DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 11 : + DR + 10 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    20 ก.พ. 63



เวลาต่อมา

ฉันทำทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว แต่ยังกลับไม่ได้เพราะยังมีอีกหนึ่งหน้าที่ต้องสะสาง ฉันพยายามใช้มือหมุนลูกบิดเพื่อเปิดประตูอีกห้องหนึ่งซึ่งคิดว่าต้องเป็นห้องนอนแต่เปิดยังไงก็เปิดไม่ออก

'หรือว่าคุณลูกค้าจะอยู่ในห้อง ไม่สิ ไม่นะ ถ้าคุณลูกค้าเห็นฉันนั่งเล่นบนโซฟาต้องไม่พอใจแน่ฉันวุ่นวายกับความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองไม่เลิก จากนั้นก็เดินวนไปวนมาหน้าห้องนอนอย่างร้อนใจ

พรึบ...

ลุกลี้ลุกลนและมองตามเมื่อรู้สึกว่าเห็นอะไรแวบๆ ผ่านหน้า  ฉันเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัยเมื่อเห็นกระดาษโพสต์อิตสีฟ้าอ่อนลอยผ่านออกมาทางช่องแคบของประตูห้อง แน่นอน มันยืนยันว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ในห้อง และแน่นอน คนในนั้นต้องเป็นเจ้าของโพสต์อิตนี้แน่ ฉันย่อร่างคุกเข่าลง จับกระดาษแผ่นดังกล่าวขึ้นมาอ่านด้วยหัวใจที่เต้นตุบตับอย่างตื่นเต้น

 

ขอบใจมากๆ

 

ความกังวลคลายตัวออกมาพร้อมกับการถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก ฉันคลี่ยิ้มให้กับคนในห้องอย่างสดใส แม้ว่าจะไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นใครก็ตาม รู้สึกแปลกมากๆ นะ ที่ลูกค้าทำอะไรประหลาดแบบนี้ แล้วก็ไม่รู้อะไรดลใจ ฉันคว้าเจ้ากระดาษสีอ่อนขึ้นมาได้ก็เขียนตอบกลับไป จัดการสอดข้อความซึ่งเขียนฝากใส่กระดาษ ส่งคืนให้เจ้าของ

 

ออกมาได้มั้ยคะ ยังไม่ได้ทำในห้องเลย

 

พรึ่บ...

แต่ต่อจากนั้นไม่ถึงนาที กระดาษแผ่นใหม่ก็ถูกส่งออกมา จากสัญชาตญาณเห็นท่าว่าจะนานฉันเลยนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น แล้วยิ้มระรื่นออกมาเหมือนเด็กน้อยเจอเพื่อนใหม่

 

ไม่ต้องหรอก

จะดีเหรอคะ แต่ส่วนด้านนอกทำให้หมดแล้วนะคะ

อืม ขอบคุณมาก...

 

ข้อความแรกเป็นของฉัน ส่วนข้อความที่สองเป็นเจ้าของห้องนี่ที่เขียนส่งมา ลายมือก็มีระเบียบน่ารักดี แต่ในขณะที่คิดก็ดึงตัวเองออกจากสิ่งที่กำลังเผลอใจ เปรยไปหลายหนแล้วว่าเป็นคนโชคร้าย การนั่งอยู่ตรงนี้อาจเป็นเหตุการณ์ไม่น่าไว้ใจเหตุการณ์หนึ่งก็ได้นะ กำลังจะเขียนลา บอกเจ้าของห้องว่าขอตัว แต่ยังไม่ทันได้ทำ... ข้อความแผ่นใหม่ก็ลอยออกมาอีกครั้ง...

