dig your golding l chankai

ตอนที่ 5 : chapter III

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 ก.ย. 58




ไคอยากจะลุกขึ้นจากเตียง แต่ร่างกายของเขามันกลับอ่อนแอเกินกว่าจะขยับไปไหนได้ พลังงานทั้งหมดได้เหือดหายไปจนแทบจะหมด มันระเหยออกไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน สติไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวอย่างที่ควรจะเป็น และเมื่อใดก็ตามที่ลืมตาขึ้นมา ใครสักคนก็จะเอายาเม็ดเล็กๆวางใส่มือเขา ใบหน้ามักจะเปียกชื้นอยู่เสมอ ด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำหมาดๆที่ปะป่ายไปทั่วใบหน้า และซุปอุ่นๆเต็มช้อนที่ถูกป้อนจนถึงปากเล็กอยู่เสมอ

 

เขาจำอะไรไม่ค่อยได้มากนัก ทุกอย่างมันดูมึนงงและพร่าเลือนไปหมด ราวกับมีม่านเมฆมาบดบังวิสัยของสายตาอยู่ ดังนั้นเมื่อเปลือกตาสีอ่อนเปิดขึ้น สมองจึงไม่สามารถรื้อฟื้นความทรงจำอะไรได้เป็นชิ้นเป็นอันนัก แต่เขาจำได้เพียงว่าสิ่งที่ทำเป็นอันดับแรกคือลุกขึ้นจากเตียง เดินออกมาจากห้องกว้างหลังนั้นด้วยตัวเอง ใช้แรงทั้งหมดที่มีพาขายาวๆตรงไปยังเคาน์เตอร์ด้านหน้าตรงบริเวณทางเข้าหลักของโรงแรม แต่จริงๆแล้วนี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาจำได้สักหน่อย เขาไม่เคยผ่านมาทางนี้ ไม่เคยพบเห็นที่โรงแรมหรูขนาดใหญ่มหึมาขนาดนี้มาก่อนเลย แต่ก็ไม่อยากจะเอ่ยปากถามใคร เขาไม่อยากจะถูกต่อว่าด้วยถ้อยคำรุนแรงใดๆอีกแล้ว ที่ต้องการก็มีเพียงแค่ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เพราะร่างโปร่งบางรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรเป็นองค์ประกอบหนึ่งของสถานที่ที่หรูหราเช่นนี้เลย ราวกับตัวเองเป็นเศษขยะที่ไม่คู่ควรจะอยู่ที่นี่ต่อไปอีกแม้แต่วินาทีเดียว หรืออะไรทำนองนั้น

 

“ค่าที่พักคืนละเท่าไหร่ครับ?” ไคเอ่ยปากถาม แล้วก็ต้องกลับมาขบริมฝีปากตัวเองจนแทบจะห้อเลือด ทำได้แต่เพียงวาดหวังอยู่ในใจว่ามันจะไม่แพงมากนัก ได้แต่สวดภาวนาว่าเขาจะมีเงินพอจ่ายมันได้

 

“คุณลูกค้าพักอยู่ที่นี่มาสามคืนแล้วนะคะ” พนักงานสาวหน้าตาน่ารักตอบกลับมา “ท่านเป็นคนพาคุณมา” ไคเบิกตากว้าง และแทบจะทรงตัวไม่อยู่จนเซเข้าหาเธอเมื่อได้ยินคำตอบประโยคนั้น

 

“สามคืนนั่นมันราคาเท่าไหร่หรอครับ?”

