The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 528,577 Views

  • 12,760 Comments

  • 18,975 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53,281

    Overall
    528,577

ตอนที่ 43 : [ARC IV] …………..ข่าวดี?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3910 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61


ตั้งแต่ทำภารกิจกับระบบมา  นี่เป็นครั้งแรกที่ห้าน้อยไม่สามารถตามจับตาดูใครได้  ห้าน้อยเองก็ค่อนข้างตกใจพอสมควร  มันบอกว่าจริงๆก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้  ถ้าเป้าหมายมีพลังที่เหนือกว่าระบบเยอะมากและตั้งใจจะปกปิดตัวตนก็สามารถหลุดรอดจากสายตาระบบได้เหมือนกัน  แต่มีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อยมากแค่ 0.05% และมักจะเกิดในภารกิจที่ระดับสูงกว่านี้  สำหรับเจ้าหน้าที่และระบบระดับ E ที่เจอสถานการณ์แบบนี้มีเขาและห้าน้อยเป็นคู่แรก

 

เจ้าหน้าที่และระบบที่เจอแจ็คพ็อต ได้สร้างสถิติใหม่โดยไม่รู้ตัวถึงกับมองหน้ากันแล้วน้ำตาไหลอาบสองแก้ม  จับตาดูใครไม่ได้บนโลกไม่ร้ายเท่าจับตาดูตัวร้ายไม่ได้  ตอนนี้อโดนิสรู้สึกอัตราความเสี่ยงชีวิตของพระเอกพุ่งสูงขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่   แค่เริ่มต้นมาแค่วันเดียวพล็อตก็ต่างจากเดิมไปไกลแล้ว  เรื่องราวที่เปลี่ยนไปนับได้ว่าเป็นวิกฤตใหญ่ที่อัตราการรอดต่ำเรี่ยดิน รัศมีตัวเอก หรือสกิลแกรี่ซู แมรี่ซูก็ไม่น่าจะช่วยได้แล้วถ้าตัวร้ายจะมาถึงโหดเด็ดขาดขนาดนี้

 

 แม้ประสบการณ์การเรียนในโรงเรียนเวทมนตร์เป็นหนึ่งในฝันวัยเยาว์  แต่จุดนี้เขาก็ไม่มีเวลามาสนใจสิ่งที่อาจารย์คนแคระสอนหน้าห้องแล้ว  อโดนิสไม่มีสมาธิในการเรียนตลอดวัน  เอลฟ์หนุ่มทุ่มความคิดปรึกษาและส่งห้าน้อยไปสืบประวัติขุนพลทั้งสิบสองอย่างละเอียดเพื่อประเมินพลังที่แท้จริง หาจุดแข็งจุดอ่อน แล้ววิเคราะห์ข้อมูลของคนในโรงเรียนว่าจะพอมีคนไหนพอจะช่วยโดมินิกจากหายนะที่กำลังจะมาถึงได้ไหม   

 

[[อันที่จริงโฮสต์พอฟัดพอเหวี่ยงอยู่นะ...ถ้าคุณล้มมังกรตัวนั้นได้]] ห้าน้อยเสนอขึ้น [[พลังของโฮสต์ในตอนนี้สูสีกับราชาปีศาจตามเรื่องเดิมเลยแหละ]]

 

เอาจริงหรือห้าน้อย มังกรตัวขนาดนั้นเผลอจามเป็นไฟใส่ฉันทีนี่อาคมป้องกันพาวาร์ปส่งห้องพยาบาลแทบไม่ทันเลยนะ!’ เจ้าชายเอล์ฟหน้าซีดลงเล็กน้อย เดี๋ยวก่อน...เมื่อกี้นายบอกว่าสูสีกับราชาปีศาจตามเรื่องเดิม?

 

[[ถูกแล้ว! ถ้าตามระดับเดิมที่โลกกำหนด ระบบย่อมไม่มีปัญหาในการตรวจจับ แต่ตอนนี้ระบบตามหาตัวราชาปีศาจไม่ได้ ก็แสดงว่าเกิดอะไรขึ้นสักอย่างทำให้พลังของราชาปีศาจมากกว่าที่ภารกิจประเมินไว้]] ระบบตอบ

 

โฮลี่ชิ—นี่มันบั๊คชัดๆ! ทำไมนายไม่บอกฉันแต่แรก? ขอร้องเรียน...แบบนี้ฉันขอร้องเรียน! ให้แอดมินหรือจีเอ็มมาช่วยจัดการได้ไหม? หางคิ้วเรียวกระตุกยิกๆ อยากสบถก็สบถไม่ได้เพราะต้องคีพคาร์เจ้าชายน้ำแข็ง

