(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 8 : takashi-san : eight

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    10 ม.ค. 64


คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่แปด

“Find out who you are and try not to be afraid of it"

จงค้นหาว่าคุณคือใคร และพยายามอย่าเกรงกลัวมัน

- Never Been Kissed -

 

.. ชานยอลเอาลิ้นแตะด้วยความอยากรู้ ..




 

 

 

04:00 am

ชานยอลสะลึมสะลือลุกขึ้นปิดนาฬิกาปลุก และก้าวลงจากเตียงอย่างไม่กระฉับกระเฉงนัก

เมื่อคืนเขาเร่งปั่นโปรแกรมส่งให้แบคฮยอนตรวจ อีกทั้งถ่างตาดูแคสเกมใหม่จนเกือบตีหนึ่ง ชายหนุ่มตบแก้มเรียกสติตัวเองอยู่หลายหน ก่อนจะเร่งจัดการธุระยามเช้าให้เสร็จสิ้นภายในเวลาอันรวดเร็ว

วันนี้ชมรมดนตรีจะไปออกค่ายที่จังหวัดอาคิตะ

ชานยอลเลือกใส่ชุดสบายตัวเพื่อเตรียมรับมือกับอากาศที่กำลังจะร้อนขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เสื้อยืดขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดคงเหมาะยิ่งกว่าคลุมฮู้ดเป็นไหนๆ

ขายาวสาวลงบันไดมายังโถงกลางซึ่งค่อนข้างมืด แขนแกร่งกระชับกระเป๋าเป้ใบโตบนบ่าพลางสอดส่องสิ่งมีชีวิตรอบตัว ปรากฏเห็นเพียงแค่แสงไฟจากห้องอาบน้ำที่ตัวเองเปิดทิ้งเอาไว้

มันไม่ควรจะมีบางอย่างวางอยู่ตรงนั้น

บ้าน่า

ข้าวปั้นสองชิ้นบรรจุกล่องพลาสติก ถูกวางไว้บนเคาน์เตอร์ครัวอย่างจงใจจนต้องเหลียวหน้าเหลียวหลังด้วยความระแวงอีกครั้ง ชานยอลหยิบมันขึ้นมาอย่างตั้งคำถาม กระทั่งเจอเข้ากับโพสต์อิทสีเหลืองแปะอยู่ข้างกล่อง โดยมีใจความสั้นๆ ว่า

 

ให้ยอลจัง - เฮจัง

 

ข้าวปั้นจากเซฮุนในยามเช้าตรู่?

หมอนั่นตื่นมาทำไว้ตอนไหนล่ะเนี่ย?

 

ถึงจะคาใจไม่น้อยเพราะยังไม่ถึงเวลาจ๊อกกิ้งของเพื่อนชาวญี่ปุ่น แต่ความอุ่นจากกล่องพลาสติกก็ทำให้ชานยอลเลือกที่จะมองข้ามแล้วยิ้มออกมาอย่างดีใจแปลกๆ แทน

เฮ้ยเสียงแหบแห้งจากจงอินไม่ได้ทำให้ชานยอลตกใจนัก ชายหนุ่มยัดข้าวปั้นชิ้นแรกเข้าปาก และหยิบคุกกี้ลงไปในกล่องพลาสติกอีกอัน ก่อนหันมายังห้องสตูดิโอซึ่งเปิดค้างเอาไว้

คนสวนของบ้านทาคาชิเดินออกมาด้วยสภาพสู้ฟัดจากฝันหวาน ผมยุ่งๆ ของมันมีกลีบดอกคาเนชั่นติดอยู่ประปราย จงอินไม่พูดพร่ำทำเพลง- เดินนำชานยอลไปยังหน้าบ้าน แล้วกระดิกนิ้วเรียกเพื่อนตัวสูงให้เร่งออกมาพร้อมกัน

ทว่าเสียงโครมครามฝั่งห้องนอนชั้นบนกลับดึงความสนใจทั้งสองเอาไว้

อี้ชิงในสภาพไม่ต่างจากจงอิน- ไถลตัวลงบันไดมาพร้อมกับหมอนข้างไดจังรุ่นลิมิเต็ดอิดิทชั่น หนุ่มชาวจีนขยับปากทั้งที่ตายังปิดอยู่

ยอลจัง โชคดีนะครั–” แล้วหลับมันซะตรงนั้น ลำบากสองหนุ่มต้องหิ้วปีกเข้าห้องให้เสียเวลากันไปใหญ่

ว่าแต่แกตื่นมาทำอะไรตอนนี้?” ชานยอลบิดเนื้อบิดตัว สูดเอาอากาศยามเช้าเข้าปอด แล้วผินมองเพื่อนผิวบรอนซ์ซึ่งลากจักรยานมาตรงหน้าเขา

ไปส่งเจ้าบ้า ชื่อชานยอล

แน่นอนว่าเจ้าของชื่อมองอย่างระแวงทันที ถามจริง?”

