DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 18 : + DR + 17 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    21 ก.ย. 63



เขาขยับ โถมสิ่งนั้นใส่ฉันอย่างไม่มีท่าทีว่าจะเหนื่อย

และอาการอ่อนล้าส่งผลให้สติเริ่มเลือนลอย ฉันพยายามยกเปลือกตาเพื่อข่มใจไม่ให้หลับ ฉันเหนื่อยและหวาดกลัวจนหายใจเข้าออกไม่เป็น ไม่อยากหมดสติตอนนี้แต่แขนขามันเปลี้ยลง ไม่ให้กำลังอกกำลังใจเข้าของมันเลย

ฉันเสมองไปอีกทางอย่างยอมจำนน ร่างกายไหวติงเล็กน้อยตามจังหวะที่เสือร้ายตะกละทารุณกรรมกัน

ทว่า...

ลมหายใจกลับมีพลังงานส่งให้มีเรี่ยวแรงอีกครั้ง ดวงตาที่กำลังจะดับลงกลับเบิกกว้างขยายใหญ่ เพ่งมองของที่คิดว่ามันกำลังให้ชีวิตใหม่แก่ฉันครั้งแล้วครั้งเล่า

และ...

ฉึก!!!

อ๊ากกกกกก เสียงร้องที่ถ่ายทอดความเจ็บแสบดังขึ้นจนลั่นห้อง ฉันลนลานเหมือนคนหนีตาย รีบคลานลงจากเตียงด้วยความร้อนใจ ไม่คิดจะหันไปชายตาแลผู้ชายที่ร่ำร้องอยู่บนเตียงด้วยน้ำเสียงแทบขาดใจตายให้เสียเวลา

สมองอื้ออึงของฉันสั่งงานให้ทำการออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

โอ๊ยยยยยย...ในขณะที่ฉันไม่รู้จะเริ่มหนีออกไปยังไง ซีลัสก็ร้องขึ้นมา และเพราะเขาอยู่ใกล้สายตา ฉันอดไม่ได้ก็เลยมอง

ซีลัสกำลังนอนหันหลังแล้วคว่ำหน้าจมหมอน ปากร้องครางพลางยกมือหนากุมหัวไหล่ที่เต็มไปด้วย 'เลือด' สีแดงสด ฉันบิดยิ้ม ขณะเดียวกันเนื้อตัวก็สั่นไปหมด

เกิดอะไรขึ้นกับเขาน่ะเหรอ... 

ในวินาทีสุดท้ายที่ฉันเกือบจะเสียท่าให้เขาอีกหน สายตาอันแสนเลือนรางพลันเบิกกว้างขึ้นมาอย่างมีพลังอีกครั้ง 

ฉันที่กำลังจะยอมจำนนต่อชีวิตกลับมีความหวังขึ้นมาทันที รีบใช้ความเรียวยาวของแขนตัวเองให้เป็นประโยชน์พยายามเอื้อมมือไปคว้าเอาปากกาที่วางอยู่แถวหัวเตียง คว้ามาได้ก็เหวี่ยงแขน จัดการแทงมันลงไปที่ไหล่กว้างและหนานั่นสุดแรงไม่คิดด้วยซ้ำว่าแรงบ้าของฉันจะสามารถทำให้ปากกาจมลงกับไหล่เขาจนสามารถเอาเลือดชั่วของเขาออกมาได้

เขาก็คงจะเจ็บปวดมากๆ แต่มันก็แค่นั้น เจ็บทางกายรักษาไม่กี่วัน แต่เจ็บทางใจ...ต้องใช้วันเวลานานแค่ไหนถึงจะไม่รู้สึกอะไรแล้ว

สมควร! ฉันซ้ำเติมเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน พยายามเกร็งเรียวขาซึ่งน้ำบ้าๆ นั่นยังคงไหลย้อนลงมาเลอะจนน่าขยะแขยงเสียจนนึกอยากจะอาบน้ำชำระคราบพวกมันสักสิบชั่วโมง ฉันเดินกะเผลกไปทั่วห้องเพื่อหาเสื้อของตัวเอง พบแล้วแต่กลับต้องผิดหวังเพราะมันขาดจนสวมใส่ต่อไปไม่ได้

หมับ!