 

[[ระบบบอกแล้วไงโฮสต์ ว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ไม่ใช่บั๊ค...]] ห้าน้อยพูดเสียงอ่อย [[แต่ถ้าคุณทำสามารถทำภารกิจผ่านโดยระหว่างทำภารกิจเกิดเรื่องไม่คาดคิดแบบในกรณีนี้ที่ตัวร้ายอัพเกรดขึ้นมา คุณจะได้รับโบนัสพิเศษแน่นอน! เพราะงั้นโฮสต์...ไฟต์ติ้ง! เริ่มจากการไปเตะก้นมังกรกัน~]]

 

“......” เอาจริงๆตอนนี้เขาเริ่มคิดว่าถ้าจบโลกนี้ได้จะอัพเกรดมิติของตัวเองเป็นบ้านเดี่ยวสักหลัง ตกแต่งให้ครบทั้งคอมพิวเตอร์และเครื่องเล่นเกม  แล้วจะใช้ชีวิตเป็นฮิคิโคโมริให้หนำใจสักสิบปีแล้วค่อยกลับมาทำภารกิจต่อ

 

เจ้าชายน้ำแข็งได้แต่ทอดถอนใจกับความโชคร้ายของตัวเองเงียบ โดยไม่รู้ตัวว่าท่าทางเหม่อลอยและสีหน้าเหนื่อยอ่อนที่เผลอหลุดออกมาจากหน้ากากน้ำแข็งที่สวมไว้ตลอดเวลา  จะทำให้คนที่มองอยู่เกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นมา

 

โดยปกติเอลฟ์ก็มีความงามและเสน่ห์เหนือมนุษย์ธรรมดาอยู่แล้ว แต่เจ้าชายอโดนิสแห่งเอลเฟออนเมื่อเทียบกับบรรดาเผ่าพันธุ์เดียวกันยังนับว่ารูปงามโดดเด่นกว่า  เขาเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งความสง่างามและสูงศักดิ์ที่เดินได้ บนพักตร์งดงามหล่อเหลา ทุกเส้นสายทุกอณูลงตัวอย่างเหมาะเจาะ แม้แต่เส้นคิ้วที่เรียงกันเป็นทรงเรียวยังสร้างความหรูหรา  ทว่าก็เป็นความงดงามที่เหินห่าง เรียบเฉยไร้อารมณ์ต่อทุกสิ่ง  ไร้ชีวิตชีวาราวรูปสลักจากน้ำแข็งที่เย็นที่สุด หากเวลานี้ภาพที่ทุกคนเห็นคือคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เนตรคมที่เคยสงบราวน้ำนิ่งเป็นประกายวิตกกังวลชวนให้ผู้คนสงสัยว่าอะไรกันที่สามารถรบกวนจิตใจของเจ้าชายน้ำแข็งผู้นี้ได้  ยิ่งประกอบกับแสงยามบ่ายคล้อยสีแสดที่ส่องลงมาตกกระทบกับผิวขาวกระจ่างราวหิมะ ยิ่งทำให้น้ำแข็งดูมีสีสันที่อบอุ่น เกิดความละมุนละไมราวภาพฝัน

 

แม้ในพริบตาถัดมาอโดนิสจะปรับสีหน้าให้เรียบสนิทดังเดิม ทว่าภาพนั้นก็ฝังอยู่ในความทรงจำของใครหลายคนแล้ว  นี่จึงนับเป็นความงามอย่างเด็ดขาดที่แท้จริง  เพียงขมวดคิ้วก็ตรึงใจผู้คนได้

 

“เหม่อลอยอะไรในคาบเรียนนักเรียนอโดนิส?” เสียงห้าวขึงขังแบบนายทหารทำลายบรรยากาศที่มีมนต์ขลังให้สลายไปประหนึ่งหมอกควัน  บรรดานักเรียนรอบข้างพากันรู้สึกตัวตื่นจากมนต์สะกดโดยธรรมชาติของเจ้าชายน้ำแข็ง  ดึงความสนใจแม้แต่ตัวของอโดนิสเองที่กำลังครุ่นคิดหาวิธีล้มมังกร

 

