ตอนที่ 14 : บทที่ 13 เทศกาลบูชาพระจันทร์ใกล้เข้ามาแล้ว 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2930 ครั้ง
    25 พ.ค. 62

บทที่ 13

เทศกาลบูชาพระจันทร์ใกล้เข้ามาแล้ว 3

อีกสี่วันก็จะเป็นวันเทศกาลบูชาพระจันทร์แล้ว เหลาไห่เซียนเองก็สร้างเสร็จสมบูรณ์เป็นที่เรียบร้อยโดยด้านนั้นในมีการตกแต่งที่โดดเด่นแปลกตาอย่างไม่ต้องสงสัยเพราะเป็นฝีมือของอดีตฟรีแลนซ์ที่ขึ้นชื่อว่าต้องใช้หัวสมองด้านศิลปะทำมาหากินมาเกือบทั้งชีวิตอย่างเหมยอิ๋ง  แต่ที่จะแปลกตาผู้คนที่สุดก็คงเป็นผลึกทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวกลวงที่มีสัตว์ทะเลทั้งกุ้ง หอย ปู ปลาว่ายแข่งกันอยู่ด้านใน

ถึงจะแปลกตาสำหรับผู้อื่นแต่สำหรับเหมยอิ๋งนั้นมันก็คือตู้ปลาในร้านอาหารดีๆนี่เอง

“เจ้าจำวิธีสังหารปลาให้เร็วที่สุดและวิธีแล่ปลากันได้แล้วใช่หรือไม่”เหมยอิ๋งถามสาวน้อยทั้งสี่คนผู้ที่นางปั้นมาเองกับมือให้มาเป็นแม่ครัวของเหลาไห่เซียน พวกนางทั้งสี่ล้วนพยักหน้ารับอย่างแข็งขันพร้อมทั้งมองดูใบหน้าของเหมยอิ๋งอย่างเลื่อมใส

“เจ้าค่ะนายหญิง”

นางทั้งสี่และเหล่าคนงานภายในเหลานี้นั้นทั้งหมดเป็นคนที่เคยอาศัยอยู่ในตรอกทรุดโทรมมาก่อนจนกระทั่งเหมยอิ๋งได้เข้ามาเหมาซื้อตรอกแห่งนี้ไป ตอนแรกผู้คนในนี้ก็กังวลเหลือเกินว่าพวกเขาจะถูกไล่ที่ให้กลายไปเป็นคนจรตามท้องถนนแต่เหมยอิ๋งนั้นกลับตกลงจ้างงานคนหนุ่มสาวในตรอกนี้ให้มาทำงานแก่เหลาของนาง มากไปกว่านั้นนางยังแบ่งพื้นที่ชานเมืองของตระกูลหลินส่วนหนึ่งไปสร้างที่พักอาศัยให้ครอบครัวของพวกเขาและเหล่าขอทานที่พิกลพิการอีกด้วย

ไม่ต้องถามถึงค่าแรงงาน เหมยอิ๋งนับได้ว่าเป็นคนที่จ่ายให้ยุติธรรมที่สุดในเมืองหลวงแล้วก็ว่าได้แต่ถ้าหากผู้ใดมีสันดารโจรหรืออันธพาลนางก็ไม่คิดจะเลี้ยงไว้....การลงทุนหนักหนาเพื่อซื้อใจคนเช่นนี้ทำให้เหมยอิ๋งลำบากหนักอยู่พอตัว นางลอบขายเครื่องประดับและชุดหรูหราเกินตัวของเหมยอิ๋งคนเก่าแลกเงินไปมากพอสมควรเนื่องด้วยว่าไม่อยากรบกวนเงินของตระกูล

โดยทั้งหมดนี่นั้นเดิมทีเหมยอิ๋งมีอี้ฟานคอยช่วยจัดการให้อยู่เสมอทำให้ทุกอย่างราบรื่นเป็นไปด้วยดี

“นายหญิงขอรับ ตอนนี้เริ่มมีคนมายืนรอบริเวณหน้าเหลาเป็นจำนวนมากแล้วขอรับ”เสี่ยวเอ้อผู้หนึ่งเข้ามารายงาน เหมยอิ๋งพยักหน้ารับอย่างไม่แปลกใจ เนื่องจากหลายวันก่อนหน้านี้เหมยอิ๋งได้ให้ผู้คนไปกระจายข่าวถึงวันฉลองเปิดเหลาซึ่งอาหารภายในร้านจะลดราคาถูกลงครึ่งต่อครึ่ง...และแน่นอนเรื่องนี้ก็เป็นอี้ฟานที่ช่วยจัดการให้