เลยถือวิสาสะคว้าเสื้อของคนตัวโตกว่ามาครอบครองแล้วสวมใส่ทั้งๆ  ที่ไม่ได้ใส่บราเซียร์  ทั้งใส่ไปด้วยและมองไปที่คนตัวโตกว่าที่นอนคว่ำหน้ากุมไหล่หนาอย่างหวาดระแวง

โอ๊ยยย เขาระบายเสียงร้องอีกแล้วแต่ว่าคราวนี้แผ่วเบาว่าครั้งแรก ทั้งห้องเงียบฉี่... อยู่ดีๆ ข้อความนั่นนี่มากมายก็หลั่งไหลเต็มหัวฉันไปหมด

เขาเองก็คงจะมีเพื่อนหรือคนรู้จักเยอะ ถ้าเขารักตัวกลัวตาย... ก็คงจะฉลาดมากพอที่จะหยิบโทรศัพท์แล้วโทรหาใครสักคนเพื่อขอความช่วยเหลือนะ

ฉันคิดแทนเขาเป็นฉาก ควรจะหมุนตัวเดินคนชั่วอย่างเขาไปได้แล้วแต่ก็ไม่ทำ หัวไหล่ที่ชุ่มไปด้วยเลือดมันสะกดเท้าฉันเอาไว้

ทำไมเลือดถึงทะลักออกจากตัวมากมายขนาดนั้น

ฉันยืนนิ่ง มองดูคนตัวโตที่นอนหายใจหอบอยู่กลางที่นอน เริ่มสองจิตสองใจ...เริ่มตะหนักขึ้นมาว่าฉันควรทำยังไงดี

อื้ออออ เจ็บ... เสียงเขาแผ่วเบาและขาดเป็นห้วงๆ

เขาเจ็บมากเหรอ...’ 

ภาพเหตุการณ์ที่ฉันฆ่าเขาในฝัน สลับหลอกหลอนกันในตอนนี้

ในฝันน่ะ... ตอนที่ฉันเดินออกมาจากเขา แล้วได้มองเขาในวินาทีสุดท้ายฉันเสียใจมากไม่ใช่หรือไง แล้วหากฉันเดินออกไปตอนนี้ ฉันจะรู้สึกแบบนั้นมั้ย จะรู้สึกเหมือนโลกมันแคบลงราวกับถูกขังอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆ หรือเปล่า

แต่โดนแค่นี้ก็ไม่น่าตายหรอกนะ ฉันก็ไม่ได้ลากเขาออกไปโยนทิ้งที่สระน้ำด้านนอกสักหน่อย ช่างเขาเถอะ ส่งกำลังใจให้ตนเอง พลางยื้อๆ ยุดๆ ร่างตัวเองอยู่พักเดียวเท่านั้นก็หมุนร่างหันหลังตั้งหน้าเดินออกไปอย่างมั่นอกมั่นใจ

แค่กๆ เจ็บ อื้ออออ

กำลังจะเดินออกไปอยู่แล้วแท้ๆ แต่ดันมาสะดุดเสียงร้องของเสือร้ายซะงั้น ฉันหันหน้าไปมองคนตัวโตที่โดนปากกาแทง  นอนคุดคู้ร้องด้วยความเจ็บ  แผลเล็กนิดเดียวร้องเหมือนใครเอามีดมาฟัน 

ชั่งใจอยู่นานจึงได้ตัดสินใจก้าวขาเข้าไปหาเขาแล้วยืนพิจารณาดูว่าซีลัสแสดงละครหรือว่าเขาเจ็บจริงๆ

แต่ก็ต้องยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะอีกคนหน้าซีดจนขาวไปหมด ร่างสูงหนาทำหน้าตาเหยเกเหมือนเขาจะเจ็บมาก ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ คนที่บิดงอร่างกายอีกประ มาณสองสามก้าว พลางเอื้อมมือไปแตะคนผิวขาว ในที่สุด ฉันก็ต้องชักมือกลับ ไม่ใช่เพราะเขาตัวร้อน  แต่เป็นร่างสูงหนาที่พลิกตัวไปมาสั่นจนฉันตกใจ

ทำไมถึงสั่นขนาดนี้ล่ะ!

คุณ... เป็นอะไรอะ!ฉันวางเข่าไว้บนที่นอนหนึ่งข้าง แล้วโน้มหน้าถามเขาเสียงแหบพร่า เพราะยังไม่ตัดสินใจว่าจะเอายังไง เลยมองคนตัวใหญ่สลับกับประตูไปมา พักเดียวก็ถอยหลังกลับมายืนเม้มปาก ขบคิดจนหัวจะระเบิดว่าจะเอายังไงดี จะหนีหรือจะอยู่!

คุณ ที่นี่มีกล่องยามั้ย ยาทำแผลน่ะมีมั้ย ฮะ...บอกฉันซิเดี๋ยวไปเอามาให้ท้ายที่สุด... คนๆ นี้ก็ได้ย้ำใส่สมองของฉันซ้ำๆ ว่าเขาคือผู้ชนะ

ไม่แน่ใจว่าเป็นคนอ่อนไหวหรือใจดีกันแน่ ทั้งๆ ที่เขาหมดโอกาสทำร้ายฉันแล้ว ฉันเอาตัวรอดได้แล้ว แต่ฉันกลับทำร้ายสิ่งที่พยายามมาตลอดโดยการเดินเข้าหาเขาเองอีกครั้ง สองมือส่งแรงเขย่า พยายามสื่อสารกับเขาที่เอาแต่นอนหลับตากลิ้งไปมาอยู่บนเตียง