ตอนนี้เพิ่งจะตีสี่ครึ่งไม่มีรถเมล์หรอกเจ้าบ้า จะเดินงั้นเหรอ? คงทันหรอกมั้งเจ้าบ้า หรือจะเอาจักรยานไปจอดไว้โทโอสามวันสองคืน? งี่เง่าน่ะเจ้าบ้าหนุ่มโอซาก้านั่งลงยังเบาะหลัง เอ้า! รีบขึ้นมาปั่นซะ ฉันยังต้องกลับมารดน้ำเด็กๆ อีกเยอะว่าแล้วก็หาวใส่หนึ่งที บีบชานยอลให้ต้องขึ้นมานั่งประจำที่อย่างช่วยไม่ได้

แล้วทำไมเขาจะต้องปั่นด้วยล่ะให้ตาย!

ไม่ต้องทำหน้าสงสัยมือหนาดันคางชานยอลให้หันไปทำหน้าที่ต่อ แกมีทางเลือกซักเท่าไหร่กันเชียว ปั่นไป!

เยอะกว่าที่แกคิด

เยอะพอจะปฏิเสธแบคฮยอนเลยไหม?”

หา?”

ฉันรู้น่าจงอินโผล่หน้าจากด้านหลังมากระแซะ แล้วมันก็น่าหงุดหงิดตรงที่ชานยอลรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองทุกทีที่ได้ยินชื่อคนๆ นั้น

อะไรของแกกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะจู่ๆ จงอินก็ดันทำท่าทางเหมือนคินดะอิจิยอดนักสืบขึ้นมา อีกอย่าง ตัวชานยอลเองก็ยังไม่มีเวลาทบทวนประโยคที่แบคฮยอนพูดเอาไว้เลยด้วยซ้ำ

รู้แค่ว่าเขามองแบคฮยอนเปลี่ยนไป และคิดเรื่องของอีกคนมากขึ้น

กับแบคฮยอนน่ะ

“...”

แก

“...”

แกกลัวแบคฮยอนมากเลยใช่ไหม?”

ชานยอลระบายลมหายใจ และขอมอบจุดให้ คิม จงอิน เอาไว้ทำปุ๋ย

เขาหรี่ตามองเพื่อนผิวบรอนซ์ที่ยังคงทำหน้าอ้อล้อราวกับเหนือกว่า แถมยังส่ายหัวพึมพำว่าเขาไม่ได้เรื่องอย่างนั้น อ่อนหัดอย่างนี้ ดูพูดเข้าเถอะ อยากให้มันส่องกระจกดูตัวเองตอนเจอสายตาเย็นๆ ของแบคฮยอนเหลือเกิน

งี่เง่าชานยอลออกแรงปั่นแล้วเหวี่ยงให้จงอินร่นหน้ากลับไป การมาส่งฉันเกี่ยวกับแบคฮยอนตรงไหนไม่ทราบ?”

เกี่ยวอยู่แล้วจงอินว่า ก่อนเขย่าบางอย่างข้างหูเรียกชานยอลให้เหลือบตามองตาม

 

กล่องนมสีเหลือง ..ซึ่งถูกเจาะเอาไว้ด้วยหลอดเสร็จสรรพ

 

ทุกคนเขาตื่นมาส่งแก

 

นมกล้วย ..

