[Fairy tail] ยัยเจ็าหญิงน้ำแข็ง

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

ตอนที่ 1

จุดเริ่มต้น

ณ กิลด์จอมเวทแฟรี่เทล

ในตอนนี้นั้นในกิลด์แฟรี่เทลนั้นทุกคนกำลังสนุกอยู่กับการสู้กันในกิลด์

โดยที่นัตสึนั้นเป็นคนเปิดการต่อสู้นั้นขึ้นมา

นัตสึนั้นเริ่มที่จะใช่พลังเวทของตนเองเพื่อสู้กับเกรย์

เกรย์จึงเตรียมที่จะใช่พลังเวทของตนเองนั้นตั้งรับนัตสึ

แต่ไม่นานนักประตูของบานใหญ่ของกิลด์ที่เป็นทางเข้าและทางออกของกิลด์นั้นก็เปิดออก

พร้อมกับชายของชายแก่ตัวเล็กที่เดินเข้ามาในกิลด์

“ไง ทุกคนสบายดีกันไหม”

มาคาลอฟผู้ที่เป็นหัวหน้ากิลด์จอมเวทของแฟรี่เทลเอ่ยปากทักท้ายทุกคนในกิลด์ด้วยรอยยิ้ม

ทำให้ทุกคนที่กำลังสู้กันอยู่นั้นหยุดใช่เวทของตนเอง

“มาตเตอร์ประชุมสภาคาวนี้เป็นยังไงบ้างคะ”

นั้นคือเสียงของมิร่าเจนที่ยืนอยู่หลังบาร์เอ่ยปากถามมาคาลอฟด้วยรอยยิ้มปกติของเธอ

มาคาลอฟยิ้มออกมาก่อนจะตอบมิร่าเจนนั้นไปว่า

“ก็ปกติของเจ้าพวกสภามันนั้นละ”

มาคาลอฟพูดจบก็หันหน้าไปทางด้านนอกของประตูกิลด์

“จะไม่เข้ามาหน่อยรึไง”

มาคาลอฟพูดออกมาพร้อมยิ้มกว้างออกมา

ทุกคนในกิลด์ที่เห็นแบบนั้นก็ต่างพากันมองออกไปที่ด้านนอกประตูกิลด์ด้วยความสงสัย

ก่อนที่ทุกคนนั้นจะเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั้นเดินออกมาจากข้างประตูที่ตนเองนั้นหรบอยู่

เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่พูดอะไรก่อนจะเดินเข้ามาในกิลด์ด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์

เด็กผู้หญิงคนนั้นมีเรือนสีขาวและสีผิวที่ขาวซีดอย่างเห็นได้ชัด

ดวงตานั้นข้างขวานั้นโดนปิดด้วยที่ปิดตา

ส่วนดวงตาอีกข้างนั้นเป็นสีฟ้า

เด็กผู้หญิงคนนั้นเดินมาหรบอยู่ข้างหลังของมาคาลอฟ

“เด็กคนนั้นเป็นใครงั้นหรอคะ? มาตเตอร์”

มิร่าเจนนั้นเอ่ยปากถามคำถามที่ทุกคนนั้นต้องการจะรู้มากที่สุดจึงทำให้ทุกคนนนั้นต่างมองมาที่เด็กผู้หญฺงคนนั้น

มาคาลอฟนั้นไม่ตอบก่อนจะเดินนำเด็กผู้หญิงคนนั้นไปตรงที่บาร์ที่มิร่าเจนนั้นยืนอยู่

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเด็กคนนี้จะเป็นคนในครอบครัวของพวกเรา”

มาคาลอฟพูดจบก็กระโดดไปนั่งที่บาร์ที่ๆตนเองนั้นนั่งประจำ

ทุกคนที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ

“อย่างนี้ต้องฉลองสักน่อยแล้วสิ”

มาคาโอพูดขึ้นมาพร้อมกับหยิบแก้วเหล้าของตนเองขึ้นมาชูอยู่เหนือหัวของตนเอง

ทำให้ทุกคนนั้นต่างพากันหัวเราะออกมาก่อนจะชูแก้วของตนเองขึ้นมา

“นายก็ฉลองทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่รึไงกัน เจ้ามาคาโอ”

วาคาบะพูดจบก็เอาแก้วนั้นมาชนกับแก้วของมาคาโอ

พอชนแก้วเสร็จทั้งสองคนก็ยิ้มออกมาก่อนจะดื่นเหล้าในแก้ว

เด็กผู้หญิงที่เห็นแบบนั้นก็หันหน้ามาทางมิร่าเจน

“เป็นกิลด์ที่ดูสนุกสนานดีนะ…”

มิร่าเจนที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะเอามือยื่นออกไปลูบหัวของเด็กผู้หญิงคนนั้น

พอมิร่าเจนเอามือไปสัมผัสที่หัวของเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ต้องชักมือของตนเองนั้นกับทันที

“อ่ะ!!”

