The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 622,433 Views

  • 14,383 Comments

  • 20,600 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22,868

    Overall
    622,433

ตอนที่ 34 : [ARC III] ไหนลองพูดว่าฉันรักOOOสิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3408 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61


งานกีฬาสีปีนี้มาซายะลงแข่งกีฬาแทบทุกชนิดไม่รู้ไปคึกมาจากไหน  เร็นรับหน้าที่เป็นกรรมการ  ยูวะอยู่แสตนด์เชียร์แทนเซย์นะที่หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมกระโดดไปมาโบกปอมปอมแน่  

 

แต่ถึงไม่ได้เป็นลงเชียร์ก็คล้ายลง  เพราะเมื่อถึงตามาซายะแข่ง ไม่เร็น ก็ยูวะ ต่างพากันหาขออ้างลากเขามานั่งบนแสตนด์จนได้  หลังจบการแข่งขันพระเอกก็จะวิ่งมารับผ้าขนหนูกับเครื่องดื่มเกลือแร่ที่เพื่อนสนิทส่งให้   เซย์นะพูดไม่ออกกับการชงเข้มข้นเบอร์นี้จริงๆ

 

เซย์นะได้แต่ยิ้มฝืดโต้ตอบไม่ถูก ได้แต่ทำไม่รู้เรื่องไป

 

ถึงแม้คิดว่าระหว่างเขาและมาซายะจะเปลี่ยนไป แต่กลับกลายเป็นว่าเขาตีตนไปก่อนไข้ทั้งนั้น   มาซายะทำเหมือนไม่เคยถามคำถามนั้นกับเขา  ในเมื่อมาซายะไม่พูดเซย์นะก็ไม่พูด  

 

เพราะเขาไม่ลงเชียร์ทำให้ต้องลงแข่งกีฬาอะไรสักอย่างเซย์นะที่ไม่ถนัดกีฬาออกเหงื่อ ไปๆมาๆเลยลงแข่งว่ายน้ำ  ซึ่งก็ทำให้มีคนอารมณ์เสียไปหลายวัน  ในที่สุดก็จบกีฬาสีแบบเหมือนรู้ผลอยู่แล้วว่าฝั่งไหนจะชนะ ตั้งแต่ห้องพระเอกและพรรคพวกจับได้สีแดง  อีเว้นท์กระชับความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกหรืออะไรที่ควรมีกลับเงียบสนิท

 

ยูวะเองก็อยู่ในช่วงสับสนชีวิต   พ่อหนุ่มเจ้าชู้เริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับชีิวิตของตนเอง เขากำลังสงสัยว่าตัวเองอาจจะเบี่ยงเบน   หนุ่มแว่นยังเป็นเพื่อนที่ดีเสมอต้นเสมอปลาย

 

ใช่ นายเป็นเกย์กล่าวคำที่ทำให้หนุ่มลูกครึ่งช็อคกลายเป็นหินเสร็จก็ยิ้มแสยะ  จากแววตาเซย์นะรู้เลยว่าเร็นต้องรู้ความลับนางเอกแล้วแน่ๆ   ถึงจะรู้เร็วกว่าเดิมมากและไม่ได้มีทีท่าจะรักนางเอกเหมือนในมังงะ  ทว่ายังคงช่วยนางเอกรักษาความลับแบบนี้มีอย่างเดียว

 

อยากแกล้งเพื่อน

 

เซย์นะไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้กับมิตรภาพของเด็กพวกนี้ดี  

 

เข้าเดือนกรกฎามาซายะและยูวะดูจะมุ่งมั่นตั้งใจเรียนขึ้นมาบ้างเพราะอีกไม่นานก็จะสอบปลายภาคแล้ว   เวลาเกือบหนึ่งเทอมปลิวหายไปไวน่าใจหาย  ไม่อยากให้ถึงวันสอบแต่ก็อยากให้ถึงช่วงปิดเทอมไวๆ  

 

สี่หนุ่มบวกหนุ่มเทียม(ที่โดนลากมารวมกลุ่ม)นอนเอื่อยอาบแดดอยู่บนเนินเขาหน้าโรงอาหาร   นั่งคุยว่าปิดเทอมใครมีโปรแกรมจะทำอะไรบ้าง  สำหรับคณะกรรมการนักเรียนเร็นเหมือนแทบไม่ได้ปิดเทอม  เพราะหลายวันต้องมานั่งประชุมกัน  และคอยดูความเรียบร้อยพวกชมรมที่มาทำกิจกรรมตอนปิดเทอม  ยูวะก็มีถ่ายแบบและเที่ยวมัลดีฟ ตัวอากิระ(นางเอก)ก็บอกว่าตัวเองต้องไปเยี่ยมตายายที่ต่างจังหวัด  ไม่สามารถออกมาเจอเพื่อนได้ตอนปิดเทอม   เหลือเพียงมาซายะและเซย์นะมองหน้ากัน  ชมรมของพวกเขามีกิจกรรมหน้าร้อนจนทำให้ต้องมาเจอกันเกือบตลอด

