คนโปรดของหมอเขต | Yaoi / Mpreg |-END- [สำนักพิมพ์ ลาเวนเดอร์ ]

ตอนที่ 5 : Chapter 4 : What happened

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,136 ครั้ง
    6 ธ.ค. 62


 

Chapter 4


 


 


 

เมื่อไหร่ความรู้สึกมั่วๆที่มันตีวนอยู่ในใจมันจะหายไปจริงๆสักที

สับสน...

ไม่เข้าใจ...

หรือยังหวังอยู่...

มันคืออะไรกันแน่วะ!

ผมมองเสื้อกาวน์สีขาวที่ถูกพับอย่างเป็นระเบียบอยู่บนมือ ชื่อของเจ้าของเสื้อที่ถูกปักด้วยด้ายสีน้ำเงินแสดงความเป็นเจ้าของ...

‘ คิรากร จิณณวัตร์‘

ไม่รู้ว่าตัวเองยังต้องรู้สึกอะไรเพิ่มอีกไหมหลังจากนี้ไม่รู้ว่าต่อจากนี้มันจะเป็นยังไงต่อไป ไม่รู้อะไรเลย!

ปลายนิ้วของผมสัมผัสลงบนตัวอักษรที่อยู่บนเสื้อกาวน์สีขาว ‘ คิรากร ‘ ความหมายของชื่อนี้แปลว่าคนที่พูดจาดี เจรจาเก่ง ช่างอธิบาย แต่ทำไมเจ้าของชื่อถึงไม่เป็นไปตามความหมายของชื่อเลย...

หึ

ยังจะหวังอะไรจากคนๆนี้อยู่อีก...

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...

เป็นอีกครั้งที่ผมต้องฝืนใจเคาะประตูห้องทำงานของพี่เขต ต้องฝืนยิ้ม ฝืนทำเหมือนว่ามันไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

“ เชิญครับ”

ผมเม้มปากกลั้นใจ เผลอพยักหน้ารับคำ ก่อนจะดันประตูห้องเข้าไปด้านใน...

ผู้ชายสองคนที่หันมองผมพร้อมกันเหมือนตกใจในการมาของผม อะไรจะขนาดนั้นแค่จะเอาเสื้อมาคืน!

“เอาเสื้อมาคืนครับ” ผมว่าเสียงเรียบเดินตรงไปที่โต๊ะพี่เขตหันไปฉีกยิ้มบางๆให้หมอนนท์ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะ

วางเสื้อกาวน์ที่พับไว้ลงบนโต๊ะทำงานของพี่เขต ก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นเชิงว่าขอบคุณ...

อยากเอ่ยปากทวงเสื้อกาวน์ของตัวเองแต่ว่า...

พี่เขตยังใส่อยู่

“มึงจะมองน้องอีกนานไหมคืนกาวน์น้องไปดิเขต!”

อ่า...ขอบคุณหมอนนท์มากเลยที่พูดแทน

พี่เขตนิ่งเงียบ...

หมอนนท์นิ่งตาม...

อีกแล้วทำให้อึดอัดอีกแล้ว...

ผมพยายามสงบจิตสงบใจ ทำใจให้เย็นไม่ให้รู้สึกประหม่าไปมากกว่านี้

ไม่เป็นไรถ้าพี่จะไม่คืน

“ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ไม่ต้องรอให้ใครเชิญผมไปเองก็ได้ ผมหันหลังให้ทันทีที่พูดจบแต่ว่า

“อย่าพึ่งไป ขอคุยด้วยก่อน” คำพูดของใครบางคนรั้งเท้าผมไว้ถึงแม้ว่าใจมันจะกระเด็นออกไปด้านนอกแล้วก็ตาม

“ครับ?” หันกลับไปมองเจ้าของเสียง คนที่กำลังเดินออกจากโต๊ะทำงานของตัวเองตรงเข้ามาที่ผม หน้านิ่ง แววตาว่างเปล่า “ มีอะไรหรือเปล่าครับ? “

“ ...” นิ่งเงียบ แบบนี้ตลอด จะพูดอะไรก็ไม่พูดจ้องหน้าผมไม่ละสายตา ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะหลบสายตาพี่เขตไปแล้ว คงเพราะเป็นผมถึงยังกล้าสู้สายตากดดันแบบนี้ได้

“มีอะไรก็พูดครับ เวลามันกำลังเดินอยู่มันไม่ได้หยุดอยู่ที่เดิมเพื่อรอใครหรอกนะ”

“ หรอ!งั้นช่วยไปเจอคนๆหนึ่งกับพี่หน่อยได้ไหม” พี่เขตพูดเสียงเรียบออกมา “ ได้ไหม?”

