The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 528,689 Views

  • 12,760 Comments

  • 18,976 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53,393

    Overall
    528,689

ตอนที่ 44 : [ARC IV] ยินดีด้วย! คุณได้โอกาสสานรักอีกครั้ง เดาให้ถูกนะคนไหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3932 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

 

         อโดนิสรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายเอามากๆ

 

         ทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานดูอีกที  ถึงเพิ่งเข้าใจว่าที่แท้ราชาปีศาจตั้งใจจะวางยาสลบเขาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว  แต่ไม่คิดว่าเขาเองก็จะวางยาอีกฝ่ายเหมือนกัน  สุดท้ายจึงสลบไปด้วยกันทั้งคู่ 

 

แต่...ราชาปีศาจจะวางยาสลบเจ้าชายเอลฟ์ไปทำไม??

 

ฆ่า? จับเป็นตัวประกัน??

 

สองความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว ก่อนจะถูกปัดตกไปอย่างรวดเร็ว  อโดนิสรู้สึกว่าเหตุผลเหล่านั้นไม่ใช่สาเหตุที่ราชาปีศาจต้องการจากเขา  เพราะถ้าเป็นสองอย่างนั้น  ท่าทีอีกฝ่ายคงไม่ใช่แบบนี้...

 

น้ำเสียงอ้อยอิ่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ ดวงตาที่มองราวผู้ล่า และที่สำคัญบางสิ่งข้างล่างที่กำลังดันต้นขาของเขาอย่างไร้ยางอาย

 

หางคิ้วของเด็กหนุ่มกระตุก

 

“ท่านมาทำอะไรที่นี่ราชาปีศาจ?” เจ้าชายเอลฟ์ถามเสียงเย็น

 

“หืม? เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ?” คิ้วสีเงินเลิกขึ้นอย่างสนใจ แล้วตอบเชิงถามกลับกึ่งเย้าหยอก “เจ้าคิดว่ายังไงล่ะเอลฟ์น้อย?”

 

“.....” อโดนิสตอบไม่ถูก อย่างไรก็ตามเขาต้องหาทางออกจากสถานการณ์หมิ่นเหม่นี่ก่อน “....ไม่ว่าท่านจะมาทำอะไรปล่อยข้าก่อนเป็นอย่างไร?”

 

ราชาปีศาจกลั้วหัวเราะ  แขนแกร่งราวเหล็กกล้ารัดแรงมากขึ้น “ไม่”

 

“....ไม่คิดว่าท่านควรจัดการ ธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนหรืออย่างไรกัน?” เจ้าชายน้ำแข็งกล่าวเสียงเย็น เอลฟ์หนุ่มกัดริมฝีปากอย่างอึดอัดเมื่อต้นขาต้องเสียดสีกับของส่วนตัวของอีกฝ่าย

 

“แน่นอน...” เนตรสีโลหิตเป็นประกายวาบ ริมฝีปากหยักโค้งเป็นรอยยิ้มอันตราย  “แต่เป็นเจ้าที่ต้องจัดการ...ในฐานะคนที่ปลุกข้าขึ้นมา”

 

“ราชาปีศาจ!!” คำพูดนั้นราวทำลายเส้นสติของเด็กหนุ่ม หน้ากากน้ำแข็งทลายในทันที เสียงขรึมคำรามขู่ออกมาอย่างอันตราย  ทว่าต่อหน้านายเหนือแห่งมวลปีศาจก็ไม่ต่างจากแมวน้อย

 

ห้าน้อย! ห้าน้อย!! หายไปไหน?!’

 

ระบบที่แกล้งตายส่งเสียงตอบรับเบาๆ [[...อยู่นี่โฮสต์]]

 

ระบบร้านค้ามีอะไรที่ล้มราชาปีศาจได้บ้าง?เขาคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ราชาปีศาจนี่จะดูหมิ่นศักดิ์ศรีความเป็นผู้ชายของเขามากเกินไปแล้ว!

