(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 6 : takashi-san : six

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    10 ม.ค. 64


คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่หก

“Anyone can change your life, if you let them"

ใครก็เปลี่ยนชีวิตคุณได้ ถ้าคุณปล่อยให้เขาทำ

- The Intouchables -

 

.. ชานยอลใช้มือลูบมันอย่างสำรวจ ..



 

 

 

รู้ไหมนายน่ะ สเป็กแบคฮยอนชัดๆ!

 

ชานยอลออกตัววิ่ง แล้วทิ้งคุกกี้ลงพื้นอย่างไม่แยแส

พอนึกไปถึงคำพูดของรุ่นพี่เทปเปแล้วก็อดกลอกตาตามไม่ได้

 

ผ่านไปสัปดาห์กว่ากับเหตุการณ์ประหลาดในวันนั้น- วันที่รุ่นพี่ตัวโตพูดมันออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเจิดจ้า และเซฮุนเองก็เปิดตาขึ้นมองด้วยความแปลกใจเช่นเช่นเดียวกัน

แต่เรื่องอัศจรรย์ดันตกไปอยู่ที่แบคฮยอน

บอสทาคาชิทำเพียงแค่คีบแฮกึ๋นเข้าปากแล้วเคี้ยวหน้านิ่ง สายตาเรียวโฟกัสหน้าจอโทรทัศน์ซึ่งฉายยอดนักสืบจิ๋วโคนันอยู่ ราวกับไม่สนคำพูดของพี่รหัสนักบาสฯ เลยสักนิด

เฮ้ แบคฮยอนเทปเปสะกิด อย่าทำเป็นเมินฉันสิ

แล้วคนถูกกวนใจก็หันไปเลิกคิ้วใส่ รุ่นพี่ควรปล่อยให้ผมดูชินอิจิก่อน

อี้ชิงเองก็เคยเล่าให้ฟังอยู่เหมือนกัน ว่าแบคฮยอนชอบจดจ่ออยู่กับรายการโทรทัศน์มากกว่าพูดคุยกับมนุษย์

จึงอาจสรุปได้ว่าบอสทาคาชิคงไม่ได้ยินสิ่งที่รุ่นพี่ตัวโตพูด

มื้ออิ่มจังตังอยู่ครบผ่านไปด้วยเสียงหัวเราะของลูกชายเจ้าของร้านกับหนุ่มหัวฟูตัวโย่งที่พูดคุยกันถูกคอมากขึ้น

 

ง้าว~”

มือใหญ่ช้อนเจ้าโอดะที่ญาติดีกันมาสักพักแล้ว- ขึ้นไว้บนไหล่ ชานยอลเห็นเซฮุนหยุดพักตรงหัวมุมร้านขายอาหารทะเลท้ายหมู่บ้าน เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปใกล้อย่างไม่รีรอ

คนที่ได้ลั่นคำพูดเอาไว้ แหกตาตื่นแต่เช้าตรู่ ชานยอลเริ่มวอร์มอัพอย่างถูกวิธี และออกวิ่งไปพร้อมกับสองตระกูลโอในทุกๆ เช้า

ช่วงแรกเรียกได้ว่าหนักหนามากเชียวล่ะ

ลู่วิ่งของอี้ชิงที่ว่านรก เทียบไม่ได้กับการตะเกียกตะกายตามหลัง โอ เซฮุน ให้ทัน

 

เจ้านี่อึดมาก แถมยังเร็วอย่างกับนักกีฬา!

