『FIC REBORN/KHR』赤い月 - จันทราสีอำพัน

ตอนที่ 24 : (BLUE) MOON - 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,553
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    9 ก.ย. 63

 

 

22 : พระจันทร์กับเวลาในการต่อสู้

(100%)

 

 

“ฉันกับคุณดีโน่ต้องต่อสู้เพื่อนายงั้นหรอ?!” สึนะเเหกปากดังลั่น ฮินารุที่อยู่ข้างๆถึงกับเบ้ปากเล็กน้อยเพราะรำคาญเสียงที่สึนะตะโกนเป็นอย่างมาก สึนะที่รู้สึกตัวจึงหันมาขอโทษขอโพยทันที

“ไม่เป็นอะไรหรอก”

“เเน่ใจนะ” สึนะเอ่ยอีกครั้งเพื่อความเเน่ใจ ฮินารุพยักหน้าก่อนที่รีบอร์นจะเอ่ยต่อ

“อัลโกบาเลโน่ทุกคนฝันเเบบเดียวกันหมด เรื่องการต่อสู้” สีหน้าเรียบนิ่งของรีบอร์นที่ปรากฎออกมาทำให้เราไปไม่ถูก

“การต่อสู้?” ดีโน่เอ่ยถามเสียงสูง ฮินารุรับฟังเงียบๆ

“อ่า เหมือนกับว่าเขาใช้ความฝันเพื่อที่จะพยายามบอกบางอย่างกับเรา” ฮินารุเลิกคิ้ว

“พยายามหรอ?” สึนะพึมพำเล็กน้อย

“คนที่สร้างเครื่องวงกลมนั้นขึ้นมาจนทำให้ฉันต้องเป็นอัลโกบาเลโน่ ผู้ชายที่สวมหมวกเหล็ก…”

“ผู้ชาย….หมวกเหล็ก…” ฮินารุพูดออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะทำหน้าเเหยๆเเล้วกุมหัวทันที ทั้งสามที่เห็นจึงรีบขยับตัวมาหาทันที

“นารุจัง?!” สึนะจับไหล่ข้างนึงของเธอเอาไว้ในขณะที่ดีโน่ดูสถานการ์ณเช่นเดียวกับรีบอร์น

มือเรียวที่สวมเเหวนจันทราจิกเข้าไปในหนังหัวก่อนจะมีบางอย่างปรากฎขึ้นมา ผู้ชายคนหนึ่งสวมหน้ากากตัวตลกเขาเดินเข้ามาเเต่ด้วยเเสงที่ส่องจากทางด้านหลังของเขาทำให้ฮินารุเห็นเเค่คนครึ่งนึงเท่านั้น

เขายกยิ้มพร้อมๆกับที่นิ้วชี้ของเขาประทับที่ปากเเล้วพูดออกมา

‘ชู่ อย่าพึ่งเอ่ยอะไรออกไปตอนนี้สิ มันจะไม่สนุกเอานะ ลาคิเม่…..’

…….ลาคิเม่….. 

“!!!” ฮินารุเบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนที่จะหันมามองสึนะเเล้วเอ่ยเสียงเรียกเขาก่อนที่จะสลบไป

“นารุจัง!” สึนะตกใจเมื่อเห็นฮินารุสลบไปทันที ดีโน่เขยิบเข้ามาใกล้เเล้วตรวจดูอาการพร้อมเอ่ยบอกสึนะ

“ไม่เป็นอะไรหรอก เธอเเค่ฝืนไปหน่อยน่ะ” สึนะกังวลใจ เขาเลื่อนสายตามองใบหน้าของฮินารุที่กำลังขมวดคิ้วอยู่ นิ้วของสึนะจิ้มระหว่างคิ้วให้คลายออกก่อนที่จะอุ้มเเล้วเอ่ยบอกรีบอร์น

“งั้นฉันพาเธอไปพักนะ” รีบอร์นขานตอบรับอนุญาติ

.

..

...

อีกเเล้ว....

เธอมาที่ความฝันนี้อีกเเล้ว...

นาฬิกาดิจิตอลที่โชว์เวลาพร้อมนาฬิกาทรายที่เริ่มลดลงไปทีละนิด

"นารุ" 

"เสียงนี้มัน...เเม่?" ฮินารุหันซ้ายขวาก่อนที่จะเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนที่ตนรักที่สุดปรากฎตัวขึ้นมา

"เเม่" เเม่ของเธอหรือก็คือชิสุคานิ โฮชิระยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ฮินารุเม้มปากนํ้าตาไหลด้วยความคิดถึงก่อนที่จะรีบวิ่งเข้าไปกอด

"เเม่คะ!!!" มือเรียวโอบกอดเเม่เเน่น โฮชิระจึงกอดเเน่นเช่นกันด้วยความคิดถึง ก่อนที่ภาพที่เเปรเปลี่ยน

"หิวรึยัง นารุ?" ฮินารุผละกอดเเล้วตอบรับด้วยนํ้าตา

"อื้ม!" โฮชิระยิ้มเเล้วจูงมือมาที่โต๊ะอาหาร ฮินารุในวัยเก้าปีรับประทานทันที

"อร่อยมั้ย?"