“ขออ...ภัย” เอลฟ์หนุ่มรู้ตัวว่าตัวเองเป็นฝ่ายเสียมารยาทที่มัวแต่คิดเรื่องอื่นในเวลาเรียน  เมื่อโดนทักขึ้นมาก็รีบเป็นฝ่ายกล่าวขึ้นก่อนอย่างมีมารยาท  ทว่าปลายเสียงกลับแผ่วไป  ตรงหน้าเขาคืออดีตแม่ทัพมนุษย์วัยสี่สิบปลายที่ชื่อว่าโยฮัน  เป็นนักรบและวีรบุรุษของชาวมนุษย์ที่มีวีรกรรมห้าวหาญ เคยนำกองทัพนักรบไม่ถึงสองร้อยกวาดล้างรังออร์คสามพัน ชื่อเสียงถูกกล่าวขานทั่วแผ่นดิน แม้การศึกครั้งสุดท้ายจะเกิดเรื่องร้ายที่ทำให้สูญเสียการมองเห็นของตาข้างขวาไป และขาซ้ายพิการ แต่ก็ยังมีความสามารถในการสั่งสอนนักรบรุ่นใหม่จนอาจารย์ใหญ่เชิญให้มาเป็นอาจารย์สอนวิชาการต่อสู้ในอาลันเนียร์ 

 

เพราะความพิการของตัวเองทำให้แม่ทัพผู้นี้มีอารมณ์ร้อน เกรี้ยวกราด และติดเหล้า แม้จะไม่เคยเมาหรือดื่มในคาบที่ต้องสอน ก็มีกลิ่นเหล้าลอยออกมาจากตัวตลอดเวลา  แต่ถึงอย่างนั้นนักรบผู้นี้ก็ยังมีกลิ่นอายอันตรายของผู้ที่ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วน   แม้จะปล่อยให้ภายนอนตัวเองมีสภาพทรุดโทรม ผมเผ้าหนวดเคราปล่อยกระเซิง ภายใต้เสื้อโทรมๆแบบคนไม่ใส่ใจดูแลตัวเองยังมีกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบที่ไม่สามารถซ่อนได้  ไม่ต้องอาศัยเสื้อเกราะที่น่าเกรงขามใดๆก็สามารถเปล่งบรรยากาศกดดันให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกอ่อนแอและด้อยกว่าได้เพียงยืนเฉยๆ 

 

ตรงหน้าของอโดนิสคืออาจารย์โยฮันผู้นั้น

 

แต่...มีบางอย่างที่แปลกไป

 

เจ้าชายน้ำแข็งแห่งเอลเฟออนได้แต่ยืนเงียบอยู่ที่เดิม  จ้องดวงตาอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ  ตรงหน้าเขาคือโยฮันที่ปรากฏตัวในความทรงจำของร่างเดิมมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่เมื่อเขาสบดวงตาสีน้ำตาลข้างที่อยู่นอกที่ปิดตาสีดำ  มันมีบางอย่างบอกอโดนิสว่าไม่ใช่  มันมีความคุ้นเคยบางอย่าง ความน่าหวาดกลัวบางอย่าง

 

เป็นความเยือกเย็นที่น่าหวาดหวั่น แต่ร้อนแรงคล้ายจะแผดเผาทุกสิ่ง

 

อโดนิสติดอยู่ในห้วงความขัดแย้งโดยไม่รู้ตัวและไม่สามารถถอนตัวได้  หัวใจเต้นแรงขึ้นเสมือนเหยื่อที่วิ่งหนีผู้ล่าแม้จะยืนอยู่เฉยๆ

 

ริมฝีปากใต้หนวดเครายกขึ้นเล็กน้อย แล้วกล่าวเพียงคำเดียว

 

“กักบริเวณหลังเลิกเรียน”

 

ห้วงความสับสนสลายไปดั่งคนเพิ่งตื่นจากฝัน  เจ้าชายเอลฟ์กระพริบตาหนึ่งครั้ง มองแผ่นหลังของอาจารย์โยฮันที่เดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ไม้เพื่อดูการฝึกซ้อมของนักเรียนต่อด้วยอารมณ์ซับซ้อน

 

เกิดอะไรขึ้น?

 

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอีกครั้ง

 

[[โฮสต์....]] ระบบเอ่ยเสียงแผ่ว  น้ำเสียงลังเลเป็นอย่างมาก [[ระบบมีข่าวดีมาบอก]]

 

ข่าวดี? แต่ทำไมฟังจากน้ำเสียงนายแล้วมันดูไม่ค่อยดีเลยล่ะห้าน้อย??เขาเลื่อนความสนใจมาที่ห้าน้อยในทันที

 

[[…..คือ]] ห้าน้อยอึกอัก [[ระบบว่าระบบหาราชาปีศาจเจอแล้ว]]

 

เจอแล้ว? ที่ไหน??