 

“ชู่ว...เรียกข้าเฮเลียนสิเอลฟ์น้อย” ราชาปีศาจปลอบอย่างใจเย็น พร้อมพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างเพรียวของเจ้าชายเอลฟ์แห่งเอลเฟออน  อาศัยเพียงลมหายใจเดียวมือแกร่งก็รวบตรึงข้อมือสองข้างของเอลฟ์หนุ่มขึ้นเหนือหัวได้อย่างง่ายดาย  แสดงให้เห็นถึงความเหนือชั้นกว่าของกำลังและความคล่องแคล่ว “ไหนดูสิว่าเจ้ายังมีลูกเล่นอะไรมาอีก” จ้าวปีศาจยิ้มอย่างรื่นรมย์

 

[[…คือในสถานการณ์นี้ไม่มีทางที่โฮสต์จะทำอะไรราชาปีศาจได้เลย นอกจากจะหาทางวางยาอีกรอบ  แต่เนื่องจากราชาปีศาจเพิ่งโดนคุณวางยาไปเมื่อวานจึงมีความระมัดระวังตัวสูงมาก  อัตราความสำเร็จต่ำจนระบบไม่แนะนำ แต่โฮสต์วางใจได้ ระบบประเมินแล้วว่าตอนนี้ไม่มีอะไรที่เป็นอันตรายต่อชีวิตของคุณแน่นอน ไม่มีจิตมุ่งร้ายออกมาจากราชาปีศาจสักนิด]] ห้าน้อยมองสองคนที่อยู่ในท่าที่ล่อแหลมอย่างพูดไม่ถูก

 

[[ทำไมโฮสต์ไม่ลองพูดคุยเกลี้ยกล่อมราชาปีศาจดู? ระบบว่าน่าจะพอคุยกันได้กว่าที่คิด...]]

 

คำแนะนำจากห้าน้อยดูเป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อถือ  แต่เขากลับพยายามข่มใจลองตามน้ำดู  อย่างน้อยราชาปีศาจก็ดูจะไม่มีท่าทีจะทำอันตรายถึงชีวิตเขาจริงๆ

 

เขาพยายามคุมใบหน้าให้เรียบนิ่งอีกครั้ง “ท่านต้องการอะไรกันแน่?”

 

“เจ้า” อีกฝ่ายตอบทันที  คำตอบนั้นทำเอาทั้งโฮสต์ทั้งระบบสำลัก  มือข้างที่ว่างของจ้าวปีศาจยกขึ้นมาลูบดวงหน้างามของเอลฟ์หนุ่มใต้ร่าง  เนตรสีโลหิตฉายชัดถึงความรัก หลงใหล และปรารถนาอย่างคลุ้มคลั่ง  นัยน์ตาสีเงินเบิกค้างด้วยความตะลึง  ดวงตาสองคู่ประสานกัน ประหนึ่งกาลเวลาหยุดอยู่นิ่ง

 

มีคำกล่าวว่าดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ คือทางเชื่อมผ่านของจิตวิญญาณ  เวลานี้เด็กหนุ่มคล้ายจะได้พิสูจน์ความหมายของคำนั้น  ลึกเข้าไปในดวงตาสีเลือดของราชาปีศาจที่แปลกตามีบางอย่าง...

 

มีบางสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย

 

ความคุ้นเคยที่เหมือนเมฆหมอกบางเบาที่เขาพยายามไขว่คว้าแต่ไม่อาจจับต้องได้  ได้แต่จ้องให้ลึกขึ้น ค้นหาให้มากขึ้น ใกล้ให้มากขึ้น...

 

โดยไม่รู้ตัวมือสองข้างของเขาถูกปล่อยจากพันธนาการ ทว่าแทนที่จะดันอีกฝ่ายออก  อโดนิสกลับใช้มือสองข้างประคองใบหน้าของอีกฝ่ายเพื่อดึงให้เข้ามาใกล้ชิดมากขึ้น ระยะห่างของสองใบหน้าเหลือเพียงปีกแมลงทับ

 

เป็นนาย...งั้นหรือ?

 

เพียงความคิดนั้นก้องเข้ามาในหัว อโดนิสก็คล้ายหลุดจากมนต์สะกดนั้น เอลฟ์หนุ่มเตรียมจะเบือนหน้าหนีด้วยความตกใจ  ทว่ามือแกร่งราวคีมเหล็กกลับตรึงกรามเขาเอาไว้  แล้วทาบริมฝีปากร้อนลงมาบดขยี้ทันที  นิ้วขยับเคลื่อนมาบีบแก้มจนเด็กหนุ่มต้องอ้าปาก  ลิ้นร้อนเคลื่อนรุกล้ำเข้ามาสำรวจรอบโพรงปากอย่างเผด็จการ ทั้งยังดุนดันบังคับให้ลิ้นของเขาขยับสนองอย่างเอาแต่ใจ

 

ในหัวของอโดนิสว่างเปล่า ในอกโล่งหวิว เป็นความรู้สึกเหมือนขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา หัวใจเต้นรัว ร่างกายชาเหมือนโดนช็อตด้วยไฟฟ้า  เมื่อราชาปีศาจถอนใบหน้าออกมา  สิ่งที่เอลฟ์หนุ่มเห็นคือดวงตาที่เกรี้ยวโกรธ ดุดัน สุรเสียงกดต่ำลงอย่างอันตราย

