| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน #HunBaek feat.EXO

ตอนที่ 10 : MY FRIEND 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62


| MY BOSS MY FRIEND | สวัสดีครับท่านประธาน










Chapter 10 








คนตัวเล็กนั่งนิ่งมองอีกคนอย่างอึ้งๆ แบคฮยอนพึ่งจะเห็นชื่อเรื่องภาพยนตร์ที่เขาเข้ามาดู มันคือหนังเกี่ยวกับความรักของวัยหนุ่มสาว แต่มันไม่ธรรมดาที่มันเป็นหนังอิโรติกติดเรทเนี่ยสิ แถมที่นั่งยังเป็นแบบฮันนีมูนและดูเหมือนว่าทั้งโรงจะมีคนมาดูแค่สองสามคู่ ครั้นจะบอกว่าไม่ดูก็ไม่ได้เพราะนั่งอยู่ข้างในและหนังกำลังดำเนินเรื่อง แถมถ้าลุกออกไปเขาคงโดนอีกคนล้อแน่ๆฉนั้นแบคฮยอนจึงต้องจำใจนั่งดูหนังต่อไป

 



โอ้ที่รัก คุณช่างงดงามเหลือเกิน’

หลังจากนั้นฉากจูบรักอันเร่าร้อนก็ได้เริ่มต้นขึ้น ทั้งความคมชัด ทั้งเสียงมาเต็ม ไหนจะมุมกล้องที่แพลนไปยังมือของฝ่ายชายที่กำลังสอดเข้าไปใต้ชุดนอน(ที่เหมือนจะไม่ได้นอน)ของฝ่ายหญิง

ได้โปรดให้เราเป็นหนึ่งเดียวกัน ผมต้องการคุณเหลือเกิน’

ฉันรักคุณค่ะ’

จากนั้นฉากที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง แบคฮยอนพยายามทำเป็นไม่สนใจแล้วเอื้อมมือไปหยิบป็อปคอร์นหวังจะเอามาทานเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเองแทนฉากตรงหน้า



เปรี้ยะ!



เหมือนโดนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านปลายนิ้ว คนตัวเล็กหันไปมองอีกคนภายใต้ความมืดสลัว


โอเซฮุนที่ดูดีในที่สว่าง และมันส่งออร่ามาถึงแม้กระทั่งในที่มืด ทำไมแบคฮยอนถึงมองว่าอีกคนหล่อเหลาเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศพาไปหรือเป็นเพราะสายตาวิบวับที่กระทบกับแสงไฟแต่สิ่งเดียวที่แบคฮยอนไม่เข้าใจที่สุดก็คือ ทั้งๆที่อีกคนกำลังขยับเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้ แต่ทำไมแบคฮยอนกลับไม่ถอยหลังหนีนะ


อร้างงง’

เสียงครางหวิวจากในหนังที่ดังขึ้นมาช่วยเรียกสติของแบคฮยอนให้กลับคืนมาก่อนที่อะไรๆ จะไปไกลมากกว่านี้



"เอ่อ...บรรยากาศมันแปลกๆเนอะ"คนตัวเล็กพูดขึ้นมาแล้วสบตากับอีกฝ่ายเพียงชั่วครู่แล้วรีบชักมือกลับเปลี่ยนไปหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแทน




หมับ!


พรึบ!




มือหนาดึงอีกคนเข้ามาประชิดตัวแล้วใช้มืออีกข้างรั้งใบหน้าของอีกคนเพื่อรับรสสัมผัสจากเขา ริมฝีปากหยักประทับลงที่อวัยวะเดียวกันของคนตัวเล็ก


แบคฮยอนตกใจจนตาค้าง มือเล็กกำแก้วน้ำในมือแน่น โชคดีที่มันเป็นพลาสติกอย่างหนาไม่อย่างนั้นน้ำคงทะลักออกมาเลอะอีกคนแล้ว


นี่เป็นการจูบที่ไม่ได้มีการลุกล้ำ เป็นจูบที่ไม่ได้เร่าร้อนรุนแรงเหมือนในหนัง แต่มันคือจูบที่ริมฝีปากของเขาทั้งคู่สัมผัสกัน แต่แค่เพียงเท่านี้มันกลับทำให้หัวใจของทั้งสองเต้นระรัว 






"อันนี้บรรยากาศไม่ได้พาไป แต่ฉัน….ตั้งใจเองเซฮุนผละริมฝีปากออกจากอีกคนแล้วกระซิบเบาๆ ให้อีกคนได้ยิน

หลังจากนั้นคนตัวสูงก็กลับไปนั่งดูหนังเหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งแบคฮยอนให้นั่งมองอีกคนในที่มืดตาค้าง

ปากเล็กอ้าออกพร้อมจะตะโกนใส่อีกคนเสียงดังๆ แต่ก็ต้องหุบปากฉับเพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ในโรงหนังและไม่ได้มีกันแค่สองคน 



ไอ้ประธานผีบ้า ไอ้คนฉวยโอกาส! ไอ้คนไม่มีมารยาท! คนลามก! คนทะลึ่ง!ไอ้ผีทะเล! กล้ามาทำแบบนี้กับเขาได้ยังไง!!!

