ตอนที่ 29 : บทที่ 27 เข้าสู่แคว้นหลิว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2928 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62

*ในส่วนของเนื้อหาเกี่ยวกับปลาซัคเกอร์ด้านบนนี่เกือบจะเรียกได้ว่าเป็นตอนพิเศษเลยนะขอรับ เนื่องด้วยว่านักอ่านหลายคนทักท้วงเข้ามาในเรื่องนี้และก็เห็นว่ามีการรณรงค์จากทางการเพื่อให้ช่วยกันกินเพื่อลดจำนวนของมันเพราะเป็นปลาต่างถิ่นที่ทำลายระบบนิเวศน์ทำให้ปลาท้องถิ่นลดจำนวนลง ด้วยเหตุนี้ไรท์จึงเพิ่มเนื้อหาส่วนพิเศษขึ้นด้านบนขอรับ อั๊บ อั๊บ

บทที่ 27

เข้าสู่แคว้นหลิว

หลังจากนอนหมดสภาพด้วยผลจากกินปลาซัคเกอร์ฝีมือตัวเองเข้าไปท่ามกลางของเหล่าทหารเหมยอิ๋งก็รู้สึกอับอายนัก นางหรือก็เป็นถึงเจ้าของเหลาไห่เซียนแต่ดันมาอ้วกแตกอ้วนแตนเพราะคาวปลาจากอาหารฝีมือตัวเองแบบนี้มันเสียชื่อเหลาเป็นที่สุด นับเป็นเรื่องที่รับไม่ได้จริงๆ

“ลัคกี้! ตะไคร้!”เหมยอิ๋งร้องออกมาเมื่อนางเหลือบไปเห็นพันธุ์ไม้ที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ข้างทาง นางรีบกระโจนไปถอนมันแล้วเอาไปเก็บรวมไว้กับเสบียงในทันทีเป็นภาพที่ผู้ร่วมขบวนเห็นจนชินตาเสียแล้ว

ด้วยความคับแค้นใจตลอดการเดินทางในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานางจึงคอยหาโอกาสไปตามหาวัตถุดิบในการทำอาหารมาโดยตลอด และโชคดีนักที่ช่วงนี้นางเดินทางผ่านป่าอันอุดมสมบูรณ์แถมยังได้เจอหมู่บ้านเล็กๆเหมยอิ๋งจึงได้มีโอกาสเข้าไปซื้อขายแลกเปลี่ยนวัตถุดิบมาเพิ่มอีกมากมาย

ถึงแม้จะแลกมาด้วยการโดนองค์ชายรองผู้เป็นอาจารย์บ่นว่าเห็นแก่กินอยู่หลายรอบก็ตาม

แล้วในที่สุดเวลาที่นางรอคอยก็มาถึงเมื่อขบวนเดินทางได้พบเจอแหล่งน้ำอีกครั้ง คราวนี้เมื่อขบวนหยุดพักเหมยอิ๋งก็ไม่รอช้ารีบจัดแจงเสื้อผ้าให้ทะมัดทะแมงแล้วเดินไปยังลำธารในทันที ดวงตาสีเขียวจ้าของนางกวาดมองสายน้ำอันอุดมสมบูรณ์ไปเรื่อยๆจนกระทั่งพบกับสิ่งที่ต้องการ เจ้าปลาซัคเกอร์ตัวแสบหลายตัวกำลังว่ายกระดึ๊บๆอยู่ในน้ำ!

ทันใดนั้นมวลลมก้อนใหญ่ก็ถูกซัดลงไปในทันที

ตู้ม!

เหมยอิ๋งลงความเห็นว่าการใช้วรยุทธ์หาปลานับเป็นการประมงที่เป็นภัยต่อธรรมชาติเป็นอย่างยิ่งแต่โชคดีที่ปกติคนโลกนี้เขาไม่ซัดพลังลงน้ำเพื่อจับปลาเช่นนางกัน

ร่างเล็กๆในชุดสีเขียวอ่อนของเหมยอิ๋งเดินลุยน้ำไปจับปลาซัคเกอร์ที่กำลังน็อคทั้งหลายใส่ตะกร้าอย่างคล่องแคล่ว นางมองดูปลาชนิดอื่นๆที่กำลังลอยเคว้งอยู่ในน้ำด้วยอาการน็อคพลางหยิบตัวที่พอจะรู้จักใส่ตะกร้าไปด้วยจนกระทั่งไปสะดุดกับบางอย่าง

