~Sweet WonHyuk Short Fiction~

ตอนที่ 5 : [SF] Valentine Pineapple (Special Pineapple)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 พ.ย. 54

suju_lanla_fuseza.com@hotmail.com >> สอบถามมะนะคะ ข้องใจอะไรก็ถามเลยนะ


[SF] Valentine Pineapple (pineapple special)

 

 

 

 

 

วาเลนไทน์ วันแห่งความรักที่สร้างความหวานละมุนให้แก่โลกกลมๆใบนี้ วันที่คนหลายๆคนสรรค์สร้างเซอร์ไพรซ์สำหรับคนที่รักกัน และอาจจะเป็นวันที่ใครหลายๆคนเตรียมตัวที่จะไปบอกรักใครสักคนก็เป็นได้ หากแต่มันไม่ตรงกับอะไรที่ฮยอกแจกำลังทำอยู่เลยน่ะสิ

 

 

“คอยดูเถอะ ฉันจะเอาคืนให้ได้เลย ไอ้คุณชายหื่นกาม”

 

 

ฮยอกแจนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ที่ม้านั่งประจำริมหน้าต่าง  วางแผนเอาคืนคนรักตัวเอง ร่างเพรียวบางวันนี้อยู่ในชุดสบายๆ เสื้อกล้ามสีชมพูกับกางเกงสีขาว มีเชือกเล็กๆปลายขากางเกงผูกโบว์ไว้ที่ครึ่งน่อง 

 

 

สองอาทิตย์แล้ว หลังจากวันนั้น.....ซีวอนก็แทบจะเรียกได้ว่าย้ายมาอยู่ที่นี่เลยก็เป็นได้ ขาดตรงที่ว่าเจ้าตัวไม่ได้ขนของอย่างจริงจังเท่านั้นเอง ซีวอนกลับเข้ามาที่คอนโดของฮยอกแจทุกวันหลังเลิกงาน มาทานดินเนอร์ด้วยกัน หากว่างก็หาหนังมานั่งดูกันจนดึกดื่นแล้วร่างสูงก็ใช้มันเป็นข้ออ้างนอนค้างที่คอนโดเขา  และสุดท้ายที่แวะมาแล้วต้องทำทุกวัน  มาจูบเขาเนี่ยแหละ คนบ้าอะไรก็ไม่รู้

 

 

ฮยอกแจวางแฟ้มงานลงข้างกาย เดินเข้าไปในครัว เอาของบางอย่างในตู้เย็นที่ไปซื้อมาตั้งแต่วันก่อนออกมา มองเวลาจากนาฬิกาข้อมืออย่างกะเวลาในการทำอาหาร และเวลาในการเอาคืนซีวอน จับนู่นจับนี่มาวางได้ไม่เท่าไหร่ ฮยอกแจก็ต้องหยุดอยู่กับที่ไปเฉยๆ เพราะร่างบางโดนโอบไว้ทั้งตัวจากด้านหลัง

“ซีวอน  ตัวยังเปียกอยู่เลย มากอดกันทำไมเนี่ย”

 

 

แขนด้านหลังของร่างบางสัมผัสกับผิวเย็นของคนเพิ่งอาบน้ำ ซีวอนก้มลงจูบซอกคอขาว สูดดมความหอมของเนื้อแท้ แขนแกร่งโอบรอบตัวคนตัวเล็ก หยดน้ำที่เกาะพราวบอกได้ทันทีว่าร่างสูงยังไม่แม้แต่เช็ดตัวก่อนออกมาด้วยซ้ำ

 

 

“คิดถึงนายจังเลย ขนาดไปอาบน้ำแค่แปปเดียวนะเนี่ย”

 

 

ซีวอนกระซิบที่หูฮยอกแจเสียงแผ่ว ยังคงซุกไซ้ต้นคอร่างบางไม่เลิก

 

 

“นี่....เลิกเล่นแล้วไปแต่งตัวซะ นายต้องออกไปซื้อของให้ฉัน”

 

 

“แล้วนายไม่ไปหรอ วันนี้วันวาเลนไทน์นะ คนรักควรจะไปด้วยกันสิ”

 

 

ซีวอนเอ่ยมาอย่างงอนๆ หมุนคนในอ้อมกอดให้หันหน้ามาหากัน

 

 

“ก็ฉันจะทำอาหารให้กินนี่ไงหล่ะ เราจะได้ฉลองกันสองคน ไม่เห็นต้องออกไปฉลองกันข้างนอกเลย แต่ว่าฉันยังมีของที่จำเป็นต้องใช้นิดหน่อย”

 

“โหย.....”

