DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 8 : + DR + 07 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    10 ก.พ. 63



ไอ้เวรนรก ทันทีที่ฉันด่าเขา ฉันก็ร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กขี้แพ้ ฉันไม่เคยด่าใครบ่อยเท่านี้เลย สาบาน ฉันรู้สึกเป็นเด็กไม่ดีของพ่อเลยให้ตายเถอะ

บรรยากาศรอบตัวแย่อยู่แล้วก็ยิ่งแย่ลงไปอีกเมื่อคนที่เพิ่งโดนฉันสาปส่งยิ้มอยู่อย่างนั้น แล้วยกมือออกจากกระเป๋ากางเกงที่เขาล้วงค้างไว้เนิ่นนาน เขายกมันขึ้น มาค้ำยันกับกำแพงให้เหมือนกับแขนอีกข้างที่ทำก่อนหน้านี้เพื่อใช้แขนกำยำตีเป็นกรอบกักขังฉันให้รู้สึกหมดหนทางไปกว่าเดิม

จากนั้นก็โน้มใบหน้าดูดีไร้ที่ติ และนำพาเสียงลมหายใจเบาๆ เข้ามาเป่ารดทั่วใบหน้า มือหนาเชยคางมนขึ้นอย่างถือสิทธิ์ ริมฝีปากสีเข้มเหยียดยิ้มเริ่มขยับพูดอีกครั้ง

ฉันจะทำยังไงกับเธอดีฮานะ เธอมันวุ่นวายเสียจริง ในนี้ซะเลยดีมั้ย... มองลงไปข้างล่างสิ พวกนั้นกำลังสนุกส่วนเธอกับฉันก็กำลังจะสนุกอยู่ในนี้อีกไม่ช้า

ไม่ อย่ามายุ่งกับฉัน

“...ฉันควรเชื่อเธอหรือไงเขาไม่ฟังฉันเลย ร่างสูงกดไหล่ฉันให้ร่างตั้งฉากกับกำแพงด้วยแรงมือมหาศาล

คุณ!! อย่านะ...มะไม่ อุบบเสี้ยววินาทีที่ได้มีโอกาสร่ำร้อง หัวสมองสั่งงานทับซ้อนกันอย่างลนลาน ทั้งบอกว่าเบือนหน้าหนีแค่นี้ก็รอดแล้ว แต่ซีลัสเหมือนอ่านใจฉันออก เพราะเขาโฉบหน้าลงมาดักทางที่ฉันหันไป สุดท้ายปากที่อ้าเถียงเขาฉอดๆ ก็ถูกเขาลงทัณฑ์โดยการทาบทับมันอย่างไร้ความอ่อนโยน เสียงที่ขอร้องต่อชายหนุ่มถูกเขาดูดกลืน และฉันไม่มีแม้แต่โอกาสจะป้องกันอะไรได้อีก เมื่อมันเป็นแบบนั้นฉันจึงจำเป็นต้องหุบปากแน่นสนิทเพื่อปิดกั้นการรุกล้ำที่หยาบคาย

กลิ่นหอมลอยวนอยู่รอบตัว ร่างสูงจูบอย่างช่ำชอง และแน่นอนฉันแทบหมดแรง มือที่เคยทำงานหนักมาสารพัด เคยแม้กระทั่งยกลังหนักๆ หลายกิโล ซึ่งผู้หญิงบางคนทำไม่ได้ด้วยซ้ำ ดูด้อยค่าไปเลยเมื่อเขาจับมันแล้วบีบแน่นเพื่อลิดรอนเรี่ยวแรงกัน

ริมฝีปากเย็นชืดของฉันถูกริมฝีปากที่ร้อนผ่าวของเขาเปิดขึ้นอย่างหยาบคาย ร่างหนาสอดลิ้นเพื่อโลมเลียหาความหวานตามความต้องการอย่างเอาแต่ใจ เขาเอียงศีรษะทำแบบนั้นเพื่อให้การเลาะเล็มไปทั่วปากฉันสะดวกขึ้น ร่างสูงขยับปากละเลียดจูบจนเกิดเสียงไม่น่าฟัง นี่ไม่ใช่จูบอ่อนหวานอย่างในนิทานเรื่องเจ้าหญิงโฉมงามกับเจ้าชายอสูร ที่นี่มีแต่อสูร แต่คนสารเลว ชั่วช้าสามานย์ มันคือจูบไร้คำนิยาม จูบแย่ๆ และช่างบัดซบเกินไปหากจะให้หวนนึกถึง

