DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 5 : + DR + 04 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    31 ม.ค. 63






(ZEALOUS’S TALK)

เป็นไงบ้าง

(เหลือตกแต่งภายในครับ แต่ดูเหมือนจะช้าไปอีกเพราะสถานที่จัดงานเป็นเอ้าต์ดอร์ ฝนตกหนัก พายุเข้า เราเลยยังไม่จัดเตรียมหน้างาน)

คอยรายงายผลให้ผมฟังด้วยนะ ผมฝากคุณจัดการด้วย อ๋อ...ยังไม่ต้องบอกคุณแม่นะครับ ผมไม่อยากให้ท่านเครียด

สิ้นเสียงเอ่ยประโยคดังกล่าว โทรศัพท์ถูกตัดสายไปโดยยังไม่มีคำกล่าวลา แม้ปลายสายจะเป็นผู้ที่มีช่วงวัยห่างจากผมไปอย่างมากก็ตาม

เวลาเช้า ยามนี้เข็มสั้นชี้อยู่ที่เลขหกกำลังเคลื่อนตัวไปหาเลขเจ็ดอย่างอ้อยอิ่งและเชื่องช้า ดวงตะวันเปล่งแสงค่อยๆ ส่งสัญญาณให้ทุกชีวิตบนโลกรู้ว่ามันกำลังจะทำหน้าที่ของมันแล้ว ไม่นานมันจะทำหน้าที่แผดเผา ไม่นาน...ก็จะเห็นกิริยาของคนที่ไม่ต้องการมัน ยกตัวอย่างเช่น สาวสวยสักคนที่ไม่รู้ว่าแดดก่อนสามโมงเช้าน่ะมีประโยชน์แค่ไหน ถึงได้พกร่มคันเล็กเอาไว้ พอเห็นแดดก็กางออกแล้วเดินผสมไปกับคลื่นมหาชนที่ต่างขวนขวายใช้ชีวิตของพวกเขาไป และเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ผมชอบที่สุด

ร่างกายหนานอนแช่อยู่บนที่นอนสีขาวภายในเพนต์เฮ้าส์ราคาบาดหู รอบกายเงียบสงัดแต่สักพักเสียงเคลื่อนตัวของมนุษย์ ทำให้ผมเพิ่งได้รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในนี้คนเดียว

ผมชอบนอนหลับตาแล้วคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่พฤติกรรมแบบนั้นยังไม่มีโอกาสเกิดขึ้นเลยตั้งแต่วินาทีที่ผมละสายตาจากขนมหวานมีชีวิต พอกลับเข้ามาก็พบว่ากวางน้อยนัยน์ตาอุดมไปด้วยความเคียดแค้นตัวนั้นหายไปแล้ว

น่ารำคาญ... ถ้าการที่เธอหายไปอย่างไร่ร่องรอยจะทำให้ผมหงุดหงิดขนาดนี้ ผมน่าจะจับสัตว์ตัวเล็กนั่นเอาไว้ และแม้ร่างกายเธอจะสั่นเทา ผมก็จะทำตัวเป็นคนใจร้าย หาพันธนาการที่เรียกว่าโซ่มาล่ามเธอ อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าทำจริงๆ จะยังรู้สึกคาใจแบบนี้หรือเปล่า

อืมมมมม.. เสียงจากบุคคลที่สองซึ่งกำลังแสดงอาการหวั่นไหวฉุดให้สติผมหลุดออกมาจากการค้นหาคำตอบให้ตัวเอง

ผมยกมือขึ้นมารองหลังคอบนหมอนหนาอีกที จัดระดับสายตาให้ถนัดต่อการจ้องมองพฤติกรรมยั่วยวนด้านล่างตรงหว่างขา  หญิงสาวหน้าสวยกำลังช่วยให้ผมผ่อนคลาย เรือนร่างงามสลางค์ไล้เลื้อยปลุกปั่นที่ตรงนั้น เล็บยาวเปื้อนสีแดงกำลังข่วนต้นขาผมเบาๆ อย่างไว้จริตจะก้าน เธอละสายตาขึ้นจากกลางกายแล้วมองผมเหมือนพยายามจะทำให้ผมรู้สึกตรึงใจกับใบหน้างดงามนั้น

หญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ กำลังไปได้ดีในวงการแฟชั่น เธอเป็นนางแบบหน้าใหม่ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ที่ผมและเธอทำอะไรแบบนี้ด้วยกัน