 

“หนึ่งล้านแปดแสนหกหมื่นห้าพันวอนค่ะ ถ้าคิดรวมกับค่าบริการที่คุณลูกค้าใช้ทั้งสองคืนที่ผ่านมา ค่าชมทิวทัศน์ตอนกลางคืน แล้วก็ค่าอาหารเช้า รวมทั้งอาหารเย็นชุดพิเศษสำหรับสามวัน” เธอคำนวณด้วยความระมัดระวัง “ก็จะเป็น สี่ล้านเจ็ดหมื่นเจ็ดพันวอนค่ะ”

 

เขารู้สึกได้เลยว่าตัวเองถึงฆาตแล้ว มือเล็กพยายามล้วงหาอะไรก็ตามที่มีอยู่ในกระเป๋าสตางค์ใบน้อย แล้วยื่นมันให้กับหญิงสาวหน้าตาสะสวย “ตอนนี้ผมมีอยู่แค่นี้ แล้วผมจะเอาที่เหลือมาใช้คืนคุณตอนที่มีมากพอ ทำแบบนั้นได้ใช่ไหมครับ?”

 

“ท่านอนุญาตให้คุณพักฟรีทั้งสามคืนเลยค่ะ” หญิงสาวคนเดิมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม

 

“ก็เพราะฉันคิดไว้แล้วว่าแกต้องไม่มีทางจะมีเงินพอจ่าย” เสียงทุ้มลึกที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลัง เรียกให้ไคหมุนตัวหันกลับไปมอง และร่างทั้งร่างของเขาก็แข็งทื่อราวกับศพไปในชั่วพริบตา “และฉันก็ไม่ได้อยากให้แกมาเป็นหนี้อะไรด้วย เพราะแกก็จะเอาแต่คอยเกาะติด แล้วก็ทำตัวน่ารำคาญยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้เสียอีก หึ ทุกอย่างที่ฉํนคิดไม่เคยผิดเลยใช่ไหมล่ะ?” พี่ชานยอลไหวไหล่แสดงท่าทีเยาะเย้ยอีกครั้ง

 

“ผ..ผม ..ผมไม่ได้ตั้งใจจะมาหาพี่..” ไคกัดริมฝีปากอย่างกล้าๆกลัวๆ พลางก้มหน้าลงต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อหลบหลีกสายตาเย็นเยียบนั้น ทว่าตาเรียวก็ยังเหลือบขึ้นชำเลืองมองคนที่ตัวสูงกว่า

 

“เหอะ ..งั้นนี่แกกำลังบอกว่าฉันเป็นคนไปหาแกเองงั้นสิ?” พี่ชานยอลพรูลมหายใจเฮือกใหญ่ เป่ามันออกมาแรงเสียจนผมหน้าม้าสีเข้มที่ตกลงมาปรกหน้าผากนั้นปัดปลิว “เลิกก้มหน้าแล้วมองฉันสักที” เจ้าของร่างสูงใหญ่จ้องมองเด็กหนุ่มที่อ่อนวัยกว่าแล้วยกยิ้มเยาะ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนอยู่ในระดับสายตาของไค สายตาคู่นั้นราวกับเจ้าป่ากำลังจ้องมองเหยื่ออันโอชะ แววตาวิบวับจ้องมองพลางริมฝีปากอิ่มตึงก็เป่าลมเบาบางไปยังหน้าผากกลมมนสีน้ำผึ้ง “หรือว่าแกเขินเพราะจูบนั่น?”

 

ประโยคที่ดังขึ้นโดยไม่ได้คาดคิดนั้น ทำให้ไคเผลอเบิกตากว้างด้วยความตระหนก ทั้งแก้มนิ่มก็ขึ้นสีอ่อน คนตัวเล็กกว่าส่ายหัวไปมาก่อนจะก้าวถอยหลัง เมื่อชานยอลจรดปลายเท้าเดินหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้น แผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับเคาน์เตอร์ทรงเหลี่ยม และเขาได้แต่เสสายตาหลบวัตถุทรงกลมสีน้ำตาลเข้มที่ทำให้หนาวจับใจซึ่งลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

 

“มานี่ อย่ามาทำเป็นไม่อยากได้หน่อยเลย” พี่ชานยอลกระซิบเสียงเข้มชิดริมใบหู “ฉันไม่มีทางตกหลุมพรางท่าทางไร้เดียงสาของแกแน่ ไอ้เด็กหิวเงิน”