ยามนี้ท่านพ่อและพี่ชายของนางเองก็ยุ่งอยู่กับงานที่ร้านอื่นจนไม่ได้มาอยู่ด้วย อี้ฟานก็จากไปแล้วเหลือเพียงแค่นางให้สานต่อกิจการที่ตัวเองเริ่มไว้ เหมยอิ๋งต้องขอยอมรับเลยว่านางประหม่าอยู่ไม่น้อย

“เอาล่ะ ทุกคนประจำที่!” เหมยอิ๋งสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกขวัญกำลังใจ นางส่องกระจกสำรวจตัวเองที่แต่งตัวดีขึ้นกว่าปกติชนิดถึงกับมีการแต่งหน้าร่วมด้วยว่ายังคงอยู่ในสภาพดีหรือไม่ ครั้นเห็นว่าสภาพตัวเองในชุดสีเหลืองดอกบวบนวลตายังอยู่ในสภาพดีนางก็มองไปรอบๆร้านเพื่อตรวจสอบทุกอย่างอีกครั้ง

“นายหญิงไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ พวกเราทุกคนจะทำสุดความสามารถให้ชื่อเหลาไห่เซียนนี้ดังไปทั่วเมืองหลวงเลยเจ้าค่ะ!”สี่สาวแม่ครัวกล่าวให้กำลังใจออกมาซึ่งเหล่าคนงานในร้านก็พยักหน้าอย่างฮึกเหิม

“ใช่ๆ”

เหมยอิ๋งยิ้มออกมาก่อนจะพยักหน้ารับแล้วประกาศเสียงดัง

“จุดประทัดได้! เหลาไห่เซียนเปิดให้บริการทุกคนแล้ว!

เสียงประทัดมงคลดังลั่นตรอกก่อนประตูลวดลายแปลกตาของเหลาแห่งใหม่ล่าสุดในเมืองหลวงจะเปิดออกท่ามกลางสายตาของผู้คนที่มายืนรอหน้าอาคารตามคำโฆษณา ตรงประตูนั้นมีสตรีตัวน้อยในชุดสีเหลืองนวลสบายตาทว่าหรูหราด้วยเครื่องประดับที่ประณีต นางถือพัดกลมลายต้นเหมยโบกไปมาช้าๆด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

เหมยอิ๋งมองจำนวนคนบริเวณหน้าร้านอย่างพออกพอใจ นางย่อตัวลงทำความเคารพหนึ่งครั้งก่อนจะเริ่มพูดด้วยเสียงที่ขยายด้วยวรยุทธ์ให้ดังระดับปานกลางแต่ได้ยินทุกคน

“ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่เหลาไห่เซียน วันนี้เหลาของเราจะขายในราคากึ่งหนึ่งของราคาจริงเพราะฉะนั้นจึงของสงวนสิทธิ์ให้สั่งได้เพียงท่านละสองอย่างเท่านั้น” เหมยอิ๋งเว้นจังหวะเล็กน้อย “ขอแจ้งให้ทราบก่อนว่าร้านเราจะขายเพียงอาหารทะเลเท่านั้นโดยหากพวกท่านประสงค์จะได้เลือกวัตถุดิบสดๆด้วยตัวท่านเองก็สามารถทำได้...จากนี้ข้าไม่ขอรบกวนเวลาพวกท่านแล้ว เชิญทุกคนเพลิดเพลินกับอาหารของเหลาไห่เซียนให้เต็มที่เจ้าค่ะ”

นางย่อตัวอีกครั้งก่อนจะเดินกลับเข้ามาภายในเหลาด้วยอาการหัวใจเต้นโครมๆด้วยความประหม่าแต่ก็ยังรักษามาดไว้มั่น ครั้นแม่ครัวน้อยทั้งสี่พยักหน้าให้นางจึงใจชื้นขึ้นแล้วหันมายิ้มต้อนรับลูกค้าที่หลั่งไหลเข้ามา จำนวนคนมากในระดับหนึ่งแต่ไม่ถึงกับคับคั่งยังพอมีโต๊ะว่างเหลือยู่แต่ก็เป็นที่พอใจของเหมยอิ๋งแล้ว

