คนโปรดของหมอเขต | Yaoi / Mpreg |-END- [สำนักพิมพ์ ลาเวนเดอร์ ]

ตอนที่ 2 : Chapter 1 : you story

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,151 ครั้ง
    6 ธ.ค. 62

Chapter 1

 

 

“ ดิสเซ็ตเตอร์...”

“ ...”

...

“คลิพ...”

“...”

 

ภายในให้ผ่าตัดที่เงียบสงบไร้เสียงพูดคุยของผู้คนภายในห้อง มีเพียงเสียงของผมเท่านั้นที่เอ่ยเรียกขออุปกรณ์ทางการแพทย์จากผู้ช่วยผ่าตัด...

 

เสียงของผมพูดแข่งกับเสียงเครื่องช่วยหายใจและอุปกรณ์ต่างๆที่ร้องอยู่ตลอดเวลาภายในห้องผ่าตัด เสียงพวกนี้สามารถสร้างความหดหู่ให้กับใครหลายๆคนรวมถึงหมออย่างพวกผมด้วยเช่นกัน

 

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...

 

การผ่าตัดเส้นเลือดในสมองตีบแตกครั้งแรกของผมผมจะผ่านมันไปให้ได้จะสู้ไปพร้อมกับคนไข้ที่อยู่ในมือของผมเอง...

ไม่ว่ายังไงผมต้องทำมันให้สำเร็จ

 

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ

 

“เราพลาดแล้ว!!!”

 

ตั้งสติไว้โปรด!

“หมอโปรดครับ...”

“ความดันเลือดลดลง ... ขอเลือดเพิ่มหน่อย”

“หมอโปรดครับให้ผมเรียกหมอเขตหรือหมอคนอื่นมาช่วยไหม?”

 

แต่ถ้าอะไรๆมันไม่เป็นไปตามที่หวังล่ะ...

จะยอมปล่อยหรอ?

 

แต่ผมมาเป็นหมอนะจะยอมทิ้งคนไข้ของตัวเองไปได้ยังไงยังไงมึงก็ต้องสู้ต่อนะโปรดเพราะคนไข้อยู่ในความรับผิดชอบของมึง

 

แต่ถึงจะเรียกพี่เขตมาตอนนี้ยังไงก็คงไม่มีทางทัน!

 

“ผมทำได้...”

“ หมอโปรดครับ”

“กอซ...”

“หมอครับ!!!”

“ผมขอกอซหน่อยครับ...”

“ ...” เสียงผู้ช่วยผ่าตัดเงียบลง หยิบอุปกรณ์ทางการแพทย์ทุกอย่างที่ผมสั่งส่งให้อย่างชำนาญ

 

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ

 

...

 

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...

เฮ้อ!!!

 

“สำเร็จแล้วครับหมอ...”

“หึ”

“ หมอโปรดสุดยอดมากครับ...”

“หึ...ขอบคุณครับ!”

อย่าลืมสิว่าผมเป็นหมอไม่ใช่มัจจุราช เป็นไปได้ผมก็ไม่อยากพรากชีวิตใครไปไหนเลยสักคน...

...

 

กว่าการผ่าตัดจะเสร็จเรียบร้อยดีเวลาก็ผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ผมถอดยูนิฟอร์มผ่าตัดออกเหลือแต่ชุดเขียวผ่าตัดพาตัวเองเดินเหมือนคนไร้เรี่ยวแรงออกจากห้องผ่าตัด

 

ขี้เกียจเปลี่ยนชุดใส่เสื้อกาวน์ทับเอาไว้แทนก่อนแล้วกัน...

 

“คนโปรด”

 

เสียงของใครบางคนเรียกชื่อผมจากทางด้านหลัง เท้าของผมที่กำลังก้าวออกจากบริเวณหน้าห้องผ่าตัดถึงกับชะงักลงทันที

ใครกันนะที่จะเรียกชื่อเล่นเต็มๆของผมได้ถ้าไม่ใช่...

 

“ครับพี่เขต?”

 

คนคนนี้...

