ตอนที่ 7 : บทที่ 6 หลง อี้ฟาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2653 ครั้ง
    17 พ.ค. 62

บทที่ 6

หลง อี้ฟาน

หลังจากเหตุการณ์ในเหลาฟู๋ต่งเมื่อหลายวันก่อนเหมยอิ๋งผู้กลายเป็นหนึ่งในคนดังประจำเมืองหลวงก็ตัดสินใจนั่งกินนอนกินอยู่บ้านไม่ออกไปไหนร่วมอาทิตย์ ซึ่งถือว่านางนั้นทำพลาดไปอย่างรุนแรงเพราะในเมืองหลวงตอนนี้กำลังคึกคัก มีการจัดเตรียมข้าวของต่างๆอีกทั้งเริ่มประดับประดาบ้านเรือนเพื่อเตรียมจัดงานเทศกาลบูชาพระจันทร์ในอีกสองเดือนข้างหน้า

ในหนังสือจ้าวยุทธภพได้บรรยายบรรยากาศการเตรียมงานนี้ไว้อย่างน่าสนใจจนเหมยอิ๋งนั้นตั้งใจว่าจะได้ไปชมให้เห็นด้วยตาตัวเองสักครั้ง แต่นางก็ลืมไปเสียสนิท กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนออกมาติดต่อค้าขายกับบิดาและพี่ชายที่ต่างเมือง

“เจ้าจะโวยวายอันใดนัก งานบูชาพระจันทร์ก็จัดขึ้นทุกปีเจ้าไม่เห็นใคร่จะสนใจไปเที่ยวตอนเตรียมงานชอบบอกว่ามันวุ่นวายน่ารำคาญจะโผล่ไปก็ตอนวันงานด้วยชุดแปดชั้นของเจ้า”หลิวอี้พูดพลางมองน้องสาวในชุดสีเขียวสดซึ่งกำลังบ่นกระปอดกระแปดที่นางออกมาจากเมืองหลวงในช่วงนี้ทั้งๆที่คนบอกให้ออกนอกเมืองมาหาเส้นทางสินค้าก็เป็นตัวนางเองแท้ๆ

“โธ่ท่านพี่ ก็ตอนนี้ข้าอยากไปแล้วนี่”เหมยอิ๋งว่าหน้าตาละห้อย นางโบกพัดกลมลายต้นเหมยของตัวเองไปมาพร้อมทั้งกระพือสาบเสื้อไปด้วย “เมืองต้าไห่นี่สมกับเป็นเมืองติดทะเลจริงๆ ร้อนได้ใจข้าเลย”

“หากลูกอยากเที่ยวชมเทศกาลเรากลับเมืองหลวงกันตอนนี้ยังทันนะเหมยอิ๋ง พ่อว่าเราคงไม่ได้เส้นทางการค้าที่นี่โดยง่ายหรอกนะ สมัยก่อนพ่อกับแม่ของเจ้ายังต้องล่องเรือสำเภาเพื่อขนสินค้าด้วยตัวเองเลยเพราะพวกพ่อค้าเรือสำเภาที่นี่ตกลงด้วยยากนัก”ช่างไห่พูด

ดวงตาของผู้นำตระกูลหลินทอดมองไปยังท่าเรือก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อนึกไปถึงคืนวันเก่าๆที่ภรรยาคนงามผู้มีความสามารถในการควบคุมลมยังอยู่และพวกเขายังไม่ได้ร่ำรวยเท่านี้

“หากแม่เจ้ายังอยู่นางคงกระโดดขึ้นไปยืนบนหัวเรือของเราแล้วเริ่มใช้พัดที่เจ้าถืออยู่พัดลมแกล้งเรือที่กำลังเข้าออกท่าไปแล้ว”ว่าแล้วเจ้าตัวก็ยิ้มออกมาแล้วมองไปทางอื่นต่อราวกับกำลังท่องเที่ยวไปในความทรงจำเก่าๆ