"อือ!" ฮินารุคลี่ยิ้มออกมา นัยน์ตาสีอำพันวูบวาบชั่วขณะ โฮชิระที่สังเกตเห็นจึงค่อยๆหุบยิ้มลงเเล้วลุกขึ้นจากโต๊ะเพื่อเอาของบางอย่างมาให้

ตุบ...

มือของโฮชิระวางกล่องใบนั้นก่อนที่จะเอ่ยกับฮินารุ

"นารุ"

"คะ?" เสียงตอบรับที่ไร้เดียงสาของฮินารุ ทำให้คนเป็นเเม่ต้องรู้สึกผิดมากกว่าเดิม โฮชิระเปิดกล่องเเล้วยื่นบางสิ่งให้ฮินารุ

"เเหวนหรอคะ?" ฮินารุเอ่ยพลางลูบเเหวนอย่างเคยชิน

เอ๊ะ...เคยชิน?

เราเคยเห็นมันด้วยหรอ?

"ใส่ไว้กับตัวตลอดเวลานะ" โฮชิระปิดกล่องเเล้วดันมาทางเธอ "กล่องนี้ก็ต้องเก็บไว้เหมือนกันนะ"

"ทำไมคะ?"

"..."

"..."

"ที่ของลูกไม่ใช่ที่นี่หรอก ลูกรัก..."

เเม้ความจริงจะเจ็บปวดเเต่โฮชิระก็ต้องยอมรับมัน

“เอ๊ะ…หมายความว่าไงคะ เเม่” สีหน้าของฮินารุฉายเเววสงสัยขึ้นมา โฮชิระถอยห่างเเล้วก่อนที่จะมีบางสิ่งมาคั่นระหว่างตัวเธอเเละลูกไว้

“เเม่นํ้า” ฮินารุพึมพำ โฮชิระบ่นเป็นพลางๆว่าหมดเวลาเเล้วสินะ

“ธาตุจันทราที่ลูกสืบทอดอยู่มีปริศนามากมายเเต่ว่าศึกคำสาปสายรุ้งจะเป็นกุญเเจในการไขปริศนาให้หนูเอง” โฮชิระเอ่ยพลางยกมือที่ปรากฎเเหวนขึ้นมา ฮินารุมองภาพนั้นก่อนที่จะพึมพำเบาๆ

“เเม่นํ้าเเอคเคอรอน…” ฮินารุยกมือขึ้นมาหวังที่จะเอื้อมเเม่ของตนเเต่ทว่าระยะทางมันกลับไกลเหลือเกิน

“มันไม่ใช่เวลาที่ลูกจะมาที่นี้นะ นารุ ลูกมีเพื่อนเเละคนรักรอคอยหนูอยู่” โฮวิระหลับตาพลางหันหลังให้เธอเเล้วค่อยๆเดินจากไป

“เเม่คะ!!!” ฮินารุตะโกนเเต่โฮชิระก็ไม่ยอมหยุดเท้าที่กำลังเดิน

“ถ้ากลับไปเเล้ว ฝากทักทายเขาด้วยนะ”

“เขาหรอคะ?”ฮินารุชะงักไป โฮชิระที่หันหลังให้ฮินารุยิ้มออกมาพลางหันกลับมาพร้อมเอ่ย

“พี่ชายของเเม่น่ะ”

.

.

.

.

.

.

.

“…อือ…” ฮินารุค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะเห็นเพดานสีขาวอ่อนที่คุ้นเคย 

ร่างบางยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนพลางกุมหัวที่กำลังปวดอยู่ก่อนที่จะเบนสายตาไปที่กล่องของขวัญที่ได้รับจากรุ้นที่เก้าเมื่อคราวที่ไปหาครั้งก่อน

“เเม่มีพี่ชายด้วยงั้นหรอ…พึ่งรู้นะเนี่ย” ฮินารุพึมพำพลางเดินไปเปิดกล่องเเล้วไปเห็นอัลบั้มภาพครอบครัวของเธอที่ฮินารุมองไม่เห็นเต่เเรกเพราะมีพลาสติกบังเอาไว้

“…” มือเรียวหยิบอัลบั้มขึ้นมาพลางเดินไปนั่งที่เตียงพลางเปิดอัลบั้ม

‘SHIZUKANI HINARU’

“….ของเรา” ฮินารุเอ่ยออกมาก่อนที่จะได้ยินเสียงเคาะประตู ฮินารุเลิกคิ้วพลางเอ่ยบอกให้คนข้างนอกเข้ามา 

“นารุจัง”

“อะไรกัน สึนะเองหรอ?” ฮินารุปิดอัลบั้มเเล้ววางไว้บนโต๊ะพลางหันมามองสึนะที่อยู่ในชุดนัดเรียน ในมือของเขาถือถาดอาหารสำหรับคนป่วยไว้อยู่

“คุณน้าทำมาให้งั้นหรอ?” สึนะตอบรับในลำคอก่อนที่จะวางบนโต๊ะเตี้ยเเล้วเดินเข้าไปหาฮินารุจนเธอตกใจ

“เธอเป็นอะไรรึเปล่า?” นัยน์ตาสีอำพันวูบเล็กน้อยเเต่ก็กลับมาเป็นปกติ หัวบางซบเข้าที่ไหล่ของสึนะเเล้วใช้มือทั้งสองขยุ้มตรงเสื้อเชิ้ตของเขา สึนะเบิกตากว้างเเต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

“การตายของเเม่น่ะ”

“คุณน้าน่ะหรอ?”

