The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,904 Views

  • 14,226 Comments

  • 20,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,339

    Overall
    616,904

ตอนที่ 35 : [ARC III] คนดูแลระบบ! ฉันพบ BUG !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3494 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

ถึงจะอยากเปลี่ยนใจอย่างไร  อะไรที่ตั้งใจไว้แล้วก็สมควรทำให้สำเร็จ  สองหนุ่มตัดสินใจใช้ขายาวๆของตัวเองให้มีประโยชน์   เพื่อไม่ให้คลาดกันระหว่างโดนเบียดไปมามาซายะจึงจับมือของเซย์นะไว้ไม่ยอมปล่อย   ฝ่ายเด็กหนุ่มเองแม้จะอยากปฏิเสธ แต่ก็ปฏิเสธไม่ออก  เกิดเป็นความรู้สึกสับสนปนเปจนแยกไม่ถูก   ห้าน้อยเกาะบ่าโฮสต์  เฝ้ามองสีหน้าเจ้านายอย่างใกล้ชิด  สมองเครื่องจักรพยายามคิดหาทางช่วยโฮสต์ของตนแต่ความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์เป็นอะไรที่ซับซ้อนเกินกว่าที่ระบบยังไม่ได้อัพเกรดอย่างมันจะเข้าใจได้

 

หิวมั้ย?” มาซายะถาม เสียงพูดคุยรอบข้างดังจนแทบไม่ได้ยิน แต่ก็พอจับใจความได้    เซย์นะพยักหน้า  ที่กินมาเมื่อกลางวันย่อยหมดแล้ว   อีกอย่างมาเที่ยวงานเทศกาลแบบนี้ทั้งทีมันต้องกินของที่ขายตามร้านข้างทางสิ!

 

โชคดีที่ทั้งสองคนจัดว่าตัวสูงเมื่อเทียบกับคนญี่ปุ่นทั่วไป  จึงสามารถมองเห็นป้ายร้านและทางด้านหน้าได้   ในที่สุดก็ตกลงไปซื้อทาโกะยากิราดซอสมิโซะ ยากิโซบะที่ปรุงรสด้วยเกลือได้รสชาติเบาๆไม่เข้มข้นตำรับโอกินาว่ามาทานคู่  ปลาอายุย่างถ่าน โมจิย่างซอสพันสาหร่าย มอนจะยากิ ปลาหมึกย่าง ไก่ย่างราดซอส คาสเทล่า ไดฟุกุ ไทยากิ โอเค...บางทีนี่อาจะเริ่มเยอะไปแล้ว 

 

[[งือ...ระบบไม่หิว ไม่หิวเลยจริงๆ]] ห้าน้อยที่แม้จะหิวไม่เป็นแต่เห็นของกินและดวงตาเป็นประกายของคนทั้งคู่ก็เริ่มรู้สึกอยากลองขึ้นมาบ้าง  ได้แต่มองตาละห้อยแบบไม่มีส่วนร่วม

 

มนุษย์หิวโหยสองคนที่เห็นของราคาถูกก็โปรยเงินซื้อแบบไม่มีใครห้ามกัน มองหน้ากันแล้วหัวเราะเก้อๆ  สองหนุ่มหิ้วถุงพลาสติกเต็มสองมือ  โดยมีสายตาคนรอบข้างมองอย่างประหลาด  เพราะดูหน้าตาลักษณะของหนุ่มหล่อทั้งสองคนไม่น่าโดนแกล้งให้มาซื้อของ แต่ละคนพร้อมจะแหวกทางให้โดยอันตโนมัติส่วนหนึ่งเพราะหน้าตาแต่สาเหตุหลักกลัวว่าถ้าเข้าใกล้แล้วเกิดอุบัติเหตุเบียดกันจนลงตัวเองจะซวยเสื้อเปื้อน  

 

มุมปากบนใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรของพระเอกยกขึ้นอย่างพึงพอใจ  เป็นรอยยิ้มที่ดูขบขันต่างจากรอยยิ้มหยิ่งยโสตามปกติ  เซย์นะอดยิ้มตามไม่ได้   หลังจากซื้อน้ำชาคนละขวดสองหนุ่มพยักหน้าส่งสัญญาณให้กันว่าควรไปหาที่นั่งสงบๆกินได้แล้ว

 

แต่ระหว่างนั้นเซย์นะเหลือบไปเห็นร้านขายหน้ากากหลอกเด็กขึ้นมาก่อน  เห็นแล้วนึกถึงงานวัดสมัยเด็กๆขึ้นมาเลยหยุดดู   มาซายะสังเกตเห็นสายตาเหมือนคิดถึงของเพื่อนที่ไม่น่าจะเคยมาเจออะไรแบบนี้ก็ได้แต่ขมวดคิ้วงงๆ

 

อยากไปซื้อมั้ย?”

