DARK RAIN | เสี่ยงหัวใจ ท้าทายซาตาน (RE-WRITE.VER)

ตอนที่ 10 : + DR + 09 +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    16 ก.พ. 63






เจ๊... น้ำลายยืดแล้วมั้งน่ะ

ห๊ะ... อ๋อๆต้องขอบคุณประโยคเอ่ยแซวจากเพื่อนรุ่นน้องที่ทำให้ฉันกลับคืนสู่สภาพคนมีสติอีกครั้ง คนตื่นนอนใหม่ๆ ก็ต้องพบกับความยากลำบากในการมองเห็น ยิ่งตื่นขึ้นมาจากความฝันบ้าๆ กว่าสมองจะปรับตัวให้เข้ากับบรรยากาศปัจจุบันก็นานหลายวินาที

รอบข้างฉันมีแค่หมวยกับเอิร์นที่กำลังเม้าท์กันเรื่องเครื่องแต่งหน้า จับใจความได้ว่า สั่งมาแล้วของใครถูกกว่ากัน

เจ๊ดู เนี่ยไอ้เอิร์นมันโง๊โง่!!! ไปสั่งของก๊อปมาเฉยเลย

โอ๊ยยยยย กูเจ็บใจว่ะตั้งห้าพัน!!!

“...ฮ่าๆ

สองคนนี้เป็นรุ่นน้องที่คณะ พวกเขาเรียนปีสอง พวกเขาก็เรียนตามหลักสูตรนั้นแหละ แต่อย่างที่รู้ ฉันไม่สะดวกอะไรหลายเรื่องเลยตามเก็บทีละตัว ฉันเคยกลัวการที่ต้องมานั่งเรียนกับน้องๆ ด้วยความที่เป็นคนมีความคิดในวงแคบ กลัวผู้คนที่ไม่รู้จัก กลัวปรับตัวเข้ากับคนอื่นไม่ได้อะไรทำนองนั้น แต่พอได้เข้ามานั่งหายใจทิ้งในจุดๆ นี้ ฉันก็พบว่า คนเราน่ะ อย่าไปกังวลกับสิ่งที่มายังไม่ถึงจะดีกว่า หมวย เอิร์นน่ารัก รุ่นน้องสองคนนี้สดใสอาจจะโผงผางไปบ้างแต่ก็มีสีสันดี

เจ๊ดูๆ เอิร์นยื่นโทรศัพท์ที่มีรูปภาพเครื่องสำอางเซ็ตเบ้อเร่อมาให้ฉันดู ฉันก็ดูไปงั้นไม่เข้าใจหรอก เพราะฉันไม่ค่อยอินกับเรื่องแต่งหน้า ลำพังตัวเองทำแค่ล้างหน้าล้างตา ทาครีมบำรุง ตามด้วยกันแดด ทาลิปมันไร้กลิ่นไร้สี ตบท้ายด้วยแป้งฝุ่น แค่นี้ก็จบแล้ว

อือ... ว่าแต่... เมื่อกี้พี่หลับนานมั้ยใครจะไปจำได้บ้างว่าตัวเองเริ่มหลับตอนไหน เพราะว่าเข้ามาเรียนพร้อมกัน แล้วฉันเริ่มงีบไปเมื่อไหร่คนใกล้ตัวน่าจะรู้

สิบนาทีมั้งเจ๊...

ช่างเป็นสิบนาทีที่น่ากลัวอะไรขนาดนั้น รู้สึกอยากได้น้ำสักถังใหญ่ๆ ฉันจะเอาหัวตัวเองจุ่มลงน้ำเพื่อล้างสมอง ล้างเหตุการณ์บ้าบอนั่นที่เหมือนจริงเหลือเกินออกไปให้พ้น!