 

พี่เขตใส่ชุดผ่าตัดสีเขียวเหมือนกับผมยืนอยู่ด้านหลัง ผมหันไปตามเสียงเรียกฉีกยิ้มบางๆก้มหัวลงเป็นเชิงทักทาย ก่อนพี่เขตจะเดินตรงเข้ามาหา มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

 

“ เก่งขึ้นเยอะเลยนะ” พี่เขตพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งมือสองข้างสอดเข้ากระเป๋าเสื้อสีเชียวอย่างวางมาด

 

“ ...อ่า ขอบคุณครับ”

 

...กริบ

 

ไม่มีใครพูดหรือถามอะไรต่อ มีเพียงแค่เสียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ดังกลบความเงียบหมอเขตยืนเฉยๆมองหน้าผมเหมือนมีอะไรอยากจะพูดสักอย่างแต่ก็ไม่ยอมพูดออกมาสักที

 

เฮ้อ!

 

“มีเคสผ่าตัดหรอครับ?” และเป็นผมเองที่ต้องถามออกไปก่อน

 

“ ...เปล่า”หมอเขตพูดแค่นั้นละสายตาออกจากหน้าของผมที่ยืนจ้องอยู่นานเดินตรงเข้ามาเฉียดไหล่ของผมหยุดลงด้านข้าง“ นึกว่าจะต้องเข้าไปช่วยเลยมายืนรอ... “

 

หัวใจของผมกระตุกวูบทันทีที่ประโยคนั้นพูดจบ ลมอ่อนพัดโชยเบาๆให้รู้ว่าคนด้านข้างเดินผ่านไปแล้วหลังจากประโยคบอกเล่านั้นจบ...

 

อันที่จริงตอนนั้นผมก็เหมือนจะต้องการพี่...

แต่มันก็ได้แค่เหมือนเพราะผมทำสำเร็จด้วยตัวเองแล้วนิ

 

“กูเห็นนะโปรด!”

“เฮ้ย! เห็นอะไร?”ผมร้องโวยนิดหน่อยเพราะความตกใจแขนหนักๆของไอธีร์พุ่งมาพาดที่บ่าผมแบบไม่ทันตั้งตัว

“เห็นพี่เขตกับมึงคุยกันไง”

“แล้ว?”

“เขากลับมาง้อมึงหรอวะ โอ๊ย! ไอโปรดอย่าหยิก”

 

ง้อพ่อมึงดิ!

 

ผมตึงหน้าใส่ไอธีร์ทันทีที่มันพูดจบพร้อมลงเล็บหยิกเอวมันอย่างแรงเพราะหมั่นไส้

“ เขากลับมาหามึงจริงดิ?”

“ยังไม่จบอีก!”

“ฮั่นแน่~”

“อะไรของมึงแค่คุยกันเฉยๆแบบเพื่อนร่วมงานอะเข้าใจไหม”ผมว่ากระแทกเสียงอย่างไม่สบอารมณ์

“อ๋อ”รากเสียงยาวกวนประสาทจนผมอยากจะวิ่งเข้าไปหยิบมีดผ่าตัดมาแทงมันสักแผลสองแผลวุ้ย! “ แล้วผ่าตัดเป็นไงผ่านไปด้วยดีถูกป่ะ “

 

“ก็ดีแต่ก็เกือบแย่อยู่เหมือนกัน”

“ เห็นไหมเพื่อนกูเก่งสุดยอด!ไม่มีใครเก่งเกิน!ศัลยแพทย์มือหนึ่งที่อายุน้อยก็ต้องมึงแล้วแหละโปรด จริงๆ”

“...หรอ!”

“กูไม่ได้อวยเลยนะเว้ย”

“...มึงอวย!”

“อ้าวหรอ แหะๆ”

“แหะๆอะไรของมึงเอาแขนออกจากไหล่กูได้แล้วหนัก”

“เออๆ แล้วทำไมมึงไม่เปลี่ยนชุดวะวันนี้มึงไม่มีเคสแล้วนิ”

“เดี๋ยวค่อยเปลี่ยน กูขอไปกินข้าวก่อนหิวจะตายอยู่แล้ว...มึงอะมีเคสหรอ?”

