The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,903 Views

  • 14,226 Comments

  • 20,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,338

    Overall
    616,903

ตอนที่ 11 : [ARC I] ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3468 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61


ตั้งแต่เกิดมาวิชญ์ไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์บ้าบอคอแตกอะไรแบบนี้เลย   มุมปากของคนถูกหาว่ากิ๊กกับเพื่อนสนิทกระตุกยิกๆ ไม่รู้ว่าสมควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ถึงแม้ว่าร่างของหมอวิชญ์จะดูเป็นหนุ่มหน้าติดสวยไปบ้างแต่ความล่ำก็ไม่ได้น้อยหน้าพระเอกเลยนะ  นายมโนเองแล้วไม่ขนลุกหรือ?



[[มั่วซั่วสิ้นดี!! ก็เห็นอยู่เต็มๆตาว่าโฮสต์ปฏิบัติหน้าที่ได้ดีเยี่ยม!!! อีกแค่นิดเดียวระบบก็จะได้โบนัสแล้วแท้ๆ]] ห้าน้อยเริ่มโวยวายเกรี้ยวกราดก่อน



‘ยังก่อนห้าน้อย’ ถึงชายหนุ่มอยากร่วมก่นด่าไปพร้อมกับห้าน้อยเพียงไร  แต่ยังไงก็ต้องแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าก่อน วิเคราะห์ดูแล้วดูเหมือนเรื่องราวจะไม่หนักหนาอะไร  ถ้าเคลียร์กันไปน่าจะต่างคนต่างไปแยกย้ายได้



“นายเข้าใจอะไรผิดแล้ว…” วิชญ์รู้สึกพูดไม่ออกเมื่อเห็นตัวร้ายมองตาขวางทำท่าไม่เชื่อเต็มที่  เส้นเลือดบริเวณขมับที่เต้นตุบๆประท้วงหากมีโต๊ะอยู่ใกล้มือจะคว่ำใส่พ่อตัวร้ายให้



[[โฮสต์!!]] ห้าน้อยขัดขึ้น  



‘ยังก่อนห้าน้อย! ขอฉันใช้สมาธิเรียบเรียงคำพูดก่อน’ เพื่อนพระเอกที่กำลังพยายามเอาตัวรอดดุระบบที่ชอบกวน  สองมือชูขึ้นตามคำสั่งของคนมีปืน




“นายจะเล่นตุกติกอะไร ไม่ต้องพูดมาก  ขึ้นรถ!” ตัวร้ายขมวดคิ้วขึ้นลำปืนพร้อมสะบัดหัวไปทางรถเป็นเชิงชี้สั่ง  ใจของวิชญ์แทบหล่นวูบ ไม่เอา...พูดกันดีๆก็ได้ไม่ต้องเล่นปืนสิพี่ชาย เดี๋ยวมันลั่นขึ้นมาทำยังไง



“ฉัน…”



“วิชญ์!!!” เสียงตะโกนของคนคุ้นเคยดังขัดขึ้นมา   ทั้งวิชญ์ อภิชัย และบรรดาลูกกระจ๊อกหันไปทางต้นเสียงโดยพร้อมเพรียงกัน   ติณภัทรผู้ที่เวลานี้สมควรเพิ่งได้รับการปลอบประโลมจะนางเอกและกำลังจับมือมองตากันหวานซึ้งกลับมาปรากฎตัวโดยไม่ทราบว่าเปิดจุดวาร์ปมาได้ยังไง



‘ห้าน้อย...’ ผู้เป็นโฮสต์เรียกชื่อระบบด้วยความรู้สึกขมขื่นยิ่งกว่า


[[ระบบพยายามจะบอกโฮสต์แล้ว…]] ห้าน้อยค้านเสียงอ่อย



สีหน้าของพระเอกหนุ่มซีดเผือดปนเปไปกับความโกรธเกรี้ยว “ปล่อยวิชญ์เดี๋ยวนี้นะไอ้ชัย!!”