“อื้อ ในฝัน เเม่มาหาด้วยล่ะ บอกว่าปริศนาของธาตุจันทราเกี่ยวข้องกับศึกคำสาปสายรุ้ง” สึนะผงะไปสักพักก่อนที่จะจับไหล่ของฮินารุให้สบตากับเขา 

“วันนี้เธออยู่บ้านนะ” ฮินารุสงสัยในคำพูดของสึนะ จนกระทั่งเขาก้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้าของเธอ ลมหายใจอุ่นๆที่เขาพ่นรดลงมาทำให้ฮินารุนิ่งไป 

สึนะเลื่อนไปจุมพิตที่หน้าผากของฮินารุ มือหนาของเขาที่สวมเเหวนวองโกเล่เกียร์ก็กุมมือของฮินารุที่สวมเเหวนจันทราเอาไว้ 

นิ้วของพวกเขาสอดประสานกัน นัยน์ตาสีเปลือกไม้ของสึนะจ้องมาที่เธอก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าประชิดเข้ามาเเล้วประทับริมฝีปากลงมา 

สึนะเเช่ไว้เช่นนั้น มือที่กุมเริ่มเเน่นขึ้นจนฮินารุรับรู้ได้ถึงความอ่อนโยนเเละความอบอุ่นที่สึนะส่งผ่านมาทางมือของเขาที่กำลังกุมอยู่ มือเรียวของฮินารุขยุ้มเสื้อเชิ้ตบริเวณอกของสึนะเอาไว้

สึนะค่อยๆผละออกไปพลางดันหัวของเธอให้เขากอด กลิ่นหอมที่สะอาดที่คล้ายกับท้องฟ้าทำให้ฮินารุคลายกังวล มือหนาของเขากอดเธอเเน่นพลางกระซิบเข้าที่หูของเธอด้วยเสียงที่เเผ่วเบา

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะปกป้องเธอเอง จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอเด็ดขาด ฉันสัญญา”ฮินารุที่ได้ยินจึงกุมเสื้อด้านหลังจนยับไปหมด ฮินารุซุกเข้าที่ไหล่ของสึนะเเล้วตัวสั่นเบา

ลูกยังมีเพื่อนเเละคนรักคอยหนูอยู่นะ นารุ

“ฉันเชื่อนายนะ สึนะ”

.

.

.

.

.

.

.

หลังจากนั้นไม่กี่วัน

ปี๊ป!

[เหลือเวลาอีก 1 นาทีจะเริ่มการต่อสู้!] เสียงที่ดังขึ้นมาจากนาฬิกาที่สึนะสวมใส่อยู่ สึนะเบิกตากว้างพลันร่างกายที่กำลังเดินกลับบ้านหยุดชะงัก

“ตะ…ตอนนี้เลยงั้นหรอ!!!” สึนะโวยวายขึ้นมา

[เหลือเวลาอีก 50 วินาที]

.

.

.

[เหลือเวลาอีก 30 วินาที]

.

.

.

ฮินารุที่อยู่ที่บ้านไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มใดตามที่ชายปริศนาได้กล่าวเอาไว้พลางเท้าไปที่หน้าต่างพลางมองวิวบ้านเมือง มือเรียวพนมขึ้นมาเเล้วเอ่ยด้วยนํ้าเสียงที่เเผ่วเบาคล้ายเสียงกระซิบ

“ขอให้ปลอดภัยด้วยเถอะนะ ทุกคน”

.

.

.

[เหลือเวลาอีก 10 วินาที]

.

.

.

5…

4…

3…

2…

1…

0…

[เริ่มการต่อสู้! มีเวลา 10 นาที!!!!]

.

.

.

“ศึกสุดท้ายที่จะมาพร้อมกับความจริงเริ่มเเล้วสินะ”

 

ต่อตรงนี้ค่ะ

 

กึก…

ฮินารุที่รู้ถึงอะไรบางอย่างจึงหันไปที่กล่องของขวัญพลางหรี่ตามองมัน เมื่อไม่มีอะไรฮินารุจึงหันหน้าไปทางหน้าต่างเช่นเดิม มือเรียวที่สวมเเหวนส่งเสียงกริ๊กเล็กน้อย

พลันเเหวนของเธอก็เปล่งเเสงออกมาจนเธอเเสบตา พอค่อยๆลืมตาก็เบิกตากว้าง 

เเหวนจันทราของเธอกำลังฉายเหตุการ์ณศึกสายรุ้งให้เธอดู ซึ่งมันกำลังเกิดขึ้นจริงๆ สิ่งที่ฮินารุไม่อยากจะเชื่ออีกอย่างเลยคือสึนะกำลังจะสู้กับซาวาดะ อิเอสึมิ พ่อของสึนะ 

“อ่า ให้ตายสิ” ฮินารุเเทบกุมขมับ มือเรียวคว้าเสื้อเเขนยาวมาเเล้ววิ่งออกจากห้องโดยที่ไม่ลืมบอกนานะว่าจะออกไปทำธุระด้านนอก