“นี่พวกเจ้าจับปลาขึ้นมาสดๆเลยอย่างงั้นรึ?” ชายผู้หนึ่งถามอย่างสนอกสนใจเมื่อสังเกตเห็นว่าทุกครั้งที่มีคนสั่งอาหารจะมีคนงานเดินมาจับสัตว์ทะเลในตู้ปลาไป “ข้าไม่เคยเห็นเหลาใดทำเช่นนี้มาก่อน”

“ถ้าคุณชายอยากเลือกปลาตัวที่ท่านอยากทานเองก็สามารถเลือกได้นะเจ้าคะ”คนงานหญิงในร้านตอบโต้กับคุณชายผู้เป็นลูกค้าอย่างขยันขันแข็งทำเอาเหมยอิ๋งยิ้มหน้าบาน

ไม่เสียแรงที่ปั้นเด็กมาเองทั้งร้านจริงๆ

ยืนชื่นใจอยู่ได้ครู่หนึ่งเหมยอิ๋งก็เดินหายเข้าไปในครัวเพื่อจัดการเรื่องส่วนผสมต่างๆโดยเฉพาะน้ำจิ้มอาหารทะเลที่นางหมายมั่นปั้นมือว่าจะใช้สร้างชื่อให้เหลาไห่เซียน พริกกระเทียมก็โขลกสด มะนาวนางก็บีบใส่เน้นๆไม่มีงก สูตรเด็ดส่งตรงจากหาดพัทยาที่ถึงเครื่องกว่านี้ย่อมไม่มีอีกแล้ว!

วงการร้านอาหารแคว้นฉู่จะต้องสั่นสะเทือน!

“นายหญิงเจ้าคะ ที่ท่านได้สั่งไว้ว่าเมื่อใดที่คุณหนูหยางมาที่เหลาให้มาแจ้ง ยามนี้คุณหนูหยางอยู่ที่หน้าเหลาแล้วเจ้าค่ะ”คนงานผู้หนึ่งในร้านเดินเข้ามาแจ้งข่าวแก่เหมยอิ๋งที่กำลังแกะเปลือกกุ้งมังกรอย่างขะมักเขม้น

“พานางไปโต๊ะบนชั้นสองที่ข้าเตรียมไว้ บอกนางว่าอีกครึ่งชั่วยามข้าจะไปหา...อย่าลืมเอาน้ำชากับขนมรองท้องไปให้นางด้วย!

เหมยอิ๋งสั่งงานโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นจนกระทั่งแล้วเสร็จงานในมือนางจึงย้ายตัวเองมาเตรียมอาหารชนิดอื่นเพื่อเตรียมเสิร์ฟแก่ซือเซียน วันนี้นางและครอบครัวได้ตั้งใจไว้ว่าจะเลี้ยงอาหารฉลองให้แก่ซือเซียนที่บรรลุวรยุทธ์ขั้นสี่ ทั้งพ่อและพี่ชายของเหมยอิ๋งนั้นลงมติกันว่าควรหาเวลาให้ดีไม่ให้ไปรบกวนเวลาเลี้ยงฉลองของตระกูลหยางที่อาจจะจัดให้แก่หยางซือเซียนในวันฤกษ์มงคล ส่วนเหมยอิ๋งนั้นไม่ได้สนใจสิ่งใดรีบเตรียมวัตถุดิบไว้คอยท่าทำให้อีกฝ่ายทันที

ลูกชังอย่างหยางซือเซียนมีหรือที่แม่งานในจวนอย่างฮูหยินใหญ่ตระกูลหยางจะมานั่งหาฤกษ์ดีๆจัดให้ คนอย่างนั้นถ้าตามหนังสือแล้วก็คงไม่แคล้วพยายามรีบจัดงานเงียบๆให้คนรู้น้อยที่สุดเพื่อกันหยางซืออิ๋งโดนแย่งความสนใจ

“คิดอีกทีการเป็นนางเอกผู้มีชะตารันทดนี่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ” เหมยอิ๋งเปรยขึ้นมาขณะที่กำลังโรยใบผักชีบนจานหมึกสายนึ่งอันหอมกรุ่น จัดจานจนพอใจแล้วคนคลั่งอาหารทะเลก็หันไปคนยำปูม้านึ่งแล้วเทใส่ถาดใบใหญ่ “ท่านพ่อกับท่านพี่มาถึงแล้วหรือยังนะคุณผู้จัดการ”