 

“ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าหันหน้าหนีอีก”

 

“ฉันเกลียดนาย”

 

ภาพและเสียงของเฮเลียนและมาซายะซ้อนทับกันอย่างสมบูรณ์แบบ  เจ้าชายเอลฟ์ได้แต่มองตัวร้ายของโลกนี้ด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ แต่ก่อนจะหลงทางอยู่ในห้วงความทรงจำเสียงระบบก็กรีดร้องขึ้นมาก่อน

 

[[อ๊า! โฮสต์! โฮสต์!! มีคนมา!!]]

 

ว้อท?!’ เอลฟ์หนุ่มหน้าซีด นี่เป็นเวลาที่แย่ที่สุดที่จะมีคนเดินมาที่ห้องเก็บของได้  มาทำไม?! มาทำอะไรแต่เช้า?!?

 

“เฮเลียน! มีคนมา...” เขาได้แต่โพล่งออกมาเสียงเบา เตือนให้อีกฝ่ายรู้ตัว เพราะรู้ดีว่ากำลังของเขาแทบไม่มีประโยชน์กับคนตรงหน้า

 

ทว่าราชาปีศาจเพียงเลิกคิ้วน้อยๆ “แล้วไง?”

 

“เจ้าเป็นราชาปีศาจ! เวลานี้เจ้าอยู่ในแดนของศัตรู...” อโดนิสเร่งเอ่ยอย่างวิตก

 

“ช่างน่ารักอะไรขนาดนี้...ห่วงข้าหรือเอลฟ์น้อย?” มือใหญ่ลูบแก้มนวลของเจ้าชายเอลฟ์ผู้สูงศักดิ์ที่ได้ชื่อว่าเย็นชาไร้หัวใจ “แต่เจ้ากังวลเกินเหตุไปแล้ว  บนแผ่นดินนี้ท่านจ้าวผู้นี้ไม่ต้องกลัวใคร”

 

“.....” น้ำตาจะไหล

 

“หึหึ” ราชาปีศาจหัวเราะในลำคอก่อนจะก้มหน้าลงหอมหน้าผากของอโดนิส แล้วกระซิบเบาๆ “ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อนชั่วคราว”

 

น้ำหนักที่กดทับร่างของเขาหายไป  หันหน้าไปมองอีกทีราชาปีศาจก็กลับไปเป็นชายพิการขี้เมาอีกแล้ว ดวงตาสีน้ำตาลข้างที่ไม่ได้อยู่นอกผ้าปิดตาขยิบให้เอลฟ์หนุ่ม เจ้าชายแห่งเอลเฟออนลุกขึ้นยืนมองอีกฝ่ายด้วยสายตาซับซ้อน  ก่อนจะรีบหันหลังลอบปีนออกจากห้องทางหน้าต่าง  ด้วยการนำของห้าน้อยและโรงเรียนตอนเช้าขนาดนี้ยังไม่มีใครออกมาเดินเล่นมากนัก  ทำให้เขาลักลอบกลับห้องพักของตัวเองในหอได้อย่างปลอดภัย

 

----------------------------------------

 

วันนี้มีอะไรที่ผิดปกติหลายอย่าง  นอกจากเจ้าชายน้ำแข็งที่ตั้งแต่เช้าจะปล่อยน้ำแข็งมากกว่าเดิม  เนตรสีเงินเย็นเยียบคล้ายจะแช่แข็งใครได้   ออร่ากดดันเข้มข้นที่ปล่อยออกมาทำให้คนพากันหลีกทางให้อย่างเกรงใจไม่กล้ายุ่ง คนขวัญอ่อนหน่อยเกือบจะวิ่งหนี

 

ความผิดปกติอย่างที่สองคือโดมินิกที่เพิ่งออกจากห้องพยาบาลเช้านี้

 

เด็กหนุ่มผู้เป็นคู่ปรับเบอร์หนึ่งของเจ้าชายเอลฟ์  ที่ปะทะกันครั้งสุดท้ายทำเอาลานประลองแทบกลายเป็นเศษซาก แถมลงท้ายที่เจ้าตัวโดนหามเข้าห้องพยาบาลเพิ่งออกมา  ชายหนุ่มผู้มีโซนประจำคือสามแถวหลังเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงเก้าอี้ว่างข้างเจ้าชายน้ำแข็งที่นั่งอยู่แถวเด็กเรียนด้านหน้า  แล้วยืนเก้กังค้างอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าสับสน  ท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมชั้นทั้งหอเดียวกันและต่างหอที่มองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าผวา กลัวจะเกิดเรื่องอะไรอีก

 

ทว่าใบหน้างดงามเหนือมนุษย์ผินมามองท่าทีประหลาดพร้อมสายตาเป็นคำถามเท่านั้น  หากโดมินิกแปลความไม่ผิด นัยน์ตาสีเงินคล้ายจะเป็นคำถามว่า นายต้องการอะไรจากสังคม?