 

“นะ ซีวอนนะ.....เอาไปก่อนจุ๊บเดียวกลับมาให้เพิ่ม”

 

“ก็ได้ครับ เดี๋ยวไปแต่งตัวแปปหนึ่งนะ”

 

พอกำลังจะบ่นสักหน่อย แต่ฮยอกแจเขย่งขึ้นจูบปากคนขี้บ่นไปเบาๆหนึ่งที กับข้อเสนอที่น่าสนใจ ซีวอนเลยยอมแต่โดยดี  หอมแก้มร่างบางไปอีกฟอดใหญ่ก่อนจะผล่ะออกไป แต่แล้วคนตัวเล็กก็ต้องโวยเสียงดังอีกครั้งเมื่อซีวอนปลดผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันเอวอยู่ขึ้นมาเช็ดหลังเช็ดไหล่อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

 

 

 

 

 

“ซีวอน!!!!  หัดอายกันมั่งเซ่!!! คนบ้า”

 

 

แก้มขาวแดงกล่ำอย่างห้ามไม่ได้ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกับเสียงหัวเราะที่ได้ยินมาไกลๆ

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ซีวอนเดินกลับมาที่ครัว ตอนนี้อยอกแจอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีมสุดน่ารัก ซีวอนเดินไปสวมกอดคนตัวเล็กอีกครั้ง เกยคางลงกับไหล่บาง

 

 

“อ่ะ...นี่รายการที่ต้องไปเอานะ ฉันสั่งไว้หมดแล้ว นายแค่ไปเอา หลายที่หน่อยแต่ก็แค่ขับรถไปเอาของมา โอเคมั้ย”

 

 

ซีวอนมองลายการสิ่งของที่ยาวร่วมสองฟุต ทำตาโตส่งไปให้คนรัก สั่งไว้เยอะขนาดนี้ อะไรมากมายกันเนี่ย

 

 

“ทำไมมันเยอะจังหล่ะฮยอกแจ อย่างนี้กว่าผมจะกลับมามันไม่มืดเลยหรอเนี่ย”

 

 

“ไม่หรอกน่า นายกลับมาก็พอดีฉันทำอาหารเสร็จ เราจะได้ฉลองด้วยกันไง นายจะได้ไม่ต้องรอ นะ ซีวอน”

 

 

“ครับ แล้วผมจะรีบกลับมานะ จุ๊บ”

 

 

รับคำก่อนจะจูบปากร่างบางอย่างรวดเร็วแล้วออกจากห้องไป ทิ้งให้ฮยอกแจยิ้มเขินๆกับตัวเองอยู่คนเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอาหล่ะ กว่าจะไล่ให้ออกไปได้ เดี๋ยวทำอาหารไม่ทันพอดี เริ่มจากอะไรก่อนดีหล่ะ....อืม  เริ่มจากนี่ละกัน”

 

ร่างบางบ่นกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะลงมือทำอาหาร ซี่โครงแกะชั้นดีถูกนำออกมา จัดการหมักด้วยไวน์ขาวและบาบีคิวซอสที่ซีวอนชอบและที่ขาดไม่ได้ น้ำสับปะรดสูตรเข้มข้นที่ทำให้เนื้อแกะนุ่ม หวาน.....

 

สลัดกองใหญ่ถูกจัดการอย่างรวดเร็วในโถแก้วใบย่อมแต่ร่างบางเลือกที่จะใช้น้ำสลัดน้ำใสและใช้น้ำสับปะรดเข้มข้นแทนมะนาวเพื่อเพิ่มความหอมหวานให้มากขึ้น

 

เวลาผ่านไปร่วมสามชั่วโมง ทุกอย่างเริ่มออกมาเป็นรูปเป็นร่าง สลัดในโถใบใหญ่หลากสีสัน สเต็กค์ซี่โครงแกะถูกจัดลงจานสวยงามและที่ขาดไม่ได้คือของหวาน ไพน์แอปเปิ้ลสมูตตี้ดีไลท์ช่วยในการล้างปากเป็นอย่างสุดท้าย

 

 

 

 