“เรียนนายหญิง ท่านทั้งสองมาถึงแล้วตอนนี้กำลังขึ้นไปพบคุณหนูหยางที่ชั้นสองขอรับ” ผู้จัดการเหลาที่ได้รับแต่งตั้งมาเมื่อสองวันก่อนตอบอย่างแข็งขันทว่ายังดูประหม่าอยู่ไม่น้อย มันจะไม่ประหม่าได้อย่างไรกันเมื่อหลายวันก่อนเขายังเข็นผักขายในตลาดอยู่เลย มาตอนนี้นายหญิงกลับแต่งตั้งเขาเป็นถึงผู้จัดการเหลาอันงดงามแห่งนี้....เมื่อโชคหล่นทับก็คงต้องขยันเพื่อทดแทนไม่ให้งานดีๆต้องหลุดมือไปจนต้องกลับไปเข็นผักขายอีกครั้งนั่นแล

“ดีมาก เดี๋ยวใครที่ว่างอยู่มาช่วยข้าลำเลียงอาหารไปส่งที่โต๊ะคุณหนูหยางที เพ้ย! ไม่ใช่เจ้าสิผู้จัดการ!เจ้าก็ไปทำงานของเจ้าให้เสี่ยวเอ้อผู้อื่นมาทำแทนเสียเดี๋ยวเหลาข้าก็เสียระบบหมด”

เหมยอิ๋งบ่นอดีตขนเข็นผักที่ขยันผิดที่ไปเล็กน้อยอย่างไม่คิดมากก่อนจะเดินนำเสี่ยวเอ้อสามคนออกจากครัวไปยังชั้นสอง เมื่อไปถึงก็พบกับบิดาและพี่ชายของตัวเองกำลังนั่งร่วมโต๊ะอยู่กับนางเอกคนงามที่บัดนี้ยิ่งดูผุดผ่องขึ้นไปอีกจากการเลื่อนขั้น

“อาหารมาแล้วขออภัยทุกคนที่ทำให้ต้องคอยเสียนาน”

หลังจากทักทายกันเสร็จเรียบร้อยเหมยอิ๋งก็พาตัวเองไปนั่งอยู่ระหว่างชางไห่และซือเซียนพร้อมทั้งบอกให้เสี่ยวเอ้อทยอยวางอาหารลงบนโต๊ะจนครบ เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วคนตระกูลหลินทั้งสามก็พากันกล่าวแสดงความยินดีต่อหยางซือเซียนที่บรรลุพลังขั้นสี่ เหมยอิ๋งนั้นไม่ได้เตรียมสิ่งใดไว้ให้เป็นของขวัญเพราะนางรู้ดีว่าอีกไม่นานนางเอกคนงามจะต้องได้กลับคืนสู่ตระกูลเจียง สมบัติใดที่นางไปหามาได้ก็คงไร้ค่าเมื่อเทียบกับสิ่งที่อีกฝ่ายจะได้รับในอนาคต

เมื่อไม่รู้จะให้อะไรเหมยอิ๋งจึงทุ่มแรงกายแรงทำอาหารให้อีกฝ่ายจนสุดฝีมือเป็นการทดแทน...จงรับกุ้งแช่น้ำปลาสูตรลับของนางไปเสียหยางซือเซียนเอ๋ย!

“ยินดีด้วย! ถึงข้าไม่มีของมาแสดงความยินดีแต่อาหารมื้อนี้ข้าทำสุดฝีมือเชียวนะ!” เหมยอิ๋งประกาศ

 “ยินดีกับเจ้าด้วยคุณหนูหยาง” หลิวอี้พูดขณะมอบกล่องไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กให้กับซือเซียนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจนเหมยอิ๋งต้องแอบลอบมอง

ได้โปรดเถิดท่านพี่ สตรีใดย่อมได้แต่ไม่ใช่คนๆนี้....นางไม่อยากเห็นพี่ชายโดนองค์ชายรองจัดการด้วยความหึงหวงเช่นที่เขาจัดการพวกเหลือบไรที่มาตอมนางเอกเหมือนดั่งในนิยายหรอกนะ!

