『FIC REBORN/KHR』赤い月 - จันทราสีอำพัน

ตอนที่ 7 : MOON - 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 241 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

 

 

06 : นภากับความรู้สึกที่มีต่อพระจันทร์

 

 

เพล้ง

เสียงของเกราะธาตุจันทราเเตกเพราะอาวุธท่อนฟาของฮิบาริที่ติดไฟเมฆา ฮินารุหอบหายใจอย่างหนักเมื่อเจอรีบอร์นพูด

'ต่อไปนี้เธอต้องฝึกกับฮิบารินะ'

นั่นเเหละ ราวกับนรกเลยเพราะฮิบาริในวัยยี่สิบปีต่อมาจริงจังกับการขยํ้าเธอโคตรๆจนฮินารุอยากจะหนีออกไปจากห้องนี้เเต่ทุกครั้งก็มีฮิบารินี่เเหละที่คอยพูดเตือนสติเธอ

'หากคุณก้าวออกไป คุณจะเเข็งเเกร่งขึ้นมั้ย?'

คำพูดคำจาของฮิบาริในยุคนี้ทำให้ฮินารุตระหนักได้อย่างหนึ่งคือเธอเเละฮิบาริในยุคนี้สู้กันบ่อยจนฮิบาริเเทบมาบุกห้องเธอเพื่อขอสู้เลยทีเดียว

"วันนี้พอเเค่นี้เเหละ" ฮิบาริลดท่อนฟาตัวเองลงเเล้วเดินออกไป

ฟึบ

"เอ๊ะ" ไออุ่นบริเวณหัวทำให้ฮินารุเงยหน้ามองฮิบาริที่กำลังลูบหัวอยู่

"ทำได้ดีมาก" ฮินารุมองฮิบาริที่เดินออกไปเเล้ว มือเรียววางหัวตัวเองที่ฮิบาริวางไป สึนะที่เดินเข้ามาก็มาดูอาการเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง

"นารุ?" สึนะเดินเข้ามาประคองตัวของฮินารุที่กำลังนั่งนิ่งอยู่

"..."

"สึนะ"

"มีอะไรหรอ?" หัวของฮินารุเอียงซบไหล่ของสึนะ

"นะ นารุ?"

"เหนื่อย..." ฮินารุพูดเเค่นั้นเเล้วผลอยหลับไปทันที สึนะที่ได้ฟังจึงชะงักไป

'ธาตุจันทราของฮินารุน่ะมีทั้งธนู ปืน เกราะเเละการรักษาดังนั้นต้องฝึกให้หนักกว่าคนอื่น'

นั่นคือสิ่งที่รีบอร์นบอกกับเขา ทีเเรกสึนะไม่เป็นกังวลมากเพราะฮินารุบอกกับเขาเสมอว่าไม่เป็นไรเเต่สามวันต่อมา สึนะเห็นว่าฮินารุเหนื่อยล้ามากเกินไป

การที่เราดึงนารุมาเป็นเเฟมิลี่ด้วยจะไม่ทำให้เธอเป็นอันตรายไปมากกว่านี้หรอ

นารุจะได้รับอันตรายมากเกินไป....สึนะคิดเเบบนั้นเเล้วมองใบหน้าของฮินารุที่กำลังหลับด้วยความอ่อนล้า ใบหน้าเรียวของเธอมีเหงื่อไหลอยู่ตลอดเวลา มือเรียวของเธอก็กำเสื้อของสึนะเเน่น

"..."

จะกี่ครั้งก็ตามที่สึนะอยู่ใกล้เพื่อนคนนี้ ความรู้สึกของเขามักจะเเตกต่างกับการชอบเคียวโกะเพราะว่าสึนะอยากปกป้องฮินารุมาก เขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงเเบบเพื่อนหรือเเบบไหนกัน

มือหนายกขึ้นเพื่อเช็ดเหงื่อที่ไหลให้ฮินารุก่อนที่จะอุ้มเธอให้อยู่บนหลังเเล้วเดินออกจากห้องไป

"หลับเป็นตายเลยเเฮะ" รีบอร์นเดินเข้ามาในห้องพร้อมลูกศิษย์ของตนเอง

"หืม ทำไมมันรู้สึกร้อนๆ?" รีบอร์นที่ดูฮินารุเสร็จเเล้วก็เอ่ยขึ้นมา สึนะขมวดคิ้วเเล้วเดินไปที่ห้องประชุมที่มียามาโมโตะ โกคุเดระ เรียวเฮ จางนินิเเละฟูตะ

พรึบ

จู่ๆภาพวิดีโอหายไป ทุกคนหันไปมองจอ จางนินีจึงรีบไปดูสาเหตุทันที

"เครื่องทำความร้อนมัน...."