คนรังแกกันครางอื้ออึงเหมือนพึงพอใจที่ได้กลืนเลือดจากการปริแตกของริมฝีปาก รสชาติข่มปร่าเริ่มขยายอาณาบริเวณ จากที่อยู่แค่ปลายลิ้นตอนนี้สามารถรับรสชัดเจนทั้งโพรงปาก แล้วหากเขาไม่ใจดีถอดถอนออก มีหวังฉันได้ตายแน่ๆ

อย่ามาลองดีกับฉัน เพราะไม่ว่าจะสู้ด้วยวิธีไหน...เธอก็แพ้

ฉันไม่ใช่คนแพ้...

ไม่เชื่อมาสู้กันสิ

คุณมันประสาทหลอน กับคนที่ไม่อยากอะไรด้วยจะมาอะไรด้วยทำไม

นี่เธอโดนฉันเอาขนาดนั้น เธอไม่รู้สึกเลยเหรอ แต่ฉันรู้สึกนะ

“...” หมดคำจะพูดแล้วจริงๆ

ให้ฉันเถียงเสียงดังยังไงมันก็ไม่ทะลุถึงจิตใต้สำนึกของเขา หัวใจในอกคนนี้มีกำแพงหนากี่ชั้น ทำไมชะล้างยากขนาดนี้

ตุบบบบบบ!

โอ๊ย!

ฉันโดนเหวี่ยงอย่างแรงใส่โซฟาในห้องวีไอพีซึ่งมันมีอยู่ทุกห้องจนร่างกายที่เสียหลัก เพราะไม่ได้ยื้อตัวเองไว้ก็กระเพื่อมขึ้นลง ส่งผลให้ความจุกลุกลามไปทั้งร่างอย่างรวดเร็ว

แย่หน่อยนะฮานะ ฉันคิดว่าจะพาเธอขึ้นไปข้างบน แต่เมื่อพูดจาไม่เข้าหูก็เอามันซะตรงนี้ เอาในที่ๆ มีคนมาเอากันก่อนหน้าเรา

ฉันร้องไห้ ร้องไห้อย่างเดียวแล้วตอนนี้ เขาพูดจาอะไรก็ดูเหมือนจะข่มขวัญฉันไปหมด

เสื้อเชิ้ตสีขาวซึ่งเป็นฟอร์มของทาง H CLUB ได้หลุดลุ่ยออกจากกางเกงขายาวสีดำสนิท เพราะถูกความเย็นจู่โจมโลมเลียผิว จึงรีบคว้าชายเสื้อที่เปิดขึ้นจนเห็นหน้าท้องแบนราบลง

อย่างมาสะดีดสะดิ้ง... ยิ่งกว่านี้ก็เคยเห็นเคยสัมผัสมาแล้ว

ฉันพยายามตะกายตัวลุกขึ้นจากโซฟา เก็บความโมโหเอาไว้ ตั้งใจจะเลิกต่อกรกับเขา เพราะยิ่งพูดก็ยิ่งหมดทางต่อสู้ แต่ยังไม่ทันได้ออกแรงก็โดนมือหนากดร่างลงกับโซฟาขนาดใหญ่อีกครั้ง คราวนี้เขาตามมาคร่อมร่างฉันเอาไว้ด้วยท่าทางรุกรานสุดขีด คนตัวสูงนั่งทับตัวฉันกะไม่ให้โอกาสแดดิ้น อุ้งมือหนามีกลิ่นบุหรี่ติดอยู่ก็เอื้อมมาบีบปากกัน ลงแรงเหมือนฉันเป็นตุ๊กตาไร้ความรู้สึก

คุณสะกดคำว่าเจ็บจะตายออกมั้ย รู้บ้างมั้ยว่าทำคนอื่นเขาเจ็บ ฮึก เจ็บไปหมด หรือต้องโดนแบบนี้ถึงจะรู้สึก

หุบปากสกปรกของเธอ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน

ไม่ ก็คุณ ละ...อื้ออออออยังท้วงไม่สุดความ เขาก็ทำตัวเป็นคนบ้า ตะโบมจูบปิดปากอย่างหยาบคาย รอบนี้รู้สึกเจ็บกว่ารอบแรก อาจจะเป็นเพราะเขาบดขยี้รอยแผลให้มันปริแยกกว่าเดิม

