ตอนที่ 3 : บทที่ 2 เริ่มแผนใกล้ชิดมี่ฮวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3159 ครั้ง
    13 พ.ค. 62

บทที่ 2

เริ่มแผนใกล้ชิดมี่ฮวา

“เหมยอิ๋งเจ้าไม่ต้องกลัวพ่อกับพี่ชายอยู่ตรงนี้แล้ว”

ช่างไห่และหลิวอี้นั่งอยู่บนเตียงของเหมยอิ๋งที่นอนจับไข้อยู่คนล่ะฝั่งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ชางไห่เป็นห่วงลูกสาวที่นอนตัวสั่นแทบใจจะขาด ครั้นเมื่อได้ยินเหตุการณ์จากหลิวอี้ก็พลันสบายใจขึ้นเพราะดูท่าแล้วชายคนนั้นเองก็ต้องการเพียงจัดการคนร้ายเพียงเท่านั้น ในโลกแห่งนี้การนองเลือดเช่นนั้นถือเป็นปกตินักเพียงแต่ด้วยระดับพลังที่ห่างชั้นกันเกินไปทำให้ภาพที่ปรากฏออกมาไม่น่าดูเท่าไร

ที่น่ากังวลก็มีแต่อาการของเหมยอิ๋งที่ตกใจเสียจนจับไข้เนื่องจากไม่เคยเห็นภาพเช่นนั้นมาก่อน นางงอแงไม่ยอมให้ช่างไห่และหลิวอี้จากไปไหนจนคืนนั้นสามพ่อลูกตระกูลหลิวก็ได้นอนร่วมกันเป็นครั้งแรกในรอบสิบปี

-เช้าวันถัดมา-

เหมยอิ๋งนั่งนิ่งอยู่บนเตียงโดยมีสาวใช้คอยเช็ดตัวให้พร้อมทั้งนำข้าวต้มร้อนมาเสิร์ฟให้นางถึงเตียง ท่านพ่อและท่านพี่ของนางออกไปตรวจงานที่ร้านตั้งแต่เช้ามืดแล้วทำให้เมื่อตื่นมานางไม่เจอใคร ซึ่งนั่นก็นับเป็นเรื่องดีนักเพราะเมื่อตื่นมาในวันนี้เหมยอิ๋งก็หายไข้เป็นปลิดทิ้งแถมจำเรื่องราวเมื่องวานได้อย่างชัดเจนอีกทั้งยังจำสภาพน่าอายของตัวเองที่ร้องไห้งอแงเป็นเด็กเมื่อคืนได้อีกด้วย

“โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้วยังงอแงให้คนมานอนด้วย อ่า...ข้าคงไม่มีหน้าไปพบท่านพ่อกับท่านพี่แล้ว”

นางนั่งกุมขมับหน้าร้อนอยู่ผู้เดียวได้ครู่หนึ่งก็มีสาวใช้เดินเข้ามาบอกว่าคุณหนูจางมี่ฮวามาเยี่ยมเหมยอิ๋งจึงบอกให้สาวใช้ผู้นั้นพามี่ฮวามาพบนางที่ห้องจนสาวใช้ทำหน้าแปลกใจออกมา

“รอสักครู่เจ้าค่ะ”

อันที่จริงแล้วเหมยอิ๋งนั้นไม่ได้ป่วยหนักถึงกับลุกออกจากเตียงไม่ได้เหตุใดจึงให้คุณหนูตระกูลจางที่ตัวเองตามประจบอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเข้ามาเยี่ยมถึงในห้อง นั่นคือสิ่งที่สาวใช้ทั้งหลายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันส่วนเหมยอิ๋งนั้นเพียงแค่นอนเหยียดลงบนเตียงอย่างเกียจคร้านเท่านั้น

