CASTING-มากับแฟน- (เริ่มปิดตอนนิยายวันที่ 12 ม.ค. 62)

ตอนที่ 1 : 00.พนักงานขายกาแฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    7 มี.ค. 60



                                                                       


                                                                              ถ้าเธอหลายใจ รักใครหลายคน ฉันคงจะพุ่งชนตัวเธอ

ถ้าเธอหลายใจ ฉันคงไม่ทนเพ้อ ก็อยากได้ออเออใกล้ชิดเธอ

-กะลา-

 

 

“ฮัลโหลแทน มึงอยู่ไหนเนี่ย”

 

(เสือก)

 

“ตลก กูจริงจัง”

 

(ทำไมว้ะ มีเรื่องอะไร)

 

“เออน่า มึงบอกกูมา เดี๋ยวไปหา”ผมพูดเสียงรนๆ

 

(กูอยู่ร้านเหล้า Y )

 

“หลัง ม. ใช่มั้ย เดี๋ยวไปหา”คนพูดจบก็ตัดสาย ไม่รอฟังคนปลายทางว่าจะพูดอะไรต่อ ไอ้แทนนี่ก็เข้าร้านเหล้าตั้งแต่เย็นเลยเร้อะ สงสัยพรุ่งนี้ตื่นสายแน่มึง

 

ผมเดินไปหาจักรยานคู่ใจที่อยู่กินกันมาตั้งแต่เข้ามหาลัย มันชื่อไอ้สายฟ้า สีเทาอ่อน มีลายสายฟ้ารอบคันรถ ผมขึ้นคร่อมเพื่อนคู่ใจแล้วรีบใช้แรงขาปั่นไปให้ถึงที่หมายเร็วๆ  ไอ้มหาลัยนี่ก็ใหญ่จัง เอาซะกล้ามขาจะขึ้นแล้วเนี่ย ช่วงตอนเย็นรถก็ยิ่งเยอะ ยิ่งรีบๆอยู่

 

กว่าจะมาถึงก็กินเวลาไปเกือบ 20 นาที ผมหอบนิดๆรู้สึกเหนียวตัวไปหมด เหงื่อก็เหม็น อยากกลับบ้านไปอาบน้ำก็ทำไม่ได้ ผมรีบจอดรถเอาโซ่คล้องเอาไว้กันหาย รีบวิ่งเข้าไปในร้าน

 

“เดี๋ยวครับน้อง!!”มีผู้ชายคนหนึ่งมากันทางเข้าร้านเอาไว้ น่าจะเป็นการ์ด

 

“อะไรครับพี่ ผมรีบ” ผมยืนชะเง้อคอเข้าไปในร้าน มองหาไอ้แทน

 

“น้องอายุเท่าไหร่ เข้าได้เหรอเป็นเด็กอะไรหัดเข้าร้านเหล้า”

 

“โอ้ยพี่ ผม 20 แล้ว ชุดนักศึกษาก็ใส่เนี่ย”ผมจับเสื้อขึ้นโชว์

 

“ขโมยพี่ชายมาใส่รึไง พี่เจอมาเยอะแล้ว มุกนี้ไม่เนียนน้อง ไหนบัตรขอดูหน่อย”การ์ดร้านยังคงเถียงผกลับมา โอ้ยพี่จะมาเข้มงวดอะไรเนี่ย ผมรีบตบกระเป๋ากางเกงหยิบกระเป๋าตังออกมาเปิด เชี่ย!กูลืมบัตรไว้ไหนว้ะ ผมเปิดกระเป๋าสะพายหาบัตร แต่ก็ไม่เจอ ลืมว่าเก็บกระเป๋าใส่บัตรไว้ห้อง

 

“เอ่อพี่ผมลืมเอามา ผมเข้ามหาลัยแล้วจริงๆเว้ย เนี่ยเพื่อนก็อยู่ด้านใน เดี๋ยวโทรหาก็ได้”ผมเริ่มโมโหนิดๆ จะอะไรมากมาย

 

พี่การ์ดยิ้มมุมปากนิดๆ ผมเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทร แล้วโทรออก ผมยืนคำเอวมองหน้าพี่แกประมาณว่า หึ เดี๋ยวเจอๆ ผมรอสายสักพักก็ได้ยินเสียงคนคุยกันแข่งกับเสียงเพลง

 

(ฮัลโหล)ไอ้แทนตะโกนแข่งกับเสียงเพลงด้านใน

“แทนมึงออกมาหน่อย การ์ดไม่ให้กูเข้า”ผมพูดเสียงดังให้พี่การ์ดได้ยินด้วย

 

(อะไรน้ะ!)

