| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน #HunBaek feat.EXO

ตอนที่ 5 : MY BOSS 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    6 ต.ค. 61




| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน








Chapter 5










รูปภาพที่เกี่ยวข้อง






“อื้อ~”คนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหาท่านอนที่สบายที่สุดให้ตัวเอง คิ้วสองข้างขมวดเข้าหากันเพราะรู้สึกไม่คุ้นชินกับที่นอน แบคฮยอนจำได้ว่าเตียงนอนของเขานุ่มนอนสบายกว่านี้แต่ทำไมวันนี้ถึงได้แข็งแถมคับแคบขยับตัวไม่สะดวก


จะลุกได้ยัง


พรึบ


แบคฮยอนลืมตาขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงแต่กลับสบตากับอีกคนอย่างพอดิบพอดี คนตัวเล็กพบว่าตัวเองนอนอยู่บนตัวของท่านประธานแถมยังกอดอีกคนเอาไว้แน่น


“เฮ้ย!”แบคฮยอนรีบลุกขึ้นแต่กลับโดนเซฮุนกอดเอวเอาไว้ แบคฮยอนเห็นว่าอีกคนแอบยิ้มออกมาแต่แค่เพียงแวบเดียวคนตัวสูงก็ปรับสีหน้ากลับเหมือนเดิม


“คิดว่าฉันจะให้นายมานอนทับแบบนี้ฟรีๆเหรอ”


“ผม ผมมาที่นี่ได้ยังไง แล้วเราอยู่ที่ไหน แล้วทำไมผมถึงมานอนตรงนี้”แบคฮยอนถามเสียงตะกุกตะกักเพราะยังคงรู้สึกตกใจกับสถานการณ์ตอนนี้อยู่ เซฮุนกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น


“ข้อหนึ่งฉันเป็นคนพานายมาที่นี่ ข้อสองที่นี่คือชั้นบนสุดของบริษัท และข้อสาม..นายปีนขึ้นมานอนบนนี้เอง”คนตัวสูงอธิบายช้าๆ เขาอยากให้แบคฮยอนเห็นสีหน้าตัวเองตอนนี้จริงๆว่าคนตัวเล็กทำหน้าเหวอแค่ไหน


“ไม่จริง!ผมนอนนิ่งจะตายท่านประธานนั่นแหละที่ทำ ปล่อยผมได้แล้ว”คนตัวเล็กรีบแก้ตัวกลับไป ถึงแบคฮยอนจะรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนนอนดิ้นแต่ใครจะไปยอมรับกันว่าตัวเองเป็นคนปีนขึ้นไปนอนบนนั้นแถมยังกอดอีกคนเสียแน่น


“หึ!”เซฮุนร้องออกมาในลำคอเบาๆแล้วยอมปล่อยแบคฮยอนเป็นอิสระ คนตัวเล็กรีบลุกออกจากตัวอีกคนแต่พอจะลงจากเตียงก็รู้สึกโล่งที่ช่วงล่าง


“อ้ากก ไอ้ประธานเฮงซวย! ไอ้ประธานโรคจิต! ไปตายซะ”แบคฮยอนดึงผ้าห่มขึ้นมาห่อช่วงล่างตัวเองถึงเสื้อยืดที่ใส่จะปิดเลยขาอ่อนแต่เขาก็ไม่ไว้ใจอีกคนอยู่ดี แบคฮยอนหยิบหมอนที่วางอยู่บนเตียงขึ้นมาแล้วโยนใส่อีกคนเสียเต็มแรง


แต่พอสังเกตดีๆเซฮุนก็ใส่เพียงชุดคลุมอาบน้ำ แถมเขายังใส่แค่เสื้อยืดกับชั้นใน


.


.


อย่าบอกนะว่า....



“ไม่ ไม่ ไม่จริงนี่แค่ฝันไป มันไม่จริงนี่เรื่องโกหกตื่นสิวะไอ้แบค!”แบคฮยอนตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติถ้าหากนี่เป็นความฝันก็คงจะเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิตของเขา


เขาคงไม่ได้เสียประตูหลังไปใช่ไหม?


.