นมกล้วยของแบคฮยอน

 

เพราะฉะนั้น แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอะไรทั้งสิ้นเจ้าเด็กใหม่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร้อนจังเลยนะครับแบคซัง

โตเกียวได้เข้าสู่ฤดูร้อนอย่างเป็นทางการเมื่อไม่กี่วันก่อน

พยากรณ์อากาศแจ้งเอาไว้ว่าจะเป็นอีกปีที่ญี่ปุ่นอุณหภูมิเฉลี่ยสูงเช่นเคย และเครื่องวัดสภาพอากาศที่เจ้าบ้านติดตั้งเอาไว้ก็ทำงานไม่เคยพลาด มันโชว์ตัวเลขเด่นหราอยู่ที่ 29 องศาเซลเซียสไม่ขาดไม่เกิน

นั่นสิ

แบคฮยอนและอี้ชิงใช้โอกาสนี้ลากเก้าอี้อาบแดดสองตัวมายังใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงสวนหน้าบ้าน พวกเขาหาที่คลายร้อนโดยไม่ยอมพึ่งเครื่องปรับอากาศให้เปลืองค่าไฟ โดยบอสทาคาชิในชุดยูกาตะสีขาว ยกเบาะขึ้นนั่งรัวแล็บท็อปอยู่ไม่ห่าง

ร้อนแบบนี้ต้องไอศกรีมร้านริโกะจังเท่านั้นอี้ชิงนอนหงาย อ้าปากพร่ำเพ้อ เขาปล่อยแขนขาให้ห้อยลงไปยังพื้นหญ้าสีเขียวสดซึ่งเปียกชุ่มเพราะมีคนสวนหุ่นนายแบบคอยดูแล

สายตาเหม่อลอยไปยังเสาไม้ไผ่ประดับธงปลาคาร์ฟปลิวไสวสู้สายลมอ่อนอยู่หน้าบ้านอีกฝั่ง เพราะถึงจะผ่านเทศกาลโคโดโมะโนะฮิ (วันเด็กผู้ชาย) ไปนานแล้ว เซฮุนก็ยังไม่ยอมชักมันลงมาเก็บเสียที คงเป็นเพราะความขี้เกียจของเจ้าตัว

ไม่ก็ความเห่อธงผืนใหม่ที่ผุดเพิ่มขึ้น จาก 4 เป็น 5 ผืน ล่ะมั้ง

ซื้อซะสิ ขอนมกล้วยให้ฉันด้วยสองกล่อง

โถ่ แบคซังหนุ่มชาวจีนเบนหน้าเหนื่อยอ่อน เขาได้ยินเสียงเคาะแป้นพิมพ์ อย่างเร่งรีบ แต่ใบหน้าผู้กระทำยังคงราบเรียบเช่นเคย รอบนึงแล้วนะครับ สำหรับวันนี้

งั้นก็ลองใช้สองคนนั้นเจ้าบ้านไม่ยอมละสายตาออกจากหน้าจอ เขาชี้นิ้วข้างหนึ่งไปยังสองหนุ่มหยินหยางที่ง่วนอยู่กับแผงห้อยกล้วยไม้ข้างบ้าน ซึ่งแกนนำคิมจงอินกำลังตะโกนโหวกเหวก- กำหมัดลงยังกลางหัวเพื่อนหน้าง่วงและขยี้มันไปมา เพียงเพราะถูกเซฮุนจี้เอวจนทำให้ตัดกิ่งผิด

คงไม่ได้การเท่าไหร่

ไม่ห้ามจะดีหรือครับ?”

ร่าเริงกันก็ดีแล้ว

งั้นเหรอ?’ อี้ชิงคิด เขาโปะผ้าเย็นไว้บนหน้าผาก แล้วแบคซังทำอะไรอยู่ครับ?”

บอสทาคาชิใช้นิ้วเคาะกับที่พักมือก่อนจะเริ่มรัวโค้ดอีกครั้ง แก้โปรแกรม ส่วนของชานยอล

มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ?”

ไม่มีหรอก แค่เพิ่มฟังก์ชั่นเรียกใช้งานนิดหน่อย

อ่าอี้ชิงยกยิ้มบาง แล้วเอนตัวนอนลงดังเดิม ใช่เล่นเลยจริงไหมครับ?”

เป็นคำถามประเภทไหนน่ะ?”

เสียงใสหัวเราะจนตาแทบปิดกับคำพูดล้อเลียนจากแบคฮยอน ยอลจังไงล่ะครับ

คนตัวเล็กเบนสายตาครุ่นคิด ในเรื่องครีเอทอาจจะไม่เท่าพวกนาย แต่ลอจิกก็ไม่ได้ด้อยนักหรอกแบคฮยอนออกความคิดเห็น นายคงไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้เรื่องเดียวหรอกจริงไหม?”