 

“กูบอกว่า ออกมา!”ผมตะโกนกลับไป

 

(เออๆ)มันพูดจบก็วางสายไป ผมมองหน้าการ์ดที่มองมาทางผม

 

“ว่าไงว้ะ ทำไมไม่เข้ามา”แทนเดินออกมาจากร้านแล้วเดินมาหาผม

 

“ก็พี่การ์ดแม่งไม่ให้กูเข้า”ผมบอกแทนพร้อมส่งสายตาพิฆาตให้การ์ดร้าน

 

“เออพี่นี่เพื่อนผมเอง เข้าได้อายุถึงแล้ว”แทนหันไปพูดกับการ์ด การ์ดมองมาทางผมนิดๆแล้วก็ก้มหัวให้นิดหน่อย พี่เขายิ้มขำให้ผมหนึ่งที

 

“ขอโทษครับ พอดีเห็นตัวเตี้ย เอ้ยตัวเล็กๆเลยไม่รู้”แหนะทำผิดยังมาด่าว่าเตี้ย ฟ้องผู้จัดการดีมั้ยให้ไล่ออกเลย

 

ผมเหล่มองการ์ดนิดๆแล้วก้มหัวให้ประมาณว่าไม่เป็นอะไร เพราะผมรีบไม่อยากเสียเวลา ผมลากไอ้แทนออกมานอกร้านตรงเงียบๆ ไอ้แทนดูขัดขืนนิดหน่อย

 

“มึงจะลากกูมาทำไม สาวรอกูอยู่”

 

“เพื่อนกับสาวมึงเลือกอะไร”

 

“สัตว์ถามแปลกๆ สาวดิครับ เพื่อนมันสามารถบึ้ดจั้มบึ้ดกับกูได้ไหมละ”ไอ้แทนตอบหน้ากวนตีน

 

“ไอ้ห่าแทน คือกูมีเรื่องสำคัญมากจะบอกมึง”

 

“ทำไมมึงทำสาวท้อง เอ้ะแต่ไม่น่านะมึงน่าจะท้องเองมากกว่า”ไอ้แทนพูดพร้อมหัวเราะ ผมมองมันด้วยสายตาแบบกูจริงจัง มึงฟังกูก่อน

 

“ฟังดีๆนะ”ผมสูดหายใจเข้าลึกๆเตรียมใจก่อน

 

“อะไรต้า กูเริ่มเครียดแล้วเนี่ย”

 

ผมเงยหน้าขึ้นสบตาไอ้แทน ไอ้แทนก็จ้องตอบแบบรอลุ้นว่าผมจะพูดอะไร

 

“คือว่า... มีคนติดต่อกูให้ไปเล่นหนังเว้ยยย! เค้าโทรมาหากู”ผมพูดแล้วยิ้มกระโดดไปมา ทำท่าแบบเหมือนอยู่ในทุ่งดอกไม้

 

“เดี๋ยวครับเพื่อนต้า มึงถ่อมาหากูเพื่อบอกเท่านี้?”ไอ้แทนกอดอกแล้วมองหน้าผม

 

“เออดิว้ะ มึงครั้งแรกเลยนะเว้ยที่มีคนติดต่อมา มึงดีใจกับกูหน่อยดิ”ผมยังไม่หยุดยิ้ม มันหยุดไม่ได้ก็คนมันดีใจนี่นา ปกติไม่มีคนมาติดต่อให้เล่นหนังให้เลย งานนี้แหละผมจะทำให้เต็มที่เอาให้ปัง (เดี๋ยวๆ ได้ข่าวว่าแค่ทำหนังส่งอาจารย์)

 

“เพื่อนต้าฟังเพื่อนแทนนะครับ”ไอ้แทนจับไหล่ผมสองข้างแล้วก้มหน้ามาในระดับเดียวกับผม

 

“กูแสดงความดีใจด้วย แต่จะให้กูตื่นเต้นแบบมึงกูทำไม่ได้เพราะกูโดนติดต่อถ่ายหนังมาล้านเรื่องแล้ว และมึงทำกูเสียเวลาม่อสาว เคลียนะครับ”แทนพูดจบก็หมุนตัวเดินกลับ

 

ผมประมวณคำพูดมัน นี่มันกำลังหลอกด่าผมเหรอว่าไม่มีคนจ้างแสดงรึเปล่าว้ะ ผมยืนนิ่งมองไอ้แทนเดินเข้าร้านไป เอ้ะเดี๋ยวนะ มันหลอกด่ากู แต่วันนี้ไม่เป็นอะไรครับ คนหล่อให้อภัย มึงไปม่อสาวอยู่ไหนก็ไป ผมฉลองคนเดียวได้เว้ย ว่าจบผมก็กระโดดลั้นลาไปหาจักรยาน ผมส่งยิ้มให้การ์ดที่กันผมเมื่อกี้ การ์ดทำหน้างงไปนิด คนอื่นคงมองว่าผมบ้า แต่ทำไงได้คนมันมีความสุขอ่ะไม่ใช่ต้าไม่เข้าใจหรอกครับ

 

ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือ เหี้ยสายแล้ว กูได้งานใหม่แต่จะโดนเด้งงานเก่าไม่ได้

.