เซฮุนลุกขึ้นยืนแล้วบิดตัวคลายเมื่อยเล็กน้อย เขาหันกลับมามองแบคฮยอนที่กำลังพยายามทำร้ายตัวเองอยู่


“ตีให้ตายก็ไม่ตื่นหรอก ยาสีฟันกับผ้าเช็ดตัวอยู่ในตู้ในห้องน้ำส่วนเสื้อผ้าหาใส่เอาเอง อ้อ~อีกอย่างเมื่อคืนฉันไม่ได้ทำอะไรนายไม่ต้องคิดมาก พอดีฉันไม่ชอบอะไรเหม็นๆแค่ลมหายใจนายก็เน่าจะตายอยู่แล้วใครจะไปทำอะไรลง”เซฮุนพูดจบก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้แบคฮยอนยืนค้างอยู่ที่เดิม


ไม่ชอบอะไรเหม็นๆ


แถมยังบอกว่าเน่าอีกเหรอ?



แหม~พ่อคุณรูปหล่อตัวหอมเหลือเกิน



ถึงจะเจ็บใจที่แอบโดนอีกคนด่าแต่แบคฮยอนก็โล่งใจที่ไม่ใช่แบบที่ตัวเองคิด


คนตัวเล็กรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำใส่กลอนประตูอย่างแน่นหนาเพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีใครสามารถเปิดเข้ามาได้แน่นอน แบคฮยอนสำรวจตัวเองผ่านกระจกเขาสำรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียดเพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีอะไรสึกหรอ


เมื่อคืนเขาจำได้ว่าไปดื่มกับรุ่นพี่และคยองซูหลังจากนั้นเขาก็ขอดื่มต่อคนเดียว แบคฮยอนพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง


.


.


เดี๋ยวคืนนี้จะให้ขึ้นคร่อมทั้งคืนเลยครับ


แบคฮยอนรู้สึกแข้งขาอ่อนขึ้นมาทันที เขาจำได้แล้ว เขาจำเรื่องเมื่อคืนได้แล้ว


เมื่อคืนเขาเกือบถูกแฝดที่ไหนไม่รู้มาลากไปโชคดีที่มีคนมาช่วยทันแสดงว่าคนๆนั้นคือท่านประธาน แล้วทำไมท่านประธานถึงมาช่วยเขาได้ แต่ไม่ว่ายังไงครั้งนี้เขาก็ติดหนี้ท่านประธานเสียยกใหญ่ คนตัวเล็กยกมือขึ้นมากุมขมับเขาควรทำยังไงดีทั้งที่ท่านประธานอุตส่าห์มาช่วยแต่เขากลับตื่นมาก็ด่าอีกคนเสียยกใหญ่


คนตัวเล็กยีหัวตัวเองไปมาแล้วคิดวิธีขอโทษอีกคนแต่ถ้าไปขอโทษเขาก็เสียฟอร์มนะสิ แต่เซฮุนก็ผิดนะที่มาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาตามใจชอบแถมยังตื่นมาอยู่ในท่าล่อแหลมเป็นใครก็ต้องเข้าใจผิดทั้งนั้นแหละ


อึก!แบคฮยอนรีบวิ่งไปที่ชักโครกอาหารและน้ำที่กินเข้าไปเมื่อคืนไหลย้อนคืนออกมาจนหมด คนตัวเล็กทำหน้าหยีแล้วรีบกดชักโครก เขายกแขนขึ้นมาดมกลิ่นกายตัวเอง


จะว่าไปตัวเขาก็เหม็นจริงๆนั่นแหละ

 

 .


.


.

 

 

แบคฮยอนค่อยๆเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วยื่นหน้าออกไปสำรวจว่ามีใครอยู่หน้าห้องหรือเปล่า เมื่อไม่เห็นมีใครคนตัวเล็กก็รีบวิ่งไปล็อคกลอนห้องแต่งตัวที่อยู่ติดกับห้องน้ำ ภายในห้องแต่งตัวมีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่อยู่ทั้งสองข้าง ถัดไปมีชั้นกระจกวางเนคไทน์ หมวก และนาฬิกาอย่างเป็นระเบียบจะว่าไปห้องนี้ดูกว้างขวางมาก ในห้องน้ำก็มีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่แถมยังมีชั้นหนังสือในห้องน้ำอีกด้วย แต่คงเทียบไม่ได้กับห้องนอนที่มีขนาดใหญ่กว่าหลายเท่า


คนตัวเล็กพยายามค้นหาเสื้อที่ตัวเล็กที่สุดพอให้เขาใส่ได้แต่ทุกตัวกลับตัวใหญ่ไปหมด แบคฮยอนเปิดลิ้นชักเพื่อจะหาซับในใส่ถึงจะรู้สึกอายๆที่ต้องมาหยิบจับของส่วนตัวคนอื่นแต่มันก็ช่วยไม่ได้เพราะมันจำเป็น แบคฮยอนหยิบซับในออกมากางดูก็ได้แต่เบ๊ปากออกมา