 

เซย์นะนิ่งคิดนิดหนึ่ง เอียงคอน้อยๆไม่รู้ตัว  ก่อนจะพยักหน้า    สองหนุ่มเดินพากันไปเลือกหน้ากาก   มีหน้ากากน่ารักๆที่หากพระเอกใส่คงตลกน่าดูอยู่เต็มไปหมด  เซย์นะอยากลูบคางตามความเคยชินแต่มือถือถุงอาหารเต็มหมดแล้ว   เขาลังเลสุดๆระหว่างสิงโต หมี หมา แมว จิ้งจอก

 

ดวงตาคู่สวยมองหน้ากากพลาสติกสลับกับใบหน้ารูปสลักราวศิลปะชั้นสูงพยายามจินตนาการภาพประหนึ่งดีไซเนอร์ชื่อดังมองนายแบบ

 

แล้วสุดท้ายก็ตัดสินใจเลือกหน้ากากคุณหมีน้อย  เขารวบถุงไว้มือเดียว เอื้อมมือไปหยิบหน้ากากที่หมายตาออกมาทายใส่หน้าเพื่อน ก่อนจะหัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นคุณชายรสนิยมสูงสุดเนี๊ยบทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก   

 

มาซายะไม่ยอมแพ้ เขาฝากเจ้าของร้านวางของกวาดสายตาทั่วร้าน  แล้วหยิบหน้ากากกระต่ายสีชมพูออกมาจ่ายเงิน   แล้วรีบสวมให้เพื่อนสนิททันที

 

เด็กหนุ่มตัวสูงสองคนเดินออกจากร้านหน้ากากด้วยใบหน้าหมีน้อยและหน้ากระต่ายน้อย หอบถุงของกินเต็มมือเดินดุ่มหาที่สงบๆเพื่อจัดการภาระในมือลงกระเพาะ

 

[[โฮสต์...หลังร้านตรงนั้นพอมีที่นั่งว่างๆอยู่]] ระบบช่วยแสกนหาที่ว่างและเริ่มนำทาง

 

กว่าเด็กหนุ่มทั้งสองจะเบียดคนไปยังที่ว่างหลังร้านค้าข้างทางที่ไม่มีคนก็หิวกันแทบตาลาย   พอหาที่นั่งได้ต่างคนก็ต่างก้มหน้าก้มตากินเหมือนไม่มีวันพรุ่งนี้อีกแล้ว

 

ปิ๊ว----ปัง

 

มัวแต่เดินซื้อนู่นนี่ลืมดูเวลาทำให้ได้เวลาเริ่มจุดพลุโดยไม่รู้ตัว   เด็กหิวโหยสองคนจึงชะงัก  เงยหน้าขึ้นมองฟ้าทางต้นเสียงโดยอัตโนมัติ  ก่อนจะมีสีหน้าว่างเปล่าก้มหน้าลงมาสบตากัน

 

“.........” มิน่าบริเวณนี้ถึงไม่มีคนเลย  เพราะมันมองพลุแทบไม่เห็นนี่เอง

 

เซย์นะรู้สึกว่าตัวเองโง่อย่างบอกไม่ถูก  ห้าน้อยก็สบายไปกระโดดขึ้นต้นไม้ไปดูดอกไม้ไฟอย่างมีความสุข  แต่ถึงมองไม่เห็นพลุที่ทางงานเตรียมไว้จุดสองหมื่นลูกก็สว่างพอที่จะทำให้ท้องฟ้าสว่างเป็นแสงสีต่างๆ   แสงหลากสีส่องผ่านแมกไม้  ชั่วขณะหนึ่งเซย์นะรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดไปอยู่ในโลกแห่งความฝัน  ไม่แปลกใจเลยที่คนห้าหมื่นคนแห่กันมาเพื่อชมมันทุกปี

 

ขนาดมองไม่เห็นโดยตรง แค่เห็นแสงหลากสีที่ส่องลงมาจากฟากฟ้าก็ทำให้รู้สึกพิเศษแล้ว   ถ้าได้ไปดูริมแม่น้ำบริเวณที่จองไว้จะวิเศษขนาดไหน...คิดแล้วเซย์นะก็ได้แต่เสียดาย  ภาพดอกไม้ไฟที่ชมห่างๆในมุมดีของโรงแรมจากความทรงจำของร่างเดิมถึงจะเห็นภาพรวมชัดเจนก็สู้กับตอนนี้ไม่ได้เลย

