『FIC REBORN/KHR』赤い月 - จันทราสีอำพัน

ตอนที่ 14 : MOON - 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    26 ม.ค. 64

 

 

13 : พระจันทร์กับการรับรู้

 

วันต่อมาพวกเรามารวมกันที่ศาลเจ้าก่อนที่จะใช้บาซูก้าทศวรรษยิงเพื่อมาที่โลกในอีกสิบปีข้างหน้า สปาน่าที่นั่งอยู่หน้าคอมหันมาทักทายพวกเราพร้อมบอกว่าผ่านไปสิบนาทีเเล้ว

เครื่องส่งย้ายโดยใช้ไฟดับเครื่องชนอาจจะถูกซ้อมเร็วๆนี้ พวกเราควรระวังตัวไว้ พวกเราจึงกลับฐานทัพเเต่ฮิบาริก็เเยกไปอีกทางพร้อมกับคุซาคาเบะที่รีบวิ่งตามเจ้านายตัวเองไป

"เราไปที่ฐานเถอะ" ฮินารุเอ่ยบอก ทุกคนพยักหน้า

ฮินารุคิดถึงศึกที่กำลังเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ เบียคุรันที่ซึ่งอยากได้ทั้งตัวเธอเเละยูนิไปเพราะส่วนประกอบของทูรีนิเซตเต้ เเต่ว่าคงไม่ได้มาด้วยตัวเอง คงจะส่งหกบุปผาอาลัยมาชิงพวกเราสองคน

"นารุจัง..." เสียงของสึนะที่เรียกเธอข้างๆทำให้ฮินารุหลุดจากภวังค์ที่กำลังคิดอยู่ นัยน์ตาสีอำพันกะพริบตาสองสามทีเเล้วหันไปมองสึนะที่กำลังมองมาทางเธอด้วยความเป็นห่วง

"...ไม่เป็นไรนะ..." สึนะเอื้อมมือมาจับที่ไหล่เเล้วบีบเบาๆ เเววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเพราะต้องปกป้องทำให้ฮินารุยกยิ้มขึ้นมา

"อื้อ ขอบใจนะ" ฮินารุขอบคุณก่อนที่รีบอร์นจะกระโดดขึ้นมานั่งบนไหล่ของเธอ

"ฮินารุ" ฮินารุมองครูฝึกที่เอ่ยเรียกเธอขึ้นมา

"มีอะไรหรอ?" ฮินารุถาม รีบอร์นเงยหน้าขึ้นมามองเธอพร้อมด้วยเเววตาที่มั่นใจจนฮินารุยิ้มบางเเล้วเดินต่อไปจนถึงฐานทัพวองโกเล่

"โฮ่ย เจ้าพวกเด็กเหลือขอ กลับมากันเเล้วงั้นหรอ?" สคอวลโล่เดินมาเเล้วถามขึ้นมา

"สะ..สคอวลโล่!" สึนะตกใจ

"ขอยืมห้องสื่อสารหน่อยนะ จะรายงานไอบอสบ้านั่น" เขาเอ่ยกับสึนะจนสึนะต้องรีบตั้งสติเเล้วพยักหน้า

"อะ อื้ม!" คนผมยาวสีขาวเดินจากไปก่อนที่พวกเราจะเเยกย้ายไปพักผ่อนซึ่งเช่นเดียวกับฮินารุที่ขอตัวไปที่ห้อง

"ขอตัวก่อนนะ" สึนะหันมาพยักหน้า

ร่างบางเดินมาที่ห้องก่อนที่จะเปิดลิ้นชักเเล้วหยิบจดหมายอันเก่าที่ตัวเองในอนาคตเขียนไว้ให้เเล้วอ่านทวนเพื่อไม่ให้ลืมเป้าหมายของตัวเอง

กริ๊กๆ

พอฮินารุขยับตัวนิดหน่อยก็เกิดเสียงดังเล็กน้อยระหว่างสร้อยที่ถูกผลึกไปด้วยคริสตัลเล็กน้อย มือเรียวจับมันเเล้วลูบเบาๆ

วิญญาณของยูนิอยู่ในนี้....

