『FIC REBORN/KHR』赤い月 - จันทราสีอำพัน

ตอนที่ 29 : (BLUE) MOON - 26 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    10 พ.ย. 63

 

26 : สารภาพรัก

หลังจากวันที่ฮินารุฟื้นขึ้นมา เนื่องจากความเหนื่อยล้าของร่างกายทำให้ต้องนอนเป็นผักหลายวันก่อนที่คุณหมอจะให้เธอทำกายภาพบำบัดสักสองสัปดาห์ถึงจะให้กลับบ้านเเละเเน่นอนว่าการเรียนของมัธยมต้นปีสุดท้ายมันกำลังจะจบลงเเล้ว

“ฮินารุ ร่างกายเป็นไงบ้าง?” รีบอร์นเปิดประตูห้องของฮินารุเเล้วเดินเข้ามาดูฮินารุที่กำลังหวีผมอยู่ ฮินารุร้องโอ๊ะออกมาเเล้ววางหวี

“อืม เริ่มดีขึ้นเเล้วล่ะ” รีบอร์นผงกหัวพลางมองลูกศิษย์สาวที่กำลังฮัมเพลงอย่างมีความสุข รีบอร์นกระโดดไปที่โต๊ะก่อนที่จะเอ่ยออกมา

“ขอบคุณเธอมากนะ” ฮินารุละสายตาจากกระจกมามองรีบอร์น

“ถ้าเรื่องคำสาปล่ะก็ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” มือเรียววางหวีเเล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้เเล้วหยิบกระเป๋านักเรียน นัยน์ตาสีอำพันที่เริ่มระเรื่อเป็นสีฟ้าอ่อนมองที่รีบอร์นเล็กน้อย 

เพราะว่าธาตุจันทราหายไปจากร่างกายของฮินารุทำให้สีตาของฮินารุเริ่มเปลี่ยนไปเหมือนกันเเต่มันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับร่างกาย

“เพราะว่าฉันเต็มใจทำเพื่อที่จะให้พวกคุณอัลโกบาเลโน่มีชีวิตเเบบพวกเรา” รีบอร์นหัวเราะในลำคอเล็กน้อยมองฮินารุเดินออกจากห้องด้วยความสุขก่อนที่จะเอ่ยกับตัวเองเบาๆ

“ถึงเเบบนั้นพวกเราก็เป็นหนี้เธอครั้งใหญ่เลยล่ะ” 

 

 

“ไม่ได้มาซะนานเลยนะเนี่ย” ฮินารุเดินมาถึงโรงเรียนนามิโมริ เธอเงยหน้ามองโรงเรียนที่ไม่ได้เหยียบมานาน ขาเรียวเดินเข้าไปในโรงเรียนก่อนที่จะทักทายเพื่อนในห้องที่ไม่ได้เห็นหน้ากันมานาน

เพื่อนๆที่เห็นเธอมาเรียนต่างเข้ามารุมเธอเพื่อสอบถามอาการเเละบอกเล่าเกี่ยวกับโรงเรียนซึ่งฮินารุก็รับฟังจนมาเพื่อนคนหนึ่งถามขึ้นมา

“โอ๊ะ ชิสุคานิจัง สร้อยที่คอนี่” มือเรียวของฮินารุกำมันเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยออกมา

“คนสำคัญให้มาน่ะเเต่เขาจากไปเเล้วล่ะ”

“ขอโทษด้วยนะ” ฮินารุโบกมือไม่เป็นไรเเล้วเดินไปที่นั่งของตนพร้อมเท้าคางมองหน้าต่างที่ต้นซากุระกำลังผลิบาน