“พวกเจ้าออกไปก่อน”เหมยอิ๋งเอ่ยสั่งสาวใช้ที่เหลืออยู่ในห้อง

ที่นางทำอย่างนี้จริงๆแล้วเพื่อทำการทดสอบเรื่องความใส่ใจเพื่อนที่นักเขียนเคยบรรยายไว้ว่าเป็นหนึ่งในคุณสมบัติดีๆที่มีอยู่ในตัวนางร้ายผู้นี้ว่าอยู่ในระดับไหน แต่เหมยอิ๋งก็คิดไว้ว่ามันต้องมากอยู่

ตามเนื้อเรื่องนั้นหลังจากเหล่าสหายทั้งหลายแยกย้ายกันออกเรือนมี่ฮวาผู้เหลือสหายในกลุ่มเพียงคนเดียวคือลู่เซียนมี่ฮวาก็เชื่อใจสหายผู้นี้มาก ซึ่งนั่นก็เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ชีวิตของมี่ฮวาเลวร้ายขึ้นไปอีกเพราะแท้จริงแล้วลู่เซียนนั้นก็เป็นตัวละครร้ายลึกที่เมื่อเนื้อเรื่องบรรยายขึ้นมาเป็นแฟรชแบคว่านางทรยศมี่ฮวาไปอย่างไรก็ทำเอาเกี๊ยวในตอนมีชีวิตถึงกับวางหนังสือลงนั่นเอง

ลู่เซียนนั้นเป็นตัวร้ายประเภทที่วางแผนเก่งและร้ายลึก นางจงใจทำให้มี่ฮวาไว้ใจนางตั้งแต่เด็กเพื่อดันตัวเองให้สูงขึ้นอย่างแนบเนียน วางตัวราวกับเป็นสหายผู้แสนดีที่คอยห้ามปรามมี่ฮวาแต่แท้จริงแล้วสาเหตุที่มี่ฮวาทำตัวเป็นอันธพาลก็มาจากนางที่คอยยุยงส่วนหนึ่ง

“คุณหนูจางมาแล้วเจ้าค่ะ”สาวใช้คนเดิมพูดพลางโค้งให้คุณหนูของตัวเอง

“ขอบใจมาก ไปได้แล้ว”เหมยอิ๋งกล่าวกับสาวใช้ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดหน้าตาออกจนกว้างโดยแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นมี่ฮวาที่กำลังขึงตาอย่างหงุดหงิด

“เจ้ากล้าให้สาวใช้ไปเรียกข้ามาพบเจ้าทั้งๆที่เจ้าไม่ได้เป็นอะไรงั้นหรือ!มี่ฮวาตวาดเสียงดังลั่น “ข้าคือใครแล้วเจ้าคือใครกล้าดีอย่างไรถึงทำเช่นนี้!

มี่ฮวาโกรธจนเนื้อตัวสั่น ขนาดบิดามารดาของนางยังไม่เคยทำกับนางแบบนี้นางผู้นี้กล้าดีอย่างไรถึงเรียกหานางราวกับนางเป็นคนใช้ในจวน!

“เจ้าคือมี่ฮวาบุตรสาวคนเดียวของเจ้ากรมคลังตระกูลจางข้าคือหลินเหมยอี้สหายของเจ้าข้าขออภัยด้วยที่หลอกให้เจ้าเดินมาถึงในห้องข้าแต่ที่ข้าต้องการให้เจ้ามาก็เพราะมีอะไรสนุกๆจะชวนเจ้าทำแต่มันทำด้านนอกไม่ได้” เหมยอิ๋งพูดเสียงอ่อนอย่างประนีประนอมแล้วรีบเดินไปประคองมี่ฮวาที่มีท่าทีปึงปังอยู่มานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งของนาง

