The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 528,582 Views

  • 12,760 Comments

  • 18,975 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53,286

    Overall
    528,582

ตอนที่ 45 : [ARC IV] มันต้องมีปัญหาอะไรบางอย่างในหัวของราชาปีศาจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3610 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

 

สรุปแล้วคุยไปคุยมาก็ไม่ได้ข้อสรุปอะไรเป็นพิเศษ  อโดนิสได้แต่ถอนหายใจ  อันที่จริงเขาก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ควรคาดหวังอะไรกับเด็กๆเหล่านี้  แต่พอคิดถึงผู้ใหญ่....

 

หืม? ในหนังสือแฟนตาซีโรงเรียนเวทมนตร์คุณเคยเห็นผู้ใหญ่คนไหนที่รับผิดชอบพอด้วยหรือ? เวลาเกิดเรื่องอะไรอาจารย์มาตอนเด็กปางตายทุกที

 

สุดท้ายก็ลงรูปเดิมคือตนเป็นที่พึ่งแห่งตน มังกรที่ต้องล้มก็คือต้องล้ม  อโดนิสรู้สึกดีมากที่ตัดสินใจลงทุนอัพความสามารถของตัวเอง การลงทุนกับยาเพิ่มพลังนับว่าคุ้มค่าแล้ว   อย่างน้อยเวลานี้เขาน่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับพวกขุนพล  ห้าน้อยกำลังรับหน้าที่สำคัญคือไปจับตาดูพวกขุนพลอย่างใกล้ชิด หากเกิดเรื่องอะไรเขาค่อยเรื่องกลับมา

 

ที่น่ากังวลคือ...

 

“เหม่ออะไรอีกแล้วนักเรียนอโดนิส!!

 

...ปวดตับอะไรแบบนี้

 

เพื่อนร่วมชั้นเรียนมองหน้ากันอีกรอบด้วยสายตาสนใจ  นี่เป็นวันที่สองแล้วที่เจ้าชายน้ำแข็งแห่งเอลเฟออนดูเหม่อลอย  แล้วก็เป็นครั้งที่สองที่อาจารย์โยฮันเรียกชื่อกลางชั้นเรียน  รัศมีอันตรายที่ออกมาจากอดีตแม่ทัพพิการทำให้เด็กน้อยทั้งหลายตัวสั่น   เหลือบมองเจ้าชายน้ำแข็งที่ยังนิ่งเฉยกันเลิ่กลั่ก

 

ดูเหมือนเป้าหมายการปลอมตัวเข้ามาในอาลันเนียร์ของราชาปีศาจคือเพื่อสร้างความปวดประสาทให้เขาโดยเฉพาะ   ตอนนี้ในหัวของเอลฟ์หนุ่มมีอยู่คำถามเดียว ว่างงานมากหรือ?

 

ด้วยฐานะของอาจารย์สอนการต่อสู้ที่น่าเชื่อถือ ราชาปีศาจเพียงพ่นข้ออ้างไร้สาระอะไรก็ตามที่จะสรรหาได้ในขณะนั้น  แล้วโยนคำว่า กักบริเวณออกมา  อโดนิสก็ตกอยู่ในสถานการณ์เมื่อวานอีกครั้ง

 

“ทำไมอาจารย์โยฮันดูมีปัญหากับเจ้า?” โดมินิกกระซิบถามเมื่อมีโอกาส “เป็นเพราะ...ข้ารึเปล่า?”

 

เจ้าชายน้ำแข็งเพียงเลิกคิ้วน้อยๆ แทนคำถามว่าอะไรทำให้คิดแบบนั้น?

 

“ก็...ข้ามันสายเลือดที่น่ารังเกียจ เป็นความน่าอับอาย ความผิดพลาด ไม่ว่าในสายตาของฝั่งไหน...” เด็กหนุ่มเอ่ยเรื่องที่ติดค้างอยู่ในใจเขา น้ำเสียงเยาะหยันตัวเอง “ตอนนี้ข้ามันยิ่งกว่าเศษฝุ่นเสียอีก  บางทีการที่เจ้าเอาตัวมาปกป้องคนอย่างข้าจะทำให้เจ้าสกปรกไปด้วย”

 