“หึ รักกันดีจริงนะ” ตัวร้ายแค่นเสียงจี้ปืนที่หลังของเพื่อนพระเอก  ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างที่หมอหนุ่มยังไม่ทันตั้งตัว



“เอ่อ...จริงๆฉันจะบอกว่าฉันกับติณไม่ได้มีอะไรกัน” เมื่อสัมผัสได้ถึงโลหะเย็นๆของปลายกระบอกปืนที่หลัง วิชญ์รู้สึกอยากร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด  ทางฝั่งติณก็กำลังถูกบรรดาลูกกระจ๊อกล้อมวง ชายหนุ่มแอบหันมาส่งสายตาเจ็บปวดให้เพื่อนที่ถูกจับตัวแวบหนึ่งซึ่งก็ไม่ได้หลุดพ้นสายตาของตัวร้าย



“หึ! ฉันไม่ได้โง่” ตัวร้ายส่งเสียงเยาะเย้ย  พยักเพยิดหน้าส่งซิกให้ลูกน้องเริ่มรุมกินโต๊ะพ่อพระเอกของโลกนี้ได้



บัดซบเอ๊ย! วิชญ์สบถน้ำตาไหลพรากในใจ นายช่วยทำอะไรที่เป็นหลักฐานให้ไอ้ตัวร้ายโรคจิตนี่ฟังคำพูดฉันแล้วใจเย็นๆหน่อยไม่ได้หรือไงพระเอก  จะส่งสายตาหมาหงอยมาทำไม!



“นายอย่าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เป็นเรื่องใหญ่ดีกว่า  ถ้านายทำเพราะริสา ยิ่งไม่ต้องกังวล เพราะริสาไม่ได้คิดจะข้องเกี่ยวกับติณแล้ว”



“คิดว่าฉันควรจะเชื่อนายหรือไง?” ตัวร้ายกลอกตา “ตั้งแต่อ้าปากมานี่พูดอะไรที่เป็นความจริงบ้าง? ฉันคอยจับตาดูพวกนายมาระยะหนึ่งแล้ว อย่าคิดจะมากลับดำเป็นขาวให้ยาก”



วิชญ์ฟังคำของตัวร้ายแล้วอยากจะกระอักเลือดใส่หน้า  คนกลับขาวเป็นดำนั่นมันนาย โอเค๊?!



‘พระเอกตามมาได้ยังไงกันห้าน้อย?’ ในเมื่อใช้เหตุผลตัวร้ายก็ดูจะยังไม่ยอมรับฟัง  วิชญ์ก็เลยลอบคุยกับระบบเพื่อจับสถานการณ์ปัจจุบันก่อน เขาไม่ได้เป็นห่วงพระเอกเท่าไหร่เพราะดีกรีระดับพระเอกของโลก  สู้ลูกกระจ๊อกไม่กี่คนสบายอยู่แล้ว



ห่วงตัวเองนั่นแหละ  ยิ่งมีโชคกับอาวุธสงครามอยู่ด้วย



[[พระเอกพอรู้ว่าโฮสต์ออกมาจากบ้านแล้ว  ก็รีบตามออกมาไปที่หอของโฮสต์ แต่พอไปถึงยังไม่พบคุณจึงวนกลับมา  เพราะคิดคาดเดาว่าบางทีโฮสต์อาจจะกำลังขับรถกลับจากทางคอนโดนางร้าย   จนเห็นโฮสต์กำลังถูกไล่ล่าหลบเขาซอยเลยหาทางกลับรถตามมาครับ]] ระบบรายงานตามที่เจาะข้อมูลจากกล้องหน้ารถของติณ



“........” ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังรับชมฉากพระเอกช่วยนางเอกจากตัวร้าย  โดยมีตัวเองมาเล่นบทนางเอกแทนนางเอกตัวจริง?



ติณภัทรก็สมกับเป็นพระเอก  ในเวลาไม่นานก็สามารถจัดการลูกน้องตัวร้ายจนหมอบกันไปหมดเสมือนเป็นอวตารแชมป์ไทยไฟต์สามสมัยซ้อน   อภิชัยเองก็สมเป็นตัวร้าย ยืนดูจนมั่นใจว่าลูกน้องตัวเองสลบหมดแล้วถึงค่อยดำเนินเรื่องต่อ แต่ละคนช่างน่าลุกปรบมือให้รัวๆ  ติดแต่ตัวประกันดูจะพิลึกไปบ้าง



