[ Fic Harry Potter ] Arbitrary Revolution

ตอนที่ 21 : CHAPTER 20 : กุหลาบที่ร่วงโรย 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    24 ก.ย. 62


' What’s the point of living if my heart gets broken?

Driving on the road, waiting for head-on collision

Springtime funeral, I miss you but I’d rather be alone '

- Painkiller_Ruel -



' ฉันจะมีชีวิตต่อไปเพื่ออะไร ถ้าหากหัวใจฉันแตกสลายแล้ว

ขับรถไปตามถนน รอให้มีใครสักคนมาขับชน

จัดงานศพในฤดูใบไม้ผลิ

ฉันคิดถึงคุณนะแต่ฉันขออยู่คนเดียวดีกว่า '

- Painkiller_Ruel -







                ไงแคลร์” เป็นเสียงพี่ชายฉันเอง เราบังเอิญมาเจอกันที่ทางเข้าห้องนั่งเล่นพอดี คริสโตเฟอร์รีบเดินมากอดคอฉันอย่างอารมณ์ดี

                แม่หนูน้อยผมแดงรับรักหรือไง” ฉันพูดอย่างหมั่นไส้

                มันยังไม่ถึงขั้นนั้น” เขาว่า ก่อนเราจะเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นกัน “แต่แผนกำลังไปได้สวย” พูดจบ คริสโตเฟอร์ก็เข้าไปร่วมวงเล่นหมากรุกพ่อมดกับพวกเพื่อนของเขา ส่วนฉันก็เดินเข้าหอแล้วเพื่อเอาของไปไว้ เนื่องจากแฮกริดเลิกก่อนเวลา ตอนนี้ก็เลยอยู่โหมดว่าง รอทานข้าวเย็นทีเดียว

                ตอนแรกก็ว่าจะนอนแหละ แต่ไปหาเรื่องคุยกับพี่ชายดีกว่า เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงเปิดประตูเพื่อออกไปทันที



                แต่ก็มีมารสองคนมาขวางประตูไว้


                กรีนกราสกับยัยผมสั้น


                ไง” ฉันยิ้มหวานแล้วเอ่ยทัก “มาต้อนรับหรอ”

                ฉันจะมาเตือนเธอครั้งสุดท้าย อย่ายุ่งกับเดรโกอีก” ยัยผมสั้นว่า นางแทบจะมากระชากปกเสื้อฉันแล้วถ้าทำได้

                ทำไม” ฉันเอียงคอ “จะเก็บไว้กินเอง หรือเพื่อนเธอ” ก่อนจะมองไปทางแม่กรีนกราสคนงาม

                “...”

                พี่? น้อง?”

                “!!!”

                น้องสินะ” ฉันฉีกยิ้มกว้างอีกครั้ง เมื่อสามารถปั่นหัวให้สองคนนี้คลายความลับได้

                อาการตกใจ รูม่านตาขยายกว้าง ถึงแม้จะแค่เล็กน้อย แต่มันก็ไม่สามารถหลุดรอดสายตาฉันไปได้หรอก

                คาถาพินิจใจ จะไม่สามารถทำได้หากมีความสามารถให้การสกัดใจเพียงพอ แต่วิธีทางจิตวิทยาของพวกมักเกิ้ลสามารถทำได้ถ้าชำนาญพอ

                ทำไม น้องคุณชอบเดรโกหรอกรีนกราส”

                ฉัน...” เธอเกิดอาการไปไม่ถูก

                อย่ายุ่งกับเธอ” ยัยผมสั้นตวาดแล้วเข้ามากระชากคอเสื้อฉัน หากแต่ว่าฉันทำเพียงหัวเราะเบา ๆ เท่านั้น “หัวเราะบ้าอะไรแก!”

                ฉันไม่ตอบ แต่ยิ้มกว้าง แล้วผลักแม่นั่นจนล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนจะเหยียบอกเธอไว้ ขณะเดียวกันก็ชี้ไม้กายสิทธิ์ไปที่กรีนกราสที่กำลังจะเข้ามาช่วยยัยผมสั้น ดูแล้วคงไม่ได้เอาไม้กายสิทธิ์ติดตัวมาด้วย

                ครั้งนี้จะเป็นแค่การเตือน หากพวกคุณยังเข้ามายุ่มย่ามกับฉันอีก ไม่ตายดีแน่” ว่าจบก็ล็อกห้องแล้วเดินลงมาข้างล่างทันที


                พวกงี่เง่า

               



                เฮ้! แคลร์ เล่นหมากรุกด้วยกันมั้ย”

                พอลงมาที่ห้องนั่งเล่น ก็เจอพี่ออสติน นักกีฬาหนุ่มบ้านงูโบกมือทักทาย ข้าง ๆ เขามีพี่เจคอปนั่งอยู่ ส่วนคริสโตเฟอร์กับพี่เอซนั่งฝั่งตรงข้าม ฉันยิ้มทักทายแล้วเดินไปนั่งข้าง ๆ พี่ชายตัวเองทันที

                สรุปจะเล่นมั้ย” เขาถามย้ำ

                ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวพี่จะโดยหาว่าแพ้เด็ก” พอกล่าวจบก็ตามมาด้วยเสียงโห่ชอบใจจากเพื่อนคนอื่น ๆ