 

กินข้าวหรือยัง ถ้ายังไม่กินก็เอานี่ไปสิ

 

แม้จะมีกระดาษใบเก่าอยู่ในมือ แต่เพราะความอยากรู้มันทำให้ฉันรีบหยิบอีกใบขึ้นมาอ่าน ทำหน้างงแต่สุดท้ายก็เข้าใจทุกอย่าง เมื่อบัตรหน้าตาแปลกประหลาดถูกส่งออกมาจากในห้อง 

 

ดินเนอร์หรูหนึ่งมื้อ ของที่นี่อร่อยทั้งนั้น

 

ลายมือในข้อความล่าสุดดูหยุกหยิกคล้ายๆ คนเขียนนั้นรีบ แต่เห็นทีคงนั่งกินดินเนอร์อย่างที่เจ้าของห้องให้โอกาสมาไม่ได้หรอกนะ เพราะฉันก็มีหน้าที่ของฉัน แต่ว่าฉันก็ขอบคุณเขามากจริงๆ 

 

ขอบคุณมากค่ะ แต่ไม่ดีกว่า

...

 

ฉันส่งกระดาษคืนไป ไม่นานกระดาษแผ่นใหม่ก็ลอยออกมา ฉันว่าคนในห้องต้องเป็นคนประเภทไม่นิยมความพ่ายแพ้แน่ๆ

 

ไม่ปฏิเสธได้มั้ย ให้แล้วก็คือให้เลย งั้นเอาอย่างนี้ เอานี่ไป แล้วจะมาวันไหนก็ได้

 

ฉันยอมจำนนเพราะขืนไม่รับไว้คนข้างในต้องทู่ซี้ยัดเยียดอาหารฟรีให้ฉันอีกแน่ๆรับไว้แล้วก็รีบจบเหตุการณ์ไม่คิดไม่ฝันแต่น่ารักมากสำหรับฉัน ด้วยข้อความขอตัวออกไปผ่านกระดาษสีฟ้า ถึงจะเขียนลา แต่ก็ยังนั่งอยู่ที่เก่า รอให้แน่ใจว่าคนในห้องหยุดการเคลื่อนไหวแล้วจึงหยัดกายลุกขึ้น

หมดหน้าที่รับบทแม่บ้านชั่วคราว ฉันหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้องโดยไม่ลืมที่จะหยิบกระดาษโพสต์อิตที่ไม่ได้ส่งกลับไปติดมือมาด้วย มันน่ารักดีเก็บไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย ฉันยิ้มให้กับตัวหนังสือขยุกขยิกนี่แล้วยัดใส่ลงไปในกระเป๋าสะพายของตัวเองอย่างไม่คิดอะไร

(HANA END)

 

(ZEALOUS’S TALK)

ในที่สุดเวลากลางวันก็เป็นกลางวันอย่างชาวบ้านเขาสักที...

ผมนั่งมองกระดาษโพสต์อิตสีสันอ่อนตาซึ่งก่อนหน้านี้มันทำหน้าที่เป็นหน้ากากปิดบังความเป็นผมได้อย่างแนบเนียน แทนที่จะผลักประตูออกไปแล้วแสดงตัวกับเธอให้เหวอกันไปข้าง แต่ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันถึงตัดสินใจหยุดมือที่กำลังหมุนลูกบิด หยุดความคิดที่อยากจะยั่วเย้าฝ่ายหญิงสาวที่ไม่รู้ว่าจับพัดจับพลูยังไงถึงได้มาทำความสะอาดห้องของผม

คอนโดฯห้องเล็กๆ ที่คุณแม่ซื้อไว้ให้เมื่อสมัยเรียน

ผมหยิบกระดาษโพสต์อิตขึ้นมาอ่าน ใจพาลดิ้นหนักทั้งๆ ที่ลายมือธรรมดาๆ นี่ไม่มีอะไรชวนให้ตื่นเต้นแม้แต่น้อย 

เหมือนเด็กหนุ่มที่ยืนต่อแถวรอซื้อดอกไม้ให้คนที่ชอบในวันวาเลนไทน์ ความรู้สึกคันยุบยิบที่หน้าผสานกับหัวใจที่เต้นแรงคล้ายแกล้งกัน กระดาษโพสต์อิตสิบกว่าแผ่นถูกผมเคลื่อนย้ายมาแปะรอบกระจกใส จากนั้นก็อ่านวนไปมา ยิ้มเช่นคนบ้า อารมณ์เดียวกันกับตอนเจอหนังสือนิทานเรื่องใหม่ในห้องสมุด  

ผมทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ชุดเดียวกับโต๊ะเขียนหนังสือ บนโต๊ะสีน้ำตาลแสนเรียบนี่ไม่มีแฟ้มรายงานว่าไตรมาสนี้ธุรกิจของผมสร้างเงินให้ผมได้เท่าไร ไม่มีปากการาคาเฉียดหมื่น ไม่มีคอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุด ไม่มีป้ายชื่อตั้งวางให้ใครต่อใครรู้ว่าผมเป็นใคร มันมีแค่เพียงสมุดโน้ตเล่มเก่า และดินสอสีเข้มที่ถูกใบมีดอันเล็กเหลาให้แหลมหลังจากที่เขียนจนกุดสั้น

ผมเขียนบางอย่างลงไปแล้วโปรยยิ้มใส่ตัวหนังสือ ให้มือจำแลงแปลงกายเป็นบทเพลงขยับบรรเลงยามหมดบรรทัดแรกแล้วจึงต่อบรรทัดที่สอง

ไม่มีแววตาแข็งกร้าว ไม่มีเรื่องราวให้หนักใจ 

กดสีดำให้สีขาวของกระดาษมีเรื่องมีราว เขียนสิ่งที่ใจรู้สึก เขียนตามที่ห้วงความคิดระลึกถึง เขียนลงไปว่าวันนี้ตัวเองบ้าแค่ไหนที่แอบดูแม่บ้านชั่วคราวกำลังปฏิบัติหน้าที่ของเธอ

เช่นเดิม... ไดอารี่เล่มเล็กก็คงต้องถูกพับไว้ และไม่รู้ว่าอีกนานอีกเท่าไรจะได้กลับมาจับมัน ผมสารภาพเลยว่ามีความสุขมากๆ ผมอยากอยู่กับตอนนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

ฮานะ อย่าลืมกินข้าวเยอะๆ

บรรทัดสุดท้ายในไดอารี่ ผมเขียนสิ่งที่ชาตินี้จะไม่มีวันพูดออกไป 

(ZEALOUS END)


(HANA’S TALK)

วันต่อมา...

ซ่า...     

ฝนตกอีกแล้ว...

ฉันถอนหายใจยาวๆ เพราะเบื่อเหลือเกินกับชีวิตนักศึกษาหาเช้ากินค่ำ ฟ้าฝนจะเคยรับรู้บ้างมั้ยว่าคนบางคนมันลำบากมากขนาดไหนในทุกครั้งที่มันตกลงมา เสียเวลาไม่พอถ้าสมมุติว่านั่งอยู่บนรถประจำทางก็ต้องติดอยู่ในนั้นหลายชั่วโมงบ้างแหละ... คนเยอะยืนเบียดกันเพื่อหลบฝน อากาศไม่ถ่ายเทบ้างแหละ 

ฉันทำหน้าเบื่อหน่ายเพราะไม่ชอบเป็นอย่างมาก แล้วอีกอย่างเพราะว่าฝนไม่ใช่หรือไงที่เป็นต้นเหตุหลักทำให้ฉันตกเป็นเหยื่อของไอ้คนทุเรศอย่างผู้ชายคนนั้น

แซดดดดดด~~

เสียงที่ดังจอแจคือเสียงของผู้คนที่คุกันแข่งกับเสียงฝน ฉันติดอยู่ใต้อาคารเรียนนี้มาเกือบสามชั่วโมงแล้ว ที่หงุดหงิดอยู่นี่ก็ไม่ได้จะรีบไปไหนต่อหรอกนะ แค่ต้องการพักผ่อนเพราะเมื่อวานนี้กลับจากที่ทำงานก็นอนดึกมากพอแล้ว ฉันเหนื่อยมากจึงอยากกลับหอพักถึงจะนอนไม่หลับก็เถอะ แต่อยู่หอสบายใจกว่าอยู่ข้างนอกแบบนี้

