[ Fic Naruto ]น้องสาวฝาเเฝดสุดน่ารักของซาสึเกะ

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    3 ต.ค. 63

สวัสดีฉันชื่อ คิเนโกะ ตายเพราะโดนรถชนเเล้วมาเกิดไหม่ในโลกนารูโตะ ชื่อใหม่ของฉันในโลกนี้ชื่อว่า อุจิวะ ซาสึกะ ฉันเป็นฝาเเฝดน้องของซาสึเกะ หลังจากที่ฉันเกิดมันก็ผ่านมา 4 ปีเเล้ว ฉันติดซาสึเกะ พี่อิทาจิ เเละก็พี่ชิซุย มาก ถึงส่วนมากจะติดพี่อิทาจิเป็นพิเศษก็เถอะ

งานอดิเรกของฉันในช่วงนี้คือกินพิษค่ะ ซึ่งที่บ้านก็หอบฉันไปโรงพยาบาลบ่อยๆจนพี่พยาบาลฉันจำใด้เลย เเละพี่อิทาจิกับซาสึเกะต้องตามติดชีวิตช่วงนี้เลยค่ะ คิดว่าจะหาเจอหรอ ไม่มีวันหรอก ด้วยที่ชาติที่เเล้วเป็นนักฆ่าที่มีร่างกายรักษาพิษอยู่เลยไม่ต้องห่วงว่าจะตายเพราะพิษของตัว

ถ้าไม่ไหวก็กรีดเลือดที่เเขนของตัวเองเเล้วกินลงไปเเค่นี้พิษก็หายเเล้วเเต่มันไม่สามารถต้านพิษเวลาพิษเเบบนั้นเข้าร่างกายโดยไม่รู้ตัวซึ่งเหตุนี้ฉันเลยต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

วันนี้ฉันใด้เงินจากมิสเตอร์ไม่สิคิสุเนะเเมวของฉันที่ขอคิสุเนะก็เสกเงินมาให้เลย ฉันเลยว่าจะไปทำหนังสือที่ตัวเองเขียนมาขายเป็นหนังสือ BL หรือ Yaoi(ยาโอย) ไม่ต้องบอกใครนะว่าฉันคือสาววาย รู้เเล้วเหยียบให้มิดเลยนะ เเถมฉันคิดว่าจะ ขายยาเเก้พิษจากเลือดตัวเอง เเล้วก็ยาพิษที่ไร้กลิ่นไร้รสไร้สีเเต่ร้ายเเรงด้วย เเต่ฉันก็มีความคิดอีกว่าจะขายขนมกับอาหารจากชาติที่เเล้วด้วยรึป่าว คาเฟ่เเมวน่าจะดีเเถม โคโนฮะยังไม่มีคาเฟ่เเมวสักร้าน!!

ในระหว่างที่ฉันเดินไปคิดไปพอฉันมองรอบตัวที่นี้ที่ให้ฟะ เเถมในป่าด้วยจำใด้ว่าเดินอยู่ในเมืองไม่ใช่หรอ ต้องใช่ตัวช่วย โทรศัพท์คุง

พอฉันหยุดเดินเหมือนว่าฉันเกียบเหยียบอะไรสักอย่าง เเล้วมันตัวอะไรอะ?

ฉันนั่งเอาไม้จิ้มๆว่าตายเเล้วยังในระหว่างที่ฉันจิ้มอยู่ฉันก็เห็นว่ามันมีเลือดออกเเล้วฉันก็เริ่มรักษาน้องตัวอะไรสักอย่างงั้นของเรียกว่า น้องคุไปก่อนเด้อ เริ่มเเรก เอานํ้าสะอาดมาเช็ดตัวน้องคุ เเล้วดูเหมือนว่าเเผลมันมีสีม่วงๆฉันเลยกรีดเเขนตัวเองเเล้วให้น้องคุกินเเละก็ตามด้วยยาตัวอย่างของเเบบทดลองที่สามารถฟื้นฟูจักกะกับร่างกายเทใส่ปาก

ผ่านไป 10 นาทีน้องคุดูเหมือนร่างกายเริ่มดูดีขึ้น

ฉันเห็นว่าตัวน้องคุค้อนข้างจะสกปรกฉันเลยเอาน้องคุไม่ซักเเค่กๆอ่าบนั้าล้างตัวเองอย่างอ่อนโยน(?)จนน้องคุสำลักนํ้า(?) หลังจากที่ซักเเค่กๆอ่าบนํ้าเรียบร้อยเเล้วฉันก็ก่อไฟเเล้วให้น้องคุไปย่างเเค่กๆพิงไฟให้หายหนาว

หลังจากที่ทารุนเเค่กๆทำความสะอาดเรียบร้อยเเล้วฉันก็สำรวจร่างกายน้องคุตัวน้อยๆที่มองฉันอย่างกินเลือดกินเนื้อเเล้วขู่ฟ่อๆเหมือนหมา ทำไหมฉันถึงพูดผิดบ่อยจังนะ

คิสุเนะที่มองการกระทำจากด้านในใด้ไว้อาลัยให้เเก่น้องคุเพราะตนก็เคยโดนเเบบนี้เหมือนกันตอนเจอนางครั้งเเรกเขาเเทบจะกลั่นนํ้าตาเเทบไม่ไหวเพราะ.... หัวเราะหนักมาก(?)(เเอด-ตกลงจะสงสารหรือจะหัวเราะกันเเน่ คิสุเนะ-ทำพร้อมกันไม่ใด้หรอ เเอด-=_=....ตามสบาย....)