 

พวกรุ่นพี่ดูจะสนุกกับให้สองนายน้อยตระกูลดังลองทำอะไรแบบวัยรุ่นทั่วไป   ปิดเทอมนั้นมีทั้งชมดอกไม้ไฟ ปาร์ตี้คาราโอเกะ  และไปเที่ยวทะเล(พักรีสอร์ทของตระกูลรุคาวะ)

 

พอเซย์นะเล่าให้ฟังว่าชมรมมีโปรแกรมไปดูดอกไม้ไฟแบบคนปกติ  อากิระซึ่งเป็นคนธรรมดาคนเดียวในกลุ่มทำหน้าเห็นสองคุณชายอย่างสุดซึ้งเสมือนมองเห็นคนตาย

 

ความหมายของสายตานางเอกนั้นกว่าเด็กหนุ่มทั้งสองได้รู้ซึ้งก็ไม่สามารถหันหลังกลับได้แล้ว  คุณชายที่ไม่เคยเบียดเสียดผู้คนมหาศาลถึงกับอยากเปลี่ยนแผนไปดูดอกไม้ไฟที่อื่นที่เป็นส่วนตัว   ทั้งสองคนต้องเอาผ้าใบมาปูจองที่ดีๆตั้งแต่สิบเอ็ดโมงเช้าพร้อมกับรุ่นพี่และกลุ่มนักเรียนนานาชาติที่เรียนในโตเกียว โดยไม่สามารถให้ส่งคนมาทำแทน  

 

เอาล่ะ...ทุกคนได้เดินเล่นก่อนได้เลยครับ แล้วพยายามหลีกเลี่ยงพี่ชายพวกนั้นไว้ด้วยนะครับรุ่นพี่เตือนนักเรียนต่างชาติ  ให้ระวังพวกแยงกี้ที่มาจัดซุ้มขายอาหารที่ดูอันตราย  

 

เซย์นะปาดเหงื่อ  คิดถึงตอนค่ำที่คนจะแน่นกว่านี้มาแล้วไม่อยากขยับตัวไปไหน  แต่กว่างานจะเริ่มก็ทุ่มครึ่ง  เขาและกลุ่มนักเรียนชาวไทยที่สนิทสนมกันด้วยอารมณ์เหมือนคนบ้านเดียวกัน(?)ตัดสินใจไปทานมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารไทยที่อยู่ห่างไปสองสถานี

 

มาซายะไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนสนิทตัวเองชอบอยู่กับคนไทยนัก   ทั้งที่เวลาพวกนั้นพูดคุยกันก็ฟังไม่รู้เรื่อง  ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเซย์นะอีกแล้วว่าที่แอบพูดถึงเขากับมาซายะกันซึ่งหน้านั้นเขาเข้าใจทุกคำ ต่อให้ตั้งชื่อเล่นแทนชื่อก็เข้าใจ หึหึ

 

ท่าทางการกินอย่างเป็นธรรมชาติทั้งยังรู้ว่าพวกข่า ตะไคร้ ใบมะกรูดในต้มยำกุ้งกินไม่ได้โดยไม่ต้องมีคนบอกของเซย์นะแอบสร้างความตะลึงให้นักเรียนชาวไทยเหล่านั้นอยู่พอสมควร  เพราะคนญี่ปุ่นทั่วไปมักมีความเชื่อว่าทุกสิ่งที่ใส่ลงไปในน้ำซุปแล้วเอามาเสิร์ฟเป็นสิ่งที่กินได้   ดูไปดูมาแทบอยากจะถามว่าจริงๆเด็กหนุ่มเป็นคนไทยใช่ไหม   แต่การทำเป็นคนไม่รู้ภาษาก็มีข้อเสียอย่าง...

