ตอนที่ 28 : บทที่ 26 ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2741 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62

บทที่ 26

ความจริง

ผลจากความดีความชอบเรื่องการจัดการจับกุมตระกูลจางทำให้หูเหลียงตี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระชายาเอกในองค์รัชทายาทสร้างความแตกตื่นให้แก่เหล่าสนมในองค์รัชทายาทผู้อื่นไม่น้อย ตำแหน่งนี้เรียกได้ว่าเป็นความมั่นคงสูงสุดในตำหนักองค์รัชทายาทเลยก็ว่าได้ทว่าผู้ที่กำลังควรจะยินดีที่สุดอย่างลู่เซียนกลับไม่รู้สึกเช่นนั้น

ภาพเปลวไฟที่นายใหญ่จางเสกขึ้นมาก่อนสิ้นชีวิตยังคงติดตรึงอยู่ในหัวของนางตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

“เหตุใดท่านพ่อจึงเชื่อว่าท่านแม่เสียสติ”

พระชายาเอกเอ่ยปากถามกับนายใหญ่หูเมื่อนางกลับมาเยี่ยมที่จวนของบิดา ดวงหน้างามบัดนี้ปราศจากรอยยิ้มที่เคยถูกประดับไว้เป็นประจำ นางจ้องมองหนังสือในมือไม่ละไปไหน

นายใหญ่หูทำหน้าแปลกใจขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดลูกสาวเพราะปกติเขาทั้งสองจะหลีกเลี่ยงที่จะคุยเรื่องนี้กันเสมอไม่คาดว่าวันนี้นางจะเป็นผู้ออกปากถามขึ้นมาเอง แต่เมื่อได้มีโอกาสสะสางเรื่องที่เคยค้างคาใจกันมาเนิ่นนานนายใหญ่หูจึงไม่ปฏิเสธที่จะพูดคุย

“เรียนพระชายา

“พูดกับข้าเหมือนเดิมเถิดท่านพ่อ ตรงนี้ไม่มีใคร”ลู่เซียนตัดบท นางไม่มองคู่สนทนาแม้แต่สักนิด

“เฮ้อ ก็ได้ลูกรัก หากจะเริ่มตอนแรกสุดที่นางมีอาการก็คงเป็นหลังจากตอนที่คลอดเจ้าในตอนที่ข้าไม่อยู่จวน” นายใหญ่หูทำท่าทางอึดอัด “ตอนที่ข้ากลับมาจากการชมงานประลองสะท้านยุทธภพนางก็เอาแต่บังคับให้ข้าไล่อนุทั้งหมดออกจากจวน บอกว่ามีคนวางยาพิษเจ้าจนตายด้วยกุหลาบโลหิตแต่ว่าข้าไม่เห็นเจ้าจะเป็นอะไร แถมเจ้าก็รู้ว่ากุหลาบโลหิตจะส่งผลต่อคนธาตุมืดเท่านั้น”

“ข้าเข้าใจ”พระชายาว่าพลางปิดหนังสือในมือลง “ท่านแม่คงจะกังวลมากไป วันนี้ข้าต้องกลับตำหนักองค์รัชทายาทแล้วขอบคุณท่านพ่อที่ต้อนรับเป็นอย่างดี”

ได้ยินบุตรีพูดเช่นนั้นนายใหญ่หูก็ราวกับยกภูเขาออกจากอกนึกดีใจนักที่เขาและบุตรีจะได้หมดเรื่องค้างคาใจต่อกัน ฉับพลันเมื่อเห็นหนังสือที่อีกฝ่ายวางลงเขาก็ได้แต่มองมันอย่างแปลกใจเมื่อพบว่ามันคือหนังสือบันทึกประจำตระกูล

ลูกสาวของเขาสนใจอะไรเกี่ยวกับประวัติของตระกูลหูกัน?