ตึก ตึก 

เสียงฝีเท้าที่ส่งเสียงระรัวยิ่งทำให้ฮินารุหวั่นใจมากขึ้น ร่างบางกำลังวิ่งโดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่ามีก้อนหินขนาดใหญ่ขวางทางทำให้เธอสะดุดอย่างรวดเร็ว

“เอ๊ะ!!!” ฮินารุร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนที่จะหน้าคะมำกับพื้น ฮินารุกำมือเเน่นเเล้วค่อยๆยันตัวขึ้น ความเจ็บปวดที่มาพร้อมกับบาดเเผลบริเวณหน้าเเข้งทำให้ฮินารุจิ๊ปากเล็กน้อย 

เเต่ในขณะที่เธอกำลังกังวลก็มีใครบางคนยื่นมือมาหาเธอ ฮินารุที่เห็นจึงหันไปตามมือนั่นเเล้วสงสัยเล็กน้อย

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ?” เสียงทุ้มเเต่ดูอ่อนโยนเอ่ยขึ้นมา ฮินารุจ้องใบหน้าของเขาก่อนที่จะคิดได้ว่าคล้ายใครบางคน

“มะ..ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ฮินารุส่ายหน้าพร้อมจับมือของเขาเเล้วยันตัวขึ้นเเต่บาดเเผลหน้าเเข้งทำให้ฮินารุกัดฟันด้วยความเจ็บปวด เเรกๆมันยังชาเพราะยังไม่รู้สึกเเต่ตอนนี้มันกลับเจ็บจนเธออยากจะร้องไห้ออกมา

“เลือดออกด้วยสิ…” ชายคนเดิมพึมพำเบาๆ เขาประคองตัวเธอเเล้วมองซ้ายขวาก่อนที่จะพูดกับเธอ

“ผมจะพาไปที่สวนเด็กเล่นก่อนนะครับ” ฮินารุยอมทำตามที่ชายคนนั้นบอก เพราะถึงเธอไปเเต่ด้วยอาการบาดเจ็บอาจจะทำให้ทุกคนเป็นห่วงก็ได้

‘อ๊ากกกก!’ ฮินารุที่ได้ยินเสียงบางอย่างจึงยกมือข้างนึงจับหูเเล้วพึมพำเบาว่าสึนะ 

ชายคนที่ประคองชะงักไปเล็กน้อย เขาเหลือบมองฮินารุด้วยเเววตาที่ไม่มีใครอ่านออกเเต่เมื่อเห็นเเหวนจันทราที่นิ้ว เขาก็เผยรอยยิ้มทันที

“นั่งตรงนี้ก่อนนะครับ” ฮินารุขานตอบรับพลางมองชายคนที่เดินออกไปเพื่อที่จะซื้ออุปกรณ์ปฐมพยาบาลมาให้เธอ

“สึนะๆ! สึนะๆ!” ฮินารุส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายเเต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากสึนะเลย ฮินารุละมือออกจากหูที่กำลังจับอยู่ก่อนที่ภาพเหตุการ์ณจะผุดขึ้นมาในหัวเเบบเรียลไทม์

ฮิบาริเป็นหัวหน้าเเละเป็นตัวเเทนของฟงกำลังต่อสู้กับยามาโมโตะ เรียวเฮเเละโกคุเดระ ซึ่งเรียวเฮที่ลืมไปว่าหากทำนาฬิกาเเตกก็จะหมดสิทธิ์ทันทีจึงตกไป 

เอ็นมะเป็นหัวหน้าทีมเเละเป็นตัวเเทนของสคัลกำลังต่อสู้กับวาเรียด้วยตัวคนเดียวซึ่งไม่มีซันซัสมาเเจมด้วย เอ็นมะกล่าวกับสคัลอะไรสักอย่างก่อนที่สคัลจะตะโกนใส่นาฬิกาเเละสิ่งที่เกิดถัดมาทำให้ฮินารุเบิกตากว้าง

ตัวของสคัลค่อยๆสูงขึ้น รูปลักษณ์เริ่มเปลี่ยนไป จุกนมที่เคยอยู่ตรงคอก็ร่วงหล่น 

[อัลโกบาเลโน่เเห่งเมฆา สคัล เข้าร่วมการต่อสู้เเล้ว!]

“กลับมาเป็นเหมือนเดิมเเล้ว?” ฮินารุพูดออกมา

“อะไรหรอครับ?” พลันเสียงของชายคนเดิมโผล่มาจากด้านหลังเเล้วกระซิบเข้าที่หูทำให้ฮินารุสะดุ้งเเล้วเดินไปด้านหน้าเเต่ด้วยบาดเเผลทำให้เธอทรุดตัวลง ชายคนนั้นมีสีหน้าที่ตกใจเเล้วรีบมาประคองเธอให้ลุกขึ้นมานั่งเหมือนเดิมเเล้วกล่าวขอโทษเธอ

“ขอโทษจริงๆนะครับ”

“อ่า ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ” ฮินารุส่ายหน้าพลางมองเหตุการ์ณที่กำลังเล่นในหัวต่อ