“ไร้สาระ” เจ้าชายเอลฟ์ตอบกลับอย่างเย็นชาพร้อมส่ายหน้า แม้จะแสดงออกแบบนั้นแต่ท่าทางของพระเอกก็เรียกความเห็นใจของเขาได้เต็มที่  ตรงหน้าของเขาตอนนี้คือเด็กอายุสิบห้าธรรมดาคนหนึ่ง   ปกติเด็กวัยรุ่นอายุเท่านี้เป็นวัยที่กำลังค้นห้าตัวตนของตัวเองอยู่แล้ว  พอมาเจอสังคมกดดันแบบนี้ยังเคว้งง่าย ในแง่หนึ่งนิยายเหล่านี้ก็โหดร้ายกับตัวเอกของตัวเองเหลือเกิน

 

“อโดนิสแห่งเอลเฟออนจำเป็นต้องขอความเห็นใครเวลาจะคบหาสหายด้วยหรือ?” นัยน์ตาสีเงินจ้องมองพระเอกที่อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ “เจ้าคือเจ้า จำเป็นต้องขอความเห็นใครในการใช้ชีวิตให้ดีด้วยหรือ?”

 

“ข้า....” โดมินิกยังคงเต็มไปด้วยความคิดสับสนวุ่นวาย

 

“นักเรียนโดมินิกวิ่งรอบสนามยี่สิบรอบ! ส่วนนักเรียนอโดนิส...ทำดีมาก! ไม่ตั้งใจในคาบเรียนไม่พอ ยังคิดจะก่อกวนใจคนอื่นต่อหน้าข้าอีก เช่นนั้นก็เข้าไปซ่อมบำรุงอุปกรณ์ในห้องเก็บของเลยแล้วกัน”

 

เฮ้อ.... เจ้าชายน้ำแข็งเพียงมองคนทำหน้ายักษ์ด้วยสีหน้าปลาตาย แล้วเดินไปทางห้องเก็บอุปกรณ์แบบไม่พูดอะไรเพิ่ม  เวลานี้ทางออกที่น่าจะดีที่สุดคือการยอมๆราชาปีศาจไปก่อน   เขาอ่านอีกฝ่ายไม่ออก และคาดการณ์อะไรไม่ได้เลย

 

“อโดนิส...” โดมินิกขมวดคิ้วมีท่าทีอิดออด เหลือบมองอาจารย์โยฮันด้วยสายตาไม่พอใจแต่ยังไม่กล้าขัดแย้งอะไรเพราะก่อนหน้านี้เขาเคารพอดีตแม่ทัพผู้นี้มาก

 

เอลฟ์หนุ่มส่ายหน้าแล้วเร่งฝีเท้ามากขึ้น เขาไม่กล้าอ้อยอิ่ง เขาคาดเดาอะไรไม่ออกกับราชาปีศาจเวรนี่เลย  รู้แค่ว่าตอนนี้ควรตามน้ำไปก่อนเท่านั้น

 

อโดนิสมองกองอาวุธที่วางสุมกันแล้วรู้สึกมันสะท้อนชีวิตของเขาในเวลานี้ชอบกล   เด็กหนุ่มนั่งขัดสมาธิในจุดเดิม  มือสองข้างเริ่มทำงานรอการมาของราชาปีศาจไปพลางๆ   บางครั้งเมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป  ทางที่ฉลาดที่สุดคืออยู่เฉยๆดูว่าเรื่องราวจะดำเนินไปอย่างไร  ตราบใดที่ราชาปีศาจยังไม่คิดขยับตัวฆ่าเขาหรือพระเอก  ก็ยังนับได้ว่าชีวิตดีอยู่

 

ไม่นานเสียงเปิดประตูพร้อมลงกลอนก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าคนที่เขาต้องเผชิญหน้ามาอีกแล้ว 

 

“วันนี้ท่านคงไม่คิดจะวางยาข้าอีก?” สุรเสียงเย็นเยียบถามทำลายความเงียบ

 