 

เซย์นะ

 

“...?” คนถูกเรียกหันกลับมามองพร้อมเลิกคิ้ว  

 

ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปสลักเคลื่อนเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงกันและกัน   ดวงตาของมาซายะสะท้อนแสงสีจากท้องฟ้าทั้งลึกล้ำและเต็มไปด้วยความหลงใหลสะกดให้คนที่ประสานสายตาไม่อาจเบือนหน้าหนี  ท้องฟ้าสว่างแวบวาบ แต่เสียงพลุเหมือนจะจางลงจนแทบไม่ได้ยิน  เด็กหนุ่มทั้งสองตกอยู่ในมนต์สะกดของกันและกัน   สัญญาณเตือนภัยในหัวของเซย์นะร้องลั่น

 

นายชอบฉันที่ตรงไหน?” เด็กหนุ่มหน้าสวยที่ดึงสติกลับมาได้รีบถามก่อนที่จะถลำลึกกันไปมากกว่านี้

 

มาซายะชะงักเหมือนได้สติ   แต่เขาไม่ได้ถอยหน้าออกไป  ดวงตาคู่คมไล่มองตามใบหน้าก่อนกลับมาจ้องตาอย่างสงบนิ่ง  ราวกับจะล้วงลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งจิตใจของอีกฝ่าย

 

เขาใช้เวลาเรียบเรียงอยู่นานถึงค่อยๆเริ่มประโยคทุกสิ่งที่เป็นนาย

 

ดวงตาของนาย จมูก ปาก สีหน้าเวลานายยิ้ม เวลานายทำหน้ายุ่ง เวลานายหงุดหงิด ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นนายถ้อยคำที่ถูกเก็บอยู่ในใจพรั่งพรูออกมาไม่หยุด  เสียงของเด็กชายที่เพิ่งแตกหนุ่มได้ไม่นานพยายามอธิบายความรักของตัวเองฉันมีความสุขที่ได้อยู่ข้างนาย  มีความสุขที่มีนายอยู่เคียงข้าง มีความสุขกับทุกเหตุการณ์ที่เราผ่านมาด้วยกันตั้งแต่จำความได้   ไม่ว่าจะย้อนคิดถึงอดีต เห็นตรงหน้าในปัจจุบัน...หรือในอนาคต  ฉันก็คิดออกแต่ภาพของนาย

 

เซย์นะเพียงยิ้มบาง

 

คำสารภาพรักที่ลึกซึ้งกินใจขนาดนี้ น่าเสียดาย...

 

นายไม่ได้รักฉันเขากระพริบตาทำลายความรู้สึกที่ไม่จำเป็นทุกอย่างก่อนจะส่งเสียงหัวเราะไร้ความหมาย

 

คนที่นายมองเห็นไม่ใช่ฉัน

 

มาซายะค้างไป  เด็กหนุ่มแสดงออกถึงสีหน้าว่างเปล่าคล้ายไม่เข้าใจ  แล้วเปลี่ยนเป็นตะลึง แตกตื่น ไม่พอใจ เจ็บปวด และสุดท้ายคือหวาดกลัวในผลลัพธ์ที่จะออกมา

 

ถ้านายไม่ใช่นายแล้วนายเป็นใคร?” มาซายะยิ้มขื่น พูดด้วยน้ำเสียงเสียดสีนายจะบอกว่านายปลอมตัวมาตลอดสิบกว่าปีที่เรารู้จักกันอย่างนั้นสิ?

 

...นั่นไม่ใช่ฉันจริงๆ เด็กหนุ่มหน้าหวานได้แต่เงียบ

 

ถ้าอยากปฏิเสธก็ปฏิเสธมาตรงๆ บอกฉันเลยก็ได้ว่านายไม่ได้มีรสนิยมรักเพศเดียวกัน เพราะทีแรกฉันเองก็รับตัวเองไม่ได้และไม่อยากจะยอมรับ ฉันไม่มีสิทธิ์โทษนายอยู่แล้วเพราะเป็นฉันเองที่ผิดปกติ  ฉันยอมรับความจริงได้  แต่ทำไมนายต้องหาทางปฏิเสธโดยการบอกว่าความรักของฉันมันไม่จริง?” เขาหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง ร่างสูงถอยออกมารักษาระยะห่างมากกว่าเดิมคล้ายการได้สบตาเพื่อนสนิทจะยิ่งทำให้ตัวเองเจ็บปวด

 

“.......” เซย์นะหลุบสายตาลงมองตัก ยิ้มกับตัวเอง  เขาจะบอกได้ยังไงว่าความทรงจำสิบกว่าปีที่มาซายะมีอยู่แทบไม่มีตัวเขาอยู่เลย? แม้แต่ดวงตา จมูก ปากที่เขาบอกว่าชอบก็ไม่ใช่ของเขา?