“ชิ้ ใส่อะไรตัวใหญ่ๆเปลืองผ้าเย็บชะมัด”แบคฮยอนบ่นออกมาเบาๆแล้วพับเก็บเอาไว้ที่เดิมสงสัยคงต้องใส่ตัวเก่าไปก่อน เขาค้นจนเจอกางเกงบอลหูรูดหนึ่งตัวเลยหยิบคู่มากับเสื้อยืดตัวใหญ่อีกตัวพอให้ตัวเองใส่ไปก่อน คนตัวเล็กรีบแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วเดินออกไปจากห้อง


แบคฮยอนอ้าปากค้างให้กับความหรูและความกว้างของห้อง มีทั้งห้องกระจกที่เป็นฟิตเนต มีบันไดลงไปอีกชั้นข้างล่างเป็นเก้าอี้นั่งเล่น มีการจัดสัดส่วนแต่ละพื้นที่เป็นอย่างดีแต่สายตาพลันไปสะดุดกับใครบางคนที่ใส่เพียงชุดคลุมกำลังเดินไปเดินมาในครัว คนตัวเล็กแอบย่องไปหาอีกคนเบาๆเพื่อแอบดูว่าอีกคนกำลังทำอะไร


“ถ้าเสร็จแล้วก็มาช่วยกันถือไม่ใช่ยืนไร้ประโยชน์แบบนี้”


แบคฮยอนสะดุ้งออกมา นี่เขาอุตส่าห์แอบย่องมาตั้งนานถ้ารู้ตัวแล้วทำไมไม่รีบทักตั้งแต่แรกเล่า


“ครับ”คนตัวเล็กรีบเดินเข้าไปในครัวแล้วยกแก้วกาแฟตามหลังอีกคนมา เซฮุนวางจานอาหารลงบนโต๊ะแล้วนั่งลง แบคฮยอนเลยนั่งลงฝั่งตรงข้าม


ในจานเป็นอาหารง่ายๆอย่างขนมปังปิ้งทาแยม ไข่ดาวและกาแฟแบคฮยอนมองอาหารในจานสลับกับมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม


ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างท่านประธานจะมีน้ำใจทำอาหารเผื่อเขาด้วย


“กินสิ ปวดหัวหรือเปล่า”เซฮุนถามออกมาเมื่อเห็นอีกคนนั่งเงียบไปแถมไม่ยอมแตะอาหารในจาน


“ไม่ครับ”แบคฮยอนยิ้มเจื่อนให้คนตรงหน้าแล้วตัดไข่ดาวเตรียมเข้าปาก การที่ท่านประธานทำแบบนี้ทำเอาคนตัวเล็กรู้สึกผิดไม่น้อย




“แล้วพร้อมเซ็นใบลาออกวันไหนละ”เซฮุนพูดพร้อมเท้าคางมองคนตรงหน้าแบคฮยอนแสดงท่าทางตกใจอย่างเห็นได้ชัด ช้อนที่ถือค้างไว้หล่นลงกระทบจานกระเบื้องจนเกิดเสียงดัง


“ลาออก ลาออกทำไมครับ?ผมทำงานไม่ดีเหรอหรือว่าเป็นเพราะเรื่องนี้ ถ้าเป็นแบบนั้นผมขอโทษครับผมไม่ได้ตั้งใจได้โปรดอย่าไล่ผมออกเลยนะครับ”แบคฮยอนรีบลุกจากเก้าอี้ลงไปนั่งคุกเข่าลงบนพื้น


เขาขอถอนคำพูดที่บอกว่ารู้สึกผิดออกไปให้หมด!!


มันไม่ใช่แค่เรื่องตอนนี้แต่เมื่อคืนนายก็ส่งข้อความหยาบคาย ใช้ภาษาวิบัติแถมท้าทายผมอีกมันสมควรแล้วเหรอที่ฉันจะจ้างนายต่อ?”เซฮุนกอดอกแล้วเลิกคิ้วมองคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า แบคฮยอนกัดปากตัวเองแล้วยกมือสองข้างขึ้นเหนือหัว


“ขอร้องนะครับผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่เมาผมส่งอะไรไปยังไม่รู้ตัวเลย”


“เขาว่ากันว่าเวลาคนเมาเขาจะเผยความในใจออกมา”เซฮุนแสยะยิ้มมุมปากออกมาเมื่อเห็นคนตัวเล็กก้มหน้างุด


“ผมขอโทษครับทำโทษผมก็ได้แต่อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ”แบคฮยอนช้อนสายตาขึ้นมองอีกคน ในเมื่อถึงขั้นนี้แล้วแบคฮยอนคงต้องงัดลูกไม้ออกมาใช้ ทำแบบนี้ทีไรเสร็จทุกรายมีหรือที่จะหลุดพ้น 


“ทำโทษงั้นเหรอเป็นความคิดที่ดี แล้วจะทำอะไรกันดีละ?”


