(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 7 : takashi-san : seven

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    10 ม.ค. 64

 

คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่เจ็ด

“Personality is much more important than intelligence"

บุคลิกภาพ บางครั้งก็สำคัญกว่าความฉลาด

- Bicentennial Man -

 

.. ชานยอลเงี่ยหูฟังมันอย่างตั้งใจ ..

 



 

** ไม่ใช่ฟิคกีฬานะคะ มีนิดหน่อยพอเป็นสีสันเท่านั้น

 


 เริ่มมีกล้ามแล้วนะคะยอลจัง

ชานยอลกลอกตาใส่จงอิน- ที่ล้อเลียนเขาด้วยท่าทางโรคจิตอยู่

เช้านี้คนสวนประจำบ้านทาคาชิ อยู่ในลุคกางเกงบอล เปลือยกล้ามท้องลอนแน่น กับสองอ้อมแขนซึ่งเต็มไปด้วยกระถางต้นไม้สุดรักสุดหวง

ไหนอัพเดทซิมันว่าต่อ ยังกินโปรตีนตามที่ฉันแนะนำอยู่ไหม?”

คราวนี้ชานยอลเบ้ปาก

พวกเขาเพิ่งกลับมารวมตัวกันคืนก่อน เหตุเพราะญี่ปุ่นเข้าสู่ช่วงวันหยุดยาว ตั้งแต่ปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนพฤษภาคม หรือที่เรียกกันว่าโกลเดนวีค (Golden week)

โดย คิม จงอิน ถือโอกาสกลับโอซาก้า เช่นเดียวกับ จาง อี้ชิง ที่ถูกลากตัวคืนปักกิ่ง ในขณะที่บอสใหญ่และบอดี้การ์ด โอ เซฮุน รับหน้าที่เฝ้าบ้านตระกูลบยอนไว้เช่นเดิม

อนาถสุดคงเป็น ปาร์ค ชานยอล ที่ต้องปั่นจักรยานกลับบ้านเพียงลำพัง เพื่อใช้ชีวิตในช่วงหนึ่งสัปดาห์อย่างน่าขนลุก นั่นเพราะคุณนายปาร์คตาลุกวาวทุกครั้งที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนดีดตัวขึ้นมาจ๊อกกิ้งและยกเวท อีกทั้งทานอาหารเสริมไม่ขาด ให้เธอได้แสร้งน้ำตาซึมทุกครั้งที่เห็น

ถ้าบอกว่าไม่- คงได้โดนสันหนังสือแบคฮยอนฟาดเข้ากลางกบาลน่ะสิ

รู้ก็ดี เพราะงั้นฉันเลยบอกอี้ชิงเพิ่มเซ็ตยกเวทให้แกอีก 2-3 เซ็ต

ให้ตายเถอะชานยอลสบถ แล้วจะให้ฉันวางลูกๆ ของแกไว้ตรงไหน?”

หนุ่มโอซาก้าเอียงหัวไปยังทางเดินข้างบ้าน บอกตำแหน่งให้ผู้ช่วยจำเป็นวางต้นเฟิร์นประดับลงไป

วันนี้ชานยอลถูกเทรนเนอร์เซฮุนเมินเพราะเจ้าโอดะท้องร่วง ดูเหมือนเป็นเรื่องน่ายินดี แต่คนเคยชินดันอยู่เฉยไม่ได้ รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ

ครั้นจะชวนอี้ชิง ..รายนั้นกลับยกมือห้ามและประกาศเจตจำนงอันแรงกล้าต่อหน้าโปสเตอร์ไดจังเอาไว้ว่า ผมไม่มีทางออกไปเสี่ยงชีวิตกับโมชิตัวใหญ่แน่นอนครับ ลู่วิ่งข้างล่างก็เหลือแหล่แล้ว

ความหวังสุดท้ายจึงตกอยู่ที่จงอิน แต่เจ้านี่ดันทำท่าแขยงรองเท้ากีฬาขึ้นมาเสียขนาดหนัก พอชานยอลเริ่มรำคาญและตัดปัญหาจะออกตัวไปคนเดียว มันก็เรื่องมากรั้งเขาเอาไว้อีก

 

ลงเอยด้วยการต้องมาขุดดิน ยกกระถาง รดน้ำต้นไม้ช่วยมันอยู่แบบนี้

 

อย่าบอกนะว่าแกไปขนเจ้าพวกนี้มาจากโอซาก้า?” ชานยอลชี้ไปยังกองทัพพันธุ์ไม้บรรจุถุงดำ และกระถางใหม่เอี่ยมอีกจำนวนมาก พ่วงมากับปุ๋ยและอุปกรณ์ทำสวนครบครัน

อ่าฮะคนสวนประจำบ้านใช้มือสั่นๆ หยิบกรรไกรขึ้นมาตัดใบสีเหลืองออก พร้อมพึมพำอาลัยอาวรณ์ปานจะขาดใจ ลูกพ่อก่อนจะประคองใบที่เหลือมากอดเอาไว้แนบอก

 

ชานยอลเคยคิดว่าจงอินปกติที่สุดในบรรดาสามสหายพิทักษ์แบคฮยอน

แต่เขาขอถอนคำพูดวันนี้เลยก็แล้วกัน

 