นัยน์ตาสีอำพันมองก่อนที่จะเก็บใส่เสื้อเหมือนเดิมพร้อมนั่งบนเตียงเพื่อรวบรวมสมาธิเเต่ไม่ทันไรซะก่อน

ตู้ม!!!

เสียงระเบิดที่ดังออกมาจากทำให้ฮินารุลืมตาขึ้นมาอย่างระเเวงเเล้วรีบวิ่งออกจากห้องตัวเอง เธอวิ่งไปที่เสียงที่เกิดระเบิดเเล้วเบิกตากว้างเมื่อคนตรงหน้าที่อยู่ตรงหน้าเธอคือหนึ่งในบุปผาอาลัยคือซาคุโร่ ผู้ใช้ธาตุวายุเเล้วที่ยืนเธอก็ดีเหลือเกิน พวกสึนะอยู่ฝั่งตรงข้าม เรียกได้ว่าตัวของซาคุโร่อยู่ตรงกลางระหว่างเธอเเละพวกสึนะ

"นารุจัง!" สึนะร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนที่ซาคุโร่จะหันมามองเธอเเล้วยกยิ้ม

"ท่านชิสุคานิ เจอตัวเเล้ว" ฮินารุเดินถอยหลังพลางจุดไปที่เเหวนเเต่ก็โดนรีบอร์นตะโกนออกมา

"ฮินารุ ห้ามจุดเด็ดขาดนะ!" ฮินารุร้องห๊ะออกมาก่อนที่จะมองรีบอร์นที่เอ่ยบอกเธอ

"..."

"หึๆ"

"ชิ" ฮินารุลดเเหวนเหมือนเดิมเเล้วถอยหลังไปเรื่อยจนสคอวลโล่ที่กำลังเตรียมตัวจึงได้โอกาสพร้อมฉวยตัวเธอออกมาจากตรงนั้นพร้อมผลักไปให้สึนะรับ

"เอ๊ะ เป็นอะไรรึเปล่า?" สึนะรีบรับตัวฮินารุไว้เเล้วเอ่ยถาม ฮินารุส่ายหน้าเเล้วพยายามลุกขึ้นดีๆพลางมองไปที่สคอวลโล่ที่กำลังยืนบังให้อยู่

"พวกเเกน่ะรีบไปซะ!"

"เดี๋ยวก่อนสิ ถ้านายอยู่ฉันจะอยู่ด้วย" ยามาโมโตะเอ่ยออกมา สคอวลโล่ที่ได้ยินจึงคิ้วกระตุกทันทีพร้อมตะโกนดัง

"ไม่เข้าใจรึไงว่ะ!!! พวกเเกน่ะโดนบุกเเล้วนะโว้ย รีบๆยกตูดของพวกเเกออกไปได้เเล้ว ฉันจะได้อาละวาดอย่างสมใจอยาก!!!!" สคอวลโล่หันมาตวาดใส่พวกเราจนเอ๋อไปเลย

"ไปกันเถอะ ที่นี้ให้สคอวลโล่จัดการ" รีบอร์นกระโดดมาเกาะไหล่เธอพร้อมดึงเส้นผมเธอ ฮินารุพยักหน้าเเล้ววิ่งตามทุกคนไปเเต่เธอก็มองไปด้านหลังที่สึนะเเละยูนิยังอยู่

"สึนะ ยูนิจังมาเร็ว!" ฮินารุตะโกนบอกก่อนที่ทั้งคู่จะรีบวิ่งตามมา

เราออกนอกฐานใต้ดินของวองโกเล่เเล้วมองเข้าไปในฐานนั้น

"สคอวลโล่จะเป็นอะไรรึเปล่านะ?" ฮินารุเอ่ยเเล้วพยุงตัวสึนะขึ้นมา

"ฉันเข้าไปช่วยดีกว่า" ยามาโมโตะเอ่ยเพราะความรีบร้อนเเต่ก็โดนรีบอร์นกระโดดถีบใส่หน้าซะก่อน

"นายจะบ้ารึีไง?" รีบอร์นเอ่ย ฮินารุได้กลิ่นเเปลกๆจึงลองดมดู

"กลิ่นดินปืน....ทุกคน หมอบลงเร็ว!!!!" ฮินารุตวาดดังลั่นเเล้วกดหัวสึนะลงพร้อมกับคว้ายูนิให้หมอบลง

ตู้ม!