“ปลาไหลหลงมาจากไหนเนี่ย?” มือเรียวคว้าเจ้าปลาไหลที่ว่าไว้ทันทีก่อนจะโยนมันลงตะกร้าไปอย่างรวดเร็ว “เอาไปทดลองเมนูใหม่เลยแล้วกัน”

หลังจากนั้นนายทหารทั้งหลายต่างก็ต้องพากันหน้าซีดเมื่อเห็นสาวงามผู้เหน็บพัดไว้ที่เอวได้จับปลาหน้าตาน่ากลัวหลายตัวมาย่างในกองไฟ ถึงแม้คราวนี้กลิ่นของมันจะแปลกไปจากคราวที่แล้วเพราะแม่นางผู้นั้นได้นำสมุนไพรแปลกๆมายัดไว้ตามตัวของมันแต่เมื่อนึกสภาพนางที่ยืนอ้วกเอาเป็นเอาตายเมื่อคราวที่แล้วก็นับว่าน่าสะพรึงกลัวอยู่ดี

เมื่อเอาปลามาย่างไว้เสร็จเหมยอิ๋งก็รีบไปทำในส่วนของน้ำจิ้มโดยอาศัยวัตถุดิบที่หามาได้จากข้างทางและที่ซื้อมาจากหมู่บ้าน ไม่นานน้ำจิ้มรสชาติถูกอกถูกใจคนไทยอย่างนางก็ถูกยกออกมาจากกองเสบียงโดยมีซือเซียนคอยช่วยเหลือ นางเอกคนงามทำหน้าแปลกใจในทันทีเมื่อเห็นเจ้าปลาที่คุ้นหน้ากำลังถูกจับย่างอยู่ในกองไฟ

“มันกินไม่ได้ไม่ใช่หรือคุณหนูหลินเหตุใดจึงจับมันมาอีกเล่า”ซือเซียนถามอย่างไม่เข้าใจ

“รอบนี้ข้าเอาเครื่องในมันออกแล้วแถมยังยัดตะไคร้เข้าไปอีกคงไม่เหม็นเหมือนเช่นเดิม” เหมยอิ๋งว่าพลางหยิบปลาซัคเกอร์ย่างตัวหนึ่งขึ้นมาแล้วลองกินโดยการจิ้มน้ำจิ้มดู “หวังว่าอ้ะนะ”

ทั้งเหล่าทหารและซือเซียนต่างทำหน้าหวาดเสียวเมื่อเหมยอิ๋งเอาเนื้อปลาชิ้นแรกเข้าปาก นางยืนเคี้ยวมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงอย่างพึงพอใจแล้วเริ่มกินคำต่อไปเข้าไปอีก

“ใช้ได้เลย” เหมยอิ๋งว่าพลางป้อนเนื้อปลาชุบน้ำจิ้มปลาเผาหอมกรุ่นชิ้นหนึ่งให้ซือเซียนลองชิม ฝ่ายซือเซียนแม้จะยังกลัวๆอยู่บ้างแต่ด้วยความเกรงใจจึงยอมกินแต่โดยดีแล้วนางก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่ามันอร่อยว่าที่คิด

พวกทหารเมื่อเห็นสองสาวงามทำท่ามีความสุขกับการกินจึงเกิดอาการอยากลองขึ้นมาแต่ทว่าไม่กล้าเอ่ยปากขอจึงได้แต่ลอบมองอยู่เช่นนั้น เหมยอิ๋งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ถึงสายตาที่มองมาแต่ว่านางเลือกที่จะแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเพื่อจะยั่วให้พวกเขาอยากกินจนถึงที่สุดแล้วจึงทำเป็นเหมือนว่าเพิ่งสังเกตุเห็นแล้วจึงแบ่งปลาที่ย่างไว้ให้พร้อมน้ำจิ้มที่เตรียมไว้ก่อนหน้า

            เขาว่ากันว่าถ้าคนเราหิวกินอะไรก็จะอร่อยขึ้น งานนี้ทหารทั้งหลายจึงกินปลาย่างกันด้วยท่าทางเคลิบเคลิ้มจนเหมยอิ๋งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หลังจากกู้ชื่อคืนจากการยืนอ้วกเอาเป็นเอาตายเพราะฝีมือตัวเองได้แล้วเหมยอิ๋งก็ได้โฆษณาเหลาตัวเองไปอีกนิดหน่อยก่อนจะปลีกตัวออกมา