“ท่านพ่อไม่ต้องห่วงเดี๋ยวลูกจะเข้าไปเจรจากับพวกพ่อค้าเรือสำเภาเอง เชิญท่านพ่อเดินเที่ยวชมเมืองต้าไห่อย่างสบายใจไปเถิดเดี๋ยวลูกสาวผู้มากความสามารถของท่านจะเอาเส้นทางการค้างามๆมาฝากเจ้าค่ะ”เหมยอิ๋งตัดสินใจปล่อยวางเรื่องการจัดเตรียมงานเทศกาลในเมืองหลวงไปก่อน อย่างไรเสียตอนนี้เรื่องธุรกิจครอบครัวของนางย่อมต้องมาก่อน จะปล่อยให้พวกตระกูลหยางมาทำนาบนหลังบิดานางอยู่เช่นนี้ไม่ได้

หลังจากแยกกับผู้เป็นพ่อเหมยอิ๋งและหลิวอี้ก็เดินสำรวจไปตามท่าเรือใช้เวลาอยู่หลายชั่วยามจนเกือบถึงยามบ่ายเหมยอิ๋งก็ยังไม่เดินเข้าไปเจรจากับพ่อค้าเรือสำเภาคนใด เมื่อทั้งสองเข้ามานั่งรับประทานอาหารในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งหลิวอี้จึงเอ่ยถามน้องสาวออกมาอย่างไม่เข้าใจ

“เจ้าด้อมๆมองๆอยู่เกือบครึ่งวันแล้วนะเหมยอิ๋ง หรือจริงๆแล้วเจ้าแค่อยากมาเที่ยวเมืองชายทะเลจึงหลอกให้ท่านพ่อพามากันแน่”

“โถ่ท่านพี่ ช้าๆได้พร้าเล่มงามท่านรู้จักไหม”เหมยอิ๋งคีบเนื้อไก๋ตุ๋นไปไว้ในชามข้าวอีกฝ่ายอย่างเอาอกเอาใจ นางเองก็รู้สึกสงสารท่านพี่ผู้รูปงามของตัวเองอยู่เล็กน้อยเมื่อเห็นเหงื่อที่ไหลออกมาตามไรผมของเจ้าตัวหลังจากที่นางพาเขาตะลอนๆไปทั่วท่าเรือสำเภาขนาดใหญ่นี้เสียนาน เนื่องจากนางนั้นพัดลมเย็นให้ตัวเองอยู่ตลอดจนแทบจะลืมไปเลยว่าหลิวอี้นั้นจะรู้สึกร้อนเพียงใดท่ามกลางแสงอาทิตย์แรงเปรี้ยงเช่นนี้

“ที่จริงแล้วข้าหาเรือที่มีสัญลักษณ์รูปนกอยู่ ข้าอยากจะเจรจาเรื่องการค้าขายสินค้ากับพวกเขา” เหมยอิ๋งเฉลยออกมา

“เหตุใดต้องเจาะจงพวกนั้นด้วย? แล้วเรือที่มีสัญลักษณ์รูปนกก็มีตั้งมากมาย”หลิวอี้ถาม เขาทำหน้าพึงพอใจออกมาเมื่อเจ้าน้องสาวตัวเองเขามาออดอ้อนทั้งคีบอาหารทั้งคอยพัดลมเย็นๆให้ไม่ขาด

“ม่ายๆ สัญลักษณ์รูปนกที่ข้าตามหาน่ะมีลักษณะเด่นอยู่นะท่านพี่....”