เมื่อถึงจุดที่ทุกอย่างกระจ่างแก่ใจ ไหล่บอบบางที่เคยตั้งสง่าก็หาเรื่องลู่ลง แผ่นหลังเอนพิงพนักเก้าอี้สีฟ้าแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ สายตาลดระดับขยับเลื่อนดูสิ่งที่เขียนลงสมุดโน้ต

เลขห้องที่เขาลากฉันไปยำ

แล้วก็ชื่อโรงแรมนั่น

ฉันจำได้แล้วว่าตัวเองนั่งเขียนเรื่องพวกนี้ก่อนจะหลับไป

เคยได้ยินมาจากที่ไหนฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เขาบอกมาว่าหากคนเรามีเรื่องให้คิดมากกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เรามักจะเก็บไปฝัน ก็จริง... แต่ฉันแค่เขียนมันระบายความเครียดเท่านั้น แม้จะอยากให้ผู้ชายคนนั้นตายยังไงทว่าเรื่องฆ่าแกงกันฉันก็ไม่เคยคิดเลยสักนิด แค่ภาพที่ฉันแทงเขาจนตัวงอติดหัวมาจนถึงตอนนี้ ขนอ่อนก็พาลุกชัน เป็นอันต้องเอาฝ่ามือมาถู

ถูกแทงขนาดนั้น เจ็บใช่มั้ยล่ะ

ห๊ะ อะไรนะเจ๊ ใครแทงเจ๊?” พูดคนเดียวแต่ดูเหมือนจะเกี่ยวเอาเด็กน้อยสองคนมาคุยด้วย ฉันส่ายหน้าพรืดทำเอาหมวย และเอิร์นตีหน้างง

หนูว่าเจ๊อาการหนักนะ เมื่อกี้หลับอยู่ก็ยิ้มอย่างคนบ้า เจ๊ฝันใช่ป้ะ เห็นหวยเหรอ มะมาบอกหนูด้วย พรุ่งนี้หวยออกพอดีทั้งหมวยและเอิร์นรุมเอาเลขหวยจากฉัน ฉันเกาหัวแกรก เห็นดวงตาเป็นประกายของสองสาวแล้วรู้สึกได้เลยว่าพวกเธอจะผูกความหวังไว้ที่ฉันอย่างหนาแน่น ตัวเลขที่ฉันนึกออก ก็เป็นตัวเลขตอนที่ตัวเองเอามีดกรีดหน้าบอกเวลาตายของเขา

“...” ฉันค่อยๆ บอกเสียงเบา

แน่นะเจ๊!!!” บอกจบสองสาวก็ประสานเสียงกัน พลางหันหน้าไปซุบซิบ รุ่นน้องทั้งสองเอาเงินพวกเขาขึ้นมากอง สักพักก็มองมาทางฉันสายตามีเลศนัย

เจ๊มีสักยี่สิบมั้ย คือพวกหนูจะเอาไปซื้อลอตเตอรี่ หุ้นกันถูกก็แบ่งเนอะเจ๊  

ยี่สิบเลยเหรอ หมวยกับเอิร์นกลอกตาบนรุนแรงใส่กันไปมา พลางทำหน้าหมาป่วยใส่ฉัน

โหหหหหหเจ๊!!! เจ๊พูดผิด เจ๊ต้องพูดว่า แค่ยี่สิบเองเหรอ...เอิร์นว่า

หนูโดนโกงค่าเครื่องสำอางเนี่ย ไม่เหลือตังค์แล้ว ไอ้หมวยก็เอาตังค์ไปเปย์โอปป้ามันหมด หวยเจ๊คือทางออกสุดท้าย... คนชักชวนฉันเสี่ยงโชคอธิบายหน้าเครียด ฉันยิ้มและยอมควานหาเงินในกระเป๋าสะพายซึ่งอยู่ในกระเป๋าเล็กด้านในอีกที และมีซิปที่ต้องเปิดออกอีก ระหว่างที่กำลังหนีบเอาแบงก์ยี่สิบออกจากซอกกระเป๋า สองสาวก็ทำหน้าลำบากแทนฉันจนอดขำไม่ได้ คว้าได้ก็คลี่แบงก์ยี่สิบแปดพับออกแล้วทำการส่งให้หมวยกับเอิร์น ทั้งคู่ประคองมือกันมารับเงินฉัน แกล้งหยอกเหมือนกำลังรับของศักดิ์สิทธิ์