“เอาล่ะ ต่อไปก็ปลาไหลย่าง”นางพูดพลางเดินไปยังตะกร้าที่ใช้ใส่ปลามาจากลำธารก่อนจะล้วงมือหยิบเอาเจ้าปลาไหลที่ว่านั่นขึ้นมาก่อนนางจะชะงักไปเมื่อพบกับสัมผัสแปลกๆแล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงคมเขี้ยวที่ฝังเข้ามาในมือ

“โอ้ย!!” เหมยอิ๋งร้องออกมาดังลั่นแล้วสะบัดมืออย่างแรงจนเจ้าปลาไหลกระเด็นไปไกล ฉับพลันนางก็รู้สึกเย็นไปทั้งร่างวูบหนึ่งแล้วหายไปอย่างรวดเร็วแถมครั้นก้มลงมองที่มือก็ไม่พบบาดแผลใดๆ

เวรแล้ว นางคงไม่ได้ไปจับเอาเทพเจ้าปลาไหลองค์ไหนมาหรอกใช่ไหม

เหมยอิ๋งลุกพรวดขึ้นแล้วรีบเดินไปทางที่เจ้าปลาไหลตัวนั้นกระเด็นไปในทันที นางสอดส่องสายตาไปทั่วเพื่อตามหาเจ้าตัวปัญหาที่ว่าไม่นานก็พบตัวมันกำลังนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่ที่พื้น

เดี๋ยวก่อน นี่มันไม่ใช่ปลาไหลแล้ว

นางขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้มองปลาไหลที่ว่านั่นแล้วพบว่าลำตัวมันมีสีขาวทั้งตัวแต่ดูออกขมุกขมัวเพราะมีเมือกสีดำๆคลุมอยู่เป็นชั้นหนา ด้วยความสงสัยเหมยอิ๋งจึงนำกิ่งไม้มาลองเขี่ยมันดูแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อได้เห็นส่วนหัวมันชัดๆ

มันคืองู!

“อ้าก!

เรื่องชุลมุนเกิดขึ้นหลังจากเหมยอิ๋งกรีดร้องเสียงดังลั่นทำให้ทุกคนรีบรุดมาที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ครั้นนางได้เห็นใบหน้าขององค์ชายรองและซือเซียนเจ้าตัวก็รีบละล่ำละลักพูดทันทีว่าตัวเองโดนงูกัด

“ใจเย็นๆก่อนคุณหนูหลิน ท่านรู้สึกเช่นไรบ้างเจ้าคะปวดบาดแผลมากหรือไม่?!”ซือเซียนร้องถามด้วยความตกใจแล้วรีบเข้ามาพยุงเหมยอิ๋งไว้ในทันที

“ไม่ๆ มันเย็น ข้ารู้สึกเย็นไปทั้งตัวเมื่อกี้นี้ข้าจะตายไหม”เหมยอิ๋งถามอย่างสติแตกเพราะนางไม่เคยถูกงูกัดมาก่อนเลยทั้งในชาติที่แล้วและในชาตินี้จึงไม่รู้ว่ามันควรรู้สึกเช่นไร ส่วนซือเซียนเมื่อได้ยินคำพูดเหมยอิ๋งนางก็ตีความไปว่าอีกฝ่ายอาจโดนพิษจนตัวชานางจึงรีบควักขวดบรรจุน้ำนมสวรรค์ออกมาแต่โดนองค์ชายรองขัดไว้เสียก่อน

“อย่าเอาสิ่งใดให้นางกินในตอนนี้นี่คืองูเผือกเป็นสัตว์ภูติพลังปราณสูง หากมันจงใจจะสังหารนางคงสิ้นใจตั้งแต่สัมผัสตัวของมันแล้ว” องค์ชายรองว่าพลางมองซากงูที่โดนห่อหุ้มด้วยเมือกสีดำ คิ้วกระบี่ขมวดมุ่น “งูเผือกนับว่าหาพบได้ยากยิ่งแต่งูเผือกแรกเกิดตัวนี้กลับโดนปราณมืดทำร้ายจนตาย

“ตอนนี้เจ้ารู้สึกเช่นไร?”