ถึงมันจะไม่ใช่จูบแรกแต่อีกคนก็ไม่มีสิทธิ์มาจูบเขาตามอำเภอใจนะ





…...แล้วทำไมไอ้หัวใจบ้านี่ต้องเต้นแรงด้วยวะ!


แบคฮยอนกอดแก้วน้ำในมือเอาไว้แน่น ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะดูหนังแล้ว มีคาถาหายตัวไหมได้โปรดส่งมาให้เขาทีพอนึกดูดีๆอีกคนก็จูบเขานานอยู่นะ แต่ทำไมเขาไม่ผลักออก แบบนี้ก็แสดงว่าเขายอมให้อีกคนจูบเหรอ


ฮืออออ ใครก็ได้เอาแบคฮยอนออกไปที!

 





ตัดภาพไปที่อีกคนที่นั่งมองจอภาพยนตร์ตัวเกร็ง มือข้างที่วางบนพนักแขนกำแน่นพยายามไม่ให้คนตัวเล็กสังเกตุเห็นว่าตัวเขาเองเกร็งแค่ไหน แผ่นหลังกว้างนั่งตัวตรงชิดกับเก้าอี้สายตาคมก็แอบเหลือบไปมองท่าทีคนข้างกายเป็นระยะ

ที่จริงเซฮุนก็ไม่ใช่คนกล้าอะไรขนาดนั้นหรอก แต่ถ้าเขาไม่ทำแบบนี้ตอนนี้แล้วจะไปหาจังหวะไหนได้อีก

ให้ตายเถอะ! ขนาดหนังใกล้จะจบแล้วหัวใจของเขายังเต้นไม่หยุดเลย

 






แสงไฟในโรงหนังค่อยๆ สว่างขึ้นเมื่อหนังจบลง แบคฮยอนปล่อยสายตามองจอขึ้นรายชื่อนักแสดงในตอนจบ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของคนอื่นๆลุกออกจากโรงหนังไปแล้ว


แต่เขาไม่อยากลุกเลย


เขาไม่พร้อมจะมองหน้าเซฮุนจริงๆ




ทั้งสองคนนั่งนิ่งอยู่กับที่ ขนาดหน้าจอดับไปแล้วแต่กลับไม่มีทีท่าว่าใครสักคนจะลุกขึ้นก่อนเลย



"ขอโทษนะคะ ขณะนี้ภาพยนตร์จบลงแล้ว”



"อ่า- ครับ”คนตัวสูงลุกขึ้นยืนเมื่อโดนพนักงานสาวพูดเหมือนว่าพวกเขาควรออกไปได้แล้ว มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วน้ำ เขาสบตากับคนตัวเล็กที่ที่นั่งกอดถังป็อปคอร์นแน่น



"รออะไร ลุกสิ”



อ-อืม”แบคฮยอนลุกขึ้นยืนแล้วรีบเดินเร็วๆออกจากโรงหนัง



เฮ้! ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้น”คนตัวสูงเดินไปหาอีกคนที่ยืนนิ่งอยู่หน้าโรงหนัง เซฮุนพยายามจะมองหน้าอีกฝ่ายแต่แบคฮยอนเอาแต่หันหน้าหนีไปอีกทาง



นายหิวไหม จะกินอะไรหรือเปล่า”



ไม่”



โกรธเหรอ”



“...”



ฉันพูดกับนายอยู่นะ”เซฮุนขยับตัวไปตรงหน้าคนตัวเล็ก



แบคฮยอนกัดริมฝีปากล่างแสดงท่าทีประหม่า



จะให้โกรธอะไร”



ก็...จูบ”


คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนทันที แต่เขากลับเห็นเซฮุนยกมืออีกข้างขึ้นมาเกาแก้มตัวเองแก้เก้อ ใบหูอีกคนขึ้นสีแดงฝาด

ซึ่งมันคงไม่ต่างจากเขาเท่าไหร่นัก


แบคฮยอนไม่ได้โกรธ…


เขาไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร ทั้งๆที่เขาควรโวยวายแต่ตอนนี้จะพูดอะไรกลับพูดไม่ออก

คำด่าที่เตรียมเอาไว้ในหัวตอนแรกมันหายไปหมด


ทำไมนะ….



นาย..จูบฉันทำไม”คนตัวเล็กกลั้นใจถามออกไป อยู่ดีๆใจดวงน้อยๆก็เต้นแรงขึ้นมา



ไม่รู้สิ อารมณ์พาไปมั้ง”



แบคฮยอนมองอีกคนตาค้าง อารม์พาไปงั้นเหรอ?!!!