อ่า….ใกล้จะจบเเล้วงั้นหรอ เร็วจังนะ รู้สึกเหมือนพึ่งได้เรียนเอง

รีบอร์นได้บอกเธอเอาไว้ หลังจากที่พวกเราจบการศึกษามัธยมตอนต้น รีบอร์นจะให้พวกเราไปเรียนต่อที่อิตาลีเพื่อส่งเสริมเเต่ละทักษะที่เรามีก่อนเราอายุยี่สิบ ถึงจะได้ตำเเหน่งในวองโกเล่ สึนะก็ดูเหมือนปลงๆในการยอมรับตนเป็นบอสซึ่งเขาจะรับตำเเหน่งต่อจากรุ่นที่เก้าเมื่ออายุได้ยี่สิบปี

กริ๊ก

เสียงกระทบระหว่างสร้อยคอเเละเสื้อผ้าเรียกความสนใจให้เธอมองสิ่งของนั้นก่อนที่จะยิ้มเล็กน้อย มือเรียวหยิบมันขึ้นมาเเล้วมองดู

จี้รูปดวงดาวที่เป็นล็อตเก็ตพอเปิดออกมาฝั่งหนึ่งจะเป็นรูปของพวกเธอที่ถ่ายรวมเอาไว้เมื่อนานมาเเล้วเเละอีกฝั่งหนึ่งจะเป็นรูปวองโกเล่รุ่นที่หนึ่งเเละจะมีธาตุจันทราเคลือบรูปภาพพวกนั้นไว้ นิ้วเรียวสัมผัสมันเบาๆก่อนที่จะพึมพำกับตัวเอง

“มีความสุขมากๆนะคะ” เอ่ยเเค่นั้นก่อนที่จะปิดล็อตเก็ตเเล้วตั้งใจฟังในสิ่งที่ครูสอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ซากุระร่วงเเล้วล่ะ” ฮินารุเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น สึนะที่ยืนอยู่ข้างๆยิ้มบางเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของฮินารุที่เป็นเเบบนั้น

หลังจากวันที่ฮินารุฟื้นขึ้นมาสึนะเเทบจะเปลี่ยนบุคลิกของเขาทั้งนิสัยที่เพื่อนโรงเรียนชอบล้อเขาว่าเจ้าจอมห่วยเเละไม่ได้เรื่องการเรียนตอนนี้เขากลายเป็นเด็กคนหนึ่งที่เก่งในด้านวิชาการเเละกีฬาไปเเล้ว 

บุคลิกของสึนะนั้นไม่ได้เปลี่ยนไปมากเเค่สุขุมมากขึ้นเเต่กับพวกเรา สึนะจะเป็นตัวของตัวเอง

“นารุจัง ชอบซากุระมากเลยใช่มั้ย?” สึนะเอ่ยถาม ฮินารุหันมาผงกหัวให้เขาะพร้อมรอยยิ้ม

“อื้อ ชอบมากเลยล่ะ” สึนะเผลอมองรอยยิ้มของคนที่เขาชอบมากเกินไปจนฮินารุต้องเรียกสติสึนะ

“สึนะ?”

“เอ๊ะ” สึนะกะพริบตาปริบๆ ฮินารุหัวเราะเล็กน้อยที่คนตรงหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลย นิ้วเรียวชี้ไปที่กลุ่มเพื่อนที่กำลังรอพวกเขาทั้งสองอยู่

“ไปถ่ายรูปกันเถอะ สึนะ” ฮินารุเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

สึนะรู้สึกเหมือนเดจาวู 

ภาพที่ฮินารุจับมือของเขาเเล้ววิ่งไปรวมกลุ่มกับเพื่อน รีบอร์นที่อยู่ในร่างเด็กประถมถือกล้องขึ้นมา สึนะมองฮินารุที่อยู่ข้างๆเขา เธอกำลังพูดคุยกับเพื่อนๆของเขาด้วยรอยยิ้ม ฮินารุที่รู้สึกว่าตนกำลังถูกจับตามองจึงหันมามองสึนะทันที

“เอ้า จะถ่ายเเล้ว หันมากันหน่อยสิ ดีโน่ นายน่ะอย่าล้มนะ!” รีบอร์นตะโกนบอกลูกศิษย์ที่ซุ่มซ่าม คนที่โดนทักตวาดกลับทันที