เรียวปากเคลือบสีกุหลาบเข้มจัด เผยอปล่อยลิ้นเกี่ยวตวัดตรงนั้นตรงนี้ดูเหมือนเธอจะอยู่ในช่วงเวลาแสนยากลำบากเพราะเธอกดดันตัวเองที่ไม่สามารถทำให้ผมรู้สึกดีได้

ร่างบางยั่วยวนเรียก และอ้อนวอนผมมาเกือบครึ่งชั่วโมงแต่ผมนอนแน่นิ่งไม่ขยับไปไหน ไม่ใช่ว่าเธอห่วยแตก แต่เป็นเพราะผมเองนี่แหละที่ขุดอารมณ์วาบไหวขึ้นมาไม่ได้เอง

ไม่ไหวแล้ว รำคาญ!

เธอ... จะไปไหนก็ไปเถอะ!" สิ้นเสียงสั่ง ผมผลักหน้าสวยนั้นทิ้งไปให้ไกลจากจุดที่สายตามองเห็น ดึงผ้าห่มข้างตัวปกปิดช่วงกายแม้ไม่มิดแต่ก็ไม่มีอะไรโป๊แล้ว คนโดนไล่เริ่มบ่นแต่ผมก็ไม่สนใจ เวลาไม่ถึงห้านาที เสียงปิดประตูดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าผู้หญิงคนนั้นออกไปแล้ว ผมวาดมือไปหาหมอนสีฟ้าซึ่งแตกต่างจากเครื่องที่นอนสีดำที่ใช้อยู่ ณ ตอนนี้ หมอนที่เธอหนุน ผมยังไม่อนุญาตให้แม่บ้านมาดึงออกไปทำความสะอาด

เมื่อคืนนี้หลังจากที่หอบหิ้วนางแบบสุดฮอตกลับห้องมาด้วย ก็ว่าจะจัดการให้ลืมใครสักคน แต่กลับทำไม่ลง ไม่ว่าจะพยายามปลุกอารมณ์ยังไง อารมณ์อย่างว่าก็ไม่รู้ไปมุดหัวอยู่ที่ไหน  

อ๊ะ ไม่นะ...พอสักที... อย่าทำตรงนั้น

เสียงอ่อนหวานที่เจือไปด้วยความกระเส่าเร้าร้อนมันสั่นคลอนความเป็นตัวเองของผมมาหลายวัน ไม่รู้ว่าเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ว่าเวลาไหนก็ไม่เคยเอาผู้หญิงเข้ามาเป็นใหญ่อยู่แล้ว หากคราวนี้ไม่ใช่แบบนั้น มันโคตรน่าหงุดหงิดตรงที่ผมเอาแต่คิดถึงกลิ่นหอมนั่น จิตใต้สำนึกเอาแต่แหวกว่ายดำลึกถึงเสียงสะอึกสะอื้นนั่น... ผมคิดถึงแต่น้ำเสียงที่พร่ำบอกว่าเกลียดผม เธอพูดร้อยครั้งว่าอยากให้ผมตาย มันควรจะลืมแต่กลับจดจำผู้หญิงคนนั้นได้อย่างขึ้นใจ พยายามขับไล่ก็ไม่เป็นผลซ้ำยังเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้เก่งกาจหรือมีความสามารถมากพอที่จะลืมเลือนผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ไม่สามารถเป็นแขนขาคอยหาเงินหาทองให้ผมได้

ไม่ได้สวยเท่าเหล่าคนดังที่ผมเคยคั่วควง ไม่ได้สะดุดตาแต่ทว่าตรึงใจ ซึ่งก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าเพราะอะไรเหมือนกัน ยัยนั่นมีเสน่ห์อย่างประหลาด!

ผมสั่งให้คนของผมสะกดรอยตามฮานะ ยังระลึกถึงน้ำเสียงวันนั้นได้เป็นอย่างดี ผมมีสติครบถ้วน ไม่ได้ออกปากด้วยอารมณ์ไร้เหตุผล การตามดูผู้หญิงหนึ่งคนมันโคตรไร้สาระแบบบัดซบ! แต่ถ้าเธอเป็นต้นเหตุที่ก่อให้เกิดความสูญเสียทางด้านสุขภาพจิตของผมแล้วล่ะก็ หลายวันก่อนที่ผมให้คนสนิทตามไปดูชีวิตเธอหลังจากที่เดินหลงเข้ามาในชีวิตผม เธอคนนั้นจะเป็นเช่นไรบ้างจึงไม่ใช่เรื่องไร้สาระ!

