DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 6 : + DR + 05 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    5 ก.พ. 63




ก็ไม่มีอะไรน่าจำนี่ครับ เอ่อ...คือขอโทษครับ”  

แม้ไม่ได้หันไปทำตาขวางใส่แต่ผมก็ยกยิ้มให้คู่สนทนา อยู่ในวงการนักล่าสัตว์ที่สวมสูทผูกไทมาพอสมควร แม้จะเพียงเสี้ยวนาทีที่บุคคลด้านหลังเผยน้ำเสียงไม่เห็นด้วยกับการกระทำของผม ผมก็สามารถจับต้องมันและจดจำมันได้ ผมถอนลมหายใจอย่างไม่ถือสา สองมือก็ยกมันขึ้นมาจับปลายผ้า ขยี้มันลงกับเส้นผมที่เปียกจนทั่ว แววตาอ่อนแรงเพราะยังง่วงเหลือเกินมองที่ผืนน้ำซึ่งตอนนี้มันกำลังทำหน้าที่สะท้อนเงาเจ้าของผู้ดลบันดาลใช้เงินซื้อมันมาประดับ และรองรับอารมณ์ยามเจ้า ของมันโมโหแล้วเหวี่ยงอะไรสักอย่างลงสู่มัน

ผมถอนหายใจอีกครั้งราวกับลืมว่าตัวเองทำมันโคตรจะบ่อย ไม่ได้โกรธที่คนสนิทพูดแบบนั้น แต่กำลังหงุดหงิดที่ชาติจี้ได้ถูกจุด 

ไม่มีอะไรน่าจดจำงั้นเหรอ

ทั้งๆ ที่พูดกรอกหูตอนที่ตัวเองกอดฮานะแท้ๆ ว่าจงลืมผมซะ แทนที่จะยินดีที่กวางน้อยนั่นไม่ได้มาเป็นภาระในชีวิต แต่เมื่อรู้ว่าเธออยู่ได้โดยไม่กระวนกระวาย ผมกลับรู้สึกเหมือนถูกปีศาจชั่วร้ายมาดูดกลืนพลัง

วันนั้นเธอร้องไห้ แต่การที่ใครสักคนร้องไห้ไม่ได้หมายความว่าคนๆ นั้นจะอ่อนแอเสมอไป!

มีคนไม่เกลียดผมด้วยหรือไง แปลก...

แปลกจนอยากกลับไปพิสูจน์เองอีกครั้ง คราวนี้จะตั้งใจพิสูจน์ให้ดี

บอสไม่ได้น่าเกลียดนี่ครับ

งั้นก็แสดงว่าผมหล่อ

ผมยังไม่ทันได้พูดว่าบอสหล่อ

คุณชาติ!”  ผมสาดเสียงต่ำอย่างไม่จริงจังพลางค้อนตาเขียวให้กับอาการต่อปากต่อคำของคนตัวสูงด้านหลัง อยากกวนใจชาติเล่นแต่มันกลับสวนทันควัน แล้วมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย 

ขอโทษครับ เรื่องลืมบอส... ผมไม่แน่ใจ แต่เธอทำอะไรซ้ำๆ ไม่แสดงอาการหม่นเศร้าจบจากการก่อสงครามเย็น ไอ้คนช่างแซะที่ชื่อว่าชาญชาติเริ่มเล่าตามที่เขาได้รับหน้าที่ที่ผมสั่งให้ไปตามสืบว่าฮานะเป็นยังไงบ้าง และเพราะว่าตั้งใจฟังจนเกินไปเนื้อตัวผมเลยสั่นทั้งๆ ที่สภาพอากาศเวลานี้กำลังดี ไม่หนาวไม่ร้อน 

เธอไปทำงานตามตารางที่ห้างฯ งานกลางคืนก่อนหน้านั้นไม่ได้ไปทำแล้วครับ เธอไปเรียนสองวันต่อสัปดาห์เหมือนเดิม นั่งรถเมล์เหมือนเดิม กินข้าวแกงข้างทางตามเดิม แต่เมื่อคืน...