“ สำ...คัญแค่ไหน” ผมว่าเสียงสั่นๆออกไป ภูมิต้านทานทางความรู้สึกของผมมันต่ำมากจริงๆ

“ สำคัญมาก”

ดีจัง!

“ดูเหมือนใครๆก็สำคัญกับพี่เนอะ”...ยกเว้นผม

“ช่วยไปกับพี่หน่อย”

“ ผมได้อะไรถ้าผมไป”

“อยากได้อะไรพี่จะให้ทุกอย่าง”

ผมแซะยิ้มเค้นเสียงขำในลำคอทันที...

ดูลงทุนกับผมดีเนอะ

“ทุกอย่างเลยหรอ”

“ใช่ ทุกอย่าง”

“...” ผมผ่อนลมหายใจออกใช้ความคิดไม่ตอบอะไรออกไป จะไปดีไหม?ไปหาใคร ไปแล้วได้อะไร เชี่ย! ปวดหัวว่ะ

สายตาของผมมองเลยคนด้านหน้าไปที่คนด้านหลังหมอนนท์พยักหน้าหนึ่งครั้งเหมือนรู้ว่าผมกำลังขอความคิดเห็น ตอนนี้ผมตัดสินใจอะไรเองไม่ได้จริงๆมันตีกันไปหมดเลย

” พาธีร์ไปด้วยได้ไหม “ ผมกลืนก้อนอะไรบางอย่างลงคอก่อนจะเอ่ยถามออกไปอย่างน้อยๆ ถ้าไปก็อยากให้ธีร์อยู่ด้วยมีอะไรมันจะได้ช่วยผมได้ ถึงแม้ว่าพี่เขตจะเงียบ... “ ถ้าไม่ได้ผมไม่ไป “

“ได้”

“ จะไปตอนไหนก็บอก...”

“ ตอนนี้!”

“ ผมมีตรวจคนไข้”

“ เดี๋ยวหาคนแทนให้”

“ ธีร์ด้วย”

“อืม...”

ตามนั้น!
 

ส่วนที่ผมยอมไปเพราะสิ่งที่ผมอยากได้ คือการไปจากที่นี่ผมอยากออกจากที่นี่แล้วหายไปเลยอยากหายไปแบบไม่มีอะไรติดค้างในใจจริงๆ มันจะเป็นสิ่งที่ผมจะขอ

พี่เขตหาคนตรวจคนไข้ของผมกับธีร์ได้เรียบร้อย พี่เขาให้ผมลงมารอที่ลานจอดรถกับธีร์ก่อนเดี๋ยวจะตามลงมา ผมไม่รู้ว่าพี่เขาจะไปไหน ถามแล้วเขาไม่ตอบ พูดปัดๆว่าถึงแล้วจะรู้เอง

“มึงรู้ไหมว่าพี่เขตจะพาเราไปไหนวะ”

ผมส่ายหัวไปเป็นคำตอบ

“แล้วทำไมไม่ถาม”

“ ถามแล้ว”

“เขาไม่ตอบ?”

“ อืม!”

เรื่องที่ควรพูดก็ไม่พูด เรื่องที่ควรทำก็ไม่ทำ เป็นบ้า!

ผู้ชายตัวโตสองคนเดินคุยกันเข้ามาที่ผมกับธีร์ หมอนนท์เหมือนจะเปลี่ยนเสื้อผ้ามาส่วนพี่เขตเหมือนเดิมยังไม่ถอดกาวน์ผมออกเลย เห็นแล้วรำคาญตาจะแย่!

“อ่าว! พี่นนท์ไปด้วยหรอไหนมึงบอกว่าพี่เขตคนเดียวไง”

“ไม่รู้เหมือนกัน”ผมเอ่ยออกไปก่อนพี่หมอสองคนจะเดินเข้ามาพอดี “ หมอนนท์ไปด้วยหรอครับ “

“อืม ไอเขตมันกลัวเราอึดอัดอะ”พูดเหมือนแซะเพื่อนเล่นๆ แต่หน้าพี่เขตดูไม่เล่นเลย นิ่ง! เงียบ! เครียด!