พระองค์ทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาเมื่อเอ่ยปากถามเหมยอิ๋ง ดวงตาสีอำพันมองนางนิ่งไม่ละไปไหน

“ข้า ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย มันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”นางตอบอย่างสับสน “มันควรจะเป็นแบบนี้ถูกแล้วใช่หรือไม่?”

องค์ชายรองจิ้นหงมองลูกศิษย์ตัวเองอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงรีบสั่งให้นางตามเขามาในทันที เมื่อทั้งสองเข้ามาในกระโจมพักแล้วพระองค์จึงสั่งให้นางนั่งลงเดินลมปราณก่อนเหมยอิ๋งจะร้องออกมาอย่างแปลกใจเมื่อนางได้เห็นสายพลังของตนเอง

“สายพลังของข้ามันแปลกมันเหมือนมีบางอย่างข้าไม่รู้จะอธิบายอย่างไร อาจารย์ท่านเห็นหรือไม่”

บุตรของโอรสสวรรค์นั่งนิ่งฟังลูกศิษย์ตัวเองไม่ไหวติง ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเคร่งเครียดเมื่อมองไปยังร่างในชุดสีเขียวมอมแมม

เขามองไม่เห็นสายพลังในร่างกายของนางอีกต่อไปแล้ว

การที่ผู้มีวรยุทธ์ขั้นสูงมองไม่เห็นสายพลังของผู้อื่นเป็นไปได้อยู่สองทางคือคนผู้นั้นไม่มีวรยุทธ์หรือไม่ก็คนผู้นั้นมีวรยุทธ์ขั้นที่สูงกว่า ตัวเหมยอิ๋งตอนนี้รอบกายของนางยังคงมีสายลมอ่อนๆพัดโชยอยู่ตลอดเวลาเหมือนเช่นเดิมแสดงว่านางมีวรยุทธ์ไม่ผิดแน่จึงเหลือเพียงทางเดียวที่เป็นไปได้คือบัดนี้พลังในร่างกายนางมีวรยุทธ์สูงกว่าเขา

จิ้นหงมองสตรีตรงหน้าพลางพยายามเคล้นปราณออกมาเพื่อทดสอบอีกครั้งแต่ผลก็ยังออกมาเป็นเช่นเดิม

“พลังของข้ามันขาดๆหายๆ”เหมยอิ๋งพูด ใบหน้าของนางซีดเซียว “สายพลังก็ไม่เป็นระเบียบคล้ายว่ามันถูกรบกวนสงสัยคงเป็นผลมาจากพิษงูตัวนั้น”

ฝ่ายองค์ชายรองนั้นก็ยังคงนิ่งเงียบไม่โต้ตอบสิ่งใดกับนางเอาแต่ทำสีหน้าเคร่งเครียดจนทำให้เหมยอิ๋งคิดไปเองต่างๆนาๆ

หรือนางจะกลายเป็นคนไม่มีวรยุทธ์!

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่หลายวันหลังจากเกิดเรื่องร่างกายของเหมยอิ๋งก็ยังปกติดีตลอดการเดินทาง จะมีแปลกไปบ้างก็ตรงที่พลังของนางขาดๆหายๆเรียกใช้ไม่ได้คล่องเหมือนอย่างเคยแต่มันไม่ได้แย่ลงไปกว่านั้น

ตอนนี้ขบวนเดินทางไปส่งซือเซียนกำลังเดินทางเข้าสู่เขตหุบเขาซึ่งอยู่บริเวณขอบชายแดนของแคว้นหลิว ถึงแม้แคว้นหลิวจะถูกเรียกว่าเป็นแคว้นแห่งทะเลทรายแต่ก็เป็นแคว้นที่มีอาณาเขตกว้างมากทำให้บริเวณชายแดนส่วนใหญ่มีภูมิประเทศแตกต่างกันออกไป ซึ่งในส่วนที่พรรคกิเลนขาวตั้งอยู่ก็อยู่ในแถบหุบเขาของแคว้นและเป็นสถานที่ใช้ในการจัดงานประลองสะท้านภพด้วยเช่นกัน

