| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน #HunBaek feat.EXO

ตอนที่ 2 : MY BOSS 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    29 เม.ย. 61




 


| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน








Chapter 2




คนตัวเล็กกำลังตั้งใจอ่านข้อมูลคร่าวๆของบริษัทว่าสามารถติดต่องานกับแผนกอื่นๆได้อย่างไร ที่จริงพี่ซอฮยอนอธิบายกับเขาแล้วแต่แบคฮยอนกลับมาอ่านอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


รุ่นพี่ไม่มีเวลาพาผมไปดูแผนกอื่นๆเพราะเอกสารที่กองสูงเท่าภูเขาขนาดผู้ช่วยเลขาอย่างคยองซูยังมีเอกสารวางจำนวนมากไม่ต่างกัน คงจะมีแต่แบคฮยอนนี่แหละที่ยังไม่มีงานอะไรทำ เขาก็อยากช่วยนะแต่กลับไม่มีใครเอางานให้เขาทำเลย เอาแต่นั่งมองคนอื่นทำงานแล้วแบคฮยอนรู้สึกผิดเหมือนกินแรงคนอื่น


แบคฮยอนตรวจเอกสารกองนี้ทีนะ ดูประกอบกับข้อมูลในแฟลชไดรฟ์ถ้าผิดตรงไหนก็แก้ได้เลยรุ่นพี่ซอฮยอนเดินถือกองงานเอกสารปึกใหญ่มาวางโต๊ะเขาจนเกิดเสียงดัง ซอฮยอนอธิบายงานอย่างละเอียดเพื่อป้องกันความผิดพลาด เพราะถ้าหากแบคฮยอนทำงานพลาดไปท่านประธานคงจะโวยวายเป็นแน่


ถ้าตัวเลขไม่ตรงกันก็แก้แล้วพิมพ์ใหม่ให้พี่ด้วยนะ ถ้าเสร็จแล้วเอาไปให้พี่ที่โต็ะแล้วพี่จะเอาไปให้ท่านประธานอีกที ฝากด้วยนะ


ครับพอแบคฮยอนพยักหน้าตอบอีกคนซอฮยอนก็เดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเองทันทีแล้วนั่งพิมพ์งานต่อ คนตัวเล็กมองเอกสารที่วางบนโต๊ะของตัวเองขึ้นมาดู


แบคฮยอนบิดตัวไปมาแล้วหยิบเอกสารมากองไว้ตรงหน้าคนตัวเล็กตั้งใจตรวจสอบงานจนเวลาล่วงเลยไปถึงตอนเที่ยง


ไปทานข้าวกันเสียงเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกบ่งบอกเอกลักษณ์ของคยองซูเป็นอย่างดี


แบคฮยอนมองนาฬิกาข้อมือตอนนี้ถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้วเขามองไปทางรุ่นพี่ซอฮยอนที่กำลังเก็บเอกสารอยู่เขาจึงเก็บของตัวเองให้เรียบร้อย


แบคฮยอนกับคยองซูเดินไปหาซอฮยอนที่โต๊ะ


“แล้วท่านประธานละครับ”


“ปกติท่านไม่เคยไปทานกับพวกเราหรอก ส่วนมากจะสั่งเข้าไปในห้องมากกว่า”



เป็นพวกไม่เข้าสังคมสินะ



“แล้วเราจะไปยังไงกัน”แบคฮยอนถามออกมา รุ่นพี่ซอฮยอนยิ้มออกมาแล้วถือกระเป๋าสะพายข้าง


“เดี๋ยวจะไปรถพี่กัน" พวกเราตกลงเสร็จสัพแล้วว่าจะไปทานร้านอาหารไทยที่อยู่แถวบริษัท รุ่นพี่ซอฮยอนบอกว่าเจอรีวิวในอินเทอร์เน็ตว่าร้านนี้รสชาติเหมือนต้นตำรับอาหารไทย


“งั้นเราก็ไปกันเถอะ”เราสามคนหันหลังเตรียมเดินไปที่ลิฟต์




พลั่ก บานประตูของห้องท่านประธานถูกผลักออกมาพวกเราสามคนจึงหยุดนิ่ง



“เอกสารผมเซ็นเสร็จแล้วอยู่บนโต๊ะ”เซฮุนหันไปพูดกับเลขาสาว


“ได้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันเข้าไปเอาค่ะ”รุ่นพี่ซอฮยอนโค้งตัวรับคำ เซฮุนมองนาฬิกาข้อมือแล้วหันมามองลูกน้องทั้งสามคนอีกครั้ง



“พวกคุณจะไปทานอาหารเหรอ”


“เอ้ะ เอ่อ ใช่ค่ะ”เลขาสาวแปลกใจเล็กน้อยแต่ต้องรีบเปลี่ยนท่าทีรับคำ


“ผมขอไปด้วยได้ไหม”


“คะ!? ไปทานกับพวกเราเหรอคะ”เลขาสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ



ร้อยวันพันปีไม่เคยไปด้วยกัน ทำไมวันนี้ท่านประธานถึงได้ขอไปด้วย

หรือทำงานหนักจนเพี้ยน?