 

“ผ..ผมไม่ใช่ด ..เด็กหิวเงินนะ!” ไคผลักอีกฝ่ายให้พ้นจากตัวแล้ววิ่งตรงไปยังประตูทางเข้า มือบางที่อ่อนแรงดันบานประตูกระจกใสออก แต่ร่างทั้งร่างก็ถูกดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว เมื่อใครบางคนฉวยข้อมือของเขาเอาไว้อย่างเกรี้ยวกราด และลากตัวเขาถูลู่ถูกังออกไปจากโรงแรม ทั้งที่แสงแดดจัดจ้ายังไม่หยุดแผดเผาผิวสีเข้มของเขาให้แสบไหม้



50%




ก่อนที่จะทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างโปร่งบางก็ถูกผลักเข้าไปในรถและเหวี่ยงลงกับเบาะ ตามมาด้วยเข็มขัดที่รัดรั้งจนหนีไปไม่ได้ ดวงตากลมกะพริบอยู่สองสามทีก่อนจะตระหนักได้ว่าเขากำลังนั่งอยู่ในรถของพี่ชานยอล ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาคนนั้นล่ะที่ลากเขามา กำข้อมือเล็กเสียแน่นจนผิวเนื้อเป็นรอยแดงจัด ทั้งยังผลักไสให้เขาล้มไม่เป็นท่าอยู่ในรถจวบจนคาดเข็มขัดรัดแน่นไม่ให้หนีไปไหนรอด


“ไม่ใช่เด็กหิวเงินงั้นหรอ หา?” ชานยอลสตาร์ทเครื่องยนต์ด้วยกิริยารุนแรงแล้วตวัดสายตาจ้องมองอีกฝ่ายที่ตัวลีบแทบจมลงไปในเบาะที่นั่งข้างๆกันด้วยสีหน้าที่อ่านความรู้สึกไม่ออก “อยากรู้ไหมล่ะว่าพวกคนที่หิวเงินน่ะมันเป็นยังไง? อยากจะทำแบบที่พวกเห็นแก่เงินเขาทำกันจริงๆดูสักทีไหมล่ะ?” ขายาวเหยียบคันเร่งอย่างต่อเนื่องด้วยแรงกดที่หนักหน่วงตามอารมณ์ ซึ่งนั่นทำให้หัวทุยของไคหงายไปด้านหลังอย่างรุนแรงจนกระแทกเข้ากับพนักพิงศีรษะ


ไคกำมือรอบเข็มขัดนิรภัยแน่นเพราะนี่เป็นความเร็วในระดับที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อน รถคันหรูแล่นฉิวผ่านสิ่งแวดล้อมต่างๆจนจับสายตามองอะไรไม่ทัน ตากลมชำเลืองมองไปที่เจ้าของรถอย่างกล้าๆกลัวๆแล้วก็พบกับคิ้วหนาสีเข้มได้รูปที่กำลังขมวดมุ่นบนใบหน้าที่ดูเครียดขึ้ง ริมฝีปากบางเฉียบเป็นเส้นเดียวเพราะถูกขบเม้ม และนิ้วยาวทั้งสิบที่กำแน่นเข้ากับพวงมาลัย


“พ ..พี่จะพาผมไปไหนครับ?” ไคค่อยๆปลดปล่อยคำพูดแต่ละคำ แต่ละพยางค์ออกมาจากปากอย่างเชื่องช้านัก


“อย่ามาชวนฉันคุยตอนขับรถ เสียงแกมันแทงหูฉันน่ารำคาญไปหมด”


โอ้ย เด็กชายเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งสวยกำมืทั้งสองรอบเข็มขัดนิรภัยแน่นขึ้นกว่าเดิม และกล้ำกลืนก้อนอะไรบางอย่างในลำคอลงไป เพราะคำพูดเสียดสีจากปากคนที่รักและชื่นชมนั้นคอยแต่จะทิ่มแทงจิตใจเด็กหนุ่มจนเจ็บปวดเหลือเกิน