ริมฝีปากหนาที่ควบคุมริมฝีปากบางเอาไว้อย่างแนบแน่น อาการดูดดึงเสมือนริมฝีปากฉันคือของหวานนั่นทำให้ฉันเวียนหัว เขาดันสัมผัสตัวเองเข้ามา จมูกบดเบียดจมูก แก้มสัมผัสแก้ม สำหรับริมฝีปากก็มีของเหลวช่วยให้มันลื่นขึ้น

เขาเหมือนคนนำทางแต่นำทางด้วยความเอาแต่ใจเพราะฉันไม่ยอมตามเขาง่ายๆ รสจูบเย้ายวนนี่หากเป็นหญิงอื่นมันคงจะชวนลิ้มลอง ฉันเข้าใจ ฉันไม่ใช่เด็ก ฉันรู้ผู้ชายใจร้ายคนนี้เขาเต็มไปด้วยเสน่ห์ยากต่อการต้านทาน แต่ทุกอย่างมันเหมือนขยะไร้ค่าสำหรับฉัน ไม่มีเหตุผลอันใดที่ทำให้ฉันต้องหลงเสน่ห์เขา

ได้กลิ่นบุหรี่อ่อนๆ แล้วฉันคล้ายคนถูกมอมยา เรื่องต่อสู้เอาตัวรอดนั้นตัดทิ้งไปได้เลย เพราะแค่จะหายใจยังลำบากเนื่องจากคนที่ครอบครองปากนุ่มไม่ยอมเปิดทางเพื่อให้ฉันหายใจได้เอง

ฉันหลับตาปี๋เมื่อชายหนุ่มร่างกายหนาใหญ่ทิ้งน้ำหนักลงมาหาฉันอย่างแนบชิดยิ่งขึ้น เขาสอดมือเข้ามาใต้ร่างพลางลูบวนที่แผ่นหลังบอบบางอย่างไม่ทิ้งความกระหาย สัมผัสร้อนรุ่มส่งผ่านจากมือหนาถึงผิวกายที่ยังมีเสื้อผ้าบดบังอยู่ ฉันเกลียด ขยะแขยงและพยายามดิ้นหนี ทั้งๆ ที่หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ และดังโครมครามสอดแทรกออกมาจนน่าเกลียด

เขาสัมผัสทั่วไปหมด ใช้ปากจูบฉันทั้งๆ ที่น้ำหูน้ำตาเลอะเทอะเขาก็ไม่รังเกียจ นั่นก็เพราะเขามันโรคจิตไง คนใจร้ายผ่อนแรงลง มือที่ตราตรึงใบหน้าเกือบจะทำมันแตกสลายก็ลดความแข็งกระด้างกลับกลายมาเป็นประคอง เขายกใบหน้าขึ้นแล้วมองฉันนิ่ง

หลังม่านตาอันพร่าของฉันเห็นว่าเขาทำท่าจะโน้มตัวลงมาใหม่ ทำให้ฉันรีบขยับตัวและหดคอหนี แต่พฤติกรรมนั้นชะงักไปเพราะเสียงโทรศัพท์ของเขาแผดสนั่นในห้องที่เงียบงัน ฉันจ้องเขาอย่างสังเกตการกระทำ หวังให้ใครสักคนที่เป็นผู้ร่วมธุรกิจพันล้านของเขาโทรมากระชากซากวิญญาณเน่าๆ ของเขาออกไปจากฉันสักที แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ให้ความสำคัญกับมันเลย

พอใจหรือยัง

อยู่นิ่งๆ ตั้งแต่แรกก็ไม่เจ็บตัวแบบนี้...” 

ฉันจะนิ่งถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คุณ



ฮานะเขาเค้นเสียงเรียกกัน พลางออกแรงกดตัวฉัน เราประสานสายตากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ฉันไม่อยากมองหน้าเขาเลย ฉันอยากหนีหายไป ไม่อยากเผชิญอะไรก็ตามที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเขา

ร่างสูงใช้ดวงตาวาวโรจน์เหมือนมีดวงไฟสีอ่อนอยู่ในนั้นมองกัน มันไม่มีแววอ่อนโยน ฉันไม่เห็นความเป็นคนที่ยอมอ่อนข้อให้ใครง่ายๆ ในนั่น เหมือนคนที่ตั้งมั่นว่าทุกสิ่งที่อยากได้นั้นต้องได้ ซึ่งแน่นอนคนๆ นั้นต้องมีจิตใจต่ำทรามเพียงใดกันนะ ก็คงเป็นคนระยำระดับหนึ่งนั่นแหละ ถึงได้มารังแกคนอื่นเขาอย่างหน้าตาเฉย

ปล่อย..

