ตอนที่ 10 : บทที่ 9 ตรอกทรุดโทรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2879 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

บทที่ 9

ตรอกทรุดโทรม

“เจ้าเก่งมากแม่สาวลมเย็น เพียงแค่ครั้งแรกกลับสามารถเดินปราณติดต่อกันได้ถึงสองชั่วยาม”

เหมยอิ๋งทำหน้างุนงงเล็กน้อยเมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วพบอี้ฟานที่ไม่ทราบว่ากลับเข้ามาในห้องของนางตั้งแต่เมื่อไร แถมหนักไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังบอกว่านางได้ทำการเดินปราณไปถึงสองชั่วยามทั้งๆที่นางรู้สึกว่าได้หลับตาลงไปเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

“ตอนนี้เวลาอะไรแล้ว?”เหมยอิ๋งถาม ครั้นนางมองผ่านหน้าต่างออกไปก็พบว่าด้านนอกมืดสนิทแล้จะมีก็เพียงแสงจากคบเพลิงที่ติดตั้งไว้ตามจวนเท่านั้น

“เรียนคุณหนู ยามนี้เลยเวลามื้อเย็นมานานแล้วเจ้าค่ะ คุณชายหลิวอี้ได้สั่งให้พวกบ่าวในครัวอุ่นอาหารสำหรับคุณหนูไว้ตลอดไม่ทราบว่าคุณหนูจะรับประทานเลยหรือไม่เจ้าคะ”สาวใช้ที่อยู่ตรงมุมห้องเป็นผู้เอ่ยตอบแทน

ได้ยินดังนั้นเหมยอิ๋งจึงพยักหน้ารับแล้วลุกขึ้นบิดกายอย่างเกียจคร้าน ในหัวของนางยังคงครุ่นคิดเกี่ยวกับปราณสีทองที่คอยควบคุมปราณสีเขียวของนางให้ไหลเวียนไปในเส้นทางเส้นนั้นอยู่ไม่ขาด

นางสัมผัสได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติแต่ก็เลือกที่จะไม่กระโตกกระตากเพราะเกรงว่าท่านพ่อและพี่ชายจะวิตกกังวลในวรยุทธ์ของนางขึ้นไปอีก ...แค่นางบรรลุถึงขั้นสามได้ในคืนเดียวท่านพี่ของนางยังสติแตกถึงเพียงนั้น หากรู้ว่านางมีปราณสีอื่นแทรกอยู่ในกายท่านพี่ผู้เงียบขรึมของนางคงเป็นลมสิ้นสติไปเป็นแน่แท้

“อี้ฟาน ปกติแล้วเราต้องฝึกเดินวรยุทธ์ไปถึงเมื่อใด”

“บิดาของข้าบอกไว้ว่าทุกครั้งที่บรรลุขั้นวรยุทธ์ เนื่องจากปราณที่เพิ่มขึ้นจะแผ่ซ่านไปทั่วร่างทำให้ไม่สามารถควบคุมได้ เจ้าจะต้องฝึกเดินปราณจนกว่าปราณของเจ้าจะไหลเป็นสายวนเวียนในร่างกายของเจ้าอย่างเป็นระบบจึงจะเริ่มฝึกวิชาในขั้นนั้นๆได้” อี้ฟานว่ายิ้มๆ “คงสักครึ่งปี”

ครึ่งปี!

เหมยอิ๋งรู้แน่ในคราวนี้แล้วว่าการไหลเวียนปราณในร่างกายของนางตอนนี้ไม่ธรรมดา ตั้งแต่กินยาปราณสวรรค์คราวนั้นแล้วตื่นมานางเคยได้ฝึกอะไรอย่างที่ควรซะที่ไหน

“ข้าไม่เคยเห็นภาพวาดเช่นภาพเหล่านี้มาก่อน” อี้ฟานพูดขณะที่สำรวจรูปวาดทั้งหลายของเหมยอิ๋งตั้งแต่ภาพวาดมินเนี่ยนไปจนถึงรูปหมาชิบะอ้วนกลมตัวหนึ่ง ครั้นดวงตาเสือสบเข้ากับภาพสเก็ตต้นบอนไซอีกฝ่ายก็ถึงกับอุทานออกมา “เจ้าทำได้อย่างไร!