หลังจากกลับมาจากจวนตระกูลหูคำสั่งให้ตามหาคนผู้หนึ่งถูกส่งออกไปอย่างลับๆโดยพระชายา ใช้เวลาไม่ถึงสองวันหญิงสูงวัยผู้หนึ่งก็ถูกพามาพบสตรีสูงศักดิ์ตามลำพังในห้องอันงดงามสมตำแหน่ง ครั้นหญิงแก่เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยของอีกฝ่ายประกอบกับเรื่องราวที่เกิดกับตระกูลจางเมื่อเร็วๆนี้นางก็รู้ทันทีว่าพระชายาผู้นี้ได้รู้ความลับบางอย่างมาเสียแล้ว

“ถวายพระพรเพคะพระชายา”

“สวัสดีอาหนิง ชีวิตนอกจวนตระกูลหูหลังจากมารดาข้าตายดีหรือไม่” ลู่เซียนทักอดีตคนรับใช้คนสนิทของมารดาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เนิ่นนานมาแล้วที่นางไม่ได้พบหน้าข้ารับใช้ที่ติดตามมารดามาจากแคว้นหลิวผู้นี้เพราะหลังจากที่มารดานางตายไปอีกฝ่ายก็ไถ่ตนเองออกจากตระกูลหูในทันที

“เมื่อสองวันก่อนข้ากลับไปจวนของบิดามา ตอนนั้นข้าได้นำหนังสือบันทึกของตระกูลมาอ่านเล่นรู้ไหมข้าเจออะไร?”

“ข้าน้อยไม่ทราบเพคะ”อาหนิงตอบ

“สกุลหูไม่เคยมีผู้ใดใช้ธาตุไฟตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง”ลู่เซียนว่าพลางเปลี่ยนอิริยาบถไปเล็กน้อยเพื่อให้นางเข้าใกล้อีกฝ่ายได้มากขึ้น ดวงตาสีส้มงามจ้องเข้าไปในดวงตาหญิงชรา “แล้วให้บังเอิญเหลือเกินที่ท่านแม่เคยเล่าให้ข้าฟังว่าตระกูลฝั่งท่านแม่มีเพียงธาตุมืดและธาตุน้ำข้าสงสัยว่านางจำผิด”

อาหนิงมองสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้าที่ตนเห็นมาตั้งแต่เล็กด้วยดวงตาตื่นตระหนก ทว่าเพียงครู่เดียวนางก็สงบลงแล้วยืนนิ่งไปคล้ายกำลังตัดสินใจบางอย่างก่อนจะตอบออกมา

“เรียนพระชายา นายหญิงจำถูกแล้วเพคะ สกุลเยว่มีเพียงสองธาตุเท่านั้นคือธาตุมืดและธาตุน้ำเพคะ”

เพียงเท่านั้นดวงตาหงส์ของพระชายาก็พลันสั่นไหวอย่างรุนแรง นางมองอีกฝ่ายพลางเม้มริมฝีปากแน่น

“พูดมา” ลู่เซียนพูดเสียงสั่น “พูดออกมาให้หมดว่านี่มันเรื่องบ้าอันใด”

เขาว่ากันว่าความลับไม่มีในโลกวันใดวันหนึ่งมันจะถูกเผยออกมา อาหนิงเชื่อเช่นนั้น

ครั้นเมื่อที่ผ่านมานางไม่เคยพูดแต่ทุกอย่างกลับยิ่งเลวร้ายลง ในเมื่อมีโอกาสวันนี้นางจะขอพูดแล้วกันเผื่อว่าจะมีอะไรมันเปลี่ยนแปลง คิดได้ดังนั้นหญิงชราจึงสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเริ่มเล่าบางอย่างออกมา

เรื่องมันเริ่มตั้งแต่นายท่านหูแต่งอนุเข้ามาในจวนเพคะ นายหญิงไม่พอใจเป็นอย่างมากเพราะที่แคว้นหลิวของเราไม่เคยชินกับเรื่องแบบนี้” นางว่า “ช่วงนั้นนายใหญ่หูก็ทำภารกิจมากมายไม่ค่อยได้อยู่จวนทิ้งให้นายหญิงต้องอยู่ตามลำพังกับเหล่าอนุที่แต่งเข้ามา ตอนนั้นนายหญิงสับสนและเสียใจมากเพคะแล้วตอนนั้นนายท่านจางก็เข้ามาหาทั้งสองจึงมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน”

โครม!