เมื่อจัดการล้างเครื่องครัวเสร็จ ร่างบางก็ไปอาบน้ำอาบท่าชำระร่างกายให้หอมกรุ่น เครื่องแต่งกายถูกเลือกอย่างประณีตกว่าทุกครั้ง เสื้อตัวเล็กระย้าที่คอทั้งด้านหน้าและหลังโชว์ผิวขาวผ่อง กางเกงยีนขาห้าส่วนสีซีดเอวต่ำถูกเลือกมาเข้ากับเสื้อตัวบาง ฮยอกแจมองตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะออกไปจัดการเรื่องโต๊ะอาหารให้เสร็จ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อพยายามมองหาร้าน้ำมันหอมร้านสุดท้ายที่อยู่ในลิสต์ เพราะใจลอยกลับไปหาคนตัวเล็กที่คอนโดเรียบร้อยแล้ว

 

 

“โอ้ย ทำไมมันหายากหาเย็น ร้านสุดท้ายแล้วด้วย”

 

 

ซีวอนกำลังบ่นอย่างหัวเสีย จอดรถที่หน้าตึกพาณิชย์หลังใหญ่ สายตาก็เหลือบไปเห็นร้านดอกไม้ร้านหนึ่งละแวกนั้น  ร่างสูงจึงเดินตรงเข้าไปอย่างอารมณ์ดี ลืมเรื่องที่ต้องมารับของเสียหมด

 

 

ช่อกุหลาบแดงช่อใหญ่ถูกจัดออกมาอย่างสวยงาม ซีวอนมองมันด้วยดวงตาที่เป็นประกาย นึกถึงใบหน้าของคนน่ารักเจ้าของตัวจริงของเจ้าดอกไม้นี้ แล้วก็เหมือนโชคจะเข้าข้างเพราะพอออกจากร้านดอกไม้ ร่างสูงก็เห็นร้านน้ำมันหอมเข้าพอดี  

 

 

“เฮ้อ....ได้กลับบ้านซะที เจ้าน้ำมันหอมเจ้าปัญหา”

 

 

ยิ้มกว้างอย่างมีความสุข รีบหอบหิ้วของขึ้นรถ ตรงกลับคอนโดทันที

 

 

 

 

 

 

 

พอถึงคอนโดซีวอนก็มัวแต่กังวลแต่กับช่อดอกไม้ ไม่ได้สนใจของทั้งหมดที่ไปเอามาเลย เพราะใจมุ่งขึ้นไปหาคนด้านบนเรียบร้อยแล้ว

 

 

ซีวอนเปิดประตูเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นก็ต้องทำให้เขาตะลึง ชะงักกึกอยู่เพียงแค่หน้าประตู เสียงเข้มพูดตะกุกตะกัก ยื่นดอกไม้ไปให้ฮยอกแจ

 

 

“อะ...อืม...ฮยอกแจ นี่ดอกไม้ ให้นาย”

 

 

อะไรกันเนี่ย เขาไม่ได้คิดว่ามันจะพิเศษขนาดนี้ ร่างบางดูน่ารักจนเขาไม่สามารถผละสายตาออกจากร่างบางได้ ฮยอกแจเดินตรงเข้ามายิ้มๆ ดวงตาคู่เล็กเป็นประกายวิบวับ รับดอกไม้ช่อใหญ่มา คว้ามือหนาให้เดินตามมาด้วยกัน

 

 

ทุกอย่างดำเนินไปด้วยความเงียบ หากแต่รอยยิ้มประดับอยู่ที่ใบหน้าน่ารักตลอดเวลา ซีวอนมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างอึ้งๆ โต๊ะอาหารตัวไม่ใหญ่ไม่เล็ก ถูกประดับตกแต่งอย่างเหมาะสมลงตัว จานสเต็กหน้าตาน่าทานถูกจัดวางพร้อมโถสลัดผักที่ดูน่าทานไม่แพ้กัน

 

 

“มานั่งนี่สิ ซีวอน ฉันเตรียมทุกอย่างไว้เพื่อนายเลยนะ”

 

 

ฮยอกแจจัดการให้ร่างสูงนั่ง รินไวน์แดงชั้นเลิศ จัดการทุกอย่างให้อย่างเอาใจ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าแต่ดวงตาคู่เล็กวันนี้ทำไมมันถึงได้ดูหวานละมุนอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“นี่ซีวอน ทำไมนายเงียบจังหล่ะ ฉันอุตส่าห์เตรียมทุกอย่างเพื่อนายเลยนะ”

 

 