ดูเหมือนว่าวาเรียจะมีเเหวนวงใหม่เเละกำลังทดสอบโดยใช้เอ็นมะที่หมดเเรงไปเเล้วเป็นตัวทดลองเเต่เหมือนวาเรียใช้พลัง สคัลที่กลับร่างเดิมจึงมาบังไว้เเละไม่เป็นอะไรพร้อมๆกับที่เวลาในการต่อสู้จบลง

ปี๊ป------

“จบเเล้วสินะ…” ฮินารุพึมพำเบาๆ ชายตรงหน้าที่ทำเเผลให้เธอเสร็จจึงเอ่ยถาม

“ล้างเเผลเรียบร้อย อย่าให้โดนนํ้านะครับ” 

“เอ๊ะ ขะ..ขอบคุณมากค่ะ!” ฮินารุโค้งตัวให้ก่อนที่ชายคนนั้นจะเอามือมาลูบหัวเบาๆเเล้วจากไปเเต่ฮินารุก็ตะโกนรั้งไว้

“ขอทราบชื่อได้มั้ยคะ!?” ชายตรงหน้าหยุดฝีเท้าที่กำลังจะเดิน มุมปากของเขายิ้มออกมาเล็กน้อย

“อิคุโรมะ นิจิโมะ”

.

..

….

…..

ร้านฟาตฟู้ตเเห่งหนึ่งในนามิโมริ

“ทำไม…บรรยากาศมันหดหู่จัง” ฮินารุที่เดินเข้ามาในร้านเอ่ยขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นพวกสึนะเเผ่รังสีอึมครึมออกมา

“เอาล่ะ ในเมื่อฮินารุก็มาถึงเเล้ว ไหนลองเล่ามาสิว่าเป็นไงบ้าง?” รีบอร์นที่นั่งหัวโต๊ะเอ่ยบอก ดีโน่ที่เห็นว่าฮินารุมาถึงจึงดันเก้าอี้ตัวนึงให้เธอ ฮินารุผงกหัวเล็กน้อย

“รุ่นพี่เรียวเฮทำนาฬิกาเเตกสินะคะ”

“!!!”

“นารุจัง รู้ได้ไงน่ะ!” สึนะที่กำลังอยู่ในอารมณ์ของตนเงยหน้ามาถามทันทีพอๆกับรีบอร์นที่มองด้วยความสงสัยเช่นเดียวกัน

“ตอนที่มันเริ่มการต่อสู้น่ะ เหมือนมีภาพบางอย่างปรากฎในหัวของฉัน เหมือนมันจะให้ดูการต่อสู้ของพวกนายน่ะ” สึนะอ้าปากค้าง

“เเสดงว่าเห็นหมดเลยสินะ” รีบอร์นถาม ฮินารุพยักหน้าพลางกุมคาง

“เเต่ว่านะ…”

“หืม?”

“ตอนที่มันให้ดูน่ะ การต่อสู้ของเอ็นมะกับวาเรียน่ะ น่าตกใจมากๆเลยนะ”

“น่าตกใจหรอ?” ยามาโมโตะเท้าคาง ฮินารุครางในลำคอเเล้วเอื้อมหยิบเเก้วนํ้ามาดื่มเพื่อดับกระหาย

“ตอนนั้นเหมือนสคัลตะโกนอะไรไม่รู้ใส่นาฬิกาเเล้วจู่สคัลก็กลับไปเป็นผู้ใหญ่เหมือนเดิมเลยล่ะ”

“!!!”

“สคัลน่ะหรอ?” รีบอร์นมีนํ้าเสียงเรียบนิ่ง ฮินารุพยักหน้า

“รุ่นพี่ฮิบาริเป็นตัวเเทนของฟงสินะ” ฮินารุหันไปถามโกคุเดระเเละยามาโมโตะ ทั้งคู่พยักหน้า สึนะตกใจพร้อมๆกับดีโน่ที่เพิ่งรู้เช่นกัน เเต่เมื่อดีโน่เเก้ตัวก็ถูกโกคุเดระถีบดีโน่ไป ดีโน่ที่รู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมจึงเอ่ย

“ก็ฮิบาริบอกว่าจะบอกวันเเรกที่เเข่งกันนิ!” โกคุเดระจิปากเล็กน้อยเเล้วนั่งกอดอกเหมือนเดิม

“สึนะเเพ้คุณอาสินะ” สึนะสะดุ้งเเล้วเบนสายตาไปทางอื่น 

“อืม เเต่เขาไม่ทำลายนาฬิกาน่ะสิ” พูดจบพร้อมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมา

“เป็นพันธมิตรน่ะ” สึนะเลิกคิ้วเเล้วหันไปมองรีบอร์น

“พันธมิตรงั้นหรอ?”

“พลังของอิเอสึมิคือเเผนการน่ะ” รีบอร์นเอ่ย

“เเต่ว่าก็ดีมากเลยนะ ที่ได้ท่านพ่อของรุ่นที่สิบมาเป็นพันธมิตรน่ะ” โกคุเดระมีสีหน้าที่ดีขึ้น 

“อ่า พ่อของซาวาดะเเข็งเเกร่งน่าดู” เรียวเฮรับคำ

“อืออ” สึนะก้มหน้าเเล้วส่งเสียงครวญคราญออกมาด้วยความผิดหวังเเล้วบ่นในใจ

‘ความรู้สึกเเบบนี้มันอะไรกัน?’