อีกด้านนึงของฮินารุที่กำลังหลับอยู่ได้ตื่นขึ้นมาเพราะลางสังหรณ์ที่ไม่ดี นัยน์ตาสีอำพันกะพริบตาสองสามครั้งเเลว้เดินออกจากห้องทันที

"ทำไมมันร้อนจัง?" ปาดเหงื่อที่กำลังไหลเเล้วเดินไปที่ห้องพลังงานเเล้วได้ยินของอี้ผิงเเละเเรมโบ้

"ใครก็ได้ ช่วยพวกเราด้วย!!!" ฮินารุรีบวิ่งไปที่หน้าห้องเเล้วเเล้วตะโกน

"อี้ผิง เเรมโบ้ทำไมพวกเธอไปอยู่ในนั้น" ฮินารุทุบประตู

"พะ พวกเราเเค่...."

"นารุ!" ฮินารุหันไปมองพวกสึนะที่วิ่งเข้ามา ฮินารุถอยออกมา ฟูตะเข้าไปมองวิธีปิดเครื่องเเต่ดูเหมือนว่าเเรมโบ้จะทำไปเเล้ว

"เจ้าวัวบ้านี่"

"เเต่ว่าเราจะทำไงดีล่ะ?" ยามาโมโตะพูดก่อนที่จะมีเสียงองใครดังขึ้นมา

"ถอยไป ฉันจัดการเอง" สึนะที่อยู่ในโหมดไฮเปอร์เดินเข้าไปเเล้วเปิดประตูออกมา ทำให้อี้ผิงกับเเรมโบ้รอด ฮินารุจึงคว้าตัวอี้ผิงเเละเเรมโบ้ไว้

"ไปทำเเผลก่อนเถอะ" ฟูตะเอ่ย ฮินารุพยักหน้าเเล้วเดินไปที่ห้อพยาบาล

"เเรมโบ้ รู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรไป?" เเรมโบ้หน้าเจื่อนทันทีเพราะนํ้าเสียงที่ฮินารุใช่มันน่ากลัว พวกสึนะที่เดินอยู่ด้านหลังจึงขนลุกซู่

"ระ เเรมโบ้...."

"พี่นารุครับ...." ฟูตะที่เดินอยู่ข้างเธอเรียกเธอขึ้นมาก่อน

"ฟูตะนายทำเเผลให้พวกนี่ก่อน เดี๋ยวฉันจะเทศน์" ฟูตะพยักหน้ารับคำเเล้วทำเเผลให้อี้ผิงเเละเเรมโบ้ ฮินารุเดินไปนั่งบนเตียงอีกเตียงที่ว่างเเล้วเท้าคางตามปกติ

"นารุ หายดีเเล้วหรอ?" สึนะเดินมาหาฮินารุ

"อืม ครั้งนี้มีธาตุช่วยประคองไว้น่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก" ฮินารุบอกโดยที่ไม่ได้หันมามอง

"เสร็จเเล้วครับ" อินารุเดินมาหาอี้ผิงเเละเเรมโบ้ก่อนที่จะเริ่มเทศน์ทันที

ยี่สิบนาทีต่อมาเเรมโบ้เเละอี้ผิงก็ถูกส่งตัวให้ฟูตะดูเเล ฮินารุจึงขอตัวไปที่ห้องใต้ดินเพื่อฝึกการใช้อาวุธ

ครืด

"รุ่นพี่?" ฮิบาริหันมามองเเล้วยิ้มมุมปากพร้อมควักท่อนฟาออกมาพร้อมจุดไฟธาตุเมฆา

"กำลังรออยู่เลย" ฮินารุไม่รอช้าจุดไฟใส่กล่องก่อนที่จะปรากฎอาวุธขึ้นมานั่นก็คือปืนสั้นนั่นเอง

"พร้อมเเล้วค่ะ" ฮิบาริวิ่งตรงเข้ามาหาฮินารุ มือเรียวตวัดไปทางซ้ายเพื่อสร้างบาเรียเเต่ไม่วายโดนฮิบาริทำลายได้

"ชิ พลังไฟยังไม่เเกร่งพอ" ฮินารุพึมพำเเล้วใช้คาราเต้โจมจู่ฮิบาริ เจ้าตัวร้องว้าวด้วยความสนใจก่อนที่จะใช้ท่อนฟาตวัดมาอีกครั้งเเต่ฮินารุก็ใช้สันปืนรับไว้ได้

เคร้ง!

ฮินารุกระโดดถอยห่างเเล้วเล็งปืนไปที่ฮิบาริพร้อมเหนี่ยวไกทันที

ปัง! วูบ

สิ้นเสียงปืนฮินารุก็เปลี่ยนอาวุธของตนเป็นธนูเเล้วยืดสายคันธนูเเล้วปล่อยออกไปเช่นกัน

ตูม!!!