 

ห้าน้อยซุกหน้าลงกับบ่าของโฮสต์แบบไม่อยากมองความจริง [[คนที่สบตากับคุณเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว]]

 

“.....” ........โยฮัน?

 

พล็อตนี่มันจะวุ่นวายเกินไปแล้ว อ๊าาาาาาาาาา!!!!!

ราชาปีศาจมาทำอะไรที่นี่?!?

 

---------------------------------------------------

 

         ถึงระบบจะพูดแบบนั้นแต่ก็ยังเป็นแค่สันนิษฐาน  ห้าน้อยบอกว่ามันไม่สามารถสืบค้นข้อมูลอะไรจากโยฮันคนนี้ได้เลย กล่าวคือโยฮันคนนี้มีความสามารถในการปกปิดตัวตนเหมือนราชาปีศาจ   ซึ่งก็วิเคราะห์ได้สองทางคือหนึ่งนอกจากราชาปีศาจที่วิวัฒนาการแล้วอดีตนักรบผู้นี้ก็ยังวิวัฒนาการด้วย หรือสองราชาปีศาจฆ่าอดีตแม่ทัพผู้นี้แล้วสวมรอยแทน ซึ่งสำหรับห้าน้อยบอกว่าทางที่สองเป็นไปได้มากกว่าทางแรก อย่างที่บอกว่าการที่อยู่ดีๆตัวละครในภารกิจระดับต่ำจะพัฒนามามีพลังมากกว่าระบบนั้นเป็นไปได้ยากมาก  ตัวละครเดียวว่ายากแล้ว สองตัวยิ่งไม่มีทาง

 

ถ้าเป็นทางแรกก็นับว่าเป็นโชคช่วยพวกเขาจริงๆ เพราะถ้ามีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ในอาลันเนียร์ ขุนพลปีศาจที่กำลังมุ่งหน้ามาฆ่าพระเอกอยู่ตอนนี้ย่อมจัดการได้ง่ายๆ

 

แต่ถ้าเป็นทางที่สอง... ก็คล้ายปิดประตูทางตายของพระเอกมากกว่าเดิม

 

ในนิยายผู้กล้าสู้จอมมารนั้น กว่าผู้กล้าจะได้ปะทะกับจอมมารก็ต้องฝึกฝนอัพสกิลก่อน  จอมมารที่ดีก็สมควรจะค่อยๆส่งลูกน้องที่ความสามารถใกล้เคียงกับผู้กล้ามาให้ผู้กล้าได้เก็บประสบการณ์   หรือแม้แต่สองคนสู้กันต่อให้จอมมารเป็นฝั่งที่เหนือกว่าก็ต้องพูดพล่ามถ่วงเวลาในการฆ่า  เพื่อให้ผู้กล้าฟื้นพลังหรือหาทางออกพลิกสถานการณ์ได้เลย

 

แล้วราชาปีศาจในเรื่องนี้เกิดมุ่งมั่นในการฆ่าพระเอกตั้งแต่ต้นแบบนี้ได้ไง?

แบบนี้จะเอาอะไรไปสู้???

 

แต่คำถามสำคัญตอนนี้คือทำไม?

ราชาปีศาจมาทำอะไรที่นี่???

 

         เนตรคมจับจ้องการเคลื่อนไหวของอาจารย์โยฮันที่ต้องสงสัยว่าเป็นราชาปีศาจด้วยความหวาดระแวง  ชายพิการที่ต้องใช้ไม้เท้าในการพยุงตัวเดินกะเผลกนำเจ้าชายหนุ่มแห่งแดนเอลฟ์ไปที่ห้องเก็บอาวุธ  เป็นที่รู้กันว่าการลงโทษกักบริเวณของวิชานี้คือต้องนั่งซ่อมบำรุงดาบ คันธนู หอก โล่ อาวุธทุกอย่างที่ให้นักเรียนยืมใช้ฝึก ซึ่งเป็นงานหนักและน่าเบื่อ  อันที่จริงเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ใช้เวทฟื้นฟูสภาพ....