อภิวัชรยังคงชิลล์เพราะถือว่าตัวเองมีปืนและตัวประกันในมือ



“ปล่อยวิชญ์ซะชัย  ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง  ฉันจะถือว่าวันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ติณพูดน้ำเสียงเย็นชา   ดวงตาสีดำสนิทหรี่ลงมีแววอันตราย



“แกกลัวใช่มั้ยติณ? กลัวว่าที่รักแกจะตายด้วยมือฉัน?” ตัวร้ายหัวเราะเหี้ยม  



คนถูกปืนจ่อหลังอ้าปากอยากเถียง  แต่รู้สึกว่าเถียงไปก็ไม่มีประโยชน์



“แกต้องการอะไร” ติณภัทรถามเสียงเครียด  ดวงตาของเขามาประกายวูบไหว ฟันขาวมุกขบกันแน่นจนเห็นสันกรามชัดเจน



“แกคบกับริสามากี่ปีนะ?” ตัวร้ายถามในเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวกัน


“สี่…”


อภิชัยหัวเราะ  ดวงตาเฉี่ยวเป็นรูปจันทร์เสี้ยวสวยงาม “งั้นก็มากราบเท้าฉันสี่ครั้ง!”



“ไอ้ชัย!!” วิชญ์และติณร้องพร้อมกัน



“ทำไม? ทำไม่ได้หรอ?”



วิชญ์กำหมัดแน่น  มองผู้เป็นพระเอกที่มีสีหน้าย่ำแย่ไม่แพ้กัน   ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกเครียดขึ้นมาจริงๆแล้ว   ก่อนหน้านี้ แม้จะโดนตัวร้ายจับหรือโดนปืนจี้ วิชญ์ก็ยังไม่ได้รู้สึกวิตกกังวลอะไร   ยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่ผู้ชมที่รับชมเรื่องต่างๆผ่านหน้าจอ อย่างมากก็คล้ายกับเกมส์ที่เคยเล่นสมัยก่อน



แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่ามันจะไม่ใช่เสียแล้ว



ติณกัดฟันแต่ก็คุกเข่าลงท่ามกลางเสียงหัวเราะสะใจของตัวร้าย



“มาๆ มาใกล้ๆเท้าฉันหน่อย” อภิชัยกล่าวอย่างเหนือกว่า ใบหน้าชั่วร้าย



“ติณอย่า! ไม่ต้อง!!” เพื่อนพระเอกตะโกนห้าม



“แกอยากตายหรือไง?!” ตัวร้ายที่ล็อคคออยู่ด้านหลังตะคอกข่มขู่พลางใช้ปลายกระบอกกดหลังแรงๆเป็นการเตือน   วิชญ์ทำเสียงเหอะสีหน้าเย็นชา



“แกโง่ขนาดนั้นหรือไง?” หมอหนุ่มกล่าวอย่างเยือกเย็น  ตั้งท่าทีจริงจังระมัดระวังถึงที่สุด “แกโง่และสิ้นหวังขนาดต้องแลกการกราบของติณกับอนาคตของนายทั้งชีวิตหรือ?”



เพราะตัวร้ายอยู่ด้านหลังวิชญ์เลยไม่เป็ยว่าสายตาของตัวประกันกลอกไปด้านขวาพร้อมบุ้ยปากส่งซิกให้ติณไปทางขวา



“แก….” อภิวัชรชะงักผงะไปเล็กน้อย  


นั่นสิ...เขาโง่ถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?



แต่ในขณะที่กำลังหาคำตอบมาตอบโต้ถ้อยคำจี้ใจดำร่างที่ถูกจี้ก็พลิกตัวไปทางซ้าย  มือข้างขวาที่ถือปืนของเขาถูกอีกฝ่ายจับด้วยมือซ้าย ด้วยความตกใจเขาเหนี่ยวไกจนปืนลั่นกระสุนลอยไปยังทิศที่ติณภัทรเคยอยู่  แต่กระโจนหลบออกไปด้านขวาตามสัญญาณที่เพื่อนส่งให้ ตามด้วยมือขวาที่มักใช้ตรวจคนไข้สับลงอย่างแรงกลางลำแขนจนมือของตัวร้ายชาวาบ  ปืนร่วงหล่นลงบนพื้นโดยมีไอ้หมอไก่อ่อนที่เขาเคยด่าในใจก้มลงเก็บ