เมื่อปรากฎเป็นหมอกที่ลอยจากการระเบิด ฮินารุก็อาศัยจังหวะนั้นลบจิตสังหารพร้อมฝีเท้าเเล้ววิ่งฝ่าเข้าไปทันที ก่อนที่ขาเรียวจะตวัดเตะฮิบาริเเต่ก็ไม่ทันการ

พึบ

"!!!" ฮินารุต้องตกใจเมื่อฮิบาริคว้าขาของเธอได้พร้อมเหวี่ยงเธอไปอีกทาง ฮินารุรีบตั้งสติเเล้วสร้างบาเรียเพื่อรับเเรงกระเเทกทันที

"เเค่กๆ"

"สมกับเป็นคุณ ชิสุคานิ ฮินารุ" ฮินารุปรือตามองคนที่กำลังเดินมาหาเธอ มือเรียวรีบคว้าปืนมาเล็งก่อนที่จะเหนี่ยวไกออกไปห้านัด

"พอได้เเล้วล่ะ" ฮิบาริพูดออกมา ฮินารุลดปืนลงเเล้วปล่อยให้มันสลายไป

"ทำได้ดีนิ ไปเถอะ เท็ตสึ"

"ครับ" เมื่อทั้งสองคนนั้นออกไป ฮินารุพยายามพยุงตัวเองขึ้นมาเเล้วเดินออกจากห้องเพื่อไปพักผ่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"รีบอร์น การไปโจมตีครั้งนี้ไม่ต้องให้นารุไปได้มั้ย?" ระหว่างการเดินกลับจากการประชุม สึนะเอ่ยขึ้นมา รีบอร์นที่เดินด้านหน้าอยู่เปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย

"ทำไมล่ะ เจ้าห่วย?" รีบอร์นเอ่ย สึนะเม้มปากเเล้วพูด

"ดูเหมือนว่าฉันจะลากนารุเข้ามาพัวพันเกี่ยวกับอันตรายน่ะสิ" รีบอร์นฟังสิ่งที่ลูกศิษย์ของตนบอก

"เเกก็ไปถามฮินารุเองสิว่าจะไปหรือไม่ไป" รีบอร์นพูด สึนะหยุดเดินไปสักพักเเล้วรีบวิ่งเเยกทางทันที รีบอร์นที่เห็นจึงกดปีกหมวกเล็กน้อย

"ดูเหมือนว่าที่จางนีนิพูดจะเป็นจริงสินะ"

ที่ว่าสึนะเเละฮินารุเป็นคู่รักกันในอีกสิบปีต่อมา

ครืด

ประตูเลื่อนเปิดก่อนที่ร่างโปร่งของสึนะจะเดินเข้ามาในห้องของฮินารุ นัยน์ตาสีนํ้าตาลเปลือกไม้จ้องมองร่างบางที่กำลังหลับอยู่ก่อนที่จะเบนสายตาไปที่กระดาษเเผ่นหนึ่งบนจดหมาย สึนะเดินเข้าไปเเล้วหยิบกระดาษเเผ่นนั้นมาดูเเล้วเบิกตากว้าง

'ถึงชิสุคานิ ฮินารุ

ในวัยสิบสี่ปี สมุดเล่มนี้จะบันทึกเรื่องราวของในยุคนี้ซึ่งเเน่นอนว่าเธอคงเคยได้ยินมาจากยูนิในอดีตเเล้วนะ ถ้างั้นจะขอเริ่มเล่าเลย

อันดับเเรก วิธีในการใช้ธาตุจันทราเเละสืบทอดซึ่งมันก็เป็นวิธีที่ง่ายมากๆ นั่นก็คือใช้จุดไฟดับเครื่องชนที่เเหวนขึ้นมาเเล้วเธอจะอยู่ในมิติหนึ่งที่มีคุณเรเชลอยู่ด้วย การสืบทอดก็คือหาความหมายของพระจันทร์เเละรับรู้เรื่องราวของเรเชล

อันดับที่สองเธอกับซาวาดะ สึนะโยชิในยุคนี้คือคนรักกัน เเต่ก็ไม่อยากบอกหรอกว่าเป็นได้ไง ซึ่งโยชิในยุคนี้ดูเกรงขามขึ้นเยอะเเต่ก็ยังคงความซุ่มซ่ามเหมือนเดิม ในลิ้นชักชั้นสองนับจากด้านบนจะมีอาวุธกล่องของเธอสองกล่องเเล้วก็เเหวนเเนะนำให้ใส่นะ

อันดับที่สาม การปลุกวิญญาณ ตัวฉันในยุคนี้ยูนิได้บอกกับฉันว่าต้องใช้ไฟดับเครื่องชนเยอะใช่มั้ยที่จริงก็ถูกอยู่เเต่ต้องใช้ธาตุจันทราเข้ามาเกี่ยวด้วย ส่วนวิธีนี้หาเองนะ

อันดับสี่ ฮินารุ ตัวเธอจะถูกเบียคุรันเพ่งเล็งเป็นพิเศษเพราะว่าธาตุจันทราเป็นของหายากจึงทำให้เบียคุรันอยากได้เป็นอย่างมาก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคุณสมบัติของธาตุจันทราก็คือ สามารถรวบรวมธาตุให้เป็นหนึ่งเดียวกันซึ่งฉันก็ไม่เคยทำหรอก คุณสมบัติอีกอย่างคือข้างขึ้นข้างเเรม พลังของเธอจะขึ้นอยู่กับสิ่งนี้หากเป็นข้างขึ้นจะมีพลังมากเเต่ถ้าข้างเเรมจะน้อยเเต่ไม่มากหรอก อาวุธของธาตุนี้ธนูที่รวมไปกับปืนสั้นลองเปิดกล่องดูสิ เเต่เเนะนำให้ไปเปิดที่ห้องใต้ดินชั้นที่ 18 นะ

