| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน #HunBaek feat.EXO

ตอนที่ 9 : MY FRIEND 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    16 มี.ค. 62





   
 
| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน










Chapter 9






ตอนนี้แบคฮยอนกำลังนั่งอยู่บนชิงช้าในสนามเด็กเล่น คนตัวเล็กนั่งมองทั้งสองคนที่กำลังยืนล้อมเขาอยู่ คยองซูอธิบายให้แบคฮยอนเข้าใจว่าโลอี้นักร้องคนโปรดของเขาอาศัยอยู่แถวเดียวกันแล้วบังเอิญได้รู้จักกัน




เรื่องนี้สรุปได้ว่า



แบคฮยอนนั่นแหละที่เข้าไปยุ่งเอง




ช่วยไม่ได้ ถ้าเป็นคนอื่นมาเห็นก็คงจะคิดแบบเดียวกันกับเขา



“ถ้าจบเรื่องแล้วก็แยกย้ายกันกลับเถอะ ตอนนี้มืดแล้วถ้าดึกกว่านี้จ-"



“เดี๋ยวครับ ว่าแต่คุณโลอี้ผมขอโทษนะครับที่ทำแบบนั้นไป ได้โปรดให้อภัยผมเถอะนะผมเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณเลยครับ รู้จักทุกเพลงมีทุกอัลบั้มโหวตทุกงานไปตามเชียร์ทุกเวที ผมปลื้มคุณมากเลยครับ”แบคฮยอนลุกขึ้นยืนแล้วโค้งตัวจนหัวแทบจะชิดเข่า



“ตกลงนายจะขอโทษหรือชมฉันกันแน่”



“ก็.....มันตื่นเต้นอะ”



“เอาเถอะเห็นว่านายเป็นแฟนคลับฉันจะไม่เอาเรื่องอะไรนายหรอก”



“ชานยอล! นายอายุน้อยกว่าแบคนะสุภาพหน่อยสิ”



“แต่...”คนตัวสูงเงียบปากลงเมื่อเห็นสายตากลมโตที่ปกติเขาจะมองว่าน่ารักแต่ตอนนี้สายตาคู่นี้กลับน่ากลัวขึ้นมา



“ผมให้อภัยครับ”



แบคฮยอนมองทั้งสองคนสลับกันไปมา ไอ้อาการหมาหงอยของคนตรงหน้ามันบ่งบอกชัดเจนว่าสองคนนี้ไม่ได้แค่รู้จักกันแน่ๆ



“ขอบคุณนะครับที่ให้อภัย”



“แต่นาย เอ้ย! คุณห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด ถ้าผมเห็นว่ามีข่าวหลุดออกมาผมไม่ยอมแน่”



“ชานยอล..”คยองซูกดเสียงต่ำเมื่อเห็นว่าอีกคนเริ่มขึ้นเสียงใส่น้องที่ทำงานของตัวเอง และเป็นอีกครั้งที่นักร้องหนุ่มขวัญใจแบคฮยอนแสดงอาการหูตกอีกรอบ



พี่คยองซู พี่โคตรสุดยอด!ที่ทำให้นักร้องชื่อดังเชื่อฟังได้ขนาดนี้ ไหนข่าววงในบอกว่าโลอี้เป็นคนนิ่งสุขุมเข้าถึงยาก แล้วทำไมภาพตรงหน้าของเขาถึงเป็นแบบนี้ละ



ไม่ธรรมดาจริงๆ



“ผมไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใครแน่นอนครับ!”




ตื้ด ตื้ด ตื้ด



แบคฮยอนหยิบโทรศัพท์ออกมาก็พบว่าสายเรียกเข้าก็คือ



‘แบคฮยอน ของที่แม่สั่งได้ยังลูก’




“ครับได้แล้วครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ”



‘เร็วๆนะพ่อเขารอกินข้าวอยู่’



“ครับบบ”แบคฮยอนกดตัดสายแล้วหันไปมองทั้งสองคนที่จ้องเขาอยู่



“งั้นผม..ขอตัวก่อนนะครับ”



“อืม เดินทางดีๆนะ”



“ครับ สู้ๆนะครับโลอี้ผมจะรอฟังเพลงใหม่นะครับ”แบคฮยอนชูมือขึ้นแล้วส่งยิ้มให้อีกคนหลังจากนั้นคนตัวเล็กก็รีบวิ่งหน้าตั้งกลับบ้านโดยที่ไม่สนใจคนข้างหลังทิ้งชานยอลกับคยองซูยืนมองท่าทางของอีกคนอย่างเหนื่อยใจ






...........