เอิร์นมือกูสั่นพั่บๆ เลยเนี่ยมึงเห็นมั้ยหมวยแกล้งทำมือสั่น เงินจากอาจารย์ฮานะเป็นเครื่องรางชั้นดี พรุ่งนี้กูจะรวย สาธุ!” คู่หูดูโอ้ยกมือท่วมหัว ฉันทั้งขำทั้งหมั่นไส้ ก็เลยจัดการตีแขนสองสาวที่แกล้งแซวฉันไม่เลิก

แซวมาก เดี๋ยวเอาคืน!!!

ฮั่นแน่ๆๆๆๆๆ มีขู่ มีขู่...

“...”

เก็บดีกว่ากุญแจรถหนูอีกอะ ขนาดที่เก็บแบงก์ยี่สิบยังท็อปซีเคร็ตขนาดนี้ ถ้าเจ๊มีแฟน หนูว่าพวกหนูคงไม่รู้แน่เลย สองสาวหัวเราะคิกคัก หมวยเอิร์นพูดไปเรื่อยเปื่อย มีก็แต่ฉันเท่านั้นที่นึกสะดุดใจกับคำว่ามีแฟนของพวกเธอ ก็เพราะฉันไม่คิดจะมีความสัมพันธ์แบบนั้นตลอดชีวิตไงเล่า

เฮ้ยพวกเรา... อาจารย์แคนเซิลคลาส เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!

หนึ่งคนบอกก่อน ส่วนที่เหลือก็ส่งเสียงกรีดร้อง คงไม่ต้องสาธยายอาการของ หมวยเอิร์น รุ่นน้องสองชีวิตที่ไถ่เงินจำนวนยี่สิบของฉันไปได้ว่ากำลังแดดิ้นแลบลิ้นปลิ้นตา ม้วนร่างไปมากันขนาดไหน

เจ๊ๆๆๆๆๆ เจ๊ปะ ร้องเกะ

ไหนบอกไม่มีตังค์ไง เอิร์นชวนฉันหน้าตาตื่น แต่พอโดนฉันท้วงคืน คนสวยก็ทำหน้าสลดลง

นั่นน่ะสิ หนูลืม แล้วนี่เจ๊ไปไหนต่อ

มีเวลาเหลือเฟือแบบนี้ เจ๊ก็คงเดินกลับหออะมึงหมวยพูดกับเอิร์น ซึ่งพอน้องมันพูด ตาฉันก็เบิกขึ้น

เฮ้ยรู้ได้ไง ฉันแกล้งถามกลับไปจนอีกส่ายหน้าเอือม หมวยเอิร์นพร้อมใจกันมองบนอีกครั้ง คนสวยทั้งสองมองฉันอย่างปลงๆ คนหนึ่งคว้าแขนอีกคนเอาไว้กระซิบกระซาบเหมือนมีเรื่องปรึกษากัน

มึง... กูว่าเอาคืนเจ๊เค้าไปเหอะ ยี่สิบบาทก็ยังได้นั่งวินฯ นะเว้ยเอิร์นปรึก-ษาหมวยเสียงอ่อย คนอายุน้อยกว่าฉันหันมองกันเป็นพักๆ

ไม่เป็นไรหรอก ไปแล้วนะ ไว้เจอกัน!” ฉันพูดแค่นั้นแล้วเดินจากมา แต่ก็ยังอุตส่าห์ได้ยินเสียงหวีดแหลมตะโกนไล่หลังมาบอกให้ฉันกลับบ้านดีๆ ฉันหันกลับไปโบกมือให้พวกเขา เราเลยแยกจากกันตรงนี้