และก็เพิ่งรับรู้ว่า วันเกิดของเธอผ่านไปไม่กี่วัน

ผมดีดตัวขึ้น ใช้ปลายเท้าสะบัดผ้าห่มที่ติดกายลุกจากเตียงขนาดใหญ่ เอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวมาพันท่อนล่างเอาไว้ และไม่ลืมที่จะหยิบเอาซองบุหรี่ ซึ่งนี่...ก็เป็นซองที่สามแล้วถ้านับจากเมื่อวานตอนบ่ายๆ

ใช่! ซองที่สาม... ผมสูบจัดขนาดนี้ เป็นเพราะผู้หญิงบ้าที่กล้าปฏิเสธมื้อเช้าที่ผมอุตส่าห์บอกให้ห้องอาหารของโรมแรมทำขึ้นมา ฮานะคงไม่รู้ว่าผมปลุกเชฟที่เพิ่งได้นอนไม่ถึงสามชั่วโมงมาปรุงอาหารให้เธอ วันนั้นมีประชุมเช้า ผู้ถือหุ้นรายเก่าออกลายงี่เง่าอยากขึ้นมาแทนที่ก็เลยมีปัญหายืดเยื้อ เพราะถ้าหากไม่เป็นเช่นนั้น คงได้กักขังขนมหวานนั่นไม่ให้ไปไหน

ผมยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ แล้วดูดเอาสารเสพติดที่อัดอยู่ในกระดาษไร้ประโยชน์เข้าปอด ควันสีเทาพวยพุ่งออกทางจมูกและปากพร้อมกัน มันลอยค้างอยู่กลางอากาศไม่นานก็ตีขยายเป็นวงกว้าง เมื่อควันระลอกที่สองถูกเป่าออกมา บางครั้งก็ไม่ชอบที่ห้องเหม็นบุหรี่ วันไหนอารมณ์ดี ผมจะยืนสูบที่นอกระเบียง หากวันใดเหน็ดเหนื่อยจากงาน เห็นว่านิโคตินอัดแท่งนอนแอ้งแม้งตรงไหน ก็จับจุดไฟยัดใส่ปากมันซะตรงนั้น

ผมนอนไม่หลับมาเป็นอาทิตย์จนขอบตาคล้ำเหมือนเจ้าหมีลายขาวดำนำเข้าจากจีน ไม่ว่าจะออกกำลังกายอย่างหนักหรือกินเหล้ากับเพื่อนเมามายสภาพยิ่งกว่าสุนัขขี้เรื้อนคลานกลับบ้านทุกวัน แต่ฮานะก็เล่นงานผมจนทำมาหาได้อย่างไร้ประสิทธิภาพ

ปึก!   

เดินใช้นิ้วคีบบุหรี่ไปทั่วเหมือนหนูติดจั่น ปลายเท้าเหยียบสัมผัสกล่องถุงยางอนามัยที่ไม่ได้ใช้แล้วก็หงุดหงิด เลยแตะมันจนเจ้ากล่องสีหวานแหวนที่ว่านั่นถลาไปซุกตัวอยู่ที่มุมห้อง ผมเปลี่ยนจุดสนใจใหม่ เลื่อนสายตามองตู้เย็นเพื่อหาน้ำมาบรรเทาอาการคอแห้ง

ผลักปิดประตูตู้เย็นแผ่วเบาหลังจากที่หยิบขวดน้ำแร่ราคาแพงออกมา ยกเครื่องดื่มที่ว่าจ่อที่ริมฝีปากแดงคล้ำ  และดื่มมันทีเดียวหมดขวดก่อนจะทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ใส่ใจ

มะเร็งอัดก้อนที่อยู่ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางถูกอวัยวะดังกล่าวขยับเคาะเถาที่มอดไหม้ใส่ถาดเขี่ยคริสตัลสีใส ผมกำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะกินเบียร์ดีมั้ย แต่ให้ตายเถอะ ทุกครั้งที่คิดอะไร ภาพร่างกายเปล่าเปลือยของเธอคนนั้นก็มักแทรกตัวเข้ามาราวกับเป็นคลื่นทำลายระบบประสาท