ลู่เซียนลุกขึ้นในทันที นางผลักโต๊ะไม้สลักด้านข้างจนล้มลงด้วยความเกรี้ยวกราดก่อนจะชี้หน้าอาหนิงแล้วตวาดด้วยใบหน้าแดงก่ำด้วยแรงโทสะ

“หุบปากโสโครกของเจ้าเสีย!มารดาข้าไม่มีวันทำเช่นนั้น!

ถึงจะพูดเช่นนั้นดวงตาของนางก็สั่นไหวด้วยความหวาดกลัวส่วนหญิงชรานั้นก็ยังพูดต่อไป

“แล้วนายหญิงก็ตั้งครรภ์ก่อนจะคลอดบุตรีหน้าตาน่ารักน่าชังผู้หนึ่งในระหว่างที่นายท่านหูไม่อยู่ นายหญิงตั้งชื่อให้คุณหนูว่าลู่เซียนหลังจากนั้นก็เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นเมื่อมีอนุผู้หนึ่งรู้ว่าสกุลเยว่ของนายหญิงมีธาตุมืดอยู่ด้วยนางจึงวางยาพิษคุณหนูด้วยกุหลาบโลหิต และช่างโชคร้ายนักที่คุณหนูของข้าได้มีธาตุประจำกายเป็นธาตุมืดจึงบาดเจ็บหนักถึงกับหยุดหายใจ”  เมื่อพูดถึงตรงนี้อาหนิงก็มองหน้าพระชายาผู้มีดวงตาแดงก่ำนิ่ง “นายหญิงเสียใจจนเสียสติด้วยความสงสารนายใหญ่จางจึงนำบุตรของฮูหยินใหญ่ที่เพิ่งคลอดเช่นกันมาสลับตัวกันกับคุณหนูของข้าที่หยุดหายใจไปแล้ว เด็กคนนั้นมีชื่อว่ามี่ฮวา”

ลู่เซียนส่ายหน้าไปมาช้าๆ นางมองหญิงตรงหน้านิ่งเพื่อเค้นหาคำลวง

“ด้วยเหตุนี้หลังจากนายหญิงสิ้นข้าจึงเลือกที่จะไถ่ตัวเองออกจากสกุลหูเพื่อขายตัวเป็นข้ารับใช้สกุลจางหวังจะสืบข่าวว่าคุณหนูตัวจริงของข้าถูกนำร่างไปฝังไว้ที่ใดจะได้นำกลับคืนสู่สกุลเยว่ทว่าสกุลจางไม่รับข้าเข้าไปแต่ไม่คาดว่าข้าจะได้รับข่าวดีว่าคุณหนูของข้าฟื้นกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งด้วยดอกเบญจมาศเพลิง หลังจากนั้นข้าจึงหางานทำอยู่ใกล้ๆจวนตระกูลจางเพื่อคอยเฝ้าดูคุณหนูลู่เซียนของข้าเติบโตในฐานะบุตรีสกุลจาง คุณหนูจางมี่ฮวา”

“เหตุใดนายใหญ่จางจึงจะนำตัวบุตรสาวมาแลกตัวกับศพเด็กคนนั้น จะใช่ลูกของตนเองหรือเปล่าก็ยังไม่รู้” ลู่เซียนขัดขึ้นมา“ปล่อยให้ลู่เหลียงวิปลาสไปไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยฟังดูเป็นคนผู้นั้นมากกว่าเสียล่ะมั้ง”

“ชายผู้นั้นรักนายหญิงเพคะรักมาก่อนที่นายหญิงจะแต่งให้นายท่านหูเนิ่นนาน ไม่มีผู้ใดทนเห็นคนรักตกอยู่ในสภาพเช่นนั้นได้หรอกเพคะ อีกอย่างเด็กคนนั้นก็เป็นบุตรนายท่านจางแน่นอนเพราะเมื่อคำนวณดูจากเวลาการตั้งครรภ์แล้วไม่มีทางเป็นอื่นได้”