Rrrrrr~~

ฉันนึกขอบคุณคนต่อสายหาเขาอย่างไม่เลิกรา คนตัวโตกดรับโทรศัพท์พลางทำท่าทางฟึดฟัดใส่เครื่องมือสื่อสารราคาเกือบครึ่งแสน ดวงตาคมตวัดมองฉันอย่างมาดร้าย และคงหมายโทษไว้ในใจ ร่างหนาหยัดยืนขึ้น พลางจัดเสื้อผ้าแฟชั่นล้ำยุคที่ยับยู่ยี่ของเขาให้เข้าที่ สายตาก้าวร้าวมองมาทางฉันคล้ายต้องการตอกหมุดว่าฉันไม่มีทางรบชนะเขาด้วยแววเหยียดหยาม

ฉันเงียบแต่ก็ยังไม่สามารถเข้าใจว่าภาษาที่เขาใช้มันใช่ภาษาจีนหรือเปล่า 

ตอนแรกคิดว่าจะเดินหนีออกไป แต่พอเขาเห็นก็ยกนิ้วขึ้นมาชี้สั่งให้ฉันหยุด จบธุระของเขา ซีลัสจึงเก็บโทรศัพท์แล้วสบถเป็นคำหยาบออกมาเป็นพรวน

“...อย่าให้เห็นว่ามายืนทำหน้าเหมือนจะตายบนนี้อีก ถ้าฉันไม่เข้ามาคงไม่ต้องบอกนะ ว่าป่านนี้เธอคงนอนหอบแฮ่กอยู่ใต้ร่างคนอื่นที่ไม่ใช่ผัว!

ทุเรศ

เก็บคำด่าของเธอไว้ด่าฉันวันหลังแล้วกัน

“...”

ปัง!

ร่างสูงเดินออกไปแล้ว...ฉันมองตามแล้วรีบพยุงกายที่ไร้แรงด้วยข้อศอกของตัวเองขึ้น เรื่องบ้าๆ ที่ฉันคิดว่าตัวเองต้องฝันไป มันตอกย้ำชัดเจนว่าฉันไม่ได้ฝัน... ฉันยังนั่งอยู่บนโซฟาจัดเสื้อผ้าตัวเองพลางเลื่อนมือมาถูปากด้วยหลังมือแล้วใช้ฝ่ามือเช็ดเลือดที่ติดอยู่ออกอีกที

ฉันร้องไห้เงียบๆ และร้องไม่หยุด... อุ้งมือทั้งสองกดดวงตาเอาไว้ พยายามห้ามความอ่อนแอที่เอ่อล้นออกมาในรูปแบบของน้ำตาเอาไว้แต่ก็ทำไม่ได้

...มันยังติดอยู่เลย... กลิ่นหอมอ่อนๆ นั่น กลิ่นที่ผสมไปด้วยความเอาแต่ใจ และแฝงความอันตรายมันยังติดอยู่ที่ปากของฉันอยู่เลย...

ฮึก...เขาจะเอายังไง ให้ทำอะไรถึงจะจบๆ กันไป

ในเมื่อเขาเหนือกว่าทุกด้านขนาดนี้ แล้วมันจะมีวิธีหยุดเขาได้มั้ย หรือว่าฉันต้องฆ่าเขา หรือฉันต้องทำแบบนั้นจริงๆ เพราะถ้าเขามีชีวิตอยู่ยังไงเขาก็ต้องย้อน กลับมารังแกกันอีกแน่ๆ จะหนีก็ทำไม่ได้ ภาระฉันเยอะแยะ และเพียงแค่คิดว่ายังไงสุดท้ายก็ต้องตกเป็นเบี้ยล่างเขาอยู่ดี ใจฉันมันก็เจ็บจนทนแทบไม่ไหว

ไหนๆ ก็เสียเวลาไปแล้ว ฉันไม่กลับไปทำงานหรอก

แผ่นหลังสั่นสะท้านอิงกับพนักพิง นั่งมองแสงไฟจากฟลอเต้นรำด้านล่างอย่างเดียวดาย ขาสองข้างยกขึ้นมา ห่อตัววาดแขนโอบกอดตัวเองเอาไว้ และนับว่านี่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันถามตัวเองว่า

ฉัน...จะทำยังไงดี

 

หรือต้องทำแบบนี้!