แต่คงต้องยกเว้นเซฮุนไว้หนึ่งคนแล้วกัน


คนตัวสูงขยับเก้าอี้ให้ตรงกับคนตรงหน้า เขาโค้งตัวลงจนใบหน้าอยู่ระดับเดียวกันกับอีกคน แบคฮยอนมองอีกคนด้วยความสงสัยว่าคนตรงหน้าจะทำอะไร


มือหนาค่อยๆเชยคางเล็กให้แหงนหน้าขึ้นมาสบตากับเขา แบคฮยอนสะดุ้งตกใจเล็กน้อยแต่ก็ต้องนั่งนิ่งยอมให้คนตรงหน้าเพราะคนตัวเล็กเกิดอาการทำตัวไม่ถูก แต่แบคฮยอนสามารถรับรู้ได้ถึงสายตาคมที่จ้องมาทางเขา


เซฮุนค่อยๆขยับใบหน้าของตนเข้าไปใกล้อีกคนจนมีระยะห่างกันเพียงคืบเดียว เขารู้สึกถึงลมหายใจของคนตรงหน้าที่หยุดชะงักไปชั่วขณะแต่นั่นยิ่งทำให้เขาอยากแกล้งคนตัวเล็กต่อ


“จะ จะทำอะไรครับ”คนตัวเล็กถามเสียงตะกุกตะกัก แต่คำตอบที่ได้รับมีเพียงรอยยิ้มบางๆที่มุมปาก แบคฮยอนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆที่รินรดอยู่ที่ปลายจมูกทำเอาขนลุกซู่


ตึกตักตึกตัก


คนตัวเล็กเริ่มหายใจเริ่มติดขัดเมื่อใบหน้าของอีกคนอยู่ห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขาหลับตาปี๋ไม่อยากรับรู้เหตุการณ์ตรงหน้า


 “หึ คิดว่าฉันจะทำอะไรนายเหรอ”คนตัวเล็กค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเซฮุนนั่งกอดอกมองมาที่เขาอยู่


ทำไมเขาถึงรู้สึกเสียดายนะ ไม่เอาน่าแบคฮยอนนี่นายกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย!


“ใช่ เอ้ย! ไม่ครับ”


“แน่ใจ? แต่นายจะคิดอะไรก็เรื่องของนาย กินเสร็จก็ล้างจานให้ฉันด้วยนะ”คนตัวสูงทำท่าจะลุกขึ้นแล้วหันหลังเดินออกไป


“แล้วไม่ทำโทษเหรอครับ”คนตัวเล็กรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองให้ตายนี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ ท่านประธานอุตส่าห์ไม่สนใจแล้ว


“ทำไมอยากโดนเหรอ อย่าพึ่งรีบสิ”


“งั้นแสดงว่าผมไม่ได้ถูกไล่ออกใช่ไหมครับ!”แบคฮยอนร้องออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง คนตัวสูงไม่ตอบทำเพียงยักไหล่เบาๆแล้วหันหลังเดินหนีเข้าห้อง


“เดี๋ยวก่อนครับ! ผมได้ทำงานต่อใช่ไหมครับ! ท่านประธานเปิดประตูก่อน”แบคฮยอนรีบวิ่งตามคนตัวสูงไปแต่เซฮุนกลับปิดประตูใส่เขาแถมยังล็อคห้องอีก


“ถ้ายังไม่หยุดเคาะนายได้ออกจริงๆแน่”คนตัวเล็กชะงักมือที่กำลังเคาะประตูอยู่ทันที บางทีเขาควรไปล้างจานแล้วนั่งรออีกคนเงียบๆดีกว่า

 

 

.

.

.

.

.

.



“เรามาที่นี่ทำไมครับ”

.

“ท่านประธานครับตอบผมสิ”

.