ฮานะตามหลอกหลอนผมไม่เว้นแม้กระทั่งตอนเข้าห้องน้ำ แล้วผมก็ทำเรื่องน่าอายโดยการหลับตานึกถึงใบหน้าคนปากดีนั่น ใช้มันบรรเทาอาการปวดหนึบที่กลางกาย ใช้เสียงก่นด่านั่นช่วยตัวเองหลายๆ รอบได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

จะบอกว่าหลงเสน่ห์คนปากดีพรรค์นั้นก็คิดว่าไม่น่าใช่ ครั้นคิดว่าเกลียดจนไม่สามารถลบเลือนหายไปก็ไม่ใช่อีก

ฮานะ... ฮานะ อิษราย์

สายตาเธอเหม่นเศร้า ผมมองเธอ ผมรู้สึกว่าเห็นตัวเอง  


สายตาเธอเหม่นเศร้า ผมมองเธอ ผมรู้สึกว่าเห็นตัวเอง

ทายาทเศรษฐ์นีอันดับต้นๆ ของประเทศ เขาหล่อและเหลือร้ายนี่คือสมญานามที่นักข่าวสายสังคมตั้งให้ และใช้เรียกผม

อสังหาริมทรัพย์สุดหรูที่ผมอาศัยอยู่ตอนนี้ว่าราคาแพงยากต่อการครอบครองแล้ว แต่ผมกลับมีมากกว่านั้น ที่ดินราคาหลักสิบล้านหลายแปลง เป็นเจ้าของสถานบันเทิงกว่าห้าแห่งในประเทศ ไหนจะธุรกิจยิบย่อยที่ทำขึ้นเพื่อขยับขยายความยิ่ง ใหญ่ไว้อีก

ไม่แน่ใจว่าโชคเข้าข้างหรือเปล่า เพราะทันทีทันที่เรียนจบ ก็สามารถขึ้นมานั่งอยู่บนบังเหียนควบคุมผู้คนในตำแหน่งน้อยใหญ่ซึ่งพวกเขาต่างระดมสมองหาหนทางเพื่อให้ธุรกิจของผมอู้ฟู่ขนาดนี้ได้อย่างอยู่หมัด  

ผมจะไม่พูดว่าเพราะสิ่งที่ผมมี ผมจึงไม่จำเป็นต้องลำบากหา แค่นั่งอยู่เฉยๆ เงินก็ลอยข้ามหัวข้ามหางมาวางตรงหน้า ไม่ใช่หรอก คนเรา...ยิ่งมีเท่าไรก็เหมือนไม่พอ มันยิ่งต้องหามาเพิ่ม

เงินมันหอมหวานน่าครอบครอง แล้วมันก็เหม็นเน่าคล้ายเชื้อโรคในบ่อสะสมของเสีย น่าขยะแขยงในคราวเดียวกัน

 

อยากได้คืนมั้ยล่ะ...

...

ทำตามที่ฉันบอกสิ

 หัวสมองหวนคิดไปยังบทสนทนาที่ส่อให้เห็นว่าผมต้องทำอะไรบางอย่าง เพื่อแลกของสิ่งนั้นให้กลับคืนมายังก้องในห้วงความจำ

ของสำคัญบางอย่าง แม้อยากจะใช้เงินที่หามาทั้งชีวิตแลกกับมันก็ทำไม่ได้ และน่าตลกตรงที่ข้อแลกเปลี่ยนเลวทรามนั่น มันจะกระชากบางอย่างที่สำคัญมากสำหรับใครอีกคนมาอย่างง่ายดาย

Rrrrrrr…

อาการสั่นรวมถึงเสียงแผดร้องของเครื่องมือสื่อสารที่ซ่อนตัวอยู่ที่ใดสักแห่งบนเครื่องรองรับร่างขนาดใหญ่ เชิญชวนผมเดินมาควานมือหามัน จากที่เคยวางมือถือไว้บนโต๊ะโคมไฟใกล้เตียงเสมอก็ต้องปล่อยให้อะไรเดิมๆ ที่เคยเป็นระเบียบ มันเริ่มสะเปะสะปะ

หมับ!