ซ่า...

หยาดฝนกำลังตกกระทบลงพื้น

ระดับน้ำเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เพียงอีกหนึ่งเซนฯ เห็นจะท่วมเข้ามาในร้องเท้าผ้าใบสีหม่นดำ หนึ่งมือถือร่ม หนึ่งแขนผินเบี่ยงไปกอดกระเป๋าสะพายหลัง

รอบกายฉันไม่มีใคร แน่นอน คงไม่มีคนบ้าที่ไหนมายืนตากฝนที่กำลังโหมกระหน่ำ

สองขายืนแช่อยู่นานอาการเมื่อยล้าก็มาเยี่ยมเยียน หัวใจเสียววูบเหมือนเป็นเด็กสาวอยากลองอยากเรียนรู้ทำเรื่องที่ไม่เคย ฉันคิดอยู่ว่าจะเข้าไปในโรงแรมหรูด้วยวิธีใด ทำไมวันนี้ถึงดูยากไปหมดทั้งๆ ที่วันนั้นแสนง่าย 

ร่มสีเทาอันเล็กถูกฉันโยกไปด้านหลัง เบื้องหน้าพอมองเห็นโล่งโปร่งสายตามากขึ้นจึงฝืนเพ่งแข็งกับสายฝน หรี่ตาช้อนมองดูชั้นบนสุด... ชั้นนั้น ห้องนั้น!

ฉันเม้มปากเย็นชืด สูดลมหายใจเข้าไปให้ชื่นปอด เพราะฝนตกทำให้ไอดินระเหิดระเหย ทุกอย่างมัวหม่นรวมไปทั้งหัวจิตหัวใจของฉันเอง

กายมันอ่อนล้าแต่ใจมันนำพาสรีระสูงโปร่งให้เดินหน้า เพราะฝนตกระบบความปลอดภัยที่เคยแน่นหนาเลยหละหลวม ฉันแอบเห็นพนักงานรักษาความปลอดภัยวิ่งวุ่นไปช่วยคนในคอนโดฯแห่งนี้ขนของเข้าที่ร่มฉันจึงอาศัยช่วงนี้แฝงตัวเข้าไป หุบร่มแล้ววางไว้ที่ใดสักแห่งแบบไม่จำที่ทางเพราะตอนนี้ตื่นเต้นไปหมด เดินห่อตัวก้มหน้าซ่อนดวงตาแข็งกร้าว หลบหลีกปลีกตัวจากผู้คนที่เดินมาสวนมาราวกับกลัวว่าใครจะจำหน้าได้ 

ผ่านจุดล็อบบี้มาตรงนี้เริ่มดีขึ้นหน่อย ฉันพอหายใจโล่งขึ้น เชิดหน้าคอตั้งแสยะยิ้มพลางโคลงศีรษะเหมือนวอร์มร่างกายไว้สู้กับใคร เดินมาไม่ทันไรก็ถึงลิฟต์ โชคเข้าข้างที่ไม่มีใคร ฉันเลยรีบสอดตัวเข้าไปในห้องโดยสารทรงสี่เหลี่ยมกว้างกี่เมตรคูณกี่เมตรก็ว่ากันไป ร่างไหวเพราะถูกดูดดึงขึ้นอีกครั้ง ฉันกำหมัดแน่นมากแต่ไม่รู้สึกว่าเกิดความเจ็บใดๆ ทุกอย่างที่มองเห็นล้วนแต่เป็นภาพเบลอ หัวใจเต้นกระหน่ำบางทีฉันก็เผลอกัดปากกดอาการหวั่นผวา

ฉันเวียนหัวจนเกิดความไม่เสถียรทางร่างกาย เซซ้ายเซขวาหากมีคนอยู่ในลิฟต์ด้วยคงถูกหัวเราะเยาะ แต่ไม่นานเสียงตึงก็ดังขึ้น ฉันหยุดอ่อนแอแล้วเดินออก ไป

เหมือนฝัน... มันง่าย ทั้งๆ ที่ไม่ได้บอกกับลิฟต์นี่สักหน่อยว่าจะขอมาโผล่ที่ห้องชุดนี่ ห้องชั้นบนสุดหรูที่วันนั้นฉันถูกกระชาก และผลักเข้ามาเหมือนสัตว์ไร้ค่า แต่ก็ดี...