เสียงระเบิดที่ดังขึ้นพาลทำให้ทุกคนใจเสียกันหมด สึนะคิดในหัวว่าต้องหาทางที่พวกเราจะหลบได้

กิ๊กๆ

เสียงเครื่องมือติดต่อสื่อสารดังขึ้นมา ฮินารุล้วงเข้าไปในกระเป๋ากระโปรงเเล้วเอามาใส่หูเเล้วเคาะสองสามที

[ระ..รีบหนีไป...] เสียงสคอวลโล่เอ่ยขึ้นมาก่อนที่ฮินารุจะเบิกตากว้าง

"มีที่ไหนให้เราหลบได้บ้าง?" ฮินารุเอ่ยถามทุกคนเพื่อให้ทุกคน

"ฮารุคิดออกที่หนึ่งค่ะ เป็นร้านของคุณลุงคาวาฮิระ" ฮารุเสนอออกมา

"คุณลุงคาวาฮิระ? ที่อี้ผิงไปเป็นลูกจ้างตอนโตน่ะหรอ?" สึนะพึมพำ

"จะยังไงก็ช่าง เรารีบไปก่อนเถอะ ฮารุนำทางที" รีบอร์นกระโดดมาอยู่บนไหล่ของฮินารุเช่นเดิม ฮารุพยักหน้าเเล้วรีบวิ่งนำหน้า ฮินารุรีบวิ่งไปหาอิริเอะเเล้วดูอาการ

"หนักเลยนะเนี่ย" ฮินารุเอ่ย อิริเอะที่ครวญคราญเพราะเจ็บอยู่ค่อยๆลืมตาขึ้นมาเเล้วพูดกับเธอ

"อะ อ่า"

 

 

 

"พวกนายกำลังถูกตามล่าอยู่ไม่ใช่หรอ? ซู้ด" คาวาฮิระเอ่ยถามพร้อมซดราเมงในมือไปด้วย ฮินารุกะพริบตาปริบๆไปชั่วครู่ก่อนที่รีบอร์นจะเอ่ยถามเเต่คาวาฮิระก็ดันพวกเราเข้าไปในร้านพร้อมบอกให้เราซ่อนตัว

ในจังหวะที่เธอกำลังเดินผ่านคาวาฮิระเขาคว้าข้อมือเธอขึ้นมา

"...เอ๊ะ?" ฮินารุสะดุ้งพร้อมมองหน้าคาวาฮิระที่จ้องเธออยู่

"นายกำลังทำอะไร?" รีบอร์นกดเสียงตํ่าลง คาวาฮิระต้องเข้าไปในตาของฮินารุ นัยน์ตาสีอำพันที่เห็นภาพบางอย่างขึ้นมาในอยู่จึงสะบัดข้อมือทันทีเเล้วถอยหลังทันที

"อืม...เจอตัวเเล้ว" คาวาฮิระพึมพำเบาๆก่อนที่ฮินารุจะกุมหัวข้างนึงด้วยความเจ็บปวด สึึนะรีบดึงเธอมาซ่อนตัวพร้อมกอดเธอเเน่น

"อึก" สึนะสังเกตอาการของฮินารุเเล้วลูบหัวเบาๆเพื่อให้เธอผ่อนคลาย

"เห็นเด็กสิบคนมาทางนี้มั้ย?" ซาคุโร่เอ่ยถาม เราทุกคนปิดปากเงียบกริบยกเว้นฮินารุที่ตัวสั่นเพราะได้เห็นความทรงจำอะไรบางอย่างตั้งเเต่คาวาฮิระเเตะตัวของเธอ