ต้องถามว่านางจะทำไม่ได้ได้อย่างไรต่างหาก...หากแค่วาดภาพเหมือนยังวาดไม่ได้แล้วชาติที่แล้วนางจะเอาอะไรไปทำมาหากินกัน

ถึงจะคิดเช่นนั้นแต่เหมยอิ๋งก็ไม่ได้กล่าวออกไป นางเพียงตอบว่าคงเป็นเพราะว่านางฝึกวาดรูปเล่นอยู่บ่อยๆจนฝีมือพัฒนาก่อนนางจะชะงักเมื่อหันไปทางตัวเตียงแล้วพบกับปลาดาวสีส้มในโหลแก้วตัวหนึ่ง โหลนั้นตั้งอยู่บนหัวเตียงอีกฝั่งนางจึงไม่เห็นตั้งแต่ตอนแรก

“นั่นมันอะไรกัน?!

“เห็นท่านพี่เจ้าบอกว่าชาวเกาะฝากมันมาให้เจ้า พวกเขาเชื่อว่ามันทำให้นอนหลับฝันดี”อี้ฟานว่า สายตาของเจ้าตัวยังคงจับจ้องอยู่กับภาพวาดของนางเช่นเดิม

“มันตายแล้วงั้นรึ?”เหมยอิ๋งถามพลางขยับตัวเข้าไปดูใกล้ๆก่อนจะต้องชะงักเมื่อพบว่าเจ้าปลาดาวตัวน้อยยังคงขยับอยู่ “มันยังไม่ตาย!

“มันต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ใครเขาจะส่งซากมาให้เจ้าเลี้ยงกัน”

ได้ยินดังนั้นเหมยอิ๋งก็แทบเป็นลม คนโลกนี้เสียสติกันไปแล้วหรืออย่างไรถึงจะได้จับปลาดาวทะเลมาเลี้ยงในโหลแก้ว! กรมทรัพยากรธรรมชาติแคว้นนี้อยู่ไหน ฮัลโหล?

แต่เดี๋ยวก่อน...มันรอดชีวิตจากเมืองต้าไห่มาเมืองหลวงได้อย่างไรกัน?

“เจ้าทำหน้าพิกล นี่เจ้าสงสัยจริงๆงั้นรึว่าเหตุใดมันยังมีชีวิต?!”อี้ฟานทำหน้าไม่เข้าใจสุดฤทธิ์ สตรีผู้นี้มันอันใดกัน? บางคราก็ฉลาดเฉลียวแต่บางทีก็โง่งมยิ่งกว่าก้อนหิน “พี่ชายเจ้าวรยุทธ์ธาตุน้ำระดับห้า หากแค่ทำเรื่องแค่นี้ไม่ได้ก็ไม่รู้จะเป็นวรยุทธ์ไปเพื่ออันใดแล้ว...คงเป็นคนธาตุน้ำที่จมน้ำตายให้อับอายอย่างแน่นอน”

คนธาตุไหนจมน้ำตายก็ไม่น่าอายทั้งนั้นแหละ...

เหมยอิ๋งนั่งทำหน้ามึนรับความรู้ใหม่ไปเรื่อยๆ ดวงตาสีดำอมเขียวมองเจ้าปลาดาวตัวน้อยในโหลอย่างมหัศจรรย์ใจ ครั้นเมื่อนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้นางก็ดีดกายขึ้นมานั่งหลังตรงในทันที

“เจ้ากำลังจะบอกว่าท่านพี่สามารถทำให้อาหารทะเลสดอยู่ได้ตลอดเวลาอย่างงั้นรึ?!

“จะพูดว่าอย่างนั้นก็ได้”อี้ฟานพยักหน้ารับก่อนจะหยิบรูปวาดบอนไซของเหมยอิ๋งขึ้นมา “ภาพนี้เจ้าขายเท่าไหร่?”