แต่รู้ว่าผมจะอึดอัดก็ดี...

“ไปได้แล้วเดี๋ยวรถติด”พี่เขตเอ่ย

“โปรดไปกับเขตนะ”

“ไม่!? เอ้ย...ไม่ครับผมจะไปกับหมอนนท์”

...เงียบ กริบ!

“ อืม”

ผมกับธีร์นั่งรถหมอนนท์ไป ไอธีร์นั่งข้างคนขับที่ประจำของมันเมื่อสามเดือนที่แล้ว ส่วนผมนั่งอยู่เบาะหลังเหมือนเคย ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบหมอนนท์ขับรถตามเบนซ์คันสีขาวของพี่เขตไป

เฮ้อ!

ทำไมมันตื้อไปหมดคิดอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง

คาดเดาไม่ได้

หวังก็ไม่ได้

ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง

“พี่นนท์เราจะไปไหนกันอะ” เป็นธีร์ที่เอ่ยถามทำลายความเงียบภายในรถ “ ไม่ได้จะพาผมไปขายใช่ไหม พี่! เขกหัวผมทำไม!”

“อย่างมึงขายไม่ได้ราคาหรอกต้องแบบคนโปรดนู้นราคาดี...”ยกนิ้วโป้งขึ้นมาส่งให้ผม “ เยี่ยม!”

ผมเผลอยิ้มออกมากับท่าทางตลกของหมอนนท์

“ สรุปจะพาไปขายจริงดิ!”ธีร์ก็ยังไม่จบ

“ยังไม่เลิกพูดมากอีกตอนกูอยู่ก็พูดมากกูกลับมาก็นึกว่ามึงจะพูดน้อยลงบ้างแต่ไม่เลย!”

“ขอบคุณครับที่ชม”

“ คุยกับมึงกูเหนื่อยว่ะ”

ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความโทรศัพท์ใครสักคนดังขึ้นแต่ไม่ใช่ของผม

“ ส่งอะไรมาธีร์กูขับรถอยู่ดูไม่ได้...”

“สวัสดีวันอังคารครับ ”

“กวนตีน!”

แบบนี้ก็ดีไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่แล้วดูสองคนนี้ทะเลาะกันก็ผ่อนคลายความรู้สึกของผมได้เยอะเลย ความอึดอัดเริ่มน้อยลง ความกังวลก็ลดตาม

เสียงของสองคนข้างหน้าเงียบลงผมมองตามทางที่หมอนนท์ขับตามพี่เขตมาตลอดทาง จนถึงสถานที่ที่พี่เขตตบไฟเลี้ยวซ้ายเข้าไป

’ เรือนจำ ‘

“ เรามาทำอะไรกันที่นี่อะพี่” ผมเอ่ยถามทำลายความเงียบอีกครั้ง

...เงียบ

ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำจนรถจอดลงที่ลานจอดรถหน้าเรือนจำ ดับเครื่องยนต์รถจนสนิทโดยมีรถพี่เขตจอดอยู่ข้างกัน

“ พี่ผมกลัว”ธีร์เอ่ยขึ้นมาลอยๆ

“ลงรถได้แล้วมึงอยู่ข้างนอกกับกูจะกลัวทำไม”

ปึก!

ประตูรถข้างผมถูกเปิดออกโดยพี่เขต ผมขยับตัวเองลงจากรถโดยไม่ต้องให้ใครเชิญ มองหน้าคนที่เปิดประตูให้อย่างไม่เข้าใจ ผมไม่ได้กลัว แต่ไม่เข้าใจว่าเราจะมาทำไม ใครอยู่ที่นี่หรือมาหาเจ้าหน้าที่ มีใครป่วยแล้วต้องมารักษาหรือเปล่า...