“อืม ไปไม่ได้?


ใช่ ไม่ให้ไป แบคฮยอนก็ได้แต่ตอบในใจแล้วยืนสงบเสงี่ยมตัวไว้


“ไปได้ค่ะพวกเรายินดีอย่างยิ่งเลย ใช่ไหม?”ซอฮยอนรีบหันมาส่งซิกให้ผู้ช่วยเลขาทั้งสองคน


“ครับ/ครับ”แบคฮยอนกับคยองซูขานรับพร้อมกัน ถึงจะไม่อยากให้ไปแต่ใครจะกล้าไปปฏิเสธกัน


แบคฮยอนมองไปที่เซฮุนเป็นจังหวะเดียวกันที่อีกคนหันมาทางเขา คนตัวเล็กไม่หลบสายตาแต่กลับขมวดคิ้วเล็กน้อย คนตัวสูงยิ้มมุมปากออกมาแล้วหันกลับไปที่เลขาสาว


แบคฮยอนรู้สึกเกลียดรอยยิ้มนี้ชะมัด ไม่รู้อีกคนตั้งใจหรือเปล่าแต่มันเหมือนตั้งใจกวนเขาเลย


“จะทานที่ไหนกัน”


“ร้านอาหารไทยแถวบริษัทที่พึ่งมาเปิดใหม่ค่ะ”


“งั้นไปรถผมกัน”เซฮุนพูดจบก็เดินไปที่ลิฟต์เลย ทิ้งพวกเราสามคนให้ยืนอึ้งอยู่กับที่จนอีกคนหันหลังกลับมามองพวกเราถึงเดินตามไป




 

แบคฮยอนยืนมองรถหรูราคาหลายล้านที่จอดอยู่ตรงหน้า เขาเคยเห็นแต่ในตู้โชว์แต่ไม่เคยได้ลองนั่งสักครั้ง เซฮุนกดรีโมทเปิดรถแล้วเดินไปเปิดประตูด้านหลังคนขับให้


“ขึ้นมาสิ” 


“ค่ะ/ครับ”พวกเราสามคนรีบเดินไปที่รถแล้วเข้าไปในประตูรถที่ท่านประธานเปิดให้


“เดี๋ยวแบคฮยอน นายนั่งหน้า”คนตัวเล็กชะงักตัวที่กำลังจะเข้าไปนั่งด้านหลัง


“ไม่เป็นไรครับ ผมนั่งหลังดีกว่า”


“ฉันไม่ใช่คนขับรถส่วนตตัวมานั่งหน้าเดี๋ยวนี้”เซฮุนใช้เสียงต่ำบ่งบอกว่าอีกคนต้องทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้น


แบคฮยอนหันไปมองคยองซูที่นั่งอยู่ในรถ คยองซูระบายยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วพูดไม่มีเสียงว่าโชคดีแบคฮยอนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วเดินอ้อมไปนั่งที่ข้างคนขับ


คนตัวสูงยิ้มมุมปากออกมาเมื่อเห็นท่าทางของอีกคน เซฮุนปิดประตูรถแล้วไปนั่งที่ประจำคนขับ 


.

.

.


 

บรรยากาศบนรถเงียบกริบมีเพียงเสียงแอร์ที่ดังคลอเบาๆ มันสร้างความอึดอัดให้คนตัวเล็กเป็นอย่างมากจนรู้สึกว่าทำไมทางมันถึงได้ไกลขนาดนี้ เขานั่งตัวเกร็งตั้งแต่รถออกจากบริษัทจนตอนนี้รู้สึกเหมือนจะเป็นตะคริว


แบคฮยอนหันไปมองคนตัวสูงที่ขับรถอยู่ ดวงตาคมที่มองไปข้างหน้า คิ้วหนาตรง สันจมูกโด่งและสันกรามที่เห็นได้ชัดมันกลับเพิ่มเสน่ห์ให้คนตรงหน้า บวกกับการแต่งตัวที่ดูภูมิฐานยิ่งทำให้เซฮุนดูน่ามองขึ้นไปอีก


“มีอะไรติดหน้าฉันอยู่เหรอ”เซฮุนถามออกมาทั้งที่สายตายังมองถนน


“เอ่อ ผมแค่คิดว่าท่านประธานหน้าคุ้นๆนะครับ แต่คงไม่ใช่หรอก”