จะบอกว่าอารมณ์พาไป?! นี่กำลังเล่นตลกอะไรอยู่เห็นใจคนอื่นเป็นของเล่นเหรอ ตอนจูบนายเป็นคนบอกเองนะว่าตั้งใจ!”คนตัวเล็กพูดเสียงดัง ตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้า เขาไม่สนใจคนที่มองมา เพราะตอนนี่เขาต้องการคำอธิบาย



ให้ตายเถอะ! ตกลงจะเอายังไง ตอนแรกบอกตั้งใจตอนนี่บอกอารมณ์พาไป

แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกโหวงตอนที่อีกคนบอกว่าอารมณ์พาไปด้วย



ใจเย็นๆ ฉันชอบหน้านายตอนโกรธนะแต่ตอนยิ้มน่ารักกว่า”ตอบไม่ตรงคำถามไม่พอ แต่ยังมายิ้มตอนนี้อีกเหรอ คนตัวเล็กกัดฟันแน่น



อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง นายมันไม่จริงใจ คนกะล่อนคนนิสัยไม่ดี ไอ้คน-”



ฉันชอบนาย แบคฮยอน”



คนเห็นแก่…. เอ๋?????”



แบคฮยอนแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง นี่โอเซฮุนกำลังบอกว่าชอบเขาเหรอ


นายบอกว่าอะไรนะ”


เมื่อไหร่? ทำไม? อย่างไร? นี่เขาต้องฝันอยู่แน่ๆ ตื่นเดี๋ยวนี้นะแบคฮยอน!



ตอนแรกฉันแค่อยากแกล้งนายเพราะเวลานายโกรธมันน่ารักดี แต่พอเวลาผ่านไปฉันกลับอยากเจอนาย อยากอยู่กับนาย จากที่อยากแกล้งให้นายทำหน้าโกรธฉันกลับอยากให้นายยิ้ม แค่นี้เพียงพอไหมสำหรับเหตุผลที่ฉันจะชอบนาย”



“..”แบคฮยอนอึ้งจนเผลอปล่อยถังป็อปคอร์นตกลงพื้น เดี๋ยวนะ...เขาประมวลผลไม่ทัน


โอเซฮุนชอบเขาเหรอ ท่านประธานชอบเขาอย่างงั้นเหรอ!!!??!



ไม่จริง…”



จุ้บ


คนตัวสูงจูบลงบนริมฝีปากเล็กที่กำลังจะอ้าปากพูดต่อแล้วรีบผละออก



นี่!”แบคฮยอนตกใจจนตาโต



จริงพอยัง”คนตัวสูงระบายยิ้มมุมปาก



นาย!”แบคฮยอนยกมือชี้หน้าอีกคน อยากพูดแต่พูดไม่ออก



อะไรครับแบค”เซฮุนก้มหน้าลงไปหาอีกคน



ฮึ่ย ไอ้บ้า!”



พลัก!


คนตัวเล็กผลักอีกคนออกห่างจากตัวเอง แบคฮยอนยืนนิ่งทำตัวไม่ถูกเลยตัดสินใจวิ่งหนีลงบันไดเลื่อนไป

แต่ก่อนจะมาเขาได้ยินเสียงหัวเราะจากอีกคนตามหลัง

แต่มันคงไม่ดังเท่าหัวใจของเขาที่เต้นแรงตอนนี้หรอก

 



คนตัวเล็กเดินลงมาอีกชั้น ปากเล็กเม้มหากันแน่นในหัวก็นึกถึงแต่คำพูดของเซฮุน

เขาไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าทำไมต้องหนีออกมา แต่ถ้าให้เขาอยู่ต่อเขาก็คงทำใจไม่ไหวจริงๆ

พ่อครับแม่ครับ ผมโดนผู้ชายจูบTT แถมเขามาบอกชอบผมแล้วผมต้องทำยังไงดี



แบคฮยอน! นั่นนายใช่ไหม”ผมหันไปมองตามเสียงเรียก


ซองคยอง…

หญิงสาวในชุดเล่นสบายๆ ผมตัดสั้นทัดหูหนึ่งข้าง ดวงตาไม่ได้กลมโตแต่เฉี่ยวอย่างมีเสน่ห์ ส่วนสูงเท่าๆกันกับเขา เธอเดินเข้ามาพร้อมระบายรอยยิ้มให้ผม ผมมองเธอแล้วส่งยิ้มให้



เป็นไง สบายดีไหม”



อืม แล้วซองคยองเป็นยังไงบ้างสวยเหมือนเดิมเลยนะ”



ก็สบายดีแต่แบคฮยอนก็เหมือนเดิมนะ หมายถึงส่วนสูง”เธอพูดแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ จนลักยิ้มโผล่ออกมาทำให้ผมยิ้มตาม

ผมชอบดวงตาของเธอ ผมชอบใบหน้าที่เวลานิ่งๆกลับดูมีเสน่ห์แต่พอยิ้มมันกลับทำให้โลกทั้งผมสดใสขึ้นมา