“ กลัวหรือเปล่า”

“ไม่ครับแค่ไม่เข้าใจว่ามาทำไม”

ก่อนประตูรถจะถูกปิดลงโดยพี่เขตไม่มีคำอธิบายให้ฟังเพิ่มเติม นอกจากหน้านิ่งๆที่เหมือนลำบากใจที่จะพูด
 

แสงแดดที่สาดส่องทำให้ผมต้องยกมือบังแดดเดินตามหลังพี่เขตเข้าไปด้านใน แผ่นหลังกว้างที่เดินนำหน้าไม่... “ มาเดินนำหน้าพี่เดี๋ยวบังแดดให้ “ หันกลับมาพูด
 

“ไม่เป็นไรครับ” ตอบปัดๆรีบก้าวเท้ายาวเข้าไปด้านในก่อนคนด้านหลังจะรีบเดินตามเข้ามา
 

พี่เขตเดินเข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่ไม่กี่คำ พยักหน้าเหมือนรู้กันอยู่แล้วก่อนจะเดินมาหาผมที่นั่งรออยู่

“ เข้าไปข้างในกัน”พี่เขตเอ่ย

“บอกได้ไหมว่าเรามาทำอะไรกัน”

“ เข้าไปเดี๋ยวก็รู้”

พูดกันแต่คำนี้ เดี๋ยวก็รู้ เดี๋ยวก็รู้ ไม่เข้าใจความรู้สึกกันบ้างหรือไง
 

“ พี่เขตโปรดกลัว” พูดความจริงออกไปไม่ได้รู้สึกกลัวสถานที่หรือสิ่งแวดล้อมแต่กลัวในสิ่งที่ตัวเองกำลังไปเจอ “ ช่วยทำให้สบายใจหน่อยได้ไหม... “

“พี่ก็เคยกลัวเหมือนที่โปรดเป็นอยู่ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาของโปรดแล้ว”

“ อะไร?”

“ความจริงที่โปรดต้องยอมรับ”
 

“ไม่เข้าใจ!”

“รู้แค่ว่าหลังจากนี้พี่จะอธิบายทุกอย่างให้เราฟังก็พอ”

ไม่ได้ช่วยทำให้รู้สึกหายกลัวเลยสักนิด

ผมพยักหน้าเข้าใจเดินตามหลังพี่เขตเข้าไปด้านในพื้นที่สำหรับไว้เยี่ยมผู้ต้องหา เก้าอี้หลายตัววางเรียงไม่ติดกันมีโทรศัพท์ไว้สำหรับคุยกับคนด้านใน พี่เขตเดินมาหยุดที่โต๊ะในสุดติดกำแพง...

ผู้ต้องหาที่ถูกผู้คุมพาเดินมายืนอยู่ด้านหน้าของผมถึงจะถูกกั้นไว้ด้วยกระจกและเหล็กของห้องขัง ผมก็จำได้ว่าคนคนนี้คือใคร
 

หมออัด...
 

หมออัดเคยเป็นผู้ช่วยผมก่อนหมอนนท์ หมออัดเป็นหมอที่นิสัยดีมากคนหนึ่ง เก่ง ฉลาด แต่ขอลาออกด้วยเหตุผลที่ว่าสุขภาพไม่ค่อยดี แล้วทำไม...

“ พี่เขตทำไมหมอถึง...” ผมหันไปถามคนที่ยืนกอดอกทำหน้านิ่งมองอยู่ด้านหลัง “ เกิดอะไรขึ้นอะพี่ “

พี่เขตไม่พูดอะไรดันตัวผมให้นั่งลงที่เก้าอี้ยกหูโทรศัพท์ด้านข้างส่งให้ผม “ ลองถามมันดู”

ผมไม่เข้าใจแต่ก็ยอมทำตามอย่างที่พี่เขาว่า ผมยกหูโทรศัพท์แนบหูตัวเอง

“หมอโปรด...” เสียงสั่นๆของคนในสายเหมือนกำลังกลั้นนำ้ตาที่จะพูด “ ฮึก...ผม...ขอโทษนะครับ”

ขอโทษ?

“ เรื่องอะไรครับ แล้วทำไมหมอถึง...ถึงไปอยู่ในนั้น” ผมถามออกไปได้ยินแต่เสียงของคนในสายสะอึกสะอื้นร้องไห้ออกมา “ ตอบผมสักข้อก็ได้ครับ”

“ฮึก...หมอผมขอโทษที่ใส่ร้ายหมอ...ผมสำนึกผิดแล้ว...ผมขอโทษ”

“ใส่ร้าย อะไรผมไม่เข้าใจ”ผมถามออกไปเสียงแผ่ว งง สับสน นี้มันเรื่องอะไรกันแน่?