                เอ้อ! เห็นเดรโกอยู่ห้องพยาบาลนี่ เป็นไรหรอ” พี่เจคอปถามขณะวางตัวเบี้ยบนกระดาน เขากำลังแข่งกับพี่เอซอยู่ และใกล้จะแพ้เต็มทีแล้วด้วย

                ส่วนฉันก็แทบจะหุบยิ้มทันทีเมื่อได้ยินคำถาม ก่อนจะตอบแบบส่ง ๆ ไป “โดนฮิปโปกริฟฟ์ทำร้ายน่ะ”

                หรอ เจ็บหนักมั้ยล่ะนั่น” พี่เจคอปถามต่อ ก่อนจะหันไปโวยวายใส่พี่เอซ เมื่อตัวเองแพ้


                เฮอะ ๆ


                ไม่หรอก ทำตัวเองทั้งนั้น” ฉันว่า แล้วเอื้อมมือไปคว้ากระดานหมากรุกมาตั้งตรงหน้า พลางมองคนที่นั่งตรงข้าม “ไหนบอกจะแข่งกับแคลร์ล่ะ”

                โห! เตรียมแพ้เลยไอ้น้อง” พี่ออสตินว่าแล้วหัวเราะเสียงดัง

                เดี๋ยวรู้ค่ะ พี่ชาย”

 



                ยี่สิบนาทีต่อมา


                ไอ้คริสน้องมึงไม่ได้โกงใช่มั้ย” พี่ออสตินตะโกนโวยวาย เมื่อเขาดันแพ้ฉันเจ็ดกระดานรวด

                นายกากเองมากกว่าออสติน อย่ามาโทษน้องฉัน” คริสโตเฟอร์โต้ แล้วก็หัวเราะเสียงดังลั่น

                บอกแล้ว ถ้าไม่อยากเสียหน้าอย่าแข่ง” ฉันยิ้มหวานอย่างเหนือกว่าให้เขา แต่...


                ผัวะ!


                ได้ยินเสียงผึ้งบินในหัวเต็มไปหมด ฉันหันไปมองแรงใส่พี่ชายตัวเองที่เป็นคนตบหัวตัวเอง พร้อมส่งสายตาประมาณว่า ขอคำตอบดี ๆ ด้วย

                บอกแล้วไงว่าอย่ายิ้มพร่ำเพรื่อ” พอได้ยินคำตอบปุ๊บ ก็แทบอยากจะกระโจนไปบีบคอ แต่ก็ทำได้แค่พูดแบบไร้เสียงออกไปว่า ‘งี่เง่า’ แค่นั้น


                คนบ้าอะไรมันจะทำหน้าบึงตึงได้ตลอดเวลาวะ


                ฉันละลายตาจากพวกพี่ ๆ เขาไปมองรอบ ๆ ห้อง พลันเห็นยัยผมสั้นกับกรีนกราสที่ออกมาจากหอพัก แล้วเดินออกจากห้องนั่งเล่น พลางนึกขึ้นได้

                พวกพี่รู้มั้ยผู้หญิงผมสั้น ๆ ที่อยู่กับกรีนกราสชื่ออะไร” ฉันหันไปถามพวกเขา

                รู้สึกจะชื่อ แพนซี่ พาร์กินสันนะ ทำไมหรอ” เป็นพี่เอซที่ตอบพร้อมถามต่อ

                เปล่า ไม่มีไร” ฉันก็แค่อยากรู้ชื่อของคู่กรณีเท่านั้น

 



                การอยู่กับพวกพี่ ๆ ในคราวนี้ทำให้ฉันได้รู้ว่าแม่ผมสั้นชื่อ แพนซี่ พาร์กินสัน ส่วนกรีนกราสคนพี่ คือ ดาฟเน่ กรีนกราส และคนน้องชื่อ แอสโทเรีย กรีนกราส ซึ่งรู้สึกเหมือนฝั่งญาติผู้ใหญ่จะทาบทามให้คนพี่คู่กับเดรโก แต่ทำไมถึงเป็นคนน้องก็ไม่รู้เหมือนกัน

                จะพีคมากถ้าคนพี่ดันชอบพี่ชายฉันเนี่ย เพราะแม่หนูน้อยผมแดงคงจะไม่ได้อยู่เป็นสุขแน่


                หวังว่าคงไม่ใช่แบบที่ฉันคิดหรอกนะ


                ส่วนหลังจากนั้นพี่ออสตินก็ขอแก้มือ โดยการแข่งกับฉันอีกครั้ง แต่ผลก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแพ้อีกห้าตารวด

                ถ้าหากเป็นเกมเกี่ยวกับจิตวิทยาและสมอง ยากที่จะชนะฉัน เพราะว่าฉันถนัดเรื่องพวกนี้มากที่สุด


                คนมันเก่ง




.....................................

มาช้า แต่มานะ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

172 ความคิดเห็น

  1. #102 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 03:15
    ถ้าเป็นดาฟคู่กับคริส เราโคตรของโึคตรโอเคเลย คู่นี้ต้องงานดีมากแน่ งุ้ยยย
    #มโนไปก่อน
    #NoJinny
    #102
    0
  2. #59 กุหลาปสีเทา.. (@CG-Kuma) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 23:08
    อยากอ่านนนนน มาต่อเร็วๆนะคะ รักไรท์ <3
    #59
    1