โชคดีล่ะ'

"นะ นี่มัน" สึนะที่อ่านจดหมายของฮินารุในอนาคตได้เบิกตากว้าง เบียคุรันคือใคร ยูนิอีก

"อะ อือ" เสียงร้องของฮินารุที่กำลังตื่นทำให้สึนะวางเเผ่นกระดาษนั่นลงเเล้วเดินเข้าไปประคองตัวฮินารุ นัยน์ตาสีอำพันของฮินารุมองหน้าคนที่เข้ามาพยุงเธอ

"สึนะ...''

"เป็นไงบ้าง?" สึนะนั่งลงบนเตียงเเล้วเอ่ยถาม ฮินารุยกมือขึ้นมาเเล้วจุดไฟดับเครื่องชน

"อือ ไหวอยู่" ฮินารุพูดเเล้วเห็นท่าทีของเพื่อนชายเเปลกๆ

"มีอะไรรึเปล่า ปกตินายไม่เคยเข้ามาในห้องฉันเลยนะ" ฮินารุเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"การต่อสู้ในครั้งนี้ ฉันไม่อยากให้เธอไปเลย" สึนะพูดออกมา ฮินารุที่ได้ยินจึงเลือกที่จะฟัง

"ฉันรู้สึกผิดที่ลากเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง" สึนะก้มหน้าเเล้วกำมือเเน่น

"..."

"ขอโทษอีกเรื่องนะ พอดีว่าฉันอ่านจดหมายนั่นไปเเล้ว" ฮินารุสะดุ้งขึ้นมาเมื่อสึนะบอกกับเธอว่าอ่านจดหมายนั่นเเล้ว

"เราสองคนในอนาคตเป็นคนรักกันสินะ" สึนะเอ่ยออกมา ฮินารุเม้มปากเเน่นเเล้วลุกจากเตียงทันที สึนะที่เห็นจึงคว้าเเขนของฮินารุไว้

"สะ สึนะ?" ฮินารุหันมามอง สึนะที่ก้มหน้าอยู่ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา

"ไม่ไปได้มั้ย?" ฮินารุมองหน้าสึนะที่บีบเเขนเธอเเน่น

"..."

"..."

"ขอโทษนะสึนะ เเต่ฉันตัดสินใจไว้เเล้ว" สึนะกัดริมฝีปากตัวเอง

"ทำไมล่ะ?"

"นั่นก็เพราะว่าฉันไม่มีทางเลือกนอกจากสู้เท่านั้นนอกจากนั้นมันมีด้วยหรอทางเลือกน่ะ" ฮินารุเดินเข้าไปหาสึนะเเล้วเเตะไหล่

"เข้าใจเเล้วล่ะ" สึนะถอนหายใจเเล้วเอามือออกจากเเขน ฮินารุยกยิ้มนิดๆก่อนที่จะรู้สึกอะไรบางอย่างภายในหัวของเธอ

ติ๊ง!

"!!!" ฮินารุยกมือขึ้นมากุม สึนะที่เห็นจึงเดินเข้ามาจับไหล่เเล้วบีบเเน่น

"นารุ อีกเเล้วหรอ?!" ฮินารุส่ายหน้าไปมา

'เจอตัวเเล้ว นารุจัง' ผู้ชายนามว่าเบียคุรันเอ่ยขึ้นมา ฮินารุหลับตาปี๋เเล้วทึ้งหัวตัวเอง สึนะที่เห็นจึงรีบตะโกนออกไป

"รีบอร์น!!!" ไม่กี่นาทีต่อมา ครูพิเศษของเขาก็เข้ามพร้อมกับผู้พิทักษ์สองคนก็คือโกคุเดระเเละยามาโมโตะ

"เกิดอะไรขึ้นกับฮินารุ?" รีบอร์นเดินเข้าไปหา สึนะเล่าเหตุการ์ณให้ฟัง รีบอร์นเลิกคิ้วเเล้วกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของฮินารุเเล้วเรียก

"ฮินารุ ได้ยินเสียงฉันมั้ย?" ฮินารุพยักหน้าเเต่มือก็ยังทึ้งหัวตัวเองต่อไป

'กว่าจะตามหาเจอนี่ ฉันลำบากเเทบเเย่เลยนะ'

'คะ คุณ....'

'หืม ไม่ต้องกลัวฉันหรอกนะ เพราะอีกไม่นานเธอต้องมาเป็นของฉัน' เบียคุรันเดินเข้ามาหาเธอเรื่อยจนฮินารุตัวสั่น ลางสังหรณ์ของเธอได้บอกกับเธอว่าห้ามให้คนๆนี้เข้ามาใกล้ตัวเธอเด็ดขาด

'เอาล่ะ ลาก่อนนะ ชิสุคานิ ฮินารุจัง'

"ฮินารุ!!!"