 

เด็กหนุ่มลูกครึ่งสะดุ้งกับสายตาคมกริบ “...ข้า...นั่งตรงนี้ได้ไหม?”

 

ดูเหมือนว่าในที่สุดโลกจะเห็นใจส่งเรื่องดีๆมาให้เขาบ้าง เมื่อครู่หลังเขากรีดร้องกับห้าน้อยสับสนกับชีวิตตอนนี้จนเหนื่อย  แล้วห้าน้อยเพิ่งสะกิดเตือนว่าเขาควรใส่ใจกับภารกิจสานรอยร้าวกับพระเอกก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน  พระเอกก็เดินมาทักพอดี  จังหวะดีดีของชีวิตแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก  อโดนิสเลิกคิ้วน้อยๆ ก่อนพยักหน้าให้นิดหนึ่ง

 

ราวกับเขาสับสวิตช์อะไรบางอย่าง สาบานได้ว่าอโดนิสมองเห็นหูและหางโผล่ออกมาจากตัวของพระเอก ร่างสูงทรุดตัวนั่งลงอย่างรวดเร็ว “คือ...ปกติข้าไม่ถนัดวิชานี้เท่าไหร่  แถมเมื่อวานยังขาดเรียนอีก...”

 

การเกริ่นแบบนี้มีเรื่องเดียวเท่านั้นคือพระเอกจะช่วยขอให้เขาติว เจ้าชายเอลฟ์ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ระบบเองก็ไม่อยากจะเชื่อตาตัวเอง  ทั้งโฮสต์ทั้งระบบต่างเหลือบมองหน้ากันด้วยสายตาตั้งคำถาม  อย่าว่าแต่เจ้าชายเอลฟ์  แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นที่แอบฟังอยู่รอบๆก็ไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

 

“เจ้า...ช่วยสอนข้าได้ไหม?”

 

อโดนิสกระพริบตา รู้สึกราวอยู่ในความฝัน ดูจากสีหน้าของพระเอกตอนนี้เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพระเอกก็กำลังเปลี่ยนไปในทางที่ดี และเขาก็ไม่มีความคิดจะไปทำตัวเป็นอุปสรรคความรักให้พระเอกอยู่แล้ว นี่จะเรียกว่าภารกิจสำเร็จได้ไหมนะ?

 

ข้า...ข้าสบายดีแล้ว เจ้าไม่ต้องห่วงพระเอกที่เห็นสายตาเป็นคำถามของเจ้าชายเอลฟ์กลับตีความไปอีกแบบ

 

...สรุปเราดีกันแล้วใช่ไหม?

 

[[ไม่...โฮสต์อย่าเพิ่งวางใจ จากประสบการณ์ที่ผ่านมาระบบว่าไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้น]] เจ้าก้อนขนทำหน้าหวาดกลัว ชะงักเหมือนคิดอะไรออก ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเอง [[อันที่จริงอะไรที่ดูง่ายแบบนี้แหละที่คุณต้องเตรียมรับมือสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด]]

 

.....นายเติบโตมาเป็นเด็กที่มองโลกในแง่ร้ายขนาดนี้ได้ไงห้าน้อย?

 

“...ข้านั่งด้วยนะเรเนลลายิ้มสดใสให้สองหนุ่ม  ก่อนจะนั่งลงข้างโดมินิกทันที   ส่วนเพื่อนคนอื่นๆยกขบวนกลับไปนั่งแถวหลังเหมือนเดิม   กอร์ดอนมองด้วยสายตาอ่านสถานการณ์ไม่ออกตามปกติ  ส่วนนาฟาร์...เด็กหนุ่มรูปร่างผอมผู้เป็นคนส่งเสียงตะโกนเตือนเขาในตอนที่เพิ่งเข้าร่างอโดนิสใหม่ๆ  ก็ยังเป็นคนไวต่อสถานการณ์  ส่งยิ้มสุภาพพลางโบกมือทักทายเจ้าชายน้ำแข็ง  พร้อมลากคอเจ้ายักษ์สมองกลวงออกไป