“...” ชาติหยุดไป จนผมหันหน้าไปมองผู้รายงานเรื่องกวางอวดเก่งตัวนั้น เมื่อคืนอะไร?”

เมื่อคืน...เธอซื้อเบียร์กลับขึ้นห้องด้วยครับ คือเธอไม่เคยซื้อ ผมเลยว่ามันแปลก

เหรอ... แล้วมีต่ออีกมั้ย?” เหมือนคนเคยตัว รู้ทั้งรู้ว่าคนสนิทคงหมดเรื่องเล่าแต่ก็ถามต่อ ไม่แน่ใจว่าตัวเองหวังจะฟังเรื่องฮานะหรือไม่ ผมไม่อยากยอมรับแล้วก็ต้องพยักหน้าเข้าใจเมื่อเห็นสีหน้าเรียบนิ่งของชาญชาติ

เธอ...เมาแล้วร้องเพลงครับ เสียงดังมาก...ดังจนผมที่ยืนอยู่ข้างล่างยังได้ยิน สักพักเจ้าของขึ้นไปเอ็ด เธอก็หยุด ปิดไฟ...แล้วผมก็กลับ

คนเล่าทำเสียงผ่อนคลายราวกับไปเห็นเรื่องวิเศษมา

น้ำเสียงสูงต่ำชักนำความสนใจจากผมได้เป็นอย่างดี สายตาดุดันที่เอาแต่จ้องมองเงาตัวเองบนผิวน้ำหันไปมองชาญชาติด้วยสายตาว่างเปล่าแต่จับสังเกตอาการของอีกคน เพียงเสี้ยวเดียวอีกแล้วที่ผมเห็นรอยยิ้มของเขา

ยิ้มอะไร

เปล่าครับ...

“...”

แต่เธอเก่งนะครับ ดูท่าทางเหมือนไม่มีใครเลย แต่อยู่ได้สบาย” 

คุณจะบอกว่าผมไม่เก่ง!” ผมเริ่มหาเรื่องผมรู้ตัว คนโตมาด้วยกันสัมผัสได้ถึงแววคุกรุ่นในน้ำเสียง และแววตาหงุดหงิดที่ผมสาดใส่ ชาติเลยก้มศีรษะลงแม้จะคงไว้ด้วยท่าทางเคารพกันแต่มันไร้แววหวาดหวั่น และมันดูเท่ในสายตาผมมากๆ ผู้ชายคนนี้สุขุม ตรงต่อความรู้สึก ชัดเจน ไม่อ้อมค้อม กวนตีนแต่ไม่หยาบคาย

บอสเก่งครับ ว่ายน้ำแข่งกับบอส ผมไม่เคยชนะ

ไอ้ชาติ!

ผมขอโทษครับ

“...”

พนักงานเตรียมอาหารเช้าเรียบร้อยแล้วครับบอส เชิญครับ

ชาติ...

ครับ

จากที่มองผิวน้ำคราวนี้พาสายตาเบนไปยังยอดตึกข้างเคียงราวกับว่าอยากจะซ่อนแวววูบไหวในสายตาที่ผมรู้ว่ามันกำลังเกิดจากชาติที่รู้ไต๋ผมเป็นอย่างดี ตึกนั่นมันเป็นสถานที่ที่ผมจะต้องไปนั่งปั้นหน้ายิ้มในฐานะแขกกิตติมศักดิ์ของงานประมูลการกุศลอีกไม่ช้านี้

ปลาฉลาม... ผมน่ะ เป็นปลาฉลามหรือเปล่า

“...”