ลีซองคยองคือแฟนคนแรกของผม และเธอคือรักแรกของผมด้วย



แต่ทุกอย่างล้วนเป็นอดีต รวมไปถึงความรู้สึกเหล่านั้นด้วย






ตอนนี้ผมไม่ได้ใจเต้นกับเธออีกแล้ว





แล้วนี่มากับใคร แฟนเหรอ”ผมเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนรอเธออยู่ เดาว่าคงเป็นแฟนของเธอ



อืม แล้วแบคมากับใครเหรอ”



อ๋อ...มาคนด-เดี”



มากับแฟนครับ”



เฮ้ย!”แบคฮยอนหันไปมองคนมาใหม่ที่อยู่ดีๆก็โผล่มาตอบแทนเขาแถมยังกอดคอเขาไว้อีก



ไม่ใช่นะ นี่เซฮุนเพื่อนเราเอง”ผมรีบหันไปแก้ต่าง ซองคยองมองผมสลับกับเซฮุนแล้วยิ้มออกมา



งั้นเราไปก่อนนะ ขอให้แบคเที่ยวกับแฟน เอ้ย เพื่อนให้สนุกนะ”



ซองคยองงงง บอกว่าเพื่อนไง”ผมรู้ว่าเธอตั้งใจพูดผิด นี่แฟนเก่านะครับคิดว่าดูไม่ออกเหรอ

เธอไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ส่งยิ้มให้ผมกับเซฮุนจากนั้นก็ยกมือขึ้นโบกมือลาผมแล้วเดินจากไป



นี่ไปพูดแบบนั้นทำไม คนอื่นเข้าใจผิดหมด”



ตอนนี้ไม่ใช่ แต่อนาคตไม่แน่”



บ้า! ปล่อยได้แล้ว”ผมกระทุ้งศอกใส่สีข้างอีกคน เซฮุนร้องออกมาเบาๆแต่ไม่ยอมปล่อย



ไม่ คนนั้นใครทำไมต้องยิ้มให้”เซฮุนขมวดคิ้วมองมาที่ผม



แฟนเก่า”



ห้ะ! นายเคยมีแฟนด้วยเหรอ”



พูดแบบนี้หมายความว่าไง นั่นรักแรกแถมได้เป็นแฟนอีกนะ”



รักแรก มั่นใจเหรอ?”



ก็ใช่นะสิ่”จะให้ไปรักใครอีก นี่ตัวเขานะเว้ยก็ต้องรู้สิว่ารักใครไปบ้าง



ก็แล้วแต่จะคิด”เอ้ะ! พูดอย่างกับว่าซองคยองไม่ใช่รักแรกของเขา



ปล่อย!”ผมพยายามดันแขนอีกคนออกแต่เซฮุนกลับขืนแรงไว้



ไม่ปล่อย ไม่อยากปล่อยไปไหนอีกแล้ว”คนตัวสูงขยับใบหน้าลงไปหาอีกคนจนแบคฮยอนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆที่รินรดปลายจมูกของเขา



ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


คบกับฉันนะแบคฮยอน


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


ให้ตายเถอะ! เขาไม่ได้รู้สึกใจเต้นกับซองคยองแล้ว แต่ทำไมมันดันมาเต้นตอนนี้กัน


“.....”



ไม่ตอบแบบนี้ หมายความว่ายังไง”



ฉัน..”



หยุดก่อน ฉันยังไม่เอาคำตอบตอนนี้ก็ได้ ฉันจะให้นายเอากลับไปคิดก่อน”คนตัวสูงปล่อยอีกคนเป็นอิสระ เขาเบนหน้าหนีไปอีกทางแล้วยกมือขึ้นมาเกาแก้มตัวเอง



ทั้งที่หน้าด้านมาตลอดแต่ทำไมตอนนี้เซฮุนถึงไม่มั่นใจในตัวเองเลย นี่เขากลัวแบคฮยอนปฎิเสธงั้นเหรอ



กลับกันเถอะ เดี๋ยวไปส่ง”คนตัวสูงพูดจบก็รีบเดินนำไปทิ้งแบคฮยอนให้ยืนประมวลผลอยู่คนเดียว



ที่จริงแบคฮยอนไม่ค่อยเห็นอีกคนทำท่าทางประหม่าบ่อยนัก ครั้งแรกก็ตอนที่เซฮุนเผลอหอมแก้มเขา ครั้งที่สองคือตอนอยู่หน้าโรงหนัง และครั้งที่สามก็คือตอนนี้


คนตัวเล็กหลุดยิ้มออกมาแล้วรีบเดินตามอีกคนไป




จะว่าไป....มุมแบบนี้ก็น่ารักดีนะ






 .




.