อืม

(ขอเข้าไปนะครับ)

อืม

จบการอนุญาตก็ตรงไปยังวอล์กอินโคลเซ็ต เดินผ่านบรรดาเสื้อผ้าที่ห้องเสื้อเจ้าประจำส่งคอลเลคชันใหม่มาให้โดยที่ไม่ต้องลำบากไปดูเองให้วุ่นวาย ถึงหน้ากระจกบานใหญ่ก็จัดการดึงผ้าขนหนูผืนนุ่มออกจากตัว มันหลุดไปกองที่พื้นอย่างง่ายดายเพราะสภาพผิวที่ได้รับการบำรุงอย่างดีตลอดมาจนนุ่มลื่น และสุขภาพดีอำนวยความสะดวกให้มัน ผมเดินล่อนจ้อนไปคว้ากางกางว่ายน้ำมาสวม

 

อ๊ะ... อย่า... อย่าถอด ฮึก!

 

อ๊ะ แม่งเอ้ยยยยย!

มันหงุดหงิดจนรู้สึกเหมือนกำลังใกล้บ้า ผมยกมือขึ้นกุมขมับ หลับตาเอาไว้แล้วพยายามข่มเสียงครางแสนแผ่วนั่นลง ทำให้เสียงขอร้องอ้อนวอนที่ดังกึกก้องอยู่ ณ ตอนนี้หายไปสักที เป็นอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเสียงฝีเท้าจากคนคุ้นเคยดังเข้ามาเรื่อยๆ และก่อนจะถูกอีกฝ่ายทักท้วงว่าผมเป็นอะไร ผมรีบตั้งสติ พรูลมหายใจ หมุนตัวออกจากห้องแต่งตัวผ่านร่างสูงสมส่วนที่ยืนเอามือกุมกันเสมือนเกิดมาก็ยืนเป็นอยู่ท่าเดียว!

รีแล็กซ์เถอะคุณชาติ!

ระหว่างที่พาร่างกายสูงใหญ่กว่าเดินผ่านชายหนุ่มที่ทำงานด้วยกันมาครบสิบปีเต็มไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมยกหลังมือขึ้นตบที่อกกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำมีเนกไทสีเข้าสูทเป็นโทนเดียวกันเป็นการหยอกล้อเจ้าหน้านิ่งนี่สองสามที หากอยู่กันสองคนกับเขา ผมไม่ค่อยเครียดเท่าไร มีแต่ชาญชาติเท่านั้นแหละสตตาฟหน้า แสดงแต่อารมณ์เรียบนิ่งอย่างเดียว

สามโมงมีประชุมครับ บ่ายโมงไปงานเปิดตัวคอลเลคชันใหม่ของคุณหลุยส์ ตอนเย็นมีนัดทานข้าวกับคุณพากร สี่ทุ่มมี...

ตู้มมมมมมมม!

ระหว่างที่ฟังมือขวาที่เป็นทั้งเลขา และผู้ช่วยที่รู้ใจที่สุดรายงานว่าวันนี้ผมต้องทำอะไรบ้าง มันยังไม่ถึงงานตอนสี่ทุ่มด้วยซ้ำผมก็เดินออกมาที่นอกระเบียง จัด การพุ่งตัวลงสระน้ำลึกสองเมตร ดำดิ่งและพุ่งตัวแหวกว่ายด้วยความเร็วพร้อมท้วงท่าสง่างามตามที่ร่ำเรียนมา

แขนยาวจ้วงสายน้ำสะอาด ร่างกายก็ทะยานไปข้างหน้าในสระยาวแค่ไม่กี่เมตร และผมว่ายไวจนตอนนี้หมุนตัวครบสามรอบแล้ว

บางครั้ง... มันแค่บางครั้งที่ผมคิดว่าตัวเองนั่นเหมือนปลาฉลาม

เพราะฉลามเป็นสัตว์ที่ต้องว่ายน้ำอยู่ตลอดเวลา แล้วไอ้ที่คุณชาติพล่ามออก มาอยู่หยกๆ นั่นละ ที่ทำให้ผมคิดว่าปลาฉลามคล้ายกับผมเหลือเกิน

ปลาฉลามต้องว่ายตลอดเวลา หยุดว่ายเมื่อไหร่ ตายทันที!

ชีวิตผมต้องเดินต่อไป ผมมาไกลขนาดนี้ จะไม่มีอะไรมาทำให้ผมหยุดมือได้ แม้เรื่องที่ผมจะกระทำนั้นแสนอุบาทว์ เลวชาติจนนรกไม่เปิดโอกาสให้ลงไปชดใช้เวรกรรมยังไง จะคร่าลมหายใจใครที่ไหน คำว่าสงสารเห็นใจจะไม่เกิดขึ้นกับใจของผม

ซ่า...