“ผ ..ผม ต..ต้องกล..กลับไปที่ร้าน” ไคละล่ำละลักพูดออกมา


ทันใดนั้นร่างทั้งร่างของเด็กหนุ่มก็ถูกดึงรั้งไปทางด้านหน้าและในอีกหนึ่งวินาทีให้หลังแรงรั้งก็กระแทกตัวให้กลับมาจมลงในเบาะหนังอย่างแรง หัวใจของเขาเต้นด้วยจังหวะรัวเร็วจนเจ็บหน้าอก แต่เด็กหนุ่มก็พยายามเหลือเกินที่จะบังคับตัวเองไม่ให้มองไปที่จอมวายร้ายซึ่งนั่งอยู่ด้านข้าง เขาได้ยินเสียงคลิกของเข็มขัดนิรภัยที่ถูกปลดออกและเสียงขยับเคลื่อนของเบาะที่นั่ง แต่เด็กหนุ่มยังคงไม่อยากจะช้อนสายตาขึ้นมองอีกฝ่ายอยู่ดี จนกระทั่งหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อข้อนิ้วยาวแตะลงที่ปลายคางมน


“แกนี่มันกำลังจะทำให้ฉันเป็นบ้าจริงๆ” ชานยอลพูดทั้งที่แผงฟันขาวยังคงขบกันแน่น “แค่หุบปากแล้วทำตัวเป็นเด็กดีว่าง่ายๆ แล้วเดี๋ยวฉันจะจ่ายเงินให้ โอเคมั้ย?”


“ผ.. ผมไม่ได้ต้องการเงิน” ไคพึมพำตอบ “ผ..ผม แค่อยากจ..”


ริมฝีปากบางเฉียบของเด็กหนุ่มถูกครอบครองโดยอีกฝ่ายในทันที คราวนี้เขาต่อต้านแม้ว่าจะต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ตากลมที่มักจะปรือปรอยเบิกกว้างขึ้นและร่างทั้งร่างผงะถอยหลังเมื่อรู้สึกถึงกล้ามเนื้อนุ่มหยุ่นค่อยๆทาบทับบดเบียดลงบนริมฝีปากล่าง ไคพยายามอย่างยิ่งที่จะผลักคนตัวโตกว่าออกไปให้พ้นด้วยมือทั้งสองข้างที่ค้ำยันแผงอกแกร่งไม่ให้สัมผัสนั้นลึกล้ำกว่าที่เป็น ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความกลัวที่มีต่อชายหนุ่มซึ่งอยู่ตรงหน้า เขาอยากจะผลักไสคนคนนี้ให้พ้นออกไปเสียที


“ต่อไปนี้นะ ฉันจะทำแบบนี้เมื่อไหร่ก็ตามที่แกไม่ยอมเชื่อฟัง” ชานยอลจ้องมองคนอายุน้อยกว่าด้วยแววตาเกรี้ยวกราด “ทุกครั้งที่แกไม่ฟังฉัน ฉันจะจูบแกจนแกต้องหุบปากเน่าๆนี่ซะ แต่ถ้าแกยอมเชื่อฟัง ฉันจะจ่ายเงินให้แกมากกว่าที่พี่มินยองจ่ายเสียอีก เข้าใจไหม?”


เมื่อไคค่อยๆผงกหัวรับประโยคกึ่งบังคับนั้นช้าๆ ชานยอลจึงล้วงหยิบเอากระเป๋าเงินออกมาและโยนธนบัตรจำนวนสองหมื่นวอนลงไปบนตักของเด็กหนุ่ม


“นี่ไง ไม่เห็นจะยากเลยใช่ไหมล่ะ?”