หลายครั้ง ผมคิดว่าตัวเองเป็นสัตว์น้ำชนิดนั้น แต่หลังจากหนึ่งอาทิตย์ที่ผมเจอยัยโครงกระดูกนั่น ผมก็ถามตัวเองอีกครั้งว่าผมใช่ปลาฉลามจริงๆ มั้ย ทำไมสัตว์อย่างผมต้องตะกายตัวเองขึ้นไปบนบก ยอมแปลงร่างให้มีแขนขาเพื่อเดินไปล่ากวาง 

แม้ปลาฉลามจะอยากได้ของวิเศษที่ทำหายไป จำเป็นจะต้องกรีดอกเอาหัวใจกวางไปกินด้วยเหรอ

กวางที่ไม่เคยสร้างเรื่องเคืองใจอะไรให้เลย ก็แค่กวางตัวนั้นมันเดินผ่านตา แต่เป็นเพราะความงดงามไร้ที่ติของมัน ทำให้สัตว์น้ำอย่างผมอยากครอบครอง ผมมีวิธีจัดการกับมันเยอะแยะแต่ทำไมผมถึงเลือกทำแบบนั้น

ผมจะปล่อยเธอไปอยู่แล้วชาติ...

ผมพูดออกไป เหมือนสารภาพบาปแต่ไม่ใช่ เหมือนหัวใจยอมจำนนให้ความรู้สึกผิดที่ซ่อนอยู่ในอกได้ครอบงำตัวตน แต่ก็ไม่ใช่อีก

แต่ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้...เสียงทุ้มเอ่ยผะแผ่วยามนึกถึงแววตาโกรธเกลียดของฮานะที่สาดมองกัน เธอไม่ได้อยู่เหนือความรู้สึกขนาดนั้น มันยังไม่ถึงขนาดนั้นและตอนนี้ผมหยุดคิดชั่วไม่ได้อีกแล้ว ในเมื่อปลาฉลามแปลงร่างไปล่ากวางไม่ได้บ่อยๆ ปลาฉลามก็จะทำให้กวางนั่นมาอยู่กับมันใต้ทะเลลึก

ลึกจนเท้ากวางแตะไม่ถึงพื้นทราย!




ฉันไม่รู้ว่าทำไม เวลาเห็นหมาแมวจรจัดแล้วจะรู้สึกอ่อนไหวแปลกๆ มันอาจ จะเป็นเพราะว่าฉันเคยคลุกคลีกับคนที่เห็นสัตว์เล็กพวกนั้นแล้วโผเข้าหาตลอด และแม้เขาคนนั้นหายไป แต่ด้วยความเคยชิน ฉันมักจะซื้อลูกชิ้นแล้วโยนไปให้พวกมัน แบ่งพวกมันบ้างตามประสา ไม่รู้มีคนคิดอย่างฉันมั้ย นัยน์ตาหมาแมวไร้บ้านมันดูอ้างว้างมากจริงๆ

ตอนที่ฉันเป็นเด็กเคยเตะแมวโทษฐานที่มันแอบมากินข้าวเหนียวหมูย่างที่พ่อซื้อให้ เพราะฉันวางมันไว้หน้าบ้านอย่างไม่ตระหนักถึงอะไร เดินไปเข้าห้องน้ำและไม่คิดจริงๆ ว่าจะมีแมวที่ไหนมาขโมยของ ฉันจับได้คาหนังคาเขา จัดการแมวน้อยสภาพหิวโซด้วยอารมณ์โมโหที่ไม่รู้ควบคุมยังไงในเด็กวัยสิบขวบ ฉันตีมัน แมวตัวเล็กถูกฉันฟาดจนส่งเสียงร้อง พ่อที่อยู่ในบ้านวิ่งออกมาดู คนตัวสูงแววตาใจดีโผเข้าอุ้มแมวตัวน้อยที่สั่นอย่างหวาดกลัวเอาไว้ แล้วพ่อก็คุยกับฉันเสียงอ่อนโยน

 