 

成那、「ฉัน-รัก-มาซายะ」って言って~(เซย์นะ พูดว่า ฉันรักมาซายะสิ)พี่แนนสาวไทยที่เรียนมหาวิทลัยคนหนึ่งพูดยิ้มบางเหมือนพี่สาวใจดีที่กำลังสอนภาษาคนต่างชาติ  หน้าตาใสซื่อและเป็นคนดีจนสามารถหลอกลวงคนที่ฟังไม่ออกได้

 

คนแกล้งโง่ภาษาแทบจะกระอักเลือดสามลิตร ทำไมระยะหลังเหมือนรอบตัวเขาจะมีแต่คนพยายามชงเขากับพระเอก? โลกนี้กำลังจะเล่นตลกอะไรอีก? เกิดอะไรขึ้นกับโลกโชโจมังงะแห่งนี้? แค่พระเอกอาจจะเปลี่ยนเป็นเกย์ คนทั้งโลกจะกลายเป็นสาววายหนุ่มวายกันไปหมดแบบนี้ก็ได้หรือ??

 

เซย์นะรู้สึกเหมือนกำลังโดนคนรอบข้างช่วยกันสะกดจิต...

 

ฝ่ายห้าน้อยเองก็ซุ่มมองอยู่ใกล้ๆ แอบลุ้นเงียบๆ โบนัสของมันขึ้นอยู่กับโฮสต์แล้ว 

 

เซย์นะแสร้งยิ้มเหมือนไม่เข้าใจความหมาย แล้วหันไปมองหน้าเพื่อนที่มองด้วยสายตาสนใจ

 

ฉัน รัก มาซายะกล่าวเสียงนุ่มชัดถ้อยชัดคำจนพวกพี่แนนอดไม่ไหวหวีดเสียงดัง  เซย์นะตัดสินใจพูดตามเพราะกลัวว่าจะคนจะจำได้ว่าเขาเข้าใจภาษาไทย  ชั่วขณะที่เปล่งเสียงกลับคล้ายจะมีอาการหวิวในหน้าอกเล็กน้อย  เด็กหนุ่มหน้าหวานกระพริบตาซ่อนความคิดทุกอย่างไว้ภายใต้รอยยิ้มบางって何の意味ですかピーネーン?(มันหมายความว่าอะไรหรือครับพี่แนน?)”

 

จบมื้อเที่ยงไปด้วยการสอนภาษาไทยผิดๆ  และความฟินของพี่แนนและพรรคพวก  มาซายะยังคงดูติดใจอยู่  บรรดาสาวไทยอาศัยเวลาที่ยังเหลืออยู่ขึ้นรถไฟแวบไปหอคนที่อยู่ไม่ไกลมากเพื่อเปลี่ยนชุดยูกาตะ  

 

[[โฮสต์~ โฮสต์ก็เปลี่ยนมั่งสิ]] ห้าน้อยเต้นไปเต้นมา  มันพยายามทำให้โฮสต์มีความสุข  เจ้าก้อนขนสีขาวเองก็ใส่ชุดคล้ายยูคาตะที่ไม่มีเจาะแขนสีเหลืองนวลดูน่าขยี้อย่างน่าประหลาด  สุดท้ายเซย์นะก็ทนไม่ไหว  เขาเองก็เคยอยากใส่ชุดญี่ปุ่นไปร่วมเทศกาลเหมือนกันสมัยยังเด็ก  เด็กหนุ่มใช้ความเป็นนายน้อยรุคาวะเดินเข้าโซนวีไอพีของห้างสรรพสินค้า  ซื้อชุดยูคาตะใส่มันตรงนั้น

 

มาซายะที่ขี้เกียจวุ่นวายนั่งเล่นมือถือรอ  เซย์นะเปลี่ยนยูคาตะสีขาวโอบิสีดำเรียบร้อยก็เดินออกมา  ผมสีน้ำตาลอ่อนหน้าม้าเริ่มยาวปัดเหน็บข้างหู  มือซ้ายมือกระเป๋าผ้าเล็กๆใส่ของ มือขวาหยิบพัดไม้สีดำแถบแดงมาคลี่กางปิดปากเต๊ะท่าเป็นคุณชายในยุคโบราณให้เพื่อนดู  ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำหยีเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

 

มาซายะตัวแข็งดูเกร็งแปลกๆ  เห็นท่าทางของพระเอกแล้วรอยยิ้มของเซย์นะก็ค้าง  ตาสวยหลุบลงใช้แพขนตาซ่อนอะไรบางอย่าง 

 

[[...ระหว่างที่โฮสต์ไปเปลี่ยนชุดพระเอกเสิร์ชหาความหมายของประโยคเมื่อกี้ในเน็ตแล้ว]] ห้าน้อยกระซิบเบาๆ

 