“อย่าพูดเป็นลางสิ เอ้า เคียวยะขยับเข้ามาเร็วเข้า” ฮิบาริมองดีโน่ด้วยหางตาเล็กน้อยเเต่เมื่อสบตากับฮินารุเป็นการขอร้องเขาจึงยอมเเต่โดยดี 

“โชคดีที่มีหล่อนนะ” โกคุเดระที่เห็นจึงเอ่ยขึ้นมา ฮินารุมองโกคุเดระตาขวาง

“เงียบไปเลย” โกคุเดระยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ 

มือเรียวตบไหล่ของสึนะสองสามทีเเล้วชี้ไปที่กล่องที่กำลังจะถ่ายพวกเรา รีบอร์นเลิกคิ้วขึ้นก่อนที่จะส่งมันให้กับนานะเป็นคนถ่ายเเล้วเดินมาหาพวกเรา

“ใครไม่ยิ้ม พ่อจะเชือดเลย” รีบอร์นเเผ่รังสีเล็กน้อย เเต่ด้วยความที่พวกเราชินเเล้วจึงไม่ค่อยเป็นอะไรมากนัก

นานะที่ถือกล้องเอ่ยนับ

“เอาล่ะนะ….”

“1”

“2”

“3!!!”

เเชะ!

“ยินดีด้วยที่จบการศึกษา!!!”

“จบเเล้วสินะ” ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นมาพลางถือกระบอกที่ใส่กระดาษเอาไว้ ฮินารุจึงตอบ

“เร็วดีนะ” ยามาโมโตะก้มมองฮินารุที่กำลังมองดูต้นซากุระที่กำลังปลิวไสวอยู่พอมองไปที่สึนะ เจ้าตัวยิ้มให้ยามาโมโตะเเล้วเดินออกไปพลางกระซิบกับโกคุเดระเเละพวกสาวๆ พวกเขาพยักหน้าทั้งหมดก่อนที่เคียวโกะ ฮารุเเละโคลมจะปรี่มาหาเธอ

“นารุจัง ไปที่ดาดฟ้ากันเถอะ ถ้าเป็นที่นั่นคงเห็นซากุระได้ดีกว่าเเน่ๆ” เคียวเอ่ยกับพร้อมส่งกระบอกให้เรียวเฮเป็นคนฝาก ฮินารุงงเล็กน้อยเเต่ก็ยอมเดินตามไปเเต่โดยดี 

สึนะมองพวกสาวๆที่พาฮินารุไปก่อนที่รีบอร์นจะเอ่ย

“อย่าปอดเเหกซะก่อนล่ะ ไม่งั้นก็ไม่สมกับเป็นบอสเลย” สึนะรู้สึกว่าคิ้วกระตุกเล็กน้อย

“นายอย่าเเช่งฉันสิ!” รีบอร์นยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เจ้าห่วยก็คือเจ้าห่วยยังวันคํ่า

“นายรีบไปเถอะสึนะ อย่าปล่อยให้ฮินารุจังรอนานเลย” ดีโน่เอ่ยบอกพลางตบไหล่สึนะสองสามที สึนะโค้งตัวให้ดีโน่ก่อนที่จะเดินออกไป เมื่อเห็นว่าสึนะเดินออกไปเเล้วดีโน่จึงเอ่ยถามรีบอร์น

“เเล้วนายจะเเอบดูยังไงกันล่ะ?” รีบอร์นหัวเราะในลำคอก่อนที่จะให้เลออนเเปลงเป็นกล้องถ่ายวิดีโอ

“นี่ไงล่ะ ยามาโมโตะ โยนขึ้นไปให้หน่อยสิ” ยามาโมโตะชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเเล้วรับเลออนมาพร้อมปาขึ้นไปอยู่บนดาดฟ้าอย่างสวยงาม