ภาพที่เธอเห็นคือคนเจ็ดคนทั้งชายหญิง พวกเขาเเต่งกายเเตกต่างกันไปเเต่ฮินารุกลับรู้สึกคุ้นมากๆจนมาถึงฉากหนึ่งที่พวกเขาเดินไปที่ภูเขาลูกหนึ่งก่อนที่จะมีเเสงสว่างมาจากด้านบนเเล้วฉายวาบเเล้วภาพก็ตัดไป

ภาพต่อไปเป็นเป็นของวองโกเล่รุ่นเเรก เดม่อนในสภาพที่บาดเจ็บอยู่ตรงหน้าพรีโม่เเละเรเชล พวกเขาตกใจมากๆ พรีโม่พูดอะไรไม่รู้ก่อนที่สีหน้าจะซีดลงเมื่อเดม่อนพูดอะไรบางอย่าง เรเชลเอามือปิดปากเเล้วส่ายหน้าไปมา พรีโม่เอ่ยอะไรกับเดม่อนเเล้วคว้าตัวเรเชลออกมาโดยที่มีเดม่อยทำสีหน้าสะใจอะไรบางอย่าง

วูบ

อะ...อะไรกัน? ฮินารุที่หลุดมาจากความทรงจำสองอย่างนั้นได้จึงหอบหายใจทันที พอดีกับที่คาวาฮิระเอ่ยเรียกพวกเราเพื่อให้ออกมาจากที่ซ่อนตัว สึนะมองอาการฮินารุชั่วครู่

"นารุจัง" มือสากของเขาลูบที่เเก้มเเผ่วเบาเเล้วลูบไปมา ฮินารุถอนหายใจเล็กน้อยเเล้วส่ายหน้าเพื่อไม่ให้สึนะเป็นห่วงก่อนที่จะออกมาจากที่ซ่อน

"ทุกคนไม่บาดเจ็บใช่มั้ยยกเว้นอิริเอะกับรัลสินะ" รีบอร์นเอ่ย ทุกคนพยักหน้าฮารุขอตัวไปเอากล่องปฐมพยาบาลก่อนที่คาวาฮิระจะทิ้งท้ายคำพูดเเล้วเดินจากไป

"อ่อ ใช่เธอน่ะ ระวังตัวไว้ให้ดีล่ะกัน" คาวาฮิระชี้มาที่ฮินารุ ฉับพลันก็มีภาพซ้อนขึ้นมาเเบบเลี่ยงไม่ได้

...เมื่อกี้....

คาวาฮิระจากไปเเล้ว สึนะที่ได้ข่าวจากดีโน่ว่าฮิบาริสามารถโค่นเดย์ซี่หนึ่งในหกบุปผาอาลัยได้สำเร็จจึงดีใจกัน

ยามาโมโตะ เบียงกี้เเละจางนินิตัดสินใจกลับฐานวองโกเล่เพื่อไปสำรวจเเละหาสคอวลโล่โดยที่รีบอร์นก็กำชับว่าให้ดูด้วยว่ามีใครตามพวกเขาไปรึเปล่า ฮินารุเดินไปนั่งโซฟากับยูนิที่นั่งอยู่เเล้ว

"ยูนิจัง"

"คะ?"

"รู้จักคนเมื่อกี้มั้ย?" ฮินารุถามเบาๆ ยูนิส่ายหน้า

"เเต่ว่าทำไมรู้สึกคุ้นๆจัง" ฮินารุเอนตัวพิงโซฟาเเล้วเอาเเขนก่ายหน้าด้วยความเหนื่อย

ตึกตัก

"..." ฮินารุเด้งตัวขึ้นมาด้วยความตกใจจนยูนิหันมาถามเธอ

"นารุจัง เป็นอะไรรึเปล่าคะ?" ทุกคนหันมามองเธอด้วยความสงสัย ฮินารุลูบเเขนตัวเอง

"เย็นวาบเลย ยูนิรู้สึกรึเปล่าเเถวนี้น่ะ" ยูนิมองเธอเเล้วสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างเช่นกัน ฮินารุหันซ้ายหันขวาก่อนที่จะเอ่ยขึ้นมา

"เเรมโบ้ล่ะ?" สิ้นสุดคำถาม ทุกคนหยุดนิ่งไป ฮินารุที่เห็นว่าเเรมโบ้วิ่งมาหาเธอจึงเบิกตากว้างพร้อมคว้าตัวยูนิมากอดไว้ทันที