ฉันรู้...พัดไม้ที่ใช้ปิดรอยยิ้มกลายมาเป็นซ่อนบังริมฝีปากที่เม้มแน่น  เขาสูดหายใจแล้วทำเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ

 

------------------------------------

 

         สถานที่จัดงานชมดอกไม้ไฟแห่งนี้แออัดคับคั่งไปด้วยผู้คนจนแทบจะไม่มีที่เดิน เพราะเป็นช่วงค่ำที่คนต่างเดินทางมาร่วมเทศกาลดูดอกไม้ไฟรถไฟจึงมีคนแน่นเป็นพิเศษคูณเข้าไปอีก   เดินทางแค่สองสถานีถึงที่หมายสองคุณชายก็รู้สึกราวทาสที่ได้รับการปล่อยให้เป็นอิสระ  ถึงแม้จะเบียดเสียดแต่ก็พอแทรกตัวได้ 

 

ได้ยินว่าปกติมาคนมาร่วมงานที่นี่ราวห้าหมื่นห้าพันคนทุกปี  ไม่แปลกเลยยิ่งใกล้เวลาเริ่มจุดพลุคนยิ่งมาก  เซย์นะไม่เคยเจอคนมาขนาดนี้รู้สึกปวดหัว  แม้แต่จะหันหลังหนีเพื่อแทรกตัวหาทางกลับยังยาก   มือถือสั่น หน้าจอสว่างมีข้อความแจ้งเตือนว่ารุ่นพี่ให้รวมตัวตรงเสานาฬิกาจุดนัดพบหลัก    เซย์นะกำลังจะเงยหน้าอ้าปากบอกมาซายะก็พบว่าตัวเองคลาดกันเสียแล้ว   กำลังจะให้ห้าน้อยช่วยตาม  ข้อมือก็ถูกคว้าไว้เสียก่อน

 

ดูทางด้วยสิเดี๋ยวหลงหรอกเด็กหนุ่มผมดำดุ

 

รุ่นพี่บอกให้ไปเจอกันตรงนาฬิกาน่ะคนถูกดุยกข้อความขึ้นโชว์   ทั้งสองเองก็ไม่ได้เชี่ยวชาญนัก  แต่ยังไงเซย์นะก็วางใจว่ายังไงก็มีห้าน้อยอยู่  ต่อให้เขาไร้เซ้นส์ด้านทิศทางก็ไม่มีทางหลง

 

ทั้งสองใช้เวลาสักพักเพื่อนไปถึงเสานาฬิกา  มองซ้ายมองขวาไม่พบคนรู้จักสักคน นายน้อยทั้งสองจึงตัดสินใจยืนรอทุกคนอยู่ตรงนั้น  คอยชะเง้อหาคนที่คุ้นตาบ้าง เซย์นะส่งข้อความไปในกรุ้ปไลน์ก็ไม่มีคนตอบ  จนเวลาผ่านไปหกโมงห้าสิบยังไม่พบใคร  ในที่สุดก็มีรุ่นพี่โทรเข้ามา

 

หา? พวกผมก็อยู่ที่เสานาฬิกาแล้วไงครับ? ใช่ครับนาฬิกา...เอ๋?” เซย์นะชะงักหันหน้าไปดูเสานาฬิกาทันทีที่ได้ยินเสียงปลายสายพี่พูดว่าเงิน( - Gin)หรือทอง( - Kin)นะครับ?”

 

คำตอบที่ได้ทำให้เซย์นะแทบร้องไห้ มันมีเสานาฬิกาสองเสา  จุดนัดพบหลักคือเสานาฬิกาสีทอง  แต่พวกเขาไม่คุ้นเคยกับทางที่สถานีจึงคิดว่าเสานาฬิกาเงินที่เห็นคนมายืนรอกันเยอะๆก่อนหน้านี้เป็นจุดหลัก

 

หนุ่มหน้าสวยปีหนึ่งรีบรับคำว่าจะรีบตามไป  แม้เขาจะไม่มั่นใจเลยว่าจะฝ่าประชากรมหาศาลนี้ไปได้  คุณชายอิจิโนะเสะขยี้หัวอย่างหงุดหงิด  ประสบการณ์ร่วมงานชมดอกไม้ไฟแบบคนปกติของพวกเขาครั้งแรกมันหายนะมากจริงๆ

 

------------------------------------


นางเอก : เอ๊ะ? สรุปเซตติ้งเรื่องเปลี่ยนเป็น BL จริงๆหรือ?? แล้วตัวตนของฉันคืออะไร?? *สีหน้าว่างเปล่า*

นางร้าย / ตัวร้าย : เธอยังมีตัวตน...