ได้ยินว่าแกเข้าชมรมดนตรีกับโทกะ?” คนผิวบรอนซ์ลอบมองปฏิกิริยาของหนุ่มนักรักอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าของหุ่นสูงใหญ่ที่เริ่มเข้าที่เข้าทาง- ทำเพียงพยักหน้าและถอนหายใจออกมาเท่านั้น

ลองบอกเหตุผลที่ทำให้แกห่อเหี่ยวมาสักข้อ ถ้ามันฟังดูงี่เง่าฉันจะจับปุ๋ยกรอกปากให้

ชานยอลนั่งลงบนพื้นหญ้าข้างจงอิน และครุ่นคิดถึงคำถามนั้น

ก็คุยกันบ่อยขึ้น

แล้วยังไง

อีกไม่กี่วันจะมีค่ายอาสา ฉันต้องไปกับเธอ ไม่สิต้องไปกับชมรมดนตรีทั้งหมด

เหมาะเลย ใช้โอกาสนี้ทำให้เธอประทับใจ

มันก็คงจะดีแหละ

บื้อจริงจงอินโยนพลั่วให้ชานยอลรับไปงงๆ ข้อเสียหนึ่งอย่างของแกที่ฉันไม่ชอบคืออะไรรู้ไหม?”

หนุ่มตัวสูงส่ายหน้า

มั่นใจหน่อยซีวะ!

 

มั่นใจหน่อย

 

ประโยคนั้นซ้อนทับกับคำพูดของแบคฮยอน ทำคนฟังชะงักไปครู่หนึ่ง

 

ความสัมพันธ์ระหว่างชานยอลและโทกะเริ่มด้วยคำว่า เพื่อนอย่างราบรื่น จนแทบไม่มีอะไรให้ต้องกังวล เธอมักจะส่งข้อความมาพูดคุยด้วยเสมอ เป็นธรรมชาติ ไม่หวือหวา หรือเร่งรัด แต่ทุกครั้งที่ชานยอลพยายามจะแสดงตัวให้โทกะรู้ว่าตัวเองสนใจ ก็มักจะมีความรู้สึกบางอย่างเข้าแทรกจนเขาต้องพับเก็บมันลงไปเสมอ ซึ่งไม่ใช่คำว่า ปอดแหกอย่างที่จงอินสบประมาท แต่มันค่อนข้างซับซ้อนกว่านั้น

 

นั่นอะไร?” ชานยอลเบี่ยงประเด็น เขาชี้ไปยังดอกไม้สีฟ้าอ่อนซึ่งซ้อนกันเป็นพุ่มเล็ก เพราะดูท่าแล้ว จงอินพยายามทะนุถนอมมันราวกับไข่ในหินยิ่งกว่าชนิดอื่น

ดอกไฮเดรนเยีย

แล้วทำไมแกดูอารมณ์เสียกับมันนัก?”

มันเรื่องมากจะตายชักคนผิวบรอนซ์พ่นลมหายใจ ตีหน้าเบื่อหน่าย ชอบที่ร่ม ชอบความชื้น มีอย่างที่ไหนไม่ชอบความแฉะ ชอบแดดอ่อน แต่ถ้าแรงไปใบก็ไหม้อีก น่ารำคาญ

คนฟังหลุดหัวเราะ ถ้ามันยุ่งยากขนาดนั้นก็ไม่ต้องปลูก

ไม่ได้จงอินส่ายหัวทำหน้าจริงจัง และพยายามจัดพวกมันไว้ยังตำแหน่งพอดีกับแสงที่สุด แบคฮยอนชอบพวกมัน

“...”

การปลูกเจ้าพวกนี้ เป็นไม่กี่อย่างที่ฉันทำให้หมอนั่นได้

คำพูดประหลาดจากเพื่อนปากมาก ทำเอาชานยอลเลิกคิ้วแปลกใจ

เกือบเทอมแล้วที่รู้จักกัน ชัดเจนว่าจงอินไม่ใช่สายนอบน้อมอย่างอี้ชิง หมอนี่ขึ้นชื่อเรื่องความห่ามและหยาบคาย แถมยังเสียงขี้โวยวายเกินจำเป็นด้วยซ้ำ

ทว่าสิ่งที่ชานยอลสังเกตเห็น คือสายตาของเพื่อนโอซาก้าไม่ได้แข็งกร้าวเวลาอยู่กับเจ้าพวกทาคาชิ ยิ่งกับแบคฮยอนด้วยแล้ว ถึงแม้จงอินจะเหน็บแนมบอสใหญ่ไม่หยุด แต่ก็ยังแย่งจักรยานมาปั่นให้อีกคนซ้อนอยู่ตลอด

 

ในขณะที่เซฮุนห่วงใยแบคฮยอนอย่างใกล้ชิด

จงอินมักจะดูแลแบคฮยอนอยู่ห่างๆ

 

ตอนนี้ก็เช่นกัน ชานยอลสัมผัสได้ถึงความตั้งใจในการปลูกดอกไฮเดรนเยียนับร้อยได้เป็นอย่างดี ถึงแม้เจ้าตัวจะเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวดก็ตาม

จงอินชานยอลจับไหล่เปลือยของเพื่อนผิวบรอนซ์แล้วมองอย่างจริงจัง ส่วนคนที่กำลังลุ้นกับประโยคต่อไปก็ได้แต่เลิกคิ้วรออย่างใจจดใจจ่อ

อะไรวะ?”