“เจ้าเอาไปเลย ข้าขอไปคุยกับท่านพ่อก่อน”

 

รุ่งเช้าวันถัดมาอี้ฟานก็ถูกเหมยอิ๋งลากขึ้นรถม้าตระกูลหลินเข้ามาในตัวเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อแยกทางกับพ่อและพี่ชายเป็นที่เรียบร้อยแล้วนางก็นำทางอี้ฟานไปยังตรอกทรุดโทรม ของเมืองหลวงในทันที

“ข้าเห็นด้วยนะที่เจ้าคิดจะเปิดโรงเตี๊ยมหาเงินเข้าตระกูลอีกทาง แต่ข้าว่าเจ้าเลือกทำเลได้แย่ไปหน่อย”อี้ฟานพยายามทัดทานอีกฝ่ายหลังจากที่ได้ฟังเรื่องแผนการเปิดร้านอาหารทำเงินของนางแล้ว “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเขาจึงเรียกที่นั่นว่าตรอกทรุดโทรม ที่ราคาสิ่งปลูกสร้างในตรอกนั้นมันถูกก็เพราะว่ามันอยู่ในสถานที่ทรุดโทรมอย่างไรกันเล่า”

“ข้าไม่ได้จะเปิดโรงเตี๊ยม ข้าจะเปิดเหลาต่างหาก”เหมยอิ๋งเถียง

“นั่นยิ่งแล้วใหญ่ ข้าเชื่อว่ารวมเงินคนทั้งตรอกนั้นก็คงไม่เพียงพอเข้าเหลาครั้งหนึ่งอย่างแน่นอน”อี้ฟานพยายามอีกครั้ง

“ข้าไม่ได้จะไปขายของให้คนในตรอกข้าแค่จะไปเปิดร้านในตรอก ผู้ใดก็สามารถเป็นลูกค้าของเหลาข้าได้ทั้งนั้น”เหมยอิ๋งว่าก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อพบกับใบหน้าแบบเดียวกันกับท่านพ่อและท่านพี่ของนางยามได้ฟังแผนการของนางในครั้งแรก “อันที่จริงแล้วข้าวางแผนจะกวาดซื้อที่ทั้งตรอกนั้นไว้และเปิดเหลาด้านใน แต่เจ้าก็รู้ว่าตระกูลข้าไม่ได้ร่ำรวยถึงเพียงนั้นจึงตั้งใจว่าจะค่อยๆเก็บเงินและทยอยซื้อที่ไปเรื่อยๆ”

เมื่อได้ฟังคำอธิบายอี้ฟานก็เริ่มเข้าใจสิ่งที่นางต้องการมากขึ้นเล็กน้อย มันก็จริงอยู่ที่พื้นที่ในตรอกทรุดโทรมนั้นถูกว่าภายนอกมาก เงินที่ปกติจะซื้อสิ่งปลูกสร้างสำหรับร้านค้าขนาดใหญ่เพียงร้านเดียวนั้นอาจจะสามารถซื้อที่ทั้งตรอกได้เลยทีเดียว แต่อี้ฟานก็ยังเห็นช่องโหว่อยู่มากในแผนการนี้

“การจะทำให้ผู้คนภายนอกเข้าไปหาเหลาเจ้าภายในตรอกนั้นก็นับว่ายากยิ่งแล้ว ครั้นหากเหลาเจ้าสามารถเรียกลูกค้าเข้ามาได้จริงๆพื้นที่ในตรอกนั้นก็คงแพงขึ้นจนเจ้าซื้อไม่ไหวแล้ว”

“ตอนแรกข้าว่าจะออกไปวาดภาพขายตามตลาดคิดว่าคงพอได้เงิน แต่พี่ข้ากลับไม่ยินยอมเสียได้”เหมยอิ๋งว่าพลางนึกถึงใบหน้ามืดครึ้มของหลิวอี้เมื่อคืนโดยลืมสังเกตไปว่าตอนนี้เองผู้ที่เดินมาข้างๆนางก็มีสีหน้ามืดครึ้มขึ้นมาแล้วเช่นกัน

“เจ้าห้ามทำเช่นนั้น!