ตลอดการเดินทางหลังจากเหตุการณ์งูเผือกนั้นองค์ชายรองได้ให้เหมยอิ๋งเดินปราณเป็นเวลานานขึ้นทุกครั้งที่ฝึกเสมอ จนกระทั่งบัดนี้ก็ใกล้ถึงที่ตั้งสำนักกิเลนขาวแล้วทำให้เส้นทางเริ่มอันตรายขึ้นเพราะต้องเดินทางเลียบเหวลึก ขบวนเดินทางเคลื่อนที่ด้วยความระมัดระวังจะมีก็แต่เหมยอิ๋งที่ทำท่าทางแปลกๆเมื่อมองไปยังเหวนั้น 

จะว่าอย่างไรดีล่ะ พอได้เห็นมันนางก็นึกถึงฉากหนึ่งในนิยายจ้าวยุทธภพขึ้นมา

ตอนนั้นเป็นช่วงของการเดินทางของสองพระ-นางไปยังแคว้นหลิวเพื่อส่งซือเซียนเข้าร่วมการประลองสะท้านภพและทั้งสองได้ถูกลอบทำร้ายด้วยมือสังหารที่มี่ฮวาจ้างมา ซึ่งก็ตามสไตล์นิยายท่องยุทธภพที่ฉากนางเอกตกเหวเรียกได้ว่าเป็นฉากคลาสสิคที่นักเขียนหลายคนต้องใส่เข้ามาในนิยายซึ่งนิยายเรื่องจ้าวยุทธภพเองก็ไม่เว้นเช่นกัน โดยหลังจากนั้นองค์ชายรองก็จะไปช่วยอุ้มรับซือเซียนไว้ด้วยท่าเจ้าหญิงอันแสนจะโรแมนติกทำให้ทั้งสองเริ่มมีความรักต่อกัน

ถ้าการตกเหวทำให้ได้สามีนางลองโดดลงไปตอนนี้เลยนางจะได้เจอสามีรอรับอยู่ก้นเหวสักคนหรือไม่นะ? แบบถ้าไม่เจอค่อยเหาะกลับมาอะไรทำนองนี้

คิดแล้วก็อย่าดีกว่าเพราะนางมันแค่ตัวประกอบขืนซี้ซั้วโดดลงไปคงไม่แคล้วได้ไปเกิดเป็นหอยเม่นจริงๆ ตอนนี้มี่ฮวาเองก็ไม่ได้เป็นนางร้ายเหมือนเก่าแถมเนื้อเรื่องก็เปลี่ยนไปมากคงไม่มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นหรอกมั้ง

เคร้ง! ฟุ่บ

เอางี้จริงดิ่?

เหมยอิ๋งอ้าปากค้างในทันทีเมื่อมีกลุ่มคนใส่ชุดรัดกุมสีดำตามสไตล์ตัวร้ายหลายสิบคนกระโดดลงมาจากด้านบนขบวน นางรีบพาตัวเองไปอยู่ใกล้รถม้าของซือเซียนในทันทีพลางมองคนชุดดำทั้งหลายด้วยท่าทางไม่เป็นเดือดเป็นร้อน

แหม ก็นางดูๆแล้วไอ้พวกนี้โหงวเฮ้งมันโคตรตัวประกอบเสริมบทใช้แล้วทิ้งชัดๆ ดูท่าแล้วคงโดนองค์ชายรองกำจัดในชั่วพริบตาอย่างแน่นอน

เปรี้ยง!

ทว่าผู้ใดเล่าจะคิดว่าหัวหน้าพวกมันจะรับการโจมตีจากองค์ชายได้พร้อมกับแผ่พลังธาตุมืดออกมาอย่างเข้มข้น พวกมันนับสิบคนเข้าโรมรันกับองค์ชายรองในทันทีส่วนอีกกลุ่มหนึ่งก็มุ่งความสนใจมาทางรถม้าของซือเซียนอย่างเปิดเผย เหมยอิ๋งตั้งท่าเตรียมต่อสู้ในทันที

นางเคล้นปราณออกมาขยายพัดให้ใหญ่ขึ้นแล้วจึงเริ่มต่อสู้กับพวกมันโดยพยายามเว้นระยะให้การต่อสู้อยู่ห่างจากรถม้า แต่ด้วยจำนวนที่มากว่าจึงมีผู้ร้ายคนหนึ่งเข้าไปถึงรถม้าได้ มันรีบกระชากประตูรถม้าอย่างรุนแรงแล้วทำท่าจะบุกไปข้างในทว่าตอนนั้นเองหัวมันก็หลุดออกจากตัวแล้วซือเซียนก็พลันปรากฏตัวออกมาจากรถม้า นางกำดาบเปื้อนเลือดในมือแน่น