ไคจ้องมองกระดาษทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าหลายใบที่ปลิวกระจายอยู่บนหน้าตักด้วยน้ำใสคลอรื้นเต็มหน่วยตา ริมฝีปากบางเฉียบอ้าค้างอยู่แบบนั้น พร้อมกับสีหน้าที่ฉายชัดถึงความไม่อยากเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆ แต่เพียงครู่เดียวมันก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวเมื่อตากลมเหลือบไปเห็นอารมณ์รุนแรงที่ปะทุขึ้นผ่านสีหน้าของพี่ชานยอล




--------------------------------------------------------------------------------------



ครบแล้วน้า.__________________.

ถ้ามีใครยังรออยู่ ขอบคุณจริงๆนะคะ ฮือ

ช่วงก่อนติดภารกิจหนักมาก เลยหายไปเลย;-;

ตอนนี้กลับมาแล้วน้า จะพยายามอาทิตย์ละตอนเหมือนเดิมโน้ะ

/สไลด์ตัวกราบ


สวัสดีค่ะ มาได้แค่ทีละครึ่งพาร์ทเหมือนเดิม;-;

ขอโทษด้วยสำหรับคนที่รอเนอะ พยายามสุดแล้วได้แค่นี้จริงๆ แง

ก็ขอฝากว่าอย่าเพิ่งเกลียดพี่ชานกันมากเลยนะคะ555555 

(บอกตอนนี้ยังทันมั้ยT____________T)

แล้วก็เรื่องราคาค่าโรงแรมพี่ชานในตอนนี้ ออริจินัลเขาใช้เงินUSDค่ะ

เราพยายามแปลงเป็นเงินวอน แล้วมันเป็นเศษยิบย่อยมากๆ

เลยประมาณเอาให้มันเป็นเลขกลมๆเนอะ 

แล้วก็เหมือนเดิมค่ะ ฝากติดแท็ก #พิชันสวรรค์เบี่ยง 

หรือถ้าชอบก็คอมเม้นหรือแชร์ให้เพื่อนๆคนอื่นได้อ่านกันก็จะเป็นพระคุณมากค่ะ

ผิดพลาดยังไงน้อมรับไว้ผู้เดียวเหมือนเดิมนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ


991127.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #123 โบอึนลี ☆ (@Kwanji__B) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:11
    อยากจะ โวะ ใส่หน้าอิพี่แรงๆสักที เป็นบ้าไรนักหนา ติดว่ารวยแล้วจะเอาเงินฟาดหัวใครเพื่อทำสิ่งที่ตัวเองต้องการก็ได้รึไง
    #123
    0
  2. #103 BabyKai (@eyeonpreya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 21:56
    ใครดูแลจงอินอะะะะะะ พี่ชานจะร้ายก็ร้ายไปให้ถึงที่สุดเลยจะบ้าก็บ้าไปเลยยยย ฟังคนอื่นบ้างเส๊ งี่เง่า!!!
    #103
    0
  3. #79 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 13:45
    อะไรของพี่ชาน เงอะ
    #79
    0
  4. #73 Film6188 (@Film6188) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 20:05
    รออยู่นะคะ อยากเห็นพี่ชานใจร้ายต่อ
    #73
    0
  5. #72 ploynie * (@P_PlooY) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 16:48
    พิชันข่นบ้าาาาาาาาา