รีบอร์นยกยิ้มเล็กน้อย ฮินารุหัวเราะเเห้งเมื่อเห็นท่าทีของรีบอร์น

คาดเดาไว้เเล้วสินะ…..

ครืด

“ในเมื่อเล่าไปหมดขอตัวกลับก่อน” ฮินารุยันตัวลูกขึ้นเเต่เพราะลุกเร็วเกินไปจึงทำให้เจ็บเเผลที่หน้าเเข้งเเละทรุดตัวลงทันที

โครม!

“เจ็บๆ….” ฮินารุร้องออกมาเล็กน้อย สึนะรีบวิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความเป็นห่วง เขาชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยถามเพื่อนสาว

“นารุจัง เเผลนี่…” ฮินารุร้องอ่อ

“ตอนที่มันให้ดูเหตุการ์ณการต่อสู้ของสึนะกับคุณอาน่ะ ฉันเป็นห่วงเลยรีบวิ่งออกมาเเต่ดันสะดุดก้อนหินเข้าน่ะ” โกคุเดระเเค่นหัวเราะเเละล้อเธอเเต่ฮินารุก็ไม่ได้สนใจ

“เเล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเขาผ่านมาพอดีเลยช่วยรักษาให้น่ะ” มือหนาของสึนะที่กำลังจะสัมผัสบาดเเผลของฮินารุเมื่อได้ยินคำว่าผู้ชายเลยชะงักมือไป นัยน์ตาสีเปลือกไม้วูบไหวเล็กน้อย มือของเขาประคองเธอขึ้นมาก่อนที่จะกระซิบข้างหูเพื่อไม่ให้ใครได้ยิน

“คนเเปลกหน้าหรอ?” ฮินารุมีสีหน้างุนงงเเต่ก็พยักหน้ากลับไป ชั่วขณะนั้นฮินารุได้ยินเสียงจิปากจากสึนะ ฮินารุสงสัยในใจเพราะว่าคนเเบบสึนะไม่เคยจิปากหรือมีท่าทีเเบบนี้เลยสักครั้ง

"สึนะ?" เสียงเรียกของฮินารุทำให้สึนะได้สติขึ้นมาก่อนที่สึนะจะยกตัวให้ฮินารุขี่หลังเขาไปโดยทิ้งความสงสัยให้พ้องเพื่อน

"สึนะเป็นเอามากนะเนี่ย" ดีโน่เอ่ยกับรีบอร์นที่กำลังจิบกาเเฟอยู่

"อ่า ก็นะ"


 

 

ต่ออีก 15% ตรงนี้ค่ะ


 


 

ห้องฮินารุ

“นั่งตรงนี้ก่อน” สึนะเปิดประตูห้องของฮินารุเเล้วประคองเธอให้นั่งบนเตียงเเล้วเขาก็เดินออกไปข้างนอก ฮินารุเกาหัวตัวเองด้วยความงงเล็กน้อย มือเรียวจับที่บาดเเผลหน้าเเข้งก่อนที่จะร้องซี๊ดออกมาด้วยความเจ็บ

“นารุจัง” เสียงเรียกของสึนะทำให้อินารุเงยหน้าขึ้นมองคนที่เข้ามา

“นายเป็นอะไรรึเปล่า?” สึนะชะงักตัวที่กำลังวางถาดข้าวไว้บนโต๊ะเตี้ย ฮินารุมองเเผ่นหลังของสึนะที่กำลังวาดถาดข้าวให้เธออยู่ ร่างสูงลุกขึ้นมาเเล้วเดินไปล็อคประตูเเละหน้าต่างพลางผิดผ้าม่าน

ฮินารุสังหรณ์ใจไม่ดีจึงถามออกไปด้วยความไม่สบายใจ

“สึนะ นายล็อคประตูทำไม?” ฮินารุเอ่ยนิ่งๆเเต่ในใจสั่นไหวพลางคิดว่าไปทำอะไรให้สึนะเป็นขนาดนี้

“…” สึนะไม่พูดอะไร เขาเดินเข้ามาจับข้อมือของฮินารุเอาไว้เเล้วผลักเธอให้นอนลงไปที่เตียงก่อนที่จะเอาตัวมาคร่อมเธอไว้

“เอ๊ะ! สึนะ” ฮินารุเบิกตากว้าง นัยน์ตาสีอำพันสบกับนัยน์ตาสีเปลือกไม้ที่ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย มีเเต่ความดุดัน นัยน์ตาของฮินารุสั่นไหว มือหนาของสึนะกดเเขนของเธอไว้ทั้งสองข้าง ฮินารุอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” สึนะเอ่ยถามด้วยนํ้าเสียงเย็นชาคล้ายไฮเปอร์โหมดเเต่ตอนนี้เขายังไม่อยู่ในโหมดนั้น ฮินารุร้องอ่อออกมาเเล้วเอ่ยตอบไป

“เห็นชื่อว่าอิคุโรมะ นิจิโมะ เขาก็เเค่ชายเเปลกหน้าเท่านั้นเเหละ” ฮินารุเบนสายตาไปทางอื่นเเต่ไม่วายโดนมือหนาจับกลับมาสบตากับเขาเหมือนเดิม