 

“โดมินิก เจ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามข้าได้นะ ข้าบอกแล้วในว่าจะช่วยสอนให้เจ้า” คนงามยังเป็นคนงาม  ทุกรอยยิ้มยังทำให้คนใจอ่อนได้เสมอ  เรเนลลาสมเป็นนางเอก  เพียงเธอนั่งลงและชวนคุยก็ทำให้บรรยากาศอบอุ่นขึ้นได้ทันที

 

“อืม...” แต่โดมินิกเพียงตอบสั้นๆ

 

พอพระนางมาอยู่ด้วยกันเจ้าชายเอลฟ์ก็คล้ายจะเป็นส่วนเกินขึ้นมาทันที  ถ้าเป็นร่างเดิมก็คงจะฉุนอยู่บ้าง แล้วก็คงจะพูดอะไรเชือดเฉือนโดมินิกตามปกติ  แต่เวลานี้เจ้าชายหนุ่มเพียงหันหน้าไปมองกระดานคล้ายตั้งสมาธิกับการเรียน  แต่มีเพียงเขาและห้าน้อยที่รู้เท่านั้นว่าภายใต้หน้ากากน้ำแข็งนี้กำลังครุ่นคิดถึงใคร

 

คาบต่อไปก็ยังคงวนเวียนลูปเดิม  สิ้นสุดคาบเช้า  ด้วยเหตุผลบางประการโดมินิกมีสีหน้าเยียบเย็นเสมือนเป็นร่างก๊อปปี้ของเจ้าชายน้ำแข็ง  ชวนให้คนมองด้วยความสงสัย หรืออันที่จริงโรคอัมพาตบนกล้ามเนื้อหน้านี่เป็นโรคติดต่อ?

 

จนตอนนี้ถึงเวลาอาหารกลางวัน  พระเอก นางเอกก็ยังคงตามคิดเขาราวลูกเป็ดติดแม่เป็ด

 

ท่านอโดนิสคะ  ท่านชอบขนมปังที่ข้าทำใช่ไหม ข้าจำได้…เรเนลลายิ้มเจิดจ้าพร้อมหยิบห่อผ้าที่คาดว่าน่าจะใส่ขนมปังอบใหม่ยื่นให้อย่างทะนุถนอม  อโดนิสรับมาอดทำหน้าที่งออกมาแวบหนึ่งไม่ได้  ต้องขยันขนาดไหนกันถึงลุกขึ้นมาอบขนมปังตอนเช้า?

 

แต่ก่อนที่จะได้เกะห่อ  ขนมปังก็ถูกชิงไปจากมือเสียแล้ว

 

ไม่เอาน่าโดมินิก ข้าแค่อยากทำอะไรเป็นการขอโทษที่เข้าใจท่านอโดนิสผิด—เรเนลลาหัวเราะเสียงใส ดูโล่งใจกับอะไรบางอย่าง

 

อโดนิสไม่ชอบมะกอกโดมินิกกล่าวเรียบๆ วางห่อขนมปังไว้ข้างๆ ไม่ได้ให้ความสนใจอีก

 

เจ้าชายเอลฟ์ชะงักกึก  นัยน์ตาสีเงินมองคนพูดด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ “เมื่อกี้...นายว่าไงนะ?”

 

เจ้าไม่ชอบมะกอกใช่ไหม?” น้ำเสียงโดมินิกฟังดูสับสนในตัวเอง  ดูแล้วแม้แต่ตัวเองยังไม่เข้าใจความคิดและการกระทำของตัวเองนัก

 

แต่คนที่ถูกถามเข้าใจ  อโดนิสไม่ได้ไม่ชอบมะกอก

 

แต่ตัวเขาไม่ชอบ

 

ข้าไม่ชอบเสียงเย็นชาอ่อนลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สบตาพระเอกแบบเต็มๆครั้งแรกในรอบวัน  ดวงตาพยายามล้วงลึกเข้าไปในตาของอีกฝ่ายเพื่อหาคำตอบ  ดวงตาสีโลหิตแบบเดียวกับคนที่เพิ่งทำให้เขาสับสนไปเมื่อเช้า

 

“เจ้ารู้ได้ยังไง?”