นี่ก็ผ่านมา 1 อาทิตย์แล้วตั้งแต่เซฮุนสารภาพรักกับคนตัวเล็ก


ตลอดทั้งอาทิตย์ท่านประธานเอาแต่เรียกผู้ช่วยเลขาแบคฮยอนให้เข้าไปหา แต่ไม่ได้เรียกไปคุยเรื่องงานหรอกส่วนใหญ่จะชอบให้เขาไปจัดเอกสาร มีชงกาแฟบ้างเป็นครั้งคราว ล่าสุดสั่งให้เขาไปซื้อดอกไม้ไปจัดแจกัน


ทางบริษัท K.I.M. ดูเหมือนจะยอมรับข้อตกลงของเรา นายทำงานดีมาก”


"ที่จริงผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลยครับมีแต่ผู้ช่วยเลขาคยองซูจัดการหมดเลย"


เซฮุนกระตุกยิ้มเมื่อได้ยินอีกคนพูดจบ

"ท่านประธานยิ้มอะไรครับ"


"เปล่า… ก็แค่ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้วนะ"


"ครับ อีกครึ่งชั่วโมงจะเลิกงานครับ"



"ฉันหมายถึง..คำตอบของนาย"


"..."


"ฉันคิดว่าฉันพร้อมแล้วนะ"แบคฮยอนหันไปมองอีกคนก็พบว่าเซฮุนกำลังจ้องมาทางเขาอยู่


ทั้งๆที่แบคฮยอนคิดว่าตัวเองเป็นต่อมาหลายวัน แต่ทำไมวันนี้สายตาของเซฮุนที่มองมาทางเขาถึงทำให้แบคฮยอนรู้สึกหวั่นใจ

อันที่จริงคนตัวเล็กพอจะรู้ใจตัวเองแต่ถ้าจะให้พูดออกไปมันก็เขินๆยังไงอยู่


สรุปว่าตอนนี้กลายเป็นแบคฮยอนเองที่ยังไม่กล้าตอบออกไป


"ต-ต้องวันนี้ด้วยเหรอ"


"ใช่ ฉันรอไม่ไหวแล้ว และฉันก็หวังว่านายจะคิดแบบเดียวกัน"คนตัวสูงลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆเดินเข้ามาหาอีกคน


"หลงตัวเอง"


"ไม่ได้หลงตัวเอง แต่หลงแบคฮยอนจะตายอยู่แล้ว"


"นี่! ตอนนี้เวลางานอยู่นะ!"พูดจบแบคฮยอนก็รีบวิ่งออกจากห้องปิดประตูเสียงดังจนรุ่นพี่ซอฮยอนหันมามอง


คนบ้า! ไหนบอกให้แยกเวลาส่วนตัวกับเวลาทำงานออกจากกัน แต่ตัวเองกลับมาทำแบบนี้ขี้โกงที่สุด

 


.


.



 

แบคฮยอนกำลังมองซ้ายมองขวาอยู่หลังเสาแถวหน้าบริษัท พอถึงเวลาเลิกงานคนตัวเล็กก็รีบลงลิฟต์มาข้างล่างทันที

เมื่อเห็นทางสะดวกคนตัวเล็กก็รีบวิ่งไปรอที่ป้ายรถโชคดีที่รอไม่นานรถประจำทางที่เขาขึ้นประจำก็มาถึง

สองขาเล็กรีบก้าวขึ้นรถจับจองที่นั่งหลังสุดที่ว่างอยู่ เขาถอนหายใจออกมา


ในที่สุดก็หนีพ้น



หรือเปล่า?



กึก



“ว่าไง”


“ท-ท่านประธาน ไม่สิเซฮุน!”คนตัวเล็กร้องออกมาสียงหลงแต่ก็ต้องรีบเก็บเสียงเพราะรู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่มองมาด้วยความสงสัยและตำหนิ


จะไม่ให้เขาตกใจได้อย่างไรในเมื่อคนที่เขาต้องการหนีกลับมานั่งอยู่ข้างๆเขาตอนนี้


“นายจะไปไหน”


“กลับ กลับบ้าน นายมาได้ไง”


“ก็เดินตามนายมาตั้งแต่ในบริษัทแล้ว เห็นนายทำท่าทางหลบๆซ่อนๆ เป็นห่วงเลยตามมา”พูดจบคนตัวสูงก็ส่งรอยยิ้มที่ไม่ว่าแบคฮยอนจะมองอย่างไรก็รู้ว่าอีกคนตั้งใจกวนประสาทเขาชัดๆ


“แล้วนายจะไปไหน”


“ไปกับนายไง ทำไม? หรือนายกำลังหนีอะไรอยู่”นี่แบคฮยอนแสดงออกชัดเจนเกินไปหรือว่าอีกคนเซ้นต์แรงกันแน่

“เปล่า ไปได้”


“หวังว่านายคงไม่ลืมคำตอบของฉันนะ เตรียมตัวเตรียมใจดีๆละ”

เอ้ะ ไอ้ประโยคหลังมันต้องเป็นเขาไม่ใช่เหรอที่ต้องพูด


“นายนั่นแหละเตรียมใจไว้ดีๆ อกหักมาไม่รู้ด้วยนะ”คนตัวเล็กตอบโต้กลับเมื่อเห็นอีกคนแสดงท่าทีเหนือกว่า อย่าลืมนะว่าคนที่ให้คำตอบคือเขา