.

 

.

“แฮก แฮก พี่พี่สวัสดีครับ ขอโทษที่มาเปลี่ยนกะช้า พอดีผมมีธุระ”ผมวิ่งเข้ามาในร้านแล้วยืนหอบ พี่ในร้านหันมามองแล้วยิ้มให้นิดๆ

 

“ไม่เป็นอะไร พอดีเมื่อกี้เจอลูกค้าหล้อหล่อนี่ถ้าต้าไม่มาช้าพี่คงไม่เจอเทพบุตรเดินดิน”พี้แก้วพูดแล้วยิ้มทำหน้าฟินประหนึ่งเป็นนางเอกซีรี่ย์เกาหลี

 

“นี่ถ้าต้ามาเร็วกว่านี้นะ อาจจะโดนขโมยหัวใจได้เลย ขอบอกไม่ได้โม้ เนี่ยพี่แอบถ่ายได้รูปนึงแต่ได้แต่ด้านหลัง ขนาดหลังยังหล่อ ต้าดูสิ”ผมเดินไปหาพี่ฟ้าอีกคนหลังเคาน์เตอร์ เพื่อจะดูรูป ไหนคนหล่อจะหล่อสู้แฟนต้าได้เหรอครับ

 

“ดูสิ สูง หล่อ แถมน่าจะรวย โอ้ยพ่อของลูก”พี่แก้วบิดไปมาแล้วตีพี่ฟ้าเบาๆแก้เขิน

 

ผมมองรูปแล้วเฉยๆ จะให้บอกว่าว้าวเสื้อสวยจังเหรอหรือบอกว่า หัวไม่ล้านดี รูปนี่ไม่เห็นอะไรเลย 

 

“ไม่เห็นจะเห็นหน้าเลย ถึงเห็นผมก็หล่อกว่าเห็นๆอะ”


"จ้า พ่อเทพบุตรเดินดิน พ่อคนหล่อสมาท หน้าก็ค้มคม ตัวก็สูง หล้อหล่อ นี่คิดว่าดารา "พี่ฟ้าพูดแล้วหันมามองผม


ทำไมคำชมแปลกๆเหมือนประชด แต่ก็นะอารมณ์ดีไม่โกรธครับ


"แต่ว่าเค้าจะมาอีกไหมอะ ไม่เคยเห็นเลย หล่อกว่าบอสอีก"พี่แก้วหันไปคุยกับพี่ฟ้าสองคน


ผมส่ายหัวไปมา ผู้หญิงนี่น้าเห็นคนหล่อ(น้อยกว่าผม)นี่ไม่ได้เลยผมเดินเลี่ยงออกมาไปเปลี่ยนเครื่องแบบร้าน

 

“อ้าวมาแล้วเหรอ”

 

“พี่ต้นสวัสดีครับ ขอโทษครับมาช้าไปหน่อย”ผมพูดพลางวางกระเป๋าบนชั้น

 

“ไม่เป็นอะไรหรอก”พี่ต้นยิ้มให้ผมนิดๆเดินมาลูบหัวผม แล้วเดินออกจากห้องพัก

 

ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทาแป้งตามตัวกลบกลิ่นเหงื่อ สวัสดีครับผมชื่อแฟนต้า เรียกต้าก็ได้เรียนคณะนิเทศศาสตร์ ปี 2 รับทำงานพิเศษเวลาว่างครับ จริงๆเงินที่พ่อแม่ส่งมาให้เนี่ยก็พอใช้นะครับ ไม่ได้ลำบาก แต่ผมไม่ค่อยชอบงอมืองอเท้าขอเงินพ่อแม่ไปวันๆเลยหางานพิเศษทำ เผื่อมีกิจกรรมอะไรต้องจ่ายเงินเพิ่ม ตอนนี้ทำงานที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งแถวมหาลัยผมรับกะช่วง 18.00-21.00 น. งานก็ไม่ได้ลำบากเกินไป แถมห้องแอร์สบายๆด้วย


 ผมเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินออกมาจากห้อง

 

“นี่ต้ารู้มั้ยเห็นพี่เตอร์บอกว่าจะเปลี่ยนเครื่องแบบชุดใหม่ให้เข้ากับบรรยากาศร้านสไตล์โรแมนติกด้วยแหละ เห็นว่าจะให้ใส่พรุ่งนี้เลย พี่พึ่งรู้”พี่แก้วเดินมาหาผมหลังจากพี่แก้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ พี่เตอร์หรือคอปเตอร์คือเจ้าของร้านครับ พี่เตอร์จะมาดูร้านในช่วงตอนจะปิดร้านกับช่วงเช้าตอนเปิดร้าน จริงๆผมเฉยๆกับชุดเครื่องแบบนะใส่อะไรก็ใส่เถอะผมไม่ซีเรียส เพราะใส่อะไรก็ดูดี

 

“ก็ดีนะครับใส่แต่สีดำมันตัดกับบรรยากาศร้านยังไงไม่รู้”ผมตอบกลับไป

 

“นั่นสิพี่ตื่นเต้นจัง ชุดจะสวยมั้ยเนี่ย”ผมยิ้มขำพี่แก้ว พี่แก้วเป็นคนใจดีครับ คุยง่ายขายคล่อง ขายคล่องจริงๆนะครับ เวลารับออเดอร์ลูกค้าหรือแนะนำเมนูใหม่ๆนี่ คุยปร๋อเลย

 

“ครับ เดี๋ยวผมไปทำงานก่อนนะครับ เออใช่ พี่แก้วมีคนติดต่องานผมด้วยแหล่ะ ได้เป็นตัวเอกด้วย”

 

“จริงเหรอ ตายแล้วขายออกแล้วนะเรา เดี๋ยวพี่รอติดตาม”พี่แก้วทำหน้าดีใจกว่าตัวผมซะอีก

 

“ต้า แก้ว เลิกคุยได้แล้วทำงาน ทำงาน”พี่ต้นตะโกนดุผมกับพี่แก้ว พี่แก้วยิ้มแหย่แล้วส่งมือบ้ายบายผม จากนั้นก็เดินไปกับพี่ฟ้าออกจากร้านไปหลังเปลี่ยนเสื้อเสร็จ

 

ผมเดินมาประจำหน้าที่ตัวเอง

 

กริ้ง

โอ้ะมีกลุ่มนักเรียน ม.ปลายหญิงเดินเข้ามา หน้าตาน่ารักเชียว ชุดแบบนี้เด็กนานาชาติแน่ๆ

 

“รับอะไรดีครับ”ผมยิ้มให้ลูกค้า

 

“เอ่อ เอาสตรอเบอร์รี่ปั่นหวานน้อย 1 แก้ว แล้วก็โกโก้แบบเข้มๆปั่นแก้วหนึ่ง เค้กวานิลลา 2 แล้วก็นมร้อน 1 ค่ะ”หญิงสาว ม.ปลายสั่งเมนุแล้วยิ้มให้ผมกลับ

 

“ครับ 5 รายการนะครับ ทั้งหมด xxx บาทครับ”

 

มีผู้หญิงคนหนึ่งยื่นเงินให้ผมแล้วยิ้มเขินนิดหน่อย ผมยิ้มตอบกลับไป

 

“ขอบคุณนะครับ เชิญนั่งรอสักครู่ได้เลยครับ”

 

“ค่ะ”กลุ่มนักเรียนกลุ่มนั้นดันกันให้เดินไปหาโต๊ะนั่ง

 

“อุ้ย หล่ออ่ะ ตอนยิ้มนี่โคตรมีเสน่ห์ งุ้ยมาวันหลังด้วยดีกว่า”

 

“ไม่หรอกเราว่าเค้าน่าจะใช้คำว่าน่ารักมากกว่านะ หน้าเด็กมากอะ เป็นเพื่อนหรือรุ่นพี่เนี่ย”ผมยิ้มน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงคุยกันหลุดออกมาถึงจะเฟลล์นิดๆนี่น้องบอกว่าผมน่ารัก แต่เอาว่ะอย่างน้อยก็หน้าตาดี

 

“เสน่ห์แรงจังนะค้าพี่ต้า เอาสาวน้องหัวใจลอยปิ้วๆเลย”

 

“แตงไม่ต้องมาแซวพี่เลย นู่นทำงานไปครับ”ผมหันไปดุน้องมัน แตงยิ้มตอบกลับมานิดๆ

 

กริ้ง กริ้ง กริ้ง

 


ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เป็นเบอร์แปลกที่ผมไม่รู้จัก


"สวัสดีครับ ”