“เหรอ แล้วฉันเหมือนใครละ”


“เพื่อนผมตอนเด็กๆครับ แต่ไม่สำคัญหรอกลืมที่ผมพูดไปก็ได้”แบคฮยอนแสร้งหัวเราะออกมาเบาๆ


“ไม่สำคัญงั้นเหรอ?”เซฮุนพูดประโยคของแบคฮยอนซ้ำคิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย


กึก! รถถูกเบรกกะทันหันเพราะเป็นสัญญาณไฟแดง


“ว้ายย”ซอฮยอนร้องออกมาด้วยความตกใจเพราะหน้าเกือบชนกับเบาะด้านหน้าเข้าดีที่เธอดันตัวไว้ทัน แต่ต่างกับคยองซูที่กำลังลูบหัวตัวเองอยู่เพราะเจ้าตัวดันเผลอหลับแล้วหัวชนกับกระจกเข้า


แบคฮยอนกำเข็มขัดนิรภัยแน่นเขารีบหันไปมองคนขับที่ยังนิ่งเหมือนเจ้าตัวไม่ได้ทำอะไร


“ขอโทษทีพอดีผมไม่ทันมองสัญญาณไฟ”เซฮุนหันไปขอโทษคนข้างหลัง แล้วหันกลับไปมองที่ทางเหมือนเดิม


แล้วเขาละ?


นี่จะไม่ขอโทษเขาด้วยเหรอ ทำไมเลือกปฏิบัติแบบนี้เขาไปทำอะไรให้อีกคนไม่ชอบนักหนา


แบคฮยอนเบะปากออกมาแล้วนั่งกอดอกหันไปมองนอกหน้าต่าง บรรยากาศบนรถกลับมาเงียบอีกครั้งแต่ตอนนี้กลับดูอึมครึมกว่าก่อนหน้านี้ คยองซูกับซอฮยอนหันมามองหน้ากันแล้วได้แต่ทำหน้างงเพราะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติแต่กลับไม่มีใครพูดอะไรออกมาจนกระทั่งมาถึงร้านอาหาร


บรรยากาศร้านตกแต่งด้วยต้นไม้ร่มรื่น ข้างในมีลูกค้าหนาแน่นแต่ยังพอมีพื้นที่ว่างสำหรับสี่คนอยู่ แบคฮยอนถูกยัดเยียดทางสายตาจากรุ่นพี่และคยองซูให้นั่งที่ข้างๆเซฮุน เพราะทุกคนล้วนอึดอัดที่มีประธานบริษัทมาร่วมโต๊ะด้วย


“สั่งได้ตามสบายมื้อนี้ผมเลี้ยง ถือว่าเลี้ยงต้อนรับพนักงานใหม่”


“ขอบคุณครับ/ค่ะ”เมื่อกล่าวขอบคุณเสร็จแบคฮยอนก็หันมามองเมนูอาหารในมือ บอกให้สั่งเต็มที่ใช่ไหม ได้! เขาจะสั่งให้มันหมดทุกอย่าง


“ครับงั้นผมเอาเป็นต้มยำกุ้ง ไก่ผัดฉ่า ผัดเผ็ดปลาช่อน ส้มตำ ปลาสามรส ปูผัดผงกะหรี่ ผัดหอยลาย ข้าวผัดรวมมิตร แล้วก็ยำรวมมิตรครับ”คยองซูกับซอฮยอนถึงกับหันมามองคนตัวเล็กที่สั่งไปเกือบ 10 อย่าง ที่จริงแบคฮยอนก็ไม่รู้จักอาหารพวกนี้หรอกแค่เห็นชื่อก็เลยสั่งๆไป เขาหันไปมองคนข้างๆที่ดูไม่สนใจว่าเขาจะสั่งอะไรบ้างมันยิ่งทำให้แบคฮยอนหงุดหงิดเข้าไปใหญ่


“ผมเอาเป็นผัดเปรี้ยวหวานกับทอดมันเพิ่มละกันครับ แล้วคุณสองคนละ”


“เอ่อ..ขอสั่งข้าวสวยก็พอค่ะ”ซอฮยอนยิ้มแหยจะให้สั่งอะไรเพิ่มละ มากันแค่สี่คนสั่งเหมือนกินสิบคน


“แล้วคุณคยองซูละ”


“ข้าวสวยพอครับ”


“งั้นเอาเท่านี้ก่อนครับแล้วก็ขอเป็นมะพร้าวเพิ่มสี่ลูกครับ”