หนุ่มชาวจีนระบายลมหายใจแล้วอมยิ้มให้กับความคิดรอบด้านของคนข้างๆ ก่อนพยักหน้าตอบ ยอลจังเหมือนกับที่แบคซังเคยพูดเอาไว้เลยครับ

“..?”

ความพยายามของเขาทำเอาผมเผลอชื่นชมทุกครั้ง มีไม่มากหรอกนะครับ ที่ใครจะลุกขึ้นมาฮึดทำเรื่องพวกนี้

หมอนั่นปราบพยศง่าย เพราะเป็นคนที่มองเห็นผลลัพธ์ แต่ไม่มีแรงบันดาลใจมากพอก็เท่านั้น

ผมรู้สึกว่าโกจังไม่ใช่ตัวแปรต้นของการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้น่ะสิครับอี้ชิงพยายามนึกถึงโทกะ เขาเห็นมาตั้งแต่ต้นว่าทั้งคู่เริ่มทำความรู้จักกันก่อนที่ชานยอลจะเข้าที่เข้าทางเสียด้วยซ้ำ

ถูกครึ่งหนึ่งแบคฮยอนแย้ง และยอมปิดหน้าจอแล็บท็อปลง เพราะยังถือว่าเธอเป็นหนึ่งในล้านเหตุผลสำหรับชานยอลอยู่ดี

นั่นสินะครับหนุ่มชาวจีนทอดมองจงอินที่กำลังป้อนขนมปังให้เจ้าโอดะ และถึงจะทำท่าทีไม่เต็มใจนักแต่ก็ยอมยัดใส่ปากเซฮุนอีกคน แต่ที่ยอลจังคล้อยตาม ผมคิดว่าเขาต้องรู้สึกวางใจบ้างแหละ

แบบนั้นไม่สมกับเป็นหมอนั่นเลยนะ

ครับอี้ชิงหัวเราะเห็นด้วย เพราะวางใจ ทั้งเรื่องต้องย้ายเข้ามาอยู่กับคนที่ไม่รู้จัก เรียนภาษา เข้าคลาส โปรเจค หรือการเปลี่ยนแปลงตัวเอง เขาจะไม่ทำมันตามที่พวกเราแนะนำก็ยังได้ แต่เขาก็เลือกที่จะทำ

นายไม่คิดว่าฉันบังคับเขาบ้าง?”

เรียกชี้ทางไม่ดีกว่าเหรอครับ

แบคฮยอนยกมุมปากขึ้น เล่นงานคนมองให้เคลิบเคลิ้มไปกับรอยยิ้มเล็กๆ นั่น

ฉันก็แค่หย่อนเชือกลงไป อยู่ที่ว่าเขาจะปีนมันขึ้นมาแบบไหนมากกว่า

การที่แบคฮยอนพูดเรื่องชานยอลออกมาด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ทำให้อี้ชิงลดความกังวลใจลงไปได้หลายเปราะ มันคือความรู้สึกคล้ายคลึงกับการพูดถึงเซฮุนที่แอบย่องลงมานั่งคุยกับอากาศในยามดึก หรือการบ่นให้จงอินที่ขนดอกไม้เข้าห้องสตูดิโอมากเกินไป

จะเรียกว่าคุ้นเคยได้รึเปล่า?

หรือความสนิทสนมที่มีมากขึ้นกันแน่?

อาจจะปีนขึ้นมาแบบทุลักทุเลก็ได้นะครับอี้ชิงกลั้นขำ เมื่อคิดถึงนิสัยขวานผ่าซากของเพื่อนตัวสูง

ดีซะอีก การชื่นชมวิวระหว่างทางก็สำคัญเหมือนกัน นายเองก็รู้

คนฟังหัวเราะแห้ง แต่ก็เห็นด้วยกับคำพูดนั้นอยู่มาก

อี้ชิงนับถือแบคฮยอนในหลายเรื่อง หนึ่งในนั้นคงหนีไม่พ้นความเป็นผู้ใหญ่ในตัวอีกฝ่าย หากไม่นับพระเจ้าและครอบครัว- แบคฮยอนเปรียบเสมือนแสงสว่างเดียวที่อี้ชิงมี เขาเต็มใจที่จะยึดเอาไว้ เพราะเชื่อมั่นว่าทุกสิ่งที่แบคฮยอนมอบให้ผ่านการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว

ใจดีอีกแล้วนะครับ

ฉันไม่เคยใจร้ายจริงไหม?”