“กล้องที่ฉันให้เลออนไปเป็นเเบบถ่ายทอดสด เพราะเเบบนั้นเราไปดูที่บ้านกันเถอะ” ทุกคนพยักหน้าเเล้วเดินออกจากโรงเรียนไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าว สวยจริงๆด้วย” ทางด้านอินารุที่ถูกพวกเคียวโกะพาขึ้นมาบนดาดฟ้าก็อุทานออกมาทันที เคียวโกะ ฮารุเเละโคลมยิ้มให้กันเล็กน้อยก่อนที่จะค่อยๆเดินออกไป ฮินารุที่ไม่รู้สึกว่าพวกเธออกไปตอนไหนจึงเดินไปอยู่ตรงกลางของดาดฟ้าพร้อมมองต้นซากุระ 

นัยน์ตาสีอำพันระเรื่อสีฟ้าอ่อนมองกลีบซากุระที่ลอยอยู่ในอากาศก่อนที่จะตกอยู่ในมือของเธอ ฮินารุมองมันก่อนที่จะรู้สึกถึงใครบางคนที่อยู่ตรงบันไดของดาดฟ้า 

ฮินารุหันไปมองเมื่อเห็นร่างดำๆของใครบางคนเเต่เมื่อเขาเดินออกมาเเล้วยิ้มให้เธอ ฮินารุจึงยิ้มบางให้ทันที

“ฉันเเปลกใจนะ นายอยากมาดูซากุระด้วยหรอ สึนะ?” เป็นสึนะที่ยืนอยู่ เขามองฮินารุที่กำลังมองเขาก่อนที่สึนะจะเดินเข้ามาหาฮินารุ มือของเขาเอื้อมไปหยิบกลีบซากุระที่ติดอยู่งตรงผม

“อืม นารุจัง ก็มาดูนี่นา” ฮินารุมองการกระทำของสึนะ เธอยักไหล่ก่อนที่จะหันหลังกลับไปดู

“ก็นะ…” 

ทั้งสองเงียบสักพัก เเต่ทว่าฮินารุเเละสึนะไม่ได้รู้สึกว่าพวกเขานั้นอึดอัดเลย สึนะจ้องมองร่างบางที่กำลังยืนมองซากุระ เรือนผมสีนํ้าตาลที่ยาวถึงกลางหลัง มือทั้งสองของฮินารุที่กำลังไขว้อยู่ด้านหลัง

“นารุจัง ฉันมีอะไรจะบอกน่ะ” ฮินารุตอบรับในลำคอก่อนที่จะหันมามองสึนะที่กำลังมองหน้าเธออยู่ก่อนเเล้ว 

“ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันชอบนารุจังนะ” ฮินารุร้องเอ๊ะออกมาพร้อมเบิกตากว้าง เเต่สึนะก็เอื้อมไปจับมือของฮินารุเเล้วดึงเธอเข้ามา

“ถึงเเม้เเต่ก่อนฉันจะชอบเคียวโกะจังก็เถอะ เเต่เพราะว่าเคียวโกะจังน่ะเป็นสเปคเฉยๆไม่ได้มีความรู้สึกในด้านความรักเลยเเต่พอเป็นนารุจัง ฉันกลับรู้สึกห่วงเธอมาก ไม่อยากให้เธอต้องบาดเจ็บ” ฮินารุฟังคนตรงหน้าที่เอ่ยออกมา สึนะก้มหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา

“ฉันจะเป็นตัวของตัวเองได้ก็เพราะเธอนะ นารุจัง”สึนะบีบมือเธอเเน่นขึ้น ฮินารุรู้สึกว่าภาพตรงหน้าของเธอเริ่มมัวๆจนเธอรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่

“เพราะฉะนั้น…”

“…”

“ฉันรักเธอนะ คบกับฉันได้มั้ย?” ฮินารุมองสึนะที่เงยหน้ามองเธอ สึนะสะดุ้งตกใจเนื่องจากเห็นว่าฮินารุกำลังร้องไห้อยู่ สึนะกระวนกระวายก่อนที่จะยกมือขึ้นมาเช็ดนํ้าตาให้เธอ ฮินารุสะอื้นอยู่เเบบนั้นก่อนที่จะโผเข้ากอดสึนะจนเขาเกือบรับไม่ทัน

“นารุจัง?”