“มันตัดสินว่ามารดาข้าสติวิปลาส! มารดาข้าต้องตายก็เพราะมัน! คนรักบ้าบออันใดจะทำเรื่องเช่นนี้!”ลู่เซียนตวาด

“จริงอยู่ที่นายใหญ่จางกลับขาวเป็นดำเพื่อช่วยสหายตนเองแต่ไม่มีผู้ใดสังหารนายหญิงนะเพคะ”อาหนิงพูดก่อนจะเอ่ยความจริงที่ลู่เซียนพยายามหลีกเลี่ยงมาโดยตลอดออกมา “นายหญิงดื่มยาพิษเพื่อฆ่าตัวตายด้วยตัวเองเพคะ”

เรื่องนี้มันเป็นเพราะลู่เหลียงได้เสียสติไปก่อนหน้าเมื่อบุตรสาวสิ้นใจแต่อาการของนางดีขึ้นมาได้เพราะได้รับเด็กอีกคนมาเลี้ยงแทน ด้วยสภาพจิตใจที่ไม่สมบูรณ์ความทรงจำของนางก็ขาดหายไปบางส่วน นางหลอกตัวเองว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกผู้ได้รับพิษของนางจึงมีท่าทางคล้ายคนปกติเรื่อยมา บางคราวลู่เหลียงก็มีอาการประสาทหลอนเห็นภาพลูกกำลังทรมานจึงไปบังคับให้นายท่านหูไล่พวกอนุออกจากจวน ครั้นท้ายที่สุดเมื่อได้พบกับนายท่านจางที่ศาลยุติธรรมความทรงจำส่วนที่หายไปของนางก็พลันชัดเจนขึ้นมาแม้ว่าจะรักเด็กที่ตนเองเลี้ยงมาดั่งลูกเพียงใดแต่จิตใจนางก็ไม่อาจทนรับความจริงว่านางได้เสียลูกสาวตัวจริงไปแล้วได้ เช่นนั้นนางจึงกินยาพิษเพื่อฆ่าตัวตายหลังจากสิ้นการพิจารณาคดีไม่นาน

แต่อย่างไรเสียเรื่องการทุจริตของนายท่านหูก็เป็นความจริงและการที่นายท่านจางไม่ให้ความยุติธรรมในชั้นศาลก็เป็นความจริง ถึงมันจะไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริงของการตายของลู่เหลียงก็ตามที

ฝ่ายฮูหยินใหญ่สกุลจางแม้จะเจ็บแค้นในอกเพียงใดแต่ก็ไม่อาจทำอะไรสามีได้จึงได้แต่นำความแค้นของตัวเองมาลงกับเด็กน้อยที่ตนจำต้องรับเป็นลูกเรื่อยมา

“ตอนนี้หากจะมีผู้ใดเป็นญาติที่แท้จริงของพระองค์ก็คงมีเพียงคุณหนูมี่ฮวาเท่านั้นเพคะ” อาหนิงคุกเข่าลง “ได้โปรดช่วยเหลือคุณหนูของข้าด้วยถือเสียว่าช่วยเหลือน้องสาวของพระองค์เองเถิด”

ยามนี้ลู่เซียนราวกับเป็นร่างที่ไร้วิญญาณ น้ำตาของนางไหลออกมาจากดวงตาที่แดงก่ำไร้แววตา นางเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างคล้ายกำลังเดินทางไปในโลกที่มืดหม่นก่อนจะสั่งให้อาหนิงเรียกคนใช้ใบ้ของนางเข้ามา คนผู้นั้นถึงกับชะงักไปเมื่อเห็นน้ำตาของสตรีที่ตนไม่เคยเห็นมาก่อนตั้งแต่ติดตามรับใช้มา

“ไปไปส่งข่าวแก่คนของข้าให้พวกเขาพามี่ฮวาออกไปจากแคว้นฉู่ให้ได้”