“เจ้าเปิดโอกาสไหมล่ะ?” ราชาปีศาจเวลานี้กลับสู่ร่างเดิมแล้วเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างๆร่างเพรียวแบบไม่ถือตัว  ท่าทางสบายๆและเป็นธรรมชาติของอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อวานค่อนข้างสร้างความประหลาดใจให้อโดนิสอยู่มาก  ราชาปีศาจตามเรื่องเดิมเป็นบอสลับผู้ชั่วร้ายตามนิยายปกติ  โผล่ออกมาเพียงเพื่อพูดจาร้ายกาจและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ทุกการแสดงออกเลวทรามและชักนำให้คนสาปส่ง  แต่ข้างๆของอโดนิสเวลานี้ดูจะไม่ได้เป็นวายร้ายที่ชวนให้เหม็นหน้าขนาดนั้น   แม้การกระทำหลายอย่างจะเหลือทน  ก็ยังอยู่ในกรอบที่พอคุยกันได้

 

อโดนิสวางมือจากอาวุธ แล้วหันหน้ากลับไปเหยียดยิ้มท้าทาย “ขึ้นอยู่กับว่าท่านคิดจะทำอะไรกับร่างที่หลับใหลของข้า”

 

“ใบหน้ายามหลับใหลของเจ้าก็น่ารัก แต่เวลานี้ข้ากลับสนใจเจ้ายามตื่นมากกว่า”

 

“.....-_-lll” สีหน้าของเจ้าชายเอลฟ์ที่ถูกราชาปีศาจเกี้ยวมืดครึ้ม

 

“แก้มเจ้าแดงขึ้นนิดหนึ่งด้วย” จ้าวแห่งปีศาจกระพริบตา ก่อนจะคลี่ยิ้มดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว “น่ารักจริง”

 

“.....” นายมองสีหน้าแบบนี้เป็นหน้าแดงไปได้ไง?  หางคิ้วของเอลฟ์หนุ่มขึ้นสามขีด เกิดมาไม่เคยและไม่คิดจะเป็นฝ่ายโดนเกี้ยวมาก่อน ยิ่งมาจากราชาปีศาจบอสลับของเรื่องยิ่งไม่คาดคิด

 

[[…นี่...ระบบหายไปแปบเดียวทำไมโฮสต์ทำให้ตัวร้ายเบี่ยงเบนได้? คุณไม่ได้โบนัสพิเศษหรอกนะ...]] เจ้าก้อนขนโผล่กลับมาทันได้ยินฉากเด็ดพอดี

 

ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย... ไม่ใช่ว่าตัวร้ายเป็นแบบนี้เองตั้งแต่เมื่อวานแล้วหรือห้าน้อยมุมปากของผู้เป็นโฮสต์บิดกระตุกอย่างหยุดไม่อยู่  เขารู้สึกเหมือนเจ้าก้อนขนนี่ทำตัวกวนประสาทขึ้นทุกวัน  ว่าแต่ที่ฉันให้นายไปตามดูพวกขุนพลล่ะห้าน้อย?

 

[[โฮสต์วางใจได้! พวกขุนพลปีศาจรีบวิ่งกลับทวีปมืดกันไปหมดแล้ว]] ระบบรายงานน้ำเสียงแข็งขัน

 

ห้ะ? ได้ไง? เกิดอะไรขึ้น?เอลฟ์หนุ่มกระพริบตา

 

[[เกิดสถานการณ์วุ่นวายในทวีปมืด ทุกคนโดนเรียกตัวกลับด่วน]]

 

สถานการณ์วุ่นวาย??นัยน์ตาสีเงินลอบมองเหนือหัวของพวกปีศาจที่เท้าคางมองเขาด้วยสายตาเหมือนมองงานศิลปะแวบหนึ่ง

 

[[ราชาปีศาจหายตัวไป ขุนพลทุกคนถูกเรียกตัวเพื่อกลับไปช่วยกันตามหา...]]

 

“..............” WTH?

 

ทั้งโฮสต์และระบบหันหน้าไปมองราชาปีศาจผู้สั่งคนออกมาตามฆ่าพระเอกอย่างยิ่งใหญ่ แล้วก็หายตัวโผล่มาที่ฝั่งพระเอกโดยไม่บอกไม่กล่าวใครไว้จนทำให้ฝั่งตัวเองวุ่นวาย สุดท้ายก็ต้องตามบรรดาคนที่ออกมาฆ่าพระเอกกลับไปเพื่อออกตามหาตัวเอง

 

....นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย?