ว่าแล้วเหมยอิ๋งก็เริ่มอธิบายรูปร่างของนกตามหนังสือจ้าวยุทธภพที่กล่าวไว้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของชนเผ่าหนึ่งที่อาศัยอยู่บนเกาะในทะเล นางจำได้ว่ามันเป็นรายละเอียดเล็กๆที่ผู้เขียนนั้นใส่เข้ามาเพื่อบรรยายแผนที่ของโลกนี้ไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับพวกตัวละครหลัก แต่มันน่าสนใจทีเดียวสำหรับนางเพราะคนบนเกาะแห่งนี้นั้นมีสินค้าที่น่าสนใจมากมาย

“นั่นเป็นสัญลักษณ์ที่แปลกประหลาด คงเป็นเรือที่นานๆเทียบท่าครั้งหนึ่งเราคงไม่ได้พบโดยง่าย”หลิวอี้สรุปเมื่อได้ฟังลักษณ์ของนกที่ว่าซึ่งเหมยอิ๋งก็เห็นด้วย นางเริ่มรู้สึกท้อขึ้นมาเล็กน้อย

เห็นทีการเดินทางครั้งนี้ของนางคงจะต้องกลับไปมือเปล่าเสียแล้ว

“ข้าโดยสารมากับเรือลำนั้น แม่สาวลมเย็นบอกข้าได้ไหมว่าเจ้าตามหาเรือลำนั้นทำไม”

แต่อยู่ดีๆก็มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาในชุดชาวเรือคนหนึ่งนั่งลงที่โต๊ะพวกนางอย่างเสียมารยาท เจ้าตัวยิ้มกว้างอย่างคนอารมณ์ดีก่อนจะหันไปสั่งอาหารกับเสี่ยวเอ้อโดยไม่ถามเจ้าของโต๊ะอย่างสองพี่น้องตระกูลหลิวสักคำ ฝ่ายเหมยอิ๋งนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะสนใจเรื่องที่อีกฝ่ายกล่าวมาข้างต้นจะมีก็เพียงหลิวอี้เท่านั้นที่แผ่ปราณออกมาอย่างข่มขู่

“ท่านคือ?”เหมยอิ๋งเปิดบทสนทนาทันที นางลอบยื่นมือไปลูบหน้าขาชายตัวเองช้าๆเป็นเชิงบอกว่าให้ใจเย็นๆ

ไอ้พวกทำตัวประหลาดๆแบบนี้ในนิยายน่ะมักจะเป็นตัวละครสำคัญทุกที เหมยอิ๋งไม่อยากให้พี่ชายของนางวู่วาม

“ข้าแซ่หลงมีนามว่าอี้ฟานยินดีที่ได้พบ”

!!

เหมยอิ๋งมองสำรวจอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วด้วยความตระหนก คงไม่ใช่ว่าเป็นอี้ฟาน พระรองในตำนานคนนั้นหรอกนะ! คนๆนั้นไม่น่าจะมาโผล่อยู่ที่เมืองท่าแห่งนี้สิ การปรากฏตัวครั้งแรกของเขาควรอยู่ที่วัดที่นางเอกโดนส่งไปปฏิบัติธรรมในอีกหลายเดือนนับจากนี้...แต่จะไว้ใจได้อย่างไรกันว่าไม่ใช่ ช่วงนี้ไม่ถูกเขียนไว้ในหนังสือบางทีอีกฝ่ายอาจจะแวะมาเที่ยวเล่นที่นี่ก็เป็นได้

“แม่สาวลมเย็น ข้ารู้แล้วว่าตาเจ้ามีเขียวเจืออยู่ไม่ต้องมองอวดข้าเขม็งเช่นนั้นก็ได้” อี้ฟานพูดแล้วจึงเหล่สายตาไปมองทางหลิวอี้ “อีกอย่างท่านพี่ของเจ้าก็กำลังจะสังหารข้าแล้วนะ”

เมื่อได้ยินคำพูดอีกฝ่ายเหมยอิ๋งจึงรู้สึกตัวออกจากภวังค์รีบคว้ากอดหมับเข้าที่แขนของหลิวอี้ผู้กำลังแผ่ปราณธาตุน้ำอย่างรุ่นแรงจนบรรดาน้ำในกาทั้งหลายเริ่มสั่นจนคนทั้งโรงเตี๊ยมหันมามองโต๊ะของนางเป็นตาเดียว