อุ๊บ! สุดท้ายชานยอลก็หลุดหัวเราะออกมาจนต้องกลั้นเอาไว้ เวลาแกทำหน้าจริงจังแล้วตลกชะมัด

หนอย เจ้าบ้านี่!

เชื่อเถอะถ้าไปพูดแบบนั้นกับแบคฮยอน แกต้องโดนมองว่าบ้าแน่ๆ

หุบปาก!

ชานยอลหัวเราะร่าพร้อมทั้งเบี่ยงตัวหลบฝ่าเท้าของจงอินให้วุ่น แต่ก็ดีแล้วล่ะ ที่เรื่องซึ้งของคนห่ามสามารถจบลงได้ด้วยการใช้กำลังอย่างเช่นทุกครั้ง ไม่งั้นบรรยากาศเช้านี้คงพิลึกชอบกล

ว่าแล้วชานยอลเลยลอบมองขึ้นไปยังชั้นบน ซึ่งเป็นที่อยู่ของคนต้นเหตุเสียหน่อย เขาเห็นหน้าต่างห้องนอนแบคฮยอนถูกเปิดทิ้งเอาไว้อีกตามเคย

เช้าแบบนี้แบคฮยอนหายไปไหนได้แทบทุกวัน?”

จงอินกระฟัดกระเฟียด เพราะนอกจากจะทำร้ายร่างกายชานยอลไม่ได้แล้ว เจ้าหมอนี่มันยังชวนเปลี่ยนเรื่องไม่หยุด

ถ้าอยากรู้ ก็ไปยกกระถางตรงนั้นมาให้หมด!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สตรีทบาสฯ?”

หลังจากขนกระถาง-ขุดดินกันเสร็จ จงอินก็ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อยืดขึ้นมาสวม ก่อนกอดคอเพื่อนตัวสูงให้เดินออกมาพร้อมกัน ทว่าเพียงแค่สองบล็อกเท่านั้นก็ถึงที่หมาย

สนามสตรีทบาสฯ ล้อมด้วยตาข่ายสูง ปรากฏร่างแบคฮยอนกำลังเลี้ยงลูกสีส้มสลับกับชู้ตลงห่วงอยู่ลำพัง บอสทาคาชิยังคงสงบนิ่ง แม้ผมสีบลอนด์สว่างจะเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแล้วก็ตาม แปลกตายิ่งกว่าตรงที่คนตัวเล็กอยู่ในชุดกางเกงวอร์มขายาวและเสื้อแขนกุดสีดำ

เดาถูกแฮะจงอินเดินเข้าไปใกล้ตาข่ายเหล็กด้านข้าง เพื่อสอดนิ้วจับมันเอาไว้ ถ้าร้อนกว่านี้คงอยู่สระว่ายน้ำในสโมสร ไม่ก็สักที่ ที่ทำให้สงบจิตสงบใจได้

แกพูดเหมือนกับเขาเป็นพวกควบคุมอารมณ์ได้ยากชานยอลมองตาม แบคฮยอนยังคงชู้ตลูกสามแต้มอยู่ ลงบ้าง ไม่ลงบ้าง แต่ก็ดูมีเสน่ห์ไม่หยอก กล้ามเนื้อสมส่วนตรงต้นแขนของเจ้าตัวคงได้มาเพราะการนี้

ลืมไปแล้วรึไง ครั้งแรกที่พวกแกคุยกันจงอินกระตุ้นต่อมความหลังให้ชานยอลได้ระลึก

 

‘You should kick your ass back to San Francisco. Park Chanyeol’

 

ซึ่งก็จริง มันไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่

 

เห็นนิ่งๆ แบบนั้น อารมณ์แปรปรวนเอาเรื่องเลยล่ะหมอนี่น้ำเสียงของจงอินติดตลก นอกจากชงชากับอ่านหนังสือ คงเป็นการเรียกเหงื่อนี่แหละที่แบคฮยอน ชอบทำ

เป็นพวกหยั่งไม่ถึงเสมองั้นสิชานยอลหลุดน้ำเสียงหน่ายใจให้กับความคิดเหนือความเป็นระบบระเบียบของบอสทาคาชิ จนหนุ่มโอซาก้าหัวเราะร่วนตาม

คอร์สเรียนภาษาของแกก็ได้ผลดีนี่ พูดซะน่าอัดขึ้นเยอะ

 

จะคุยกันอีกนานไหม?”

 

คนโดนนินนาเอ่ยแทรก แบคฮยอนไม่ได้ชายตามองมากนัก แต่รอจนกระทั่งเพื่อนทั้งสองเดินเข้ามาในสนามซึ่งแสงยามเช้าเริ่มสาดส่อง จากนั้นดวงตาเรียวถึงหันมาสบเข้ากับชานยอลโดยตรง

น่าแปลกที่สมาชิกใหม่กลืนคำทักทายกวนประสาทลงคอไปหมด คงเพราะร่องรอยความอ่อนล้าเล็กน้อยในนั้น

แบคฮยอนจัดการส่งลูกให้ชานยอลเป็นอันดับแรก โดยคนรับก็ปัดต่อไปยังจงอินอีกทอดเพื่อเป็นการเริ่มต้น

