นายมันผู้ชายใจร้าย

ตอนที่ 1 : ในที่สุดเราก็ได้เจอกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    7 พ.ค. 61

"เธอเนี่ยชอบจริงๆเลยนะการ์ตูนนารูโตะเนี่ย"
หญิงสาวในชุดนักศึกษาบ่นเพื่อนของเธอที่ชอบดูการ์ตูนนารูโตะมากๆ ทั้งๆที่เธอก็อายุ 20 กว่าปีแถมยังเรียนมหาลัยแล้ว
" ก็แหม ก็ฉันชอบนี่นา ฉันนะมีความฝันว่าอยากเข้าไปอยู่ในโลกของนารูโตะมากๆเลย ไปเป็นนินจาในโลกนั้นคงเป็นเรื่องที่น่าสนุกมากๆ " พูดพร้อมมองออกไปที่หน้าต่างด้วยสายตาที่มุ่งมั่น
" อย่างเธอน่ะเป็นนินจาไม่ได้หรอกนะเพราะเธอ ซุ่มซ่ามทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง555"พูดพร้อมหัวเราะลั่นห้อง
"เชอะ คอยดูนะฉันจะต้องเป็นนินจาเหมือนพวกนานรูโตะให้ได้"
"จ้าๆงั้นฉันขอให้แกเนี่ยได้เข้าไปอยู่ในโลกนารูโตะจริงแล้วกันนะ แล้วก็ได้แต่งงานกับคาคาชิที่แกรักแล้วกันนะ555"ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมสองคนนี้เดี๋ยวเธอเดี๋ยวแกเพราะจะเรียกกันตามอารมณ์ของทั้งสองคนเขาว่าจะเรียกกันแบบไหน
"O///O ยัยบ้าขอแบบนี้ฉันก็เขินแย่สิ"
" เอาเถอะๆแล้วพรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวไหนกันดีเธอคิดไว้หรือยัง"
"อืมม ไปจังหวัดนารามั้ยละ"
"นาราหรอ เอาสิน่าสนดี"
"งั้นวันนี้ฉันกลับบ้านก่อนนะ "
"กลับดีๆล่ะ". "จ้า"
เมื่อมาถึงบ้านร่างบางก็ได้ทำอาการการกินเสร็จทำอะไรเสร็จก็ได้ไปอาบนํ้าเข้านอนทันที่
เช้าวันต่อมา ร่างบางกับเพื่อนของเธอก็ได้เดินทางไปยังจังหวัดนารากันทันที


"หนูจ้ะ" ระหว่างที่เธอกำลังเดินเลือกของที่ตลาดเก่าแก่ของเมืองนาราอยู่นั้นก็ได้มียายคนหนึ่งเรียกเธอเธอจึงหันไปมองยายคนนั้นที่เรียกเธอ พร้อมกับลอรอยยิ้มที่แจ่มใส
"ค่ะ ยาย"
" สนใจซื้อเศษดาวตกไว้ไหมซื้อแล้วจะขอพรอะไรก็ได้ 1 ข้อที่จะเป็นจริง"
" ขอพรอะไรก็ได้หรอกหายาย แล้วมันจะเป็นจริงจริงใช่ไหมคะ" "จ้ะ"
" อะไรนี่แกเชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยหรอ"
"มันก็ไม่ผิดไม่ใช่หรอที่เราจะลองเชื่อดู ว่าแต่อันละกี่บาทคะยาย"
"200จ้ะ" "นี่คะยาย"
"นี่ค่ะยาย หนูซื้อด้วยค่ะ" 
"ไหนบอกว่าไม่เชื่อไง^_^"
"ใครพูดฉันยังไม่ทันพูดเลยนะว่าไม่เชื่อ"
"จ้าๆ"
"งั้นฉันอธิษฐานเลยดีกว่า"พูดเสร็จก็กลับตาลงพร้อมกับประสานมือทั้งสองข้างไว้ด้วยกัน ( ขอให้ฉันได้เข้าไปอยู่ในโลกของนารูโตะด้วยเถิด)ลืมตาขึ้น
"ขอยัง แกของว่าอะไรหรอ"เพื่อนของเธอถาม
"ทำไมฉันต้องบอกแกด้วยละ"พูดพร้อมหัวเลาะ
"ยายเมอิแกบอกฉันมาเลยนะว่าแกของว่าอะไร"
"จ้างให้ก็ไม่บอก555" วิ่งหนีเพื่อน ทั้ง2 คนได้วิ่งเล่นไล่จับกัน เป็นเด็กๆจนถึงเวลา 6 โมงเย็นทั้งสองคนก็ได้พากันกลับบ้าน 
"แยกกันตรงนี้นะเมอิ"
"จ้า" เมื่อลาเพื่อนเสร็จร่างบางก็ได้เดินข้ามถนนอย่างปกติเหมือนเช่นทุกวัน
ปิ๊นๆๆๆ เอี๊อดดดด.  ตุมมม
.
.
.
.

หลังจากที่ได้หลับไปนาน เปลือกตาคู่สวยทั้งสองข้างค่อยๆเปิดออก
"นะ นี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย" มองไปรอบรอบสถานที่
" ไง ตื่นแล้วหรอ"
"ครูคาคาชิ" คนที่ถูกเรียกถึงกับขมวดคิ้วเลยทีเดียว
"เรารู้จักกันด้วยหรอ"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 apatsara23937bam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 02:08
    อัพไวๆนะอยากอ่าน
    #1
    1
    • #1-1 908811(จากตอนที่ 1)
      10 พฤษภาคม 2561 / 21:11
      จะอัพทักวันอาทิตย์นะค่ะ
      #1-1