“ท่านพี่ใจเย็นๆก่อน เขามีข้อมูลของเรือที่ข้าตามหา”เหมยอิ๋งว่าพลางมองไปยังแขกไม่ได้รับเชิญ “พูด”

“พวกเจ้ากดดันแบบนี้ข้าก็นึกไม่ค่อยออกสิ~”อี้ฟานพูดอย่างกวนประสาทแล้วยกชาขึ้นมาจิบก่อนจะต้องลูบหน้าผากป้อยๆเมื่อเหมยอิ๋งฟาดพัดกลมในมือลงกลางกระบาล  “โอ้ยๆ ข้าก็บอกอยู่ว่าข้าโดยสารเรือนั้นมายังไงเล่าเจ้าจะให้ข้าพูดอะไรอีก!

คราวนี้เหมยอิ๋งมั่นใจแล้วว่าคนตรงหน้าคงไม่ใช่หลงอี้ฟานผู้เป็นพระรองในนิยายเพราะตามเนื้อเรื่องแล้วอี้ฟานนั้นมีพลังระดับเจ็ดแถมยังเป็นถึงองค์รัชทายาทแคว้นหยาง ไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะแสดงท่าทางออกมาเช่นนี้...ไหนจะเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกที่ถึงแม้จะดูหล่อบาดใจแต่ก็ไม่ได้มีออร่าพลังหรือสีตาที่บ่งบอกว่าบรรลุระดับสี่ไปแล้วแต่อย่างใด เรื่องกินยาซ่อนพลังปราณนั้นก็เป็นไปไม่ได้เพราะองค์รัชทายาทอี้ฟานตามเนื้อเรื่องเป็นชาตินักรบไม่ยอมใช้ของที่พวกนักฆ่านิยมเป็นแน่

เมื่อคิดได้ดังนั้นเหมยอิ๋งจึงสะดวกใจที่จะสนทนากับอีกฝ่ายมากขึ้น

“เจ้าโดยสารมากับพวกเขาตั้งแต่เมื่อใด ข้ากับน้องสาวเดินดูจนทั่วแล้วไม่เห็นมีเรือลำนั้น”หลิวอี้พูดอย่างจับผิดซึ่งข้อนี้เหมยอิ๋งก็เห็นด้วย เจ้านี่คงไม่ใช่จะมาเล่นลิ้นว่าโดยสารมาด้วยตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วหลอกกินฟรีหรอกนะ

“ข้ามาถึงเมื่อวาน ขึ้นฝั่งที่ชายหาดหาใช่ท่าเรือ”อี้ฟานตอบยิ้มๆแล้วเริ่มลงมือคีบอาหารเข้าปาก “เจ้าจะตามหาเรืออะไรอย่างน้อยก็สมควรรู้สิว่ามันจอดที่ไหน”

เหมยอิ๋งรู้สึกหน้าม้านไปเล็กน้อย นางส่งยิ้มแหยๆให้หลิวอี้เป็นเชิงขอโทษที่พาเขาไปเดินตากแดดตากลมอยู่นานโดยที่ไม่หาข้อมูลก่อน บัดซบ!ผู้ใดมันจะรู้ว่าเรือชาวเกาะมันจะไปจอดที่จอดพิสดารกว่าชาวบ้านเช่นนั้นกันเล่า นักเขียนก็ดันไม่เขียนอธิบายไว้ในหนังสือแล้วนางจะรู้ได้อย่างไร!