ต้องขอยอมรับว่าจริงๆแล้วนางนั้นยังไม่ทันที่จะคิดว่าหลังจากมี่ฮวามาถึงห้องจะทำอะไรต่อเพราะคิดว่ามี่ฮวาต้องเลือกที่จะโวยวายอยู่ที่ห้องรับแขกของจวนมากกว่าจะเดินมาหานางจริงๆ ซึ่งเหมยอิ๋งก็แอบพออกพอใจอยู่เล็กน้อยและทราบแล้วว่าสหายมีความหมายต่อนางร้ายผู้นี้เอาเรื่อง ขนาดนางที่ว่าเป็นเพียงสหายในกลุ่มผู้หนึ่งหาได้สนิทอันใดกันมากยามป่วยมี่ฮวาผู้นี้ยังมีใจจะมาเยี่ยมแถมยอมเดินมาถึงห้องนางอีกด้วย

“ไหนมีคนบอกว่าเจ้าป่วยข้าไม่เห็นเป็นอันใด!”มี่ฮวาสะบัดมือของเหมยอิ๋งที่จับประคองไหล่ตนออกแต่ก็ยอมนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งโดยดี

“เมื่อวานข้าตกใจ...เอ่อ แมลงจนจับไข้จริงๆ แต่พอตื่นเช้ามาอาการไข้ก็หายไปแล้ว”เหมยอิ๋งตอบพร้อมบิดเบือนเนื้อเรื่องเล็กน้อย จะให้นางกล่าวออกไปได้อย่างไรกันว่าโดนองค์ชายรองที่อีกฝ่ายหลงใหลได้ปลื้มสำแดงเดชให้ดูจนจับไข้

คิดถึงเรื่ององค์ชายรองได้เหมยอิ๋งจึงตั้งเอาเรื่องนี้เป็นหัวข้อสนทนาเพื่อเบี่ยงประเด็นทันทีมี่ฮวาเองก็เริ่มอารมณ์เย็นลงบ้างแล้วจึงพอยอมคุยกับนางดีๆได้ ครั้นได้โอกาสเหมยอิ๋งก็เริ่มไซโคนางให้เลิกตกหลุมรักองค์ชายผู้นั้นไปอยู่เนื่องๆแต่ดูเหมือนนางจะพูดมากไปจนมี่ฮวาเริ่มไม่พอใจขึ้นมา

“ปล่อยเรื่ององค์ชายรองไปก่อน ไหนเจ้าชวนข้ามีทำอันใดสนุกๆไม่เห็นเจ้าจะทำสิ่งใดสักที”มี่ฮวาพูดผ่ากลางปล้องขึ้นมาทำให้เหมยอิ๋งต้องสมองวิ่งเร็วจี๋เพื่อหาเรื่องสนุกๆ ที่ตัวเองพูดอ้างไปตอนแรกจนกระทั่งเหลือไปเห็นผมดำเงางามของมี่ฮวา

“ข้าจะทำผมให้เจ้า”

คราแรกมี่ฮวาทำหน้าเหม็นเบื่ออยากจะลุกหนีเต็มที่เพราะที่บ้านนางก็มีสาวใช้ที่มือฝีมือทำผมนับสิบคนทว่าเมื่อได้ลองให้เหมยอิ๋งจัดทรงผมให้อยู่ครู่หนึ่งนางก็เปลี่ยนใจอย่างรวดเร็ว ใครเหล่าจะคิดว่าลูกสาวพ่อค้าผู้นี้จะมีฝีมือทำผมขนาดนี้แถมเจ้าตัวก็ไม่เคยแสดงฝีมือให้นางเห็นมาก่อนทั้งๆที่เป็นสหายกันมาตั้งนาน

ฝ่ายเหมยอิ๋งนั้นก็แอบเหงื่อตกอยู่ไม่น้อยเพราะทรงผมของคนโลกนี้นั้นไม่ได้เป็นอย่างในหนังจีนย้อนยุคแต่เป็นแบบหนังจีนกำลังภายในจนนางแอบหวั่นใจว่าความสามารถที่เคยเรียนรู้มาจากแม่ในโลกเก่าที่เปิดร้านเสริมสวยนั้นจะช่วยไม่ได้โชคยังดีที่พอลองๆทำไปแล้วมันออกมาดูดีกว่าที่คิด