สัญชาตญาณเตือนภัยของเหมยอิ๋งแล่นเร็วจี๋แล้วนางก็ต้องรู้สึกคล้ายจะเป็นลมเมื่อซือเซียนเปิดฝากล่องไม้ออกแล้วพบว่าข้างในเป็นปิ่นหยกสีขาวนวลสลักลายดอกบัววิจิตร หยางซือเซียนมองปิ่นนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้างก่อนใบหน้าของนางจะขึ้นสีอมชมพูใสชวนมอง

เฮ้ย...เจ้าก็อย่าบ้าจี้ซือเซียน ตำแหน่งชายาเอกรอเจ้าอยู่รู้ไหม

ขณะที่เหมยอิ๋งกำลังทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกอยู่หยางซือเซียนก็กล่าวขอบคุณครอบครัวนางอย่างเป็นจริงเป็นจังจนชางไห่ต้องห้ามไว้

“เอ้อ..ว่าแต่ตระกูลหยางจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้เจ้าวันใดกัน?” ชางไห่ถามอย่างใคร่รู้ ในใจของเขากำลังคิดอย่างหนักอยู่ว่าควรจะไปร่วมงานนี้ดีหรือไม่เพราะตนเองก็เพิ่งจะมีปัญหาทางธุรกิจกับนายใหญ่ตระกูลหยางมาหมาดๆ “ข้ากลัวใจว่าจะไม่ได้ไปร่วมเสียจริง”

“ไม่ต้องคิดมากหรอกเจ้าค่ะ ตระกูลหยางคงไม่มีงานเลี้ยงฉลองให้แก่ข้าเพราะข้าไม่ใช่คนตระกูลหยางแล้วเจ้าค่ะ”หยางซือเซียนกล่าวด้วยรอยยิ้มแต่เนื้อหาภายในประโยคนั้นทำเอาบรรยากาศบนโต๊ะตกอยู่ในความสงบในทันที “ถึงตอนนี้ยังไม่มีประกาศเป็นทางการแต่ข้าไม่ได้เป็นคนของตระกูลหยางแล้วแน่นอนเจ้าค่ะ”

“...”

ชางไห่และหลิวอี้ตกตะลึงจนแข็งค้างไปต่างจากเหมยอิ๋งที่เพียงแปลกใจกับเนื้อเรื่องที่นางรู้จักดีอันผันผวนไปจนนางเริ่มชาชิน ผ่านไปครู่หนึ่งซือเซียนจึงเริ่มอธิบายเรื่องของนางให้สองพ่อลูกตระกูลหลินฟังแต่ไม่ได้กล่าวถึงตระกูลเจียงโดยนางเลือกที่จะเลี่ยงในส่วนนั้นไป

หลิวอี้ทำหน้าปั้นยากไปเล็กน้อยเมื่อคนงามกล่าวว่าตอนนี้นางได้อาศัยอยู่ที่วังขององค์ชายรองแต่สีหน้าของเขาก็ดีขึ้นเมื่อนางอธิบายเพิ่มว่าองค์ชายรองรู้จักบิดามารดาของนางจึงช่วยให้ที่พำนักชั่วคราวแก่นาง

“ข้าและองค์ชายรองหาได้มีความสัมพันธ์กันในเชิงชู้สาวแม้แต่สักนิดเจ้าค่ะ”ซือเซียนยืนยัน

เหวยๆ ถ้าข้าเห็นเจ้าแต่งเข้าเป็นชายาเอกวันใดข้าจะเอาด้ามพัดฟาดก้นกลมๆของเจ้า

เหมยอิ๋งแย้งในใจแต่ไม่ได้พูดสิ่งใดออกไป พี่ชายของนางไม่ใช่คนโง่งม ถึงซือเซียนไม่มีความสัมพันธ์กับองค์ชายรองดังปากว่าแต่นางก็ได้เป็นแขกของวังองค์ชายรองนางย่อมต้องมีบางอย่างไม่ธรรมดา อี้ฟานเองก็เคยพูดถึงตระกูลเจียงมาก่อนตอนที่เคยอยู่ด้วยกัน ...หลิวอี้จะรู้ช้าหรือเร็วมันก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น

ถึงตอนนั้นหากท่านพี่ตัดสินใจอย่างไรเหมยอิ๋งก็คงจะพยายามช่วยสนับสนุนเต็มที่ที่สุด

“เรื่องชีวิตของเจ้านี่มันช่างยุ่งยากเสียจริงๆ แต่ตอนนี้เจ้าอยู่ดีมีสุขก็ดีแล้ว ถ้าหากเจ้ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อมาหาจวนตระกูลหลินได้ตลอดข้ายินดีช่วยเสมอ” ชางไห่ว่าด้วยสีหน้าเป็นห่วง เมื่อซือเซียนตอบรับด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขชางไห่จึงยิ้มกว้างออกมาก่อนเรื่องราวบนโต๊ะอาหารจะดำเนินต่อไปด้วยบรรยากาศสบายๆคลายความตึงเครียดลง