 

ขาซึ่งยาวไม่ต่างกันสลับฉึบฉับคล่องแคล่ว และทิ้งห่างชานยอลไปแทบทุกครั้ง เขาไม่มีทางตามทันเลยหากไม่ขอร้องให้มันหยุดรอกันบ้าง ซึ่งเป็นแบบนั้นอยู่เกือบเดือนทีเดียว

แต่วันนี้ความพยายามของชานยอลส่งผลอย่างเห็นได้ชัด

เขาไม่มีอาการหอบหนัก หรือปวดร่างปางตายเท่าเดิมแล้ว คงเพราะได้เซฮุนเทรนวิธีวิ่งที่ถูกต้อง และสอนการหายใจให้อย่างถูกจังหวะนั่นแหละนะ

คนหน้าง่วงรับเจ้าโอดะกลับมานอนโอบหัวตัวเองอย่างเคย ก่อนมือขาวจะยื่นผ้าเย็นไปให้ชานยอลบ้าง

วิ่งเร็วอีกแล้วสิน่าน้ำเสียงเจ็บใจเอ่ยแขวะ อีกไม่นานฉันตามทันแน่

เซฮุนพยักหน้าตอบ

แต่ยังปวดน่องอยู่ อ่าใช่มียาคลายกล้ามเนื้อไหม?”

คนถูกถามรับน้ำจากชานยอลมาจิบบ้าง เซฮุนทำท่านึกอยู่นานกระทั่งนิ่งไป

ใช้หมดแล้วแหง?”

ใบหน้าหล่อยังคงเอียงครุ่นคิด หัวคิ้วก็เริ่มขมวดแน่นเข้าไปเรื่อยๆ

งั้นแวะร้านขายยาซอยถัดไปเถอะ

เพื่อนตัวขาวคลายสีหน้าก่อนตอบตอบรับในลำคอ

 

เซฮุนทำให้ชานยอลเข้าใจอะไรมากขึ้น

 

อย่างเช่นที่ว่า แบคฮยอนไม่ได้มีพลังอ่านใจมนุษย์ได้ ไม่ว่าจะชานยอล เซฮุน หรือใครก็ตาม สิ่งที่บอสทาคาชิอ่านได้มีเพียงแค่พฤติกรรมภายนอกเท่านั้น

ยิ่งเป็นเซฮุนด้วยแล้ว เรียกว่าง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย

แบคฮยอนผู้ชอบสังเกตเป็นทุนเดิม เพียงแค่อ่านจากท่าทางและแววตาที่เพื่อนชาวญี่ปุ่นแสดงออก บวกกับใช้เซนส์ความสนิทสนมในการทำความเข้าใจ

 

หมอนั่นพูดได้ มันแค่ขี้เกียจพูด

จงอินเคยบอกเอาไว้

 

และหากเซฮุนไว้ใจใคร หมอนี่จะเปิดตาขีดเดียวขึ้นสบคนถามเสมอ และความตรงไปตรงมาซึ่งสื่อออกจากดวงตาสัตย์ซื่อ ต่อให้เป็นชานยอลที่เซนส์บรมห่วยแค่ไหน ก็สามารถเข้าใจได้ไม่ยากเย็นนัก

 

ทั้งคู่ออกวิ่งอีกครั้งโดยการนำของแชมป์เก่า

ชานยอลสูดอากาศยามเช้าในฤดูใบไม้ผลิเข้าปอด เขาอยากเก็บเกี่ยวความสดชื่นเอาไว้ให้มากที่สุดก่อนฤดูร้อนจะมาเยือนในไม่ช้า

 

โอคุง ปาร์คคุง!

 

เสียงทักทายแว่วเรียกให้ทั้งคู่ชะลอฝีเท้า

ชานยอลยังคงวิ่งเหยาะๆ เหลียวซ้ายแลขวา ชักช้ากว่าเซฮุนที่ชิงหงกหัวทักทายหญิงสาวก่อนแล้ว

และเมื่อหนุ่มโย่งเงยหน้าขึ้น ก็พบเข้ากับโทกะ- ที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ริมระเบียงบนหอพักหญิง เธอยังคงน่ารักแม้อยู่ในชุดธรรมดากับแว่นสายตาทรงกลม

จ๊อกกิ้งกันทุกเช้าเลยเหรอคะ?”