“ฉันรู้ว่านายไม่ใจร้ายกับฉันหรอก จริงไหมแบคฮยอน”คนตัวสูงสบตาอีกคน เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้เพื่อให้คนตัวเล็กที่ทำใจสู้ได้ยินชัดๆ


เซฮุนค่อนข้างมั่นใจในคำตอบของอีกคนถึง 90% ที่เขาไม่พูดเรื่องนี้ตลอดหนึ่งอาทิตย์ใช่ว่าเขากลัวแต่เขาแค่สังเกตการณ์ท่าทีของอีกคนที่มีต่อเขาเท่านั้นเอง

ซึ่งมันดำเนินไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ คนตัวเล็กไม่ได้แสดงท่าทีอึดอัดหรือหลบหนีเขา ปกติคนที่ถูกสารภาพรักมาถ้าไม่ได้รักตอบจะต้องพยายามหลบหน้ากันไม่ใช่เหรอ


เขาไม่ได้โมเมเองนะไม่เชื่อลองถามใน Naver(เว็บไซด์สำหรับค้นหาของเกาหลี) ได้เลย!


“ขี้ตู่ ไม่คิดว่านายจะนั่งรถประจำทางเป็น”


 “ที่จริงก็นั่งไม่ค่อยเป็นหรอกแต่มีนายเลยนั่งได้”


เออ เอาเข้าไปจะทำให้เขาเขินไปถึงไหนกัน


“รู้ไหมว่านายหน้าแดงตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เป็นอะไรไหม”คนตัวสูงไม่พูดเปล่าแต่ยังเอาหลังมือมาอังหน้าผากของอีกคนเบาๆ


“ป-เปล่า อากาศร้อนมั้ง”


“เหรอ คิดว่านายเขินฉันเสียอีก”


“หัดพูดจาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”คนตัวเล็กบ่นอุบ


“หัดตั้งแต่เจอนายนั่นแหละ”


“ไม่พูดด้วยแล้ว”


“โอเคๆ ฉันจะอยู่เงียบๆ แต่ตอนที่ฉันถามนายก็อย่าลืมตอบละกัน”ไม่ว่าเปล่า แต่คนตัวสูงยังยื่นมือไปจับมือของอีกคนเบาๆ แต่มีหรือคนตัวเล็กจะยอม แบคฮยอนรีบชักมือตัวเองออกแต่เซฮุนก็ไม่ได้ว่าอะไรซ้ำยังยิ้มขำกับท่าทีของอีกคน


คนตัวเล็กมองออกไปนอกหน้าต่าง ในใจก็แอบบ่นคนข้างๆ เขาอยากให้เซฮุนที่อยู่ข้างเขาตอนนี้มาในคราบท่านประธานมากกว่า แต่คนตัวเล็กก็พึ่งนึกได้ว่าพักหลังมานี้ไม่ว่าจะท่านประธานโอเซฮุนในเวลางาน หรือเซฮุนตอนเลิกงานก็แทบไม่ต่างกันแล้ว ขยันพูดจาแกล้งหัวใจเขาตลอดจนไม่มีเวลาให้พัก


“แบคฮยอนถึงแล้ว”คนตัวสูงสะกิดอีกคนเบาๆเพื่อเรียกสติ


“เอ้ะ ไม่ใช่ป้ายนี้นะ”


“ป้ายนี้แหละรีบลงเร็วๆ”เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กยังคงงุนงงไม่ยอมลงเซฮุนเลยดึงข้อมือของอีกคนให้ตามลงมา


“นี่จะไปไหน ฉันไม่ได้จะลงป้ายนี้”


“เอาน่า ฉันไม่พานายไปทำอะไรหรอก เว้นแต่ว่านายจะอยากทำ”


“หยุดเลย!”เซฮุนหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กทำหน้าเหวอเมื่อได้ยินคำพูดสองแง่สองง่ามของเขา


“รีบไปเถอะก่อนจะดึกกว่านี้”เซฮุนเป็นฝ่ายยอมไม่โต้เถียงอีกฝ่ายต่อ แต่มือหนากลับไปเอื้อมมือของอีกคนมาแล้วแกว่งเบาๆ


“นี่ ทำอะไร”


“มือนายเย็นฉันเลยช่วยทำให้อุ่น”


“ไม่เป็นไร ปล่อยได้แล้ว”


“นายยอมฉันสักเรื่องได้ไหม ถือว่าขอ”


“แต่มือ-”


“นะ”


“...”และการเงียบไม่ตอบทำให้คนตัวสูงหลุดยิ้มออกมา


ที่เขาทำใช่ว่าไม่เขิน ใช่ว่าไม่อาย แต่ถ้าเขาไม่กล้าแล้วเมื่อไหร่เขาจะได้ทำแบบนี้กับอีกคน

 