ครั้นอาหนิงจากไปลู่เซียนก็นั่งอยู่ในห้องอันหรูหราของพระชายาเอกเพียงผู้เดียว ร่างระหงทรุดตัวลงจากเก้าอี้ไม้สักอันวิจิตรนางจิกมือข้างหนึ่งไว้ตรงกลางอกตัวเองแล้วกัดมืออีกข้างไว้จนเลือดไหลออกมา เสียงกรีดร้องราวกับสัตว์บาดเจ็บดังอยู่ในคอของนางรุนแรงราวกับจะขาดใจ

ผ่านไปหลายชั่วยามเสียงนั้นก็แหบแห้งลง ลู่เซียนยิ้มออกมาราวกับคนบ้าก่อนนางจะดึงปิ่นทองคำบนมวยผมออกมาแล้วมองมันพลางกล่าวชื่นชมในความงามของมันด้วยน้ำเสียงแหบแห้งก่อนจะเงื้อมันขึ้นสูงแล้วแทงมาที่คอของตนเอง

นางจะตามไปชดใช้ความผิดที่กระทำต่อบิดามารดาต่อในนรกแล้วกัน

ฟุ่บ!

ทว่ากลับมีมือข้างหนึ่งจับเข้าที่ข้อมือของนางเสียก่อนที่ปลายแหลมจะแทงเข้าที่เรียวคองาม ลู่เซียนมองคนที่จับข้อมือนางไว้ด้วยแววตาตื่นตะลึง

“เราก็เหลือกันแค่นี้แล้ว เจ้ายังคิดจะทิ้งข้าไปอีกงั้นหรือ?”

มี่ฮวาพูดพลางยิ้มออกมา นางมองคนที่บิดาเฝ้าบอกอยู่ทุกวันให้ปกป้องผู้ซึ่งหมดสภาพไม่เหลือเค้าลางฉลาดปราดเปรียวแบบที่นางเคยรู้จักด้วยแววตาเป็นห่วง ครั้นเมื่อได้มองแววตาราวกับว่าจิตวิญญาณภายในแตกสลายไปแล้วของลู่เซียนนางจึงนิ่งไป

“เจ้าเจ้า ข้ากับเจ้า ข้า”ลู่เซียนพูดไม่เป็นประโยค ร่างกายของนางสั่นเทาไม่หยุด “เรา เราเป็นพี่น้องกัน”

“ข้ารู้อยู่แล้วข้าถึงได้เชื่อฟังคำพูดของเจ้าเรื่อยมา” มี่ฮวาพูดพลางกุมมืออีกฝ่ายแน่น “ท่านพ่อบอกกับข้าทุกวันว่าเจ้าคือพี่สาวของข้า และข้าก็เชื่อเช่นนั้นเสมอ”

“ข้าฆ่าท่านพ่อกับท่านแม่ข้า”

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดลงไปแต่ข้าจะไม่ต่อว่าเจ้า ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็เจ็บปวดไม่น้อยกับสิ่งที่ทำลงไป”มี่ฮวาพูดด้วยสีหน้าสงบมั่นคง “บิดาพูดไว้เสมอว่าเป็นพี่น้องกันต้องให้อภัยและปกป้องกัน”

“เราทั้งสองต่างเจ็บปวดมามากกับความผิดที่เราไม่ได้ก่อ เหตุใดเราจึงไม่ปล่อยให้มันจบไปเสียตั้งแต่ตอนนี้เล่าถึงแม้ในตอนเด็กข้าจะไม่รู้ตัวแต่ข้าก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ชีวิตเจ้าต้องลำบากไม่น้อย ข้าต้องอภัยเจ้าจริงๆ”

ระหว่างทั้งสองไม่มีบทสนทนาใดๆอีก ลู่เซียนร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของน้องสาวโดยไร้เสียง ดวงตาของนางยังคงเหม่อมองไปในที่ไกลแสนไกลไม่หวนคืนบาดแผลในใจของนางต้องใช้เวลาในการเยียวยา

 

-หนึ่งเดือนต่อมาที่ชายป่าแคว้นหลิว-

“อุแหวะ”

เหมยอิ๋งขย้อนของเก่าในกระเพาะออกมาเมื่อทดลองนำเมนูปลาย่างที่ทำขึ้นมาเองกับมือเข้าปาก