สองคนนั้นนิสัยดี เป็นรุ่นน้องที่พอจะพาหัวใจที่สุมแต่เรื่องเครียดจัดมาพักผ่อนกับพวกเธอได้ แม้จะช่วยได้ไม่มากแต่มันก็ทำให้เรื่องที่เกาะติดฉันแจ ลดหลั่นไปจากใจได้บ้าง

Rrrrrrrr

อาการสั่นครืดทำเอาฉันเลิกคิ้วสูงเล็กน้อย นึกสงสัยในใจว่าใครกันที่โทรหาฉันในเวลานี้ ควานหาโทรศัพท์มือถือรุ่นกาก และเก่าที่สุดในปฐพีแต่ก็ยังงมใช้ ถึงแม้มันจะกดแทบไม่ไปแล้วก็เถอะ ฉันไม่เคยให้ความสำคัญกับของสิ่งนี้หรอก กินก็ไม่ได้ ไม่ถึงที่สุดจริงๆ จะไม่ซื้อใหม่ให้สิ้นเปลืองเด็ดขาด

'088-xxx-xxxx’


'088-xxx-xxxx’

ครุ่นคิดและชั่งใจอยู่นานว่าจะรับดีมั้ย เพราะฉันก็เหมือนคนทั่วๆ ไป ไม่ชอบรับสายจากเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นตา

ขึ้นชื่อว่าเป็นคนโชคร้ายอะไรนิดๆ หน่อยฉันก็ไม่ปล่อยผ่าน ยืนคิดอยู่ตั้งนานว่าจะเอายังไงกับเบอร์แปลก สุดท้ายการกระทำก็อยู่เหนือคำสั่งในสมอง ปลายนิ้วกดรับตามสัญชาตญาณที่มีต่อสิ่งเร้า ยอมรับเลยแล้วกันว่าฉันกลัวจะเป็นเขา แต่คงไม่หรอก เขาไม่รู้จักเบอร์ฯ ฉันนี่

สะ สวัสดีค่ะ...

(...)

เอ่อ สวัสดีค่ะ

(สวัสดีจ้ะ...หนูฮานะใช่มั้ย นี่ป้าแสงดาวเองนะ เจ้าของร้านคลีนออนไลน์ไงลูก) ทันทีที่เสียงใจดีจากปลายสายทักทายกันออกมา ก็ทำเอาคนขี้หวาดระแวงขึ้นสมองอย่างฉันเดินทางถึงบางอ้อโดยทันที ฉันยิ้มแล้วเริ่มเดินทอดน่องไปตามช่องทางเดินเท้า

'คลีนออนไลน์' มันเป็นร้านที่รับทำความสะอาดบ้านแบบเหมาจ่าย ไปเช้าเย็นกลับอะไรประมาณนั้น ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองก็เป็นส่วนหนึ่งในพนักงานของที่นั่น คนวัยทำงานที่ไม่ค่อยมีเวลามักจะรู้ว่าเศรษฐกิจทุกวันนี้เอนเอียงไปทางไหน เมื่อสิ่งที่เป็นตัวขับเคลื่อนเงินทองของประชาชนใช่ว่าจะอยู่ส่วนสัดที่รัดกุมหรือแน่นอนสักเท่าไร คนเคยใช้บริการเขาก็ปรับเปลี่ยนนิสัย จากเคยจ้างเคยเรียกใช้กลายเป็นทำเอง งานก็เลยไม่ค่อยเข้า

เพราะห่างเหินจากการทำงานกับป้าแสงดาวทำให้ฉันหลงลืมไป แต่ที่จำได้ขึ้นใจก็น่าจะเป็นน้ำเสียงของท่าน ตอนนี้ฉันรู้สึกดีใจจนบอกไม่ถูก หากป้าแสงดาวติดต่อมาแบบนี้ก็แสดงว่ามีงานเข้า  มีงานเท่ากับว่ามีเงิน...