คนงามยกขาขึ้นถีบร่างของผู้ร้ายคนนั้นให้พ้นทางก่อนจะเดินเข้าร่วมต่อสู้ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหมยอิ๋ง

“อะ เอ่อ ซือเซียนเจ้าไปเอาท่าทางแบบนั้นมาจากไหนงั้นรึ”เหมยอิ๋งแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาเมื่อนางเอกคนงามทำตัวป่าเถื่อนหลุดคาเร็คเตอร์จนแฟนหนังสืออย่างนางจะเป็นลม

“ข้าจำมาจากคุณหนูหลินในการประลองบุปผาเพลิงเจ้าค่ะ การประลองคราวนั้นคุณหนูหลินช่างสง่างามยิ่งนัก”ซือเซียนตอบอย่างพาซื่อขณะที่เหมยอิ๋งได้แต่ยืนทำหน้าเจื่อนอยู่เช่นนั้น

องค์เง็กเซียน ข้าขอโทษ

การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายยังคงดำเนินต่อไปเป็นเวลานานและฝ่ายของขบวนนำส่งซือเซียนก็ค่อนข้างจะเสียเปรียบเพราะผู้บุกรุกทั้งหลายล้วนใช้พลังธาตุมืดและมีวรยุทธ์ขั้นสี่ทั้งสิ้น ทหารของแคว้นฉู่ล้มตายไปมากมายแต่ก็ลดจำนวนของอีกฝ่ายลงได้เช่นเดียวกัน สุดท้ายชายในชุดดำก็เริ่มเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้ พวกมันเลิกพยายามก่อความวุ่นวายในขบวนแล้วพุ่งการโจมตีอันรุนแรงใส่ซือเซียนแทน ทว่าการโจมตีทั้งหลายก็พลันสะท้อนออกเพราะเหมยอิ๋งใช้ปราณเข้มข้นสร้างโล่ลมล้อมร่างของนางและซือเซียนไว้

“เป็นตัวน่ารำคาญเสียจริง”

!!

เหมยอิ๋งเบิกตากว้างในทันทีเมื่ออยู่ๆมีสตรีโฉมงามในชุดสีแดงผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นแบบประชิดตัว นางผู้นั้นแสยะยิ้มก่อนจะยื่นมือทะลุเกราะลมของเหมยอิ๋งเข้ามาอย่างง่ายดายพร้อมกับคว้าข้อมือของเหมยอิ๋งไว้แล้วเหวี่ยงนางออกไปทางเหวลึกด้วยแรงมหาศาล ฝ่ามือขาวซีดซัดพลังก้อนใหญ่อัดร่างของเหมยอิ๋งซ้ำก่อนนางจะยิ้มเย็นออกมาเมื่อเห็นเหมยอิ๋งร่วงลงในเหว

“อั่ก!

แม้จะเจ็บปวดแต่เหมยอิ๋งก็ตั้งสติอย่างรวดเร็วนางรีบลอยตัวขึ้นก่อนจะชะงักเมื่อปราณในกายเกิดแปรปรวนขึ้นมาอย่างที่เป็นมาหลายวันทำให้พลังของนางหายไปทำให้ร่างเล็กๆในชุดสีฟ้าอ่อนร่วงลงไปในเหวในทันที เหมยอิ๋งกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อตัวเองกำลังร่วงหล่นจากผาสู่เหวลึกเบื้องล่าง

นางตกลงอย่างรวดเร็วราวกับกรวดหินก้อนหนึ่ง ตลอดเวลานั้นเหมยอิ๋งพยายามตั้งสติอยู่ตลอดเวลา นางภาวนาให้พลังกลับคืนมาโดยเร็วทว่ามันยังไม่มีทีท่าว่าจะใช้ได้ ทุกสิ่งรอบตัวของนางผ่านไปรวดเร็วจนกลายเป็นภาพเบลอๆแล้วในตอนที่ร่างของนางกำลังจะปะทะกับก้นเหวนั่นเองพลังของนางก็พลันกลับคืนมา