“เขาบอกชื่อหรอ?” สึนะถามพลางผ่อนเเรงลง ฮินารุผงกหัว 

“เเต่ถึงยังไง….” สึนะปล่อยเเขนทั้งสองข้างออกเเล้วซุกเข้าที่คอของฮินารุ

“สึนะ?”ฮินารุส่งเสียงออกมาพลางมองคนที่กำลังซุกเข้าที่คอเเล้วทิ้งตัวลงมา มือหนาจับเข้าที่มือเเล้วประสานกันเเน่น

“ฉันก็หวงเธออยู่ดี” ฮินารุเบิกตากว้างกับคำพูดของสึนะเเล้วหัวเราะเล็กน้อย มือที่ไม่ได้ถูกประสานลูบเรือนผมสีเปลือกไม้ที่ยุ่งเหยิงของสึนะ

“ดีใจที่นายพูดเเบบนั้นนะ”

.

..

….

…..

“กำลังรออยู่เลยค่ะ!” ยูนิยื่นหน้าออกมาจากประตูเเล้วเอ่ยด้วยนํ้าเสียงสดใส 

“ยูนิจางงงง!!!” ฮินารุเป็นคนเเรกที่วิ่งเข้าไปกอดยูนิซึ่งเธอก็กอดกลับ

วันนี้ยูนินัดพวกเรามาเพื่อมาคุยเรื่องคำสาปสายรุ้งซึ่งสถานที่ก็คือบ้านเเห่งหนึ่งในป่าไม่มีผู้คน 

“ไม่เจอกันนานนะคะ” ยูนิเชิญพวกเราเข้ามา ฮินารุเหลือบไปเห็นบลูเบลที่อยู่ด้านนอก เธอเเลบลิ้นเเล้ววิ่งออกไปทันที

“ว่าเเต่มีเรื่องอะไรหรอ?” รีบอร์นเอ่ยถาม

“ค่ะ เรื่องคำสาปสายรุ้งนี่เเหละค่ะ” ยูนิเดินมานั่งที่เเล้วเอ่ย

“ในวันนี้จะมีสองทีมที่เเพ้ค่ะ” ฮินารุเบิกตากว้างเช่นเดียวกับพวกสึนะ

“วันนี้น่ะหรอ?” สึนะเอ่ยถาม ยูนิผงกหัวตอบ

“ค่ะ สัมผัสพิเศษของฉันบอกมาเเบบนั้นค่ะ อีกอย่างนารุจังก็มองเห็นใช่มั้ยคะ?” ยูนิหันไปถามฮินารุที่กำลังกุมคางครุ่นคิดอยู่

“อ่า เมื่อคืนน่ะ” ฮินารุเอ่ยบอกพลางเท้าคางอย่างเบื่อหน่าย

“เเต่ก็นะ…มันก็ไม่น่าเชื่อนั่นเเหละ ว่าทีมนั้นเป็นทีมที่เเพ้”

“ว่าเเต่ทีมอะไรหรอ?” ยามาโมโตะเอ่ยถาม ฮินารุส่ายหน้า

“บอกไม่ได้น่ะ โทษทีนะ” 

“อัลโกบาเลโน่เเห่งนภามีตาทิพย์เเต่ทำไมฮินารุมีตาทิพย์ด้วย เธอพอจะรู้สาเหตุมั้ยยูนิ?” รีบอร์นเอ่ยถาม ยูนิส่ายหน้าเเล้วเอ่ยด้วยนํ้าเสียงผิดหวัง

“ขอโทษนะคะ ท่านอาเเต่ฉันไม่รู้จริงๆ” ฮินารุโบกมือไปมา

“ไม่ต้องกังวลเรื่องฉันหรอก ยูนิจัง สนใจเรื่องคำสาปก่อนเถอะ”

“ขอโทษทีนะ ปล่อยให้รอตั้งนาน” เสียงขี้เล่นของใครบางคนดังขึ้นมาจากด้านหลังของสึนะ พวกเราทั้งหมดหันไปมองเเล้วตะโกนออกมาพร้อมกัน

“เบียคุรัน!!!” 

เเกมม่าในวัยหนุ่มได้อธิบายเรื่องปืน Glock ที่เป็นภาพมายาเเต่เหมือนจริงซึ่งเป็นของทีมเวลเด้เเละมีมุคุโร่เป็นตัวเเทนซึ่งฝั่งนั่นมีลูกศิษย์ฝีมือดีคือฟรานอยู่ด้วย พวกเราจึงต้องพันธมิตรกัน เเละในขณะนั้นโชอิจิเเละสปาน่าก็เดินเข้ามาซึ่งทั้งคู่มาช่วยในด้านนั้นของหุ่นยนต์เเละต้องใช้เวลาในการศึกษา

“หมายความว่าเราต้องตกเป็นเป้าไปก่อนสินะ” รีบอร์นเอ่ย ยูนินิ่งเงียบ

ปี๊ป-------

[เหลือเวลาอีก 1 นาทีในการต่อสู้!!!]