“เจ้าไม่เคยบอกว่าเจ้าทำผมเป็น”มี่ฮวาว่าพลางสำรวจผมของนางซึ่งตอนนี้มีเครื่องประดับน้อยลงเหลือเพียงช่อดอกเหมยสีทองแดงมีถูกจัดประดับไว้อย่างงดงาม

“ข้าก็เพิ่งได้ลองทำดูเมื่อไม่นานมานี้ หากเจ้าชอบก็ดีแล้ว” เหมยอิ๋งตอบก่อนจะรวบปอยผมสุดท้ายตรงท้ายทอยของอีกฝ่ายขึ้นมาแล้วจึงชะงักเมื่อเห็นร้อยแผลเป็นยาวประมาณหนึ่งนิ้วอยู่ที่พ้นออกมาจากปกเสื้อของมี่ฮวา

“แผลเป็นนี้มัน!” เหมยอิ๋งอุทานออกมาเมื่อนึกถึงรายละเอียดหนึ่งในนิยายขึ้นมาได้ นี่นางลืมไปได้อย่างไร?!

“ข้าจะกลับแล้ว!

มี่ฮวาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว นางยกมือขึ้นมาปิดรอยแผลนั้นไว้อย่างลืมตัวก่อนจะหุนหันรีบเดินจากไปโดยมีเหมยอิ๋งที่กำลังนึกอยากจะตีหัวตัวเองสักแปดร้อยทีวิ่งตามไปส่งขึ้นรถม้าที่หน้าจวน

ต้องเป็นรอยแผลนั้นแน่ๆที่ลู่เซียนไปเห็นเข้าแต่เก็บเป็นความลับให้จนนางสนิทกับมี่ฮวามากกว่าผู้อื่น!

“โอกาสมาแล้วแต่ข้ากลับทำอะไรลงไปเนี่ย!”เหมยอิ๋งทึ้งหัวตัวเองจนเหล่าสาวใช้รีบพุ่งถลาเข้ามาจับตัวนางไว้แทบจะในทันที คุณหนูของพวกนางเป็นอะไรไปอีกแล้วกัน?

ขณะเดียวกันนั้นรถม้าของชางไห่และหลิวอี้ก็กลับมาถึงจวนพอดีเมื่อหลิวอี้หันมาเห็นเหมยอิ๋งที่กำลังทึ้งหัวตัวเองอยู่ก็พลันรีบใช้วรยุทธ์พุ่งเข้ามาถึงตัวนางอย่างรวดเร็ว

“เหมยอิ๋งเจ้าเป็นอะไร!”หลิวอี้ที่ประคองกอดน้องสาวอยู่ถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“อะ...เอ๋ ท่านพี่..”

ชางไห่เองเมื่อรถม้าหยุดนิ่งก็รีบถลาเข้ามาหาบุตรสาวของตนเองเช่นเล่นเอาเหมยอิ๋งถึงกับเหงื่อตกในความตื่นตูมของสองพ่อลูก

“เกิดอะไรขึ้นเหมยอิ๋งเป็นอะไร!?”

กว่าเหมยอิ๋งจะอธิบายกับบิดาและพี่ชายให้เข้าใจว่านางไม่เป็นอะไรได้ก็ใช้พลังงานไปเยอะพอสมควรแต่นางก็รู้สึกดีที่ได้รับความเป็นห่วงแบบนั้น ถึงแม้ว่าท่านพี่หลิวอี้ของนางจะกลับไปตีหน้านิ่งเหมือนเก่าทันทีที่นางบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้วก็ตาม