ไม่ได้วันออนวัน7นานแล้วใช่ไหม?” คนผิวบรอนซ์จงใจแหย่

พวกนายจะดับเบิ้ลทีม8ฉันก็ไม่ขัด

เอาน่าชานยอลว่า เมื่อจงอินเริ่มยั๊วะกับคำท้าทายกลายๆ ของแบคฮยอน หลายครั้งแล้วที่คนอย่างเขาต้องมาคอยขัดเจ้าพวกนี้ไม่ให้เถียงกัน รู้สึกแปลกใหม่มากทีเดียว ทำแต้มของตัวเองไป เล่นฝั่งเดียวน่าก็น่าจะพอมั้ง

แน่นอนว่าไม่ถึงขั้นทะเลาะกันเลยสักครั้ง เพราะเอาเข้าจริง จงอินไม่กล้าแม้แต่จะแตะปลายผมบอสใหญ่เลยด้วยซ้ำ เท่าที่ชานยอลสังเกต หมอนี่ป๊อดเสมอหากเป็นเรื่องของแบคฮยอน

หนุ่มลูกครึ่งโอซาก้าเบะปาก ก่อนจะส่งลูกคืนไปยังบอสทาคาชิเพื่อเป็นการต่อให้ก่อน ส่วนคนรับมาก็ไม่ได้เอ่ยปากบ่นอะไรตามนิสัย

!!

โว้ว!

แต่ดันชู้ตสามแต้มลงห่วงไปอย่างสบายๆ ซะอย่างนั้น

 

สองควอเตอร์แรกแบคฮยอนเป็นสมอลฟอร์เวิร์ดให้ก็จริง

ถึงจะพลาดบ้าง แต่เขาก็ส่งลูกได้ดีจนฉันทึ่ง

ตอนนั้นทีมเราตามอยู่สิบกว่าแต้ม

ก่อนเริ่มควอเตอร์ที่สามเขาก็ขอเปลี่ยนเป็นพอยต์การ์ด

ถึงจะทุลักทุเลมากไปหน่อย แกก็เห็นว่าเราเอาชนะมาได้เพราะอะไร

บ้าไปแล้วชานยอล! ฉันไม่อยากยอมรับเลยจริงๆ

มองดีๆ แล้ว ..

 

แบคฮยอนโคตรจะน่ารักเลย!’

 

 

คำพูดและน้ำเสียงเพ้อพกจากมิโดริยะลอยละล่องอยู่ในหัว ชานยอลพยายามสะบัดมันออกและโฟกัสลูกสีส้มในมือ แต่พอใบหน้าของบอสทาคาชิขยับเข้ามาใกล้ ความคิดนั้นก็วนกลับมา- กระทั่งชานยอลปล่อยมันหลุดมือไปอย่างน่าเสียดาย

เสร็จฉัน!จงอินชู้ตสองแต้ม หลังจากที่ปล่อยให้แบคฮยอนทำคะแนนนำไปได้ถึงสองลูก

ขอดูหน่อยน้ำเสียงเรียบปนหอบเอ่ยดึงสติคนเหม่อให้กลับเข้าสู่การแข่งขัน แบคฮยอนส่งลูกใต้แป้นให้ชานยอลครองอีกครั้ง

จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามือใหญ่ประคองลูกได้มั่นคงกว่าครั้งแรก

อาจเป็นคำพูดและการกระทำที่ดูเหมือนไม่มีความหมายอะไร แต่กลับจุดประกายชานยอลให้มีแรงฮึดขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ เขาเลี้ยงลูกผ่านจงอินอย่างคล่องแคล่ว ก่อนตรงไปยังหน้าแป้นโดยที่แบคฮยอนก็พยายามกระโดดป้องกันเอาไว้อย่างไม่ยอมแพ้

ทว่าความสูงซึ่งมากกว่า ทำให้รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้น

ชานยอลกระโดดดังค์ และคว้าสองแต้มมาไว้ได้สำเร็จ

ท่ามกลางมือของจงอินที่กดลงมาขยี้หัวฟูๆ เพื่อบอกว่า เจ๋งเหมือนกันนี่หว่า!”

และรอยยิ้มเล็กๆ ของแบคฮยอน

 

ไนซ์ดังค์ชานยอล

 

คนถูกชมได้ตระหนักในความจริงเพิ่มอีกอย่าง

ว่าคำพูดของแบคฮยอน มีอิทธิพลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจเข้าให้แล้ว





 

 

 

 

Ayana : วันไปค่ายห้ามเลทล่ะ 22:08

Park : คร้าบ 22:09

 

ชานยอลล็อกหน้าจอมือถือก่อนจะเก็บมันเอาไว้ในที่แห้ง

ชายหนุ่มค่อยๆ เอนกายลงให้ระดับน้ำร้อนอยู่เหนืออก และพอดีสำหรับการเกยท้ายทอยไว้บนขอบอ่าง เขาปล่อยใจให้ลอยออกไปไกลโดยไม่สนว่าจะนานสักแค่ไหน กระทั่งมือใหญ่ที่กำลังบีบนวดร่างกายไปเรื่อย- สัมผัสเข้ากับต้นแขนแน่นของตัวเอง

น้ำหนักขึ้นจริงแฮะชานยอลพึมพำหลังจากลองลูบไปบนไหล่ อก ลงมาถึงหน้าท้องตึง ปิดท้ายด้วยการยกข้อนิ้วขึ้นดู แล้วเห็นแหวนเงินที่สวมเอาไว้เริ่มคับ