 

ดวงหน้าเย็นชาแสดงอาการปุเลี่ยนพูดไม่ออก “ราชาปีศาจ...ท่านว่างหรือไง?”

 

“ไม่ว่าง” สุรเสียงทุ้มตอบกลับทันควัน “เกี้ยวเจ้าอยู่”

 

[[.......]] ห้าน้อยเปิดโหมดเป็นผู้ชมที่ดีไม่ขอออกความเห็นในสถานการณ์นี้

 

ริมฝีปากนุ่มเม้มเป็นเสียงตรง บิดนิดๆตามอารมณ์ที่พูดไม่ถูก “ท่านมาเกี้ยวข้าทำไม?”

 

“ดีมาก...เจ้าไม่ได้ปฏิเสธ” เนตรสีโลหิตเป็นประกายวาบ ดวงหน้าหล่อเหลาคลี่ยิ้มร้ายกาจ “ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าก็รู้สึกดีเช่นกัน”

 

“..............” ในหัวของราชาปีศาจต้องมีอะไรที่ขาดไปแน่ๆ  ในที่สุดอโดนิสก็ทนไม่ไหวนิ้วเรียวยกขึ้นนวดหัวคิ้ว ยิ่งคุยกับตัวร้ายผู้นี้ยิ่งปวดหัวจี๊ด “ท่านต้องการสิ่งใดกันแน่?”

 

“เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะเอลฟ์น้อย?”

 

“มันยากหรือไงที่ท่านจะพูดจาปกติ ตอบคำถามข้าดีๆ?” เจ้าชายหนุ่มกลอกตาอย่างอดไม่อยู่  เกิดความรู้สึกแรงกล้าที่จะจับปีศาจตรงหน้ามาเขย่าๆ

 

“ข้าต้องการเจ้า”

 

 ครั้งนี้สุรเสียงทุ้มตอบกลับอย่างแผ่วเบาทว่าหนักแน่นจริงจัง  เนตรคมจ้องลึกเข้ามาที่ดวงตาของเข้าอย่างลึกล้ำ ความหลงใหล โหยหา และปรารถนาอย่างบ้าคลั่งอัดแน่นจนอโดนิสเย็นวาบไปถึงสันหลัง ราชาปีศาจหรี่ดวงตาลงเล็กน้อย

 

“นั่นไม่เพียงพอสำหรับเจ้าหรือเอลฟ์น้อย?” กระแสตัดพ้อ โกรธเกรี้ยว โศกเศร้าถักทอซุกซ่อนอยู่ในคำถามนั้นอย่างแนบแน่น

 

นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาเหมือนเห็นมาซายะมาตัดพ้ออยู่ตรงหน้า

 

“เรา...แทบไม่รู้จักกันเลย” อโดนิสได้แต่รั้งตัวเองไว้ เขาไม่ควรนำคนสองคนมาปะปนกัน  ตรงหน้าเขาไม่ใช่...ไม่ใช่... แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับอ่อนเหลือเกิน

 

“ถ้าเช่นนั้นก็รู้เอาไว้” ราชาปีศาจจับคางเจ้าชายเอลฟ์ เนตรคมดั่งดาบที่คมกริบพร้อมจะกรีดเฉือนคนมอง “ข้าไม่สนใจ ต่อให้ต้องล่ามมือล่ามเท้าเจ้าเอาไว้ แต่เจ้าก็ต้องเป็นของข้า” มุมปากยกขึ้นแสยะยิ้มร้ายกาจ

 

“แล้วเจ้าก็ค่อยๆเรียนรู้จักข้าไปแล้วกัน”

 

...อยู่ดีๆทำไมราชาปีศาจก็เปิดโหมดยันเดเระ? หางคิ้วของเอล์ฟหนุ่มกระตุก  ขนลุกซู่กับคำพูดและท่าทางของอีกฝ่าย  ไม่ว่าก่อนหน้านี้เขาอาจจะมีความรู้สึกที่เรียกว่าใจอ่อน อ่อนใจ หรือหวั่นไหวอะไรต่อคนตรงหน้าก็ตาม  แต่เมื่อเฮเลียนแสดงออกชัดเจนว่าต้องการคุกคาม  เขาก็ไม่ลังเลที่จะแช่แข็งทุกความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้ 