“ถึงแล้ว”คนตัวเล็กหยุดแล้วมองไปรอบๆ บริเวณนี้ไม่มีผู้คนมันเงียบสงบ แต่ทว่าวิวตรงหน้ากลับสวยงามจนคนตัวเล็กอยากมีกล้องที่ดวงตาแล้วกดถ่ายเอาไว้ แสงไฟจากเมืองในยามค่ำคืนส่องสว่างแข่งกับแสงดาวที่ระยิบระยับเต็มท้องฟ้า


“เป็นไง”


“สวย... สวยมากเลย นายรู้จักที่นี่ได้ยังไง”


“ก็..แต่ก่อนฉันเครียดเรื่องงานมากๆ นายคงจะได้ยินว่าฉันทำงานล่วงเวลา ทำงานหนักจนไม่ได้พัก แถมงานยังต้องเนียบ ถูกต้องทุกอย่างเพราะฉันไม่อยากทำให้บริษัทที่พ่อกับแม่สร้างขึ้นมาต้องตกต่ำเพราะฉัน เวลาหลังเลิกงานฉันชอบขับรถไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมายจนมาเจอที่นี่ ที่ๆไร้ผู้คน สวยงาม เงียบสงบ”แบคฮยอนไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาแต่กลับรับฟังอีกคนเงียบๆ ท่านประธานที่แข็งแกร่งของทุกคนก็มีมุมที่อ่อนแอเหมือนกันสินะ


“แต่ต่อไปฉันไม่เหนื่อยแล้วหละ เพราะมีนายเป็นกำลังใจไง”


“กำลังจะสงสารแล้วเชียว”


“แต่ฉันจริงใจนะ ฉันอยากมีนายในชีวิต อยู่เป็นกำลังใจให้กันและกันฉันขอถามคำถามนี้อีกครั้งและถ้านายไม่คิดอะไรกับฉันจริงๆฉันจะไม่พูดถึงมันอีก”

“...”

“คบกับฉันนะแบคฮยอน”เซฮุนเอื้อมมือไปกุมมืออีกข้างของคนตัวเล็กไว้ ทั้งสองจ้องมองกันนานนับนาทีแต่ไม่มีใครเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา


จนตอนนี้ 90% ที่เซฮุนมั่นใจมันเริ่มลดลงจนจะเหลือศูนย์แล้ว


“ทำไมนายไม่พูดอะไร หรือที่ผ่านมาฉันบังคับนายหรือฝืนใจนายเกินไปหรือเปล่า นายทำเพราะเป็นลูกจ้างเหรอถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ฉันขอโทษนะ ถ้านายจะปฏิเสธก็พูดมาเถอะ ฉันไม่ว่าหรอก”คนตัวสูงปล่อยมือของอีกคน ที่ผ่านมาเขาโดนคนอื่นเอาใจมาตลอดเลยเคยชินกับการได้รับการตอบรับ


แต่เขาคงลืมนึกถึงใจของอีกฝ่าย


“ทำไมทำหน้าหงอยแบบนี้ ฉันยังไม่พูดอะไรอย่าคิดเองเออเองสิ”


“หมายความว่าอะไร”เซฮุนเงยหน้ามองอีกคนด้วยความหวัง


“ฝากตัวด้วยนะครับคุณแฟน คิดมากไปได้อยากถ่ายหน้านายตอนนี้ไปให้คนที่บริษัทดูจังคงขำน่าดู”


“ห้ะ! นายว่าอะไรนะ”


“อะไร ไม่พูดซ้ำหรอกนะ”


“ไม่จริงใช่ไหม นี่นายไม่ได้อำฉันเล่นแน่นะ”เชื่อเถอะว่าตั้งแต่รู้จักกันมาแบคฮยอนไม่เคยเห็นเซฮุนทำหน้าตกใจขนาดนี้มาก่อน อย่างที่บอกเขาล่ะอยากมีกล้องถ่ายรูปที่ดวงตาจริงๆ


“ไหนว่ามั่นใจนักไง ไหนล่ะความมั่นใจของนายหายไปไหนหมดหรือทิ้งไว้บนรถ ห-อ้ะ”


หมับ


อยู่ดีๆคนตัวเล็กก็โดนอีกคนดึงตัวเข้าไปกอด ไม่ใช่กอดธรรมดานะแต่เซฮุนกลับยกตัวเขาหมุนไปมาจนต้องร้องให้หยุด


“นายเป็นแฟนฉันแล้วนะแบคฮยอน”


“อื้อ”


“เราเป็นแฟนกันแล้วนะ”


“อื้อ”


“ฉันรักนายนะแบคฮยอน”


“รู้แล้ว ปล่อยได้แล้วหายใจไม่ออก”คนตัวเล็กทุบอกอกคนเบาๆ


“เราคบกันแล้วนะ”


“ใช่ แต่ถ้านายยังพูดไม่หยุดฉันคงต้องคิดดูใหม่ คีพลุคหน่อยดีไหมครับท่านประธาน”