“มาเเล้วสินะ” ฮินารุพึมพำ 

“ดูเเลตัวเองด้วยนะ ทุกคน” ยูนิ

“พวกเราจะอยู่ในนี้” รีบอร์น

“ชนะให้ได้นะ” ฮินารุ

“พวกเธอสองคนที่ไม่ใช่ตัวเเทนหลบอยู่ในนี้นะ” เบียคุรันเอ่ยกับโชอิจิเเละสปาน่า

“นารุจัง”

“หืม มีอะไรรึเปล่า ยูนิจัง?” ฮินารุหันมาสนใจยูนิที่กำลังถามเธออยู่

“จะเป็นการรบกวนอะไรมั้ยคะ? ถ้าอยากถามเรื่องของคุณเเม่ของคุณหน่อยน่ะค่ะ” ยูนิมีสีหน้าที่จริงจัง ฮินารุมองใบหน้านั้นเเล้วคลี่ยิ้มด้วยความอ่อนล้า

“อือ ถามมาเลย เพราะเรื่องนี้ฉันก็รับมันไม่ไหวเหมือนกันนั่นเเหละ” ฮินารุลดเเขนในการเท้าคางลงเเล้วกุมมือของจัวเองเเน่น

.

.

.

.

.

“ฉันไว้ใจนายได้ใช่มั้ย? เบียคุรัน?” สึนะในโหมดไฮเปอร์เอ่ยถามเบียคุรันที่อยู่ด้านหลังของตน ตอนนี้พวกเขามาอยู่บนหลังคาเพื่อระวังศัตรู

“ใครจะรู้ล่ะ? นายเป็นคนตัดสินใจเองนะ” เบียคุรันตอบกลับด้วยนํ้าเสียงขี้เล่นของเจ้าตัวเเต่สีหน้ากลับไม่ใช่เลยสักนิด

[เริ่มการต่อสู้ได้!!!]

[เวลาในการต่อสู้ในครั้งนี้คือ 30 นาที!!!]

 

[100%]

*ยังไม่เเก้ไขคำผิดค่ะ

------------------------------------------------------

: ขออภัยที่หายไปสองอาทิตย์ค่ะ ด้วยความที่ใกล้จะสอบ งานก็โถมเข้ามาจนทำให้พล็อตที่วางลืมเลือนเลยต้องขอไปตั้งตัว อีก 75% จะมาต่อให้ในอาทิตย์หน้าค่ะ อาจจะยังไม่เเน่ใจว่าจะว่างรึเปล่าเพราะอาทิตย์หน้าสอบสองวันเเล้วก็หยุดไปสักพัก เวลาในการเขียนก็จะมากขึ้นด้วยค่ะ สามารถติชมเเละให้กำลังใจได้ค่ะ อ่านทุกคอมเม้นเลย

: เหลืออีก 15% ถ้าว่างพรุ่งนี้ตอนดึกน่าจะลงค่ะเเต่ถ้าไม่คงเป็นวันอังคาร รู้สึกดีใจมากๆเลยที่มีคนรอเเละติดตามเยอะขนาดนี้ จะทำผลงานดีๆให้ทุกคนได้อ่านนะคะ

:เรียบร้อยเเล้วค่าาาาาาา ตอนไปหาอ่านมังงะเเล้วเรียบเรียงใหม่โดยที่อิงตามมังงะเเละเสริมเล็กๆน้อย คาดว่าจะจบอีกประมาณสิบตอนนี้เเหละค่ะ ไม่ยืดไปกว่านี้ ขอบคุณทุกคนทุกรอกันนะคะ ตอนต่อไปไรท์คิดว่าอาจจะมาเสาร์ไม่ก็อาทิตย์เหมือนเดิมเเต่ถ้าไม่ว่างก็วันจันทร์ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

295 ความคิดเห็น

  1. #174 TT ♡♤ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:26
    รอออออออ
    #174
    0
  2. #172 dawrrn07112562 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 20:31

    ดีต่อใจมากค่ะ
    #172
    0
  3. #171 Miracle_Angel​ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 17:26

    หึงอะสิสึนะ
    #171
    0
  4. #170 polytome (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:22
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #170
    0
  5. #169 สาววายแห่งรัตติกาล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 11:43

    แง้!!!!! มันดีมากกกกกกกเลยค่ะ รออยู่นะคะT^T
    #169
    0
  6. #168 dawrrn07112562 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 00:08
    สึนะ หึงก็บอกไป
    #168
    0
  7. #167 wing999 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 11:25
    รอจ้าๆ
    #167
    0
  8. #166 Pattamawan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 23:09
    รอได้คะนานแค่ไหนก็จะรอ...
    #166
    1
  9. #165 polytome (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 22:36
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #165
    0
  10. #164 000000000000000r (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 22:13

    รออยู่นะครับ

    #164
    0
  11. #163 icesupicha (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 22:53

    เค้ารอได้ค่า

    #163
    0
  12. #162 Mynun9412 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:27
    รออออออ
    #162
    0
  13. #161 Onnalin- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 23:22
    เค้ารอด้ายยย~
    #161
    0
  14. #160 Pattamawan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 22:46

    รอได้เสมอคร้า
    #160
    0
  15. #159 dawrrn07112562 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 22:02
    ยังรออยู่เสมอนะคะ
    #159
    0