 

มือใหญ่ที่จับคางของเขากดแรงจนเจ็บจี๊ด  อโดนิสยิ้มเย็นชา  พริบตาถัดมามีดสั้นที่เงินใบมีดบางกริบฝีมือช่างใหญ่ชาวเอลฟ์ก็แนบจ่อลงบนลำคอของฝ่ายตรงข้ามสะกิดอีกเพียงนิดก็ตัดผ่านเนื้อได้อย่างสบาย

 

“ต้องดูความสามารถของท่านด้วยราชาปีศาจ” เสียงนุ่มนวลประหนึ่งเครื่องดนตรีเย็นชาจับใจยิ่งกว่าทะเลสาบกลางคืนฤดูหนาวที่เยียบเย็นที่สุด “ข้าอ่อนข้อให้ท่าน ไม่ได้หมายความว่าข้าไร้สามารถ...อย่าให้มันมากเกินไปนัก”

 

สิ้นคำพลังกดดันมหาศาลประหนึ่งคลื่นพายุที่โหมกระหน่ำพลานุภาพมหาศาลพร้อมพลิกคว่ำทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางทางก็ถาโถมเข้าหาเอล์ฟหนุ่ม เจ้าของพลังเพียงยืนเฉยและยิ้มบางเบา “อย่าคิดว่าข้าไม่กล้าหักแขนหักขาเจ้าเอลฟ์น้อย”

 

ตรงข้ามกับความคาดหวัง  เนตรสีเงินยังคงสงบนิ่งยิ่งกว่าน้ำในทะเลสาบน้ำแข็ง “ก็ลองดู”

 

เขาเป็นคนค่อนข้างใจกว้าง รักสงบ ไม่ค่อยถือสาใคร แต่นั่นไม่ได้หมายถึงว่าจะยอมให้ใครล้ำเส้นเข้ามาง่ายๆ  ถ้าใครคิดจะทำให้ชีวิตของเขาเหมือนตกอยู่ในนรก ก็ต้องเตรียมพร้อมลงอเวจีไปพร้อมกัน  แม้เขาจะไม่ใช่คนเก่งกาจ แต่ก็มั่นใจเถอะว่าเขาทำทุกวิถีทางที่จะลากให้ตกต่ำไปพร้อมกันได้แน่ๆ    

 

พลังที่ปะทะราชาปีศาจไม่ใช่พลังที่คลุ้มคลั่งเข้าฟาดฟันโดยตรง ทว่าเป็นพลังที่สงบราวจะแช่แข็งทุกสิ่งที่รุกล้ำเข้ามา ต่อต้านอย่างเงียบงัน  การปะทะของพลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้หากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดหลุดการควบคุมให้ออกนอกสนามพลังแม้เพียงนิด  ย่อมสร้างความแตกตื่นให้คนทั้งโรงเรียน

 

“ดูเหมือนหากข้าจะจับเจ้าจริงๆอาจต้องจ่ายค่าเสียหายที่แพงหน่อย” นายเหนือมวลปีศาจหัวเราะ “นั่นยิ่งทำให้เรื่องราวมันน่าสนใจขึ้น”

 

เสียงหัวเราะของราชาปีศาจทำให้เอลฟ์หนุ่มขนลุก แต่อย่างน้อยบรรยากาศอันตรายก็หายไปแล้ว  เขาเบาใจลง ได้แต่มองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาแบบเดียวกับที่มองคนไข้โรคจิตที่หลุดออกจากโรงพยาบาลจิตเวช

 

บางส่วนในสมองของจ้าวปีศาจผู้นี้ต้องมีอะไรเสียหาย...

 

และนั่นทำให้ความรู้สึกคุ้นเคยหรือใจเต้นอะไรก็ตามที่เขารู้สึกกับอีกฝ่ายในยามเผลอกระเจิงหายไปโดยสิ้นเชิง  คนสติดีที่ไหนจะยังมาใจเต้นกับคนที่ประกาศปาวๆว่าอยากได้ตัวเองขนาดจะหักแขนหักขาล่ามโซ่ขัง?