“เออพึ่งออกมาจากห้องผ่าตัดสดๆเลยเมื่อกี้...”

ผมพยักหน้าเข้าใจในคำพูดของมัน

“ ไหนๆกูก็เจอมึงแล้วป่ะไปกินข้าวกัน”

“ใครชวนมึง!”

“กูชวนตัวเอง...ธีร์ไปกินข้าวกัน...โอเคได้ดิ...งั้นไปเลย”

 

เอ่อ...

 

“มองหน้ากูทำไมโปรดไปได้แล้ว อีกชั่วโมงกูมีผ่าตัดไส้ติ่ง”

“อ่าๆ ไปก็ไป” ผมว่าก่อนจะเดินตรงไปทางออกแต่ทว่า “ มึงจะไปไหนทางออกทางนี้ธีร์”

 

ธีร์มันเดินสวนทางผมไปในทางที่พี่เขตพึ่งเดินสวนกับผมไป คือมึงทำงานที่นี่มากี่ปีแล้ววะทำไมถึงจำทางออกไม่ได้หรือมึงเป็นอะไร ยังไง

 

“เออกูรู้!...แต่กูจะเดินไปถามพี่เขตก่อนว่าเขาจะกลับมาง้อมึงจริงๆหรอ”

อ๋อ!

“ไอเชี้ยธีร์มึงไม่จบใช่ไหม!!!!”

 

“ แฮร่!”

 

แฮร่! หน้ามึงดิ...

 

เพียะ!

 

“โปรดกูเจ็บไอสัสมือมึงหนักชิบหายเลย ตีมาได้”

“สมควรมึงพูดมากไปได้แล้ว หิว!”

“เออ”

 

เพราะความหิวไม่เคยปราณีใครผมกับธีร์พากันเดินออกจากหน้าห้องผ่าตัดด้วยความรวดเร็ว ออกมาด้านนอกก็ต้องคีพลุคความเป็นคุณหมอไว้นิดนึง จะมาเล่นกันเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้แล้ว

 

...เดี๋ยวผู้ป่วยที่อยู่ด้านนอกจะหมดความเชื่อถือเอา

 

“ไปทานข้าวกันหรอคะ”

“ครับพี่หมอพราว” ธีร์ตอบ

“เป็นไงบ้างคะหมอโปรดผ่าตัดสำเร็จดีใช่ไหมคะ”

 

ผมยิ้มพยักหน้าตอบ

 

“พี่ว่าแล้ว ยังไงเราก็ต้องทำได้เก่งขนาดนี้ยังไงก็ได้ขึ้นไปประจำวีไอพีแน่นอน”หมอพราวเอ่ยเสียงหวานฉีกยิ้มให้ผมอย่างจริงใจ

 

หรอ...

 

“ ขอบคุณครับ” ผมว่าเสียงเรียบฉีกยิ้มกลับ

“อืม ไปทานข้าวกันเถอะพี่ไม่กวนแล้ว”หมอพราวว่าแค่นั้นเดินเลยผมกับธีร์ออกไปทันที

 

ธีร์กับผมเดินลงมาที่โรงอาหารของโรงพยาบาลด้วยความเงียบแยกกันไปซื้อข้าวของตัวเองก่อนจะกลับมานั่งที่โต๊ะภายในโรงอาหาร

 

“ มึงจะพูดอะไรก็พูดมา”ผมว่าเสียงเรียบใส่ไอธีร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จ้องหน้าผมจนผมกินข้าวไม่ลงแล้วเนี่ย!

“ มันต้องรู้สึกยังไงวะที่แฟนเก่าของแฟนเก่าเดินมาทักอะ มึงรู้สึกยังไงวะเมื่อกี้?”

 

“ ก็...”

 

“ ยังไง?”

“หิวข้าว!”

