำไมอยู่ดีๆนางเอกก็เปลี่ยนบทเหมือนจะกลายเป็นนางร้ายซะงัน555 หนูหลงตัวเองเกินไปนะลูก ระวังจะนกนะคะ5555
    #10884
    0
  22. #10870 (@lnwcool) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 19:30

    555 พังแล้วจะเอาอะไรส่องเพื่อนพระเอกละ ราชาปีศาจ ใช้อย่างระวังๆนะ

    #10870
    0
  23. #10863 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:04
    เข้าใจความรู้สึกเหนื่อยที่โดนจับตามองเลย โดยเฉพาะตอนเปลี่ยนเสื้อผ้ารึว่าอาบน้ำ ว่าแต่ราชาปีศาจท่านไม่ใช่ว่าเลือดกำเดาไหลหมดตัวไปแล้วหรือ
    ส่วนความมโนของท่านหญิงนี่มัน....
    #10863
    0
  24. #10855 wuxie (@wuxie) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 02:02
    นางเอกกกก หนูไม่จำเป็นเลยจ้าาา
    #10855
    0
  25. #10845 Jigsaw_0711 (@nuntouchporn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:43
    ก๊อก ก๊อก//เคาะสมองนางเอก ดูท่าไม่ปกติ
    #10845
    0