 

“ขออภัยข้าไม่มีรสนิยมชื่นชอบความรุนแรง...” อโดนิสตัดสินใจถอนมีดออก  แล้วถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

“ท่านรู้อะไรไหม? แทนที่จะกระโดดไปสู่จุดฆ่ากันให้ตายไปข้าง ทำไมไม่เริ่มจากอะไรที่มันเป็นพื้นฐานจากแค่นั่งพูดคุยทำความรู้จักกันดีๆก่อน?”

 

สาบานได้ว่านี่เป็นหนึ่งในประโยคที่ยาวที่สุดนับแต่เขาอยู่ในร่างอโดนิส  และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

 

จ้าวปีศาจนิ่งยู่พักหนึ่ง แต่ก็ยอมถอนมือเช่นกัน นับเป็นสัญญาณเริ่มต้นที่ดี

 

“แค่ยอมรับรักข้า...มันยากสำหรับเจ้ามากเช่นนั้นหรือเอลฟ์น้อย?” อีกฝ่ายถาม

 

“นั่นหมายความว่าท่านรักข้า?” เจ้าชายเอลฟ์เอียงหน้า คิ้วขวาเลิกขึ้นเล็กน้อย

 

“....ความรู้สึกรุนแรงทั้งหมดที่ข้ามีต่อเจ้า หากมิใช่รักแล้วจะเป็นสิ่งใด?”

 

อโดนิสไม่คิดว่าราชาปีศาจผู้หยิ่งทระนงจะเป็นฝ่ายเอ่ยคำพูดเหล่านี้ออกมาตรงๆ หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง อันที่จริงต่อให้เฮเลียนไม่พูด ทุกอย่างก็เปิดเผยอยู่ในดวงตาคู่นั้นอยู่แล้ว  ตั้งแต่พบกันอีกฝ่ายก็ไม่เคยปิดบังความรู้สึกของตัวเอง และการที่นายเหนือผู้ครองบัลลังก์ตัวร้ายระดับบอสยอมถอยให้อโดนิสหนึ่งก้าว  นั่นก็แสดงให้เห็นถึงอะไรบางอย่างที่พิเศษ

 

“คำตอบของเจ้าคือ?” เฮเลียนขมวดคิ้วแล้วถามย้ำขอคำตอบด้วยความอึดอัด เมื่อเจ้าชายเอลฟ์ไม่ตอบคำถามแล้วเอาแต่มองตนราวสำรวจ

 

ทั้งที่คำถามของราชปีศาจไม่ได้ซับซ้อน  คำถามมีแค่ว่ายากไหมที่จะรักคนคนนี้  แต่เขากลับรู้สึกลังเลที่จะเอ่ยมันออกมา  ราวกับทางแยกหนึ่งของชีวิตที่เมื่อเลือกแล้ว  ทุกสิ่งที่เขาคิดว่าเขารู้...จะเปลี่ยนไปตลอดกาล

 

“ไม่...” น่าแปลกเมื่อเอ่ยออกมาคำหนึ่ง คล้ายความลังเลทั้งหมดจะจางหายไป บางสิ่งที่ถ่วงอยู่ในใจของเขากลับเบาลงทันตา “...ไม่ยากเลย”

 

เพียงคำตอบนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้ารูปสลักของทั้งสองฝ่าย  ราชาปีศาจยิ้มกว้าง เจ้าชายเอลฟ์ยิ้มบางเบา นัยน์ตาสองคู่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

 

“....แต่ไม่มีทางเกิดขึ้นกับการบังคับหรือกักขังหรือหักแขนหักขา” อโดนิสเสริม

 

“แค่นั้นก็พอ...อโดนิสของข้า” เฮเลียนเอ่ย ใบหน้าหล่อเหลาไร้รอยยิ้มร้ายกาจ เยาะเย้ย หรือเสียดสีตามปกติ  เหลือเพียงรอยยิ้มที่จริงใจ แสดงความยินดีอย่างเรียบง่าย

 

“ยังไม่ใช่ของท่าน” คิ้วเรียวของเจ้าชายเอลฟ์ขมวดเข้าหากันทันที

 

“ดีมาก...แสดงว่าในอนาคตเจ้าจะยอมเป็นของข้า” มุมปากกดยิ้มลึกขึ้น มือใหญ่คว้ากลุ่มเส้นผมนุ่มลื่นที่เรียงตัวสวยประหนึ่งเส้นไหมชั้นสูงขึ้นมาจุมพิต

 

“อโดนิสของข้า...ในอนาคต”

 

ห้าน้อยที่มองอยู่ห่างๆ ได้แต่งุนงงสับสน สรุปว่าโฮสต์ปฏิเสธหรือรับรักตัวร้าย? ทำไมดูแล้วรู้สึกเหมือนโฮสต์ตกลงปลงใจไปแล้วเลย?? มนุษย์เข้าใจยากแบบนี้ทุกคนไหม??