“นี่มันเรื่องอะไรครับเนี่ย”

 




“นายช่วยอยู่เงียบๆจะได้ไหม!”แบคฮยอนยืนสงบเสงี่ยมแล้วก้มหน้างุดจนคางชิดอก


ชิ้! จะไม่ให้เขาพูดได้ไงในเมื่ออยู่ดีๆท่านประธานก็ลากเขามาห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง ถามอะไรก็ไม่ตอบแถมไม่อธิบายอะไรเลย


แบคฮยอนก้มลงมองสภาพของตัวเอง ผมไม่ได้หวี เสื้อยืดตัวหลวมโพรกที่ใส่แล้วไหล่ตกต้องคอยดึงเอาไว้ กางเกงบอลเหมือนใส่นอนกับรองเท้าคัทชูเงาวับ


ตัดภาพไปที่อีกคนเสื้อเชิร์ตขาวปล่อยชายกับกางเกงสามส่วนสีเนื้อ ไม่ว่าจะมองยังไงคนอื่นก็คงไม่รู้ว่าเรามาด้วยกันอย่าคิดว่าแบคฮยอนไม่เห็นคนที่เดินผ่านไปมาหัวเราะเขานะ แต่พอกับเซฮุนคนอื่นกลับมองด้วยความชื่นชม What!!!


หรือนี่จะเป็นการลงโทษให้เขาอับอายต่อหน้าประชาชน ถ้าใช่บอกเลยว่าจิ้บๆ


แต่สุดท้ายคนตัวเล็กก็ต้องเดินตามอีกฝ่ายไปเงียบๆ คนตัวสูงเดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังราคาสินค้าแต่ละตัวเกือบเทียบเท่าเงินเดือนของแบคฮยอนทั้งเดือน


แบคฮยอนพยายามไม่ให้ตัวแตะต้องกับอะไรทั้งนั้นเพราะถ้าเกิดของเสียหายหรือชำรุดขึ้นมา แบคฮยอนคงต้องขายทรัพย์สินจนหมดตัวแน่


“ถือนี่ไว้ ตัวนี้ ตัวนี้ แล้วก็ตัวนี้ โอ้ะ เอาตัวนี้ด้วย”คนตัวเล็กรับเสื้อจากอีกฝ่ายที่โยนมาแทบไม่ทัน คนอะไรนึกจะทำก็ทำถ้าโยนแล้วตกพื้นขึ้นมาจะว่าไง


“ท่านประธานจะเอาไปทำอะไรครับ เท่าที่ผมเห็นตู้เสื้อผ้าที่ห้องเต็มแล้วนะครับ”แบคฮยอนหันไปมองเซฮุนที่ยังคงเลือกเสื้อผ้าแล้วโยนมาทางเขาอย่างไม่หยุดหย่อน พอพนักงานจะมาช่วยคนตัวสูงก็บอกว่าไม่เป็นอะไร


นี่! คนถืออยู่ทางนี้ attention me!!!!!


“เอาไปลองทุกตัว”


“ครับ? ผมเหรอ”คนตัวเล็กทำหน้าตกใจพลางมองกองเสื้อผ้าในมือ


“อืม”


“ไม่เอาผมไม่ลอง”


“ไป ลอง”


“แล้วจะให้ผมลองไปทำไม”


“ของฟรีจะเอาไหม”คิ้วหนาเลิกขึ้นข้างหนึ่งพลางกอดอกมองคนตัวเล็ก


.....แหม่ เก็บเอาไว้ใส่สักตัวคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง


“ไม่ได้เห็นแก่ของฟรีนะ แต่ผมแค่เกรงใจเฉยๆหรอก”ผมว่าพลางเดินไปยังห้องลองชุดทันที เซฮุนกระตุกยิ้มเมื่อเห็นคนตัวเล็กวิ่งแจ้นไปยังห้องลองชุดทันทีที่พูดจบ


แบคฮยอนยกเสื้อขึ้นมาทาบกับตัวเองแล้วส่องกระจก ไม่ว่าจะตัวไหนก็ดูดีไปหมดจนอยากจะเหมาให้หมดกองแต่เกรงว่าเงินในบัญชีคงจะไม่พอ จะว่าไปเซฮุนก็มีเซนส์เรื่องการแต่งกายเหมือนกันนะเนี่ยเพราะเสื้อที่หยิบมาให้เขาแต่ละตัวมีแต่ตัวสวยๆทั้งนั้นเลย คนตัวเล็กตัดสินใจหยิบเสื้อคอปกแขนสั้นลายทางสีชมพูอ่อนขึ้นมาสวมกับกางเกงขาสองส่วนขาว