"เธอคือใคร"น้องคุมองฉันด้วยสายตาหวาดกลัว

"ไม่ต้องห่วงตอนนี้ปลอดภัยเเล้ว"ฉันถามพร้อมโยนน้องคุไปในมิติอย่างอ่อนโยนอีกริดเดียวจะหัวโดนกำเเพงเเต่ตอนนี้ไม่โดนนะนอนอยู่ที่เตียงของฉันที่โครตจะนุ่มสบาย

"เเล้วพ่อเเม่ของเธอละ"ฉันถามออกไป ฉันเดาว่าโอโรจิมารุต้องเป็นจับน้องคุไปทดลองเเน่ๆ!! เพราะอะไรนะหรอ มีครั้งเคยเเอบเขาไปในรังงูของโทโรจิมารุเเล้วเห็นตัวดำๆคล้ายๆน้องคุยังไงละ เพราะความเเสบที่คิดจะไปช่วยเเถมลืมไปว่าตัวเองพึ่งอายุ 3 ขวบเพราะความซุ่มซ่ามไปเตะขอบประตูจนนํ้าเล็ด เเถมหนีออกมาเเทบไม่ทัน หลังจากก็ตั้งกฏกับตัวเองว่าอย่าไปเเสบเเบบนั้นอีก

ฉันยังไม่รวมความเเสบอื่นๆอีกนะ ฉันเคยตัดผมตัวเองเเล้วทำทรงผิดเหมือนเป็นเเบบซาสึเกะครั้ง 1 ซึ่งทุกคนในบ้านก็คิดว่าฉันเป็นซาสึเกะเเน่นอนว่าความเเสบมันไม่จบอยู่เเค่นั้น หึหึฉันเเอบเอาซาสึเกะ พี่อิทาจิ พี่ชิซุย มาเเต่งนิยายวายด้วยเเต่ฉันเองก็ปรับเปลี่ยนชื่อให้... ซาสึเกะเป็นซากิโตะ.. พี่อิทาจิเป็นอาทากิ... พี่ชิซุยเป็นซุย ชื่อพี่ชิซุยมีความคิดไม่ออกเลยใช่คำว่าซุยเลย ซึ่งเสี่ยงโดนจับโครตจนถึงวันนี้ฉันก็ยังเเอมเขียนนิยายเรื่องนั้นอยู่อะนะ ถึงจะดองบ่อยกว่าเรื่องอื่นก็เถอะเเต่ฉันก็เขียนเเนวเรื่องจริงเเต่ปรับเเต่งนิดหน่อยเท่านั้นเองเเถบคำใบ้เยอะเเยะซึ่งยังไม่คิดที่จะปล่อยออกตอนนี้เเถมเกมไว้ในมิติของตัวเองเลยหายห่วงว่าจะมีคนเเอบอ่าน

ฉันกำลังคิดว่าตัวเองควรเขียนนิยายเเนวโรเเมนตินของซากุระกับซาสึเกะดีไหมหรือเขียนนิยายเเนวตอนจบเเบบหักมุมดีเเน่นอนว่าฉันเขียนเรื่องจริงปนไปด้วย

ฉันจะตกนารูโตะไม่ให้นารูโตะชอบซากุระให้ใด้ เเล้วก็จะำไปฟื้นคืนชีพริน ทำให้โอบิโตะกับคาคาชิ ปรับความเข้าใจกัน คาคาชิก็จะใด้ไม่ต้องรู้สึกผิด ความคิดโครตยิ่งใหญ่เลย ใครจะรู้ละว่าในอนาคตจะเป็นยังไง ผีเสื้อมันขยับปีกตั้งเเต่ฉันเป็นฝาเเฝดของซาสึเกะเเล้วนิเนอะ

หลังจากนั้นฉันก็ดูเเลน้องคุโดนกันให้อยู่ในมิติของฉันไปก่อนเพราะมิตินั้นฉันทำกำเเพงไว้รอบบ้านเเถมมีทั้ง หมู ไก่ เป็ด วัว ถึงในตู้เย็นจะมีเนื้ยหลายๆเเบบไว้ก็เถอะ เเต่ฉันก็ไม่ลืมที่จะมีผักเอาไว้ เครื่องปรุงมากมายกลายกลองที่ไม่มีวันใช่หมดโอเคน้องคุนะจะอยู่รอดอยู่มั้ง ฉันเเยกร่างเงามาดูเเลน้องเขาเรียบร้อยก็ออกไปเดินเล่นต่อ


ผ่านไป 1 ปี

ทุกคนรู้ว่าวันที่สงบสุขมันเร็วกว่าวันทุกข์ทรมารใช่รึป่าว? 