 

-----------------------------------------------------------

นักเขียน : นายไม่รู้หรือไงว่าเดี๋ยวนี้เขาฮิตพระเอกแบบรักมาก หลงมาก คลั่งไคล้จนเข้าขั้นยันหน่อยๆ?

เพื่อนพระเอก : WTF? *หันไปพูดกับนักอ่านด้วยสีหน้าจริงจัง* สาวน้อยหนุ่มน้อยทั้งหลาย พี่ชายมีคำแนะนำสั้นๆสำหรับคนที่เจออะไรแบบนี้...  ไม่ว่าอีกฝ่ายจะหน้าหล่อแค่ไหน สิ่งที่น้องควรทำคือวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด แล้วโทรหา 191, 911, 112 หรือเบอร์ฉุกเฉินในประเทศนั้น หาทนาย ติดต่อจิตแพทย์ หรืออะไรก็ได้ขอความช่วยเหลือ โอเคไหม?

นักเขียน : *ตบบ่าพระเอก* ซ่อนดีๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.61K ครั้ง

280 ความคิดเห็น

  1. #12405 PCYB614 (@PCYB614) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:06
    ยันๆนี่แหละ สุดแสนชอบบ
    #12405
    0
  2. #12229 น้องหมาขี้เหงา (@Fo-Ren) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:12
    บอกเลยพี่ชาย...ยันนี้แหละที่น้องสาวต้องการ! (แต่ถ้าเจอกับตัวเองจะขอเอาคำแนะนำของพี่ชายไปใช้ก็แล้วกัน)
    #12229
    0
  3. #12211 supawee6371 (@supawee6371) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:03
    อยากได้ยันเดเระะะะะ
    #12211
    0
  4. #12157 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:04
    ไรท์คะ

    เราฮิตยันเดเระขั้นสุด
    #12157
    0
  5. #11174 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 08:24
    รีไรท์แล้วโมเม้นคู่นี้เยอะขึ้นแบบจุใจมากกก
    #11174
    0
  6. #11050 -reader- (@-reader-) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 22:31
    คุกๆๆ 112 โอ้ย เต็บคอเลย
    #11050
    0
  7. #10848 PiyapatBang (@PiyapatBang) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:43
    ตอนที่แล้วไม่ใช่ว่าเรากำลังหน่วงใจกันใช่ไหมคะ.. ทำไมมาตอนนี้รู้สึกอิ่มเอิมใจ เขาจีบกันค่ะแม่!!!!!
    #10848
    0
  8. #10765 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 14:33
    รีทีเปลี่ยนไปเยอะดูมีเนื้อให้มากขึ่นสนุกมากขึ่น
    #10765
    0
  9. #10763 supamas1845 (@supamas1845) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 12:34

    WTH!! เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปเยอะมาก นึกถึงตอนต่อไปไม่ไหวแล้ว อยากอ่านนน
    #10763
    0
  10. #10760 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:08
    สถานะดูใจชัดไปค่ะพี่น้อง แบบนี้เหมือนจะดูมีมิติกว่าเก่านะคะ
    #10760
    0
  11. #10758 whywhile (@why-while) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:30
    ชอบมากก รู้สึกว่าอันที่rewriteอะไรๆมันเมกเซ็นกว่าเดิม มีมิติกว่าเดิมขึ้นเยอะเลยย
    #10758
    0
  12. #10757 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:55
    ตกลงปลงใจกัน แล้วเค้าจะพากันหนีไปใช่ไหมคะ ปล่อยพระเอกขึ้นเป็นราชาปีศาจแทน
    #10757
    0
  13. #10753 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 03:50