 

“เจ้ารู้ว่าต้องทำอะไร” โยฮันเดินผ่านกองอาวุธที่อยู่ในสภาพทรุดโทรมไปทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ยาวไม้มุมห้อง

 

อโดนิสกวาดตามองรอบๆ แล้วตอบเสียงขรึมสนิท “ครับท่านอาจารย์”

 

เอาไงดีห้าน้อย? จะมั่นใจได้ไงว่าใช่ไม่ใช่ราชาปีศาจ? แล้วเขาคิดอะไรอยู่??เอลฟ์หนุ่มทรุดตัวลงนั่งทำงานเงียบๆในใจพยายามระดมความคิดกับห้าน้อย  ถ้าราชาปีศาจที่อัพเกรดแล้วเกิดอยากฆ่าพระเอกขึ้นมาตอนนี้เขายังไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปปกป้องเลย

 

[[จริงๆมันก็มีวิธีอยู่โฮสต์!]] ห้าน้อยที่วิ่งวนไปมารอบๆตัวโยฮันพักใหญ่เพื่อจับผิดร้องขึ้นมา [[ยานอนหลับที่โฮสต์แลกมาไง! ไร้สี ไร้กลิ่น ตรวจจับไม่ได้ แถมฤทธิ์แรงมาก... ต่อให้เป็นราชาปีศาจ ถ้าโดนยานอนหลับจากระบบร้านค้าเข้าไป รับรองว่าหมดสติจนแม้แต่มนต์ปลอมแปลงคลายแน่ หรือต่อให้ใช้ของวิเศษในการเปลี่ยนหน้าตา ตอนนั้นราชาปีศาจที่อยู่ในสภาพหมดสติไม่มีทางที่จะหลบการตรวจสอบของระบบพ้นแน่  และถ้าระบบตรวจพบว่านี่คือราชาปีศาจจริง...]]

 

ฉันควรฉวยโอกาสนี้กำจัด...มือที่ถือผ้าจุ่มน้ำยาเคลือบเงาเผลอกำแน่น เมื่อคิดถึงว่าต้องลงมือสังหาร

 

ว่าแต่ทำไมต้องหาทางวางยาด้วย แค่เปิดฝาขวดให้กลิ่นมันระเหยไม่ได้หรือ?

 

[[ถ้าปล่อยแบบระเหยมันเปลืองยามากนะโฮสต์ แล้วราชาปีศาจมองคุณไม่วางตาแบบนี้ ถ้าคุณกลั้นหายใจ ราชาปีศาจได้สังเกตุเห็นความไม่ชอบมาพากลกลั้นหายใจตามแน่]] ห้าน้อยอธิบาย

 

“......” เพราะเขาเป็นแค่เพื่อนพระเอกหรือไง การจัดการตัวร้ายถึงได้ยากเย็นนัก?

 

“มัวเหม่ออะไรอยู่นักเรียนอโดนิส?” 

 

เอลฟ์หนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย  เสียงห้าวต่ำของอีกฝ่ายดังเหนือศีรษะของเขา  เอลฟ์หนุ่มที่ยังขัดสมาธิบนพื้นเงยหน้าขึ้นไปมอง พบว่าต้นเสียงยืนก้มหน้าลงมอง  ด้วยมุมที่เขานั่งทำให้โยฮันยิ่งดูตัวใหญ่และผ่าเผย  เพียงยืนธรรมดากลับคล้ายขุนเขาที่มั่นคง  ดวงตาสีน้ำตาลมีประกายดำมืดบางอย่างที่อันตรายราวผู้ล่า  ทำให้อโดนิสรู้สึกหนาวเย็นและสัญชาตญาณร้องเตือนให้เขาระมัดระวังตัว

 

เสียงเย็นชาตอบอย่างสุภาพ “ข้าแค่คิดว่าจะจัดการมังกรยังไงครับท่านอาจารย์”

 

หนึ่งคนก้มหน้าลง หนึ่งเอลฟ์เงยหน้ามอง แม้ปากจะเรียกหากันเป็นนักเรียนและอาจารย์  แต่หากมีใครเห็นฉากนี้จะบอกได้ว่าบรรยากาศบางอย่างมันไม่ถูกต้อง 

 

“ล้มมังกร?” มุมปากใต้หนวดเครายกขึ้นน้อยๆ ร่างหนาทรุดตัวนั่งลงข้างๆเจ้าชายเอลฟ์ ดวงตาเป็นประกายสนุกสนาน “ดูเหมือนเจ้าจะเป็นคนอัญเชิญเจ้ากิ้งก่านั่นมาอย่างที่คิด...” โยฮันลูบคาง สายตาที่มองอโดนิสมีประกายบางอย่างที่ทำให้เอลฟ์หนุ่มต้องลอบขยับเพิ่มระยะห่างอย่างอึดอัด

 

เวลานี้ไม่ต้องอาศัยคำยืนยันอโดนิสก็มั่นใจแล้วว่าโยฮันตรงหน้าไม่ปกติ

 

ราชาปีศาจแน่ๆ

 

“.....” เอลฟ์หนุ่มก้มหน้าชัดโล่ต่อ  ในหัวเต็มไปด้วยความคิดวุ่นวาย  ราชาปีศาจต้องการอะไรจากเขา? แล้วเขาควรทำยังไง?