 

โดมินิกขมวดคิ้ว “ข้า...ไม่แน่ใจ เหมือนมีบางอย่างบอกข้าว่าเจ้าไม่ชอบมัน”

 

เมื่อได้ยินคำตอบเจ้าชายน้ำแข็งคลี่ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก  

 

รอยยิ้มที่ไม่เคยปรากฏบนใบหน้ารูปสลักเผยออกมาสู่สายตาผู้คน  ชวนให้คนมองตาพร่าคล้ายตกอยู่ในห้วงฝัน เหมือนมีอยู่ เหมือนไม่มีอยู่ ปรากฏตรงหน้า หากห่างไกลเกินเอื้อม  

 

หนึ่งยิ้ม พลิกจากปฏิมากรรมน้ำแข็งที่ผู้คนได้เพียงมองด้วยสายตาชื่นชม เป็นสิ่งมีชีวิตมีเลือดมีเนื้อ มีอารมณ์เฉกเช่นคนทั่วไป 

 

ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่ารอยยิ้มบางเบาที่งดงามนั้นคือรอยยิ้มทั้งน้ำตา และเจ้าของรอยยิ้มอ่อนนั้นมีแต่ประโยคคำถามว่า WTF? เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของฉันอยู่เต็มหัว

 

เรเนลลาเหม่อมองดั่งคนหลงทางอยู่ในภาพอันตราตรึงนั้น  คาดหวังที่จะเห็นเพิ่ม  เด็กสาวเหลือบมองชายที่เป็นต้นเหตุของรอยยิ้ม  นัยน์ตามีประกายซับซ้อน

 

พวกเจ้าสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่?” กอร์ดอนที่คาใจมาตั้งแต่คาบแรกโพล่งขึ้นกลางปล้อง  เจ้ากอริลล่าเกาหัวแกร่กๆ  ท่าทางเป็นมิตรกับเจ้าชายน้ำแข็งมากขึ้นจนเหมือนเมื่อวานก่อนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น  

 

แทนที่จะสนใจเรื่องนี้ พวกเจ้าจะไม่คิดเรื่องความปลอดภัยของโดมินิกก่อนหรือ?” อโดนิสเก็บความสับสนในชีวิต เปลี่ยนเรื่องแบบเนียนๆ ถึงแม้เขาจะอยากรู้มากว่ามันเกิดอะไรขึ้น  ทำไมพระเอกเหมือนจะมีความทรงจำของพระเอกโลกก่อนที่รู้ว่าเขาไม่ชอบกินอะไรเป็นพิเศษ

 

โดมินิกคือพระเอกโลกก่อน...คือคนที่เขาชอบงั้นหรือ?

 

....แล้วทำไมเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลยเวลาพูดคุยหรืออยู่ใกล้ๆโดมินิก แล้วทำไมเขากลับรู้สึกคุ้นเคยกับเฮเลียนมากกว่า? ความรู้สึกรุนแรงเมื่อเช้านี้...มันคืออะไร? ภาพลวงตาอย่างนั้นหรือ? หรือเขาคิดไปเอง??

 

คำถามทั้งหมดเด็กหนุ่มได้แต่โยนทิ้งไปก่อนชั่วคราว  เพราะเรื่องสำคัญตอนนี้คือขุนพลปีศาจทั้งสิบสองที่กำลังมุ่งหน้ามาที่อาลันเนียร์ ไม่พอยังมีตัวพ่อที่ตอนนี้มานอนกระดิกเท้าเล่นอยู่ในโรงเรียนอีก

 

ความปลอดภัย?” กอร์ดอนขมวดคิ้วงงกว่าเดิม  แต่นาฟาร์และเรเนลลาเข้าใจความหมายของเจ้าชายหนุ่มในทันที

 

เดี๋ยว...ความปลอดภัยของข้า?” โดมินิกชี้ตัวเองท่าทางงุนงง

 

ใช่...เกี่ยวกับตัวเจ้านาฟาร์มีสีหน้าหนักใจ  พ่อหนุ่มคงแก่เรียนมองเรเนลลาด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ   คนงามมีท่าทีอึกอักพูดไม่ออกทันที

 

โดมินิก...ชาติกำเนิดของเจ้าเรเนลลาพยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปานสายน้ำเย็น  ทำท่าทางลำบากใจเหมือนเวลาจะประกาศข่าวร้ายว่าญาติใครเสียชีวิต “...สาเหตุที่ทุกคนมองเจ้าแปลกๆ…

 