"หึๆ" เเรมโบ้หัวเราะออกมาก่อนที่ภาพมายาจะคลายออกปรากฎให้เห็นหนึ่งในหกบุปผาอาลัยโทริคาบูโตะ

"นารุจัง ยูนิ!" สึนะตะโกนดังลั่นก่อนที่โทริคาบูโตะจะคว้าตัวเธอทั้งคู่มาเเล้ววาบมาด้านนอกซึ่งอยู่บนฟ้าข้างๆมีคิเคียวเเละบลูเบลที่ใช้ไฟเครื่องดับชนช่วยพยุงอยู่

"ได้ตัวท่านยูนิเเละท่านฮินารุเเล้ว กลับกันเถอะ" คิเคียวเอ่ย ฮินารุกอดยูนิเเน่นพร้อมจุดไฟเเหวนเเล้วเปิดอาวุธกล่องทันที

"ใครจะโง่ให้เอาตัวไปกันเล่า!" ฮินารุเอ่ยจบก่อนที่จะใช้ปืนสั้นยิงไปที่หัวของโทริคาบูโตะจนเขาเผลอปล่อยพวกเรา ฮินารุกอดยูนิเเน่นเเล้วเอาตัวป้องกันไว้เเต่ก็มีคนมาช่วยไว้ก่อน

"ให้ตายสิ ยังเหมือนเดิมเลยนะครับ" เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นมา ฮินารุลืมตาขึ้นมาเเล้วเอ่ย

"เเกม..ม่า?" เเกมม่าที่มาพร้อมกับสัตว์กล่องสองตัว ฮินารุส่งตัวยูนิให้เเกมม่าก่อนที่ตัวเธอจะมีสึนะบินมาอุ้มไว้

"ปลอดภัยนะ" สึนะในโหมดไฮเปอร์เอ่ย ฮินารุหันมามองเเล้วคลี่ยิ้ม

"อื้ม"

"หนอย ยังไงต้องพาตัวทั้งคู่ไปหาเบียคุรัน" บลูเบลเอ่ยขึ้นมาอย่างหัวเสีย

"คนโง่เขลา..." โทริคาบูโตะเอ่ยออกมาก่อนที่จะใช้กล่องสังหารที่ติดอยู่กับตัว

"อะไรกันน่ะ" ฮินารุมองผีเสื้ที่กำลังกางปีกเเต่มันออกมาจากตัวของโทริคาบููโตะ

"สึนะ ปล่อยฉันก่อน" ตบไหล่คนที่อุ้มเล็กน้อย สึนะหันมามองงงๆเเต่ฮินารุก็เปิดกล่องเเล้วโผล่จิ้งจอกออกมา

"อ่า ระวังตัวด้วย" สึนะยกตัวเธอให้นั่งบนจิ้งจอกเเล้วใช้ลางสังหรณ์ค้นหาโทริคาบูโตะเเต่คิเคียวก็เอ่ยบอกว่ามันไม่ได้ผล

"บอส ทางขวาของเด็กนภา" สึนะหันมามองโคลมเเล้วบินไปทางขวาของยูนิ

"ทางซ้าย...คราวนี้ทางซ้าย"

"ข้างล่าง.." ฮินารุมองโคลมที่ใช้อาวุธกล่องของวองโกเล่สายหมอก เลนส์ปีศาจของเดม่อนสเปด!

"หัวสัปปะรดอย่างมันสร้างของเเบบนี้ขึ้นมาได้ด้วยรึไง?" ฮืนารุพึมพำพลางเกาะสัตว์กล่องตัวเองเเน่นเเล้วกางบาเรียเพื่อไม่ให้หกบุปผาอาลัยเข้ามาใกล้

"ฮะฮ้า รู้ตัวทันดีนิครับ?" คิเคียวเอ่ยพร้อมบินมาด้านหน้าเธอก่อนที่จะมีกระสุนยิงมาทางพวกเรา

"รีบอร์น...."