แน่นอนว่าอี้ชิงมีความสุขเสมอเมื่อได้พูดคุยกับแบคฮยอน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

 

เสียงเอะอะดังขึ้นอีกรอบ คราวนี้จงอินเดินลากคอเสื้อเซฮุนแล้วตรงมารวมกลุ่มกับเพื่อนทั้งสอง จากที่อี้ชิงคาดการณ์ คนสวนประจำบ้านคงใช้กำลังบังคับเพื่อนตัวขาวอยู่สักพัก ดูได้จากผมเผ้ายุ่งเหยิงของทั้งคู่

ไม่อยากรู้บ้างรึไง?”

เซฮุนกลอกตามองแบคฮยอนอย่างไม่แน่ใจในคำพูดของจงอินนัก

มีอะไรครับจินจัง?”

คนขวานผ่าซากนั่งแหมะลงระหว่างเก้าอี้อาบแดดทั้งสอง มือหนาตบที่ว่างให้เซฮุนนั่งลงข้างกัน พลางดึงไหล่ชุดยูกาตะของแบคฮยอน- ที่ร่นลงจนเห็นไปถึงไหนต่อไปขึ้นให้

มีเรื่องสงสัย และอยากให้ตอบด้วยจงอินเข้าประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม เขาพุ่งคำถามไปยังเจ้าบ้านซึ่งนอนเหยียดขาอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรนัก

ซีเรียสแค่ไหน?”

น้อยกว่าลืมรดน้ำต้นไม้

ว่ามาเถอะ

เมื่อวานก่อนออกไปส่งเจ้าบ้านั่น ฉันเห็นห่อพัสดุแกะแล้วในถังขยะตรงเคาน์เตอร์ครัว จ่าหน้าจากเกียวโตถึง บยอน แบคฮยอนจงอินพูดรัวพลางมองคนรับพัสดุสลับกับเซฮุน ลงชื่อผู้ส่งชัดเจน ฉันล่ะแปลกใจจริงๆ ที่เห็นมันเขาทำหน้าซังกะตายไม่ต่างจากตอนที่เจอคริสนัก

เขาเหรอครับ?” อี้ชิงถามขึ้นมาบ้าง ประกอบกับความกังวลในแววตาของเซฮุนที่แสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจน

และตามมาด้วยการพยักหน้าจากแบคฮยอน

ใช่ เขานั่นแหละ

ปกติแล้วเจ้านี่ต้องรู้ก่อนใครไม่ใช่รึไง?” คนเปิดประเด็นที่เริ่มจะหงุดหงิด- มองหาเรื่องเจ้าบ้าน พร้อมชี้ไปทางเซฮุนเพื่อย้ำเตือน

ในที่นี้ การแสดงความไม่พอใจของจงอินคือการทวงสิทธิ์ของเพื่อนสนิทอย่างหนึ่ง ทั้งสามยินยอมให้แบคฮยอนยุ่งย่ามเรื่องส่วนตัวได้ ตามเหตุผลและข้อจำกัดที่แตกต่างกัน ด้วยเหตุนั้นพวกเขาจึงมีสิทธิ์ในเรื่องของแบคฮยอนได้อย่างเท่าเทียม ยิ่งเป็นเรื่องนี้ด้วยแล้ว ใครจะปล่อยก็เอาเลย แต่จงอินไม่ยอมแน่

คำถามต่อไปก็คือ มีอะไรที่พวกฉันควรรู้ไหม?”