“มันเป็นงานของคณิกาขายศิลป์ข้ารู้แล้ว”เหมยอิ๋งรีบตัดบท “แต่ทีเมื่อคืนเจ้ายังถามซื้อภาพของข้าเลย”

“เจ้าก็เพียงวาดมันเท่านั้น เหตุใดต้องออกไปวาดตามตลาด!”อี้ฟานพูดเสียงขึ้นจมูก

“มันจะทำให้มีคนสนใจมากกว่า...อารมณ์แบบถนนคนเดิน...โอย ช่างหัวมันเถอะข้าคร้านอธิบาย แล้วเจ้าก็เลิกทำหน้าเหมือนจะกินหัวข้าได้แล้ว!”นางกล่าวอย่างยอมแพ้ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ทั้งสองเดินทางมาถึงตรอกทรุดโทรมพอดี

สลัมกลางกรุงดีๆนี่เอง

นี่เป็นสิ่งที่เหมยอิ๋งสรุปได้หลังจากได้ลองเดินสำรวจตรอกขนาดเล็กที่มีความยามประมาณหนึ่งร้อยเมตรนี้เป็นที่เรียบร้อย ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยขอทานและคนยากจน อาคารบ้านเรือนตลอดสองข้างทางก็ทั้งเก่าทั้งโทรมจะมีแปลกตาหน่อยก็คือหอที่มีเพียงสองชั้นแต่กลับสูงเท่าหอที่มีสามชั้นที่สร้างจากไม้สีดำตรงใจกลางตรอก มันยังคงมีสภาพดีอยู่คล้ายกับไม่มีผู้ใดบุกรุก เมื่อถามความจากผู้คนในตรอกนั้นก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามีวิญญาณร้ายสิงอยู่ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้

“ที่นี่แหละ คงเป็นอาคารเดียวที่พอจะซ่อมแล้วเปิดเป็นเหลาทันในวันเทศกาลบูชาพระจันทร์”

เหมยอิ๋งว่าพลางมองไปยังหอสูงสองชั้นนั้นซึ่งอี้ฟานก็ไม่ได้ขัดอะไร

“ข้าจะคุยกับเจ้าของอาคารนี้ได้ที่ใดกัน”นางเปรยกับตัวเองพลางทำท่าจะเดินเข้าไปในตัวสิ่งปลูกสร้างนั้นทว่ากลับโดนอี้ฟานจับชายแขนเสื้อไว้เสียก่อน สีหน้าของเขาเริ่มเคร่งเครียดขึ้นขณะที่มองไปรอบๆตัว

“คนงาม ไม่ทราบว่าเจ้าหลงทางมาจากที่ใด ต้องการให้พี่ชายนำทางให้หรือไม่”

เหล่าชายฉกรรจ์เนื้อตัวมอมแมมในชุดสีตุ่นประมาณห้าถึงหกคนเดินเข้ามาล้อมทั้งสองคนไว้ คนที่ดูท่าทางคล้ายหัวโจกที่สุดนั้นยื่นมือออกมาคล้ายจะสัมผัสตัวของเหมยอิ๋งแต่อี้ฟานได้นำตัวเองเข้ามาขวางไว้เสียก่อน ดวงตาเสือวาวโรจน์อย่างกราดเกรี้ยว

“นางไม่ใช่คนที่คนอย่างเจ้าจะมาแตะต้อง ไสหัวไป”

“อุวะแม่นาง รสนิยมเจ้านี่มันห่วยจริงๆ เลือกสามีทั้งทีกลับเลือกคนที่มีวรยุทธ์ต่ำกว่าตัวเอง อยู่กับมันไปชีวิตเจ้าคงไม่ก้าวหน้าสู้มาเป็นเมียข้ารับรองจะดูแลอย่างดี ถึงไม่ได้ร่ำรวยแต่ข้ามีวรยุทธ์ถึงขั้นสองย่อมดีกว่าสามีเจ้าคนนี้”เจ้าหัวโจกว่า