“ผมมันเห็นแก่เงิน ผมทำร้ายคนไข้แล้วโยนความผิดให้หมอ...”

“อะไรนะ”ผมถามเพื่อขอทวนคำพูดของหมออัด “ หมอหมายความว่าไง พูดอะไรของหมอ”

“ผมทำร้ายคนไข้ ผมทำเอง ผมทำเองหมอ ฮือ...ผมขอโทษ ผมขอโทษ ผมขอโทษที่หักหลังหมอ”
 

ผมต้องรู้สึกอะไร คนไม่รู้เรื่องอะไรเลยต้องรู้สึกยังไง อะไรวะ “ ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“...”เสียงสะอื้นที่ดังออกมาแทนคำตอบ

“ถามว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ตอบมาดิ”ไม่รู้ว่าตัวเองเผลอตะคอกออกไปเพราะแรงอารมณ์ คนด้านหลังผมถึงได้เดินมาแตะที่ไหล่ผมเบาๆ
 

“อย่าจับ!”ผมหันไปบอกเจ้าของมือที่แตะลงบนไหล่ ก่อนมือนั้นจะค่อยๆละออกไป
 

“ฮึก...ฮือ...ต้นปีครับ...หมอโปรดขอบคุณที่มาหาผมนะครับ”

หึ!

“ คิดว่าอยากมามากหรือไงเป็นหมอซะเปล่าจิตใจทำด้วยอะไรวะ”

“ ...ผมขอโทษ...ผมเป็นหมอ...ฮึก...ที่แย่”

“นอกจากจะเป็นหมอที่แย่แล้วยังเป็นคนที่แย่มากด้วย หึ! ไม่ดิพี่ไม่ควรเป็นคนเลยด้วยซ้ำ”

“ฮึก...หมอโปรด”

“ทำไมถึงอยากเจอผม...”
 

“หมอผมอยากขอบคุณ...ขอบคุณที่หมอใจดีกับผมผมอยากขอโทษที่ทำร้ายหมอ...ผมจะไปอีกที่หนึ่งแล้วคงไม่มีโอกาสได้ขอโทษแล้วฝากขอบคุณหมอเขตด้วย”

“พี่รู้ไหมว่าผมไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย...”

“ครับ ผมรู้เพราะหมอเขตเป็นคนจัดการผมเอง...”

“ขอบคุณนะครับที่ทำให้ผมรู้อะไรที่ไม่เคยรู้”

“ผมไปแล้วนะหมอโปรด ผมขอโทษจริงๆ”

“ครับ” ผมว่าแค่นั้นวางโทรศัพท์ลงในที่ของมัน นั่งมองคนที่กำลังถูกเจ้าหน้าที่พยุงตัวออกไปจนลับสายตา ผ่อนลมหายใจออกมา ใช้ความคิด รวบรวมสติ
 

“กลับบ้านกันคนโปรด”เสียงของใครบางคนพร้อมกับมือแตะลงที่ไหล่อีกครั้ง

ความรู้สึกมันไหวไปตามแรงสะกิด

นำ้ตามันไหลออกมาไปตามแรงอารมณ์
 

หันไปมองหน้าของคนที่ยืนอยู่ด้านหลังภาพเบลอๆ ที่เกิดจากน้ำตา ความรู้สึกเกลียดที่กำลังเปลี่ยนเป็นความรู้โกรธ

และมันกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ

“ถ้าพี่ยังเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้ ไม่อธิบายให้โปรดฟัง”

“ ...”

“ เราอย่ามาเจอกันอีกเลย”

!


 


 


 


 


 


 


 


 

 

 

 

แงงงงงงงงงงง!