โปรแกรมของจงอินช่วยในเรื่องการเพิ่มน้ำหนักได้มาก นั่นคือการรับประทานเนื้อและโปรตีนเสริม เปลี่ยนจากวันละสามเป็นห้ามื้อ โดยเพิ่มมื้อก่อนและหลังเข้าฟิตเนส เน้นรองท้องมากกว่าอิ่ม และเบิร์นให้กระชับด้วยการวิ่งหรือคาดิโอเป็นประจำ

 

Ayana : เข้านอนได้แล้ว 22:13

 

และในตอนนี้ ชานยอลกำลังคิดเรื่องของโทกะ

 

ว่าสิ่งที่เขาทำมีผลกับเธอรึเปล่า?

เธอชอบผู้ชายที่ภายนอกหรือดูที่จิตใจ?

 

ที่ผ่านมา การคุยของเรา- ไม่ว่าจะเป็นทางข้อความหรือต่อหน้า โทกะไม่เคยมีทีท่ารังเกียจชานยอลเลยสักครั้ง หรือนั่นเป็นเพราะเขาไม่เคยแสดงออกความรู้สึกที่มีต่อโทกะ?

เป็นเพราะเธอไม่รู้ ชานยอลจึงอยู่ในระยะที่เรียกได้ว่าปลอดภัยรึเปล่า?

และถ้าวันไหนเธอรู้ จะเป็นยังไงต่อ?

 

แล้วไอ้ความรู้สึกสับสนที่ตีขึ้นมาในอก ..มันคืออะไรกันแน่?

 

ชานยอลปรือตาลงด้วยความเพลีย ช่วงนี้เขาฟุ้งซ่านมากไป ไม่สมกับเป็นตัวเองเลยสักนิด ทั้งยังต้องรับมือกับการสอบอันแสนสาหัสอีก โชคดีที่โปรแกรมเทสออกมาราบรื่น เลยพอจะรอดตัวจากสายตาเย็นๆ ของแบคฮยอนไปได้อีกวัน

 

นึกถึงแล้ว บอสใหญ่ก็ดูมีเรื่องให้คิดเยอะอยู่เหมือนกัน

แต่เดี๋ยวก่อนทำไมทุกเรื่องในหัวต้องจบลงที่แบคฮยอนตลอดเลยเนี่ย!

 

ในขณะที่ชานยอลกำลังตบตีกับตัวเองอยู่ในอ่าง เจ้าบ้านที่เปิดประตูเข้ามาได้สักพัก- ก็มองตรงมาด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ

 

ทำอะไรของนาย?”

 

คนทึ้งผมตัวเองหยุดมือลง ก่อนกระพริบตาปริบ

 

“.. เปล่าตอบเสียงต่ำให้ดูมีพิรุจน้อยที่สุด แต่ก็ต้องยืดหลังนั่งตรงเมื่อมือขาวถอดสายโอบิของออกจากชุดยูกาตะต่อหน้าต่อตา จะทำอะไร?”

แช่ตัวสิ

“..ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกไป–”

นั่งลง

“...”

นายควรชินได้แล้วชานยอลเสียงนุ่มต่อประโยคทันควัน ส่วนคนโดนห้ามก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง

 

ชานยอลแค่คิดว่าแบคฮยอนไม่ควรโผล่มาตอนนี้ต่างหาก

 

เพราะถึงแม้ว่าคนตัวเล็กจะหันหลังถอดชุดอยู่ก็ตาม ทว่าสายตาของคมกลับไม่รักดีเหมือนเคย ชานยอลไม่ควรสำรวจผิวขาวใสและสะโพกผายของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกประหลาดแบบนี้

เขาควรมองแบคฮยอนเหมือนกับที่มองเจ้าพวกสามคนนั้นไม่ใช่รึไง

และถึงแม้จะพยายามเบือนหน้าหนีแล้วก็ตาม เสียงน้ำจากฝักบัวซึ่งกระทบผิวอีกฝ่าย ก็หลอกล่อชานยอลให้หันกลับไปมองอยู่วันยังค่ำ

 

“...”

 

ให้ตาย แบคฮยอนยืนล้างตัวอยู่ข้างๆ

 

ความรู้สึกขลาดอายซึ่งแตกต่างจากคราวก่อน กำลังเล่นงานชานยอลอย่างหนัก

 

ริมฝีปากอิ่มเม้มเน้นเมื่อน้ำในอ่างกระเพื้อมและเพิ่มระดับขึ้น เป็นสัญญาณเตือนให้ชานยอลรู้ว่าอีกคนได้ก้าวลงมานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

อ่างยาวขนาดพอดี สามารถเหยียดขาถึงกันได้ และเทกเจอร์น้ำใสแจ๋วจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน

 

ชานยอลก้มหน้าถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

หรือว่าความรู้สึกนี้ คือผลข้างเคียงจากคำพูดของคริสและรุ่นพี่คิโยชิ

 

‘So did you ever x him?’

รู้ไหมนายน่ะ สเป็กแบคฮยอนชัดๆ!