ระหว่างที่ทั้งสามกำลังเดินเข้าไปเหมยอิ๋งก็สังเกตเห็นเหล่าบ่าวชายกำลังหามหีบใหญ่สามสี่ใบลงจากรถม้าเข้าไปภายในจวน กลิ่นสมุนไพรอ่อนๆหอมโชยออกมาจากหีบเหล่านั้นจนนางเกิดความสงสัยขึ้นมาจึงออกปากถามผู้เป็นบิดาเกี่ยวกับหีบพวกนั้น

“มันเป็นสินค้าที่ข้าจะนำไปติดต่อขายให้แก่ตระกูลหยางเมื่อเช้านี้”ชางไห่ว่าพลางขมวดคิ้ว

“แล้วเหตุใดท่านพ่อจึงนำมันกลับมาอีกเล่า”เหมยอิ๋งถามถึงแม้จะพอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะในหนังสือนั้นบรรยายนิสัยของผู้นำของตระกูลหยางบิดาของหยางซือเซียนไว้ว่าเป็นคนใจคดมากเมียนิยมเอาเปรียบผู้อื่น ดูท่าแล้วคงไม่พ้นถูกกดราคามาเป็นแน่

“พวกมันจะซื้อยาปราณสวรรค์สามเม็ดในราคาสองพันเหรียญทอง!

หลิวอี้ที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวส่วนเหมยอิ๋งเมื่อได้ฟังดังนั้นก็ถึงกับอุทานออกมา

“บ๊ะ! ยาปราณสวรรค์เม็ดละพันเหรียญทองยังถือว่าคุ้มค่า ทำแบบนี้ไม่ต่างกับขอเปล่าเลยไม่ใช่รึ!

เหมยอิ๋งเผลออุทานออกไปอย่างลืมตัวส่งผลให้บิดาและพี่ชายนางทำหน้าประหลาดๆออกมา เพราะปกติแล้วลูกสาวคนเล็กของบ้านผู้นี้ไม่ได้มีใจฝักใฝ่ศึกษาเรื่องการค้าขายแต่เหตุใดจึงพูดออกมาราวกับพ่อค้าคร่ำวงการค้าขายเยี่ยงนั้นอีกทั้งยังตบเข่าฉาดๆราวกับคนแก่

“ไอหย๋า เหมยอิ๋งลูกไปเอาท่าทางแบบนั้นมาจากที่ใดกัน...”

“ไม่ได้ๆ ไอ้คนพรรคนี้มันคบไม่ได้แล้วท่านพ่อ เห็นทีเราจะต้องเปลี่ยนคู่ค้ากันก็คราวนี้!

เหมยอิ๋งยังคงไม่สนท่าทางเหมือนคนจะเป็นลมของบิดานางยังคงกล่าวต่อไปตามอารมณ์หงุดหงิดเหลือคณาในหัวก็ก็พยายามนึกถึงเรื่องเส้นทางค้าขายที่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในนิยายเรื่องจ้าวยุทธภพอย่างจริงจัง หลิวอี้มองท่าทีที่เปลี่ยนไปของน้องสาวโดยไม่กล่าวอะไรออกมาเหมือนเช่นเคยทว่าในตาสีน้ำหมึกคู่นั้นก็ฉายแววพึงพอใจออกมา

...ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะบิดเบี้ยวในทันทีเมื่อน้องสาวตัวดีถกกระโปรงขึ้นนั่งยองรื้อของในหีบใบหนึ่งดูไม่สนสายตาผู้ใด

“มีแต่สมุนไพรดีๆทั้งนั้นเลยนี่ท่านพ่อ”เหมยอิ๋งมองของในมืออย่างประเมินราคา โดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆสันฝ่ามือแข็งๆของหลิวอี้ก็ฟาดลงมาที่กลางกระหม่อมนางในทันที

เพี๊ยะ!