บอสใหญ่ลุกขึ้นนั่งแล้ววางมือลงบนกลุ่มผมสีดำสนิทของเซฮุน เขายกไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะถอนหายใจออกมา

มันไม่ได้สำคัญนักหรอก เพราะเขาแค่ฝากมัทฉะและความคิดถึงมาให้พวกนายก็เท่านั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ

ค่ายอาสาที่อาคิตะห้าวันสี่คืนลุล่วงไปด้วยดี

แม้การไปครั้งนี้จะไม่ตรงกับเทศกาลน่าสนใจอย่างคันโตมัตสึริ (แห่โคมไฟคันโต) ที่จัดขึ้นในเดือนสิงหาก็ตาม แต่ชานยอลยอมรับเลยว่าที่นั่นมีภูเขาสูงตระการตาและอากาศเย็นสบายกว่าในโตเกียวเป็นไหนๆ

ยอลจัง! ทางนี้ครับอี้ชิงโบกไม้โบกมือต้อนรับการกลับมาของเพื่อนตัวสูงอย่างร่าเริง ประกายในตาหนุ่มชาวจีนระยิบระยับอยู่กับถุงของฝากใบโต- ที่ชานยอลเพิ่งหอบลงมาจากรสบัสมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่ลืมหันไปทักทายโทกะกับรุ่นพี่สุดหล่อซึ่งตามหลังมาติดๆ คอนนิจิวะ โกจัง เปปจัง

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ยิน แต่ คิโยชิ เทปเป ก็หัวเราะลั่นทุกครั้งเมื่อชื่อตัวเองหลุดออกจากปากรุ่นน้องจอมครีเอท ส่วนโทกะนั้นยิ้มรับด้วยความเคยชิน เธอบอกลาเพราะถูกเร่งจากกลุ่มสาวๆ ด้านหลัง และโค้งตัวให้กับชายหนุ่มรุ่นพี่

เปปจังอยู่ชมรมดนตรีเหรอครับ?”

ซะที่ไหน ฉันเห็นมันน่าสนุกดีก็เลยขอไปด้วยน่ะซี

เห แปลกคนตลอดเลยนะครับ

แล้วนาย อ่อ มารับชานยอลสินะ?” รุ่นพี่นักกีฬาตบป้าบเข้ากลางหลังรุ่นน้อง ดูแลมันดีๆ หน่อยล่ะ ช่วงนี้เหม่อบ่อยจนน่าเป็นห่วงพูดไว้แค่นั้นก่อนจะโบกมือลา หนุ่มตัวโตเท่าไททั่นวิ่งจากไปโดยมีทุ่งดอกไม้วิบวับประดับรอบตัว พร้อมกับตะโกนไล่หลังไว้ว่า ฝากบอกแบคฮยอนด้วยน้าว่าฉันคิดถึงม๊ากมาก

ไม่บอกหรอก - อี้ชิงคิด

พอหันกลับมาเห็นหน้าตาเพื่อนตัวสูงที่ดูหน่ายโลกแล้ว ..

ถอนหายใจซะแรงเลยนะครับ

กลับกันเถอะชานยอลตอบด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง เขาทิ้งถุงของฝากให้อี้ชิงดูแล ก่อนคว้าจักรยานซึ่งจอดอยู่ใต้ต้นซากุระใบเขียวเต็มกิ่งไปปั่นให้อีกคนซ้อนอย่างรู้งาน

ในขณะที่เพื่อนชาวจีนมัวแต่สนใจโมจิในมือและฮัมเพลงไปเรื่อยอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ด้านชานยอลนั้น ..กำลังถอนหายใจออกมาอีกรอบ

 

เซ็งเจ้าเซฮุนจริงๆ ให้ตายเถอะ

 

คนตัวสูงคิดพลางอ้าปากหาวหวอดไปตามทาง

หนึ่งในความคาดหวังในการไปค่ายครั้งนี้ของชานยอล คือการที่ตัวเองจะเลิกคิดเรื่องไร้สาระที่วนเวียนอยู่ในหัว อย่างเช่นเรื่องที่เซ็นโตวันนั้น เรื่องที่ร้านติ่มซำวันโน้น หรือเรื่องในห้องอาบน้ำไม่กี่สัปดาห์ก่อน

 

โอเค ..ทุกเรื่องที่มีแบคฮยอนนั่นแหละ

 

ชานยอลลองทบทวนอย่างจริงจังระหว่างเดินทางไปอาคิตะ เขาไม่ได้โง่ถึงขนาดไม่รู้สึกถึงความผิดปกติของตัวเอง และถึงแม้จะมีคนที่ชอบอย่างโทกะอยู่ใกล้ ..คำตอบของอาการข้างต้นก็ค่อนข้างเอนเอียงไปทางน่ากลัวเสียจนนึกหวั่น

 

ใช้โอกาสนี้ทำให้เธอประทับใจ

 

ตลอดเวลาที่อยู่ค่ายอาสา ชานยอลพยายามทำตามคำแนะนำของจงอินอยู่หลายครั้ง เพราะอย่างไรเสียการเข้าหาโทกะก็เป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะทำให้เขาลืมเรื่องไร้สาระไปได้บ้าง ..