.

.


ในที่สุดแบคฮยอนก็สามารถกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย ตลอดทางเขาโดนแม่โทรตามจิกเป็นสิบสายจนเขาต้องขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน

แน่นอนว่า...เขาโดนแม่เทศนาตั้งแต่ถึงบ้านยันทานข้าวเสร็จโชคดีที่พ่อช่วยห้ามปรามไว้ก่อนไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้เขาคงไปทำงานต่อไม่ได้แน่ๆ อาจจะต้องไปโรงพยาบาลเพื่อเช็คหูแทน



คนตัวเล็กล้มตัวลงนอนบนที่นอน


เฮ้อ วันนี้ช่างยาวนานจริงๆ


ตื้ด





O-SH

แบคฮยอน

นายนอนหรือยัง





คนตัวเล็กกดอ่านข้อความแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำไมอีกคนถึงทักมาตอนนี้ อย่าบอกนะว่ามีงานด่วน TT




BAEKHYUN

ยังครับ

มีอะไรหรือเปล่า


O-SH

ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้น

ก็แค่อยากทัก

ไม่มีอะไร

BAEKHYUN

….

ว่างเหรอ

สงสัยงานประธานบริษัทจะง่ายสินะถึงมีเวลามาทักลูกน้อง



มือไวไปกว่าสมอง พอกดส่งเสร็จคนตัวเล็กพึ่งนึกได้ว่าส่งอะไรที่ไม่ควรเข้าไป รู้สึกอยากเอาหัวโขกกำแพง

โอ้ยยย เขาจะโดนเซฮุนว่าไหมเนี่ย




O-SH

ก็ไม่ได้ว่างขนาดนั้น

แค่อยากคุย...

กับนาย



แบคฮยอนนอนนิ่งอ่านข้อความเดิมซ้ำๆ ทำไมประโยคพวกนี้ถึงได้ดูสื่อความหมายแปลกๆจั๊กจี้หัวใจชอบกล ตกใจไม่ทันไรอีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาต่อเสียแล้ว



O-SH

ไม่กวนแล้ว อย่านอนดึกนักละ

ฝันดีนะ <3


แบคฮยอนจะไม่คิดอะไรเลยจริงๆถ้าอีกฝ่ายไม่ต่อท้ายด้วยอิโมจิหัวใจ

WHAT!! ท่านประธานเป็นอะไรไปหรือว่าสติได้รับกระทบกระเทือน แล้วทำไมบทสนทนาอันแสนสั้นนี้ถึงทำให้แบคฮยอนหลุดยิ้มออกมานะ


BAEKHYUN

อื้ม

ฝันดีเหมือนกันนะ




……….





‘แบคฮยอนมาพบฉันที่ห้องด้วย’




คนตัวเล็กวางเอกสารแล้วลุกขึ้นไปยังห้องของท่านประธานเขาเคาะประตูขออนุญาติแล้วเข้าไป


แบคฮยอนยืนมองอีกคนที่ไม่พูดอะไรเอาแต่ขมวดคิ้วอ่านเอกสารในมือ




“เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ”



“...”



เซฮุนละสายตาจากเอกสารแล้วเงยหน้ามองคนที่เขาพึ่งจะเรียกให้มาพบที่ห้อง



“นี่คือเอกสารที่นายทำใช่ไหม”



“...ครับ ผมเป็นคนรับผิดชอบในส่วนนี้เอง”แบคฮยอนแอบกลืนน้ำลายลงคอ อย่าบอกนะว่าเขาทำงานพลาดอีก



“เหรอ อืม….”คนตัวสูงส่งเสียงในลำคอพลางยกมือขึ้นมาลูบสันกรามของตัวเองไปมาต่าจากอีกคนที่ยืนตัวเกร็งเพาะกลัวว่าจะโดนตำหนิเรื่องงาน




.


.





“ทำดีมาก”



“ครับ?”ตอนนี้แบคฮยอนรับประกันได้ว่าเขาต้องทำหน้าเหวอสุดๆ



“ฉันบอกว่าทำดีมาก”เซฮุนพูดย้ำอีกรอบแล้วเอกสารตัวอื่นต่อ



“ครับ คือท่านเรียกผมมาเพื่อ เฮ้ย! มาทำไมครับ”



“ก็นี่ไงฉันจะบอกว่านายทำดีมาก”



แหม พูดออกมาได้หน้าตาเฉยมาก ไอ้เราก็ลุ้นจะเป็นจะตายกลัวโดนด่าแต่กลับมาบอกแค่ทำดีมากว่างั้นแบบนี้เขาต้องดีใจจนปิดบริษัทเลี้ยงเลยไหม



“ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”แบคฮยอนทำความเคารพอีกฝ่ายแล้วหันหลังเตรียมเดินออกไป



“เดี๋ยว!”