หนุ่มลูกครึ่งสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความขลาดเขิน ก่อนจะหันไปขอความช่วยเหลือจากคนข้างกาย แน่นอนว่าทาคาชิทั้งสี่ล่วงรู้ความลับของเขา และรับปากจะช่วยซัพพอร์ตเท่าที่ทำได้

แต่ชานยอลลืมนึกไป ..ว่าคนๆ นี้คือ โอ เซฮุน

จากประสบการณ์ตรง หมอนี่คงไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาแน่ ถึงแม้จะมีชื่อตัวเองอยู่ในบทสนทนาก็ตาม

อี้ชิงจอมรับหน้าก็ไม่อยู่ซะด้วย ชานยอลเลยไม่มีทางเลือก ต้องฮึดลูกเดียว

เอาวะ!

ครับ แต่ทุกวันไม่ได้ผ่านทางนี้ แค่แวะมาทำธุระก่อนกลับนิดหน่อย

กะแล้ว เพราะฉันไม่เคยเห็นโอคุงกับปาร์คคุงเวลานี้เลย

คนสั่นสู้กลั้นยิ้ม อย่างน้อยในความซวยก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้าง

แล้ว จางคุง คิมคุง กับ ..บยอนคุงล่ะคะ?”

แต่ก็เท่านั้นแหละ เมื่อชื่อสุดท้ายหลุดออกจากริมฝีปากสวย เซฮุนก็เหลือบมองชานยอลทันที หน้าตาชื่นมื่นของเพื่อนใหม่ค่อยๆ จืดลง พร้อมกับเส้นเลือดผุดขึ้นบนขมับอย่างชัดเจน

เวลานี้เจ้าพวกนั้นหาตัวค่อนข้างยาก อย่าสนใจเลยครับกัดฟันตอบออกไปโดยไม่ลงรายละเอียดมากนัก

เพราะปัญหาไม่ได้อยู่ที่อี้ชิงหรือจงอิน สองคนนั้นมีตารางชีวิตยามเช้าที่รู้กันอยู่แล้ว แต่แบคฮยอนเนี่ยสิ ไม่แน่ใจว่าหายไปอยู่ละติจูดไหนของโลก เห็นอีกทีก็ตอนร่วมโต๊ะอาหารโน่นแหละ

เข้าใจแล้วค่ะโทกะตอบรับ ว่าแต่ มีธุระอะไรแถวนี้เหรอคะ? เช้ามากเลยนะ

เซฮุนหาวหวอดอย่างจงใจ ลำบากชานยอลต้องยิ้มแห้งเป็นการขอโทษ แต่โทกะชินกับนิสัยเพื่อนหน้าง่วงดีอยู่แล้ว และคนที่เธอถามน่ะคือชานยอลต่างหาก

เอ่อ พวกเราแวะมาซื้อยาคลายกล้ามเนื้อน่ะครับ

ร้านซุยยะซังที่อยู่ถัดไปสองบล็อกรึเปล่าคะ?”

น-น่าจะใช่นะ

ดูท่าไม่ได้หรอกเธอครุ่นคิด ดูเหมือนร้านนั้นจะปิดปรับปรุงได้สักพักแล้ว แต่ถ้ารีบใช้ล่ะก็ ..รอตรงนั้นก่อนนะปาร์คคุง

ยังไม่ทันจะรู้เรื่องดี โทกะก็หายตัวเข้าไปในห้องเสียก่อน มือใหญ่เกาหัวแกรกอย่างไม่เข้าใจนัก แต่ก็เลือกที่จะฆ่าเวลาโดยการทิ้งสายตาเอาไว้กับเซฮุน มองมือขาวจับขาเจ้าโอดะห้อยโตงเตงไปมาอย่างน่าหวาดเสียว ว่าแล้วก็ขอถอนหายใจใส่หน่อยเถอะ เพราะนอกจากขี้เกียจพูดแล้ว บางทีมันยังขี้เกียจฟังอีกต่างหาก เข้าใจยากจริง