    คนอะไรใช้แต่กำลังงงงงงงงงงงงง

    สงน้องจงอิน ฮรึก ๆ
    #72
    0
  6. #71 arisakim (@arisakim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 06:31
    โกรธแค้นเคืองโกรธโทษฉันใย(?) สนุกมากค่ะ รอนะคะ สู้ๆค่ะ
    #71
    0
  7. วันที่ 29 กันยายน 2558 / 18:49
    แกไปโมโหน้องเรื่องอะไร โอ๊ยยยอีบ้า อย่ามาจูบน้องนะโว้ยยย อิพี่ชาน อิบ้า!!!
    #70
    0
  8. #68 `FxxK (@rukailoveijigo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 14:20
    สงสารจงอินทำไมชานยอลไม่ยอมฟังที่จงอินพูดบ้าง จงอินก็บอกอยู่ว่าไม่ใช่ๆแต่ก็ยัดเยียดให้จังเลยยย
    #68
    0
  9. #67 t b x (@jaouka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 07:18
    เค้ารอนะ ;-; พี่ชานใจร้านอ่ะ แงะ
    #67
    0
  10. #66 miskook (@mymaenam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 03:25
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมา/ปาดน้ามตา
    #66
    0
  11. #65 smok (@lovelove-sihan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 23:56
    ไม่เกลียดชานยอลได้นี่ก็จะเก่งไปแล้ว พอดีเราไม่เก่งเสียด้วยย
    #65
    0
  12. #64 Tune re (@demono) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 22:20
    กลับมาแย้วววววววว. เย้เย
    #64
    0
  13. #63 KinJuu (@kinju) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 21:31
    พิชานน โอ้ย ฟังน้องสักนิดจะเป็นอะไรมั้ยยย
    เเล้วดูลากน้องไปลากน้องมา ฮือ สงสารร

    #63
    0
  14. #62 ดุ๊กดิ๊ก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 21:22
    โน่วๆๆๆพร้อมส่ายหน้า ถ้าจะบอกว่าไม่ให้เกลียดชานยอล ณ เวลานี้แล้วขอบอกเลยว่าไม่ทันแล้ว จริงๆนะ

    เรื่องอะไรจะไม่ให้เค้าเกลียดอ่ะ ดูพระเอกไรท์สิทำตัวยุ่มย่ามกับจงอินทั้งๆที่ปากตัวเองนั่นแหละบอกว่าเกลียดเค้า

    ชอบทำให้จงอินร้องไห้ เสียหน้และอับอาย ชอบดูถูกจงอินทั้งๆที่ตะวเองก็ไม่เคยเปิดใจรับรู้ว่าจงอินเป็นคนแบบไหน

    อยากจะจับใส่ถุงโยนลงทะเลเสียจริง #ทีมจงอิน
    #62
    0
  15. #61 mekai143 (@mekai143) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 08:05
    Up พลีสสสสสสส
    #61
    0
  16. #60 mekai143 (@mekai143) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 08:05
    Up พลีสสสสสสส
    #60
    0
  17. #58 `FxxK (@rukailoveijigo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 13:33
    อิพี่ชานอิคนใจร้ายน้องไม่สบายมั้ยละทำไมไม่ยอมฟังน้องบาง
    #58
    0
  18. #53 JongInki (@mooca) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 10:21
    อัพๆๆๆๆๆๆ ฮื่ออออ
    #53
    0
  19. #52 smok (@lovelove-sihan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 21:27
    อีพี่ชานนี่ยังไง น้องอยู่เฉยๆป้ะ พี่มาหาน้องเองทั้งนั้น
    #52
    0
  20. #48 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 19:24
    พี่ชานใจร้ายได้สม่ำเสมอมากหึหึ นีนี่ทำผิดอะไรไม่เข้าใจ
    #48
    0
  21. #46 ดุ๊กดิ๊ก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 00:00
    อยากจะพูดว่าหวายยยยไม่ทันแล้วล่ะไรท์ อาจจะทุกคอมเมนท์ที่อยากจะฟาดพระเอกของไรท์มากมาย รวมทั้งเราด้วยเราหมั่นไส้นาง มาว่าน้องอย่างนั้นอย่างนี้แต่ก็ชอบพาตัวเองไปหาน้องตลอด ชอบแต่ปากหนักล่ะสิ
    #46
    0
  22. #45 ///// (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 21:24
    ชอบอ่ะ ชอบมาก แลดูโรคจิตเนอะ มาต่ออีกนะ สู้ๆ
    #45
    0
  23. วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 19:24
    ลากน้องไปไหนละนั้น
    #44
    0
  24. #43 AsHerNini (@AsHerNini) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 18:16
    ชานมันจะเกินแล้วนะ ทำแบบนี้กับจงอินได้ไง
    เดี๋ยวปั๊ด เชือดซะเลย
    #43
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(