นี่ไงล่ะสิ่งที่ทำให้ตรอกนี้เป็นตรอกทรุดโทรม

เหมยอิ๋งสบถออกมาอย่างเสียกริยาครู่หนึ่งก่อนจะพูดโต้ตอบกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งถึงแม้ในใจจะรู้สึกกังวลอยู่บ้างก็ตาม

“เขาไม่ใช่สามีข้า ข้ามาที่นี่วันนี้เพื่อจะซื้อที่ในตรอกแห่งนี้...เจ้าอาศัยอยู่ตรงใดหากประสงค์จะขายให้ข้าจงบอกมา ข้าจะจ่ายให้คุ้มราคาแน่นอน”นางเลือกที่จะใช้ไม้อ่อนเพื่อจัดการก่อน อย่างไรเสียตอนนี้พวกนางก็เสียเปรียบเพราะมีพวกมันคนหนึ่งมีวรยุทธ์ถึงขั้นสอง แถมมองดูแล้วเจ้านี่คงไม่ได้ผ่านขั้นสองมาด้วยการกินยาปราณสวรรค์เช่นนางเป็นแน่เพราะฉะนั้นจึงยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายได้รับการฝึกพลังมาแล้ว

ส่วนนางนั้นถึงจะมีวรยุทธ์ขั้นสามตอนปลายแต่ก็ขาดการฝึกฝนที่เหมาะสม นางใช้พลังแทบไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ...

“ข้าจะขายบ้านข้าให้เจ้าทำไม เดี๋ยวพอเจ้าเป็นเมียข้าก็ต้องหอบสินเดิมเจ้ามาให้ข้าใช้สอยอยู่แล้ว”ว่าจบอีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาหาเหมยอิ๋งในทันทีทว่านางใช้ความเร็วจากธาตุลมเบี่ยงตัวหลบไปได้

ผั๊วะ!

อี้ฟานชกหมัดเข้าที่ท้องของคนผู้นั้นอย่างรุนแรงจนร่างของมันกระเด็นไปกระแทกกับบ้านหลังหนึ่ง

“อั่ก!

เหมยอิ๋งอ้าปากค้างเมื่อชายผู้นั้นกระอักเลือดออกมาคำโต แต่เดิมนั้นนางก็คิดอยู่แล้วว่าฝีมือของอี้ฟานจะต้องไม่ธรรมดาเพราะชาวเกาะถึงกับยอมรับชายผู้นี้ให้เดินทางไปไหนมาไหนด้วย แถมเขายังมีวรยุทธ์เพียงขั้นหนึ่งแต่กลับสามารถท่องยุทธภพไปทั่วด้วยตัวคนเดียวได้

ไม่คิดว่าเขาจะถึงขั้นสยบคนที่วรยุทธ์มากกว่าอยู่หนึ่งขั้นได้ด้วยหมัดเดียว!

“ที่เหลือข้าจัดการเอง เจ้าพักก่อน”เหมยอิ๋งกล่าวกับอี้ฟานผู้กำลังยืนหอบอยู่โดยไม่สนใจสายตาที่เหมือนกำลังจะถามนางว่าจะทำอะไรของอีกฝ่าย นางจะต้องกังวลอะไรกัน...ก็ไอ้ที่เหลือนี่น่ะมันลูกกระจ๊อกทั้งนั้น บางคนจะมีวรยุทธ์หรือเปล่าก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ

“เดี๋ยวข้าจะสอนให้ว่าความต่างของขั้นพลังน่ะมันมากขนาดไหน” เหมยอิ๋งถกแขนเสื้อขึ้นพลางเหน็บพัดกลมไว้ที่เอวแล้วจึงเริ่มพุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับเหล่าอันธพาลพวกนั้นทันที

หากเป็นในโลกเก่าเหมยอิ๋งมั่นใจว่านางต้องแพ้ยับได้ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มในโรงพยาบาลเป็นแน่ ทว่าเมื่อเป็นโลกนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้นด้วยสิ่งที่เรียกว่าระดับวรยุทธ์