นี่ค่ะรอไม่นานนัก ยาคลายกล้ามเนื้อก็มาอยู่ในมือชานยอล โดยโทกะผู้ใจดีเอาลงมาบริการให้ถึงที่ เธออ้างว่ามีอยู่ในชุดยาสามัญประจำบ้าน และปกติก็ไม่มีเหตุให้ต้องใช้อยู่แล้ว

ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวนะคะ ต้องไปจัดการเจ้านี่หน่อยหญิงสาวยกกระเป๋าโน้ตบุ๊กขึ้นโชว์

และท่าทางกังวลใจของเธอทำให้ชานยอลเอ่ยรั้งเอาไว้อย่างลืมตัว

อายานะ

คะ?”

“..มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”

ช่วยเหรอคะ?”

ชานยอลพยักหน้ารัว ใจเต้นตึกตักไม่เลิก

ฉันมีปัญหาการตั้งค่าโปรแกรมตัวใหม่น่ะค่ะ ติดต่อเพื่อนไม่ได้ เลยจะลองแวะไปหาที่หอพักดู ว่าแต่ ..ปาร์คคุงว่างเหรอคะ?”

อยากตอบว่าว่างใจจะขาด แต่เซฮุนดันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นเตือนซะก่อน

ปกติหมอนี่เอื่อยเฉื่อยไปเรื่อยจะตาย แต่พอถึงเวลาอาหารเช้า- ไม่สิ ทุกเวลาที่แบคฮยอนกำหนดนั่นแหละ จู่ๆ ก็เคร่งครัดขึ้นมาซะงั้น น่าหมั่นไส้ซะจริง

ถ้าอย่างนั้นฉันส่งข้อความไปถามได้รึเปล่า?”

“..ด-ได้ ได้ครับ

ดีจังเจ้าของผมสีคาราเมลว่าด้วยน้ำเสียงดีใจ แล้วจึงยื่นมือถือให้ชานยอลกรอกไอดีเอาไว้ติดต่อกัน ไว้ฉันจะทักไปนะปาร์คคุง บายจ่ะโอทั้งสอง

โทกะกลับขึ้นห้องพักไปแล้ว โดยทิ้งปาร์คคุงให้ยืนยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่ที่เดิม

และสิ่งที่เซฮุนจะทำเพื่อไม่ให้ทั้งคู่สายไปมากกว่านี้ ..

ม๊าววว!”

โอ้วววว!!

คือการยกเจ้าโอดะขึ้น และใช้เล็บของมันข่วนหน้าชานยอลเพื่อเรียกสติ

เจ็บนะเจ้าบ้า!เสียงแหวดังลั่น ทว่าคนบงการกลับตีหน้าง่วง แถมยังกดสายตาลงเพื่อบอกให้ชานยอลย่อตัว ..เหมือนอย่างทุกวัน

 

ย้ำว่าทุกวัน

เพราะ ปาร์ค ชานยอล ต้องแบกตระกูลโอสองชีวิตกลับบ้าน เพื่อสร้างกำลังกายให้คงที่ ตามคำสั่งของแบคฮยอน

 

พวกเขาสนิทกันมากขึ้นก็จริง แต่ชานยอลก็ยังคงเกรงแบคฮยอนอยู่เหมือนเดิม

 

ตระกูลโอสองสปีชี่ส์กระโดดขึ้นแผ่นหลังกว้างอย่างสนุกสนาน ก่อนชูกำปั้นเป็นสัญญาณในการออกเดินทาง

 

ส่วนชานยอล ..ทำได้เพียงแค่กัดฟันและออกตัว

 

หนอยแหนะ กลับไปจะผลาญให้หมดตู้เย็นเลยคอยดู!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมขอตรวจความคืบหน้าของโปรเจควีคหน้านะครับ

เซ็นเซย์หนุ่มกล่าวปิดคลาสอย่างกระชับ

 