 

“จิตใจเจ้าวุ่นวายนะ อะไรรบกวนใจเจ้าอยู่หรือ?”

 

เสียงของอีกฝ่ายราววิญญาณร้ายที่เจาะลึกเข้ามาในใจ  อโดนิสรู้สึกลำคอแห้งฝาด  เหงื่อออกตามฝ่ามืออย่างทั้งที่รู้สึกหนาวเย็น  ไม่เคยมีอะไรที่ทำให้เขารู้สึกสับสนและประหม่าขนาดนี้มาก่อน

 

เป็นเพราะอีกฝ่ายคือราชาปีศาจที่มีพลังมากกว่าแม้แต่ระบบหรือ?

 

เมื่อเห็นว่าเจ้าชายเอลฟ์ไม่ตอบอะไร  ชายสูงวัยก็กลั้วหัวเราะในลำคอ  เขายกขวดเหล้าทรงแบนที่ดูแล้วเป็นของที่โยฮันพกติดตัวตลอดขึ้นมากระดก  กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนแรงจนเอลฟ์หนุ่มต้องเบือนหน้า  แม้แต่วิญญาณที่คุ้นเคยกับการดื่มยังรู้ว่าเหล้าที่คนข้างๆดื่มดีกรีแรงจนแม้แต่ตัวเขาก็ต้องระวัง

 

“ดื่มไหม?” คนลดขวดลงมา  แล้วยื่มเสนอด้วยท่าทางสบายๆ

 

เนตรคมมองชายขี้เมาอย่างระแวง เขารู้ดีว่าท่าทางเหล่านี้เป็นเพียงการแสดง ยิ่งทำให้อโดนิสมึนงงในการกระทำของราชาปีศาจผู้นี้ขึ้นเรื่อยๆ?

 

[[โฮสต์! โอกาสนี้แหละ...คุณรับขวดเหล้ามา เมื่อมันอยู่ในมือคุณระบบสามารถใส่ยานอนหลับลงไปในนั้นได้]] ระหว่างนั้นห้าน้อยร้องขึ้นมา

 

“.....” เด็กหนุ่มตกอยู่ในที่นั่งลำบาก  ไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงต่อไป  แต่ในที่สุดก็เลือกจะรับขวดเหล้ามา  นี่อาจเป็นโอกาสเดียว...โอกาสเดียวที่เขาจะสามารถเหนือกว่าราชาปีศาจ  โอกาสเดียวที่จะสามารถแก้ไขเรื่องน่าปวดหัวและทำยืนยันความปลอดภัยของพระเอกได้

 

แม้ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่าไม่มีทางที่เรื่องราวจะง่ายดายขนาดนั้น  เอลฟ์หนุ่มก็ไม่คิดลังเลที่จะขวดเหล้าขึ้นมายกจิบ

 

ยามริมฝีปากนุ่มจรดลงปากขวด ดวงตานักล่าเปล่งประกายวาบราวเปลวเพลิงจับจ้องลูกกระเดือกบนลำคอหงส์ที่เคลื่อนตัวขึ้นลงตามการกลืน  สายตาของอีกฝ่ายทำให้อโดนิสทำตัวไม่ถูก ลิ้นสีชมพูเลียริมฝีปากอย่างประหม่ารสเผ็ดรสขมปร่าของสุรายังชัดในโพรงปาก ห้าน้อยให้สัญญาณว่าวางยานอนหลับเรียบร้อยแล้ว  เจ้าชายหนุ่มจึงส่งขวดเหล้ากลับไปด้วยความรู้สึกตุ้มต่อม  

 

อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆแล้วยกขวดเหล้าดื่มต่อทันที  ไม่ปล่อยให้อโดนิสต้องรอนาน  แต่ถึงแม้แผนวางยาจะสำเร็จ นั่นก็ไม่ได้ทำให้อโดนิสรู้สึกวางใจสักนิด  ตรงกันข้าม เขารู้สึกเหมือนตกลงไปในหลุมอะไรบางอย่าง

 

“หืม?...เจ้ามีลูกเล่นเหมือนกันนี่เอลฟ์น้อย....?”

 

เสียงห้าวต่ำราวสัตว์ป่าเปลี่ยนเป็นทุ้มนุ่มนวลลื่นหู  ดูเหมือนยานอนหลับจะเริ่มออกฤทธิ์ตามที่ห้าน้อยคาดการณ์  เพียงแต่...