"!!!" ฮินารุลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะพบว่าตัวเองร้องไห้อยู่ ส่วนเจ้าเสียงที่เรียกชื่อเธอก็คือเด็กทารกอย่างรีบอร์นที่ยืนอยู่ข้างๆหู

ตึง!

ร่างบางทรุดตัวลงกับพื้นเเล้วจับตัวรีบอร์นให้อยู่บนพื้น

"ฮินารุ เมื่อกี้เป็นอะไร?" ฮินารุกลืนนํ้าลายเเล้วตอบไป

" 'กว่าจะตามหาเจอนี่ ฉันลำบากเเทบเเย่เลยนะ ไม่ต้องกลัวฉันหรอกนะ เพราะว่าอีกไม่นานเธอก็จะเป็นของฉันเเล้ว' " เมื่อฮินารุพูดจบคนที่อยู่ในห้องก็เงียบไปทันที

"ใครพูดน่ะ?" ยามาโมโตะพูด ฮินารุลดมือลง

"เบียคุรัน..."

"ชื่อใครน่ะ?" สึนะเอ่ยออกมา

"ช่างเถอะ ในเมื่อฮินารุไม่เป็นอะไรก็ดีเเล้ว เหลือเวลาอีกห้าวันเตรียมตัวให้พร้อมล่ะ" ทุกคนพยักหน้าเเล้วทยอยออกจากห้องเหลือเพียงสึนะเเละฮินารุ

"นายไม่กลับไปรึไง สึนะ?" ฮินารุถามเพื่อนที่ชะงักอยู่หน้าห้องเธอ

"อะ อ่า" สึนะเดินออกจากห้องของฮินารุพร้อมกำเสื้อบริเวณหน้าอกเเน่น

"ทำไม...รู้สึกไม่ดีเลย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในห้องทำงานของใครบางคนมีผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังทำงานของตัวอย่างจริงจัง เมื่อเขาทำเสร็จเเล้วจึงผ่อนคลายตัวเองเอนพิงพนักเก้าอี้เเล้วถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อย

"ให้ตายสิ เรื่องนี้มันมากกว่าที่คิด" ชายคนนั้นพึมพำออกมา นัยน์ตาสีเขียวใบไม้เบนสายตาไปที่โทรศัพท์เครื่องนึงที่วางไว้ใกล้เอกสาร มือของเขาเอื้อมไปหยิบมือถือเครื่องนั้นเเล้วเสียบหูฟังพร้อมกดเล่นเสียง

[....]

[....]

ชายคนนั้นฟังสิ่งที่บันทึกไว้ เมื่อมันจบลงเขาก็ถอดหูฟังออกม้วนเก็เรียบร้อย นิ้วเรียวของเขากดเเอพลิเคชั่นไปที่โน้ตเเล้วกดเข้าไปที่หัวข้อโน้ตที่เน้นเอาไว้เป็นสีดำ อ่านไปสักพัก เขาก็พยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจเเล้วกดปิดเครื่องพร้อมวางไว้ที่เดิม

"สมกับเป็นเธอเลย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"จางนินิ ช่วยเปิดประตูทันที!''

[ครับ!]

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่ทุกคนวองโกเล่โจมตีฐานทัพมิลฟีโอเล่ที่ญี่ปุ่น ฮินารุที่ใส่หูฟังข้างนึงเสร็จจึงรีบออกมาพบพวกสึนะก่อนที่จะได้ข่าวว่าฮิบาริกำลังต่อสู้กับพวกมิลฟีโอเล่อยู่ เราจึงต้องรีบไปที่ประตูเอฟเพื่อต่อเส้นทางสามหนึ่งสองไปยังห้างของนามิโมริ เพราะสิ่งที่เบียงกี้เเละฟูตะสืบมาได้กล่าวไว้ว่าฐานทัพของพวกมันอยู่ด้านล่างห้างนามิโมริ

เมื่อเราลงมาถึงด้านล่างจึงต้องคลานท่อไปโดยที่ระหว่างก็จะเจอตะเเกรงเเต่รัลก็เปิดได้อย่างเงียบเชียบ

"ไม่มีเสียงเลยเเหะ"

"เเน่ละ มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่เเล้ว" รัลตอบสึนะ ก่อนที่พวกเราจะคลานต่อไป

"เเต่ว่านะ มันสุดยอดจริง" ยามาโมโตะพูด

พวกเราคลานไปสักพักจู่ๆรัลก็หยุดจึงทำให้ส้นเท้าของเธอโดนสึนะชนเข้า

"มีอะไรหรอ รัล?"

"เซ็นเซอร์อินฟาเรด"

"เอ๊ะ!?"