ทาคาชิทั้งสี่ และอีกหนึ่งสุนัขรับใช้ (ไม่ทราบแหล่งที่มาแน่ชัด แต่ถูกเรียกอย่างแพร่หลายในขณะนี้) เดินเรียงแถวออกจากคลาส โดย คิม จงอิน คนหน่ายโลก- บ่นหิวข้าวกระปอดกระแปดเสียงดัง

วันหลังขอซาบะเพิ่มหน่อยเถอะหนุ่มโอซาก้าเชิดปากใส่คนคุมปริมาณวัตถุดิบ อาหารเช้าจำเป็นในการเจริญเติบโตของร่างกายนะแบคฮยอน

คนเดินนำเปรยตากลับมามองเล็กน้อย

จินจังทานเยอะเกินไปแล้วนะครับอี้ชิงค้อน แม้จะยังวุ่นอยู่กับการมัดผมหน้าม้าให้เซฮุนเพราะอากาศที่เริ่มอบอ้าว โดยคนหน้าง่วงใช้สายตาลอยๆ มองกระจุกผมของตัวเองอยู่อย่างสนใจ

ก็คนมันหิว

ใช้ตังตัวเองสิเจ้างั่งชานยอลแทรกขึ้นด้วยความหมั่นไส้ คำหยาบคายท้ายประโยคไม่สะเทือนจงอินเลยสักนิด มันหัวเราะร่วนด้วยซ้ำ คงเพราะถูกใจที่คนสุภาพน้อยอย่างเขากล้าที่จะตอกกลับบ้างแล้ว

เพราะเจ้านี่หนุ่มโอซาก้ารวบคอชานยอลเข้ามาใกล้ ฝีมือแกมันไม่พอยาไส้

ทีหลังก็อย่าบอกให้ฉันทำมือใหญ่ดันหน้าคนซาดิสม์ให้ออกห่าง แล้วอัพเลเวล- ตบหัวมันไปหนึ่งที

ทาคาชิทั้งสี่ประทับใจฝีมือการทำอาหารของชานยอลอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะซาบะย่างซีอิ๊ว- ของโปรดจงอิน ที่ทำมาเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะระเหิดหายไปทุกที ฉะนั้นแล้ว ปาร์ค ชานยอลจึงถูกขึ้นทะเบียนให้เป็นพ่อครัวประจำบ้านอีกคนไปโดยปริยาย

แล้วก้มกดอะไรนักหนา?” คนผิวบรอนซ์ชี้ไปยังจอมือถือที่ชานยอลกำลังให้ความสนใจอยู่

แกสอดเรื่องคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?”

มันน่ารำคาญ เกิดเดินแข้งขาพันกันล้มหัวฟาดพื้นตายไป เดือดร้อนคนอื่นเขาอีก

จินจังพูดซะน่ากลัวเลยนะครับ

ก็ดูมันทำดิ แล้วนั่นแกจะรีบเดินไปไหน?”

เนี่ยสอด

มีธุระรึไง?” แต่ทุกอย่างก็ถูกเบรกลงด้วยน้ำเสียงของบอสใหญ่ด้านหน้า แบคฮยอนถามขึ้นโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองเลยด้วยซ้ำ

“..ความจริงก็มีแหละ

ไปจัดการซะสิ

“..คือฉันรอเขาคอนเฟิร์มอยู่น่ะ

มิโดริยะ?”

“..เปล่า ไม่ใช่มันหรอก

สหายทั้งสามมองแผ่นหลังบอสใหญ่สลับกับชานยอลไปมา คนตัวโย่งยกแขนเสื้อขึ้นปาดเหงื่อ เพราะการโต้ตอบอันรวดเร็วกำลังจะทำให้เขาจนมุมในไม่ช้า เขาพยายามจะไม่มีพิรุจแล้ว แต่แบคฮยอนก็สามารถจับกระแสบางอย่างได้เสมอ

เมื่อนัยน์ตาเรียวมองตรงไปมองยังสนามบาสเก็ตบอล และเห็นมิโดริยะกำลังดวลดับเบิ้ลทีมอยู่กับชมรมหลักอยู่

อ้อแบคฮยอนหยุดเดินกะทันหัน โทกะงั้นเหรอ?”