คนตัวเล็กยื่นหน้าออกมาจากประตูแล้วส่งยิ้มให้อีกคนที่นั่งรออยู่ คนตัวสูงนั่งไขว่ห้างแล้วพิงโซฟาด้านหลังเขาขมวดคิ้วทันทีที่เห็นเสื้อผ้าของอีกคน




“เป็นยังไงครับ ดูดีใช่ไหม”คนตัวเล็กว่าพลางหมุนตัวโชว์ให้อีกคนดู


“ไปเปลี่ยนมาใหม่”


“ทำไมครับ ผมว่-


“ไป! เปลี่ยน!


“ครับ”แบคฮยอนเดินคอตกกลับเข้าไปในห้อง 


เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิร์ตสีเขียวตองอ่อนกับกางเกงขายาวสีครีมออกมาแต่กลับโดนท่านประธานไล่กลับเข้ามาเปลี่ยนอีกครั้ง แบคฮยอนเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเกือบสิบชุดเขาตัดสินใจหยิบเสื้อผ้าชุดสุดท้ายที่ยังไม่ลองขึ้นมาเพราะแบคฮยอนคิดว่ามันออกจะธรรมดาไปหน่อย เขาหยิบเสื้อแขนยาวคอกลมสีขาวกับกางเกงสองส่วนสีน้ำตาลเข้มขึ้นมาสวมตรวจเช็คความเรียบร้อยแล้วเดินออกมานอกห้องลอง



ถ้าครั้งนี้ไม่ได้ก็ไม่รู้จะลองอะไรแล้วนะ



แบคฮยอนมุ่ยหน้าแล้วเดินออกจากห้องลองชุด ถึงจะฟรีแต่เล่นลองไปสิบชุดแบบนี้เขาก็ไม่ไหวนะ




นี่คนนะครับไม่ใช่ตุ๊กตา จะได้มาจับลองๆแล้วไม่เอา!!





เซฮุนเงยหน้าจากจอโทรศัพท์ขึ้นไปมองคนตรงหน้าที่ยืนทำหน้ามุ่ยหันมาทางเขาอยู่ คนตัวสูงกระตุกยิ้มแล้วลุกขึ้นยืนเขามองอีกคนหัวจรดเท้า แบบนี้สิถึงจะดูดีหน่อย


“ผมเอาทุกตัว”เซฮุนหันไปบอกพนักงาน ทำเอาแบคฮยอนตกใจจนตาโตเท่าไข่ห่าน


“ครับ? ซื้อไปทำไมเยอะแยะ”แบคฮยอนรีบวิ่งไปกันตัวพนักงานสาวเอาไว้แล้วหันไปพูดกับอีกคน


“เรื่องของฉัน”เซฮุนตอบเสียงเรียบแล้วส่งสายตาให้พนักงานสาวแกมบังคับว่าให้ไปจัดการเรื่องชุดเดี๋ยวนี้


ชิ้ เชิญเลยครับ ยังไงผมก็ขัดใจคุณประธานไม่ได้อยู่แล้วนี่


“ถ้าอย่างนั้นจะให้ผมลองทำไมเยอะแยะ ผมขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนละกัน”คนตัวเล็กว่าพลางหันหลังเดินกลับไปที่ห้องลองชุด




“จะเปลี่ยนทำไม ใส่ตัวนี้แหละน่ารักแล้ว”


“ครับ?”คนตัวเล็กชะงักแล้วหันไปมองอีกคนที่พูดประโยคชวนให้เขาตกใจ


“เหมือนบีเกิ้ลดี”เซฮุนกระตุกยิ้มเมื่อเห็นคนตรงหน้าทำหน้าเหวอ คนตัวสูงเดินไปยังเคาน์เตอร์เพื่อไปชำระค่าเสื้อผ้าต่างๆ


“เดี๋ยวนะครับ ท่านประธานบอกว่าผมเป็นหมาเหรอ”นี่ท่านประธานด่าเขาทางอ้อมใช่ไหม


แบคฮยอนรีบเดินตามอีกคนไปแต่เซฮุนไม่ตอบเขายื่นบัตรเครดิตให้พนักงานแล้วหันมามองแบคฮยอน


“ถือซะ”เซฮุนยื่นถุงที่ได้รับจากพนักงานไปให้คนตัวเล็ก แบคฮยอนมองจำนวนถุงอย่างอึ้งๆแล้วรับไปถือ เขามองคนตัวสูงที่ชำระจ่ายของเสร็จก็เดินออกไปจากร้านทิ้งเขาให้ถือของพะรุงพะรังอยู่คนเดียว

 


 .