ฟู่

รัลหยิบสเปรย์ขึ้นมาพร้อมฉีดก่อนที่จะปรากฏเลเซอร์เต็มไปหมด

"ยาวประมาณห้าเมตร ถ้าเราโดนก็เตรียมโดนยิงได้เลย"

"ทำไงดีล่ะ?" เรียวเฮเอ่ยออกมา ฮินารุกลืนนํ้าลาย รัลคว้าบางสิ่งขึ้นมาพร้อมอธิบาย

"ฟิวเตอร์กันเเสงที่จางนินิสร้างขึ้นมาจะบ่ายเบี่ยงเลเซอร์ได้ห้าวินาที"

"เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ห้าวินาทีเเต่เรามีหกคนเเล้วคนสุดท้ายก็คือนารุด้วยนิ" สึนะเอ่ยออกมา

"ไม่ต้องหรอก สึนะ เเค่คลานให้เร็วก็พอ" ฮินารุเอ่ย รัลพยักหน้าพร้อมขว้างออกไปทันทีรอสักพักเลเซอร์จึงหายไป

"ตอนนี้เเหละ!''

5...4...3...2...1

พึบ

โชคดีที่ฮินารุลอดทันพอดีเลยทำให้ไม่โดนเลเซอร์

"เฮ้อ หวุดหวิดเลย" ฮินารุถอนหายใจออกมา รัลที่เห็นว่าเลเซอร์ทำงานจึงให้ทุกคนถอย

"ด้านหลังมีเลเซอร์อยู่ไม่ทันหรอก!!" โกคุเดระเอ่ย เมื่อจวนจะยิงเเล้วยามาโมโตะก็ชักดาบเเละตัดท่อทันที

โครม!

"เจ็บเเหะ" ฮินารุลูบก้นที่กระเเทกเเล้วมองสามหนุ่มที่นั่งทับกันอยู่

"ว่าเเต่ทำไมเลเซอร์ถึงทำงานล่ะ?" รัลพูดออกมา

"เพราะว่าฉันกดปุ่มทำงานไงล่ะ" ชายคนหนึ่งพูด

"หลงนึกว่าเป็นพวกตัวตุ๋นอีกนะเนี่ย" ชายรูปร่างสูงใหญ่ซึ่งดูขัดตาฮินารุมากๆ

"นี่ ลุง ลุงเป็นพวกบ้าเกราะหรอ?" ฮินารุเอ่ยขึ้นมาด้วยนํ้าเสียงนิ่ง ทุกคนหันมามองทางพลางเลิกคิ้วขึ้น

นี่เธอไม่กลัวเลยหรอ?!

"หา? เเกพูดว่าไงนะ?" ชายคนนั้นเดินมาหาเธอเเล้วยกตัวเธอขึ้นมาด้วยการจับคอ

"นารุ/ฮินารุ!!!" พวกสึนะตะโกนขึ้นเเต่มีเเค่รัลเท่านั้นที่ดูเหมือนจะเอือมระอา

"ลุงไง หูหนวกหรอ?"

"ยัยเด็กนี่นิ ตายซะ!!!" ฮินารุยกยิ้มก่อนที่จะตวัดขาเพื่อเสยคางของชายคนนั้น

กร๊อบ!! ตูม!!!

เสียงกระดูกที่หักดังขึ้นมาลั่นทำให้พวกสึนะคิดว่าฮินารุได้รับบาดเจ็บเสียงที่สองคือเสียงที่ลุงลองอาวุธโดยใช้เหมือนระเบิดโจมตี

พรึบ

ร่างของฮินารุหลุดมาก่อนจะปัดฝุ่นที่เกาะตัวอยู่เเล้วหันไปมองคนที่มากันเอาไว้

"สึนะ?"

"ไม่บาดเจ็บใช่มั้ย?" สึนะในโหมดไฮเปอร์หันมาถาม ฮินารุพยักหน้าเเล้วเดินไปหาพวกรัลโดยที่โดนคนที่อายุมากที่สุดด่าทันที

"ยัยนารุ เธออย่าไปทำอะไรเเบบนั้นได้มั้ย?!" รัลเข้ามาตะคอกเธอทันที ฮินารุที่โดนตะคอกจึงได้เเต่ทำหน้าเเหยๆ

"น่าๆ เเค่เสยคางเจ้านั้นไปเเล้วนะ อย่าลืมสิว่าคาราเต้สายดำ" รัลที่ตะคอกอยู่ชะงักเเล้วหันไปบอกลุงที่กำลังรับมือกับสึนะอยู่

"จริงด้วยเเหะ"

"เพราะฉะนั้น ฉันไม่เป็นอะไรหรอก" ว่าเเล้วก็นั่งดูสึนะสู้โดยที่สึนะใช้มือข้างนึงปล่อยไฟอ่อนจนเเทบมองไม่เห็นมาช่วยเเละอีกมือหนึ่งก็หยุดหอกของลุงเอาไว้

จู่ๆลุงก็เปิดกล่องสัตว์ขึ้นมาเเล้วผลักให้สึนะไปชนกับกล่องเหล็กจำนวนมากมายเเต่สึนะก็ดันไปยืนบนเพดานเเล้วใช้เอกซ์เบอร์เนอร์ทันที