พี่ฮานะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดเสียงเรียกชื่อปนเสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใครแต่ฉันก็ยังคงหันไปหาต้นเสียงหวี๊ดว้ายนั่นอยู่ดี

เจ๊!!” สองสาวเพื่อนซี้วิ่งหน้าตาตื่นมาเกาะแขนฉันคนละข้าง สายรหัสก็ไม่ใช่ทว่าทำไมสาวๆ พวกนี้ติดฉันแจนักนะ

เจ๊ ฮืออออ พวกเราถูกหวย แกร๊ดดดดดดดดดได้ยินเรื่องที่พันเกี่ยวกับเงินแล้วหูตามันแวววาว

หมวย เอิร์นที่ชวนฉันลงทุนเรื่องไม่เป็นเรื่องกำลังตีลังกาเต้นท่ายากโชว์เพื่อนในคณะ แม้ว่าฉันจะอยู่ปีสูงกว่าแต่หากว่าวันใดที่ฉันเข้าคณะ พวกเธอก็ไม่เคยทิ้งฉันไว้อย่างโดดเดี่ยว นอกจากจะไม่ทำให้ฉันโดดเดี่ยวแล้วยังทำให้คนมองฉันทั้งตึกอีก

เจ๊สุดยอดอะ โอ๊ยยยยย ดีใจมากเว่อร์ ปะๆ ไปฉลอง สมุนทั้งซ้ายและขวาว่าหน้าแป้น ส่วนตัวฉันก็ไม่ได้อยากจะดับความฝันของคนทั้งสองนักหรอกนะ แต่...

พรุ่งนี้พี่ติดธุระอะ...

โห่ เสียดายจัง...หมวยว่าหน้าซึม แต่สักพักเท่านั้นดวงตาเรียวรีตามแบบฉบับลูกหลานคนไทยเชื้อสายจีนก็เบิกกว้างอย่างคนที่นึกอะไรขึ้นได้

เจ๊ๆ เจ๊รู้ข่าวไอ้เวรม่านหมอกปีสี่หรือยัง หมวยถามพลางโน้มหน้ามาส่องหน้าฉันอีกที ยังไม่ทันตอบอะไร เพราะพยายามนึกอยู่ว่าใครชื่อไอ้เวรม่านหมอกหญิงสาวตัวขาวทำตาเขม็งเกร็งและเชิดปากขึ้น เหมือนสะใจกับอะไรสักอย่างยามที่หัวเราะหึๆ ออกมา

ม่านหมอก...?”

ก็อีคนที่มันมาก้อร่อก้อติดเจ๊เมื่อปีที่แล้วไง ที่มันชอบเจ๊ แต่เจ๊ไม่ชอบมัน แล้วมันก็เลย ก็เลย... เอ่อ ก็เลย...” เอิร์นที่เป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวที่หมวยเปิดประเด็นไว้ทำท่าอึกอัก สองสาวมองหน้ากันเลิ่กลั่กเหมือนไม่กล้าเอ่ยเรื่องที่ขึ้นมาจุกกองอยู่บริเวณลำคอของพวกเธอ

แฉว่าพี่จนน่ะเหรอ

“...” สองสาวถอนหายใจ ฉันดูออกว่าพวกเธอไม่ได้ตั้งใจขุดประเด็นนี้ให้ระอุขึ้นมาอีก เลยไม่แปลกหรอกนะถ้าเพื่อนต่างอายุของฉันจะแสดงความรู้สึกย่ำแย่ผ่านสีหน้าแบบนี้