อโดนิสกลอกตามองบนขัดใจในความยืดเยื้อ เจ้าชายเอลฟ์วางถ้วยชาลงบนโต๊ะ  สรุปประเด็นให้สั้นๆเข้าใจง่ายพ่อเจ้าเป็นเจ้าชายปีศาจ แม่เจ้าเป็นที่ธิดาเทพที่ลักลอบหนีตามกันไป  ปู่เจ้าโดนราชาปีศาจคนปัจจุบันกบฏ  แต่จะเคลื่อนทัพก็เคลื่อนไม่ได้เพราะตราลัญจกรหายไป  ซึ่งตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าเจ้าเป็นใครจากเรื่องเมื่อวาน และคาดว่าตรานั้นจะอยู่กับเจ้าด้วยเช่นกัน

 

เนตรเงินจ้องดวงตาสีแดงที่เบิกกว้างขึ้นด้วยความตะลึง  ทุกคนทำหน้าช็อคไม่คิดว่าอโดนิสจะเป็นคนอธิบายยืดยาว และไม่คิดว่าจะพูดเรื่องละเอียดอ่อนได้แบบไร้อารมณ์แบบนี้โดมินิก เลนนอน เจ้าควรรีบคิดว่าจะต้อนรับนักฆ่าที่จะตบเท้าเข้ามาเยี่ยมเจ้าอย่างไรดี

 

อะไรนะ? เป็นไปไม่ได้...ที่นี่อาลันเนียร์นะ!! สถานที่ปลอดภัยที่สุดในแผ่นดิน!!กอร์ดอนอุทานเสียงดัง

 

ฉันมีความกังวลใจเกี่ยวกับมาตรฐานความปลอดภัยของสังคม… อโดนิสมองหนึ่งในแฟนคลับไร้สมองของอาลันเนียร์ด้วยสีหน้าปลาตาย  

 

เขาหมายถึง...แม้ไม่มีพระเอกเข้ามาทำลายชื่อเสียงด้านความปลอดภัยนับร้อยปี ไม่มีราชาปีศาจที่อยู่ดีๆก็ปลอมตัวมาเป็นอาจารย์อย่างไร้เหตุผล 

 

ชื่อเสียงของโรงเรียนนี้ก็เกินความเป็นจริงไปมาก  มันไม่ควรมีตั้งแต่ต้น  

 

ปราสาทเก่าๆบนเนินเขาที่ไม่เคยได้รับการบูรณะซ่อมแซม  แถมชัยภูมิหน้าโรงเรียนมีทะเลสาบและหลังโรงเรียนมีป่าต้องห้าม  ทั้งสองที่ล้วนเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งพอจะฉีกเด็กวัยรุ่นเป็นชิ้นๆด้วยกำลังล้วนๆไม่รวมตัวที่มีเวทมนตร์   

 

อย่าเพิ่งถกเถียงถึงโครงสร้างอาคารโบราณที่ไม่แน่ใจว่าสามารถรองรับภัยธรรมชาติได้ในระดับใด แต่ทางหนีไฟนี่ไม่มีแน่ๆ   แค่รู้ว่าเป็นธรรมชาติที่ทุกปีต้องมีเด็กวัยรุ่นอยากลองของแอบลอบเข้าไปในป่าต้องห้ามโดยไม่มีมาตรการป้องกันนอกจากออกกฎไว้งั้นๆ เช่นการสร้างกำแพงป้องกันไว้เป็นเรื่องเป็นราว  

 

โรงเรียนแบบนี้ยังจัดเป็นอันดับหนึ่งได้อีกหรือ?

 

มันทำให้เขาได้แต่สงสัยว่างบพัฒนาโรงเรียนหายไปไหนหมด… อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่โลกที่สบายสำหรับคนเป็นผู้ปกครองเลย

 

“......” แม้ไม่มีคำพูด  แต่สายตาของอโดนิสก็เพียงพอจะทำให้คนที่หัวไวหน่อยรู้สึกว่ามันเป็นไปได้ที่เจ้าชายน้ำแข็งผู้นี้กำลังด่าคนอยู่ในใจ

 

สิ่งที่ท่านอโดนิสพูดมาเป็นความจริงกอร์ดอน  โดมินิกกำลังเสี่ยงเรเนลลายืนยัน  ก่อนจะส่งยิ้มบางแบบเป็นมิตรให้เจ้าชายเอลฟ์

 

อโดนิสเหม่อมองรอยยิ้มของนางเอกที่เจ้าของร่างเคยแทบจะมอบทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา  คิดไปเองหรือเปล่า ทำไมนางเอกดูจะเอาใจพระรองอย่างเขามากกว่าเอาใจพระเอก  

 

-----------------------------------------------------------

ระบบ : อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ ระบบบอกแล้วใช่ไหมว่าเรื่องราวมันไม่มีทางง่ายแบบนี้หรอก