พรึ่บ

ร่างบอบบางของนางหยุดตกลงและลอยค้างอยู่บนอากาศในทันที เหมยอิ๋งหอบหายใจออกมาอย่างรุนแรง

เมื่อมองไปรอบตัวนางก็พบว่าตัวเองเกือบจะตกลงมาถึงก้นเหวอยู่แล้วโชคดีที่พลังของนางกลับมาทันมิเช่นนั้นคงไม่แคล้วได้เป็นผีอยู่ก้นเหวนี้อย่างแน่นอน

“เกือบได้เกิดเป็นหอยเม่นแล้ว” เหมยอิ๋งพูดพลางก้มลมมองพื้นด้านล่างตัวเองเพื่อจะคำนวณระยะร่อนลงก่อนนางจะต้องนิ่งไปเมื่อมีคนที่คุ้นหน้ากันดีกำลังยืนอยู่ใต้ร่างของนาง คนผู้นั้นเงยหน้าขึ้นมามองสบตานางที่กำลังลอยอยู่ในอากาศพร้อมกับเผยยิ้มขี้เล่นอันเป็นเป็นอัตลักษณ์ของตัวเองออกมาก่อนจะเอ่ยทักนาง

“ไม่ร่วงต่อหรือ ข้าอุตส่าห์มารอรับ” อี้ฟานกล่าวพลางทำท่าคล้ายกำลังจะรออุ้มนางอยู่จริงๆ “องค์เง็กเซียนโยนเจ้าลงมาเพราะไปขโมยลูกท้อสวรรค์ผู้ใดเข้าหรือแม่นางลมเย็น”

 

 

 

 






.............................................................................

เพลงมา! //โอ้แม่นวลน้องเนื้อทองจ๊ะ เธอคือนางฟ้าหรือนางไม้ หล่นมาจากทิพย์วิมานไหนทำไมช่างโสภี~

(เหมยๆไม่ได้ร่วงมาจากสวรรค์แต่โดนโยนลงมาจากผาเจ้าค่ะท่านอี้ฟาน ถ้าจะมีใครตกลงมาจากสวรรค์คนๆนั้นก็น่าจะเป็นไรท์เอง--แค่ก)

-อาเจ๊ที่โยนเหมยอิ๋งลงจากผา-


 ขอขอบพระคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามกันเสมอมานะขอรับ เนื่องด้วยว่าไรท์ใกล้วันสอบสุดๆแล้วทำให้ไม่สามารถปั่นนิยายได้จึงของดลงนิยายสำหรับวันอาทิตย์นี้นะขอรับ กราบขออภัยจริงๆขอรับ T T

*หมายเห็ด ขอขอบพระคุณข้อมูลจากรีดเดอร์ทุกคนมากๆเลยนะขอรับ บางคนก็อธิบายซะไรท์หิวเลย-..- ส่วนคำถามเรื่องที่ว่าจะหาดูมันได้ที่ไหนเนี่ยไรท์ก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับเพราะไม่เห็นมานานแล้ว จะมีแถวบ่อปลาแถวบ้านไรท์ก็คือจะเป็นน้องสีดำหน้าตาดุดันฝุดๆไม่น่ารักเหมือนในภาพตอนที่แล้วขอรับ55555 (ในภาพนั้นน้องโดนเรียกว่าซัคเกอร์ผีเสื้อแต่เหมือนน้องจะไม่ใช่ซัคเกอร์นะคะแต่หน้าตาน้องดูเป็นมิตรดีไรท์เลยเอามา55555555)

 เพราะเจ้ากินปลาซัคเกอร์ข้าเลยโดนขุดเรื่องกินปลาคราฟเลยเจ้าเห็นหรือไม่ : พระสนมจาง


โต้รุ่งมาหลายวันไรท์ใกล้จะบรรลุเคล็ดวิชาลับตาหมีแพนด้าแล้วขอรับ


ยางหวายยยย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.928K ครั้ง

5,057 ความคิดเห็น

  1. #5052 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 00:53
    นี่ไง หล่นลงมาเจอ ผ. 5555
    #5052
    0
  2. #4879 witchhound (@witchhound) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:13
    พี่อี้ฟานมารอรับอยู่จริงด้วย 55555
    #4879
    0
  3. #4734 laya Pattarawatin (@xoxo888) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 19:03
    แน๊!!! ลงเรือพี่อี้แล้วน้าาา
    #4734
    0
  4. #4547 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 00:52
    กรี๊ดดด พี่อี้!
    #4547
    0
  5. #4473 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:57