วิชญ์ถอนหายใจ  พออาวุธอันตรายอยู่ในมือตัวเองแล้วถึงค่อยวางใจหน่อย  ปกติเวลาคนในละครต่อสู้กันพวกตัวเอกมักลืมปืนที่ถูกปลดให้ตัวร้ายเก็บจนต้องแย่งกันชุลมุนจนปืนลั่นอีก   



ทว่าในตอนที่กำลังลังเลว่าจะโยนทิ้งไปไกลๆแล้วค่อยให้ตำรวจที่กำลังจะมาถึงไปตามเก็บดีไหมระบบก็กรีดร้องออกมาพร้อมๆกับเสียงทุ้มของติณภัทร



[[โฮสต์ข้างหลังคุณ!!!]]



“วิชญ์ระวัง!!!!”



วิชญ์เบิกตากว้าง  รีบหมุนตัวหลบตามคำเตือนของระบบ




ปัง!



ภาพที่เห็นคือร่างสูงของเพื่อนสนิทที่ไม่รู้ว่าเดินเข้าใกล้เขามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กระตุกหนึ่งครั้ง  แล้วค่อยๆล้มลงกองบนพื้นเผยให้เห็นปลายกระบอกสีดำและตัวร้ายที่ทำหน้าตกใจไม่แพ้กัน



หัวสมองของหมอหนุ่มรู้สึกขาวโพลน  เลือดที่เลี้ยงสมองเหมือนจะถูกสูบออกไปหมด  ร่างกายชาไปทั้งร่าง ก่อนจะหาเสียงตัวเองเจอ




“ติณ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”



เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะกรีดร้องได้เสียงดังขนาดนี้   ในวินาทีนั้นเหมือนเวลาจะถูกหยุดลง ทุกสิ่งมันสับสนราวถูกคนนับพันหันมาตะโกนใส่จนจับใจความอะไรไม่รู้เรื่อง



“ฉัน...ฉันไม่ตั้งใจ...ฉันแค่จะขู่...ทำไม...ทำไมมันต้องรีบวิ่งเข้ามา….”


ตัวร้ายทิ้งปืนอีกกระบอกที่ซ่อนไว้เป็นไพ่ตาย   เขาเพียงแค่ไม่ชอบที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ถูกหมอหน้าอ่อนลูบคม   แค่ชักปืนออกมาขู่เพื่อให้พวกมันยอมแพ้ สิ้นหวังอีกรอบ



“.....” มีคำสบถด่าเป็นร้อยเป็นพันในหัวของวิชญ์แต่สุดท้ายเขาก็พูดอะไรไม่ออกสักอย่าง   รู้สึกว่าจะกล่าวคำใดก็ไม่อาจระบายวามโกรธ ความเกลียดชัง ความเสียใจของเขาออกมาได้หมด



ตามบทเขาเป็นหมอ แต่จนถึงตอนนี้ความเป็นหมอของเองก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว



เพราะห้าน้อยกำลังรายงานสิ่งที่เปรียบดั่งมีดที่กรีดลงกลางใจของชายหนุ่มช้าๆชัดถ้อยชัดคำ




[[ภารกิจล้มเหลว  พระเอกของโลกถูกตัวร้ายฆ่าตาย  ระบบกำลังดึงจิตของโฮสต์กลับสู่มิติเพื่อปรับสภาพก่อนรับภารกิจถัดไป]]



มันสายไปแล้ว




ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด




----------------------------------------------------

นางร้าย : .................
นางเอก : .................
นักเขียน : .................