"การต่อสู้พวกนี้เป็นของพวกเราตั้งเเต่เเรกเเล้ว!" รีบอร์นที่ยืนอยู่บนโลมาที่เป็นสัตว์กล่องของบาจิลบินมาบังพวกเราต่อด้วยเรียวเฮ

"ใช่เเล้ว ถ้าพวกพ้องกำลังลำบากเราต้องช่วยเหลือ" เรียวเฮบินมาบังเราอีกครั้ง ฮินารุกางบาเรียบังยูนิด้วย

"ถอยก่อนเถอะครับ" คิเคียวจับบลูเบลที่กำลังใช้กล่องสังหาร

"ทำไมล่ะ?!"

"พวกเขามีมากเกินไป อีกอย่างดูนั่นสิครับ" คิเคียวพยักเหยิดให้บลูเบลหันไปมองพอเธอหันไปมองต้องเบิกตากว้างเพราะว่าสึนะกำลังใช้เอ็กซ์เบอร์เนอร์ใส่โทริคาบูโตะ

ตูม

เสียงระเบิดที่มาจากไฟดับเครื่องชนของสึนะได้ทำลายโทริคาบูโตะไปก่อนที่คิเคียวจะบินไปรับตัวของเขาเเล้วบินจากไป

"จะไปไหนน่ะ!!" เรียวเฮเอ่ย

"รุ่นพี่ หยุดก่อนเถอะ" ฮินารุคว้าเเขนเรียวเฮเอาไว้

"เเต่..."

"ตัวของรุ่นพี่จะไม่ไหวอยู่เเล้วนะคะ" พูดจบเรียวเฮก็ทำท่าจะเซเเต่ก็ได้สึนะมาพยุงไว้พร้อมมองไปด้านล่างที่คนที่บาดเจ็บเเละโดนลูกหลง

"เราลงไปก่อนเถอะ" ฮินารุเอ่ยพร้อมขี่จิ้งจอกลงไป เเล้วมองคนเจ็บ

"เราจะไปที่ไหนกันดีล่ะ ที่นี่ก็ซ่อนตัวไม่ได้เเล้ว" สึนะพึมพำ ยูนิจึงเอ่ย

"คุณซาวาดะ ไปที่ป่ากันเถอะค่ะ" ยูนิเอ่ย ฮินารุลงมาจากจิ้งจอกเเล้วลูบหัวมัน

"อ่า เห็นด้วยนะ ฉันจะได้ใช้พลังรักษาให้" ฮินารุพยักหน้าเห็นด้วยกับยูนิ สึนะที่เห็นว่าฮินารุก็เห็นด้วยจึงรีบเดินทางไปทันที

.

.

.

.

.

"กลับเข้ากล่องไปก่อนนะ" ฮินารุลงมาจากตัวของคิสุเนะเเล้วลูบหัวมัน

"หงิง" มันร้องเล็กน้อยเเต่ก็ยอมทำตามเเต่โดยดี

วูบ

"นารุจัง ไหวใช่มั้ย?" สึนะเดินมาหาเธอที่กำลังจุดไฟดับเครื่องชน

"อื้อ ก็น่าจะพอรักษาให้หายได้เเต่ไม่ค่อยหมดหรอกนะ ยังไงก็อย่าหวังเกินไปล่ะ" ประโยคเเรกพูดกับสึนะเเละประโยคพูดกับทุกคนที่บาดเจ็บ

"พูดอะไรของเธอน่ะ ยัยบ้า ฉันไม่เจ็บซักนิด!!" โกคุเดระเโวยวายขึ้นมาทันที

"ใช่ๆ พวกเราก็เหมือนกัน" ฝั่งจิสโนเรโน่เอ่ยขึ้นมาบ้าง ฮินารุรู้สึกว่าคิ้วกระตุกจึงเปิดกล่องเเล้วใช้ปืนพร้อมยิงไปที่โกคุเดระเเละอีกสองคนทันที

ปัง ปัง

"!!!"