ม่านตาใสเปิดกว้างอย่างอัตโนมัติ ร่างพ้นประตูลิฟต์ที่พามาส่งแล้วตอนนี้ฉันก็ยืนนิ่งอยู่ภายในห้องกว้าง มองไม่เห็นว่าอะไรเป็นอะไร แม้กระทั่งบาร์เหล้าที่วันนั้นเขาเดินไปเพื่อเทแอลกอฮอล์มากรอกปากฉันก็ยังฟุ้งๆ เบลอๆ

ฉันหยุดหายใจ มองรอบกายอย่างสำรวจ ทั้งห้องมืดสลัว ยังดีที่มีแสงของฟ้ายามมันบ้าคลั่งสว่างแล้วดับหายวับไม่พอยังแผดลั่นดังเปรี้ยงอยู่หลายครั้งต่อนาที

ฝนด้านนอกยังกระหน่ำตกอย่างไม่ยอมลดความรุนแรง เสียงซ่าทำให้หูพร่า น้ำสีใสเส้นเรียวเล็กไหลลงมาไม่ขาดสาย ส่งผลให้ตาฝ้าฟาง

ฉันเดินช้าๆ ไปหยุดอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ซึ่งมันกั้นด้านในกับนอก ม่านตาปะทะสระน้ำที่อยู่ด้านนอกระเบียง ฝนเม็ดเล็กตกใส่ยิ่งเพิ่มปริมาณน้ำจนล้นขอบสระ ฉันยกมือแตะทาบที่กระจกใส ลมหายใจเย็นๆ ระบายใส่กระจกจนเกิดฝ้า ปลายนิ้วแตะลงแผ่วเบาทำราวกับว่ากลัวมันจะแตกสลาย นิ้วเลื่อนลากไปมากลายเป็นเส้นตามแนวที่ขยับ เพราะห้องนี้กว้างใหญ่หรือเปล่าไม่แน่ใจ ฉันสัมผัสได้ถึงความอ้างว้างไปหมด

ละสายตาได้หันหลังกลับมายืนมองโซฟาตัวหนาที่วันนั้นเขาทุ้มฉันลงไปด้วยสายตาเลื่อนลอยเต็มทน ฉันกลั้นลมหายใจยามใบหน้าสั่นไหวเพราะกลั้นสะอื้น ลากเท้าเข้าไปหามัน พลันวางปลายนิ้วค่อยๆ ไล้ไปตามขอบบนของพนักพิงอย่างสำรวจ และก็พบว่ามันนุ่มดีเหลือเกิน

ใส่เข้ามาสิคะ อ๊า…’ 

  


มีใครต้องการสั่งหนังสือมั้ยคะ จากราคา 466 ตอนนี้ลดเหลือ 400 บาทพร้อมส่ง มีปกแจ็กเก็ตให้ด้วยค่าาาา

ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ

จอมร้ายเกี้ยวรัก



Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://bit.ly/32OtCoj

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://bit.ly/37cZpTi

You Are My Peach เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ

https://bit.ly/2rHMUPo

 

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://bit.ly/2q9frx8

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3099 Mini-fish (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:01
    รุนแรงตลอด
    #3,099
    0
  2. #3098 Mini-fish (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:55
    เจิมมมม
    #3,098
    0
  3. #2388 HaraHamoney (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:43
    เจิมมมมมม
    #2,388
    0
  4. #2387 HaraHamoney (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:43
    เจิมมมมม
    #2,387
    0
  5. #2380 HaraHamoney (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:04
    เปิดดด
    #2,380
    0
  6. #2379 Linlinlinnnn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:45
    รอๆๆๆๆๆค่าา
    #2,379
    0
  7. #616 J'june Zii Indy Exo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 14:40
    เจิม
    #616
    0
  8. #614 น้องแมว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 10:43
    สนุกกกมากเลยค่ะ เป็นนิยายยที่เราอยากจะติดตามในรอบหลายเดือนนเลยย เพราะช่วงหลังมาไม่ค่อยอ่านมาเจอเรื่องนี้สนกดี
    #614
    0