นักเขียน : …..ห้าน้อยเติบโตแล้ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.932K ครั้ง

376 ความคิดเห็น

  1. #12009 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 22:48
    ห้าน้อยโตแล้วจริงๆ//ซับน้ำตา
    #12009
    0
  2. #10801 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:21
    อ่านคำแซะโรงเรียนแล้วนึกถึงฮอกวอตส์..
    #10801
    1
    • #10801-1 jhgfd (@jhgfd) (จากตอนที่ 44)
      8 มกราคม 2562 / 21:16
      เหมือนกัน
      #10801-1
  3. #10759 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:03
    แน่นอนว่าราชาปีศาจจ
    #10759
    0
  4. #10756 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:45
    ใครคือคนรักที่โฮสต์ตามหา แต่เราลงเรือรายปีศาจ
    #10756
    0
  5. #10751 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:33

    นักเขียน : ทำไมซับซ้อน แต่เราลงเรือเฮเลียสไปแล้วนะ พายๆๆๆๆๆๆ
    #10751
    0
  6. #10743 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:21
    เราว่าราชาปีศาจ เราชอบบบบ 555 ลำเอียงไงยอมรับ
    #10743
    0
  7. #10740 Pui Monday SickLeave (@iam-who-iam) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:11
    ยังคงชอบคำว่าเอลฟ์น้อยของราชาปิศาจ คิคิ
    เดาว่าพระเอก arc นี้คือพ่อของพระเอกใน arc ซอมบี้
    #10740
    0
  8. #10739 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:54
    กลัวarcนี้มากเลยค่ะ...ขนาดarcที่แล้วเวอร์เก่าใสๆยัง....arcนี้ตับเราจะเหลือใช่ไหมคะ TwT
    #10739
    0
  9. #10730 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:17
    พอนึกถึงเวอร์เก่าเเล้วเจ็บปวด
    #10730
    0
  10. #10728 The_Fear (@hermione_granger) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:06
    อ้าว สับสนเฉยเลยค่ะ สรุปพระเอกหรือตัวร้ายกันแน่ หรือเรื่องนี้จะ 3p!! แค่กๆๆๆ
    #10728
    0
  11. #10716 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:32
    คือสับสนล่ะ55555555เราว่าต้องชุลมุนวุ่นวายแน่ๆ
    #10716
    0
  12. #10713 nansa (@nansananon) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:24
    เฮเลียนสู้ๆ ขอให้ชาตินี้ไม่นก
    #10713
    0
  13. #10712 NOT2RUE (@nickixx) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:19
    ขอให้รีไรท์นี้โดมินิกไม่จมอยู่กับความเศร้าด้วยเถิด. .
    #10712
    0
  14. #10707 Preanuan (@Preanuan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:41
    สหสหบากยหสหนกากยราชาปีศาจจจอ่อก จะเพนลม
    #10707
    0
  15. #10706 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:37
    โซฮอตจริงๆเอลฟ์น้อย5555
    #10706
    0
  16. #10702 Settings (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:06
    เอลฟ์น้อยฮอตเบาๆ อิอิ
    #10702
    0
  17. #10697 PRIEST (@tasaru) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:28
    โอ้ยยยยย โอ้ยยยยยยยยยย รอบนี้ท่านราชารุกไวเฟร่อ
    #10697
    0
  18. #10692 เห็ดนักอ่าน (@Animee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:09
    อยากได้เล่มเลยอ่ะ.เเบบนี้มันค้างโว้ย.อ้ากกก
    #10692
    0
  19. #10686 WaWhar (@walliga1) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:37
    ห้าน้อยน่ารัก 555 โตแล้วสินะ
    #10686
    0
  20. #10681 Mamorudes (@Mamorudes) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:21

    ขำห้าน้อย อยู่กับโฮสต์มากเกินไปทำให้กลายเป็นคนแบบนี้ไปเหรอลูกกกก

    แง่ง ฟินทั้งราชาทั้งพระเอก งื้อ ///A////

    #10681
    0
  21. #10675 FINFINFIN (@finfinfin) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:09
    ห้าน้อยที่เติบโตขึ้น ฮือ อยากหอมน้องเป็นรางวัลจังค่ะ55555
    #10675
    0
  22. #10674 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:09
    เขาจูนกันแกรรรรรร
    #10674
    0
  23. #10667 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:57
    ห้าน้อยยยย55555
    #10667
    0
  24. #10666 SuNsHiNe3389 (@LM677) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:50
    มาแล้วววว
    #10666
    0
  25. วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:59
    อัพเถอะใจจะจาดเเล้วววส
    #10665
    0