“ฉันดีใจนะ…” สึนะร้องเอ๊ะออกมา มือเรียวกอดคนที่ตนชอบก่อนที่จะเอ่ยออกมา

“ดีใจมากเลยล่ะ” สึนะรับรู้ได้ว่าร่างของฮินารุกำลังสั่นอยู่ มือเรียวกอดเขาเเน่น 

“ตลอดเวลาที่ผ่านมาอุตสาห์ไม่พูดกับใคร ไม่รู้จะปรึกษาใครเเต่ว่า….”

“…”

“ทำไมกันนะ…ถึงคราวที่จะตัดใจเเต่ตัดไม่ลงเลย” ฮินารุผละกอดเเล้วยิ้มออกมา มือเรียวเช็ดนํ้าตาของตน

“…”

“ฉันคงเป็นคนไม่ดีจริงๆนั่นเเหละ---อ่ะ!” 

ฮินารุอุทานด้วยความตกใจเมื่อคนตรงหน้าจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างเเน่น

“สึนะ?”

“…”

“…”

“นารุจังไม่ใช่คนไม่ดีหรอก ฉันต่างหากล่ะที่เป็นคนไม่ดี” ฮินารุมองหน้าสึนะ

“เพราะว่าฉันไม่ชัดเจนกับเธอ นารุจังเลยเจ็บปวดเพราะฉัน” มือของสึนะที่สวมวองโกเล่เกียร์จับที่คางของฮินารุ 

“สึ….” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรสึนะก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ก่อนที่จะค่อยๆประกบริมฝีปากเข้ามา 

นัยน์ตาสีเปลือกไม้ลืมตามองเธอที่กำลังตกใจก่อนที่จะถอนริมฝีปากของเขาออก นิ้วของเขาเเตะที่ริมฝีปากนุ่มของฮินารุก่อนที่จะเขาจะเอ่ย

“เเต่ต่อจากนี้จะไม่มีอีกเเล้วล่ะ” สึนะเอ่ยเเค่นั้นก่อนที่จะเข้ามาจูบเธอต่อ 

มือเรียวของฮินารุกำเสื้อบริเวณหน้าอกของสึนะเเน่น ลมที่พัดปลิวไสวเพราะอยู่บนดาดฟ้าทำให้ผมของฮินารุปลิวเเต่สึนะก็จัดการทัดผมที่ใบหูของเธอทั้งสองข้าง

“อื้อ!” ฮินารุร้องออกมาเมื่อสึนะขบริมฝีปากล่างของเธอ สึนะถอนจูบมองดูฮินารุที่กำลังหอบหายใจอยู่

“นี่นาย----อื้อ” ไม่ทันให้ฮินารุตั้งตัวสึนะก็ประกบริมฝีปากกับเธออีกครั้งเเต่ในคราวนี้กลับร้อนเเรงเเต่อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน สึนะจับเข้าที่ท้ายทอยของฮินารุเพื่อที่จะได้มอบสัมผัสให้เธอ 

สัมผัสของสึนะเเทบทำให้เธอละลายเเละเคลิ้มไปกับมัน เเต่สึนะกลับไม่หยุดเพียงเเค่นั้นเขาดันตัวเธอไปพิงกำเเพงก่อนที่จะใช้มือที่มีวองโกเล่เกียร์ใส่ธาตุนภาไปทางเลออนที่กำลังเเปลงร่างเป็นกล้องอยู่ เมื่อรู้สึกได้ว่าไม่มีใครจ้องพวกเขาอีกต่อไป สึนะจึงหันมาสนใจคนตรงหน้าเเทน