ค่า... ป้าแสงดาวมีอะไรให้ฮานะรับใช้รึเปล่าคะ ฉันรีบอ้อนเจ้านาย

พ่อบอก เอาไว้จนจำได้ขึ้นใจ เราเป็นเด็ก เวลาคุยกับผู้ใหญ่ต้องทำตัวว่านอนสอนง่ายท่านจะได้เมตตา 

(ปากหวานเหมือนเดิมนะจ๊ะแม่สาวน้อยหน้าหวาน ป้ามีงานน่ะสิ ที่คอนโดฯแถวมหาวิทยาลัยหนูเลย ป้าจำได้ว่าหนูเรียนที่นั่น เลยโทรมาถามว่าจะทำมั้ย ใกล้ๆ  เอง สะดวกหรือเปล่า)

ค่ะ...ไปค่ะ!”  รีบตกลงทันควันป้องกันการผิดพลาด ฉันต้องทำงานนี้โดยด่วนเพราะอย่างน้อยเอาค่าเหนื่อยไปสมทบกับเงินในบัญชีธนาคาร หวังนำไปจ่ายค่าห้องที่ค้างไว้ และจ่ายค่าน้ำค่าไฟอีกด้วย ไอ้เขรอะมันกินข้าวคลุกน้ำปลามาร่วมอา ทิตย์ ฉันอยากจะซื้อปลาทูทอดให้มันกิน เผื่อชีวิตแมวจรจัดมันจะดูคูลขึ้นมาบ้าง

(โอเคงั้นจดที่อยู่เร็ว...)

จ้า~~” ตอบรับเริงร่า ฉันรีบดึงปากกาออกมาจากกระเป๋าสะพาย คราวนี้หาไม่ยาก และไม่วุ่นวายอย่างตอนควักแบงก์ยี่สิบให้รุ่นน้อง เม้มปากกระชับที่ฝาของแท่งน้ำหมึกแน่น ยึดไว้แล้วใช้แรงที่มุมปากดึงฝาออก ไหล่หนีบโทรศัพท์เข้ากับหู แบมือหนึ่งข้างกางเหยียดออกแล้วจรดหัวหมึกเขียนที่อยู่ของลูกค้าลงฝ่ามือตัวเองอย่างร้อนรน

ขอบคุณนะคะป้าแสงดาวหนูจะปัด กวาด เช็ด ถู ทุกซอกทุกมุมเอาให้ลูกค้าติดใจ และกลับมาใช้บริการแน่นอนค่ะ

(จ้า...ตั้งใจทำงานนะ อ้อ ลืมบอกไปไม่ต้องมาเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดที่ร้านนะ ลูกค้ารายนี้เขามีอยู่แล้ว)

ค่ะ!!

ติ้ด

เยสสสส.. ลืมไปแล้วว่าเคยฝันร้ายแค่ไหน เห็นมั้ยว่ามีเรื่องร้ายก็ต้องมีเรื่องดีเข้ามาบ้าง ไม่ต้องไปเอาอุปกรณ์ที่ร้านยิ่งสะดวกเข้าไปใหญ่ ฉันกดวางสายพร้อมกับยกมือขึ้นกุมหัวใจที่ดิ้นอย่างแรงเพราะตื่นเต้น

ใจมันก็ชื้นอย่างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก วันนี้มีเรียนเลยไม่ได้ไปทำงานร้านกา แฟ และก่อนที่จะไปประจำการงานตอนกลางคืนยังได้ทำงานในส่วนของร้านคลีน ออนไลน์ เพียงเท่านี้ก็พอใจมากๆ แล้ว เก็บหอมรอบริบเป็นเรื่องที่คนเราควรทำ... ฉันไม่เคยหันหน้าหนีเงินบาท หากขาดส่วนนั่นเมื่อไหร่จะเต็มจำนวนสิบกันเล่า

แดดร้อนแค่ไหนก็เผาไปไม่ถึงใจฉัน มันชุ่มฉ่ำจนรู้สึกเย็นไปหมด เดินแกมวิ่งพาหัวใจอันลิงโลดไปยังคอนโดฯสุดหรูแถวมหาวิทยาลัยที่เคยเดินผ่านแล้วต้องมองตามคอแทบหักด้วยรอยยิ้มอิ่มใจที่เปื้อนไปทั้งใบหน้า