“โว้ย! ไอโปรดเอาดีๆอยากรู้”

 

เอ้า! พูดความจริงก็ไม่เชื่อตอนนั้นก็รู้สึกหิวข้าวจริงๆนี่หว่า...

 

“ ไม่ได้รู้สึกอะไร เฉยๆว่ะ” ผมว่าออกไปตักข้าวในจานกินต่ออย่างไม่สนใจ ส่วนไอธีร์ก็ทำหน้าฉงนสงสัยอยู่นั้นแหละ จะสงสัยอะไรนักหนาวะ...

“มึงไม่คิดถึงหมอเขตบ้างหรอวะ?”

 

คิดถึง...

 

“ไม่อะ กูเลิกกับเขามาเกือบปีแล้ว มูฟออนว่ะ”

“เชรด! แต่กูว่าหมอเขตยังไม่มูฟออนจากมึงว่ะ”

“ แล้ว?”

“ มึงจะกลับไปไหมถ้าหมอเขตเขาง้อมึงจริงๆ”

“ ...ไม่รู้ว่ะแต่...มึงถามแบบนี้หมายความว่าไง มึงไปรู้อะไรมา ธีร์!”

“เปล๊า!” การกระทำสวนทางกับคำพูด ปากบอกเปล่าแต่หน้าตานี่เลิ่กลั่กเชียว

“ธีร์...”

“อะไรเรียกกูอยู่ได้แดกข้าวไปดิ หิวไม่ใช่ไง?”

“ อิ่ม! บอกกูมาทำไมมึงถึงคุยกับกูเรื่องพี่เขตทั้งๆที่ผ่านมามึงไม่เคยพูดเรื่องนี้เลย”

“ ก็ไม่มีอ-”

 

ครืด... ครืด...

 

เสียงโทรศัพท์มือถือของผมในกระเป๋าเสื้อสั่นเครือดึงความสนใจของผมจากธีร์ชั่วขณะ...

 

ใครโทรมาตอนนี้วะ!

 

“ ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะธีร์มึงเตรียมคำตอบให้กูด้วย”ผมว่าพรางใช้ส้อมในจานข้าวของตัวเองชี้หน้าไอธีร์หันกลับมาสนใจสายในโทรศัพท์ของตัวเอง

 

’ หมอปิ่น ‘

“ ครับหมอปิ่น”

 

[หมอโปรดคะหมอมนต์ให้ปิ่นโทรมาบอกว่าหมอเขตเรียกพบค่ะ...]

“อ๋อครับ ผมทานข้าวอยู่ขอสิบห้านาทีผมจะรีบขึ้นไปนะครับ”

[ได้ค่ะเดี๋ยวปิ่นบอกหมอมนต์ให้]

“ขอบคุณครับ”

[ค่ะหมอโปรด]

แล้วสายก็ถูกตัดไป...

 

เฮ้อ!

 

เมื่อกี้ก็เจอกันแล้วมีอะไรอีกวะ รู้สึกว่าช่วงนี้เราเจอกันบ่อยเกินไปแล้วนะ...

 

“หนักใจขนาดนี้หมอเขตเรียกหรอวะ”

“ทำไมรู้”

“กูเดา!”

 

“กูไม่เชื่อตอบคำถามที่ถามมา”

“กูไม่รู้กูมีผ่าไส้ติ่งบาย” ธีร์พูดจบมันลุกออกจากโต๊ะวิ่งหนีผมทันที ทิ้งจานข้าวของมันไว้ให้ผมดูต่างหน้า คือกูต้องเก็บแทนมึงไง

 

วุ้ย!

...

 

ช่วงหลังๆมานี้ชั้นวีไอพีเป็นอีกหนึ่งที่รองจากห้องผ่าตัดชั้นล่างที่ผมเดินเข้าเดินออกเดินวนไปวนมา จนหมอคนอื่นๆคิดว่าผมจะขึ้นมาประจำชั้นนี้แล้ว

 

ผมเคาะประตูห้องทำงานของหมอเขตสองสามครั้ง...