 

/สวัสดีครับ เอ่อใช่ต้ามั้ยครับ/

 

"อ๋อใช่ครับ มีอะไรครับ”ผมทำหน้างง

 

/พี่ชื่อโอนะ ที่ติดต่อน้องให้แสดงหนัง พี่อยู่ปี 4 เรียนที่เดียวกับน้องนั่นแหล่ะ พอดีที่พี่ติดต่อคราวก่อนนะเบอร์เก่า พี่พึ่งเปลี่ยนเบอร์/

 

“อ๋อ”ผมร้องขึ้นมา

 

/คือพี่ว่าจะคุยเรื่องหนังนะ น้องทำงานร้านกาแฟใช่มั้ย เอาแบบนี้นะ พี่จะนัดคุยอีกทีวันศุกร์ เดี๋ยวคุยที่ร้าน เฮลิ ที่น้องทำงานนั่นแหล่ะ จะได้ไปมาสะดวกใกล้ ม. ด้วย เฟสน้องชื่ออะไร พี่จะได้นัดเวลาถูก/

 

“อ่อ ได้ครับ เฟส T-A-T-A K-N-P-L-P”ผมบอกชื่อเฟสพี่โอไป


/OK เดี๋ยวพี่ติดต่อไปนะครับ ขอโทษที่รบกวนเวลางานนะ/


"ไม่เป็นอะไรครับ สวัสดีครับ"ผมกดวางสายลงแล้วเก็บใส่กระเป๋า

 

“พี่ต้าของได้แล้วเอาไปเสิร์ฟเลย”เสียงแตงเรียก ทำให้ผมต้องรีบเดินไปเอาของไปเสิร์ฟลูกค้า

 

แตงหรือแตงกวาเป็นพนักงานกะเดียวกันกับผมครับ กะช่วงนี้จะมีผม แตง พี่ต้น แล้วก็บอสที่พึ่งเขามาใหม่ หน้าตาดีพอสมควรเลยละ แต่ยังไงคงไม่ดีเท่าผมหรอก

 

“แหะๆโทษทีพอดีพี่คุยธุระอยู่”ผมขอโทษแตงแล้วเอาของไปลงโต๊ะ

 

“เอ่อพี่คะ พี่ชื่ออะไรคะ”ผมมองผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มสาว ม.ปลาย หน้าตาน่ารักมากๆเลยเหมือนเน็ตไอดอล

 

“อ๋อชื่อต้าครับ”ผมส่งยิ้มให้น้องคนนั้น เพื่อนน้องคนอื่นพากันกรี้ดเบาๆ

 

“อ๋อพอดีมีคนฝากหนูให้มาถามค่ะ”แอบเสียใจนิดๆนะเนี่ย คิดว่าน้องถาม

 

“พริ้นใครฝากถามอ่ะ”เพื่อนน้องพริ้น?ในกลุ่มสะกิดถาม

 

“พี่”พอสิ้นเสียงตอบของน้องพริ้น เพื่อนน้องคนอื่นทำหน้าตะลึงแล้วหันไปกรี้ดกัน

 

พี่?พี่น้องเค้าคือใครพี่สาวเหรอ สวยเหมือนน้องมั้ยอะ หน้าตาเป็นยังไง พี่ฝากเบอร์ให้ได้มั้ย

 

“เอ่อ พี่ต้าขอบคุณนะคะ”น้องพริ้นหันมาขอบคุณผม ผมก็บอกไม่เป็นอะไรแบบงงๆ แล้วเดินกลับมาเคาน์เตอร์ แตงหันมามองผม ประมาณว่าโต๊ะนั้นเค้าเป็นอะไรกัน ผมส่ายหน้าให้แตงแล้วหันไปรับออร์เดอร์ลูกค้าคนอื่น

 

“แกพี่โอนะเหรอ ใช่แน่ๆเลยพี่โอสุดหล่อ อร้ายเขิน สาววายจะไม่ทน”ผมทำหน้างงกว่าเดิน โอไหนว้ะ พี่โอคนเมื่อกี้เหรอ หือ ไม่น่าใช่ แล้วสุดหล่อนี่อะไรพี่ชายเหรอ เดี๋ยวผมโดนผู้ชายถามชื่อเหรอ ถามทำไม หรือจะมาคัดผมเป็นนักแสดงเพิ่ม เออดีๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #73 Mistyblack (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 18:18
    เอาเข็มทิศ แผนที่ หรือgps ไหมลูก
    #73
    0
  2. #48 Hanna_Nohana (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:57
    ติดตามค่ะ
    #48
    0