 

ทำไมเขาถึงรู้สึกลืมตาไม่ค่อยขึ้น ศีรษะหนักอึ้งไปหมด? “ท่าน...ทำอะไรข้า?”

 

“แค่คิดว่าเราจะใจเดียวกันขนาดนี้...” เสียงนั้นห่างไกลออกไปเรื่อยๆ  เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างรัดรึงร่างของเขาไว้  เขาได้ยินเสียงร้องของระบบดังรอดมาเบาๆ  แต่อโดนิสก็ไม่สามารถแยกแยะอะไรได้อีกแล้ว

 

สิ่งสุดท้ายที่เขารับรู้คือความอบอุ่นที่โอบรอบตัวเขาอย่างอ่อนโยน

 

……

…..

 

[[....โฮ....สต์.....โฮสต์!!!!!!]]

 

เสียงของระบบแผดก้องเสียดหูทำเอาผู้เป็นโฮสต์ขมวดคิ้วอย่างรำคาญ  หัวมึนตื้อ ความง่วงงุนมหาศาลที่มีทำให้เขาไม่อยากจะลืมตา  อีกอย่างวันนี้ที่นอนเขามันอุ่นพิเศษ แข็งกำลังดีไม่นุ่มไป เป็นที่นอนที่สบายที่สุดที่เขาเคยนอนมา แต่ดูเหมือนจะไม่มีผ้าห่ม?

 

มือเรียวคว้าเปะปะหาผ้าห่มก่อนจะยอมแพ้เมื่อไม่เจอ แล้วขดตัวซุก เบาะอุ่นมากขึ้นจนแทบจะกลืนเป็นหนึ่งเดียวกัน 

 

“เอล์ฟน้อย...เจ้าอย่าปลุกข้า...”

 

น่าแปลกที่เบาะสามารถส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอได้

 

เดี๋ยวนะ...?

 

ดวงตาของอโดนิสเบิกโพล่ง  ร่างเพรียวดิ้นเพื่อจะดันตัวขึ้นเพื่อดูสถานการณ์รอบๆในทันทีทว่ากลับมีพันธนาการบางอย่างรัดรอบเอวสอบจนไม่สามารถขยับขึ้นนั่งได้  แต่ยกตัวได้ขนาดนี้ก็เพียงพอจะทำให้เขาเห็นภาพตรงหน้าที่ทำให้เด็กหนุ่มแข็งค้างไป

 

ใบหน้ารูปสลักคมสันเกลี้ยงเกลา คิ้วหนาเข้มชี้ขึ้นทำให้ดูเผด็จการและร้ายกาจ ดวงตาสองข้างปิดสนิทขนตาสีเงินยาวเรียงตัวกันเป็นแพยามต้องแสงสะท้อนออกมาเป็นประกายราวคริสตัล จมูกโด่งได้รูปรับกับโหนกแก้มและสันกรามสร้างภาพที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งบุรุษเพศชัดเจน  ริมฝีปากหยักหนาเป็นสีเลือดคลี่ยิ้มผ่อนคลาย 

 

อโดนิสได้แต่มองศิลปะชั้นสูงตรงหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก

 

ฉับพลันดวงตาที่หลับสนิทก็เปิดโพล่งขึ้นทำเอาเด็กหนุ่มผงะ ร่างเพรียวเด้งตัวหนีโดยอัตโนมัติราวกระต่ายตื่น พันธนาการราวเหล็กกล้าที่รัดเอวเขาไว้ให้ร่างกายท่อนล่างแนบไปกับอีกฝ่ายก็ทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง ทำให้เขาเหมือนเหยื่อที่ติดกับดับ  เวลานี้เอลฟ์หนุ่มตื่นเต็มตาและเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว

 

เขาอยู่ในอ้อมกอดของราชาปีศาจ

 

ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น

 

ในเวลานั้นอโดนิสก็สัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างจากร่างกายท่อนล่าง 

 

“เจ้าปลุกข้า...” เสียงทุ้มต่ำนุ่มหูลึกล้ำราวไวน์ที่ถูกบ่มมาอย่างยาวนานเปล่งออกมาผ่านริมฝีปากที่แต้มรอยยิ้มลึกลับ  ท่าทางผ่อนคลายเกียจคร้านนั้นดูมีอำนาจและสูงส่งราวจักรพรรดิ 

 

“...............”