 

แล้วถ้าหน้าฉันเปลี่ยนไปล่ะ? ถ้านิสัยของฉันไม่ได้เป็นแบบที่นายเห็น? ภาพฉันที่นายเห็นอาจจะไม่ใช่ตัวฉันที่เป็นฉันจริงๆเซย์นะพยายามอธิบายด้วยเสียงนุ่มนวลตอนนี้นายเพิ่ง 16 โลกที่นายเห็น คนที่นายได้พบมันยังเป็นแค่ส่วนเล็กๆของชีวิต   ฉันเป็นผู้ชาย นายเป็นผู้ชาย  ทั้งครอบครัวและสังคมไม่ยอมรับความสัมพันธ์ของเราอยู่แล้ว   นายต้องสืบทอดตระกูล ฉันก็ต้องสืบทอดตระกูล   ความรักของเรามันเป็นไปด้วยอุปสรรค  ใช่...ตอนนี้มันอาจดูเป็นเสน่ห์น่าค้นหา  แต่อีกห้าปีล่ะ สิบปีล่ะ?   อารมณ์ ความรู้สึกไม่เคยอยู่กับเรานาน  เมื่ออารมณ์ร้อนของวัยรุ่นจางลงอะไรจะยึดเหนี่ยวเราไว้ด้วยกัน เมื่อสิ่งที่เคยคุ้มที่จะเสี่ยงกลับกลายเป็นภาระ พวกเราจะเป็นอย่างไร แล้วนายจะเสียสละเพื่อสิ่งที่อาจจะจางหายไปกับอากาศในสักวันทำไม?”

 

มาซายะเงียบไปสักพักแล้วฉันล่ะ?”

 

เซย์นะเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสายตาไม่เข้าใจ  ใบหน้าหล่อเหลาของพระเอกมีแต่ความเศร้าสร้อยฉันเองก็เป็นเพียงแค่ส่วนเล็กๆในชีวิตนายเหมือนกัน  นายยังต้องเจอคนอีกมาก   นายกลัวว่าฉันจะปล่อยมือจากนายสักวัน เราจะเข้ากันไม่ได้ แล้วฉันล่ะ? แล้วฉันไม่ควรกลัวหรือ...นายปล่อยมือฉันตั้งแต่ทุกอย่างยังไม่เริ่มต้นด้วยซ้ำ นายอธิบายเหตุผลที่ไม่เกี่ยวข้องมากมาย แค่บอกมาสั้นๆก็พอ...

 

เสียงทุ้มค่อยๆพูดช้า ชัด และหนักอึ้ง “รักหรือไม่รัก?”

 

ปัง!!

 

เสียงพลุดอกสุดท้ายดังขึ้น  ช่วงเวลาต้องมนต์สิ้นสุดลงแล้ว  เซย์นะสูดหายใจเข้า

 

ลาก่อนมาซายะ

 

เด็กหนุ่มเบือนหน้าหนี ก้มตัวหยิบของกินที่กินค้างไว้ เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังเอื้อมมือออกมารั้งตัวเองไว้  ก็หลุดพูดประโยคหนึ่งที่เขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองในอนาคต “ฉัน...ชอบผู้หญิง” 

 

ก่อนจะรีบสาวเท้าหนีไป

 

…..

 

สองเท้าหยุดกึก   ร่างเพรียวแข็งทื่อ  ทำเอาห้าน้อยที่ทำตัวจืดจางแอบสะกดรอยตามอยู่เงียบๆสะดุ้ง

 

บัดซบ! แล้วทำไมบทฉันเหมือนนางเอกโชโจอย่างนี้?!

คนดูแลระบบอยู่ไหน ออกมา!! เรามีเรื่องต้องคุยกัน!!!