หมอเขตจะเล่าเรื่องของตัวเองแล้วนะทุกคน เย้! พี่จะพูดแล้วในตอนหน้า

จะบอกกับทุกคนว่าเนื้อเรื่องเราไม่ได้วางให้มันดราม่านะแต่ที่เปิดเรื่องแบบนี้เพราะคิดว่าอยากให้มันมีสตอรี่ในเรื่องนิดหน่อย เพราะบางคนเข้ามาอ่านเพราะคิดว่ามันจะสนุกแบบตลก เราวางไว้ตลกจริงๆแต่ขอให้ผ่านห้าตอนนี้ไปก่อนนะ

คุมเป็นโทนไล่สี ดำ เทา ขาว ชมพู ประมาณนี้อะ

เพราะนิสัยปกติของหมอเขตก็ประมาณ หล่อมักนกตลกมักได้

แต่ช่วงนี้พี่อยู่ในโหมด ใจถึงพึ่งได้

555555


 


 


 

เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะทุกคน

ตรงนี้

V

#คนโปรดของหมอเขต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.136K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,500 ความคิดเห็น

  1. #3491 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 19:51

    ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ว่าเกี่ยวอะไรกับที่บอกว่าไม่รักน้อง บอกว่าตัวเองสับสนคืออะไร งงจ้าา

    #3,491
    0
  2. #3485 071727 (@071727) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 15:34
    ถ้าเป็นคนโปรด ก็คงจะโกรธจะโมโหเหมือนกันแหละ
    #3,485
    0
  3. #3463 KanittaNounpan (@KanittaNounpan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 22:01
    ถ้าเราเป็นโปรดก็โกรธนะ..คือไม่บอกอะไรให้รู้ซักอย่างอ่ะ แล้วมันคาใจอ่ะ
    #3,463
    0
  4. #3448 KanyaratSilaket (@KanyaratSilaket) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:56
    เป็นปมที่ไม่เคลียร์และงงหนักมาก
    #3,448
    0
  5. #3328 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 19:57

    เป็นโปรดก็คงโกรธแหละ

    #3,328
    0
  6. #3321 Wowloveme (@Wowloveme) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 15:51
    งงมาก งงสุดๆ อะไรคือประเด็นที่ทำให้เลิกกัน
    #3,321
    0
  7. #3295 หยาดน้ำค้าง. (@chichiyuki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 14:55
    เอ่อ...คือต้องการจะบอกอะไร ต้องการจะสื่ออะไร
    #3,295
    0
  8. #3234 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 16:19
    งงค้าบบบบ หมอเขตไปทำพาวเว่อพ้อยมาค่ะ
    #3,234
    0
  9. #3216 TasaneePim (@TasaneePim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 13:02
    อ่านมาก็ไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง ถ้าเราเป็นโปรดนะ เลิกกับหมอเขตนานแร่ะ มีอะไรไม่ปรึกษากัน ไม่ไว้ใจกันรึไง
    #3,216
    0
  10. #3103 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 18:53
    งงไปหมด อยู่ๆก็โดดมาเรื่องโดนใส่ร้าย โดยที่เจ้าตัวไม่เคยมีเอะใจอะไรเลยมันไม่แปลกไปหรอ บริบทมันงงๆอยู่นะ แล้วจำเป็นต้องถึงขั้นเลิกกัน ไม่อธิบายอะไรก่อนเลย ก็เลิกๆไปเหอะ
    #3,103
    0
  11. #3100 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 15:23
    ขึ้นมาเรื่องเสื้อกาวคิดในใจ...น้องเอาไปเผาทิ้งเลย!!!
    #3,100
    0
  12. #3094 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 22:55
    ไรท์ทอล์คแบบนี้แต่แรกจะดีมากเลย
    #3,094
    0
  13. #3089 kornvi (@brownyhunny69) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 12:02
    อิหยังวะ งงเด้
    #3,089
    0
  14. #2949 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 11:37
    สมควรโดนน้องเกลียดละ
    #2,949
    0
  15. #2875 จือ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 02:43

    เดี่ยว เรื่องแค่นี้เนี้ยน่ะ อีเขต เป็นเ-้ยอะไรว่ะ ดีเลิกๆไปเหอะ คบกันอยู่กับมันทุกใจเปล่า