 

[[…………]] ระบบที่พยายามร้องเตือนโฮสต์อยู่นานรู้สึกว่าสถานการณ์ตรงหน้าไม่ปกติอย่างแรง

 

-----------------------------------------------------------

เพื่อนพระเอก : $%#$%#$^&*&)*(*E##@#$^%(&*(*(_

ตัวร้าย(?) : หึหึหึ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.91K ครั้ง

343 ความคิดเห็น

  1. #12401 PCYB614 (@PCYB614) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:34
    ไม่รอดแน่ ไม่รอดแน่...
    #12401
    0
  2. #12197 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 08:33
    ารสกสืกรแีพายหสกทกากม!+฿83:=$✓©}©
    #12197
    0
  3. #12153 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:48
    ชาตินี้มาในร่างราชาปีศาจ แบดๆ ชอบๆ
    #12153
    0
  4. #11790 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 00:47

    กรี๊สาสสสสสสสสสสสสสส Die. die die
    #11790
    0
  5. #11706 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:35
    /ลงไปดิ้นกับพื้น
    #11706
    0
  6. #11378 BBBoBowww (@nuyoja) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 17:31
    เฮือกกกกเลือดหมดตัวจร้าาา
    #11378
    0
  7. #11345 Lee013 (@lee013) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:40
    ดีจังเลยฟินคะ
    #11345
    0
  8. #11327 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 21:18
    ฮื่อออออ ดีใจจนไม่รู้จะเม้นอะไร มัยตื้นตันอ่ะ
    #11327
    0
  9. #11172 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 00:18
    โมเม้นนี้นี่มันนนน //เช็ดเลือดแปบ
    #11172
    0
  10. #10945 silent★night (@lomeo191) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 10:19
    ชอบบบบ แซ่บกว่าเดิมมั่ก
    #10945
    0
  11. #10754 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:34
    โฮสต์โดนรังแกแน่ๆ
    #10754
    0
  12. #10750 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:18

    ขอบคุณค่า
    #10750
    0
  13. #10701 Settings (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:54
    เสร็จแน่ๆ หุๆๆๆๆๆๆๆ
    #10701
    0
  14. #10696 nontoy612 (@nontoy612) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:26
    ตอนหาข้อมูล12 ขุนพล

    พี่ลืมเขียนช่วยในประโยคนี้
    วิเคราะห์ข้อมูลของคนในโรงเรียนว่าจะพอมีคนไหนพอจะ(ช่วย)โดมินิก
    #10696
    0
  15. #10662 ผู้ต้องการอ่าน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:21

    เฮ้ออออออออออ อยากอ่านต่อแล้วอ่าาาาาา

    #10662
    0
  16. #10658 Littleflake (@pwis23) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 13:08
    คือๆ มีคำถามมม ห้าน้อยยังไม่ได้บอกเลยนิว่าให้วางยาในเหล้าทำไมจู่ๆ พพอถึงถามขึ้นมาล่ะะะ
    #10658
    1
    • #10658-1 LittleDroplet (@A_D_I_O) (จากตอนที่ 43)
      8 ธันวาคม 2561 / 16:51
      ขอบคุณที่ท้วงครับ ตอนรีไรท์แก้ตรงนั้นไปมาเลยเบลอไป แก้ไขเรียบร้อบแล้วครับ
      #10658-1
  17. #10655 Mela( ̄^ ̄)ゞ (@zebza) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:06

    เอ่อ ปลุกให้แง่ไหนอ่ะ ปลุกให้ตื่นจากการนอน ปลุกความทรงจำ หรือปลุก…น้องน้อย
    #10655
    0
  18. #10654 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 11:40
    เปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง55555555555
    #10654
    0
  19. #10650 cocozyrup (@cocozyrup) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:35
    กี้ดดดด เขิน
    #10650
    0
  20. #10649 s-am-n (@s-am-n) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 08:43
    มีเล่มเลยๆด้ไหม อยากต่อแล้วววว แง้
    #10649
    0
  21. #10639 Bambi3 (@Bambi3) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:28
    ///////
    #10639
    0
  22. #10636 jnby2 (@Jnby) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:06

    รีใหม่แล้วดีมากกก
    #10636
    0
  23. #10634 เคตะน้อย (@chibaryohei) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 00:12

    กรี๊ดดดดดดด แซ่บกว่าเดิมอี๊กกกก

    #10634
    0
  24. #10633 Mr. MoOWwy D. (@deedingdong) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:25
    จับปล้ำ จับปล้ำ จับปล้ำ จับปล้ำ จับปล้ำจับปล้ำจับปล้ำ จับปล้ำจับปล้ำจับปล้ำจับปล้ำจับปล้ำ
    #10633
    0
  25. #10629 (@ning025) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:51

    อ้ะ...ใจเต้น

    #10629
    0