ตอนนี้ขบวนเดินทางส่งซือเซียนกำลังตั้งที่พักอยู่บริเวณใกล้ธารใสกลางป่า ก่อนหน้านี้เหมยอิ๋งเห็นหมู่มวลปลาตัวอวบอ้วนทั้งหลายก็นึกคันไม้คันมืออยากจะจับปลาขึ้นมาย่างกินสักตัวสองตัว เมื่อได้โอกาสตอนที่องค์ชายรองผู้เป็นอาจารย์ไม่สนใจนางจึงลอบพาซือเซียนไปจับปลาด้วยกัน แต่ครั้นได้ลองจับมาดูจริงๆก็พบว่ามีแต่ปลาประหลาดจนนางไม่กล้าเอามากินเพราะกลัวจะเป็นปลาภูติหรือปลาเจ้าแม่น้ำลำธารอะไรไปเดี๋ยวจะทำระบบนิเวศในนิยายเจ้ายุทธภพเสียไปเสียหมด

หาอยู่นานแล้วสุดท้ายนางก็ได้เจอกับปลาที่คุ้นหน้าคุ้นตากันมาตั้งแต่โลกที่แล้วแม้ว่าจะไม่เคยกินและคาดว่าไม่ควรกินแต่ความหิวก็ทำให้นางตัดสินใจจับมันมา

“ปลาซัคเกอร์นี่มันกินไม่ได้จริงๆด้วย โอกกก”เหมยอิ๋งบ่นขณะกำลังโก่งคออ้วกโดยมีซือเซียนคอยลูบหลังให้ด้วยความเป็นห่วงโดยมีสายตาอิหลักอิเหลื่อส่งมาจากนายทหารทั้งหลายมองมาเป็นระยะ

ม้าเร็วนำข่าวเรื่องการแต่งตั้งองค์หญิงคนใหม่แห่งแคว้นฉู่มาถึงเมื่อเช้าสร้างความแปลกใจและดีใจแก่คณะเดินทางไปส่งซือเซียนเป็นอย่างมาก ใจความข่าวบอกว่าฮองไทเฮาทรงประกาศรับมี่ฮวาเป็นธิดาบุญธรรมทำให้มี่ฮวาถูกแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิงมี่ฮวาแห่งแคว้นฉู่และมีการจัดงานเลี้ยงฉลองขึ้นที่เมืองหลวง

ตัวเหมยอิ๋งเองก็ดีใจจนออกนอกหน้ากว่าใครพวก นางถึงกับขอร้องให้หยุดเดินทางเพื่อจัดงานฉลองที่ริมลำธารแล้วสุดท้ายตัวเองก็หมดสภาพไปเองเพราะปลาซัคเกอร์ย่าง ถึงกระนั้นนางก็ยังอารมณ์ดีไปทั้งวันอยู่ดี

เดิมทีบทโศกนาฏกรรมในนิยายเจ้ายุทธภพของมี่ฮวาเองก็ไม่ได้อธิบายเนื้อหาไว้ละเอียดเท่าใดอยู่แล้วแถมเหมยอิ๋งดันมาหัวใจวายก่อนจะอ่านจบอีก เรื่องตื้นลึกหนาบางนางเองก็ไม่รู้แจ้งเท่าไหร่ไม่รู้จะจัดการอย่างไรดีพอทุกอย่างมันบังเอิญออกมาเข้าที่เข้าทางเช่นนี้นางก็แทบจะเดินทางไปหาศาลองค์เง็กเซียนเพื่อกราบไหว้ให้มันรู้แล้วรู้รอด

นับแต่นี้นางก็ไม่มีสิ่งใดให้ต้องพะวงห่วงอีกต่อไปแล้วเหลือก็แค่การทำตัวเป็นตัวประกอบเสริมบทที่ดีเท่านั้น

แต่ไอ้คนที่หวังจะเป็นตัวประกอบที่ดีตอนนี้มันดันกำลังกอดคอนางเอกคนงามอ้วกอยู่เสียได้

“กลิ่นมันติดอยู่ในปากข้า! อ่อก อุแหวะ”

 

 

 

 






 .........................................................................