จงอินกับอี้ชิงคราง หืม?’ อย่างนึกแปลกใจ ส่วนเซฮุนทำเพียงแค่ยกไหล่ และแย่งกระเป๋าของแบคฮยอนมาถือเอาไว้แทน

จากนั้นเสียงข้อความจากมือถือชานยอลก็ดังขึ้น

 

Ayana : ขอบคุณนะปาร์คคุง โปรแกรมใช้ได้แล้วล่ะ 22:01

Park : ไม่เป็นไรครับ 22:02

Ayana : ฝันดีค่ะ 22:05

Park : ครับ ฝันดี 22:05

TODAY

Park : ไม่เข้าคลาสเหรอครับ? 10:55

Ayana : ฉันติดอยู่ตึกไคโจกับฮารุซาว่าเซ็นเซย์น่ะ ต้องช่วยยกงานสัมมนาต่อ 11:43

Ayana : (สติ๊กเกอร์หมีร้องไห้) 11:43

Park : ให้ผมไปช่วยไหม? 11:43

Ayana : ได้เหรอคะ? 11:50

Ayana : รบกวนหน่อยนะ ฉันยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลย 11:50

 

ใช่ ..ชานยอลเริ่มคุยกับโทกะได้สักพักแล้ว

เขาเพียงแค่ช่วยเธอแก้ซอสโค้ดในโปรแกรมนิดหน่อย ส่วนเมื่อเช้า ก็ทำเป็นใจกล้าทักเธอไป เพราะไม่เห็นโทกะเข้าคลาสก็เท่านั้น

โอเค ..เขาข้างตัวเองนิดหน่อย เพราะเธอไม่ถือตัว แถมยังไม่ปฏิเสธน้ำใจกัน ชานยอลเลยอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

คือก็ชานยอลเกาแก้มแก้อาการขัดเขิน เธอนั่นแหละ

คำตอบนั้นตามมาด้วยเสียงโวยวายจากจงอินและอี้ชิง หาว่าเขา มีความลับบ้างล่ะ มีกล้ามนิดนึงแล้วจะแยกวงบ้างล่ะ โดยมีแบคฮยอนยืนนิ่งไม่ออกความคิดเห็น

ส่วนเซฮุน รายนั้นไม่สนใจชานยอลอีกต่อไปแล้ว หนุ่มหน้าง่วงได้ของเล่นใหม่เป็นลูกบาสฯ ที่กระดอนเข้ามาใกล้ มือขาวหยุดมันเอาไว้ก่อนยกขึ้นหมุนเล่นบนข้อนิ้ว

ชาน ..ชานยอล

เรียกหนึ่งแต่หันถึงห้า หนุ่มหน้าแมวนามมิโดริยะตัวหดลงถนัดตา รู้สึกพลาดมหันต์ที่ปล่อยให้ลูกบาสฯ หลุดออกจากสนาม ยิ่งเมื่อเห็นว่าใครถือเอาไว้ ก็ยิ่งอยากกลายร่างเป็นแมลงสาบแล้วมุดลงท่อหายไปซะ

ไงไอ้เพื่อนทรยศชานยอลวางท่าล้วงกระเป๋าใส่ ก็เจ้านี่ดันทิ้งเขาเอาไว้กับพวกทาคาชิอยู่นานสองนาน โผล่มาทีก็มีแต่เรื่องผลประโยชน์ทั้งนั้น ซึ่งตอนนี้ก็คงไม่ต่างกัน