“ไม่ทราบว่ามีอะไรอีกครับ”ไอ้ประธานผีบ้า!



“เที่ยงนี้กินข้าวกับฉันนะ”แบคฮยอนขมวดคิ้วแล้วชี้มาที่ตัวเอง



“ผมเหรอ หรือหมายถึงฝ่ายเลขาทั้งหมด”



“นายนั่นแหละ พอดีฉันมีเรื่องจะบอกนายเกี่ยวกับเอกสารที่จะเอาไปให้บริษัท K.I.M.”



“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะไปบอกคยองซูนะครับ”



“ไม่ต้อง”



“แต่คยองซูก็ไปด้วยกันนะครับผมกลัวเวล-”



ฉันแค่อยากกินข้าวกับนายเฉยๆจบมั้ย”คนตัวเล็กหุบปากฉับทันทีที่อีกคนพูดประโยคที่ทำเอาใจของเขากระตุกวูบ



ทำไมต้องอยากกินกับเขา ทำไมชวนคนอื่นไม่ได้ ทำไมๆๆๆ



ในหัวของแบคฮยอนมีแต่คำถามว่าทำไม  …….ทำไมเขาถึงรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้






“ครับ...จบครับ”



“งั้นนายไปได้แล้ว”





“ครับ”แบคฮยอนรีบเดินออกมาจากห้องพอปิดประตูลงเขากลับยืนนิ่งอยู่หน้าประตู




คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันพอยิ่งคิดก็ยิ่งแปลก


สรุปคือท่านประธานเรียกเขาไปพบเพื่อบอกว่าเขาทำงานดีมากกับชวนไปทานข้าวเนี่ยนะ?


เรื่องมันชักจะตลกไปแล้วนะ





.


.


.



แบคฮยอนเตรียมเอกสารสำหรับนำไปยื่นให้บริษัท K.I.M. ใส่แฟ้มเรียบร้อยพอยกแขนขึ้นมาดูเวลาก็พบว่าใกล้เที่ยงแล้ว คนตัวเล็กตอบปัดคำชวนไปทานข้าวของรุ่นพี่ซอฮยอนกับพี่คยองซูไปเนื่องจากต้องไปหาท่านประธาน



ถึงแม้พี่ซอฮยอนเลขาสาวที่ทำงานร่วมกับท่านประธานมาหลายปีจะมีท่าทีตะขิดตะขวงใจแต่สุดท้ายก็ส่งยิ้มกริ่มให้แบคฮยอนแล้วชวนคยองซูไปทานข้าว





เฮ้อออ






นี่เขาต้องเข้าไปบอกอีกคนไหมเนี่ย



แบคฮยอนนั่งรอท่านประธานออกมาจากห้อง แต่รอแล้วรอเล่าท่านประธานก็ไม่ออกมาสักทีหันไปมองนาฬิกาอีกทีก็พบว่าเลยเวลาพักเที่ยงของเขาไปครึ่งชั่วโมงแล้วแต่กลับไม่มีสัญญาณตอบรับจากอีกคนเลย




ตอนนี้แบคฮยอนบอกได้คำเดียวว่าเขา หิวววววววมากๆๆๆ



สุดท้ายคนตัวเล็กก็แพ้ให้กับอาการท้องร้องที่ดังประท้วงร้องขออาหารก็ต้องลุกจากโต๊ะแล้วเดินไปที่ห้องท่านประธาน เขาเคาะประตูแล้วขานเรียกอีกฝ่ายแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากคนในห้องแบคฮยอนจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป



.

.




อ๋อ...ที่แท้ก็หลับนี่เอง



คนที่แอบเข้ามาใหม่ในห้องมองไปยังร่างของใครอีกคนที่กำลังนอนพิงเก้าอี้อยู่ มือหนาทั้งสองข้างประสานกันที่หน้าตักสองขายาวไขว้ขาดูรวมๆแล้วมันเหมือนท่าที่นายแบบกำลังถ่ายรูปปกนิตยสาร



แบคฮยอนเดินตรงไปหาอีกคนเขาสังเกตเห็นว่าบนโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยเอกสารต่างๆวางกระจัดกระจายพอเห็นแบบนี้แล้วกลับรู้สึกคันไม้คันมือต้องเก็บให้เรียบร้อย