มิร่าเจนร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนจะเอามืออีกข้างนั้นกุมมือข้างที่ไปสัมผัสที่หัวของเด็กผู้หญิงคนนั้น

ทำให้ทุกคนที่อยู่ในกิลด์นั้นหันหน้ามามองที่มิร่าเจน

“เป็นอะไรงั้นหรอ คุณมิร่า”

ลุซี่นั้นเอ่ยปากถามเมื่อเห็นมิร่าเจนนั้นกุมมืออีกข้างของตนเองด้วยใบหน้าที่ตกใจ

“ทำไมตัวของเด็กคนนี้ถึงได้เย็นจัง เย็นเหมือนกับ…น้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย…”

มิร่าเจนนั้นพูดออกมาพร้อมกับหันหน้ามาทางเด็กผู้หญิงคนนั้น

ทุกคนที่ได้ยินแบบนั้นก็ต่างมองมาทางเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วยเช่นกัน

แต่อยู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากชั้นสองของกิลด์

“จะไม่ให้ตัวเย็นได้ยังไงละก็ยัยเด็กนั้นมันโดนแช่อยู่ในน้ำแข็งมาหลายปีแล้วนี้”

เสียงนั้นก็คือเสียงของลัคซัสนั้นเอง

“หมายความว่ายังไงกันละเนี้ย ฉันงงไปหมดแล้วเนี้ย!!!”

นัตสึนั้นพูดออกมาพร้อมกับพ่นไฟออกมาจากปากของตนเอง

ทำให้เกรย์นั้นต้องใช่พลังของตนเองนั้นสร้างโล่น้ำแข็งขึ้นมาเพื่อกันไฟของนัตสึ

“อย่าพ่นไฟสิฟระ ไอตาขวาง!!!”
เกรย์พูดออกมาแบบนั้นทำให้นัตสึนั้นหันหน้ามา

ทะเลาะวิวาทกับเกรย์

“จะเอารึไง ไอตาตก!!!”

เกรย์ที่ได้ยินคำท้าแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะตั้งท่าเตรียมที่จะใช่พลังของตนเอง

“ก็มาสิไอตาขวาง!!!”

เด็กผู้หญิงที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรก่อนจะหันหน้าไปหาลัคซัส

“นายเป็นใคร”

เด็กผู้หญิงคนนั้นพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย

ทำให้ลัคซัสนั้นยกยิ้มที่มุมปากของตนเอง

ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นบน

“ฉันเป็นใครงั้นหรอ? ก็คนที่เฝ้ามองเธอที่อยู่ในน้ำอข็งที่ไม่มีวันละลายมาตลอด 5ปียังไงละ”

ลัคซัสเดินลงมาถึงชั้นล่างก็เดินตรงไปหาเด็กผู้หญิงคนนั้นทันที

เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ได้ยินคำพูดของลัคซัสก็หันหน้าไปมองทางอื่น

“ใครมันจะไปสนกันละ”

เด็กผู้หญิงคนนั้นพูดออกมาแบบหักหน้าของลัคซัสเต็มๆ

ทำให้ลัคซัสนั้นเริ่มที่จะสนใจในตัวของเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างมาก

“น่าสนใจดีนี้”

ลัตซัสพูดจบก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของเด้กผู้หญิงคนนั้น

“มาร่วมทีมกับฉันไหมละ”

นี้เป็นครั้งแรกที่ลัคซัสนั้นเอ่ยปากชวนคนอื่นเข้าร่วมทีมของตนเอง

ทำให้ทุกคนนั้นต่างพากันอึ่งไปตามๆกัน

แต่เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้หันหน้ามามองที่ลัคซัสเลยแม้แต่นิด

“ขอปฏิเสธ”

คำพูดของเด็กผู้หญิงคนนั้นทำให้ลัคซัสนั้นโมโหเป็นอย่างมาก

“นี้ฉันอุสาพูดดีๆด้วยแล้วนะ ยัยเด็กนี้!!!”
ลัคซัสที่ทนไม่ไว้ก็ใช่พลังสายฟ้าของตนเองนั้นเตรียมที่จะจัดการกับเด็กผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า

เด็กผู้หญิงที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้ออกอาการอะไรแถมยังมองลัคซัสด้วยหางตา

“หน๋อย!!! ยัยเด็กนี้!!! งั้นก็ตายไปเลยดีไหม!!!”

ลัคซัสนั้นใช่พลังที่ชื่อว่าสายฟ้าสีแดง

(ไรต์ไม่รู้ว่าสกิวของตัวละครแต่ละตัวมีอะไรบ้างนะฉะนั้นจะมั่วเอานะ)

พุ่งตรงไปที่เด็กผู้หญิงคนนั้น

 

ตอนที่1

กว่าจะหาเวลามาแต่งได้นี้โครตจะนานเลยละคะ

ขอบคุณสำหรับคนที่ติดตามและคอมเม้นและกดหัวใจให้นะคะ

^^

เจอกันตอนหน้านะคร้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 nutpyro (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 22:09

    รอตอนต่อไปครับ น่าสนใจดี
    #2
    1