พี่ไม่ได้ความจำเสื่อมหรอกนะ กับคนที่ทำเรื่องร้ายๆ กับพี่ไว้ พี่จำได้หมดแหละ” ม่านหมอกคือรุ่นน้องที่คณะ นายคนนั้นบอกว่าชอบฉันเลยขอฉันคบทั้งๆ ที่ทั้งฉันและเขาไม่เคยคุยกันในฐานะอื่นนอกจากรุ่นพี่รุ่นน้อง ฉันปฏิเสธม่านหมอกไปแบบไม่ต้องคิด 

เรื่องความรู้สึกของคนมันบังคับกันได้เสียที่ไหน ในเมื่อเราฝืนใจคุยกันไปก็เท่า นั้น และทั้งๆ ที่ฉันไม่ใช่คู่แข่งของเขา แต่ม่านหมอกก็แสดงออกมาอย่างชัดแจ้งเสียแล้วว่าเขามันเป็นคนประเภทแพ้แล้วพาล เขาทำการลักเลิกเบิกประจานกัน แฉว่าฉันจนแล้วหยิ่ง ในเมื่อมันคือความจริงฉันจะไปรู้สึกอะไร ฉันไม่สนใจคนประเภทชอบเหยียบคนที่ด้อยกว่าแบบนั้นหรอกนะ

คราวนั้นก็เห็นว่ามีแต่ม่านหมอกที่ดิ้นเร่าๆ เพราะเขาทำอะไรฉันไม่ได้ 

อือ... เมื่อวานมันโดนอุ้มอะ เห็นว่านั่งกินข้าวอยู่กับแฟนคนปัจจุบันของมัน แล้วมีผู้ชายสามสี่คนมาหิ้วไป พ่อแม่มันกำลังจะแจ้งตำรวจ แต่มีคนโทรมาบอกว่ามันอยู่โรงพยาบาล มันโดนอุ้มไปซ้อมอะเจ๊ แล้วเรื่องก็เงียบไปเลย” 

เอิร์นเล่าเสียงกระซิบราวกับกลัวว่าคนอื่นๆ จะได้ยิน 

บ้างก็ว่าเป็นพวกมีอิทธิพลทำมัน แต่ที่แน่ๆ คือสมาชิกในบ้านมันโดนขู่ทำร้ายด้วยนะเจ๊ ก็แหม... มันก็คันตลอดอะเนอะ เห็นเมียชาวบ้านเป็นไม่ได้ รีบแต่จะกางปีกบินตามไปตอมหึ่งๆ

ไม่ต้องไปสนใจหรอก เสียเวลาเปล่า ว่าแต่ถูกหวยจริงมั้ยเนี่ย ฉันเปลี่ยนบทสนทนาเพราะเรื่องของม่านหมอกน้อยค่าเกินกว่าจะมานั่งแคร์ สองสาวทำสีหน้าเปลี่ยนไปจากซุบซิบเรื่องที่ว่าเป็นฉีกยิ้มกว้าง

เอิร์นกดค้นหาผลสลากกินแบ่งงวดล่าสุดในโทรศัพท์ ส่วนหมวยก็ดึงลอตเตอรี่ออกมาเทียบกับผลประกาศ ซึ่งมันถูกจริงๆ ด้วย

ฉันเห็นเลขท้ายที่เป็นเวลาตายของผู้ชายสารเลวนั่นก็ยิ้มแห้งๆ ออกมา จะตลกก็ขำไม่ออก เรื่องแบบนี้ก็มีด้วยเนอะ

เจ๊ฝันแม่นชะมัด งั้นต่อไปหลับบ่อยๆ เลยนะ เจ๊ๆ ถ้าพรุ่งนี้ไม่ว่าง งั้นไปกันวันนี้แหละเจ๊ ปะ...ไปฉลองกันสองสาวแสดงความฉะฉานผ่านประโยคพวกนั้น จบแล้วเอิร์นก็ฉุดแขนฉัน แต่ว่าวันนี้ฉันไม่สะดวกจริงๆ 

วันนี้พี่ก็ไม่ว่าง!