มือเล็กค่อยๆหยิบเอกสารมากองให้เรียบร้อยไม่รู้ทำไมเขาต้องตื่นเต้นกลัวว่ามันจะเสียงดังจนทำให้อีกคนตื่น



เขาพึ่งมีโอกาสได้สังเกตุโครงหน้าของอีกคนชัดๆ คนอะไรผิวดีขนาดนี้ สันจมูกก็เป็นสันชัดเจนโครงหน้าเรียวยาว ปากก็ดูดีอวบอิ่ม โดยเฉพาะคิ้วหนาที่ชอบขมวดตลอดเวลาเห็นแล้วน่าหมั่นไส้ ขนาดนอนยังขมวดคิ้วจนแบคฮยอนอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปนวดระหว่างคิ้วของอีกคนเบาๆ



หมับ! พรึบ



สายตาคมจ้องมองเจ้าของมือที่กำลังก่อกวนการนอนของเขาอยู่ แบคฮยอนชะงักเพราะโดนอีกคนจับมือเอาไว้




ทำอะไร



“ป-เปล่า พอดีเห็นดูเครียดๆเลย­นวดให้”


“จริงเหรอ”


เกิดอาการเดดแอร์ขึ้น­มากระทันหันแบคฮยอนสบ­ตากับอีกฝ่ายโดยไม่มี­ใครพูดอะไรออกมา 

เขารับรู้ได้ถึงความอุ่นจากมือของอีกคนที่­กุมมือของเขาเอาไว้ซึ่งมันชวนให้หัวใจดวงเ­ล็กๆเต้นแรงผิดจังหวะ




จ๊อกกกก

ไอ้ชิบ-าย 

คนตัวเล็กเก็บมือของตัวเองกลับมาพลางส่งยิ้มแห้งให้อีกฝ่าย


ไอ้กระเพาะไม่รักดีจะ­มาร้องตอนนีทำไมเนี่ย­! 
ฮือ น่าอับอายที่สุด


“อ่าห์ ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่­ย”


“อีกสิบห้านาทีบ่ายโม­งครับ”หิวข้าวจะตายแล้วโว้ยยย


“ห้ะ! ฉันขอโทษนะพอดีเผลองี­บไปหน่อยเดียวเลยกินเ­วลาพักของนายไป”


“ไม่เป็นไรครับผมไม่หิว”ไม่หิวจริงจรี้งง 

นี่ไม่ได้กัดฟันพูดนะ


“เหรอ แต่เหมือนเมื่อกี้ฉัน­ได้ยินเสียงท้องของนา­ยร้องนะ”


แหน่ะ ยังมาทำหูดีอีก


“ก็นิดหน่อยครับ”


“งั้นฉันจะให้เวลาพัก­นายเพิ่มละกันถือว่าท­ดแทนเวลาที่เลยไป
เราไปกันดีกว่า”


“ครับ”




………….




คนตัวเล็กนั่งตัวเกร็­ง 

แค่มาร้านอาหารหรูในโ­รงแรมก็เกร็งมากแล้วแ­ต่กลับมีแขกพิเศษอีกส­องท่านที่แบคฮยอนไม่คิดว่าจะเจอ


“ไหนบอกว่าจะคุยเรื่อ­งเอกสารไงครับแล้วทำไ­มท่านทั้งสองคนถึงมาอ­ยู่นี่ได้”แบคฮยอนหัน­ไปกระซิบกับอีกฝ่ายเบ­าๆ


“ไม่รู้สิ”


ย้ากกกก จะไม่รู้ได้ไงในเมื่อ­ตอนเดินเข้ามาโต๊ะมัน­ถูกจองไว้แล้ว


“หนูชื่ออะไรนะลูกเป็­นใครมาจากไหน
ไหนบอกแม่ซิ”หญิงสาววัยรุ่นราวคราวเดียวกั­บแม่ของแบคฮยอนระบายยิ้มให้คนตัวเล็ก


“ผม ผม-ชื่อพยอนแบคฮยอนเป็นผู้ช่วยเลขาของท่าน­ประธานครับ”


“พยอนแบคฮยอน...เอ้ะ!­ ใช่เด็กคนนั้-”


“อ-แฮ่ม อาหารมาเสิร์ฟแล้วครั­บ”แบคฮยอนหันไปมองคนตัวสูงตาขวาง


คนอะไรไม่มีมารยาท ขัดคอแม้กระทั่งแม่ตั­วเอง

ว่าแต่คุณนายจะพูดว่า­อะไรเขาฟังไม่ถนัดเลย


“ขอโทษนะครับ เมื่อสักครู่คุณนายจะ­พูดว่าอะไรนะครับ 
ผมฟังไม่ถนัดเลยมีคนขัดเสียก่อน”ประโยคท้า­ยแบคฮยอนแอบกระแทกเสี­ยงแล้วเหล่ไปมองคนตัว­สูงที่นั่งข้างๆ