“...เวรเอ๊ย จะไปไหนก็ไปเลยนะ เขาตะคอกใส่พลางทำหน้ายุ่ง

ฉันกำลังจะช่วยคุณนะ ดูเลือดคุณสิ มัน...ม..มันไม่หยุดไหลเลย”  ฉันพยายามบอกตามสิ่งที่เห็น  เริ่มสับสนว่ากลิ่นเลือดที่เริ่มสัมผัสได้นี่ของใคร  ของซีลัส หรือมาจากริมฝีปากที่ปริแตกของตัวเอง

หุบปาก แล้วออกไปซะ ถึงแม้จะเจ็บจนหน้าซีดแต่เขาก็ยังพ่นคำพูดร้ายกาจออกมาได้ สุดท้ายคนที่หน้าชาก็คือฉัน แต่ว่าฉันไม่ได้มีจิตใจอำมหิตผิดมนุษย์อย่างเขานะที่จะทำคนอื่นแล้วไม่ขอโทษ และถึงแม้ว่าจะไม่ใช่คำพูดแต่อยู่ช่วยทำแผลหรือพาเขาไปโรงพยาบาลก็ยังดี 

ฉันกัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดจากการถูกกระทำย่ำยี เริ่มเดินไปมาทั่วห้อง เสียงมือบางรื้อค้นข้าวของอย่างไม่กลัวว่าเจ้าของห้องจะไม่พอใจหรือเปล่า เขาไม่มีปัญญาลุกขึ้นมาฆ่าฉันได้หรอกมั้ง! เล่นตัวสั่นปากซีดซะขนาดนั้น!

อยู่ไหน คุณก็บอกฉันสักทีซิ จะได้หาเจอ เดี๋ยวเลือดก็ไหลท่วมตัวคุณตายหรอก!! ไม่รู้เลยว่าเวลากลัวตัวเองจะพูดเก่งขนาดนี้ ทั้งตอนที่ไข่ตุ๋นโดนรถชนฉันก็พูดไม่หยุด แถมชอบออกตัว ใช้หัวคิดเอาเอง ตอนนี้ก็เช่นกัน ฉันเกิดอาการร้อนรนทั้งสีหน้าและท่าทาง มองดูอีกคนที่นอนงออย่างต้องการคำตอบ

อยู่ไหน ซีลัส..ถามไป รื้นค้นของไป ผุดลุกผุดนั่ง สมองสั่งให้ร่างกายกดความเจ็บร้าวไว้ชั่วคราวได้อย่างอัศจรรย์

“x! ปากดีนัก! เพราะเธอไม่ใช่หรือไง ฉันถึงต้องมาเป็นแบบนี้ เขาโยนความผิดให้ฉันอย่างหน้าไม่อาย

คุณนั่นแหละอย่ามาปากดีขึ้นเสียงใส่ฉันนะ ที่คุณเจ็บแบบนี้เพราะใคร เพราะคุณทำตัวเองต่างหากต่างคนต่างดื้อรั้น ต่างฝ่ายก็ต่างไม่ยอมกัน แล้วไม่จำเป็นต้องประนีประนอมเพราะทั้งฉันและเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันหันไปเถียงกับเขาแต่มือไม่หยุดรื้อของ!

ตุบบบบบ!

ออกไปให้พ้น

 

ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ ซื้อผ่าน Seller Link แพทจะมีกำลังใจและค่าเลี้ยงดูลูกสมุนเพิ่มขึ้น ขอบพระคุณนักอ่านล่วงหน้านะก๊ะ เลิ้บ

Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODg1MjUwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiODMzMTEiO30

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODg1MjUwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjc5NDUiO30

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODg1MjUwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTQxMTIiO30

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODg1MjUwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjEyMTMiO30

 

จอมร้ายเกี้ยวรัก




แนะนำให้อ่านทั้งจูบขังรักและจูบซ่อนรักเลยนะคะ นางเป็นเซ็ตเดียวกันค่ะ

ซื้อจูบขังรักกดลิ้งค์นี้เลยนะคะ +





จูบซ่อนรักเป็นเรื่องราวสั้น ๆ ของน้องสาวอุ่นอรุณ นั่นก็คืออ้อมตะวันนะคะ

ซื้อจูบซ่อนรักกดลิ้งค์นี้เลยนะคะ +

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODg1MjUwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIzMjA5Ijt9

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3130 seehamat009 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 23:17
    ซาดิสม์ทั้งคู่5555
    #3,130
    0
  2. #2734 โง่เง่าเต่าตุ้น (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 23:29
    เจิมมม รอลุ้นยุนะ
    #2,734
    0
  3. #1508 พุงพะโล้ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 21:45
    เจิมมมมม เริ่มจะมันแล้วสิ

    #1,508
    0