"เก่งขึ้นเเล้วนี่นา...." ฮินารุพึมพำเบาๆเเล้วมองคนที่ตัวเองชอบที่กำลังต่อสู้อยู่ เมื่อลุงคนนั้นล้มลงเเล้วโกคุเดระ ยามาโมโตะก็นำเชือกที่อยู่เเถวนั้นไปมัดให้เรียบร้อย สึนะที่ออกจากโหมดไฮเปอร์เเล้วก็สับเท้ามาหาฮินารุทันที

"ทำไมเธอถึงทำเเบบนั้น?" ฮินารุเลิกคิ้วเเล้วลุกขึ้นเพื่อสบตากับสึนะเเล้วตกใจในใจเพราะว่าสึนะสูงขึ้นเยอะ

"เอาตัวให้ลุงจับน่ะหรอ อ่อ มีเหตุผลอยู่" ฮินารุตอบสึนะ เเต่สึนะกลับกระชากคอเสื้อเธอจนฮินารุตกใจ

"รุ่นที่สิบ/สึนะ/ซาวาดะ!!!"

"ทำไมเธอถึงทำเเบบนั้น! รู้มั้ยว่ามันอันตรายมากเเค่ไหน ถ้าเธอพลาดขึ้นมา เธอบาดเจ็บได้เลยนะ!!!" สึนะตะโกนด้วยความโกรธโดยที่ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อนว่าสึนะจะโกรธเเบบนี้ ฮินารุเบิกตากว้างเเปปเดียวก็ปรับสีหน้าทันที

"สึนะ ฉันรู้ดีว่ามันอันตรายเเต่นายก็น่าจะรู้ว่าฉันมีคาราเต้คลุมหัวอยู่" ฮินารุตอบสึนะกลับไป สึนะที่โกรธอยู่ก็ค่อยๆคลายเสื้อที่กำออกเเต่ถอยออกมา

"..."

"..."

"ช่างเถอะ รัลจะไปรึยัง?" เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเงียบใส่เธอก็หันไปหารัล เธอพยักหน้าเเล้ววิ่งนำหน้าไป ฮินารุจึงรีบออกตัววิ่งตาม

"สึนะ คนเราไม่ได้อ่อนเเอทุกคน" ทิ้งท้ายคำพูดให้สึนะคิดก่อนที่จะวิ่งออกมาพร้อมพวกโกคุเดระที่จ้องเธอเขม็ง

"นารุ ทำไมเธอถึงไม่บอกไปล่ะ?" ระหว่างที่วิ่งรัลเอ่ยขึ้นมาเพื่อให้ได้ยินเเค่สองคน

"บอกไปเเล้วถ้าเขารับไม่ได้ล่ะ มันก็ไม่มีเหตุผลหรอก" ฮินารุตอบรัล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อเราวิ่งมาที่ห้องที่มีเซิฟเวอร์ด้วย รัลเข้าไปก่อน ฮินารุมองรัลที่เข้าไปก่อนที่จะเดินไปหน้าห้องเเล้วตะโกนไปหารัลเมื่อรู้สึกไม่ดี

"อย่านะ! รัลออกมา!!!" รัลหันมามองฮินารุที่ตะโกนหาเธอก่อนที่รู้สึกถึงอะไรบางอย่างเเล้วตะโกนให้สึนะที่กำลังเข้ามาหยุดเอาไว้ก่อน ฮินารุจิปากออกมาเเล้วจุดไฟเครื่องดับชนพร้อมเปิดกล่องทันที

"นะ นารุ จะทำอะไรน่ะ?" ยามาโมโตะเอ่ยถาม มือเรียวง้างสายธนูก่อนที่จะมีลูกธนูโผล่ขึ้นมาระหว่างการง้าง

"ตามที่เห็นยิงตัวต้นเหตุ..." ฮินารุเล็งเป้าหมายที่ไม่เห็นเเล้วปล่อยมือที่ดึงอยู่

ตูม!

เสียงระเบิดที่กระทบกับอะไรบางอย่างทำให้พวกสึนะดีใจที่ฮินารุยิงโดนเเต่ฮินารุบอกว่าไม่ใช้พร้อมมองรัลที่บาดเจ็บ พวกเรารีบวิ่งเข้าไปเเต่ก็มีเเมงมุมก้างใยออกมาขั้นระหว่างรัลเเละพวกเรา

"เกือบไปเเล้ว" เสียงชวนขี้เล่นเอ่ยพร้อมเปิดเผยตัวออกมา เด็กผู้ชายผมส้มสวมหมวก อยู่ในชุดคล้ายพ่อมดพร้อมถือไม้กวาดอยู่

"อะ อะไรน่ะ?" เรียวเฮบอกก่อนฮินารุจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง นัยน์ตาสีอำพันก้มมองวงเวทย์ที่ปรากฎใต้เท้าเธอก่อนที่เธอจะทรุดตัวพร้อมกอดตัวเองเเล้วกรีดร้องทันที

"กรี๊ดด!"