“อาหารทั้งหมด11อย่าง ข้าวสวยรับเป็นโถนะคะ รออาหารสักครู่ค่ะ”เมื่อพนักงานสาวเดินออกไปทั้งโต๊ะก็กลับมาเงียบอีกครั้ง แบคฮยอนเป็นคนที่ไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลยแต่เขาก็ไม่อยากเสวนาร่วมกับคนข้างตัวเท่าไหร่ ในเมื่อเซฮุนทำตัวดีๆกับเขาไม่ได้แล้วทำไมเขาต้องสนใจอีกคนด้วย


“ร้านนี้ตกแต่งสวยจังเลยนะครับ ไว้ครั้งหน้าพวกเรามากันสามคนอีกเนอะ”คนตัวเล็กพูดพลางหันไปยิ้มให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม


“อ่าห์ใช่ ร้านนี้สวยจริงๆ”ซอฮยอนตอบไปอย่างกล้าๆกลัวเพราะรู้สึกเกรงใจท่านประธานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


“มีที่ให้ถ่ายรูปด้วย ไว้ทานเสร็จแล้วเราไปถ่ายด้วยกันสามคนดีไหมครับ”


“ถ่าย 4 คนน่าจะสวยกว่านะแบคฮยอน”ซอฮยอนกดเตียงต่ำลงในประโยคท้ายๆเพื่อเป็นการปรามว่าให้ผู้ช่วยเลขาหยุดพูดได้แล้ว


“ท่านประธานคงไม่อยากถ่ายกับพวกเราหรอกครับ ใช่ไหมครับ?”แต่แบคฮยอนกลับไม่สนใจเขาหันไปทางเซฮุนแล้วแสร้งยิ้มออกมา


“ใครว่าไม่อยากถ่ายละ ผมอยากถ่ายกับพวกคุณมากๆเลย โดยเฉพาะนาย แบคฮยอน”เซฮุนเน้นคำว่านายหนักแน่นพร้อมกระตุกรอยยิ้มมุมปากออกมา ทั้งสองคนจ้องกันเหมือนกำลังเล่นสงครามประสาทกันอยู่ ซอฮยอนที่เห็นท่าไม่ดีจึงสะกิดคยองซูให้ช่วยแต่คยองซูกลับนิ่งไม่ยอมทำอะไร


“ว้าว น้ำมะพร้าวมาแล้วน่าทานจังเลยค่ะ”สุดท้ายก็เป็นเธอที่ต้องแก้สถานการณ์ที่เริ่มจะแย่ลงกว่าเดิม แค่งานหนักคงยังไม่พอใช่ไหม ทำไมเธอต้องมาปวดหัวกับเรื่องแบบนี้เพิ่มด้วย


แบคฮยอนหันมาสนใจมะพร้าวตรงหน้าแทน คนตัวเล็กดูดน้ำมะพร้าวเข้าไปแล้วตาเป็นประกายเหมือนเด็กได้ขนมหวาน แบคฮยอนเป็นพวกเมื่อได้ทานอะไรที่ถูกใจก็จะมีความสุขขึ้นมาทันที เวลาใครทำเขาโกรธก็จะง้อด้วยการซื้อขนมหรือน้ำเป็นการง้อแบคฮยอนแทน


“หวานมากเลย”คนตัวเล็กพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มอารมณ์ดี การได้ทานอะไรที่หวานๆมันทำให้คนตัวเล็กผ่อนคลายเซฮุนยังคงมองไปที่แบคฮยอนอย่างไม่ละสายตา



พยอนแบคฮยอน

นายลืมฉันไปแล้วเหรอ?



“ท่านประธาน ท่านประธานครับ”แบคฮยอนส่งเสียงเรียกอีกคนเมื่อเห็นว่าเซฮุนเงียบไป เพราะตอนนี้อาหารถูกจัดวางอยู่เต็มโต๊ะแต่เจ้ามือกลับไม่ทานสักที กลิ่นหอมๆบวกหน้าตาน่าทานทำเอาแบคฮยอนหิวจนแทบทนไม่ไหว


“อ่าห์ ทานกันเลย”เซฮุนยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยแก้เก้อ นี่เขาเผลอจ้องอีกฝ่ายนานไปหน่อยสินะ


คยองซูตักข้าวสวยใส่จานให้ทุกคน หลังจากนั้นทุกคนก็ลงมือทานอาหารแต่ดูเหมือนแบคฮยอนจะเจริญอาหารเป็นพิเศษคงจะเป็นเพราะครั้งนี้ได้ลองทานอาหารแบบใหม่ๆแถมยังรสชาติถูกปาก คนตัวเล็กหันไปมองจานคนข้างๆที่พร่องไปเล็กน้อยแล้วคิดอะไรดีๆออก