.


.


.

.



แบคฮยอนแอบกร่นด่าอีกคนอยู่ในใจ หลังที่เซฮุนทิ้งเขาไว้ในร้านเสื้อผ้าคนเดียวเขาก็ต้องรีบหิ้วของทุกอย่างตามอีกคนออกมา ตอนนี้แบคฮยอนกำลังนั่งรออีกคนที่เก้าอี้กลางห้างเพราะเซฮุนขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เขาถอนหายใจออกมาเบาๆหลังจากที่โดนลากเข้าไปยังร้านรองเท้าต่อ พอมองของที่วางอยู่พื้นก็ยิ่งเหนื่อยใจ เหมือนจะได้รางวัลแต่ก็เหมือนโดนทำโทษไปในตัวทั้งๆที่เดินไปไม่กี่ชั่วโมงแต่แบคฮยอนกลับรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่างกาย


พรึบ


แบคฮยอนมองไอศกรีมที่ถูกยื่นมาตรงหน้า เมื่อหันไปมองว่าใครเป็นคนยื่นมาก็พบคนตัวสูงที่กำลังอยู่ในความคิดของเขาตอนนี้พอดี


“ของผมเหรอครับ”


“อืม”


“โห รสสตรอเบอร์รี่คิทแคทหน้าวิปครีมท๊อปปิ้งเกล็ดน้ำตาล!ของโปรดผมพอดีเลยขอบคุณนะครับ”คนตัวเล็กรีบรับถ้วยไอศกรีมมาจากอีกคนแล้วยิ้มออกกมาจนตาหยี


“ไม่เปลี่ยนเลยนะ”


แบคฮยอนไม่ทันได้ยินคำที่คนตัวสูงพูดเพราะกำลังดื่มด่ำกับรสชาติหวานๆของไอศกรีมอยู่ เขานั่งลงข้างๆคนตัวเล็กเซฮุนทานส่วนของตัวเองพลางหันไปมองอีกคนที่ดูมีความสุขกับของหวานตรงหน้าเหลือเกิน ทำเอาเขาแทบจำใบหน้ามุ่ยกับริมฝีปากเล็กที่ชอบแอบบ่นเขาตลอดทางแทบไม่ได้


“เลอะไปหมดแล้ว กินยังไงให้เลอะแบบนี้นายโตแล้วนะ”


“ไม่เลอะสักหน่อย”แบคฮยอนยู่หน้าแล้วตักไอศกรีมเข้าปากต่อทำเอาคนตัวสูงหัวเราะออกมาเบาๆกับท่าทีเด็กๆของอีกคน ตอนเด็กๆกินเลอะอย่างไรโตขึ้นมาก็เลอะแบบนั้น สมกับเป็นแบคฮยอนจริงๆ


“แบคเกิ้ลจอมเลอะจริงๆเลย”คนตัวเล็กชะงักทันทีแล้วหันไปมองคนตัวสูง เซฮุนหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นไปเช็ดมุมปากกับคางให้อีกคน

 


.


.


.



“ฮ่าๆ แบคกินไอติมเลอะหมดเลย” 

 

“ไม่เย๊อะนะ เซอุนอย่ามาโกหกแบคเลย”เด็กชายแบคฮยอนทำหน้ามู่เมื่อเห็นคนอีกคนหัวเราะเยาะเขาอยู่

 

“นี่ไง เลอะหมดเลยแบคเกิ้ลจอมเลอะเทอะชัดๆ”

 

“อะไยคือแบคเกิ้ลจอมเยอะเทอะอะ”

 

“ก็นี่ไงแบคฮยอนหน้าเหมือนหมาบีเกิ้ลแถมชอบกินมุมมามจนเลอะเทอะไปหมดเลย”

 

“เหรอ แต่น้องบีเกิ้ลน่ารักนะ แก้มงุ้ยๆตาแป๋วๆน่ารักมากเลย”

 

“ใช่ เหมือนแบคเลย”คนตัวเล็กพูดจบก็ยิ้มให้คนตรงหน้าโดยที่แบคฮยอนก็ส่งยิ้มบีเกิ้ลตอบกลับอีกคน

 

 .


.


.