 

ทว่าเมื่อชานยอลทำเป็นลืมและเริ่มสนุกกับกิจกรรมของค่าย

 

Oh : (ส่งสติ๊กเกอร์รูปแมวดำเลียหาง) 07:03

Oh : (แนบรูปโอดะกำลังเลียน้ำแข็งใส) 11:18

Oh : (ส่งไฟล์เสียงร้อง ม้าวของโอดะ) 13:59

 

ไม่ว่าจะเป็นตอนสันทนาการค่าย เก็บขยะ ทาสี ปีนต้นไม้ ล้างส้วม หรือแม้กระทั่งเวลาที่จะได้อยู่กับโทกะสองต่อสอง

 

เจ้าบ้า โอ เซฮุน คนนั้นก็มักจะรัวข้อความหาเขาอยู่ตลอด

 

Oh : (ส่งวีดิโอโอดะถูกลูบหัว) 15:30

 

โดยเฉพาะคลิปล่าสุดที่ถูกส่งเข้ามา ช่างพอเหมาะพอดีกับตอนที่ชานยอลกำลังจะลุกไปช่วยโทกะยกของลงจากรถเสียเหลือเกิน

และเท่านั้นยังไม่พอ ..คนที่ลูบหัวเจ้าโอดะ

 

ก็คือแบคฮยอน

 

ชานยอลเสียเวลาชะงักค้างตาเหลือกมองคนในคลิปอยู่นานสองนาน จนพลาดโอกาสเข้าไปช่วยโทกะอย่างน่าเสียดาย

ทำไมครั้งนี้ถึงเป็นนายที่มารับล่ะ?” ชานยอลถามเสียงเนือย เพราะล่าสุด เป็นจงอินที่ส่งข้อความมาถามว่าจะถึงโทโอเมื่อไหร่ ก็นึกว่าเพื่อนปากดีจะเป็นคนมารับเองซะอีก ที่ไหนได้กลับส่งตัวตายตัวแทนมาซะนี่

จินจังรอยอลจังอยู่ที่บ้านครับ!

ทำไมเจ้านั่นต้องรอฉันด้วย?”

ทุกคนเขารอยอลจังกันทั้งนั้นแหละครับ!

แล้วทำไมต้องทำเสียงร่าเริงตลอดเวลาด้วย!

คิดถึงยอลจังไงล่ะครับ!

พูดบ้าอะไรเนี่ย!

อี้ชิงหัวเราะคิกคักแถมยังไม่ยอมตอบคำถามในทันที เขากอดเอวหนาเอาไว้พร้อมกับใช้หัวถูแผ่นหลังที่กว้างขึ้นของชานยอลอย่างออดอ้อนคล้ายแมวตัวน้อย

หยุดนะเฟ้ย!จนคนถูกลวนลามได้แต่ร้องโวยวายพลางบังคับทิศทางเอาไว้ไม่ให้จักรยานชนเสาไฟตายหมู่เสียก่อน

 

ไปตัดผมกันเถอะครับยอลจัง!”

 







©
t
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,344 ความคิดเห็น

  1. #2317 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:28
    เซฮุนตลก555
    #2,317
    0
  2. #2290 PRAE.VV (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 12:52
    มีแต่คนประหลาดๆจริงๆด้วยยยนนน
    #2,290
    0
  3. #2232 RaineyRainn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 16:55
    อะไรยังไง ทำไมเซฮุนต้องป่วนชานยอลด้วยเนี่ยยยย น้องรู้อะไรมา5555 ชอบมิตรภาพของทาคาชิจัง มันน่ารักไปหมด