 

หน้าแดงนะ น้ำร้อนไปเหรอ?” เสียงนุ่มเรียกให้ชานยอลต้องยืดอกขึ้นอีกครั้ง

เปล่าหรอก

ก็ทำหน้าเหมือนจะไม่ไหว

ไหวน่า!อยากจะบ้าตาย เขาเผลอขึ้นเสียงกลบเกลื่อนผิดธรรมชาติ จนอีกคนเลิกคิ้วใส่ เลยได้แต่ขยี้หัวตัวเองเพื่อเรียกสติอีกครั้ง โทษที ช่วงนี้ฉันมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะปลายประโยคซังกะตายราวกับต้นไม้ขาดน้ำ ชานยอลแผ่รังสีเหนื่อยหน่ายใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

อย่างเช่น?” ใบหน้าเรียวก้มลงมองฝ่ามือขาวก่อนนวดมันเบาๆ

เป็นวิธีช่วยคลายความอึดอัดระหว่างการสนทนาในอีกรูปแบบหนึ่ง หากลองให้แบคฮยอนมองหน้าชานยอลขณะถาม ..หมอนี่คงเฉไฉไปเรื่องอื่นเพราะความประหม่าอย่างไม่ต้องเดา

และแน่นอนว่าชานยอลรับรู้ได้ เพราะเป็นครั้งแรกที่นัยน์ตาเรียวไม่พยายามที่จะคาดคั้นเอาคำตอบเหมือนอย่างที่ผ่านมา

ฉันไม่รบกวนนายหรอก

แค่ไหนถึงจะเรียกว่ารบกวน นายต้องลองก่อน อย่าคิดไปเอง

คำพูดถือดีจากบอสใหญ่ทำเอาคนฟังเบ้ปากอย่างช่วยไม่ได้ พวกทาคาชินี่น่าหมั่นไส้ทุกคนเลยมั้ง

ถ้าเรื่องของฉันแม้แต่ คุโด้ ชินอิจิ9 ก็ยังแก้ไม่ตกล่ะ?” งั้นขอลองรบกวนประสาทตามคำแนะนำหน่อยแล้วก็แล้วกัน ชานยอลหวังให้แบคฮยอนตอกเจ็บๆ คันๆ คืนมาสักประโยค จากนั้นค่อยเปลี่ยนเรื่องคุยซะ

นายคงลืมไปว่าเขามี ฮัตโตริ เฮย์จิ10 คอยช่วยอยู่

แบคฮยอนเงยหน้าขึ้น สวนน้ำเสียงราบเรียบอันเป็นเอกลักษณ์กลับ และใช่ ชานยอลลืมนึกว่าอีกคนเพิ่งนั่งดู ดีเทคทีฟ โคนัน ไปเมื่อไม่นานมานี้

 

การพึ่งพาเพื่อนไม่ใช่เรื่องรบกวนหรอกชานยอล

 

ตาคมกลอกไปทั่วเพราะไม่รู้ต้องวางตัวอย่างไรในสถานการณ์เช่นนี้

แบคฮยอนฉลาดแฝงนัยยะลงในประโยคเสียจนคนอ่อนภาษาต้องทบทวนให้ถี่ถ้วนทุกครั้งเมื่อพูดคุยกัน

โอเค ยอมแพ้คนจนมุมยกมือขึ้นระดับอก ฉันคิดอยู่หลายเรื่อง ทั้งเรื่องที่ต้องตื่นเช้า แบกร่างของตัวเองออกไปวิ่ง บ่ายเข้าคลาสภาษา ตกเย็นไปฟิตเนส และทานอาหารหลายมื้อชายหนุ่มหยุดเพื่อสังเกตอาการของผู้ฟัง ซึ่งแบคฮยอนก็ทำเพียงแค่เอนหัวลงยังขอบอ่างแล้วหลับตาเอาไว้

ต่อสิ

“..อี้ชิงบอกว่าหลังกับไหล่ของฉันน่าซบ อ่า หมอนั่นทำเอาขนลุกอยู่เรื่อย

มุมปากบางขยับยกพร้อมพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย นั่งคงเป็นการ กลั้นขำ ของแบคฮยอน

อย่างน้อย นายก็ดูมีความสุขมากขึ้น

ฉัน?”

ไม่มีใครเถียงกับจงอินได้ทุกวันหรอก

ก็จริงชานยอลหลุดขำบ้าง แล้วนายคิดว่าฉันควรเปลี่ยน เอ่อ สไตล์การแต่งตัวบ้างไหม?”

“..?”

อย่าง เสื้อผ้า ทรงผม ..

ทำไมถึงอยากเปลี่ยน?”

เพราะชานยอลมัวแต่กลั่นกรองคำพูดในหัว เลยไม่ทันสังเกตว่าเจ้าบ้านตั้งคอขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ นัยน์ตาอ่านยากคู่เดิมมองตรงมา และเขาไม่อาจคาดเดาได้ว่าแบคฮยอนต้องการคำตอบแบบไหน

เธอบอกว่า ถ้าฉันลองเปลี่ยนทรงผมคงจะแปลกตา หมายถึงโทกะน่ะ เธอพูดแบบนั้น

ลมหายใจสะดุดทันทีเมื่อจบประโยค เพราะจู่ๆ แบคฮยอนก็หลุบตามองร่างกายที่เริ่มสมส่วนของเขาอย่างพิจารณา

 

แล้วค่อยๆ คลานเข่าเข้ามาใกล้

 