“ท่านประธานครับ ทานเยอะๆนะครับ”แบคฮยอนตักขิงใส่จานให้เซฮุน


“แบคฮยอน”ซอฮยอนกดเสียงต่ำเพื่อปรามแบคฮยอน ใครที่ไหนจะไปกินขิงกับข้าวสวย


“ขอบคุณ นายก็ทานนี่เยอะๆจะได้สูงๆ”เซฮุนตักมะเขือเทศในจานผัดเปรี้ยวหวานให้แบคฮยอน คนตัวเล็กกัดฟันพูดขอบคุณอีกฝ่ายไป นี่กำลังด่าว่าเขาเตี้ยทางอ้อมหรือเปล่า


เซฮุนตักไก่ใส่จานเพิ่มแล้วตักขิงที่แบคฮยอนตักให้เข้าปาก แล้วมองไปที่มะเขือเทศในจานแบคฮยอนเหมือนเป็นการกดดันให้แบคฮยอนทานเข้าไป

แบคฮยอนมองมะเขือเทศในจานแล้วได้แต่แอบเบ้หน้าอยู่คนเดียว คนตัวเล็กใช้ช้อนเขี่ยมะเขือเทศไว้ขอบจาน


แบคฮยอนเกลียดมะเขือเทศ!


“เลือกกินเป็นเด็กๆไปได้”แบคฮยอนรีบตักมะเขือเทศเข้าปากทันทีเมื่อเซฮุนพูดจบ


เซฮุนร้องหึออกมาเบาๆ เมื่อเห็นคนตัวเล็กยังอมข้าวอยู่ในปากไม่ยอมเคี้ยว แบคฮยอนเบ้หน้าออกมาเหมือนเด็กที่ไม่อยากกินผัก


“แบคไหวไหม ถ้าไม่ไหวคายก็ได้นะ”ซอฮยอนพูดออกมาเมื่อเห็นผู้ช่วยของตนกำลังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


“อึก อร่อยครับอร่อย”แบคฮยอนฝืนใจรีบเคี้ยวรีบกลืนเข้าไป มือเล็กคว้าแก้วน้ำขึ้นมาดื่มทันทีหลังทานเสร็จ


“อร่อยก็ทานเยอะๆ”เซฮุนทำท่าจะตักแตงกวาเพิ่มให้แบคฮยอน


“พอครับพอ”แบคฮยอนรีบยกมือขึ้นมาห้าม ผักที่เขาเกลียดมากกว่ามะเขือเทศก็คือแตงกวานี่แหละ ไม่ว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงแบคฮยอนจะไม่ยอมกินเด็ดขาด


คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยใส่อีกคนคยองซูกับซอฮยอนยิ้มขำออกมากับท่าทางเด็กๆของแบคฮยอน ทั้งสี่คนนั่งทานอาหารจนเสร็จแบคฮยอนมองอาหารที่เหลือแล้วได้แต่นึกเสียดายแต่เขาก็อิ่มเกินไปที่จะทานต่อ


“ไม่แปลกใจทำไมแก้มถึงเยอะแบบนี้”แบคฮยอนหันขวับไปมองเซฮุน


จ้าพ่อคุณหุ่นดีเหลือเกิน แบคฮยอนอยากจะแหมถึงดาวอังคาร อ้วนแล้วไงมันหนักหัวท่านประธานเหรอครับ


“มีใครจะเอาของหวานเพิ่มไหมครับ”


“ไม่เอาแล้ว แค่นี้ท้องพี่ก็จะแตกแล้ว”


“งั้นผมเอาลูกตาลลอยแก้วเพิ่มอีกถ้วยครับ”แบคฮยอนหันไปสั่งของหวานกับพนักงาน ซอฮยอนกับคยองซูมองแบคฮยอนอย่างเหลือเชื่อกินไปขนาดนี้ยังจะกินต่ออีกเหรอ


รอสักพักของหวานก็มาเสิร์ฟแบคฮยอนยิ้มทุกครั้งเมื่อของหวานเข้าปาก คนตัวเล็กดูมีความสุขกับของกินเหลือเกินราวกับชีวิตนี้ถ้าขาดของหวานไปคงอยู่ไม่ได้


“อร่อยขนาดนั้นเชียว”เซฮุนอดถามออกมาไม่ได้


“ครับ อร่อยมากท่านประธานจะลองก็ได้นะเดี๋ยวผมป้อน”แบคฮยอนพยักหน้าให้อีกคนแล้วตักของหวานเตรียมจะป้อนอีกคน


เซฮุนมองแบคฮยอนนิ่งๆแล้วร้อง หึ ออกมาในลำคอทำให้แบคฮยอนได้สติว่ากำลังทำสิ่งที่ไม่ควรอยู่ แบคฮยอนยิ้มแหยออกมาแล้วโค้งหัวให้อีกคนแทนคำขอโทษจากนั้นคนตัวเล็กก็ทานของหวานไปคนเดียวเงียบๆ


นี่เขาทำบ้าอะไรเนี่ย น่าอายจริงๆ

 

.