 

“ เข้ามาเลย”และเสียงหมอเขตก็ตะโกนอนุญาตให้ผมเข้าไป

เหมือนเดิมหมอเขตนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะตัวใหญ่ของตัวเองเปลี่ยนจากชุดผ่าตัดเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวใส่กาวน์ตามปกติ

“ทำไมยังไม่เปลี่ยนชุดอีก ไม่มีเคสแล้วไม่ใช่หรอ?”

“ ...อ่าเดี๋ยวผมกลับไปเปลี่ยนทีเดียวครับ”

“อืม นั่งก่อนดิ”

“ครับ”

“รอแปปนะ”

 

ผมพยักหน้านั่งลงที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของหมอเขต มองคนตรงหน้าเซ็นเอกสารแบบเร่งรีบก่อนจะรวบเอกสารทั้งหมดไว้เป็นกองอย่างเรียบร้อย

 

ภาพแบบนี้ผมไม่ได้เห็นมาเกือบปีได้แล้วมั้ง ตอนนั้นที่หมอเขตชอบให้ผมมานั่งเฝ้าตอนเซ็นเอกสารหรือตอนทำงาน นึกแล้วก็คิดถึงอยู่เหมือนกันแต่มันก็ผ่านไปนานแล้วนี่นาจะไปนึกถึงมันทำไมอีกวะ

 

“โปรด...”

“ ...”

“โปรด!!!”

“ ครับ!”ผมสะดุ้งตอบรับคำเรียกของหมอเขต ก่อนในห้องจะตกอยู่ในความเงียบ คนตรงหน้าผมหรี่ตามองลงเหมือนสงสัย “เอ่อ...หมอเขตเรียกผมมามีอะไรหรือเปล่าครับ?“

 

“ มี...” ก่อนพี่เขตจะใช้มือเลื่อนเอกสารบนโต๊ะมาตรงหน้าผม “ ขึ้นมาประจำที่ชั้นวีไอพี”

“ผมบอกหมอเขตไ-”

“ นี่คือคำสั่งครั้งนี้ผมไม่ได้ให้คุณตัดสินใจผมสั่ง!”

“ ครับ”

 

ผมจะทำอะไรได้ก็นี่เป็นคำสั่ง ผมเป็นลูกน้องก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่แล้วจะไปมีปัญหาอะไรได้ อ่านรายละเอียดในเอกสารจนเข้าใจหยิบปากที่อยู่ด้านข้างขึ้นเซ็นชื่อตัวเองในเอกสาร วางปากกาลงที่เดิมเลื่อนเอกสารกลับไปให้หมอเขต

 

“ ทำไมยอมเซ็นง่ายจัง” หมอเขตถามผมพร้อมทำหน้าสงสัย “ ตอนนั้นถ้าพี่จำไม่ผิดถ้าโปรดไม่อยากทำอะไรต้องปฏิเสธจนหัวชนฝา...”

“ครับ! แต่ตอนนี้กับตอนนั้นมันไม่เหมือนกันแล้ว”ผมว่าพรางฝืนฉีกยิ้มเล็กน้อย

“ หมายถึง?”

“ ครับ?”

“ หมอโปร-”

“ ถ้าไม่อะไรแล้วผมขอตัว”ผมพูดตัดบทลุกออกจากเก้าอี้เดินออกห่างหมอเขตทันที

“โอ๊ย!!!”

“ พี่เขต”ผมรีบหันทันควันเมื่อเสียงร้องของคนด้านหลังดังขึ้น พี่เขตไม่ได้นั่งอยู่ที่เก้าอี้แต่นั่งขดตัวอยู่ที่พื้น

 

ล้มหรอ?

ผมรีบเดินเข้าหาตัวคนที่นั่งก้มหน้าแขนยันพื้นพยุงตัวเองอยู่ ย่อตัวลงแตะลงที่แขนพี่เขต

 

“ พี่เป็นอะไร”เอ่ยถามเสียงเรียบลูบแขนพี่เขตเบาๆตึก...