ฮยอกแจถามเสียงเบาแอบมีน้ำเสียงน้อยใจเล็กๆ

 

 

“เปล่าหรอก ฉันแค่อึ้งเท่านั้นเอง เพราะว่าวันนี้นายสวยมากๆเลยไงหล่ะ แล้วทุกอย่างก็วิเศษสุดๆไปเลย”

 

 

ซีวอนตอบยิ้มๆ ละเลียดซี่โครงแกะอย่างเจริญอาหาร

 

 

“ก็วันนี้วันพิเศษนี่นา ฉันก็ต้องเตรียมไว้ให้เต็มที่สิ”

 

 

“ขอบคุณครับ”

 

 

เมื่อจบของคาวแน่นอนว่าของหวานต้องตามมาไพน์แอปเปิ้ลสมูทตี้ดีไลท์ที่แช่ไว้เย็นฉ่ำนำมาเสิร์ฟเป็นตัวล้างปากได้อย่างดี

 

 

“อร่อยมากเลยฮยอกแจ วันนี้ฉันมีความสุขจริงๆนะ”

 

 

ซีวอนนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาตัวใหญ่ ขณะที่ร่างบางก็นั่งละเลียดของหวานอยู่ที่อีกด้านของโซฟา

 

 

“นี่ จริงๆแล้วมันยังไม่หมดแค่นี้หรอกนะ ฉันมีจานพิเศษสำหรับนาย เพื่อนายโดยเฉพาะ”

 

 

ฮยอกแจว่า เดินเข้าไปในครัว ซีวอนมองตามอย่างแปลกใจ

 

 

“แค่นี้ก็พิเศษมากแล้วนะครับที่รัก”

 

 

 

“นายคิดว่า วันพิเศษแบบนี้ ฉันจะทำให้นายเท่านี้จริงๆหรอ นี่หล่ะ จานพิเศษ”

 

ฮยอกแจพูดยิ้มๆ หยิบจาน cheesy oyster หรือเรียกอีกอย่างได้ว่าหอยนางรมอบชีส ซึ่งไม่พ้นว่าต้องหมักสูตรพิเศษเช่นเดียวกันออกมาจากเตาอบ ซึ่งแน่นอนว่ามันยังคงอุ่นๆอยู่

 

“กินให้หมดนะซีวอน ฉันทำสุดฝีมือเลยหละ”

 

 

ซีวอนดูมีความสุขสุดๆกับอาหารชั้นเลิศตรงหน้า ทีแรกฮยอกแจกะว่าจะไม่กิน แต่เมื่อโดนคะยั้นคะยอมากๆเข้าเลยต้องกินด้วยกับซีวอน

 

 

“ช่วยกินหน่อยสิ ฉันกินคนเดียวไม่หมดหรอก ไม่อยากทิ้งด้วย เสียของ”

 

 

ซีวอนป้อนมาถึงปาก ฮยอกแจเลยต้องอ้าปากรับอย่างเลี่ยงไม่ได้   ป้อนกันไปมาจนหมดจาน ฮยอกแจทำท่าจะลุกเอาจานไปเก็บหากแต่ซีวอนก็รั้งเอวบางไว้ให้นั่งทับลงมาบนตักเสียก่อน

 

 

“นี่ฮยอกแจ  วันนี้นายสวยมากเลยหล่ะ”

 

 

แก้มนวลร้อนขึ้นเพราะเลือดอุ่นแล่นมารวมกัน ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นไปมองยิ้มๆ ซีวอนก้มลงจูบแผ่วเบาที่ปลายจมูกเล็กและริมฝีบากบาง กระซิบชิดปากเรียว

 

“ขอบคุณนะครับ ฮยอกแจที่รัก”

 

 

ฮยอกแจทำปากยื่นจุ๊บร่างสูงไปหนึ่งที ก่อนจะคว้าแขนร่างสูงให้ไปนั่งที่ม้านั่งประจำ รินไวน์แดงมาให้อย่างเอาใจ

 

 

“ซีวอน นายนั่งเล่นไปก่อนนะ ฉันจะจัดการกับของพวกนี้ซะก่อน พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องมาจัดการ”

 

 