โอ๊ยยยยยยยย วันนี้ก็ไม่ว่าง พรุ่งนี้ก็ไม่ว่าง เช้าสายบ่ายโมงก็ไม่ว่าง โหหหหหหหหหหห...”   

ไม่เป็นหรอกน่า ไว้วันหลังเนอะ แล้วอย่าใช่ตังค์หมดละ” 

แหมมมมม~~ รู้แล้วน้า เจ๊ไม่ไปพวกหนูก็ไม่ไป งั้นพวกหนูกลับบ้านเลยแล้วกันนะ หนูจะโทรให้ผู้ชายมารับอะค่ะ คิกๆ เอิร์นว่าพลางยกมือปิดปากหัวเราะคิกคักท่าทางน่าหยิก มีความรักมันก็แบบนี้สินะ

แหม เบาๆ หน่อยเถอะแม่คุณ... งั้นหนูไปแล้วนะเจ๊ เดี๋ยวไปนั่งรอเตี๋ยมารับอะ แล้วนี่เจ๊จะให้หนูไปส่งมั้ยหมวยถามอย่างหวังดี แต่ฉันกลับสั่นหน้าน้อยๆ ตอบกลับน้องไป เราสามคุยกันต่อนิดหน่อยก็แยกย้ายกัน คนหนึ่งไปกับแฟน อีกคนไปกับครอบครัว 

คนเรานี่ก็แปลก มีหู ตา ปาก จมูก ครบเท่ากัน แต่โครงสร้างเครื่องหน้ากลับแตกต่างกัน สิ่งเหล่านั้นอาจจะรวมถึงชะตาชีวิตก็ด้วย บ้างก็รวย บ้างก็จน บ้างก็เฉลียวฉลาด บ้างก็คิดไม่ทันคน ขนาดเด็กใจจดใจจ่อแต่กับเรื่องวิชาเรียนอย่างเอิร์นยังเสียรู้แม่ค้าออนไลน์ หมวยที่มีบุคลิกเปรี้ยวจี๊ด แทนที่จะทำตัวเป็นสาวหลุดโลกคิดนอกกรอบ กลับอยู่ในโอวาทของพ่อแม่แบบไม่มีบิดพลิ้ว ชีวิตร้อยพ่อล้านแม่ ย่อมมีข้อแตกต่างกันทั้งนั้น ว่าแต่พวกเขาเหล่านั้น มันจะมีใครโชคร้ายเท่าฉันหรือเปล่าล่ะ

ปังงงงงงงง!

 




หนังสือ เหลืออย่างละเล่มสองเล่มก็ไม่หมดสักที พี่ๆ มารับหนูกลับบ้านหน่อยค่าา


เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ 370 รวมส่ง EMS พร้อมโอนลดอีกจ้า
คนโปรดในกรงรัก 370 รวมส่ง EMS พร้อมโอนลดอีกจ้า
เสี่ยงหัวใจท้าทาย​ซาตาน​ 400 รวมส่ง EMS พร้อมโอนลดอีกจ้า (ต้องการแจ็กเก็ตแจ้งได้ค่ะ)



ใครไม่นิยมสายเล่มจะรับเป็นแบบ E-BOOK ได้นะคะ นี่จ้าลิ้ง กดแล้วโหลดโลดจ้าาาา

ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ

จอมร้ายเกี้ยวรัก



Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://bit.ly/32OtCoj

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://bit.ly/37cZpTi

You Are My Peach เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ

https://bit.ly/2rHMUPo

 

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://bit.ly/2q9frx8

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก


 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3107 seehamat009 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:26
    มีความโนแมนติกนะเนี้ยยย
    #3,107
    0
  2. #2642 HaraHamoney (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 19:33
    เจิมมมมมจ้าา
    #2,642
    0
  3. #2640 Orawan Jantaduang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 07:59
    เจิมๆๆๆๆๆค่ะ อยากอ่านแล้ววว
    #2,640
    0
  4. #1150 Chantapichaya Alkoofi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 02:01
    สนุกค่ะ..ลุ้นๆ
    #1,150
    0