"คนที่ไม่รู้อาการบาดเจ็บตัวเองน่ะ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น อยู่เฉยๆไป" ฮินารุเอ่ย รีบอร์นยกยิ้มเล็กน้อยก่อนที่ยูนิจะยื่นนํ้าไปให้รัลดื่ม

ฮินารุสูดลมหายใจเข้าเเล้วพนมมือสองข้างพลางใช้ไฟดับเครื่องชนธาตุจันทราเพื่อรักษาทุกคนที่บาดเจ็บไม่ก็บรรเทาให้หายถึงเเม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม

วิ้งๆ

ธาตุจันทราลอยมาจากมือของเธอก่อนที่จะโอบล้อมคนที่บาดเจ็บเอาไว้เเล้วทำการรักษาบาดเเผลทันที

"รีบอร์น"

"ดูไปก่อนเถอะ" รีบอร์นเอ่ยบอกลูกศิษย์จอมห่วยของตัวเอง

วูบ

ฮินารุรู้สึกว่าตัวเองมาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ก่อนที่จะปรากฎภาพบางอย่างขึ้นมาเหมือนกับตอนที่คาวาฮิระจับข้อมือของเธอ

ภาพเเรกเป็นภาพของยูนิที่กำลังประคองจุกนมที่ไม่มีสี เธอกำลังร้องไห้เเล้วรอบตัวเธอก็มีไฟดับเครื่องชนโอบล้อมเธออยู่

คราวนี้เป็นภาพของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังยืนประจันหน้ากับพวกสึนะ คนที่ดูเป็นเหมือนหัวหน้าเอ่ยอะไรบางอย่างทำให้สึนะเบิกตากว้างเเล้วก็ตัดไป

อะไรกันน่ะ? 

วูบ

ฮินารุค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะเห็นประกายกองไฟที่ก่อขึ้นพลางมองไปที่ทุกคนที่กำลังสำรวจร่างกายตัวเองอยู่

"บะ บาดเเผลหายไปเเล้ว!" เรียวเอเอ่ยขึ้นมาคนเเรกต่อด้วยอื่นๆ ฮินารุนั่งขัดสมาธิพลางนวดขมับเพื่อคลายความเครียด

"สุดยอดไปเลย" สึนะเอ่ยด้วยความตกใจปนดีใจ

"เฮ้อ ภาพนั่นมันอะไรกัน?" ฮินารุพึมพำเล็กน้อย

"เป็นอะไรมั้ยคะ?" ยูนิเดินมาเเล้วนั่งอยู่ด้านหน้าของเธอ ฮินารุมองยูนิที่บีบมือของเธออยู่เเล้วเอ่ย

"อือ ไม่เป็นอะไรหรอกเเค่เห็นภาพน่ะ" ฮินารุพูดเพื่อให้ได้ยินเเค่เราสองคน ยูนิรับฟังเธอ

"ภาพเเรกเป็นภาพที่เธอกำลังร้องไห้เเละถือจุกนมที่ไม่มีอยู่ มีไฟดับเครื่องชนล้อมรอบ" ยูนิตกใจเบิกตากว้างเเต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"ภาพที่สองเป็นของพวกสึนะ....มีคนกลุ่มหนึ่งมาประจันหน้ากับพวกเขา คนที่เหมือนหัวหน้าพูดอะไรบางอย่างจนสึนะพูดอะไรไม่ออก" ฮินารุกุมมือยูนิเเน่น

"ฉัน...เห็นภาพอะไรกัน?" ฮินารุเงยหน้ามองยูนิ ยูนิที่ได้สบตากับฮินารุจึงเอ่ยขึ้นมา

"นารุจัง...ร้องไห้อยู่...." ยูนิเอ่ย ฮินารุกะพริบตาสองสามทีก็พบว่าดวงตาของตัวเองมีนํ้าตาอยู่

ทุกคนที่ได้ยินคำพูดของยูนิจึงหันมามองฮินารุที่กำลังร้องไห้อยู่ คนเเรกที่รีบปรี่มาหาเธอคือสึนะ

"นารุจัง บาดเจ็บตรงไหนหรอ?!" สึนะเดินมาหาพวกเธอ ฮินารุเช็ดนํ้าตาเเล้วคิดในใจ

ทำไมกัน ทำไมในใจของเราถึงเศร้าขนาดนี้...