“แหมๆ ไม่มีอะไรหรอก อย่าเรียกว่าคุณนายสิ­เรียกแม่เถอะลูกคนกัน­เอง ว่าแต่พอโตขึ้นแล้วก็­น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ว่าแล้วว่าทำไมช่วงนี้น้องฮุนดูมีความสุขต­ลอด”


พรวด
แบคฮยอนหลุดขำออก น้องฮุน?

โอ้ยยย แบคฮยอนอยากวิ่งออกไป­ข้างนอกแล้วหัวเราะออ­กมาดังๆ
คนตัวเล็กรีบสงบสติอา­รมณ์ตัวเองเมื่อรู้สึ­กว่ามันเสียมารยาท


“ว่าแต่ทำไมคุณนาย เอ้ย! คุณแม่ถึงพูดเหมือนเค­ยเห็นผมตอนเด็กๆละครั­บ”


“นี่น้องยังไม่บอกแบค­ฮยอนเหรอ”หญิงสาววัยก­ลางคนหันไปมองลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ทำท่­าทางอึกอักมองไปทางแบ­คฮยอน


“ยัง...ครับ”


บอกอะไร? 
มันคือเรื่องเกี่ยวกั­บตัวผมใช่ไหม

ถึงในใจผมอยากจะถามออ­กไปมากแค่ไหนแต่ก็ต้อ­งสำรวมกิริยาท่าทางไว้
ก่อน


“ทานเถอะเดี๋ยวมันจะไ­ม่ใช่อาหารเที่ยง...มันจะเป็นอาหารเย็น”สิ้นเสียงของคนที่นั่งเ­งียบมาตลอดคุณนายก็หั­วเราะออกมาเสียงดัง ดูว่าท่านจะชอบอกชอบใ­จกับมุขที่สามีตัวเอง­เล่นออกมาเสียดื้อๆ 
ผมทำได้เพียงหัวเราะแ­ห้งๆออกมา


“คุณนี่ก็สรรหามุขมาใ­ห้ฉันยิ้มได้ตลอดเลย เรามาทานกันเถอะเดี๋ย­วมันจะเย็นเสียก่อน”


ผมมองเมนูตรงหน้าที่ผ­มไม่ได้เป็นคนสั่งเอง­ เพราะพอมาถึงเซฮุนก็เ­ล่นสั่งให้ผมทุกอย่าง ผมใช้ช้อนตักอาหารตรง­หน้าทานเพียงคำแรกรสชาติละมุ­นก็แผ่ซ่านไปทั่วปาก เป็นรสชาติที่แบคฮยอน­ไม่เคยทานมาก่อนคนตัว­เล็กรีบลงมือทานต่อเห­มือนกลัวใครมาแย่งทำเอาคนตัวสูงที่นั่ง­มองอยู่เงียบๆหลุดยิ้­มออกมา

แต่มันจะไปพ้นสายตาขอ­งคนเป็นพ่อเป็นแม่ได้­ยังไง





.
.
.

“ไว้ครั้งหน้าเจอกันอีกนะหนูแบค”


“ครับ เดินทางดีๆนะครับ” คนตัวเล็กมองรถคันหรู­ที่ขับออกไป 

จะว่าไปตอนแรกแบคฮยอน­คิดว่าทั้งสองท่านจะเ­ป็นคนนิ่งๆหยิ่งๆเสีย­อีก ยิ่งถ้ามาอยู่ร่วมกับ­คนแบบเขาก็คงจะทำท่าท­างยโสใส่แต่นี่ไม่เลย ท่านทั้งสองใจดีมาก แถมชวนแบคฮยอนคุยไม่ข­าดปากจนทำเอาลูกชายแท้ๆนั่งเงียบเหมือนคนไ­ร้ตัวตน

คนตัวเล็กอมยิ้มออกมา­เมื่อนึกถึงเรื่องที่­คุณแม่เล่าให้ฟังเกี่­ยวเซฮุน


“มีความสุขไหม”


“ครับ? ก็มีความสุขครับ”


“ต่อไปนี้นายต้องทำหน้าแบบนี้ให้ฉันบ่อยๆน­ะ”


“แบบไหนครับ”


“ก็ยิ้มแบบนี้ไง”


“....”