.


เฮ้อ ทำงานวันแรกเหนื่อยชะมัด


หลังจากที่ทานข้าวเสร็จก็ต้องกลับมาเจองานหนักที่บริษัทอยู่ดีๆเอกสารมากมายก็มากองอยู่ที่โต๊ะของแบคฮยอนเพราะดูเหมือนลุกค้าจะขอเลื่อนนัดเข้ามาทำให้แบคฮยอนต้องนั่งพิมพ์งานจนแทบไม่มีเวลาลุกไปไหน เพราะแบบนี้สินะถึงต้องมีผู้ช่วยเลขาถึงสองคน


คนตัวเล็กกระโดดขึ้นไปบนเตียงหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เขาเงยหน้ามองเพดานแล้วปล่อยความคิดไปเรื่อยเปื่อยแล้วก็ไปหยุดอยู่ที่เรื่องของท่านประธานบริษัทหรือเจ้านายของเขา แค่เจอกันวันแรกก็มีเรื่องมากมายให้แบคฮยอนปวดหัวแต่โชคดีที่รุ่นพี่ซอฮยอนกับคยองซูนิสัยดีทำให้แบคฮยอนรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ


แบคฮยอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข้อความ ปกติเขาเป็นคนไม่ค่อยเล่นโซเชียลถ้าใครมีธุระอะไรก็จะคุยผ่านการโทรมากกว่า


สบายดีไหมแบค

จำฉันได้ไหม


แบคฮยอนกดเข้าอ่านข้อความที่ถูกส่งจากเพื่อนใหม่ คนตัวเล็กกดเข้าไปดูโปรไฟล์แต่กลับรู้สึกไม่คุ้นหน้าอีกคนเอาเสียเลย


ใครครับ

ย่าห์ นี่นายจำฉันไม่ได้เหรอ

ฉันจงแดไง

จงแด!’

จริงเหรอไปทำอะไรมาทำไมเปลี่ยนไปแบบนี้

 

แบคฮยอนคลิกเข้าไปดูรูปโปรไฟล์อีกครั้งก็ต้องตกใจ ถ้าหากมองดีๆก็คล้ายๆจงแดเพื่อนสมัยมัธยมที่เขารู้จัก แต่ตอนนั้นจงแดยังใส่แว่นทรงเหลี่ยมเหมือนคนแก่ แถมทรงผมยังดูเชยสุดๆ แต่ในรูปกลับเหมือนกำลังถ่ายแบบอยู่เลย นี่เพื่อนของเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอ


พอเรียนจบจงแดก็ไปต่อมหาวิทยาลัยที่อเมริกาตามความต้องการของครอบครัว แบคฮยอนเองก็ยุ่งๆกับการเรียนทั้งสองเลยไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

 

หล่อขึ้นใช่ไหม

ดูดีขึ้นเยอะเลย

กลับมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย

3 เดือนแล้ว

อยากเจอนายจังพรุ่งนี้สะดวกไหม

ได้แค่ตอนเย็นนะ

พอดีต้องทำงาน

ได้เลย เดี๋ยวฉันไปรับ นายทำงานที่ไหนละ

เกรงใจแย่ ไม่เป็นไร

พึ่งรู้ว่านายเกรงใจกับเขาเป็นด้วย

บอกมาเถอะเดี๋ยวไปรับ

ชิ้ นี่นายเป็นเพื่อนฉันจริงเหรอ

บริษัทxxx’

โห บริษัทใหญ่นะเนี่ย

มารับตอนหกโมงนะ

‘OK แล้วเจอกัน

 

แบคฮยอนกดออกจากบทสนทนาแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่หัวเตียง คนตัวเล็กหลับตาลงเพื่อพักผ่อน หมดไปแล้วหนึ่งวันเขาต้องนอนเอาแรงเพื่อเผชิญหน้าในวันถัดไป

 

 .

.

.


“แบคเอกสารที่พี่ให้ได้ยัง”


“ได้แล้วครับ”แบคฮยอนหยิบแฟ้มให้เลขาสาวที่รออยู่ 


“ลูกค้าจะมาตอนไหนครับ”คยองซูหันไปถามซอฮยอน


“พรุ่งนี้”


เมื่อได้ยินดังนั้นผู้ช่วยเลขาทั้งสองคนจึงตั้งหน้าตั้งตากันทำงานในส่วนของตัวเอง อาหารเที่ยงเลยเป็นกาแฟชงคนละแก้วเพราะต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จ รุ่นพี่ซอฮยอนจึงต้องเดินเข้าเดินออกห้องประธานอยู่หลายรอบเพื่อตรวจเอกสาร