หลังจากทั้งสี่รับประทานอาหารร่วมกันเสร็จครอบครัวตระกูลหลินก็พาซือเซียนไปส่งที่หน้าวังองค์ชายรอง ทว่าความวุ่นวายของตระกูลหลินในวันนี้ยังไม่จบเพราะเมื่อกลับมาถึงจวนตระกูลหลินทุกคนก็ต้องแทบเป็นลมเมื่อคนรับใช้ทั้งจวนมายืนหน้าตาตื่นอยู่บริเวณหน้าจวน พ่อบ้านที่ยืนอยู่หน้าสุดทำหน้าตาปลาบปลื้มปริ่มๆจะร้องไห้เมื่อยื่นจดหมายสีขาวขลิบทองซองหนึ่งให้แก่นายใหญ่ตระกูลหลิน เมื่อเห็นรูปพรรณสัณฐานของมันที่ตรงตามในนิยายเหมยอิ๋งก็เบิกตากว้างจนแทบถลน

“คุณหนู คุณหนูขอรับนายท่าน!” พ่อบ้านว่าเสียงสั่น

จดหมายนี้ไม่ว่าผู้ใดก็ย่อมต้องรู้จักเพราะมันคือเทียบเชิญจากวังหลวงที่จะส่งให้แก่ตระกูลใหญ่เพื่อเชิญบุตรีขุนนางและพ่อค้าที่ร่ำรวยเพื่อให้เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองต้อนรับคณะทูตที่พระราชวัง ภายในงานเหล่าบุปผาทั้งหลายจะได้ประชันความสามารถมากมายเรียกได้ว่าเป็นงานแจ้งเกิดของนางเอกและลู่เซียน นับเป็นหนึ่งในฉากสำคัญของเรื่องเลยก็ว่าได้

แต่เหนืออื่นใดคือไอ้จดหมายหอมกรุ่นนี่น่ะมันไม่สมควรถูกส่งมาที่จวนพ่อค้าระดับกลางอย่างตระกูลหลิน...

และจวนตระกูลหลินมีบุตรีเพียงหนึ่งเดียวคือหลินเหมยอิ๋ง หรืออีกนัยหนึ่งคือจนหมายฉบับนี้ถูกส่งมาเพื่อเชิญนาง!

 

 

 

 











.....................................................................................

เหมยอิ๋งงานเข้าไม่หยุดหย่อนเลยขอรับ คนแมนของเราจะเป็นลมไปอีกหรือเปล่า

     


ขอขอบคุณรีดเดอร์ที่เคารพรักของไรท์ทุกคนที่เข้ามาติดตามอ่านกันเช่นเคยนะขอรับ//โค้งคำนับ270องศา

วันนี้ไรท์พิมพ์อะไรเยอะไม่ได้เพราะไม่ค่อยถนัดแต่จะติดตามอ่านคอมเมนต์อย่างตั้งใจเหมือนเดิมแน่นอนขอรับบบ




หมายเห็ด วันนี้ไรท์ใช้โทรศัพท์อัพอีกครั้งนะขอรับเพราะวันนี้ไรท์ต้องเดินทาง

ถ้ามีการจัดหน้าอะไรแปลกๆก็ขออภัยมา ณ. ที่นี้ด้วยขอรับ


On my way!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.93K ครั้ง

4,766 ความคิดเห็น

  1. #4678 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:48
    โชว์ทำอาหารไปเรยยยย จุดนี้ อิอิ
    #4678
    0
  2. #4594 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 04:58
    นางเอกไม่เชิญเพื่อนเลย แต่ก็ไม่ได้สนิทกันนี่เนอะ
    #4594
    0
  3. #4568 puck1755 (@puck1755) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 18:16
    555 หนีไม่รอดซักอย่าง
    #4568
    0
  4. #4514 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:44
    แงงง เรือซิสค่อนน้อน เส้าเลย..
    #4514
    0
  5. #4390 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 12:53