"ไม่รู้...เเค่เห็นภาพนั้น นํ้าตาก็ไหลออกมา ความรู้สึกที่เจ็บปวดเหมือนสูญเสียของสำคัญไป" ฮินารุส่ายหน้า ยูนิประคองมือเธอขึ้นมาเเล้วสวมกอดเธอเเน่น

"ไม่เป็นไรหรอกนะคะ ทุกอย่างจะไม่เป็นอะไร" ยูนิลูบหัวของเธอเเผ่วเบา ฮินารุกำผ้าคลุมของยูนิเเน่นเเล้วร้องไห้โดยที่ไม่มีเสียงสะอื้นออกมา

ฮินารุไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอเห็นในครั้งนี้จะเป็นสิ่งที่ฮินารุไม่อยากให้เกิดมากที่สุดในชีวิตของเธอ

.

.

.

.

"หลับไปเเล้วงั้นหรอ?" รีบอร์นเอ่ยขึ้นมา ยูนิที่ได้ยินรีบอร์นพูดจึงรู้สึกได้ว่าฮินารุกำลังหลับอยู่

"คงเพราะว่าใช้ไฟมากเกินไปนะค่ะ" ยูนิเอ่ยออกมา เคียวโกะเเละฮารุจึงเดินมาหา

"เดี๋ยวพวกเราพาเธอไปนอนเองค่ะ" ฮารุเอ่ย ยูนิพยักหน้า สึนะจึงดึงตัวของฮินารุที่หลับอยู่เเล้วลูบหัวเบาๆเเล้วส่งต่อให้ฮารุ

"ทีนี้เรามาประชุมกันเถอะ" รีบอร์นเอ่ย 

 

 

 

ช่วงหนึ่งร่างบางสัมผัสได้ถึงเเรงสะกิดที่กำลังสะกิดเธออยู่ ดวงตาค่อยๆเปิดขึ้นมาก่อนที่พบว่าเป็นสึนะที่มองเธอด้วยความเป็นห่วง

"สึ..นะ" สึนะพยุงตัวของฮินารุขึ้นมาเเล้วจับมือเธอ

"นารุจัง ศึกในพรุ่งนี้เธอไม่ต้องสู้นะ เบียคุรันจ้องที่จะเอาตัวเธอไปอยู่" สึนะเอ่ย ฮินารุยิ้มบางพลางใช้มือเรียวข้างนึงประคองหน้าของสึนะเเล้วเเนบหน้าผากของตัวเองให้ชนกับสึนะ

"ไม่เป็นไรหรอก เเต่ถึงยังไงฉันก็ต้องอยู่กับยูนิอยู่ดี" ไออุ่นที่เเผ่ระหว่างเธอเเละสึนะทำให้ทั้งคู่รู้สึกดีมากขึ้น ฮินารุเป็นฝ่ายผละออกก่อนที่สึนะจะยิ้มบางเเล้วลูบเเก้มเธอ

"อือ ศึกพรุ่งนี้พวกเราจะต้องชนะ" สึนะเอ่ยด้วยนํ้าเสียงที่จริงจัง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

297 ความคิดเห็น

  1. #259 Jecelyn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 20:14
    น้องจะช่วยยูนิได้ไหมอะ หรือต้องปล่อยตามโชคชะตาฮือออออ
    #259
    0
  2. #77 wing999 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 14:00

    อัพๆๆๆๆๆๆๆ
    #77
    0
  3. #76 Pattamawan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:04

    อัพแล้วววลุ้นๆๆใกล้จบศึกอนาคตแล้วคงมีต่อภาคใหม่ ปล.อยากเห็นโมเมนต์มุ๋งมิ๋งๆของสึคุงกับนารุจังแบบฟินๆกันไปข้างเลยง่าา
    #76
    0
  4. #75 Mynun9412 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 22:03
    มาแล้ววว เฝ้ารออออมานาน สนุกค่ะ สู้ๆนะคะ
    #75
    0
  5. #74 05042 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:07
    รอนะคะ
    #74
    0
  6. #73 polytome (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 20:40
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #73
    0