พ่อเข้าใจ ที่ลูกทำไป เพราะลูกโมโห แล้วที่มันมาขโมยกินนั่นอาจจะเป็นเพราะว่ามันหลงทางกับพ่อแม่ก็ได้นะ มันอาจจะไม่มีพ่อแม่คอยหาให้กินหรือสั่งสอนถึงได้มาขโมยแบบนี้ แมวมันหิว แต่มันพูดไม่ได้ว่าหิว และต่อจากนี้ไป ฮานะต้องไม่รังแกสัตว์ แบ่งให้มันกินบ้าง เพราะอย่างน้อยเวลาที่ฮานะหิว ฮานะก็แค่บอกพ่อ พ่อจะหามาให้กิน

‘…’

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์พูดไม่ได้ รวมทั้งสัตว์ที่พูดได้อย่างมนุษย์ล้วนแต่รักชีวิตของมัน ที่มันทำไปเพราะมันอยากกินกันมันหิวตาย มันอุตส่าห์ทำตัวเป็นแมวขโมยเพราะไม่อยากตาย แล้วลูกไปตีมันแบบนี้ ถ้ามันตายก็แย่เลยเนอะ’  

 

พ่อไม่ตีฉันสักแอะ ไม่ว่าฉันสักคำ แต่ฉันกลับรู้สึกผิด ผิดมากที่ทำร้ายชีวิตเล็กๆ ที่ต้องการกินเพื่ออยู่เหมือนๆ กันกับทุกชีวิต

 

ใครต่อใครมันก็ต้องการใช้ชีวิต เพราะฉะนั้น ฉันไม่มีทางปลิดชีวิตยากเย็นของฉัน แม้จะอยากจบมันมากแค่ไหนก็ตาม

 

และนี่ก็เป็นหนึ่งวิธีที่ทำให้ชีวิตไร้คนข้างเคียงของฉันไม่เหงาจนเกินไป

ทำงาน

เสียงเพลงอึกทึกครึกโครมดังอัดกัน จนฉันซึ่งเป็นหนึ่งในพนักงานของสถานบันเทิงแห่งนี้ใจสั่นไปด้วย ยามเสียงตึงๆ ดังเบียดโครงเหล็กที่ห่อหุ้มหลายร้อยชีวิตในนี้ก็รู้สึกหวาดเสียวว่ามันจะรองรับแรงกระแทกไม่ได้ไปเสียทุกที เป็นแบบนี้ตั้งแต่วันแรกที่มาทำงานจวบจนตอนนี้ก็ยังไม่ชิน

แต่เฮชคลับไม่มีวันพังง่ายๆ หรอก เพราะฉันรู้ว่ามาเจ้าของทุ่มทุนสร้างมันด้วยกระดาษแทนค่ามหาศาล

อย่างที่เข้าใจ ผจก.โทรตามให้ฉันมาทำงานเหมือนเดิมเพราะคนขาด  ตอนนี้ฉันก็มาประจำการที่คลับชื่อดัง และกำลังทำหน้าที่ของตนเองอยู่

ในส่วนวีไอพีไม่ค่อยวุ่นวายและไม่เหนื่อยเท่าไร แต่ต้องระวังเรื่องมารยาทมากๆ เพราะแบบนี้แหละพนักงานเสิร์ฟของที่นี่จึงชอบตรงนี้ พวกเขาแย่งชิงออดอ้อนหัวหน้า เลียแข้งเลียขาว่าอยากทำงานในส่วนนี้โดยเฉพาะสาวๆ ซึ่งก็ไม่รู้ทำไม ฉันมักจะถูกผู้จัดการผลักไสมาทำตรงนี้บ่อยๆ นั่นเป็นเพราะฉันเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่ค่อยส่งสายตาวิงก์ๆ เรียกทิปเหมือนคนอื่นสักเท่าไร มั้ง...ฉันเดาเอา นั่นก็เพราะฉันไม่รู้สาเหตุของการถูกส่งมาทำงานตรงนี้บ่อยจริงๆ