    นักอ่าน : นักเขียน เราขอสนับสนุนให้พระเอก-เพื่อนพระเอก-ตัวร้ายได้กัน .. เพื่อความสงบสุขของโลกใบนี้ 555
    #10753
    0
  14. #10746 Spa Za Lulla (@sa-pa-za) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 01:30
    ใช่แน่ๆ คือราชาปีศาจอ่ะ เพราะครั้งที่แล้วมาซายะบอกจะกักขัง อุอุอุ
    #10746
    0
  15. #10744 Charlotteeee (@Charlotteeee) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:39

    กรี๊ดดดดดดด แม่คะ เค้าสู่ขอกันคะ เพื่อนพระเอกอย่ารอช้าคะ เข้าหอเลย~~~
    #10744
    0
  16. #10741 Aidan (@ninewcub) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:18
    ชีวิตจริงก็คงน่ากลัวจริงๆค่ะ แต่เพื่อนพระเอกรับมือได้ งั้นก็สู้ๆนะคะ
    #10741
    0
  17. #10736 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:42
    ปลงใจกันแล้วล่ะห้าน้อย!?
    #10736
    0
  18. #10734 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:30
    เเบบเก่าอย่างเศร้า เเบบใหม่โครตเขินนน โมเม้นท์เยอะดีชอบบบ
    #10734
    0
  19. #10732 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:20

    ห้าน้อยก็งงใช่ไหม เรางงมากเลยราชาสายซึน เราออกจะตามอารมณ์ท่านไม่ค่อยทันนะ ท่านเป็นไพโบล่าเปล่านี่

    #10732
    0
  20. #10729 The_Fear (@hermione_granger) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:17
    มาซายะปางยันเดเระจุติ ในเมื่อโลกก่อนอ่อนให้แล้วไม่ได้ โลกนี้ก็จะดื้อเอามาให้ได้ ฟสด่ฟส้ดสฟ้ดสห้ดสฟ กี๊ดดดดดดดดด
    #10729
    0
  21. #10725 Meihwa (@Meihwa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:46

    อื้ม ๆ เขาตกลงจะเข้าหอกันแล้วสินะคะ *ฝัน*
    #10725
    0
  22. #10721 MonaLis (@isarean_ice) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:33
    ทำไมโลกที่แล้วนายไม่ทำให้เรื่องมันง่ายแบบนี้ละ!!!!
    #10721
    0
  23. #10720 MaoGown (@Phantom-Tsubaki) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:28
    ถึงโฮสต์จะแนะนำเราแบบนั้น แต่ตะกี้คุณยังหัวใจเต้นโดกิๆ อยู่เลยนะ555555
    #10720
    0
  24. #10717 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:49
    สรุปคือดูใจกันอยู่ใช่มั้ยคะ *ยื่นไมค์*
    #10717
    0
  25. #10715 FINFINFIN (@finfinfin) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:31
    เค้าตกลงปลงใจกันแล้วเห็นๆไงล่ะห้าน้อย เธอเดาถูกแล้ว!! แค่ก โฮสต์ตีหนูทำไมคะ
    #10715
    0
  26. #10704 aster-woods (@aster-nima) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:19
    แล้วบทสรรเสริญเทพีของพี่โดมินิกจะยังอยู่มั๊ยนักเขียน นายเปลี่ยนบทไปขนาดนี้ เราชอบตอนเก่านะ อ่านแล้วรู้สึกว่ามันธรรมชาติดี เหมือนคนเขียนมีความสุขกับการเขียนเป็นตัวเองสุดๆเลย แต่เราคงคิดมากไป แฮร่ บทใหม่ก็ดี สนุกดี
    #10704
    3
    • #10704-1 LittleDroplet (@A_D_I_O) (จากตอนที่ 45)
      8 ธันวาคม 2561 / 19:45
      ฉากพีคๆของเดิมไม่เปลี่ยนครับ ใบ้แค่นี้ :)
      #10704-1
    • #10704-3 LaZyBonEs.. (@minjin-i) (จากตอนที่ 45)
      9 ธันวาคม 2561 / 01:04
      มาเห็นด้วยเฉยๆ ชอบแบบเก่ามากกว่า(หัวเราะ)
      แต่แบบใหม่ก็ชอบนะ
      #10704-3