“โอ้ย! ฟาดหัวข้าทำมะโอ้ย! ท่านพ่อท่านพี่ตีหัวข้า โอ้ยๆๆ ข้ายอมแล้วๆ”

หลังจากโดนไล่ฟาดเสียจนหน้าผากแดงปื้นไปเป็นแถบเหมยอิ๋งก็ยังไม่เข้าใจว่านางทำสิ่งใดผิดจึงปั้นปึงสะบัดก้นงอนใส่พี่ชายไปแอบอยู่ในห้องนอนเป็นนาน จนกระทั่งมีสาวใช้แอบมากระซิบบอกสาเหตุด้วยท่าทางขวยเขินเหมยอิ๋งจึงเริ่มจะเข้าใจพร้อมทั้งแอบรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย ครั้นจะลุกออกไปขอโทษสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นชายเสื้อผ้าคุ้นตาแลบออกมาจากขอบประตู

“...”

เหมยอิ๋งหันไปมองหน้าสาวใช้คนเดิมเพื่อขอคำยืนยันซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าช้าๆ

“ข้าขอโทษ แต่ท่านพี่ก็ใจร้ายเอาแต่ตีข้าไม่ยอมบอกว่าข้าทำอะไรผิด” เหมยอิ๋งพูดเสียงดังๆแต่ชายผ้านั้นก็ยังนิ่งไม่ไหวติง

“....”

“ท่านตีข้าจนหน้าผากแดงไปหมด...ข้าเจ็บ”เหมยอิ๋งกล่าวซ้ำไปอีกพร้อมกับทำเสียงราวกับเจ็บปวดนักหนาเพื่อเรียกคะแนนสงสาร

“....” ถึงแม้ในรอบนี้ชายผ้าจะสั่นไหวเล็กน้อยแต่ก็ยังคงไร้เสียงตอบรับกลับมา

“ที่พูดมาทั้งหมดทั้งมวลข้าแค่จะบอกว่าข้าอยากกินเป็ดอบน้ำผึ้ง...”เหมยอิ๋งพูดต่อก่อนจะต้องหลุดขำพรืดออกมาเมื่อชายผ้านั้นเลื่อนหายไปจากขอบประตูอย่างรวดเร็วพร้อมกับมีเสียงฝีเท้าหนักๆอย่างอารมณ์เสียของคนผู้หนึ่งเดินจากไป

อ่า นางลืมตัวไปแกล้งท่านพี่สุดหล่อของตัวเองเสียแล้ว

แต่ใครเล่าจะคิดว่าบนโต๊ะอาหารมื้อเที่ยงนั้นจะมีเป็ดอบน้ำผึ้งหน้าตาน่ากินมาวางอยู่จริงๆ เหมยอิ๋งมองเป็ดสีเหลืองนวลสลับกับหลิวอี้ที่ยังคงนั่งหน้านิ่งเช่นเดิมไปมาด้วยดวงตาเบิกกว้าง ก่อนนางจะอมยิ้มเสียจนแก้มตุ่ยพร้อมกับคอยคีบเนื้อเป็ดใส่จานให้บิดาและพี่ชายที่ทำหน้าดุใส่ไม่หยุดอย่างอารมณ์ดี









............................................................................

เปิดตัวท่านพี่และเป็ดอบง้อน้องสาวของเขาแค่ก  

-หลิน หลิวอี้-



เอามาส่งอีกหนึ่งตอนแล้วขอรับเนื้อเรื่องก็จะยังค่อยเอื่ยๆเหมือนเดิมนะขอรับ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่านทั้งกดติดตาม ให้กำลังใจและคอมเม้นนะขอร้าบ


ไรท์รู้สึกมีแรงใจฝุดๆ 555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.159K ครั้ง