 

PP Condo 

สมกับที่เจ้าของโครงการเขาลงแรงแย่งชิงพื้นที่ทำสื่อโฆษณา

ฉันว่านะ คนเราน่ะ...มักรู้สึกคับคล้ายคับคลากับสิ่งที่เคยเห็นผ่านตามากกว่าสิ่งที่พยายามจดจำอยู่แล้ว

ก็ไม่ว่าจะเป็นยามขึ้นรถลงเรือ คอนโดฯสูงระฟ้าสวยตระการตาซึ่งถูกย่อขนาดโดยกราฟิกดีไซน์มากฝีมือก็แปะหราไปทั่วทุกหย่อมหญ้า มันโชว์เป็นสง่าบนโปสเตอร์แผ่นใหญ่ ใบปลิว หรือแม้กระทั้งข้างตัวรถเมล์ บ้างก็มองผ่านตา บ้างก็มองแล้วคิดว่าอยากลองเข้าไปดูสักครั้งอย่างฉันนี่ไง 

แล้วฉันก็ได้เดินเข้ามาจริงๆ

ผ่านพนักงานรักษาความปลอดภัยมาได้ง่ายๆ เพราะเจ้าของห้องเขาคุยกับป้าแสงดาวไว้แล้ว ฉันใช้นิ้วเรียวจิ้มแรงๆ ที่ลิฟต์ชั้นแรก เมื่อประตูสีใสเปิดกว้างก็ก้าวขาและพาตัวเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องของลูกค้า

ฉันหันไปมองรอบตัว เนื่องจากลิฟต์นี่มันเป็นกระจกใส  สามารถมองเห็นภายนอกได้อย่างชัดเจน แต่อยู่ดีๆ ก็ขนลุกซู่ เกิดความรู้สึกเดจาวูประทับทั่วหัวใจ ฉันเม้มปากแน่นเมื่อฉากขึ้นลิฟต์ในฝันตีฟุ้งแทรกทุกความคิดขึ้นมา

เริ่มรู้ตัวว่าคิดไม่เข้าท่าจึงสะบัดหน้าและยกมือขึ้นตบเบาๆ ขจัดความคิดฟุ้นซ่านทิ้งไป แล้วมองคอนโดฯอย่างสำรวจอีกครั้ง

จะว่าไปที่นี่คงจะแพงน่าดู... ใหญ่จริงๆ แต่ละชั้นถูกออกแบบมาไม่เหมือนกัน คงทุ่มงบประมาณอื้อซ่า คิดไปต่างๆ นานาสุดท้ายก็ถูกเสียงลิฟต์ฉุดให้ได้สติ

ฉันใช้สายตาพิจารณาอย่างหนัก ทั้งมองเลขชั้นที่ติดอยู่บนป้ายบอกทางสลับกับมองตัวเลขที่เขียนด้วยหมึกปากกาบนฝ่ามือตัวเอง ทั้งเอ่ยปากอ่านออกเสียงดังๆ และเทียบกันโดยการเงยหน้าขึ้นลง และเมื่อมั่นใจแล้ว แม่บ้านชั่วคราวอย่างฉันรีบจ้ำอ้าวเลยทันที... ฉันอยากทำงานให้ออกมาดีและรักษาเวลาด้วย ต้องรีบกลับไปท่องหนังสือเพื่อสอบในตอนเช้าของพรุ่งนี้ฆ่าเวลาก่อนจะไปทำงานที่ H CLUB

ฝีเท้าผ่อนลงเมื่อเจอห้องดังกล่าว ฉันรีบขยับเสื้อผ้าจัดสภาพตัวเองให้ดูดี แล้วเอื้อมมือไปกดกริ่งหน้าห้องของลูกค้าพลางประสานมือกันรอเพื่อจะให้คนข้างในเปิด แต่...