พี่เขตจับมือข้างที่ผมลูบแขนพี่เขาไว้ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยกยิ้มมุมปาก “ พี่ไม่ได้เป็นอะไร”

ผมรีบชักมือตัวเองออกดีดตัวลุกขึ้นเดินถอยหลังทันที

 

“ พี่เล่นอะไรวะ”ว่าแค่นั้นหันหลังให้พี่เขตทันควัน

 

หมับ!

 

“ เฮ้ย!”ผมสะดุ้งเฮือกเพราะแรงปะทะจากด้านหลังที่พุ่งเข้าหาตัว พี่เขตกอดผมจากทางด้านหลังรัดแขนผมไว้แน่นวางคางเกยไว้ที่ไหล่ผมพยายามดิ้นสุดตัวเพื่อจะให้หลุดออกจากอ้อมแขนแต่กับโดนกอดไว้แน่นกว่าเดิม

 

“ พี่ปล่อย!”

“ ขอโทษ...”พี่เขตเอ่ยเสียงแผ่วอยู่ข้างหูพ่นลมหายใจอ่อนๆลดอยู่ที่ต้นคอ จากที่ผมเกร็งตัวอยู่ถึงกับคลายลงเพราะคำพูดของเขา

“ ...”

“ โปรดเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”

 

เป็นเหมือนเดิมหรอ...

 

มันพูดง่ายไปไหม?

 

“...”

“ได้ไหมคนโปรด...”

“ ไม่ได้!”ผมว่าเสียงแข็งออกไปพร้อมกับพยายามแกะมือของคนด้านหลังออก ไม่ชอบช่วงเวลาแบบนี้เลยสักนิด...

“ พี่ขอโทษขอโทษจริงๆ”

 

ช่วงเวลาที่เคยรอมาตลอด

แต่มาในตอนที่ไม่อยากได้มันแล้ว

 

...

 

“ พี่มาขอโทษอะไรตอนนี้ มันผ่านมาเกือบปีแล้วนะพี่...”

“พี่รักคนโปรดนะ”

“จนตรอก!!!”

“โปรด!”

“...ถ้าหมอพราวไม่ขอพี่เลิกพี่ก็คงไม่กลับมา”

 

“ถ้าพราวไม่ขอพี่เลิกยังไงพี่ก็ต้องขอเขาเลิก”

หรอ...

“เพราะ?”

“...เพราะพี่รักคนโปรดไง”

 

หึ

แล้วตอนนั้นใครมันบอกว่าไม่ได้รักผมแล้ววะ...

 

...

“แต่ผมไม่ได้รักพี่แล้วว่ะ”

:(
 

 

 

 

 

 

________

แงงงงงงงงง !!!

แผนA ไม่รอด หมอเขตเขามี แผนB ยืนคุยไม่สำเร็จได้นอนคุยกันแน่นอน

ขอย้ำหมอเขตไม่ใช่คนดีแต่เป็นคนที่คิดได้แล้วว่าอะไรสำคัญ มั้ง!

5555

 


 


 

#คนโปรดของหมอเขต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.151K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,500 ความคิดเห็น

  1. #3488 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:47

    เรื่องราวมันเป็นมายังไงกันแน่ แต่ดูๆแล้วอิพี่ผิดชัวร์ๆ น้องอย่ายอมนะลูก

    #3,488
    0
  2. #3482 071727 (@071727) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 14:42
    ยังไงต่อไป
    #3,482
    0
  3. #3410 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:38
    ง่ายไปป่าว คิดจะทิ้งก็ทิ้ง คิดจะกลับมาก็กลับ เห็นแก่ตัวมาก โปรดอย่าใจอ่อนนะ
    #3,410
    0
  4. #3356 คัชช๊ะ (@mintyo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 11:18
    เเง้งงงงงอ่านไม่ทันเเน่ไๆเบนฟอื่ออออออ
    #3,356
    0
  5. #3325 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 19:05