เหมยอิ๋งชวนชิมวันนี้แนะนำเมนูปลาซัคเกอร์ย่างขอรับ


//กินน้องทำมายยยย//

ในที่สุดก็เคลียปมสักทีไรท์เตอร์เหมือนโดนดูดวิญญาณเลยขอรับเพราะปกติชอบแต่งแนวสบายๆเลยลองท้าทายตัวเองมั่ง เห็นคอมเมนท์ขู่ของรีดเดอร์แล้วไรท์ถึงกับมือไม้สั่นไม่กล้าเจื๋อนตัวละครในเรื่องเลยขอรับ เอื้อ

ขอขอบพระคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่คอยช่วยเหลือและให้กำลังใจไรท์เตอร์มาโดยตลอดนะขอรับ ไรท์มีกำลังใจม้ากมากถึงตอนนี้กำลังจะใกล้ตายเพราะมิดเทอมก็ตามที//ยืนสวดมนต์ที่โบสถ์


แต่รีดเดอร์ทุกคนไม่ต้องห่วงฮะ ไรท์ได้ทำการบนสิ่งศักดิ์สิทธ์ไว้แล้วหวังว่าท่านจะมาช่วยกาข้อสอบนะขอรับ


ขอแม่นๆนะหลวงปู่~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.741K ครั้ง

5,011 ความคิดเห็น

  1. #4960 Mayda12 (@Mayda12) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 23:53
    ขำจนท้องแข็ง
    #4960
    0
  2. #4573 puck1755 (@puck1755) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 21:41
    เยี่ยม หมดห่วงทางโน้นได้ เหลือแต่เอาตัวรอดทางนี้
    #4573
    0
  3. #4546 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 00:45
    ดีใจที่ลู่เซียนคิดได้ อีกทั้งเจอกับมี่ฮวาแล้วกลับตัวกลับใจกันแล้ว ดีใจโว๊ยยยย
    #4546
    0
  4. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:43

    เหมือนอารมจมดิ่งอยุ่ก้นทะเลเเล้วถูกกระชากขึ้นมาบนดวงจันทร์เลยเเหละ

    #4076
    0
  5. #3958 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:28

    ร้องไห้กับประโยค เราก็เหลือกันอยู่แค่นี้แล้ว... ของมี่อยู่ดีก็ต้องมาขำกับปลาซัคเกอร์ของนางเอก -บ้าเอ้ย

    #3958
    0
  6. #3739 tum (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 03:26

    ปลาที่ว่านี่กินได้ ประเทศถิ่นกำเนิดของปลาก็นำปลาพันธุ์มาทำอาหารอยู่แล้ว ตอนนี้รีฐบาลเขารณรงค์ให้จับกินด้วย