“ข้าอยากจะเจรจาเรื่องธุรกิจค้าขายกับพวกเขา รบกวนเจ้านำทางไปได้หรือไม่เดี๋ยวข้าจะจ่ายค่าล่วงเวลาให้อย่างงาม”นางพูดอย่างเป็นการเป็นงานส่งผลให้อี้ฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ชาวเกาะขายของแพงหูดับใครๆเขาก็รู้”ประโยคแรกเขาพูดกับเหมยอิ๋งส่วนประโยคหลังนั้นแอบไปกระซิบกับหลิวอี้แต่ใช้ระดับเสียงที่ดังพอที่เหมยอิ๋งจะได้ยิน “ข้าว่าตระกูลเจ้าคงใกล้ล่มสลายแล้วแน่ถึงยอมให้อำนาจตัดสินใจค้าขายมาอยู่ในมือคนอย่างแม่นางลมเย็นผู้นี้”

“เจ้านำไป ข้าจ่ายเงิน”เหมยอิ๋งวางถุงเงินตัดบทอย่างรำคาญใจซึ่งอี้ฟานก็ไม่ว่าอะไร เขาคว้าถุงเงินขึ้นมาโยนเล่นแล้วยิ้มออกมาที่มุมปากก่อนจะนำทางสองพี่น้องตระกูลหลิวไปยังชายหาดที่มีเรือสำเภาสลักสัญลักษณ์เหมือนนกที่เหมยอิ๋งกล่าวไว้ทุกประการ มันจอดห่างออกไปตรงบริเวณน้ำลึกส่วนบนชายหาดนั้นมีกระโจมตั้งอยู่หกถึงเจ็ดหลัง เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ก็มีกลุ่มคนในเครื่องแต่งกายแปลกตาเดินออกมาครั้นเห็นอี้ฟานชายกลุ่มนั้นก็ผงกหัวให้โดยอี้ฟานเองก็ทำตอบกลับไปเช่นกัน

อี้ฟานพูดบางอย่างกับพวกเขาผ่านไปครู่หนึ่งจึงมีชายหนุ่มผู้หนึ่งเดินเข้ามาหาหลิวอี้และเหมยอิ๋ง อี้ฟานแนะนำตัวว่าอีกฝ่ายคือหัวหน้าหรือกัปตันของสำเภานี้หลังจากนั้นเจ้าตัวจึงถอยห่างออกมาเล็กน้อย ดวงตาเหมือนเสือของอี้ฟานวาบวับเหมือนรอดูอะไรบางอย่างอยู่ทำให้เหมยอิ๋งเริ่มรู้สึกแปลกๆ

เหมยอิ๋งตัดสินใจไม่สนใจอี้ฟานนางรีบรวบรวมความมั่นใจก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

“ข้านามว่าเหมยอิ๋ง เป็นตัวแทนตระกูลหลิน พวกเราต้องการทำการค้าขายระยะยาวกับพวกท่าน”

กัปตันเรือนิ่งไปครู่หนึ่งจนเหมยอิ๋งใจเสียว่านางทำสิ่งใดผิดไป แต่แล้วอีกฝ่ายก็พูดตอบออกมาด้วยน้ำเสียงฉะฉานไม่แพ้กัน

%$#@$$%$%^$&*%^#$%&%....$#%$^*$#%@$#?

“.....”

เหมยอิ๋งอ้าปากเหวอในทันที

ทุกอย่างตกอยู่ภายใต้ความสงบมีเพียงอี้ฟานที่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นจนเหมยอิ๋งต้องลอบสบถในใจ ไอ้ลูกเต่านี่มันต้องรู้อยู่แล้วแน่เลยว่าคนพวกนี้ต้องมีภาษาถิ่นที่นางฟังไม่ออกแต่มันกลับไปไม่บอกนางตั้งแต่แรก!