กริ่ง กริ่ง~~

นี่เป็นครั้งที่สองของการกดกริ่งเรียกเจ้าของห้อง ใจจดใจจ่อรออยู่นานสุดท้ายก็ใช้ความกล้าเปิดประตูเข้าไปเอง หลายครั้งฉันก็ทำแบบนี้ บางทีลูกค้าอาจปลดล็อกไว้ก่อน เพราะคงไม่สะดวกที่มาเปิดต้อนรับ นั่นก็เพราะพวกเขาอาจจะไปทำธุระที่อื่น ดูเหมือนไม่ค่อยปลอดภัยแต่คลีนออนไลน์ไม่เคยมีประวัติฉาวโฉ่แบบนั้นหรอก และฉันก็คิดว่าที่นี่คงติดกล้องวงจรปิดไว้ทุกมุม... ใครจะขโมยอะไรไปอย่าหวังว่าจะรอดคุก

กริก...

เดาไว้ไม่มีผิด... ฉันสามารถเปิดประตูผ่านเข้ามาอย่างง่ายดาย  เมื่อเข้ามาได้ก็ใช้สายตาสำรวจห้องชุดสุดหรูพลางคิดคำนวณดูว่าควรจะต้องเริ่มตรงไหนก่อนดี ฉันค่อยๆ ย่องเข้าไปในห้องน้ำหาอุปกรณ์ทำความสะอาด แต่ก่อนจะทำแบบนั้น ตากลับเบิกกว้าง ปากก็ร้องหู้วออกมาอย่างแผ่วเบา

นี่มันใหญ่กว่าห้องนอนฉันอีก...

ฉันรีบหยุดความคิดเปรียบเทียบแล้วรีบหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดยี่ห้อดังออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งมันก็แห้งสนิทและสะอาดสุดๆ บ่งบอกเลยว่าเจ้าของห้องนี้เป็นยังไง เขาอาจจะรักสะอาด แต่เป็นคนขี้เกียจ 

ไม่แปลก ก็คนมีตังค์นี่น่าจะซื้ออะไรทำอะไรก็ได้...




มีใครต้องการสั่งหนังสือมั้ยคะ จากราคา 466 ตอนนี้ลดเหลือ 400 บาทพร้อมส่ง มีปกแจ็กเก็ตให้ด้วยค่าาาา

ฝากผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยค้าบบบบบ

จอมร้ายเกี้ยวรัก



Dark Rian เสี่ยงหัวใจท้าทายซาตาน

https://bit.ly/32OtCoj

I Need Love ปรารถนาหัวใจซาตาน

https://bit.ly/37cZpTi

You Are My Peach เมื่อหัวใจมันสั่งให้คลั่งคุณ

https://bit.ly/2rHMUPo

 

You In Me คนโปรดในกรงรัก

https://bit.ly/2q9frx8

I Don't Mind ไม่อยากเสียโอกาสรัก


  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,177 ความคิดเห็น

  1. #3106 seehamat009 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:19
    เจิมมมมม
    #3,106
    0
  2. #3105 Mini-fish (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07
    เจิมมมม
    #3,105
    0
  3. #2573 HaraHamoney (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:10
    เจิมมมมมม
    #2,573
    0
  4. #2572 HaraHamoney (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:10
    เจิมมมมมม
    #2,572
    0
  5. #2567 Orawan Jantaduang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 10:25
    เจิมมมมมมม
    #2,567
    0
  6. #2566 jb_02 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 10:18
    รอจ้าาาาา
    #2,566
    0
  7. #2565 tum2303 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:36
    เจิมมมม
    #2,565
    0
  8. #2564 janeBJ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:10
    เจิมมมม
    #2,564
    0
  9. #1008 hisui-koneru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 12:39
    เจิม
    #1,008
    0
  10. #1007 hisui-koneru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 12:39
    เจิม ม
    #1,007
    0