    #2,875
    0
  16. #2804 kanraya_fai28 (@kanraya_fai28) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:58
    ไม่อยากพิมพ์ไรเยอะแล้วอ่ะ มีคนพิมพ์ให้เยอะแล้ว ไรท์บอกมีแค่ไม่กี่ตอนที่ม่าแล้วจะไปมุ้งมิ้งตลกใช่มั้ยค่ะ แต่เราว่าบางคนเขาทนให้ไปถึงตอนตลกไม่ได้หรอก เราขอแนะนำนิดนึงไรท์น่าจะพิมพ์บอกไว้ที่บทนำนิดนึงว่าจะมีดราม่าเล็กๆ เพราะบางคนเขาเข้ามาเพราะคิดว่าจะอ่านเพื่อฉุดตัวเองขึ้นจากอารมณ์ดิ่งแต่พอเจองี้แล้วเราหายดิ่งไม่ไหวอ่ะ นึกถึงฉากตลกมุ้งมิ้งไม่ออกด้วย บางคนอ่านเม้นนี้คงบอกว่าเวอร์และอะไรอีกมากมาย แต่บอกเลยกับคนที่เขารู้สึกเศร้าจากเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้มาเจอ แม่งบอกได้เลย ว่าแค่ดิ่งยังน้อยไป
    #2,804
    0
  17. #2788 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:25

    โอ้ยยย รู้สึกโง่! โปรดคงจะรู้สึกแบบนี้ มีอะไรทำไมไม่บอก ไม่ปรึกษากันอ่ะ เข้าใจอารมณ์ว่าคงจะรักมากจนไม่อยากให้เสียใจ แต่โปรดก็โตแล้วไงทำงานแล้วแกจะมาทำอย่างกับน้องมันห้าขวบไม่ได้ ที่จะมาคอยอุ้มคอยรับไม่ให้น้องมันรับรู้เรื่องของตัวเอง!

    #2,788
    0
  18. #2702 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 16:13

    ยังไงนะ ห๊ะ!!!!! งงเด้อจ้า

    #2,702
    0
  19. #2690 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 09:09
    เข้าใจโปรดนะ โดนปิดบังทุกเรื่องอ่ะ
    #2,690
    0
  20. #2660 autoo_army (@autoo_army) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 02:35
    เป็นกำลังใจให้นะคะ <3
    #2,660
    0
  21. #2577 Pop455 (@Pop455) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:12
    เครื่องหมาย อัศเจรีย์ บางที่มันก็เยอะไปนะคะ บางที มัน! ก็! ดู! กระ! แทก! เสียง! ไปอ่ะค่ะบางประโยคมันก็ไม่ได้ขึ้นเสียงขนาดที่ต้องใส่อ่ะค่ะ
    #2,577
    1
    • #2577-1 Pop455 (@Pop455) (จากตอนที่ 5)
      1 พฤศจิกายน 2562 / 20:12
      บางทีมันก็มากไปจนดูก้าวร้าว
      #2577-1
  22. #2572 sulasoh (@sulasoh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 14:08
    รำคาญเครื่องหมายอะอัศเจรีย์อะ !!! บางประโยคที่บอกว่าเสียงเรียบนิ่งแต่มันก็ไม่น่ามีอัศเจรีย์ปะ แต่ชอบเนื้อเรื่องนะคะ(คหสต.)
    #2,572
    1
    • #2572-1 Jjapinya (@Jjapinya) (จากตอนที่ 5)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 10:00
      คิดเหมือนกันเลยค่ะะะ
      #2572-1
  23. #2560 AyeHunYeheT (@mabuko_himishi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 00:10
    เห็นหลายคนรำคาญหมอเขตแต่เรารำคาญหมอโปรดมากกว่าอ่ะ แลดูงี่เง่าไปนิด ไม่ฟังเหตุผลอะไร ถึงหมอเขตจะเย็นชาพูดน้อย แต่มันควรรับฟังกันมากกว่านี้ที่คิดเองเออเองแล้วตีโพยตีพายโกรธเค้าโดยที่ตัวเองไม่มีความอดทนที่จะรอฟังอะไรเลย
    #2,560
    1
    • #2560-1 NokMTBB9397 (@NokMTBB9397) (จากตอนที่ 5)
      1 พฤศจิกายน 2562 / 12:09
      ใช่ๆคิดเหมือนกัน
      #2560-1
  24. #2357 ชานมี (@28122812) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 12:11
    ในหัวมีแต่อิหยังวะ อิหยังวะ
    #2,357
    0
  25. #2348 kristkatt (@kristkatt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 00:42
    งงมากอ่ะ อะไรอ่ะ
    #2,348
    0