ด-เดี๋ยว

แบคฮยอนไม่ได้สนใจคำท้วงติง นัยน์ตาเรียวจ้องใบหน้าคมซึ่งติดตระหนก และคลานเข้ามาใกล้มากขึ้น กดดันชานยอลจนต้องร่นตัวแนบเข้ากับขอบอ่าง และขาทั้งสองก็ดันแยกออกอย่างคนสติแตก

 

ใบหน้าหวานลอยเด่นเข้าใกล้ทุกขณะ

ไม่นานก็จบลงที่ความห่างในระยะพอเหมาะพอดี ..ใกล้กับหว่างขายาว

 

ไม่ได้การแล้ว

 

ไรผมบลอนด์มีหยดน้ำเกาะประปราย ริมฝีปากบางขึ้นสีจัดเพราะอุณหภูมิสูง เช่นเดียวกับจมูกโด่งรั้น แบคฮยอนยกมือที่ใช้คลานเข่าขึ้นข้างหนึ่ง แล้วสัมผัสไปยังกลุ่มผมดำขลับของคนตัวสูง สางจากหน้าม้าซึ่งยาวไม่เป็นทรง ลูบขึ้นไปกลางศีรษะ พร้อมทั้งเอียงคอมองตาม

แบบนี้ไม่ดีตรงไหน?”

นัยน์ตาคมชะงักค้างกับคำพูดนั้น สัมผัสอ่อนโยนไม่แพ้ครั้งที่แบคฮยอนสระผมให้ แต่ต่างตรงที่เวลานี้ชานยอลได้มองใบหน้าหวานใกล้เต็มสองตา

ความจริงแล้วแบคฮยอนยังคงลูบผมเขา จากซ้ายไปขวา เชื่องช้า ทุกการขยับ นายควรตัดคำพูดของพวกฉันออกไปก่อน

“...”

คำพูดของคนอื่นก็ด้วยเสียงนุ่มเว้นช่วง ก่อนใช้นิ้วโป้งเช็ดหยดน้ำบนหน้าผากออกให้ ฉันอยากให้นายทำ เพราะมันคือความต้องการของนายเอง

“...”

อย่าเปลี่ยนตัวเองเพราะความต้องการของคนอื่น

คำพูดจากแบคฮยอนดังก้องเข้าไปในโสตประสาทของคนฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งน้ำเสียงและความหมาย แผ่เข้าไปในใจเพื่อเตือนสติ ผ่านนิ้วเรียวที่จิ้มลงยังกลางอกแกร่ง

 

ไม่ให้ชานยอลเชื่อคำพูดของคนอื่นมากกว่าความต้องการของตัวเอง

แต่ถึงอย่างนั้น- คำพูดของแบคฮยอนกลับใช้ได้ผลกับชานยอลเสมอ

 

แบคฮยอนเมื่อเห็นอีกคนทำทีจะลุกขึ้น ชานยอลก็ไม่ลังเลที่จะคว้าข้อมือขาวเอาไว้ มันอุ่น แถมยังเล็กเสียจนกำได้เกินหนึ่งรอบอย่างน่าตกใจ ทำไมนายถึงคอยช่วยฉันทุกเรื่อง?”

คนถูกถามหลุบตามองมือใหญ่ที่ไม่ยอมคลายออก

นั่นสิ

และที่น่าแปลกกว่านั้น คือชานยอลก็ไม่ได้คิดที่จะปล่อย

เขาต้องการรู้ ..ว่าแบคฮยอนคิดอะไร

 

คงเพราะฉันกำลังสนใจนายล่ะมั้ง

 

หลายครั้งที่คนอ่อนภาษาญี่ปุ่นอย่างชานยอลเลือกที่จะปล่อยผ่านประโยคซับซ้อนจากแบคฮยอน เพียงเพราะขี้เกียจและไม่อยากตั้งคำถามให้ตัวเองดูโง่ ทว่าครั้งนี้ต่างออกไป ชานยอลอยากให้แบคฮยอนอธิบาย อยากรั้งอีกคนเอาไว้ แล้วถามว่าคำพูดที่ได้ยินคืออะไรกันแน่

แต่แรงปลดข้อมือจากเจ้าบ้านกลับไม่เข้าข้างชานยอลเลย

อย่าแช่นานเกินไปล่ะ

แบคฮยอนปิดประตูจากไป พร้อมรอยยิ้มมุมปากเสียแล้ว





7 วันออนวัน (One-on-One) การแข่งแบบตัวต่อตัว

8 ดับเบิ้ลทีม (Double Team) 2 ประกบ 1

9 คุโด้ ชินอิจิ นักสืบมัธยมปลายในเรื่อง Detective Conan

10 ฮัตโตริ เฮย์จิ เพื่อนสนิทของ คุโด้ ชินอิจิ




©
t
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,343 ความคิดเห็น

  1. #2316 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:22
    อ่ยยยยยย คูมแม่น้องรักแรงมากค่ะ
    #2,316
    0
  2. #2303 jjjtmfon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:28
    ตอนนี้กรี๊ดแลงมากแม่
    #2,303
    0
  3. #2289 PRAE.VV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 12:39
    โอ้ ตอนนี้มันนนน ...
    #2,289
    0
  4. #2258 bobbibaek (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 12:25
    มันเปนเขินๆอ่าาาาา
    #2,258
    0
  5. #2231 RaineyRainn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 14:09
    นั่นไงๆๆ แบคต้องแอบสนใจชานมาก่อนใช่มั้ย >< อาจจ
    #2,231
    0
  6. #2219 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 21:18
    โอยยยยยแม่ กลับมาอ่านอีกรอบก้คือเขินหนักมากกก แบคซังไม่อ่อนโยนกับยอลจังเลยอ่าาาา แงงงืออออ
    #2,219
    0
  7. #2201 Byuncream chanbaek (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 11:31