#จบ ARC I แล้วนะครับ
ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ผมสนุกกับคอมเม้นต์ของทุกคนจริงๆ
อันที่จริงแต่งไปก็กลัวจะโดนคนโยนรองเท้าใส่เหมือนกัน
แต่เรื่องนี้วางไว้คือตามที่ติดแทคไว้ว่าเรื่องนี้ SlowRomance คือเป็นความรักที่เป็นไปแบบช้าๆ
ส่วนจะช้าแค่ไหนเรามาลุ้นกันดีกว่าว่าจะใช้เวลากี่ชาติภพ หึหึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.468K ครั้ง

207 ความคิดเห็น

  1. #14033 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 12:38
    ผมสตั้นเลยยย O oO!!!
    #14033
    0
  2. #14032 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:57
    ผมสตั้นเลยยย O oO!!!
    #14032
    0
  3. #14029 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:21
    เด่ว ยังไงนะ555555
    #14029
    0
  4. #13969 Aonan Woraporn (@otaku_girl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 00:45
    โลกที่ไม่สมหวัง แงงงงงง
    #13969
    0
  5. #13927 ดาราพร่างพราว (@meilianji) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 00:15

    ร้อง...ล้มเหลวววว!

    #13927
    0
  6. #13919 Vampire-Reaw (@agera_sae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 19:40
    เดี๋ยววววว!!!
    #13919
    0
  7. #13844 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:50
    ห่ะะะะ เห้ยย
    #13844
    0
  8. #13720 ชะเอิงเอ๊ย (@Yanatipnam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 19:11
    โอ้ยย หน่วงมาก แงง
    #13720
    0
  9. #13659 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 12:48
    ห..หักมุมเกินไปแล้ว ปาทุเรียนใส่คนเขียนรัวๆ
    #13659
    0
  10. #13612 102044 (@102044) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 21:05
    แงงงง อะไรเนี่ยยย
    #13612
    0
  11. #13447 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 23:01
    ไอแม่ย้อยย ก็เคยเจออยู่ แต่ ไม่คิดว่าจะเจอพระเอกตายตั้งแต่แอคแรก
    #13447
    0
  12. #13404 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 18:43
    นางร้ายนางเอกไม่จำเป็นเเล้ว....
    #13404
    0
  13. #13288 Narisa Ren (@ren-ou) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:42

    เง้อออออออออออออออออออออออ

    #13288
    0
  14. #12982 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:14
    งึ้ดเลย
    #12982
    0
  15. #12909 661295 (@661295) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:16
    ถ้าคนเขียนตาย ถ้าไม่ถูกฃ่าโดยเพื่อนพระเอก ก็คนอ่านี่แหละฃ่า!!
    #12909
    0
  16. #12901 ขอเวลาซุ่ม (@tomoyo001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:57
    นักอ่าน: ..........
    #12901
    0
  17. #12893 whatthenang (@skone) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:17

    เดี๊ยวววววววววววววว

    #12893
    0
  18. #12866 see.b (@Hyejeong08) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:01
    หน่านี๊เดอะฟัค
    #12866
    0
  19. #12733 fluorite (@zonyahh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:39
    วดฟฟฟฟฟ
    #12733
    0
  20. #12241 lcelovemom (@lcelovemom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:55
    อะไร อะไร!นีมันอะไร!ปกติพระเอหกับนายเอกต้องอยู้ด้วยกันอย่างมีความสุขสี่!!!!!แล้วนี่อะไร!!!!!!พระเอกตาย!?ภารกิจล่มเหลว?!นายเอกต้องไปโลกอื่น!!!

    ออกมานะไรท์ฉันสัญญาว่าจะไม่กระทืบคุณ!!!!!!!//พลิกโตะอย่างเกียวกราดดด
    ปล.อินเกินไปอย่าใส่ใจเลยนะคะ
    ปล.2แต่งได้น่าฆ่-เอ้ย สนุกมากค่ะไรท์//กัดปากพูดย่างเครียดแค้น
    #12241
    0
  21. #12222 6110432 (@6110432) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:42
    จะจบอย่างงี้ไม่ได้นะเฮ้ย
    #12222
    0
  22. #11742 Rose Teara (@nice2547) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:02
    จบง่ายเกินไปแล้วนะ...=0=
    #11742
    0
  23. #11726 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:40
    .......///// ปาระเบิดใส่ไรท์///
    #11726
    0
  24. #11651 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:44
    ชอบความที่เป็นไปอย่างช้าๆเนี่ยแหละ ลุ้นดี55555 แต่คงต้อง.... กันไปอีกหลายชาติเลยสินะ
    #11651
    0
  25. #11508 9SRAM (@gsraomam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 00:46
    คนอ่าน : ..................
    #11508
    0