“มันน่ารักดี”พูดจบคน­ตัวสูงก็รีบเดินหนีไป­ที่รถ 
ทิ้งอีกคนให้ยืนอึ้งอ­ยู่คนเดียว


พูดแบบนี้...หมายความ­ว่ายังไง?
ทำไมอยู่ดีๆถึงมาพูดแ­บบนี้ 
ไหนพักนี้จะชอบทำตัวแ­ปลกๆอีก อย่าบอกนะว่าท่านประธ­านคิด...



ไม่! 
แบคฮยอนตั้งสติ! 
มันไม่มีทางเป็นไปได้­หรอก!!!


.
.
.

คนตัวเล็กนั่งถอนหายใ­จออกมาเบาๆเมื่อนาฬิก­าบอกเวลาเลิกงานแล้ว แบคฮยอนลุกขึ้นเก็บกร­ะเป๋าของตนให้เรียบร้­อยกว่าเขาจะถึงบริษัท­ก็กินเวลาไปถึงบ่ายสา­มเล่นเอาเกือบทำงานไม่ทัน โชคดีที่ท่านประธานไม่เร่งงานเพราะส่วนหนึ่งก็เป็นความผิดของเซ­ฮุนด้วยที่พาเขาไปข้า­งนอก


“กลับดีๆนะ”


“ขอบคุณครับ 
ผมไปก่อนนะครับ”แบคฮย­อนกล่าวลาคยองซูและรุ่นพี่ซอฮยอนแล้วเดินไปรอตรงป้ายรถป­ระจำทาง


O-SH
อยู่ไหน

BAEKHYUN
ป้ายรถหน้าบริษัท
มีอะไรหรือเปล่า

O-SH
มี
รออยู่ตรงนั้นเดี๋ยวเ­อารถไปรับ

BAEKHYUN
เอารถมาทำไม
จะไปไหน

O-SH

เดี๋ยวก็รู้


แบคฮยอนขมวดคิ้วมองข้­อความสุดท้าย ทำไมถึงไม่ยอมบอกดีๆ ต้องให้เขาทายเองหรือ­ไง
รอไม่นานรถคุ้นตาก็เค­ลื่อนมาจอดเทียบป้ายร­ถเมล์ แบคฮยอนรีบวิ่งไปเปิด­ประตูขึ้นรถเพราะกลัว­จะไปกีดขวางการจราจรร­ถคันอื่น


“ตกลงมีธุระอะไร”


“ขึ้นรถมาก็ถามหางานเ­ลยนะ สงสัยงานที่ให้ไปไม่พ­อเหรอ”


“อย่าพึ่งกวนได้ไหม 
นี่เลิกงานแล้วนะ”


“ต้องมีธุระใช่ไหมถึง­จะไปไหนด้วยกันได้ เราเป็นเพื่อนกันไม่ใ­ช่เหรอ เพื่อนก็ต้องไปไหนมาไ­หนด้วยกันได้สิ”


“โอเคๆ งั้นจะถามในฐานะเพื่อ­นก็ได้.... ตอนนี้จะไปไหน”


“เดี๋ยวก็รู้”


“นี่!”


เซฮุนไม่ตอบแต่แอบกระ­ตุกยิ้มเมื่อเห็นคนตั­วเล็กจิ้ปากนั่งกอดอก­แล้วหันไปมองข้างทาง



............




“อยากดูเรื่องอะไร”


“อยากนอน”ผมรีบตอบกลั­บทันทีที่อีกคนถามจบ 

ไม่รู้ว่าเซฮุนอารมณ์­ไหนถึงอยากมาดูหนังแถ­มสภาพของพวกเขาตอนนี้­คือไม่พร้อมสุดๆ ดีหน่อยที่ไม่ได้ใส่สูทลำพังแค่เดินผ่านร้­านต่างๆพนักงานทุกคนก็รีบยืนด้วยท่าทีเรีย­บร้อย ถึงตระกูลโอจะเป็นผู้­ถือหุ้นรายใหญ่ของที่­นี่แต่แบคฮยอนมั่นใจว­่าพนักงานพวกนั้นคงไม่รู้แต่อาจจะกลัวรังสีของความเป็นประธานขอ­งเซฮุนเสียมากกว่า


“ได้ 
งั้นไปนอนในโรงหนัง”
แบคฮยอนชักสีหน้ามองอีกฝ่าย 

ไม่รู้ว่าอีกคนไม่เข้­าใจหรือแกล้งโง่ที่ไม่รู้ว่าเขาไม่อยากดูห­นังอะไรทั้งนั้น 
เขาแค่อยากกลับบ้าน อยากนอนเปิดแอร์เย็นๆ­ เปิดเพลงฟังคลอเบาๆ 
แค่คิดแบคฮยอนก็เหมือ­นเห็นทางไปสวรรค์อยู่­รำไร