ทีมขาด สนใจมาลงหน่อยไหม?” มิโดริยะพยายามจะแก้สถานการณ์ แม้จะยังขยาดอยู่

ไม่ล่ะคนเล่นตัวเชิดหน้าปฏิเสธเสียงยาน ถึงพอจะมีประสบการณ์อยู่บ้างแต่ ณ เวลานี้เขาจะไม่ใจอ่อนให้มันเด็ดขาด

แมชต์นี้หลายเยนเลยนะ

ไม่

อย่าใจร้ายน่าเพื่อน

มีธุระว่ะ ขอตัวหนุ่มโย่งโบกมือให้หลัง หวังจะเดินจากไปอย่างสุดคูลซะหน่อย

 

คนเดียวก็พอใช่ไหม?”

 

ทว่าเสียงเรียบนิ่งจากบอสทาคาชิกลับทำให้ชานยอลหันมาขมวดคิ้วใส่

 

แบคฮยอนพับแขนเสื้อขึ้น ก่อนฝากหนังสือเล่มเล็กไว้กับอี้ชิง เขารับลูกบาสฯ จากเซฮุนมาถือเอาไว้ แล้วจ้องเด็กปีหนึ่งไปจนถึงปีสามในสนามที่มองตรงมาอย่างอึ้งๆ รวมไปถึงพี่รหัสของตัวเองที่กำลังวอร์มอัพพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

มิโดริยะตาโต เอ่ยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ม-ไม่เป็นไร พ-พวกเราก็แค่–”

ไปเถอะแบคฮยอนบอกชานยอล เขาไม่ได้ใส่ใจท่าทีจวนเป็นลมของเพื่อนหน้าแมวเลยสักนิด ตรงนี้ฉันจัดการเองและเดินลงสนามไปให้สาวๆ แถวนั้นปิดปากมองอย่างคาดไม่ถึง ส่วนหนุ่มๆ ก็กลั้นฟินกันจนหน้าแดงก่ำกันแทบทุกคน

เฮ้ย แบคฮยอน–”

ไปได้แล้ว เกะกะจงอินเดินมาตบหัวบ้าง ไหนๆ ก็เพิ่งได้คุยกัน รีบคว้าโอกาสไว้ซีวะ

ไม่ต้องห่วงแบคซังหรอกครับ เขาพอเล่นได้และอี้ชิงกับเซฮุนที่ตบบ่าเขา ก่อนจะเดินไปยังข้างสนาม โดยแสตนถูกเคลียร์ให้ว่างทันทีอย่างไม่ต้องเอ่ยปากขอ

แต่ไม่ใช่สิ ที่ชานยอลกังวลน่ะ เพราะทีมที่แบคฮยอนกำลังจะลงไปเสริม ก็คือปีสองชมรมบาสเก็ตบอลที่ค่อนข้างทำคะแนนได้ดีมาตั้งแต่ปีหนึ่ง

 

แล้วถ้าบอสทาคาชิคนดังทำแต้มไม่ได้ ..

จะไม่ดูเสียหน้ารึไง?

 

ไปได้แล้ว!จงอินตะโกนไล่อีกรอบ

 

ชานยอลเลยต้องตัดใจและเลือกทางเดียวเท่านั้น

จะรีบกลับมาก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าไม่ได้ปาร์คคุง ฉันต้องแย่แน่ๆ

โทกะเอ่ยขอบคุณชานยอลเสียยกใหญ่ที่มาช่วยงานจนเสร็จเรียบร้อย และรับมือกับเซ็นเซย์จอมเรื่องมากให้ผ่านไปด้วยดี

ไม่หรอกครับนิ้วใหญ่เกาท้ายทอย แต่กลับโดนหญิงสาวมองค้อนเข้าให้

ฉันบอกว่าไม่ต้องพูดทางการแล้วไงปาร์คคุง เรารุ่นเดียวกันนะ

ก็ ..ยังไม่ชินน่ะ

รีบชินเข้าล่ะเธอหัวเราะ จะไปไหนต่อรึเปล่า?”