“!!!” ฮินารุลืมตาโพล่งเมื่อรู้สึกถึงบางสิ่งทืี่กำลังคว้านอยู่ในปากของเธอ สึนะที่รู้สึกว่าฮินารุตกใจจึงลืมตาขึ้นมา เเววตาของสึนะเต็มไปด้วยความดุดันราวกับผู้ล่า ก่อนที่ฮินารุจะรู้สึกตัวอีกที สึนะก็ใช้ลิ้นของตนสอดเข้ามาในโพรงปากของเธอซะเเล้ว

เขาพยายามเล่นกับลิ้นของเธอด้วยความหยอกล้อเเละเอ็นดูไปในตัว ฮินารุตัวสั่นขึ้นมาเมื่อได้รับสัมผัสเเบบนี้ ราวกับว่าสึนะจะรู้ว่าฮินารุคิดอะไรจึงยกมือลูบหัวของเธอให้ใจเย็นลง

ลิ้นอุ่นๆของเขาตวัดไปมา เขาคว้านนํ้าหวานในดพรงปากของเธอไปจนหมด ชั่วขณะหนึ่งฮินารุได้ยินเสียงกลืนนํ้าลายของสึนะด้วย

ฉ่า

ฮินารุหน้าขึ้นสีทันที สึนะผละริมฝีปากออกมาเเต่ก็มีเส้นใยสีขาวที่เชื่อมระหว่างปากของพวกเขาอยู่ 

“เเฮ่ก…เเฮ่ก” ฮินารุก้มหน้าลงพร้อมใช้มือปาดคราบนํ้าหวานที่เริ่มจะย้อยลงมาจากปากก่อนที่จะเงยหน้าถามคนตรงหน้า

“ตั้งเเต่เมื่อไรกัน?” สึนะเอียงคองงๆเเต่เมื่อพิจารณาดีๆจึงเอ่ยตอบเธอ

“รีบอร์นน่ะ” ฮินารุทำอะไรไม่ถูก สึนะหัวเราะในลำคอเล็กน้อยก่อนที่จะประคองใบหน้าของเธอขึ้นมาให้สบตากับเขา 

“คราวนี้เธอต้องร่วมมือกับฉันนะ นารุจัง” 

“ระ…ร่วมมือหรอ?   เอ๊ะ!” สึนะไม่รอช้าอีกครั้งเขาประกบปากของฮินารุที่กำลังอ้าปากพอดี สึนะบดริมฝีปากของเขาเข้ามาอย่างรุนเเรง ฮินารุพยายามตอบรับด้วยความเงอะงะเเต่นั่นก็ทำให้สึนะมีอารมณ์มากกว่าเดิม 

"อือ!" ฮินารุร้องออกมาเมื่อมือของสึนะจับที่เอวของเธอเเล้วบีบเบาๆทำให้เธอต้องตีมือที่กำลังซนอยู่ 

ริมฝีปากของเขาดูดดึงริมฝีปากนิ่มของเธอพร้อมขบเม้มไปด้วยจนในที่สุดเขาถึงยอมเลิกราเเต่โดยดี สึนะมองหน้าของฮินารุที่กำลังหน้าเเดงอยู่ มือหนายกขึ้นมาเกลี่ยเเก้มเล็กน้อยก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้คอของฮินารุพร้อมสูดกลิ่นกายเธอ

"สึนะ...." ฮินารุเอ่ยเรียกเมื่อคนตรงหน้ากำลังขบเม้มซอกคอของเธอก่อนที่จะใช้ลิ้นเลียเบาๆ

"ทำไมถึงน่ารักเเบบนี้นะ" สึนะเอ่ยออกมาพร้อมจ้องตาเธอ ฮินารุเม้มปากเเน่นเเล้วเบือนหน้าหนีเเต่ไม่วายโดนสึนะจับกลับหันมามองหน้าเขา

"ถ้าไม่ติดว่าเธอยังไม่บรรลุฉันคงทำมากกว่านี้ไปเเล้วนะ" 