“ทำไมต้องมาเลื่อนวันด้วยวะ”แบคฮยอนบ่นออกมาเบาๆ


“ทำไปเถอะ ลูกค้ารายนี้สำคัญ”แบคฮยอนหันไปมองคยองซูที่สายตายังคงจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ เขาอุส่าห์บ่นเบาๆอีกคนยังได้ยินอีกเหรอเนี่ย


ติ้ด


แบคฮยอน เข้ามาแบคฮยอนกดรับสายอีกคนแล้วได้แต่สงสัย ทำไมท่านประธานถึงเรียกเขาเข้าไปแถมน้ำเสียงยังดูหงุดหงิด


แบคฮยอนเคาะประตูแล้วเดินเข้าไปในห้องก็เห็นซอฮยอนกำลังยืนก้มหน้าอยู่ เซฮุนหยุดอ่านเอกสารในมือแล้วเงยหน้ามองผู้ช่วยเลขาคนใหม่ที่สร้างปัญหาให้เขาอยู่ตอนนี้


“แฟ้มงานนี้คุณเป็นคนทำใช่ไหม”แบคฮยอนเดินเข้าไปใกล้โต๊ะแล้วดูเอกสารในแฟ้ม


“ครับ”


“ทำงานสะเพร่าแบบนี้ผมควรจะจ้างคุณต่อไปไหม เรื่องง่ายๆแค่นี้ยังทำพลาดดูซะว่าคุณทำอะไร”แบคฮยอนหยิบแฟ้มขึ้นมาดูก็พบว่าเขาใส่ข้อมูลสลับแฟ้ม


“ผมขอโทษครับ”แบคฮยอนก้มหน้าด้วยความรู้สึกผิด เซฮุนไม่ได้ตะคอกใส่แบคฮยอนแต่อีกคนกลับพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่มันกลับเจ็บยิ่งกว่าถูกตะคอก


“ผมควรทำยังไงกับคุณดีซอฮยอน ผมไว้ใจคุณให้ทำงานนี้”เซฮุนหันไปมองเลขาสาว


“ดิฉันผิดเองค่ะที่ไม่สอนแบคฮยอนให้ดี”เลขาสาวก้มหน้าสำนึกผิด


“ใช่ คุณผิดและผมผิดหวังในตัวคุณมากซอฮยอน"เซฮุนมองไปที่เลขาสาว ซอฮยอนถือเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูง น้อยครั้งที่จะทำงานผิดพลาดถึงในครั้งนี้แบคฮยอนจะทำผิดแต่ซอฮยอนก็ผิดที่ไม่อบรมลูกน้องให้ดีพอถึงได้ทำงานผิดพลาดแบบนี้


"ผมต่างหากครับที่ผิด จะดุก็ดุผมเถอะครับ"แบคฮยอนพูดสวนอีกคนขึ้นมา


"ไม่มีใครสอนเรื่องมารยาทเหรอว่าเขาไม่ให้พูดสวนคนอื่น ผมไม่แปลกใจเลยทำไมงานคุณถึงออกมาเป็นแบบนี้"


แบคฮยอนกำมือตัวเองแน่น แต่ก็ต้องน้อมรับคำเอาไว้เพราะเขาก็ผิดจริงๆที่ทำแบบนี้


"ผมไม่อยากได้พนักงานที่ไร้คุณภาพ ครั้งหน้าอย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้อีก ออกไป!”ซอฮยอนกับแบคฮยอนโค้งตัวให้อีกฝ่ายแล้วหันหลังเดินออกไปจากห้อง


“คิดแล้วว่านายต้องไม่ได้เรื่อง”แบคฮยอนชะงักมือที่กำลังจะปิดประตู แบคฮยอนไม่รู้ว่าอีกคนตั้งใจให้ตัวเองได้ยินคำนี้ไหมแต่แบคฮยอนรู้ตัวว่าตัวเองทำผิด ถึงอย่างนั้นเซฮุนก็ไม่ควรพูดแบบนี้ มันสมควรแล้วเหรอที่ใช้คำแบบนี้กับลูกน้อง


"ท่านประธานก็แบบนี้แหละ อย่าคิดมาก"ซอฮยอนถอนหายใจออกมาแล้วหันไปตบไหล่แบคฮยอนเบาๆ


"ครั้งหน้าก็อย่าพลาดละ ถ้าไม่มั่นใจตรงไหนถามพี่หรือคยองซุได้ แล้วก็อย่าลืมตรวจเช็คดีๆ"การที่ซอฮยอนไม่โกรธยิ่งทำให้แบคฮยอนรู้สึกผิดหนักกว่าเดิม ทั้งที่อีกคนดีกับเขาขนาดนี้แต่แบคฮยอนกลับสร้างความเดือดร้อนให้ เขาต้องเป็นคนที่แย่ขนาดไหนกัน