แต่จะโทษอีกฝ่ายอยู่คนเดียวมันก็ไม่ใช่ เป็นนางเองที่ไม่รู้จักเตรียมตัวคิดแต่ว่าตัวเองมีข้อมูลที่ผู้อื่นไม่มีแล้วทุกอย่างมันจะง่ายดาย...หากไม่เจออี้ฟานนางคงไม่รู้แม้กระทั่งที่อยู่ของพวกเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า”อี้ฟานยังคงหัวเราะต่อไปอย่างไม่สนใจสายตาใครจนกระทั่งหลิวอี้ที่เริ่มเข้าใจสถานการณ์เดินเข้าไปเจรจาจ้างอีกฝ่ายให้มาเป็นล่ามในการเจรจาครั้งนี้แต่อี้ฟานกลับปฏิเสธเงินอีกถุงอย่างไม่ใยดี

“เจ้าจะตามใจนางไปถึงไหนกัน เจ้าก็เห็นกับตาแล้ว...แค่เรื่องภาษาถิ่นของพวกเขานางยังไม่รู้ดึงดันเจรจาต่อไปพวกเจ้าคงมีแต่เสียกับเสีย”

ได้ยินดังนั้นหลิวอี้ก็นิ่งไปเล็กน้อย เหมยอิ๋งรู้ดีว่าพี่ชายนางนั้นคิดเช่นไรในเรื่องนี้เพราะพี่ชายของนางไม่ใช่พวกที่ชอบตามใจน้องเช่นนางดูจากความทรงจำเก่าของเหมยอิ๋งเองก็เห็นได้ชัดแล้ว แต่ที่ตอนนี้ท่านพี่ของนางยอมฟังนางนั้นเป็นผลมาจากการที่เหมยอิ๋งสู้พยายามทำให้ท่านพี่เชื่อใจยอมรับนางมาโดยตลอดตั้งแต่นางทะลุมิติมาที่นี่จนอีกฝ่ายยอมให้นางเข้ามายุ่งกับกิจการครอบครัวอย่างเต็มตัว

ถ้านางกลับไปมือเปล่าวันนี้สิ่งที่นางสู้ทำมาคงป่นเป็นผง

“ข้าผิดเองเรื่องนี้ แต่ข้ายังยืนยันจะเจรจา...หากเจ้ายอมเป็นล่ามให้ข้าในคราวนี้ข้าจะถือเจ้าเป็นหุ้นส่วนรับกำไรหนึ่งในสิบส่วนไปตลอดการค้าขายระหว่างตระกูลหลิวกับชาวเกาะ”เหมยอิ๋งประกาศ

อี้ฟานมองสบดวงตามาดมั่นของสตรีตรงหน้าอย่างพินิจ หญิงสาวผู้นี้ช่างดูประหลาดนักในสายตาของบุรุษจากแดนไกลอย่างเขา บางครานางก็ดูโง่งมอย่างคุณหนูทั่วไปแต่บางครานางก็แสดงออกมาอย่างชาญฉลาดและกล้าได้กล้าเสียอย่างที่หาได้อยากจากเหล่าสตรีแคว้นฉู่นี้ ผ่านไปครู่หนึ่งเรียวปากหนาจึงยกยิ้มขึ้นมา

“ตกลง~ ถือว่าข้าเตือนเจ้าแล้วนะแม่หญิงลมเย็น”

“ขอบคุณสำหรับความหวังดี แต่ข้าไม่คิดเอารัดเอาเปรียบเพื่อนของท่านฉะนั้นย่อมไม่มีสิ่งใดต้องกลัวจริงหรือไม่?”

เหมยอิ๋งกล่าวอย่างซื่อตรงและหนักแน่น ยามนี้นางพอจะเดาออกแล้วว่าเหตุใดชาวเกาะที่ไม่น่าจะรู้คุณค่าของเงินในแผ่นดินใหญ่ด้วยซ้ำจึงได้รู้จักตั้งราคาสิ่งของให้แพงเสียจนเป็นที่เลื่องลือและไม่เคยถูกเอารัดเอาเปรียบจากผู้ใด เห็นทีแล้วเรื่องนี้คงมีสาเหตุมาจากพ่อหนุ่มนักยิ้มที่นำทางนางมาเป็นแน่ หลักฐานก็การที่ชาวเกาะยอมให้เขาติดเรือไปไหนมาด้วยนี่อย่างไรกันดูๆแล้วพวกเขาคงมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันในระดับหนึ่ง