เฮชคลับสาขานี้มีสามชั้น โซนวีไอพีของที่นี่ถูกแบ่งออกเป็นห้องๆ ประมาณสิบห้าห้อง และตั้งอยู่ที่ชั้นสองของสถานบันเทิงมีชื่อแห่งนี้ มันถูกตกแต่งและออก แบบด้วยทีมงานชื่อดัง และโซนนี้ส่วนใหญ่จะทำขึ้นเพื่อรองรับพวกลูกค้ากระเป๋าหนัก นักธุรกิจ ดารานักแสดง หรือใครก็ได้ที่มีเงินเช่า ซึ่งราคาค่าเช่าชั่วโมงหนึ่งก็ประมาณหนึ่งในสามของเงินเดือนฉันที่ได้จาก H CLUB

รถเข็นสามชั้นสีเงินวาววับขนาดเล็กที่บรรจุบรั่นดีชั้นเยี่ยม และมิกซ์เซอร์ต่าง ๆ ถูกฉันเข็นไปยังห้องลูกค้า ได้ข่าวว่าเหล้านี่นำเข้าจากเมืองนอกราคาก็ประมาณเงินเดือนของฉันที่ได้รับจากที่นี่ประมาณเกือบห้าเดือน

นึกแล้วก็ขนลุกชะมัด... หากลองมาเปรียบเทียบกัน ฉันต้องเฝ้าทำงานจนหัวแทบคะมำพื้นกว่าจะได้เงินคืนมาในแต่ละบาท แต่พวกลูกค้าวีไอพีที่เป็นเจ้าของเหล้าพวกนี้กลับกระดก และกลืนมันลงคอหายไปเพียงไม่กี่วินาที โดยไม่คิดเสียดาย แน่ละ พวกเขามีเงิน เงินหมื่นของคนรวยบางคนอาจจะเป็นเพียงเศษเงิน แต่คนธรรมดาบางคนอาจจะเป็นมูลค่ามหาศาล

กึก!

ฉันใช้ข้อมือรั้งรถเข็นสีเงินขนาดเล็กให้หยุดแล้วเอื้อมมือไปเคาะประตูห้องวีไอพีที่ได้รับมอบหมายให้มาบริการ โดยควบคุมแรงมือให้พอเหมาะติดจะแผ่วเบาและมีมารยาท ไร้สัญญาณตอบกลับมา แต่ตามหลักสูตรที่เข้าอบรมศึกษา เขาบอกว่าให้ผลักประตูเข้าไปเลย

อื้อออออออออ... ไม่นะ ทะที่รัก อื้อออ ฉันกลืนน้ำลายพยายามถอนสาย ตาออกจากภาพตรงหน้าแต่ทำไม่ได้

ความจริงแล้วนั้น ฉันเองก็ผ่านลูกค้ามามากหลากหลายพฤติกรรม ทั้งเมาและโวยวายจนพูดไม่รู้เรื่อง หรือจะเป็นพวกใจใหญ่ใจป๋าซื้ออีหนูเกรดเอมานั่งนวดแขนทั้งซ้ายทั้งขวา แต่ทว่าตอนนี้ฉันกลับตาฉันเบิกโพลงด้วยความตกใจกับเสียงหฤหรรษ์สื่อถึงความซาบซ่านนั่นทำให้เริ่มคันยุบยิบที่พวงแก้มใส ขนาดเป็นคนนอกยังควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าสองคนนั้นจะเป็นอย่างฉันมั้ย อยากจะถอยกลับ ไป แต่... ข...ขามันก้าวไม่ออก

อ๊ะ! มะไม่นะ...ฉันรีบหลุบตาลงต่ำแล้วยืนกัดปากที่แห้งผากไว้แน่น

เสียงอิ๊อ๊ะของหญิงสาวหุ่นเอสไลน์ดังคลอเสียงบดจูบจากชายร่างสูง เธอกำลังบิดเร้าเพราะถูกนวดเฟ้นหน้าอก เสียงกระเส่านั้นดังสั่นคลอนตามจังหวะการเคลื่อนมือถี่ๆ ของเธอ  หญิงสาวหุ่นสวยคนนี้กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับชายหนุ่มหุ่นหนาใหญ่ ซึ่งกอดรัดเธอแน่นจนแทบจะรวมร่างกับกันได้อยู่แล้ว มือไม้เธอไม่อยู่สุขเลยจริงๆ เธอทำเหมือนกำลังจัดการอะไรสักอย่างให้ผู้ชายที่คร่อมร่างเธออยู่