แบคเกิ้ลจอมเลอะเทอะ มีแต่เซอุนเท่านั้นแหละที่จะเรียกเขาแบบนี้ แบคฮยอนจ้องหน้าอีกคนทำเอาเซฮุนทำหน้างงเขาลูบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อหาว่ามีอะไรติดหน้าเขาหรือเปล่า






“มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ”






“เซอุน”







รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
ใครว่านุ้งแบคเปงบีเกิ้ล น้องแบคเปงคน(น่ารัก)นะ!






-.-.-.-.-.-.-.-.-.-




04.06.2561 (40%)

กรุบกริบ มาทีละนิดแต่จิตแจ่มใส
มาช้าดีกว่าไม่มานะ ฮิๆ 
ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีอะไร?  จริงจรี้งงงง 


27.06.2561 (100%)



วันนี้เอานุ้งแบคเกิ้ลมาฝากค่ะ ไรท์อาจจะมาอัพช้านิดนึงนะเพราะช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว TT 
อาทิตย์หน้าก็มีสอบรายจุด แต่ไรท์จะพยายามมาอัพนะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและชื่นชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ
<3 <3 <3 <3 <3







คอมเมนต์กดเฟบเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ <3
ติดแท็ก #ฟิคประธานโอ ได้เลย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

213 ความคิดเห็น

  1. #192 ju_dekba (@ju_dekba) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:20
    แงง แบคเกิ้ลจอทเลอะเทอะ
    #192
    0
  2. #150 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:40
    อยากได้เซฮุนแล้วนะ ;-;
    #150
    0
  3. #111 wwirulpattt (@jessyzaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 22:20
    โอ้ยยยน่ารักจั้งงง
    #111
    0
  4. #106 yok_tsk (@yok_tsk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:58
    เปย์นะเราอ่ะ
    #106
    0
  5. #72 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 18:01

    งือออออรออนะคะสนุกชอบบสู้ๆค่ะยัยน้องน่ารักมากๆ

    #72
    0
  6. #71 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:51
    เซฮุนมีความเปย์555
    #71
    0
  7. #70 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:51
    งืออ เซอุนนน จำได้แล้ววว
    #70
    0
  8. #69 KoiiArisa-Bbh (@KoiiArisa-b) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 11:13
    จำได้แล้วงือออ
    #69
    0
  9. #68 LemonSoda-227 (@kengdecha003) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 10:52
    งือจำได้แล้ว &#128557;
    #68
    0
  10. #67 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 05:54
    น้องจำได้~~
    #67
    0
  11. #66 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 00:11
    แงงงงง ดีใจอ่า แบคจำเซอุนของแบคได้แล้วใช่มั้ย งื้ออออ สนุกมากค่ะไรท์ รอตอนหน้าไม่ไหวแล้ว
    #66
    0
  12. #65 เมียเซฮุนนา (@_oohsehun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 23:18
    แบคจำได้แล้วใช่มั้ยยจำเซอุนได้แล้วใช่มั้ย!!!! เซนี่ก็แสบจริงๆแกล้งไปเรื่อยเลยยย5555
    #65
    0
  13. #64 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 22:45
    แบคจำเซฮุนได้แล้วใช่ไหม รอติดตามนะคะไรท์สู้ๆ
    #64
    0
  14. #63 tawal (@tawaln04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 22:41
    คุณประธานชอบแกล้ง แบคก็ตลก น่ารัก
    #63
    0
  15. #61 เมียเซฮุนนา (@_oohsehun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 23:58
    พี่เซคนบว้าาาาแกล้งน้องไปเรื่อยเลยย
    #61
    0
  16. #59 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:55
    จะทำอะไรดีน้ออออ//////
    #59
    0
  17. #57 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 17:35
    ฮืออออบอสจะทำไรแบคคค
    #57
    0
  18. #56 tawal (@tawaln04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 08:13
    บอสจะให้ทำอะไรคะ แกล้งน้องแน่ ๆ
    #56
    0
  19. #55 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 22:43
    บอสสสสสขี้แกล้งงงงง!!!
    #55
    0
  20. #54 Pahanaku (@Pratinram) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:32
    อีบอสทำอะไรลงไปแงงงง
    #54
    0
  21. #53 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:10
    บอสสสสส
    #53
    0
  22. #52 tawal (@tawaln04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:52
    คุณบอสจะไล่จริงๆ เหรอคะ รอเลย
    #52
    0
  23. #51 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:27
    รอนะคะไรท์
    #51
    0
  24. #50 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:20
    รอนะคะ
    #50
    0