    ตลกตอนชานยอลถามอี้ชิงว่าทำไมต้องทำน้ำเสียงร่าเริงตลอดเวลาด้วย5555
    #2,232
    0
  4. #2202 Byuncream chanbaek (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 11:45
    เเบคซังบอกร้อน29 องศา ทางด้านประเทศไทยนี้นอนละลายไปกับเตียงเเล้วค่าา 😂😂
    #2,202
    0
  5. #2170 TIANTER (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 15:47
    เห็นส่วนสูงเบคุซังแล้วขัดใจ5555 แต่รักนะคะ555555
    #2,170
    0
  6. #2118 ชะเอิงเอ๊ย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:34
    ชอบเรื่องนี้ตรงที่ไรท์เตอร์กำหนดคาแรคเตอร์ตัวละครแต่ละคนชัดเจนมาก มันทำให้เรื่องดูมีสีสันมากขึ้น
    #2,118
    0
  7. #2101 midora (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:30
    ชอบบุคลิกแต่ละคนมาก ยูนีคสุดแม้จะบรรยายไม่มีชื่อก้อรุ้ว่าพูดถึงใครได้เลย5555
    #2,101
    0
  8. #2085 Maylovechanbaek (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:27
    เซฮุนรู้อนาคตหรอ ทำไมน่ากลัวแปลกๆ55555
    #2,085
    0
  9. #2059 yourdecemberr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 21:35
    โอย พึ่งได้อ่านน่ารักมากๆเลยค่ะ
    #2,059
    0
  10. #2031 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:35
    ชานยอลชอบแบคซังแล้ว ไม่ได้ชอบโทกะแล้วอะเธออ
    #2,031
    0
  11. #2030 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:34
    ชอบความใส่ใจกันของบ้านนี้มาก ๆ ดูแลกันไม่ขาด ใครจะไปไหนทำอะไรก็ดูแลกันอย่างดี เฮจังจิตสัมผัสรู้เรื่องล่ะสิเลยขัดขวาง เฮจังผู้กุมความลับ~
    #2,030
    0
  12. #1939 Tongdchr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:17
    เซจังน่ารักมาก น่ารักเกินไปแล้ว ป่วงมากด้วย นังผีนี่ 555555555 /ส่งติ้กเก้ออิน้องตอบ
    #1,939
    0
  13. #1921 PINKLAND (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:55
    อี้ชิงน่ารักอ่ะ ดูป่วนๆ
    #1,921
    0
  14. #1899 Kyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:32
    รุ้ใจตัวเองแล้วล่ะสิยอลจังง
    #1,899
    0
  15. #1845 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:30
    ใครคือ'เขา'... 'เขา'คือใครในวันนี้...
    #1,845
    0
  16. #1777 P.kiml (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:32
    ชอบเขาแล้วไงเนี่ย โอยยยยยยย
    อย่าคิดนานนะคะ แบคฮยอนรออยู่ แต่ฮอตขนาดนี้
    ก็ต้องเร่งทำคะแนนก่อนแล้ว
    #1,777
    0
  17. #1760 snowtears (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 11:17
    อาการหนักอะปาร์ค หนีแบคซังไม่รอดแล้วอีหรอบนี้ ตกหลุมรักเข้าให้จังเบอร์เลย
    #1,760
    0
  18. #1736 pim pimmi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 07:17
    ชอบแล้วอะดิ
    #1,736
    0
  19. #1717 Nook Kra (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 22:13
    หว่ายยย หวั่นไหวกับเขาก็บอก
    #1,717
    0
  20. #1685 joylnr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 22:19
    ว้าววววว ยอลจังจะหล่อแล้วววว
    #1,685
    0
  21. #1664 『 BLACK PEARL』 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 00:10
    เซฮุนน่ารักอ่ะ แต่ก็ตลก555555555555 ชอบจังเป็นเพื่อนที่น่ารักกันมากๆเลย
    #1,664
    0
  22. #1642 ิbibam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 13:04
    เขา คือใครกันนนน ทาคาชิมีความลับที่เราอยากเผือกอยู่เยอะมากกก เหนือสิ่งอื่นใดตอนนี้ขอบคุณเซฮุนก่อน ญาณทิพย์กว่าแบคก็เฮจังนี่ล่ะค่ะ 5555555 ถือว่ามาถูกจังหวะ เราชอบบบ
    #1,642
    0
  23. #1634 เมนโด้ที่หลงแบคมาก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 18:52
    จะตัดผมแย้ววววว
    #1,634
    0
  24. #1630 Perchez (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 04:33
    ขำเซฮุน55555555 โอ่ยหยุดอ่านไม่ได้
    #1,630
    0
  25. #1568 นมสด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 08:53
    มีเพื่อนที่รักกันอย่างนี้ มันดีจริงๆ
    #1,568
    0