    เพราะปลานี่ทำลายระบบนิเวศน์สัตว์น้ำในไทย

    ผู้แต่งควรปรับแก้ตรงนี้นะ ไม่งั้นเยาวชนหรือคนทั่วไปมาอ่าน

    ก็จะเชื่อผิดๆว่าปลานี่กินไม่ได้

    #3739
    0
  7. #3112 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 15:17
    ตอนต้นนี่โคตรเศร้า ลู่เซียนฆ่าพ่อแม่ตัวเอง มี่ฮวารอดพ้นโศกนาฏกรรมแต่ก็ทนทุกข์มาตลอดชีวิต แล้วทำไมตอนท้ายถึงได้มาอ้วกกับปลาช็อกเกอร์ย่างด้วยวะ 5555
    #3112
    0
  8. #2966 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 13:08
    ในที่สุดก็จมปมนางร้ายแล้วววววว
    #2966
    0
  9. #2961 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 05:49
    ไรต์ชอบสรรหาปลาที่ปกติไม่ค่อยมีคนกินมาให้นางเอกกินจริงๆ555555
    #2961
    0
  10. วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:07
    อร่อยนะคะ ย่างแล้วเอามาสับลาบ
    #2947
    0
  11. #2926 Ice25076 (@Ice25076) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 17:51
    ตอนนี้ซึ้งมากไรท์
    #2926
    0
  12. #2859 Snail22 (@monmon1175) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:44
    ปลาชัคเกอร์อร่อยนะย่างเฉยๆยังอร่อย
    #2859
    0
  13. #2821 KemintraSaprang (@KemintraSaprang) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:02
    สนุกมากเลย ชอบท่าลู่เซียนคืนดีกับมี่ฮวา ชอบสุขนิยม ไม่ชอบมาม่าเยอะ แบบนี้กำลังสนุกค่ะ
    #2821
    0
  14. #2737 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 15:07
    ตัวละครที่น่าสงสารคงไม่พ้นฮูหยินจาง สามีไม่รักยังเอาลูกเราไปให้คนคนรักตัวเอง แล้วยังเอาลูกของตนกับคนรักมาให้เลี้ยงอีก หนำซ้ำต้องมาตายเพราะสามีและลูกตัวเองอีก คงเป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดและถูกลืมเลือนของจริง
    #2737
    2
    • #2737-1 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 28)
      29 มิถุนายน 2562 / 19:29
      ใช่เลย แม้แต่ชื่อของนางเราก็ยังไม่ได้รู้ นี่แหละตัวประกอบของจริง
      #2737-1
  15. #2716 LionJiw (@jacheaw) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 12:07

    เราเคยดูสารคดีที่กินปลาซัคเกอร์นะคะ มันกินได้และดูเหมือนจะอร่อยด้วย มันเป็นปลาที่ทางแอฟริกาหรือแมคซิโกก็ไม่รู้แต่เขากินกันเป็นอาหารปกตินะคะ แต่ถ้าเอาปลานิลปลาสวายไปให้เขา เขาก็ไม่กินรังเกียจเหมือนที่เราเห็นปลาซัคเกอร์นี่ล่ะค่ะ


    ชอบเรื่องนี้นะคะขอบคุณไรท์ที่แต่งได้สนุกมาก^^

    #2716
    0
  16. #2712 pooksth (@pooksth) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 02:58
    อ่าารวดเดียวจบ สนุกกกกกกมากกกก
    #2712
    0
  17. #2710 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 00:53
    ถถถถถถถถถถถถถหนูจะมองว่าปลาทุกตัวกินได้ไม่ได้น้าลูกกกกก
    #2710
    0
  18. #2709 ยัยตัวขี้เกียจ (@phiaexo12) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:37
    เฮ้ออออ ในที่สุดน้องอิ๋งก็ยกภูเขาออกจากอกได้แล้ว หวังว่าน้องมี่จะรู้นะว่าอีกคนนึงที่รักน้องมี่คือน้องอิ๋ง อย่าได้อ้างว้างใดๆอีกเลยนะ มี่ฮวา
    #2709
    0
  19. #2707 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:16

    อิ๋งอิ๋งจะเอาของเข้าปากซี้ซั้วไม่ได้นะ

    #2707
    0
  20. #2706 laddadalad (@laddadalad) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:08
    เหม่ยอิ๋งออกมา ก้อขำน้ำตาเล็ด
    #2706
    0
  21. #2704 arggxq (@arggxq) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:30
    สนุกเกินนนนนน ชอบความนางเอกมากอ่ะไรท์เตอร์ อุแงง
    #2704
    0
  22. #2703 Tita789 (@Tita789) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:23
    แก้ไขปลาซัคเกอร์กินได้น่ะ ไปดูคลิปได้กระบี่มือ 1 เค้าว่าอร่อยด้วย
    #2703
    0
  23. #2702 Eunomia (@Marie17) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:27
    ความพีคนี้มันอัลไลลล //เราควรสงสารเหมยอิ๋งแต่แบบ 55555555
    #2702
    0
  24. #2701 !•คิวปิด•! (@kukcruel) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 19:19
    เย้ มี่ฮวารอดแล้ว
    #2701
    0
  25. #2700 mean9199 (@mean9199) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 17:00

    รออยู่นะคะ
    #2700
    0