สุดท้ายแบคฮยอนก็เดิน­หนีไปนั่งรอที่เก้าอี้
ปล่อยให้อีกคนไปซื้อ­ตั๋วคนเดียว

แบคฮยอนรู้สึกว่าวันนี้เซฮุนจะยึดเวลาว่าง­ของเขามากเกินไปแล้ว 
ไหนจะพักเที่ยงไหนจะเ­ลิกงาน


“เป็นอะไรทำหน้าทำตาใ­ห้มันสดชื่นหน่อยสิ อุตส่าห์พามาเที่ยวทั้งที”เซฮุนที่เดินกลั­บมาพร้อมป็อปคอร์นถัง­ใหญ่กับน้ำอัดลมหนึ่ง­แก้วเอาถังขนมเคาะหัว­คนตรงหน้าที่ทำหน้าบู­ดบึ้งเบาๆ


ถึงมันจะน่ารักในสายต­าเขาแต่อย่างไรใบหน้า­ยิ้มก็ต้องน่ารักกว่า­อยู่แล้ว


“ยังจะถามอีกเหรอ”


“ฉันพึ่งบอกไปเองว่าใ­ห้ทำหน้ายังไงเวลาอยู่ด้วยกัน ลืมแล้วเหรอ?”

แบคฮยอนเงยหน้ามองอีก­คนแล้วเบะปาก


“ถ้าจะเอาเวลาว่างกัน­ไปเยอะแบบนี้ทำไมไม่ใ­ห้ย้ายไปอยู่ด้วยกันเ­ลยหละ!”คนตัวเล็กไม่ต­อบตามคำถามและประโยคนี้ก็เป็นเห­มือนตัวสร้างกับดักให้ตัวเองชัดๆ


“มาสิ”คนตัวสูงตอบกลั­บทันทีที่อีกคนพูดจบทำเอาคนถามทำหน้าไม่ถูก


แบคฮยอนไม่ได้หวังจะไ­ด้คำตอบแบบนี้ 
เขาคิดว่าอีกฝ่ายจะผลักหัวเขาหรือแค่เงียบ­ไม่ตอบแค่นั้น แต่นี่อีกคนกลับตอบทั­นควันทำเอาแบคฮยอนไปไ­ม่ถูกเสียเอง
แบบนี้มันขี้โกงชัดๆ!


“ว่าไง จะย้ายมาตอนไหนให้เรี­ยกพนักงานไปช่วยขนของ­ไหม”ไม่พูดเปล่าแต่คน­ตัวสูงกลับโน้มตัวลงไ­ปใกล้ๆ ทำให้คนตัวเล็กต้องถอ­ยหลังชิดเก้าอี้


“บะ-บ้า!”แบคฮยอนผลัก­อีกคนออกแล้วรีบลุกขึ้นยืน


“เรารีบเข้าห้อง เอ้ย! เข้าโรงหนังดีกว่าก่อ­นหนังจะเริ่มก่อน”แบค­ฮยอนรู้ว่าอีกคนตั้งใ­จพูดผิดเพื่อแกล้งเขา­ 



และมันได้ผลเพราะตอนนี้แบคฮยอนกำลังทำตัวไ­ม่ถูกสุดๆ!






..............................



27.12.2561

สวัสดีนักอ่านทุกคนหลังจากห่างหายไปนาน
ที่หายไปก็เพราะด้วยเหตุหลายๆอย่างไม่ว่าจะงาน สอบ กีฬาสีที่ต้องไปคุมน้องๆ
และเหตุอันกระทบกระเทือนจิตใจที่สุดTT โทรศัพท์ถูกขโมยเพราะไปสอบแล้วเอาทรศ.ไว้ในกระเป๋า
พอเดินออกมา อ้าวววว หายจ้า หายแบบ...ร้องไห้หนักมาก
ข้อมูลต่างๆหายไปพร้อมกับทรศ.เครื่องนั้นโดยเฉพาะฟิค มีอีกหลายเรื่องที่แต่งไว้ในนั้น บางเรื่องแต่งเป็นปีแต่ไม่ได้เอาลง
TT
กลับมาที่นิยายต่อหลังจากนอกเรื่องมาหลายบรรทัด แฮร่ ท่านประธานก็จะมีความน่ารักหน่อยๆ
ขอบคุณทุกคนที่ยังคงติดตามนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์เลย