    ดีใจกับน้องซือและสงสารน้องมี่ อุตส่าห์​ไปไหว้พระเก้าวัดแต่อิน้องไม่ชวนมารวมเปิดร้าน

    #4390
    0
  6. #4058 V A M P I E (@blue_sweet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:02
    แหมมมม ท่านพี่มีอะไรกับซือเซียนป่ะคะ เดี๊ยนว่ามันมีซัมธิงรองค่ะคุณณณ
    #4058
    0
  7. #3963 mintewanlaya (@mintewanlaya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:56
    น้องงงงงงงงงงงงไหลไปลูกไหลไปปปไหลให้เหมือนเรือลิลลี่นะลูกกกแซงเรือองค์ชายไปปปปปป
    #3963
    0
  8. #3910 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 08:02
    เหมยอิ๋งงานงอกอีกละ แอบอยากให้ไรท์บรรยายความฟินของอาหารในเหลานางเอกด้วยหง่ะ คนที่นั่นเพิ่งเคยสัมผัสน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ดครั้งแรก ต้องสุดแน่นวล / นุ้งกวิ้นไถร่างได้ลื่นไหลมาก ชอบ / เป็นห่วงไรท์ โค้งต่ำลงเรื่อยๆ ระวังเรื่องกระดูกสันหลังด้วยค่ะ 555555
    #3910
    0
  9. วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 12:41
    นางเอกยังไม่สำนึกนะว่าตัวเองเป็นผีเสื้อขยับปีกไปแล้ว อนาคตเปลี่ยนไปหมดแล้วว้อยยย
    #3291
    0
  10. #2956 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 04:07
    หยุดอ่านไม่ได้เลย ตีสี่แล้วแต่ยังสนุกอยู่ ไม่อ่านต่อก็นอนไม่ลง5555
    #2956
    0
  11. #2879 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 23:13
    เป็นลมแทน...

    55555555
    #2879
    0
  12. #2714 gae0863825834 (@gae0863825834) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 10:41
    ภาพท้ายตอนน่ารักมากๆๆ
    #2714
    0
  13. #2409 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:35
    งานเข้าไม่หยุดหย่อน 555555
    #2409
    0
  14. #2351 tt0021t2 (@tt0021t2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 15:08
    เอ่อ....มี่ฮวาหายไปไหนต้องช่วยนางไม่ใช่เหรอ....(อยู่ ทีม มี่ฮวา น้องซึน ....ใช่ใหมหว่า ?.?.???)
    #2351
    0
  15. #2271 zeittevisch (@zeittevisch) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:57

    เหมยอิ๋งเป็นคนพัทยาเหรอคะไรท์ 555

    #2271
    0
  16. #2202 namprikk (@namprikk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 15:44
    ชอบนิสัยนางเอกจังสนุกมากเลยค่ะ!
    #2202
    0
  17. #2027 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 19:55
    ขาดรีเอ็กชั่นคนกินอาหารสูตรพัทยานะเจ้าคะ
    หรือจะมีตอนหน้าหนอ
    #2027
    0
  18. #1972 เลดี้ คิตตี้ (@diamond56) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:43
    น้องตกใจ ผู้ชายส่งจดหมายมาเกี้ยว 5555
    #1972
    0
  19. #1800 8794716 (@8794716) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:06
    สนุกมากค่า
    #1800
    0
  20. #1678 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:10
    แล้วนางเอกฉันจะเอาไรไปอวดเค้าล่ะเนี้ยย
    #1678
    0
  21. #1665 701k (@34ka56) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 01:31
    ม้ายยยยยยยยข
    #1665
    0
  22. #1661 Aai12 (@Aai12) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 01:07
    ไรท์เก่งอะ อ่านเพลินมากเลย เรือแล่นทุกคู่เลยตอนนี้ มโนหนักมากกกก!!
    #1661
    0
  23. วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:24
    คณะทูตต้องมีอี้ฟางแน่
    #1644
    0
  24. #1221 Pornprawee Simprasert (@pornpraweesim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 06:16
    ไรท์น่ารัก มีอารมณ์ขัน พี่ชอบ เหล่าสัตว์ตัวน้อยท้ายเรื่อง ช่างหามาให้ฮา55555
    #1221
    0
  25. #1019 piyadamai (@piyadamai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:29

    ตัวประกอบแน่นะ วิ่งงานเกินค่าตัวขนาดนี้เหนื่อยแทนเลย
    #1019
    0