(°□°) ┻┻

 

ระบบ : ….....โฮสต์คุณตั้งใจเปลี่ยนเรื่องชัดเจนเกินไปแล้ว

 

-------------------------------------------

 

คนดูแลระบบ : เป็นฉันที่ต้องร้องเรียนต่างหาก! นายนั่นแหละ BUG!! (°□°) ┻┻


****สำหรับคนที่นึกภาพอาหารไม่ออก***

  

 

 

  

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.494K ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #14141 IB~'y'~ (@yaoi3) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:57
    เจ็บปวด........,..........เพราะรูปอาหารT^T
    #14141
    0
  2. #14115 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:48
    พระเอกกกกกกกกกก เพื่อนพระเอกพูดอะไรออกไปปปปปปป ทำพีะเอกเจ็บช้ำ แงงงงง
    #14115
    0
  3. #13869 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:21
    ฮิ้ออ จะร้องแล้วววว
    #13869
    0
  4. #13744 Sea45678 (@Sea45678) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:06
    รีดคนนี้เพิ่งติดตามและเพิ่งอ่านตอน3ทุ่ม!!!!
    #13744
    0
  5. #13665 102044 (@102044) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:45
    แงงง สงสารพระเอก มาซบอกเค้าาาา
    #13665
    0
  6. #13449 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 23:20
    ใจร้าย!!!! ใจร้ายมากๆ!!! ทั้งนักเขียนเเละหนูเซย์นะT^T แงงงงง๊ เจ็บจากน้องปฎิเสธพระเอกก็เจอนักเขียนปล่อยรูปมางี้ ฮืออออ นักเขียนอยู่ไหน!! จะตี!!!!
    #13449
    0
  7. #13356 worajaroen2517 (@worajaroen2517) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:03
    ไรท์ไม่ต้องเอาภาพมาก็ได้
    #13356
    0
  8. #13061 RISAL (@pwangthiyxng) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:10
    เที่ยงคืน&ไม่ได้กินข้าวเย็น....
    #13061
    0
  9. #13019 jxdybxgknc (@jxdybxgknc) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:38
    ตอนนี้ตี2
    #13019
    0
  10. #12765 nayaunza (@nayaunza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 05:07
    ทำหน้าคนทีเข้ามาอ่านในเวลาตี2 ...... ( ° □ ° !!!)
    #12765
    0
  11. #12654 carina05 (@carina05) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 17:14
    ตั้งใจยั่วป่ะเนี้ย หิวววว
    #12654
    0
  12. #12502 MsHana (@MsHana) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:30
    บอกเขาไป บอกเขาไปไว้ว่าเธอต้องการเขา
    #12502
    0
  13. #12491 Kate มี่ (@katemiii) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:28
    อยากกินระดับ 10
    #12491
    0
  14. #12186 K_ZomBieDrop (@K_ZomBieDrop) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 01:27

    ฉันมาเห็นรูปภาพของกินตอนตี1ครึ่ง ผลคือ รื้อตู้เย็นหาอะไรกิน
    #12186
    0
  15. #12120 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:24
    รับรักไปสิ
    #12120
    0
  16. #11772 Rose Teara (@nice2547) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:45
    เกลียด...
    #11772
    0
  17. #11748 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:32
    เกลียดดดดดเว้ยยยยยย
    #11748
    0
  18. #11298 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:53
    ย้ากกกกกกก QwQ;;;
    #11298
    0
  19. #11287 june_27 (@june_27) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:24
    ฆ่าฉันฆ่าฉันให้ตายดีกว่า ฮรือออ
    #11287
    0
  20. #11164 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:01
    เจ็บปวดดดด ไม่ใช่กับพล๊อตนะ กับรูปของกินเนี่ยแหละ!!!!! โหดร้ายเกินไปแล้ว
    #11164
    0
  21. #10951 Sadayuth Maneechot (@sadayuth) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:16
    นายนั่นแหละbug
    #10951
    0
  22. #10938 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 06:14
    ไม่มีอะไรเจ็บเท่ารูปอาหารตอนท้ายแล้วค่ะ //ท้องร้อง
    #10938
    0
  23. #10742 supamas1845 (@supamas1845) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:21
    โอ้ยยย ไม่น่าอ่านตอนค่ำเลย หิวเเล้วเห็นไหม โถๆๆ
    #10742
    0
  24. #10643 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 02:01
    นักเขียนเอาค่าตัวนางเอกมาจ่ายค่าอาหารนี่เอง // ซับน้ำลาย 555
    #10643
    0
  25. #10516 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 08:50
    ฮือออออ
    #10516
    0