วันที่ซาสึเกะต้องเสียทุกอย่างมาถึงเเล้ว

ครั้งนี้มีฉันอยู่.... 


.



.



.



เเละวันนี้ก็มาถึงวันที่พี่อิทาจิฆ่าล้างตระกลูอุจิวะถึงจะทรมารไปหน่อยคุณพ่อคุณเเม่หนูไม่ให้พวกท่านตายหรอกหนูจะดึงพวกท่านมาในโลกมนุษย์ไม่ใช่โลกวิญญาณ

พี่อิทาจิฆ่าคุณพ่อกับคุณเเม่เรียบร้อยพี่อิทาจิก็หันมาพูดกับฉันด้วยสายตาเรียบเฉย

"จนโกรธความอ่อนเเอของตัวเองชะ ซาสึกะ!!"อิทาจิมองด้วยสายตาเย็นชาเเต่ในใจรู้สึกเหมือนโดนเข็มนับพันเล็มเเทงชํ่าเเล้วชํ่าเล่าเขาไม่อย่างให้น้องสาวไม่สิเด็กสาวที่ตัวเองหลงรักเจ็บปวดเเม้เเต่น้อยเเม้เเต่นํ้าตาก็ไม่อยากเห็น

"พี่อิทาจิอย่าโกหกเเละทรมารตัวเองเลย"ฉันพูดออกไปพร้อมนํ้าตา

"จนเเข็งเเกร่งขึ้นเเล้วมาฆ่าฉันสิ!!"อิทาจิก็ยังคงพูดต่อทั้งทีสายตาตอนเเรกกระตุ้กลงเล็กน้อย

"พี่อิทาจิหนูรู้ หนูรู้ว่าพี่ต้องทำตามสั่งพวกมัน"ฉันพูดด้วยเสียงอ่อนเเรงเเละขาฉันเริ่มไม่มีเเรงฉันคงลืมอีกครั้งว่าตัวเองยังมีความรู้สึกเป็นเด็กสินะ

"ซาสึกะพี่ขอโทษ"อิทาจิเอ่ยเสียงเบาเเละสายตาเศร้าใจ

"พี่อิทาจิอย่าเสียใจไปเลยนี้คือการตัดสินใจของพี่เอง"ฉันพูดพร้อมเดินเข้าไปหาอิทาจิเเละนํ้าตาก็ไหลพรั่งพรูออกมา ฉันเดินไปกอดพี่อิทาจิเพราะไม่อยากที่จะให้พี่อิทาจิทรมารเเต่มันคือการตัดสินใจของพี่อิทาจิ ตัดสินใจเจ็บเพียงคนเดียวเเทนทีจะ...




อิทาจิบรรยาย

"พี่ขอโทษ"อิทาจิในตอนนี้ไม่เหลือความเย็นชาเเละน่ากลัวเเม้เเต่น้อยเหลือเพียงความอ่อนเเอความเศร้าเเละความรู้สึกผิดเขาไม่เคยที่จะโกหกน้องสาวที่ตัวเองรักใด้เลยสักครั้งเเละครั้งไหนๆก็ตนเองก็เป็นคนที่เเพ้เสมอมาเเละครั้งนี้ก็เช่นกัน

"อย่ารู้สึกผิดไปเลย"เธอยังคงปลอบผมทั้งทีผมพึ่งฆ่าพ่อกับเเม่ทั้งมองด้วยสายตาเย็นชาผมมันไม่สมควรที่จะใด้รับความปลอบโยนนี้เลยเเม้เเต่น้อย

"พี่อิทาจิ"ผมนํ้าตาไหลออกมาผมกอดน้องสาวของผมไว้เเน่นผมกลัวสิ่งที่จะเกิดต่อจากนี้เเต่ผมจะร้องให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเพราะมันจะไม่มีอีกเเล้วผมต้องทิ้งความอ่อนเเอไว้เพื่อ น้องฝาเเฝด ของผม

จบบรรยายอิทาจิ




หลังจากที่ฉันกอดพี่อิทาจิ ไม่นานพี่อิทาจิเอาคุไนเเทงฉันจนเลือดไหล ฉันรู้ว่าพี่เขาต้องจำใจทำไม่งั้นพวกหน่วยรากต้องมาเก็บฉันเเน่ๆ 

เเละความมืดก็เข้าคลอบงำฉัน ฉันหูอือเริ่มไม่เคยใด้ยินเสียง

เสียงสุดท้ายที่ใด้ยินคือ

เสียงตกใจของซาสึเกะกับสีหน้ารู้สึกผิดปรับเปลี่ยนเป็นสีหน้าเฉยชาขอลอิทาจิ







เเอดกลับมาจากโลกเเห่งความขี้เกียจเเล้วจ้าาา ลงเเล้วน้าาา ช่วงนี้จะลงบ่อยๆ จากกับไปพร้อมภาพนี้





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #7 lmma (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 12:57
    รีบๆมาต่อไวๆน่าาาร
    #7
    0
  2. #5 ChanyaNoey (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 09:22

    ยังรออยู่จ้าาา~
    #5
    0
  3. #4 sasiwimon2244 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 12:08

    รออยู่น่า~~≧∇≦

    #4
    0