เมื่อใบหน้าโผล่ขึ้นจากน้ำก็ตีขาไปเกาะที่ขอบสระ ช่วงเวลาที่ตัวขึ้นจากน้ำ ผมใช้ฝ่ามือหนาเป็นที่รองรับร่างสูงใหญ่ของตนเองเอาไว้ นั่งลงที่ขอบและยังหย่อนขาลงน้ำ ไม่นาน...ผ้าผืนสีขาวขนาดใหญ่ก็ถูกมนุษย์หินยื่นให้

สี่ทุ่ม...นวดตัวที่ยูบีเนเทอรัลสปาครับ

ฮาๆ ผมขำจนสำลัก เมื่อชาญชาติตามมาทำมิสชันของตนให้สำเร็จ แววตาอ่อนล้าเพราะอดนอนตวัดมองคนสนิท ร่างสูงในชุดสีดำยืนอยู่ห่างๆ อย่างเงียบๆ เชื่อเถอะว่าไอ้มนุษย์ที่กำลังก้มหน้าซ่อนสายตาดุของมันไว้นั่นเคยต่อยกับผมครั้งหนึ่ง แต่ก็เป็นตอนมัธยม ซึ่งมันนานมากๆ และตอนนั้นชาติยังไม่ได้มาเป็นลูกน้องผมด้วย

กินข้าวแล้วเหรอ

เรียบร้อยแล้วครับ ของบอสผมเตรียมไว้แล้ว

แล้วเรื่องนั้นล่ะ

“...”

เป็นไงบ้าง

เหมือนเดิมครับ

เธอลืมผมแล้วเหรอ

ก็ไม่มีอะไรน่าจำนี่ครับ เอ่อ...คือขอโทษครับ”  



 



ฝากนิยายหน่อยยจ้าาาา มันเหลือไม่กี่เล่ม แพทลดเหลือ 400 มาเด้อใครอยากเก็บเล่มไว้อ่านยาว ๆ แต่ถ้าไม่ชอบรูปเล่ม ฝากอุดหนุนในแบบอีบุ๊คด้วยนะจ๊ะพ่อจ๋าแม่จ๋าาาาา 




ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ

Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://bit.ly/32OtCoj

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://bit.ly/37cZpTi

You Are My Peach เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ

https://bit.ly/2rHMUPo

 

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://bit.ly/2q9frx8

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก



  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3093 Mini-fish (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:00
    หายไปเกือบหนึ่งอาทิตย์เลย
    #3,093
    0
  2. #3092 Napasishappy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 00:26
    รอนะคะ
    #3,092
    0
  3. #3091 boubouuuuu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 19:26
    รออออน้าาาา
    #3,091
    0
  4. #3090 Mini-fish (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 11:31
    เจิมมมมม
    #3,090
    0
  5. #2162 janeBJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 19:14
    เจิมมมมมมมม
    #2,162
    0
  6. #2161 Praew1341 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 18:05
    เจิมมมมม
    #2,161
    0
  7. #2160 annyangmatsa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 17:53
    เจิมมมม
    #2,160
    0
  8. #2159 Miyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 17:38
    รอค่าาาา
    #2,159
    0
  9. #2157 mind_md1995 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 15:32
    เจิมมมมมมม
    #2,157
    0
  10. #2156 Beebom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 14:18
    เจิมมมมมม
    #2,156
    0
  11. #2155 Pannapa Boonlum (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 13:03
    เจิมมมมมม
    #2,155
    0
  12. #2154 Praew1341 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 08:53
    เจิมมม
    #2,154
    0
  13. #2149 Jomjam_nb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:47
    เจิมรัววๆ
    #2,149
    0
  14. #2148 Nittaya_za (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:45
    เจิมมมมมมมๆๆๆ
    #2,148
    0
  15. #2147 Praew1341 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:17
    เจิมมมม
    #2,147
    0
  16. #2146 Orawan Jantaduang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:02
    เจิมๆๆๆๆๆรอๆๆๆๆ
    #2,146
    0
  17. #238 monjubjub (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 12:56
    เจิมอิอิ
    #238
    0
  18. #237 monjubjub (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 12:55
    เจิมอิอิ
    #237
    0
  19. #236 Sukanya Soda (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 12:53
    เจิมๆๆๆๆๆ
    #236
    0
  20. #235 Sukanya Soda (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 12:52
    โห..จัยร้ายอะมาเรวๆน้าเจิมๆๆๆๆๆๆๆ0
    #235
    0