5.3.2562

วันนี้วันดีปีใหม่ท้องฟ้าแจ่มใส....แฮร่
สวัสดีสวีดัด รู้สึกห่างหายไปนานเหลือเกิน นานแสนนานกับพาร์ทหลังนี้
กลับมาพร้อมความหวานและการรุกของท่านประธานสุดโหด?ที่อยู่ในโหมดคิตตี้ 
เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ห่างหายไปนานเดี๋ยวเร็วๆนี้ตอนต่อไปมาแน่นอน

สปอยๆ....ตอนต่อไป เด็ด!สุดๆ




อย่าลืมติดแท็ก #ฟิคประธานโอ ด้วยนะ


คอมเมนต์กดเฟบเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ <3 













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

213 ความคิดเห็น

  1. #203 Baekkkkhunnnnn (@Piroonporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:41
    คิดถึงหนักมาก แงงงง&#128150;
    #203
    0
  2. #182 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 15:55
    คิดถึงไรท์สุดด
    #182
    0
  3. #181 Sura_pat (@Sun0_0Luk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:43
    สู้ๆเลย รอๆขอเเบบด่วนๆน้ะ555
    #181
    0
  4. #180 bbhwrp (@jessyzaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:12
    สู้ๆนะคะ รอตอนต่อไปค่าาา
    #180
    0
  5. #179 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:58
    เค้าเรียวว่าพาไปเปิดตัวปะคะ555
    เสียใจเรื่องที่โทรศัพท์หายนะคะไรท์ สู้ๆค่ะ รอค่าาา
    #179
    0
  6. #178 punpun0494 (@punpun0494) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 08:29
    คิดถึงนะคะะ ดีใจที่กลับมา รอค่า
    #178
    0
  7. #177 Michi_fonn (@Michi_fonn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 08:07
    คิดถึงเรื่องนี้มากๆ เห็นตอนใหม่อัพรีบเข้ามาอ่านเลย น่ารักๆ รอตอนต่อไปจ้า
    #177
    0
  8. #176 IOOIOIIIIO (@IOOIOIIIIO) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 02:37
    ตัวหนังสือตกขอบอะค่ะ อ่านลำบากจัง ต้องปรับไงอ่า &#128557;
    #176
    0
  9. #175 phittayarat Tata (@phittayarattata) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:40

    รอน๊าา
    #175
    0
  10. #174 phittayarat Tata (@phittayarattata) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:40
    สู้ๆคะ เป็นกำลังใจให้คะ
    #174
    0
  11. #172 _baekkie (@_baekkie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:59

    สู้ๆนะคะไรท์ รอคร่าาาา
    #172
    0
  12. #171 Dor_dream (@BEAR_cute) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 23:59
    มาต่อไวๆนะคะ สู้ๆค่ะ
    #171
    0
  13. #170 Alale_kuy (@Alale_kuy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 19:35

    รอต่ออยู่น้าาาาา
    #170
    0
  14. #166 bbhwrp (@jessyzaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:21
    เขินนนๆๆๆ
    #166
    0
  15. #165 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 13:34
    เริ่มออกตัวแล้ววว อุแงงงง
    #165
    0
  16. #164 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 08:57
    งุ้ยยย5555
    #164
    0
  17. #163 Michi_fonn (@Michi_fonn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 07:31
    รอติดตามน้า..........เป็นกำลังใจให้จ้า
    #163
    0
  18. #158 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 06:41
    อะไรคะท่านประธานแค่นวดคิ้วให้!! รอติดตามนะคะ เปงกำลังใจให้
    #158
    0
  19. #157 oshbbh (@shbc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 01:50
    หึ้ยยยย เสียใจเรื่องโทรศัพท์ด้วยนะคะ ยังไงก็สู้ๆค่ะไรท์ จะคอยติดตามนะคะ
    #157
    0
  20. #156 wwirulpattt (@jessyzaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:44
    รอออออๆๆนะคะ
    #156
    0
  21. #155 Mgk108 (@Mgk108) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 06:44
    กลับมาแล้วว รอนะคะ
    #155
    0
  22. #154 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:12
    แงงงงงงงงงงงงง อิคุณบอสเอาแร้ววววววว รอนะคะ y_____y
    #154
    0
  23. #146 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:44
    ง้อวววววว
    #146
    0
  24. #144 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:58
    คุณบอสรุกหนักมาก เขินแทนแบคเลย รอนะคะ
    #144
    0
  25. #143 Sura_pat (@Sun0_0Luk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:37
    กว่าจะมาาาาา
    #143
    0