"นารุ!!" สึนะหันมามองร่างบางที่ทรุดตัวที่ดูเหมือนร่างกายจะโดนช็อต เเต่ไม่กี่นาทีต่อมาก็หายเป็นเหมือนเดิม

"ไม่ไหวๆ นึกว่าโดนครั้งเดียวก็สลบไปเเล้วเเต่ช่างเถอะเล่นกับผู้หญิงคนนี้สนุกกว่าตั้งเยอะ" จินเกอร์เบรดเอ่ยออกมา ฮินารุหอบหายใจอย่างหนักเเล้วกอดตัวเองเเน่นขึ้น สึนะเดินเข้ามาหาเเต่จินเกอร์เบรดก็พูดดักเอาไว้ก่อน

"อย่าเข้าไปจะดีกว่านะ ในวงเวทย์นั้นน่ะมีกระเเสไฟฟ้าเเรงสูงที่ขนาดฆ่าคนได้เลยล่ะ เเต่ว่าผู้หญิงคนนี้กลับไม่ตายน่ะสิ"

"ให้ตายสิ ยัยฮินารุหลบไป" โกคุเดระเปิดกล่องพร้อมใช้ที่ยิงระเบิดมาทางเธอ

"เเนะนำก่อนนะ ถ้าสร้างเเรงอะไรก็ตามเข้าไปในวงเวทย์ล่ะก็ เเรงที่กระเเทกเข้ามาจะเเปรเปลี่ยนเป็นกระเเสไฟฟ้ามากขึ้นกว่าเดิม" โกคุเดระสบถออกมา

"ทะ ทำไมถึงต้องมุ่ง..มาที่ฉัน" ฮินารุเอ่ยออกมา จินเกอร์เบรดยกยิ้ม

"มันเป็นคำสั่งของท่านเบียคุรันน่ะว่าให้นำตัวชิสุคานิ ฮินารุมาด้วย" ฮินารุเบิกตากว้าง

"เบียคุรัน? บอสของมิลฟิโอเล่นิ!!" เรียวเฮตะโกนออกมา

"ให้ตายสิ..." ฮินารุยกเเหวนขึ้นพร้อมจุดไฟดับเครื่องชนเเล้วเปิดกล่องก่อนที่จะมีสัตว์กล่องออกมาเป็นจิ้งจอกสีขาวที่เเซมไปด้วยสีนํ้าเงิน ดวงตาสีเหลืองคล้ายพระจันทร์เต็มดวง มันเข้ามาคลอเคลียเธอก่อนที่ฮินารุจะพูดออกมา

"จัดการวงเวทย์ให้หน่อยนะ คิสุเนะ"

โครม! เพล้ง!

คิสุเนะจัดการตวัดหางเพื่อทำลายวงเวทย์ก่อนที่จะเข้ามาคลอเคลียกับฮินารุเพื่อถ่ายทอดไฟดับเครื่องชนให้

ทางด้านรัลก็ใช้จุกนมทำให้เปล่งเเสงสีฟ้าหรือธาตุพิรุณออกมาเเล้วใช้สัตว์กล่องทำลายจินเกอร์เบรด

"รัล! นารุ!" ฮินารุส่ายหน้าเมื่อสึนะเข้ามาประคอง ก่อนที่ฮินารุจะค่อยๆเดินไปหารัลเเล้วดูอาการ

"อืม ยามาโมโตะเเบกรัลไปน่ะ"

"อะ อืม" ยามาโมโตะรับคพก่อนที่ฮินารุจะให้คิสุเนะของเธอไปทำลายเซิฟเวอร์

"งั้นฝากด้วยนะ คิสุเนะ" คิสุเนะผงกหัวเเล้ววิ่งไปทันที

"นารุ ไม่เป็นอะไรจริงหรอ?" สึนะถาม

"อืม ก็ฉันฝึกกับรุ่นพี่นี่นา หายห่วง" ว่าเเล้วก็ยกนิ้วโป้งสู้ตายให้พวกสึนะ พวกเขาหัวเราะเเหะๆ คิสุเนะที่วิ่งหลังกลับมาจากทำลายเซิฟเวอร์เเล้วก็ให้อยู่ในกล่องทันที

"งั้นเราไปกันต่อเถอะ"

 

___________________________________________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 241 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

295 ความคิดเห็น

  1. #252 Jecelyn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 15:42
    สึนะเป็นห่วงน้องเเหละดูออก ถ้าเป็นคนรักกันจริงๆก็คงจะห่วงเเละหวงน้องมาก เเต่เราเเอบเชียร์ฮิบารินะเนี่ย เขาดูดีเเละมั่นคงกว่าอะ
    #252
    0
  2. #24 Archer_21 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:01
    รอค้าาาา
    #24
    0
  3. #23 04140606 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    นี่อยากเชียร์คุณฮิบาริแทนสึนะมากเลยง่ะ สึนะดูแบบไม่มั่นคงง่ะ ไงไม่รู้ แต่ไม่เป็นไร ไรท์สู้ๆนะ สนุกมาก
    #23
    0
  4. #22 AndDolla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 17:06
    จะรออ่านะคะ สนุกมากเลยน่าาาา ❤❤❤❤
    #22
    0
  5. #21 polytome (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:35
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #21
    0