    ก่อนอ่านบรรทัด​ตัดอารมณ์​กำลังจะบอกเชียว​ ตัวประกอบมั่งต้องพึ่งตัวเองให้รอดเสมอนะคะ5555​

    #4473
    0
  6. #4182 siaohh_ (@siaohh_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 13:09
    แต่ยังไงก็ยังเชียร์ชายรองอยู่นะไรท์ อย่าพังเรือเราาาา
    #4182
    0
  7. #4178 Chichingg (@ching180349) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 06:42
    ชอบทั้งสองเเงงๆๆๆๆๆๆ เเงงงง
    #4178
    0
  8. #4001 月天 / เฟิ่นหงเซ่อ (@Karry_WJK) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 17:11
    เกลียสกิฟได้มะ...
    #4001
    0
  9. #3982 fleur_de_lis (@loveton) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 23:10
    มาแล้ว เรือข้า!!!
    #3982
    0
  10. #3960 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:42

    งื้อออออออ ทำไมข้าเขินกับฉากรอรับนางเอกที่ตกผายิ่งนัก

    #3960
    0
  11. #3934 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 12:53
    อี้ฟานมาล้าววววววว
    #3934
    0
  12. #3600 jaonoey (@jaonoey) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 01:27
    ว่าแล้วววว อี้ฟานพระเอกแน่ๆบทเด่นบทเยอะ
    #3600
    0
  13. #3599 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 00:50
    โว้ยยยยย5555

    มีผู้หล่ออยู่ก้นเหว
    #3599
    0
  14. #3429 toon_smile13 (@toon-sunicha) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 05:11
    เชียร์อี้ฟานนนน จะเอารัชทายาทต่างแคว้นนนนน ชอบบบย 555555
    #3429
    0
  15. #3410 สุดา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 12:49

    อยากให้นางเอกคู่กับองค์ชายรองอ่ะ งอแงๆๆๆ

    #3410
    0
  16. #3118 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 16:10

    ไรท์ ตกลงว่าพระเอกคือใครกันแน่วะเนี่ย พอจะจิ้นอีกคนก็ดันโผล่มาแบบนี้ทุ๊กที -_-

    #3118
    0
  17. #3016 butterfly_sp (@butterfly-sp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 12:12
    ไรท์ไหวมั้ยเนี่ย 555
    #3016
    0
  18. #3015 พาบ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 12:12

    ตกลงให้อี้คู่กะนาง ส่วนชายรองให้มี่ฮวาละกัน คบคู่!

    #3015
    0
  19. #3014 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:20
    ขอบคุณมากกค่ะไรท์
    ท่านอี้ท่านโผล่มาก้นหุบเหวได้ไงงงงง?.
    #3014
    0
  20. #3010 Krungthep_JJ (@Krungthep_JJ) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 20:27
    คิดถึงไรท์จังเลยค่าาาา ช่วงนี้ฝนตกรักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    #3010
    0
  21. #3009 MinawaNiriao (@MinawaNiriao) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:57

    องค์ชายรงองค์ชายอะไรไม่รู้จัก รู้จักแต่พระเอกเรื่องนี้ชื่ออี้ฟานนนน

    หลัวค่าาาา น่าหมั่นไส้มากง่ะ แบบมีการกวนตีน โอยใจละลาย

    #3009
    0
  22. #3004 Meteorsky (@Meteor123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 12:32
    ทำไมชั้นเขินอี้ฟานจัง ชอบบบคาแรคเตอร์พระเอกกก
    #3004
    0
  23. #3003 KGXUS8683 (@KGXUS8683) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 09:44
    รอนะคะไรท์
    #3003
    0
  24. #3002 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 09:29
    พี่อี้กลับมาแล้วววว......พี่มาพร้อมความเท่ห์และกวน พี่อี้น่าจะรู้วิธีกำจัดพิษงูเผือกนั้นนะ
    #3002
    0
  25. #3001 Nista0227 (@Nista0227) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 08:13
    สนุดสุดๆ
    #3001
    0