 

A/N : แยงกี้ - พวกที่แต่งตัวเหมือนอันธพาล เด็กเกเร ดูน่ากลัว จริงๆแล้วไม่ใช่ว่าคนหน้าตาและการแต่งตัวแนวนี้จะเลวร้ายไปทุกคน มันมีคนบ้าๆบอๆจริงใจอยู่ แต่ในสังคมที่ทุกคนอยู่ในกรอบก็เลยถูกเหมาะไปอยู่หมวดอันธพาล(....) คือบางทีก็แยกไม่ออกฮะว่านี่หมีกริซลี่หรือเท็ดดี้แบร์

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.408K ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. #14329 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 05:20
    แง้ ยอมรับซักทีน้ายัย พี่พระเอกเขารออยู่
    #14329
    0
  2. #13868 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:17
    เขินนนนน
    #13868
    0
  3. #13664 102044 (@102044) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:32
    แอร้ยยยย เขินนน~
    #13664
    0
  4. #13446 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:59
    พี่เเนนคือตัวแทนของเรา แอ้กกก
    #13446
    0
  5. #12119 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:20
    เขินอ่ะ
    รักพี่แนน
    #12119
    0
  6. #11301 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:25
    ดาเมจรุนแรงงงงง
    #11301
    0
  7. #11290 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:36
    อยากไปอยู่เป็นพวกพี่แนนในจุดนั้นจัง5555
    #11290
    0
  8. #10937 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 06:10
    ตายล่ะ เรื่องนี้มีตัวร้ายกับนางร้ายด้วยเหรอ!?!!??
    #10937
    0
  9. #10642 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:53

    นักอ่าน : รับสาววายเพิ่มซักคนมั้ยคะ
    #10642
    0
  10. #10494 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:15
    สงสารตัวร้ายตรงที่พูดว่า เธอยังมีตัวตน 5555
    #10494
    0
  11. #10431 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 07:53
    ชอบคำอธิบายแยงกี้5555
    #10431
    0
  12. #10424 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:32
    ซีนพระเอกจับมือถือแขนตอนพลัดหลงเจอนี่มัน ดีต่อใจเราจริงๆ
    #10424
    0
  13. #10303 25472547N (@25472547N) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 11:10

    อื้อหือ เห็นแล้วทรมานจริงๆ

    หมายถึงของกินอ่ะ
    #10303
    0
  14. #10287 Vic whiskey (@Futuremylove) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    อีกกี่ชาตถึงจะได้รักกัน

    ฮืออออ ของกินช่างทรมานใจ
    #10287
    0
  15. #10194 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 07:48
    จะร้องไห้กับพระเอกหรือร้องไห้กับรูปของกินก่อนดี T^T
    #10194
    0
  16. #10155 Aom-am_tr (@0954913902) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 02:30
    เห็นภาพแล้ว รู้สึก..........
    นี่ก็เป็นเวลา 02 กว่าๆ แล้ว ฮื่ออออออ
    #10155
    0
  17. #10082 Jusca17 (@Jusca17) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 03:41
    ร้องไห้แล้ว
    #10082
    0
  18. #9856 Radtida เธ612557 (@songkhamlue) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 01:30
    ตอนนี้แอบซึมม
    #9856
    0
  19. #9786 mookba030 (@mookba030) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 16:55
    อ๊ากก ภาพทำร้ายมากกก
    #9786
    0
  20. #9754 shouldb51 (@shouldb51) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 18:56
    ตายไปเลยยยยยยยย ตายไปพร้อมกับภาพประกอบตอนทายเลยยย
    #9754
    0
  21. #9626 F.A.Y (@faykug) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 21:54
    ไม่น่าอ่านตอนดึกเลย
    #9626
    0
  22. #9603 TODSAGUNMAYA (@TODSAGUNMAYA) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 02:27

    ตตอนนี้ไม่ควรอ่านตอนกลางคืน ย้ำ!!!!!

    #9603
    0
  23. วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 00:04
    เกลียดดดดดดดดดดดดดด เราอ่านตอนเที่ยงคืน หิวเลยมั้ยล่ะไรต์!!!
    #9426
    0
  24. #9412 UnBer (@UnBer) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 21:19
    ประเด็นคือชั้นอ่านตอนดึกค่ะ!!! ชั้นหิว!!
    #9412
    0
  25. #9400 PachPach_Pach (@PachPach_Pach) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:45
    ไหนใครมีดราม่าเรามองเห็นแต่ของกินน
    #9400
    0