    เห็นแก่ตัวไปไหมหมอเขต พอไม่มีใครแล้วก็กลับมาเนี่ย

    #3,325
    0
  6. #3263 Bee_Bee_1225 (@Bee_Bee_1225) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 03:30
    ที่แท้ก็เคยเป็นแฟนกันนี่เอง ฮือออ คนโปรดอย่าำปยกโทษให้เขตนะ
    #3,263
    0
  7. #3228 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:48
    อย่าไปคืนดีค่ะ!
    #3,228
    0
  8. #3161 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 21:01
    คนโปรดใจเด็ดมาก
    #3,161
    0
  9. #3066 birsesy (@birsesy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 11:02
    คนโปรดแสนเก่งเรยนะๆๆๆๆ
    #3,066
    0
  10. #2946 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 11:07
    หมอเขตทิ้งน้องไปเองนะ
    #2,946
    0
  11. #2883 Riboflavin (@charib55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 15:26
    คนโปรดเก่งมาก!!
    #2,883
    0
  12. #2801 kanraya_fai28 (@kanraya_fai28) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
    ไม่รู้เรื่องราวก่อนหน้านี้เป็นไงนะ แต่โครตสะใจตอนน้องบอกว่าไม่ได้รักแล้วอ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!!! สะใจจริงๆ!!!
    #2,801
    0
  13. #2798 PopCorneiei (@PopCorneiei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    แผนบีอะไรคะ;-;
    #2,798
    0
  14. #2783 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:54

    อ่อ นี่คอยคบกันมาก่อนว่างั้น? แล้วมาเลิกกับโปรดเพราะอะไรอ่ะ? โปรดโดนทิ้งแล้วหมอเขตคิดว่าเค้าจะยกโทษให้ง่ายๆได้หรอ? จัดไปน้องโปรด เอาให้หงอ!!!!

    #2,783
    0
  15. #2685 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:53
    คบโปรดแล้วเลิก คบพราวแล้วเลิก มาขอโปรดคืนดี
    #2,685
    0
  16. #2602 BaBiBuDuB (@poppywnp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 20:18
    ก็งงๆอยู่ อะไรของหมอเขตนะ
    #2,602
    0
  17. #2601 BaBiBuDuB (@poppywnp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 20:18
    ก็งงๆอยู่ อะไรของหมอเขตนะ
    #2,601
    0
  18. #2595 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 09:59
    ง้อไปเรื่อยๆนะหมอเขต
    #2,595
    0
  19. #2533 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 08:54
    พี่เขตน่าตบมากบอกเลิกเขาเองยังจะมาขอเขาคืนดีอีก
    #2,533
    0
  20. #2493 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 00:41
    บอกพี่เขตนะคะสมน้ำหน้าาาส
    #2,493
    0
  21. #2437 SRKM2E (@HairmitonZe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 18:13
    ชอบรูปแมวอะ หึ้ยยยย น่ารัก
    #2,437
    0
  22. #2314 monster_evil (@TatToo_RoSe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:47
    let to go แปลกนะ
    #2,314
    0
  23. #2201 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:44
    ไปสุดมากกก
    #2,201
    0
  24. #2148 LaLaTia (@fammi50) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 13:47
    จริงๆ ถ้าจะผ่าตัดสมองเนี่ย ต้องเป็นเฉพาะทางของทางนิวโรศัลย์อีกทีนะคะ แล้วเคสผ่าตัดไส้ติ่งมักเป็นเคสด่วน มาแบบปวดท้อง ไส้ติ่งอักเสบจะแตก ต้องเข้าผ่าตัดด่วน แล้วที่น้องรับเคสวันนี้ ผ่าพรุ่งนี้ก็ยากนะคะ เพราะหมอหลายคนต้องคุยกันก่อน ทั้งหมอต้นเคส หมอเฉพาะทางระบบประสาท หมอนิวโรศัลย์ หมอวิสัญญี ฯลฯ

    คำบรรยายสละสลวยโอเคเลยค่ะ
    #2,148
    0
  25. #2004 ฮันนี่พี (@chalis) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 07:35
    Let to go ไม่น่ามีนะคะ;—; น่าจะ Let’s go มากกว่า
    #2,004
    0