บางหมัดที่เจ้าอันธพาลชกเข้าที่ท้องนางปกติคงได้จุกจนทำสิ่งใดไม่ได้ แต่ยามนี้ด้วยพลังวรยุทธ์ระดับสามตอนปลายนางจึงรู้สึกเพียงชาๆเท่านั้น กลับกันเมื่อนางปล่อยหมัดออกไปก็ทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บเสียหนัก บางคนจมูกผิดรูปบางคนโดนต่อยเบ้าตาไปทีเดียวก็ถึงกับลงไปนอนร้องโอดโอยอยู่กับพื้น

ความรู้สึกของยอดมนุษย์ยามต่อสู้กับคนธรรมดามันเป็นเช่นนี้เองสินะ

“ไสหัวไปไม่งั้นแม่จะฟาดด้วยพัดนี่” เหมยอิ๋งพูดพลางแอบหอบเบาๆก่อนจะแกล้งทำเป็นยกพัดในมือขึ้นคล้ายจะเข้าไปทำร้ายพวกมันเจ้าพวกลูกเต่าทั้งหลายนั่นจึงพากันวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไป

อยู่ๆนางก็รู้สึกประหลาด ครั้นยกมือขึ้นมาปัดที่ไรผมนางก็ได้พบกับสิ่งที่ไม่ได้มีมานานนั่นคือเหงื่อ เหมยอิ๋งมองมันด้วยความแปลกใจเพราะตั้งแต่นางบรรลุวรยุทธ์ขั้นสามนางก็ไม่เคยมีเหงื่อไหลมาก่อนไม่ว่าจะใช้แรงเพียงใด

“เมื่อครู่เจ้าแผ่พลังปราณออกมามาก ตอนนี้เจ้ารู้สึก......”

ภาพของอี้ฟานที่กำลังตรงเข้ามาด้วยความเป็นห่วงค่อยๆพร่าเลือนไปจากสายตาของเหมยอิ๋งก่อนความมืดจะเข้ามาแทนที่อย่างฉับพลัน นางมองเห็นกระแสพลังสีเขียวของนางกระจัดกระจายไปทั่วอย่างไม่เป็นระเบียบ

ฟุ่บ

ทว่าทันใดนั้นเองสายพลังสีทองที่นางเคยเห็นมาก่อนหน้าก็เพิ่มปริมาณขึ้นอย่างรวดเร็วและบังคับให้สายพลังของนางไหลเวียนทั่วร่างอย่างเป็นปกติอีกครั้ง หลังจากนั้นเหมยอิ๋งก็รู้สึกว่ามีคนกำลังเรียกหานางอยู่จากที่ไกลๆทำให้นางได้สติและรีบลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คนๆหนึ่งกำลังนั่งมองนางอยู่

“เจ้าเป็นอันใดหรือไม่?”

ดวงตาสีอำพันคู่นี้ช่างดูคล้ายกับสายพลังสีทองนั้นยิ่งนัก...

 










...........................................................................

นิยายมาส่งแล้วครับผ๊ม!

เหมยอิ๋งบู๊มากไปหน่อยจนวูบเลยขอรับ เป็นนางเอกที่ทำตัวได้กุ๊ยมากๆรังแกคนไม่มีทางสู้นี่เก่งจริงๆเลยขอรับ ว่าแต่ใครเอ่ยในเรื่องนี้ที่มีตาสีทองจำกันได้หรือเปล่าขอรับ คนผู้นั้นมาแล้วขอรับบบบ(ในที่สุด!) //ในส่วนของเรือเหมยมี่ก็ยังแล่นต่อไป555

ขอบพระคุณรีดเดอร์ทุกคนมากๆเลยขอรับที่เข้ามาอ่านและมาคอยเป็นกำลังใจให้กัน //นั่งจดจ่ออ่านคอมเมนท์