ฮยอกแจส่งยิ้มหวานมาให้ ก่อนจะหันไปโหลดทุกอย่างลงเครื่องล้างจาน เหมือนแม่บ้านที่ดี? แอบคิดในใจเรื่องอาหารไม่ได้ ว่าทุกอย่างที่ทำมา ไม่ว่าจะน้ำสับปะรดที่ผสมลงไปในทุกเมนูอาหาร มันจะเกิดปฏิกิริยากับร่างสูงหรือเปล่า ตอนกินชีสซี่ออยเตอร์ก็อีก โดนร่างสูงบังคับให้กินไปตั้งแปดชิ้น ไม่น่าเลยจริงๆ

 

 

ซีวอนนั่งมองคนรักอยู่เงียบๆ ร่างบางๆกับเสื้อตัวเล็กคอเว้าดูแล้วช่างน่ารัก ผิวขาวผ่องที่มีโอกาสได้เห็นมาแล้ว ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะดูเซ็กซี่แบบนี้ ยามที่เห็นเพียงแค่บางส่วน วันนี้ฉันเป็นอะไรกันเนี่ย มองอะไรก็ดูเหมือนว่าร่างบางจะดูยั่วยวนผิดปกติไปหมด หรือว่าเราจะหื่นมากไปกัน

 

 

“เออ นี่ซีวอน ของที่ฉันให้ไปเอาหละ ไม่เห็นตอนนายขึ้นมานี่นา”

 

 

ฮยอกแจเหมือนจะนึกขึ้นได้ว่าให้ร่างสูงไปเอาของมา หากตอนที่ร่างสูงขึ้นมาก็มีเพียงแค่ดอกไม้ช่อสวยเท่านั้นที่ติดมาร่างสูงมาด้วย

 

 

“เออ ใช่ ผมลืมไว้ที่รถหนะ พอดีตอนมาถึง ใจฉันก็ลอยขึ้นมาก่อนแล้วหน่ะสิ เลยลืมทุกอย่างหมดเลย เดี๋ยวลงไปเอาของแล้วกันนะ”

 

 

“อืม รีบขึ้นมาแล้วกัน ฉันคิดถึง”

 

 

ฮยอกแจเดินมาเกาะแขนแกร่ง ชบหัวนุ่มกับไหล่หนาอย่างออดอ้อน

 

 

“ครับ”

 

 

ซีวอนตอบยิ้มๆ จูบหัวนุ่มไปหนึ่งทีฟอดใหญ่

 

 

 

 

 

 

 

ระหว่างทาง ซีวอนก็อดที่จะประหลาดใจไม่ได้ ว่าทำไมวันนี้ฮยอกแจถึงได้ดูยั่วเหลือเกินในสายตาของเขา หากก็ปัดไปว่าเพราะว่ามันคือวันพิเศษ ร่างบางคงแค่อยากให้เขาประทับใจ

 

 

ซีวอนหิ้วของพะรุงพะรัง เปิดประตูอย่างลำบาก แต่แล้วก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง ห้องทั้งห้องถูกลดแสงลง จนความสว่างไสวจากภายนอกส่องเข้ามามองแลดูโรแมนติกอย่างบอกไม่ถูก

 

 

ฮยอกแจเดินตรงเข้ามาในแสงสลัวของห้อง ร่างบางเปลี่ยนชุดแล้ว แต่มันทำให้ซีวอนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ร่างบางอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวเพียงตัวเดียว เสื้อเชิ้ตของเขาที่ร่างบางเอามาใส่ ยาวปิดต้นขาขาวนวลมาเพียงครึ่ง  คนน่ารักยิ้มละมุนมาให้

 

 

“ฉันเอาของไปเก็บก่อนนะซีวอน”

 

 

ร่างบางรับของ ก่อนจะหายเข้าไปในห้องนอน ตอนนี้ซีวอนแทบจะเรียกได้ว่าสับสนงงงวงไปหมด ถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าทุกอย่างนี่เขาจินตนาการไปเองหรือเปล่า ฮยอกแจที่เขินอาย ดูยั่วยวนเหลือเกินในวันนี้ ซีวอนทิ้งตัวลงที่ม้านั่งบิวท์อินอย่างไตร่ตรอง ว่าขาคงไม่ได้หื่นมากเกินไปจนมองอะไรเป็นแบบนี้ไปเสียหมด

 

 

“นี่ซีวอน ไปนั่งในห้องกันเถอะ อุ่นกว่าเยอะเลย วิวดีกว่าด้วย”

 

 

เสียงหวานที่มาพร้อมกับท่อนแขนบางมาโอบรอบคอจากด้านหลัง จูบแผ่วเบาที่ใบหู

 

 