4,916 ความคิดเห็น

  1. #4911 New-Manee (@Zaop-mepba) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 11:33
    ยิ่งอ่านยิ่งขัดใจนิสัยปัญญาอ่อน ที่ไม่ใช้สมองคิดของนางขึ้นทุกที
    #4911
    0
  2. #4584 Makkham (@Makkham) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 20:23
    ตลกพี่หลิวน่ารักจัง55
    #4584
    0
  3. #4567 puck1755 (@puck1755) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 17:17
    คุณพี่น่ารักจัง
    #4567
    0
  4. #4558 arainaka (@babyll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 11:32
    อิชั้นขอจองตัวคุณพี่!!! อย่าให้คุณพี่มีคู่นะเจ้าคะ
    #4558
    0
  5. #4508 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 21:31
    ทีมพายเรือบาปจ้า
    #ถึงจะไม่มีเรือก็ไม่เป็นไร เราวิ่งบนน้ำได้55
    #4508
    0
  6. #3994 V A M P I E (@blue_sweet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 14:25
    ที่พูดมาทั้งหมดทั้งมวลข้าแค่อยากกินเป็ดอบน้ำผึ้ง...55555 น้องเป็นคนตลก~
    #3994
    0
  7. #3952 mintewanlaya (@mintewanlaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 18:40
    แต่งดีมากเลยค่าาา ชอบท่านพี่นางมากอ่ะ55ขอสู่ขอได้มั้ย
    #3952
    0
  8. #3950 fleur_de_lis (@loveton) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 18:25
    ฮือ ท่านพี่น่ารักมากค่า
    #3950
    0
  9. วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 12:24
    ถ้าคุณพี่ชายจะหล่อขนาดนี้ เรื่องนี้ไม่ต้องมีพระเอกก็ได้~~
    #3932
    0
  10. #3883 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 21:51
    จองท่านพี่หลิวอี้ค่ะ หล่อร้ายอ่ะ^^
    #3883
    0
  11. #3762 SunnyRISE99 (@SunnyRISE99) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 21:58
    จองท่านพี่ได้มั้ยคะ​ ฮิฮิ
    #3762
    0
  12. #3752 dreamm_ks (@dreamm_ks) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 18:32
    อยากได้พี่เป็นสา
    #3752
    0
  13. #3614 นฐาผกากรอง (@HUNTER408) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 11:27
    เอ๊ะ คำว่าเสริฟในนิยายจีน(...)
    #3614
    0
  14. #3413 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 13:43
    ท่านพี่น่ารักกก
    #3413
    0
  15. #3277 my-name-is-p (@my-name-is-p) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 19:14
    ไหนอ่ะเป็ดอบ?
    #3277
    0
  16. #3116 gamnunnapat (@gamnunnapat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 16:03
    โอ๊ยยย ตกบ่วงนิยายเรื่องนี้เเล้ววว
    #3116
    0
  17. #2977 Mo1254 (@Mo1254) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 17:56
    ขอปล้ำท่านพี่ได้ไหมมม น่ารักเกินนน555
    #2977
    0
  18. #2973 rereyn (@-rean-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 15:41
    ท่านพี่น่ารักกก555555555
    #2973
    0
  19. #2932 atirattand (@atirattand) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 18:59
    โอ๊ยหล่ออออ
    #2932
    0
  20. #2503 SandaraKim (@SandaraKim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 20:52
    อยากมีพี่แบบ หลิวอี้เลยยยย อิจฉา
    #2503
    0
  21. #2401 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 10:46
    เอ็นดูอ่ะ 555555555
    #2401
    0
  22. #2146 Pollo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:34

    ท่านพี่นี่จะเข้าข่ายซิสค่อนแล้วนะ5555เอ๊ะ! รึว่าเป็นไปแล้ว

    #2146
    0
  23. #2081 julakukjt16 (@julakukjt16) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 07:01
    ท่านพี่คือความดีงาม
    #2081
    0
  24. #2072 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 23:36
    งือออ พี่ดีมากกก
    #2072
    0
  25. #2039 witchbabyz (@witchbabyz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:39
    พี่ชายหล่อจังฮู้ เราขอ...
    #2039
    0