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.879K ครั้ง

4,919 ความคิดเห็น

  1. #4592 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 04:27
    หือ ใครร
    #4592
    0
  2. #4582 Maya_lita (@Maya_lita) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 18:30
    มีคำผิดคร้าบบบ
    ตอนที่เข้าไปในตรอก
    "ความยามของตรอก"
    อ่าน2รอบล่ะ รอไรท์อ่านวนไป
    #4582
    0
  3. #4565 arainaka (@babyll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 14:04
    อันนี้พระเอกรึเปล่าคะคุณ ค่าตัวแพงจี๊งงงงง
    #4565
    0
  4. #3997 V A M P I E (@blue_sweet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:34
    ทำไมองค์ชายรองชอบมาเจอกันตรงนี้ทุกที่ ท่านเดินเล่นในตรอกบ่อยหรอคะ!?
    #3997
    0
  5. #3905 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 06:48
    มีความรู้สึกว่า องค์ชายรองตามเหมยอิ๋งตลอดเลยใช่มะ มาทันทุกเหตุการณ์
    #3905
    0
  6. #3399 Mukmik12 (@Mukmik12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 06:05
    สนุกมากกกกกคะไรท์
    #3399
    0
  7. #2930 Status.. (@warunon18) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 18:42
    กลับไป.. เรื่องนี้มีพระเอกอยู่ เรื่องนี้มันคือทุ่งลิลลี่วุ้ยย55
    #2930
    0
  8. #2807 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:05
    โฮ้ๆๆๆๆๆ
    #2807
    0
  9. #2688 Muttcee (@Muttcee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 12:21
    นางเอกน่าร้ากกกก😆😆😆
    #2688
    0
  10. #2559 BNINE (@f-kkw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 22:24
    นางเอกคือเก่ง
    #2559
    0
  11. #2536 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 10:15
    เหมยเป็นสายแมนและบู๊ เป็นพระเอกเถอะลูก
    #2536
    0
  12. #2421 คุโรคิคิ (@loveb55553) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 14:35
    ไม่อาววว ชายรองไม่คู่ควรกับนางเอกอ่า ชาวรองก็คู่กับซือเซียนไปเส้
    #2421
    0
  13. #2276 ThippySlippy (@naumthip) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:56
    กุ๊ยจริง 555555
    #2276
    0
  14. #2032 Maoyu-i (@Maoyu-i) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 20:58
    ไม่เอาชายรองได้ไหม รีดเรืออี้ฟาน 55555 ชายรองก็คู่กับซือเซียนไปน่ะดีแล้ว
    #2032
    0
  15. #1969 เลดี้ คิตตี้ (@diamond56) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 19:45
    เอาคู่นี้แหละ ถูกใจใช่เลย อิอิ
    #1969
    0
  16. #1674 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 08:23
    เกือบลืมพระเอกไปแล้วนะจริงๆ
    #1674
    0
  17. #1284 Orangenaa (@Orangenaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 12:59
    เนี่ยๆไขว้เขว้แล้วนะ
    #1284
    0
  18. #1133 InkFish (@ginmoon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 14:07
    มาทำไม เรื่องนี้มีนางเอกเป็นพระเอกแล้ว(?)กลับไป
    #1133
    0
  19. #920 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    หืมมมมมมม
    #920
    0
  20. #772 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 07:29
    เอีะ ยังไง แปลกๆ
    #772
    0
  21. #611 may love shinee&SJ&FT&BB (@may0904) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 12:21
    ลุ้นละเกิน ว่าพระเอกคือใคร
    #611
    0
  22. #564 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 15:12
    ออกแรงเยอะไปหน่อย เลยวูบ55 น่ารักแบบโก๊ะๆๆๆ
    #564
    0
  23. #505 ทองม้วน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:36

    สงสัยว่าเป็นชายรองตั้งแต่สีทอง คิดถึงพลังที่ไรท์บรรยาย องค์ชายรองหรือเปล่าา

    #505
    0
  24. #497 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:52
    เฟี้ยวฟ้าว มาก นางเอก
    #497
    0
  25. วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:57

    รอตอนต่อไป

    #216
    0