    เขินเเบคซังค่าเเม่ อุเเง เเช่น้ำกันเเบบนี้ เลือดกำเดาพุ่งง
    #2,201
    0
  8. #2100 midora (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:43
    เขินไปหมด ยอลจังรุ้ตัวได้แล้วว่าบอสคิดอะไร ชอบการบรรยายช่วงอาบน้ำมาก สุดยอด
    #2,100
    0
  9. #2067 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 19:36
    โอ้ยย ชอบบทสนทนาตอนแช่น้ำมาก ดีมากจริงๆ
    #2,067
    0
  10. #2029 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:19
    ชอบเค้าแล้วสิน้ายอลจังง เห็นไหมเราบอกแล้วว่าบอสทาคาชิชอบยอลจังอยู่~ ชอบจัง
    #2,029
    0
  11. #2002 annanattda14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 22:39
    กลับมาอ่านอีกครั้งก็ยังฟินกับตอนนี้อยู่
    #2,002
    0
  12. #1999 baekhyunOnly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:22
    ใจหนู๊ ฮือออออออ บอสคะใจบ่ดีเล่ยยย
    #1,999
    0
  13. #1938 Tongdchr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:06
    พี่แบคซัง พี่แบคซังอย่าอ้อยยอลจังแล้วทิ้งนะ ฉงฉานน้อง
    ปล. นี่ตลกกับมังงะทุกฉาก พี่ชิเข้าใจอารมณ์รีดเดอร์ทั้งๆที่ตัวเองเป็นไรเตอร์ เป็นคนเขียนเพื่อให้เรารู้สึก 55555
    #1,938
    0
  14. #1920 PINKLAND (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:41
    พี่แบคไม่ได้อ่อยใช่ไหมคะ งื้ออ
    #1,920
    0
  15. #1898 Kyss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:56
    ชอบแบคโหมดอ่อยชาน แต่แบบเท่ก้แบดค่ด
    #1,898
    0
  16. #1844 pcy921 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:17
    ชานยอลเอาไง เลือกๆ
    #1,844
    0
  17. #1832 julyx (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 04:51
    กลัวแบบชานยอลยึดติดว่าชอบโทกะจนทำให้พี่แบคเสียใจมากกก
    #1,832
    0
  18. #1776 P.kiml (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:26
    อาจจะไม่ได้ชอบโทกะจังแล้วก็ได้นี่นา
    เลยสับสนกับความคิดตัวเอง เพราะได้มาเจอแบคด้วย
    เหมือนยังยึดติดกับความรู้สึกเดิมๆ จนมองข้ามคนใกล้ตัวไป
    #1,776
    0
  19. #1759 snowtears (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 02:07
    พี่แบค โหยยยยยย เจอแบบนี้เข้าไปใครไม่หวั่นไหวบ้างถามมมมมมม ฮืออออออออ จิ้นตามแล้วเขินเลยอะฉากในห้องน้ำนี่ พี่แบคช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยว่าตัวเองเซ็กซี่แค่ไหนตอนทำแบบนั้น คลานเข่างี้ ก้หาวฟ่กสหวฟ 
    #1,759
    0
  20. #1735 pim pimmi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 22:17
    แบคคคคค ชวนคิดมากกก
    #1,735
    0
  21. #1716 Nook Kra (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 22:01
    อะไรอ๊ะะ มันยังง๊ายยย
    #1,716
    0
  22. #1684 joylnr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 13:39
    เห้ยยยยยยย ตอนนี้เขินนนนนนน
    #1,684
    0
  23. #1663 『 BLACK PEARL』 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:48
    โอ่ยยย พี่แบคคะพี่รุกแรงรุกนิ่งๆหนูชอบค่ะ แอบอ่อยเบาๆฮือออออ ถ้านี่เป็นชานยอลจะกระชากมาปล้ำล้าว 5555555555555 แบคฮยอนทำจากอะไรทำไมน่ารัก
    #1,663
    0
  24. #1641 ิbibam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 12:32
    นั่งอมยิ้มจนแม่ทัก 55555555 อะไรกันเนี่ยยยย แบคซังจะน่ารักหรือจะเท่ เราเลือกไม่ได้แล้ว มันดูเซะซี่แปลกๆในฉากแช่น้ำทั้งๆที่เค้าแค่คุยกันเฉยๆค่ะแม่ 
    #1,641
    0
  25. #1601 park-cb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 22:37
    อ่านฟิคเรื่องนี้แล้วได้ข้อคิดเยอะเลยค่ะ ชอบจัง ยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบค่ะ



    พิแบ้กรุกน้องชานแล่วววววค่า~~ ชานแบคแน่เหรออ ไม่ใช่แบคยอลเหรอออ ฮ่าๆๆ
    #1,601
    0