หลงอี้ฟานทำหน้าแปลกใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างถูกอกถูกใจและเมื่อการเจรจาเริ่มขึ้นชายหนุ่มก็ยิ่งพึงพอใจมากขึ้นไปอีก ครั้นการเจรจาจบลงเหมยอิ๋งก็ยิ้มหน้าบานเนื่องจากพวกเขาตกลงกันได้อย่างราบรื่นตามที่นางคิดทุกประการถึงแม้จะมีอี้ฟานคอยก่อกวนเป็นระยะก็ตามที นางเดินยิ้มหน้าบานมาหาพี่ชายในทันใด

“แลกสิ่งของกับสิ่งของแทนที่จะเป็นเงินอย่างงั้นรึ?”

“ใช่แล้วท่านพี่”เหมยอิ๋งตอบกลับอย่างภาคภูมิใจพร้อมทั้งอธิบายให้ฟังว่าพวกชาวเกาะนั้นไม่ได้ใช้เงินบนหมู่เกาะของพวกเขา หากพวกเขาได้เงินมาก็ต้องนำเงินนั้นไปซื้อสิ่งอื่นกลับไปเกาะอยู่ดี พวกชาวเกาะซึ่งไม่นิยมใช้เล่ห์เลี่ยมย่อมคร้านจะเสวนาต่อรองราคากับพวกพ่อค้าสำเภาอยู่แล้ว เมื่อนางเสนอแลกของที่มีค่าสำหรับชาวเกาะและมีข้อตกลงที่เป็นธรรมกับอีกฝ่ายแต่แรกพวกเขาจึงไม่ลังเลที่จะตกลง

แปะ แปะ แปะ

“เก่งมากแม่สาวลมเย็น เจ้ามีสามีหรือยัง ข้าล่ะอยากแต่งเข้าบ้านเจ้าเสียจริง~”อี้ฟานกล่าวพร้อมทั้งปรบมือเปาะแปะกวนประสาท

อันที่จริงแล้วนางก็อยากที่จะมีความสามารถในการพัดไอ้ตัวประกอบนี่ให้กระเด็นไปขั้วโลกใต้เหมือนกันนะ....













..............................................................................

“แม่สาวลมเย็นมารดาเจ้าสิ คนนะไม่ใช่พัดลมฮาตาริไอ้เจ้าบ้า” //เหมยอิ๋งไม่ได้กล่าวไว้

ผ่ามผ๊าม พบตัวละครใหม่หนึ่งตัวขอร้าบ เขาเป็นใคร มาจากไหนกัน!

-หลงอี้ฟาน-



เอานิยายตอนใหม่มาส่งแล้วขอรับ! //ยื่นนิยายแบบซิมบ้า  


 

สวัสดีวันศุกร์สุดหรรษาขอรับทุกโคนนน ไรท์ขอขอบพระคุณรีดเดอร์ทุกท่านเป็นอย่างสูงจริงๆขอรับ 

วันนี้มีการเปิดตัวตัวละครใหม่ซึ่งไรท์ขอสปอยว่าจะมีบทบาทต่อพัฒนาการของตัวเอกของเราอย่างแน่นอนขอรับ 

ส่วนเรื่องอื่นๆไรท์ขออนุญาตยังไม่กล่าวถึงตอนนี้นะขอรับเพราะไรท์กลัวจะเป็นการสปอยเนื้อหานิยายT T  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.653K ครั้ง