"ครับ ผมขอโทษนะครับที่สร้างปัญหา"


"คนเราผิดพลาดได้ พี่เข้าใจอีกอย่างบริษัทเรางานเยอะ คงไม่มีเวลาตรวจทานอะไรมากแบคก็ไปแก้งานต่อเถอะ"ผมโค้งตัวให้รุ่นพี่แล้วเดินกลับมาที่โต๊ะตัวเอง


คราวนี้คนแบคฮยอนทำงานรอบคอบยิ่งขึ้นเขาไม่อยากสร้างปัญหาให้ใคร แบคฮยอนจะไม่ยอมให้เซฮุนมาว่าแบคฮยอนหรือรุ่นพี่ซอฮยอนอีกแล้ว








-.-.-.-.-.-.-.-.-.-



29.4.2561 (100%)


สิ่งที่แบคฮยอนไม่ชอบคือมะเขือเทศแต่เหนือกว่านั้นยังมีแตงกวา ส่วนขั้นสุดคงจะเป็นท่านประธานโอเซฮุน
สำหรับตอนนี้ขอตั้งชื่อว่า นุ้งแบคคนกินจุกับท่านประธานผู้เกรี้ยวกราด 


แปะรูปโปรไฟล์จงแด



23.4.2561 (20%)


 รับน้ำจิ้มเบาๆไปกันก่อนนะคะ มาอัพตามคำเรียกร้อง
 ขอบคุณที่ติดตามและชื่นชอบผลงานของไรท์นะคะตอนเห็นมีคนมาคอมเมนต์และให้กำลังใจมันรู้สึกดีมากๆเลย
ที่จริงไรท์แต่งตอนนี้ไปอีกแบบหนึ่งแต่ก็ลบออกแล้วแต่งใหม่บ่อยมาก 5555 





คอมเมนต์กดเฟบเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ <3
ติดแท็ก #ฟิคประธานโอ ด้วยนะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

213 ความคิดเห็น

  1. #167 Alale_kuy (@Alale_kuy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:51
    ทำไมดุจังประท่าน
    #167
    0
  2. #160 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 06:49
    เซฮุนนน แบคแค่สับสนชื่อ 5555 พาลใช่ไหม
    #160
    0
  3. #147 kimpuksepik_ (@pikpicook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:02
    แบคฮยอนเหิมเกริมกับเจ้านายมาก รู้ก
    #147
    0
  4. #138 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:54
    เอ๊ะตอนที่แล้วแบคยังไม่แนะนำตัวเลยนิท่านปธ.รู้ชื่อได้ไงเนี้ย อีกอย่างดูเค้าสนิทกันเร็วจังงง
    #138
    0
  5. #108 wwirulpattt (@jessyzaza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:11
    อย่าใจร้ายกับน้องงง
    #108
    0
  6. #43 bogartttttt (@bellls_ls) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:49
    อย่าดุแบคฮย๊อนนนน;-;
    #43
    0
  7. #26 hb94042 (@HB9404) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 17:40
    ชอบค่ะสนุกรอนะคะสู้ๆ
    #26
    0
  8. #20 Aemikaa (@Aemikaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:29
    มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #20
    0
  9. #19 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:21
    เซฮุนโกรธเพราะแบคจำไม่ได้ใช่ไหมอ่ะ เลยพาลหงุดหงิดใส่แบคตลอด
    #19
    0
  10. #18 JaeJun12 (@JaeJun12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:05
    ชอบค่ะอัพบ่อยๆนะ
    #18
    0
  11. #17 uion (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 19:11
    มาเเล้วววว ยัยหนูสู้ๆ
    #17
    0
  12. #16 uion (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 18:03
    สู้ๆ เราจะรอ สนุกอ่ะ
    #16
    0
  13. #15 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 13:39
    อยากให้น้องนั่งข้างๆก็บอกกก('3')
    #15
    0
  14. #14 airair11144 (@airair11144) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:58
    <p>ชอบๆสนุกๆรอนะคะ</p>
    #14
    0
  15. วันที่ 24 เมษายน 2561 / 18:04
    ละมุนไปอีกกกกกก
    #13
    0
  16. #12 bbyun2543 (@bbyun2543) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 14:26
    ชอบแนวนี้มากกก&#12640;&#12640; สู้ๆนะคะ&#9825;
    #12
    0
  17. #11 hb94042 (@HB9404) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 13:49
    <p>รอนะคะสู้ๆค่ะ</p>
    #11
    0
  18. #9 Aemikaa (@Aemikaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:01
    โง้ยยยยยยย
    #9
    0
  19. #8 JaeJun12 (@JaeJun12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:51
    ชอบมากๆค่ะ
    #8
    0