“ไปสิครับ”

 

 

ซีวอนลูกขึ้นโอบเอวบาง แอบเห็นว่าเสื้อเชิ้ตตัวขาวที่ร่างบางใส่ถูกปลดกระดุมบนลงไปสองเม็ด เผยผิวขาวเนียนที่น่าหลงใหล

 

ทันทีที่เข้ามาในห้องนอน กลิ่นน้ำมันหอมก็ลอยมาแตะจมูก กลิ่นหอมอ่อนๆทำให้ร่างสูงรู้สึกวูบวาบอย่างประหลาด หากก็ยังคิดว่าเพราะตัวเองไม่ปกติมาแล้วทั้งวันนี่แหละ ที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

 

 

ห้องนอนสวีทสุดหรูของคอนโดในมุมชมวิวที่ดีที่สุดของตึก  เตียงหลังใหญ่ที่ตั้งทำมุมเข้าหากระจกบานใหญ่ มองออกไปเห็นยอดตึกระฟ้าทั่วบริเวณ แสงสลัวภายในห้องทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

 

 

ซีวอนนอนเอนหลังบนเตียงหลังใหญ่ ฮยอกแจเอนตัวนอนซบอกแกร่ง ซีวอนโอบกอดร่างบางกระชับแน่นขึ้น ขาเรียวยกขึ้นก่ายขาร่างสูง ชายเสื้อสั้นยิ่งเลิกขึ้นไป เผยขาขาวเนียนดึงดูดสายตา

 

 

นิ้วเรียวลูบไล้ ปลดกระดุมเสื้อร่างสูงช้าๆ วาดรูปหัวใจที่อก ก่อนจะเงยขึ้นจูบคางสากอย่างออดอ้อน เสียงใสเอ่ยแผ่วเบา

 

 

“นี่ซีวอน นายมีความสุขหรือเปล่า”

 

 

“มีสิครับ ผมมีความสุขมากที่สุดเลยหล่ะ ขอบคุณนะครับสำหรับวันนี้ ฮยอกแจน่ารักมากๆเลย”

 

 

“อืม....”

 

 

เด็กวอนฮยอกคะ ซีวอนทานกาแฟอะไร?
http://www.mediafire.com/?uzy4tzmj0jz




 

ซีวอนแต่งตัวให้ร่างบางอย่างทะนุถนอม ก่อนร่างบอบบางจะถูกอุ้มมานอนเล่นที่ม้านั่งบิวท์อินริมหน้าต่างด้านนอกห้อง ฮยอกแจยิ้มขำๆเมื่อเห็นคนตัวใหญ่หันมาใส่ผ้ากันเปื้อนสีหวาน   เดินวนรอบห้องทำความสะอาด เดี๋ยวก็เดินออกมาจากห้องนอนพร้อมผ้าปูที่นอนผืนใหญ่เอาไปใส่ห้องรอนด์รี่ และกลับออกมาด้วยผ้าปูที่นอนผืนใหม่ หายไปสักพักก็ออกมาเข้าครัว ค้นตู้เย็นอยู่สักพักและลงเอยด้วยข้าวผัดกิมจิจานเบ้งหนึ่งจาน

 

 

ซีวอนมานั่งป้อนข้างร่างบางอย่างเอาใจ นั่งชมวิวไป คุยกันไป มีความสุขแบบนี้ แบบที่มีแค่เรา

 

 

สองคน.....

 

 

แฮปปี้วาเลนไทน์ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

137 ความคิดเห็น

  1. #134 หมอก_เมฆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 20:04
    -/ปาดเลือดกำเดา
    น่ารักจังเลยย
    #134
    0
  2. #119 ae snoopy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 12:33


    ฮยอกจะน่ารักเกินไปแล้วนะ
    #119
    0
  3. #103 chanis407 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 09:49
    เอาคืน..แต่วอนได้เปรียบกว่านะเนี่ย...
    น่ารัก  หว่นเว่อร์อ่ะ  >\\\<
    #103
    0
  4. #48 piggy-oun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2553 / 11:09
    ฮยอกแจจะเอาคืนซีวอนเหรอ
    ไหงกลายเป็นซีวอน ที่ได้ไปแบบเต็ม ๆซะล่ะ
    บรรยากาศโรแมนติกซะ
    #48
    0
  5. #35 กิ๊กป๋าภริยาหมี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2553 / 23:08
    แฮปปี้จิงๆๆด้วย
    #35
    0