4,966 ความคิดเห็น

  1. #4576 amnesiac (@amnesiac) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 09:34
    แค่ชื่อก็หล่อแล้ว
    #4576
    0
  2. #4562 arainaka (@babyll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 13:19
    อิมเมจอี้ฟานดีมากแม่
    #4562
    0
  3. #4535 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 23:07
    อี้ฟานหล่อมาก!!!
    #4535
    0
  4. #4532 mgoeorkd (@mookkililly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 18:03
    หลงรักอี้ฟานล้าววววววว
    #4532
    0
  5. #3996 V A M P I E (@blue_sweet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 14:58
    อี้ฟานกร้าวใจมากค่ะ -///-
    #3996
    0
  6. วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 13:07
    จะมองทางซ้ายก็เข้าตาาา จะมอทางขวาโอ๊ะโอ๊ยก็โดน!
    คุณพี่ชายก็หล่อ ตัวละครใหม่ก็กร๊าวใจ อยากสิงยัยเหมย
    #3935
    0
  7. #3902 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 05:55
    อี้ฟาน งานดีมากกกก
    #3902
    0
  8. #3034 Sunshine (@kaimuk-raweewan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 13:29
    เย็นจนกะเพราปลิว!
    #3034
    0
  9. #2980 Mo1254 (@Mo1254) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:44
    อุ้ยมีเบี้ยนมาด้วย กริ๊ดดดด!!!
    #2980
    0
  10. #2955 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 03:12
    มาพูดว่าอยากแต่งน้องต่อหน้าซิสค่อนอย่างพี่หลิวอี้ คาดว่าอี้ฟานอาจถูกน้ำซัดไปลอยทะเลได้นะ55555555
    #2955
    0
  11. #2433 lilin2550 (@lilin2550) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:43
    ทำไมต้องใช้รูปพี่เว่ยอ่าาาาา
    #2433
    0
  12. #2403 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 11:24
    มีแต่หนุ่มหล่อเลยโว้ยยยย
    #2403
    0
  13. #2266 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 17:44
    สนุกง่าาาา
    #2266
    0
  14. #2172 kikkhun (@kikkhun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 14:11
    สนุกกกก
    #2172
    0
  15. #2063 Mukkizaza55 (@Mukkizaza55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 14:52
    เริ่มมีลางสังหรรรรรรร///อยากได้เป็นพระเอกอะนางต้องมีอะไรแอบแฝงแน่ๆๆๆๆๆๆ
    #2063
    0
  16. #1927 PLOYSOIYXX (@ployyy567) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:37
    อยากได้อี้ฟานเป็นพระเอก
    #1927
    0
  17. #1657 อิอิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:22

    10%...ไม่ต้องทำอะไรก็มีเงินใ้ไปยันชาติหน้า​ ส่วนแบ่งโคตรเยอะ

    #1657
    0
  18. #1534 moeitom (@moeitom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 14:15
    อี้ฟานหล่อ
    #1534
    0
  19. #768 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 07:15
    สรุปเจ้าตัวประกอบคนนี่ก็กลายมาเป็นพระรองซะงั้น ใช่มั้ย แต่ทำไมนิสัยไปไกลคนละโยชน์ที่น้องหนูจำได้เลยล่ะ ฮาตรงฉากใช้พัดกลมเคาะกลางกะบาลจริงๆ
    #768
    0
  20. #562 อันมี่ฮวา (@ploy-beauty27245) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    อู้หู หล่ออ
    #562
    0
  21. #485 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 16:54

    เราจองพี่หลิวอี้นะไรท์

    #485
    0
  22. #278 Mimiwan (@Mimiwan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:10
    ทำไมเรื่องนี้ ผู้งานดีทั้งนั้น
    #278
    0
  23. #143 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    น้องเหมย นางน่ารัก โกะๆ ดี
    #143
    0
  24. #88 Without me (@purida-tangthai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 16:32

    นิยายเรื่องใหม่ กรี๊ดดดด ชอบมากกก มาลงบ่อยๆนะคะไรท์ สู้ๆค่าไรท์
    #88
    0
  25. #68 thamin1122 (@thamin1122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:28
    เหมยอิ๋งน่ารัก
    #68
    0