“จะคีพทำไมในเมื่อตอนนี้อยู่กับแฟน


คร้าบบบบ ขยันหยอดจะเอาให้เขินจนต้องมุดหน้าลงดินให้ได้ใช่ไหม


เราสองคนสบตากัน แลกเปลี่ยนความรู้สึกที่ส่งผ่ายสายตาตอนนี้เราทั้งสองส่งรอยยิ้มให้กัน


จุ้บ


“อ้ะ”


“อันนี้แค่ออเดิร์ฟ ส่วนของจริงไว้รอวันหลัง”


“งั้นขอมัดจำก่อนนะ”ยังไงผมก็ไม่ยอมไปไม่เป็นฝ่ายเดียวหรอก คนตัวเล็กเอาคืนด้วยการจูบที่ปลายคางอีกคนเบาๆ


“ฝากตัวด้วยนะครับท่านประธาน”เราทั้งคู่หีวเราะออกมาท่ามกลางหมู่ดาวที่เป็นสักขีพยาน




 

วันนี้คงเป็นวันที่เราทั้งสองคนมีความสุขที่สุดแล้ว




.....................



24.6.2562 100%

มาต่อครบแล้ว เย้ๆๆ ตอนนี้ยาวกว่าตอนปกติเพราะไม่รู้จะตัดยังไง
กลัวตัดเดี๋ยวคนอ่านจะค้างคา555
ใครที่ยังรออยู่ขอบคุณมากๆนะคะ เลิฟๆ




19.3.2562 60%

ใครที่รอท่านประธานขอเลขาแบคเป็นแฟน ยินดีด้วยค่ะมันถึงเวลาแล้ว
แต่แบคจะตอบว่าอะไรนะ....
แปะภาพแฟนเก่าพี่แบค
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
ลีซองคยอง



อย่าลืมติดแท็ก #ฟิคประธานโอ ด้วยนะ


คอมเมนต์กดเฟบเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ <3 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

213 ความคิดเห็น

  1. #213 byunnie88 (@byunnie88) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 11:53
    รออ่านต่อนะคะะะ
    #213
    0
  2. #212 Real_hb (@Aemikaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 10:15
    น่ารักที่สุดเลยยย
    #212
    0
  3. #211 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 17:12
    ในที่สุดดดด
    #211
    0
  4. #210 leenutcha (@leenutcha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 15:10
    เย้ๆ เป็นแฟนกันแล้ววว น่ารักมากกกก
    #210
    0
  5. #209 ongdaola (@ongdaola) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 09:56
    เขาเป็นแฟนกันแล้วฉันเขิน รอต่อไปค่ะสู้ๆนะคะ
    #209
    0
  6. #208 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 06:28
    เค้าเปนแฟนกันแล้วววววว ฮื่ออ ดีใจที่ไรท์มาอัพ รอนะคะ สู้ๆ
    #208
    0
  7. #207 Aimnakayo (@Aimnakayo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 23:54
    มาอัพเเล้วว ฮรื่อเขิน
    #207
    0
  8. #204 papapaping_n (@papapaping_n) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:18
    ต่อเลยยย
    #204
    0
  9. #202 Michi_fonn (@Michi_fonn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:14
    ตอนนี้เขินมาก.......รอคำตอบแบคอยู่น้าาาา
    #202
    0
  10. #200 bbhwrp (@jessyzaza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:06
    อูยยยยย คบเลยยยยย
    #200
    0
  11. #199 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:10
    นั่งยิ้มลำพัง หัวเราะลำพัง~~ ^^
    #199
    0
  12. #198 Real_hb (@Aemikaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:04
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนน
    #198
    1
    • #198-1 ongdaola (@ongdaola) (จากตอนที่ 10)
      19 มีนาคม 2562 / 22:01
      หวังว่าแบคจะตกลงนะรอต่อไปค่ะสู้ๆนะคะ
      #198-1
  13. #197 ju_dekba (@ju_dekba) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:30
    ตั้งใจไปอีก อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย
    #197
    0
  14. #195 ppcynz7r (@ppcynz7r) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:03
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #195
    0
  15. #194 Alale_kuy (@Alale_kuy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 01:14
    อร้ายยยอกอีเเป้นจะเเตกกก
    #194
    0
  16. #191 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:14
    อ๊ายยยยยยยยยย ไม่ไหวแล้วจ้าาาา รุกหนักมากกกก ร๊อออ
    #191
    0
  17. #190 earnbam2 (@EARNBAM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:08

    กริ๊ดดดดดดดดด!!!! บ้านไม่แตกให้มันรู้ไป!!
    #190
    0
  18. #189 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:51
    กรั๊ดดดดดดด
    #189
    0
  19. #187 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:33

    โอ้ยยยยยกรี๊ดเค้าจูบกันแล้ววววว
    #187
    0
  20. #186 JaeJun12 (@JaeJun12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 20:55
    โอ๊ยยยยเขินนนน
    #186
    0
  21. #185 punpun0494 (@punpun0494) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 20:02
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด อรุ่มมมมมมม ไรท์ทิ้งระเบิดมากกหก แง้ รอนะคะะ
    #185
    0