"อะ...อะ" สึนะยิ้มบางให้ฮินารุเเล้วจุ๊บที่เปลือกตาของเธอเบา

"ฉันรักเธอนะ นารุจัง" 

"อืม ฉันก็รักนายนะ สึนะ" 


 END


*ยังไม่เเก้คำผิดค่ะ

----------------------------------------------------------------------------

:จบเเล้วค่าา ฟิครีบอร์น! คิดว่าคงไม่มีตอนพิเศษนะคะ เเต่ถ้าวันไหนอารมณ์มันได้จะมาเเต่งให้ค่ะ 

: ฟิคหน้าก็ลังเลระหว่างโคนัน มายฮีโร่ จูจุสึเเละก็เเนวเเฟนตาซีอยู่ค่ะ ซึ่งเเต่ละเรื่องก็วางพล็อตเอาไว้เเล้วเเต่ยังไม่ได้ลงลึกค่ะ 

: สุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามเเละให้กำลังใจไรท์มาตลอดนะคะ 

: ถ้าเปิดฟิคใหม่อาจจะไม่มีเวลาลงก็ได้เพราะว่าการเรียนด้วยค่ะ เลยคิดว่าจะเเต่งล่วงหน้าไปก่อนค่อยทยอยเอาลงค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

297 ความคิดเห็น

  1. #264 Kaew2712 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 01:06
    โคนันค่าาา
    #264
    0
  2. #245 Eye.Kaoru (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 01:13
    ส่วนตัวอยากอ่านฉากแต่งงานของน้องค่ะ 555555
    ปล. เชียร์ฮีโร่ค่ะ
    #245
    0
  3. #244 Black_Rose1610 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 14:42
    อยากให้แต่งโคนันค่ะ;–;
    #244
    0
  4. #243 Kau_ri (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 16:48

    ขอตอนพิเศษได้ไหมคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #243
    0
  5. #242 Deil_B (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 13:45
    แงงง สนุกมายเลยยค่ะ จะรอติดตามนะคะ แต่ส่วนตัวเชียร์ให้เขียนโคนันค่ะ 555555
    #242
    0
  6. #241 48694062 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 20:14

    ตายตาหลับแล้วล่ะ
    #241
    0
  7. #240 polytome (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 21:19
    ขอตอนพิเศษหน่อยน้าาาา ขอบคุณที่เเต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    #240
    0
  8. #239 dawrrn07112562 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 20:26

    จะลงเเดงตายเเล้วค่า สึนะลูก หนูไปเรียนวิธีจูบมาจากไหน ขอตอนพิเศษได้ไหมคะ(人 •͈ᴗ•͈)
    #239
    1
  9. #238 จันทิรารัตน์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 18:12

    โอ๊ยยยย ร้อนแรงสุดๆ ละลายแล้วค่า
    #238
    0
  10. #237 wing999 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 17:12
    รอตอนพิเศษน่ะ
    #237
    0
  11. #236 icesupicha (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 16:20

    ใจเย็นๆนะสึคุง! พึ่งเรียนจบเองนะ //ฟินมากค่าาา

    #236
    0
  12. #235 beta2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 14:48
    อยากให้ไรท์แต่งโคนันอ่ะ
    #235
    0
  13. #234 Ploy Parita (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 14:45
    อยากอ่านตอนโตเลยอะ
    #234
    0
  14. #233 angle-_- (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 13:35
    อยากเห็นพวกทางหนูรีที่ดูอยู่ด้วยอ่าาา
    #233
    0
  15. #232 Blue _fire_fox (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 12:41

    ง่า....ฟินค่าhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #232
    0
  16. #231 Miracle_Angel​ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 12:25
    โอ้ยย คือดีค่ะไรท์ ชอบมากๆ
    #231
    0
  17. #230 Pattamawan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 12:18

    จยแล้วววงื่อๆๆขอตอนพิเศษด้วยนะคะพรีสสส
    #230
    0