ชุดเดรสสีแดงเพลิงถูกถลกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนของหญิงสาว หน้าสวยพริ้งพราวที่เริ่มจะรู้ตัวแล้วว่ามีพนักงานเซ่อซ่าเดินโง่เข้ามาเป็นก้างขวางคอชิ้นโต... เรียวขาเธอถูกมือหนาของชายหนุ่มที่ตอนนี้ฉันยังไม่เห็นหน้าเขาดีนักวางทาบเอาไว้ พลางถูไถชอนไชขาอ่อนของหญิงสาวอย่างมันมือ

วินาทีนี้ฉันสบตากับหญิงสาวอีกคนอย่างจัง และมันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เธอตะปบมือชายหนุ่มที่กำลังสอดพุ่งตรงไปยังจุด... จุดนั้น...

ฉัน...จะเป็นบ้าตาย...

อะไรกันเนี่ย!!!”










ฝากรูปเล่มด้วยนะคะ ลดราคาอยู่เน้ออออออ จาก 466 เหลือ 400 บาท พร้อมส่งค้าบบบบบบบ


ขอฝาก E-BOOK ผลงานล่าสุดที่กำลังติดโปรโมชั่นลดราคาอยู่ สอยเลยค่ะ อย่ารอช้า อย่าลังเล ไปโหลดกานนนนนนน

คำโปรย

ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะเข้ามาในชีวิต และนึกไม่ถึงว่าหลังจากวันนั้น ชีวิตที่เป็นของฉัน จะกลายเป็นของเขา เขากักขัง ครอบครองและมอบบางอย่างให้ฉันเสพติดมันอย่างไม่รู้ตัว พอจะหนีไปหัวใจก็เจ็บปวดและรู้สึกโง่ลงทุกวันที่สมองมันเอาแต่จงรักภักดีต่อเขาที่แสนจะร้ายกาจกับฉันเพียงผู้เดียว ฉันที่ตกเป็นของเขาอย่างไม่ได้เต็มใจ และเขาที่กลายเป็นเจ้าชีวิต




ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ

Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://bit.ly/32OtCoj

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://bit.ly/37cZpTi

You Are My Peach เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ

https://bit.ly/2rHMUPo

 

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://bit.ly/2q9frx8

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก


 


 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3143 beem_7760 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 10:19
    แต่คุณฉลามคงลืมไปว่ากวางนั้นหายใจในน้ำไม่ได้
    #3,143
    0
  2. #3096 seehamat009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:18
    รออออออ
    #3,096
    0
  3. #3095 Mini-fish (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:03
    มารายงานตัว อ่านคนแรก><
    #3,095
    0
  4. #2192 petcharat13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:20
    เจิมมมม
    #2,192
    0
  5. #2191 Pannapa Boonlum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 13:02
    เจิมค๊าาาาาา
    #2,191
    0
  6. #2188 Nittaya_za (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 09:28
    เจิมมมมมม
    #2,188
    0
  7. #2185 annyangmatsa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:49
    เจิมมมมมมมมม
    #2,185
    0
  8. #2184 NAMWAN1233 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:24
    เจิมมมมมมมมมม
    #2,184
    0
  9. #2183 Orawan Jantaduang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:21
    เจิมรัวๆ อยากอ่านต่อแล้ววววว
    #2,183
    0
  10. #378 Aiw Carbon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 21:02
    เจิมม
    #378
    0
  11. #377 ไส้หมูแดง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:50
    เจิมมมมมม
    #377
    0
  12. #376 niparat_aoy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:42
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #376
    0