จริงด้วยว่าแล้วก็ต้องไปจัดการกับเจ้ามิโดริยะคนทรยศซะหน่อย เพราะถ้าตอนนี้แบคฮยอนกำลังเสียหน้าอยู่ล่ะก็ เขาต้องโดนสามสหายสาปส่งจนวันตายแน่ โทษฐานทำชื่อเสียงบอสใหญ่มัวหมอง คงต้องแวะสนามบาสฯ ก่อน

วันนี้ไม่มีแข่งนี่นา

ว่าไงนะ?”

เปล่าหรอกโทกะโบกมือปฏิเสธ หลังจากพูดงึมงำกับตัวเองก่อนหน้า มีอะไรที่นั่นเหรอ?”

อ่อ ก็ซ้อมปกติของพวกมันนั่นแหละชานยอลชั่งใจ แต่จู่ๆ แบคฮยอนก็ลงสนาม ฉันกลัวว่าเขาจะแพ้ แล้วร้องไห้งอแงน่ะหวั่นอยู่ไม่น้อยที่ต้องพูดชื่ออีกคนขึ้นมา เพราะมีโอกาสสูงทีเดียวที่เธอจะขอตามไปด้วย และดูท่าแล้ว- ถึงแบคฮยอนจะอยู่ในสภาพไหน เธอก็พร้อมที่จะเดินเข้าไปให้กำลังใจอยู่ดี

แต่ผิดถนัด เพราะโทกะมีท่าทีลังเล

ฉันว่าปาร์คคุงรีบไปเถอะเธอยิ้มแห้ง แต่ครู่เดียวก็กลับมาทำสีหน้ามั่นใจอีกครั้ง แล้วก็เรื่องที่บยอนคุงจะแพ้น่ะ

“...?”

อาจต้องไปหาคำตอบเองที่นั่นอีกทีนะโทกะพูดให้ชานยอลนึกสงสัย แต่ก่อนจากไปก็ไม่ลืมโบกมือลาเพื่อนตัวโย่งให้เขาได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับตัวเองจนลืมถามเหตุผล- ว่าทำไมเธอถึงเลือกที่จะหันหลังให้คนที่ตัวเองปลื้มเสียขนาดนั้น

หนุ่มลูกครึ่งหัวฟูเดินอมยิ้มไปเรื่อยอย่างเผลอตัว เด็ดใบไม้บ้าง ดอกไม้บ้าง ราวกับคนบ้า กระทั่งถึงที่หมาย

เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังพอจะเรียกสติของเขาให้เงยหน้าขึ้นมอง ..

 

แล้วเบิกตากว้าง

 

‘I’ m not kidding’

เขาไม่เคยล้อเล่นครับ

แบคฮยอนน่ะ เหนือความคาดหมายของทุกคน

 

เสียงรองเท้ากีฬาเสียดพื้นดังก้องเข้าโสตประสาตของชานยอล

 

เขามองภาพตรงหน้าค้างราวกับเวลาถูกสโลวโมชั่นเอาไว้

เนื้อเพลงทริปออฟในจังหวะสุดท้ายดังขึ้นในหัวอย่างไม่ต้องระลึกท่อนก่อนหน้า

 

ไม่จริงน่า ..

 

แบคฮยอนที่ตอนแรกลงในตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด5

ในตอนนี้ .. ถูกสับเปลี่ยนไปเป็นพอยต์การ์ด6แทน!

 

ช่วงสุดท้ายอันน่าหวาดเสียว

บอสทาคาชิเลี้ยงลูกบาสฯ อย่างคล่องแคล่ว หลอกล่อว่าจะพุ่งตัวไปด้านหน้า แต่ดันเบรกกะทันหันในเขตสองแต้ม แล้วตัดสินใจถอยหลัง จัมพ์ชู้ตกลางอากาศ

 

สายตาชานยอลวูบไหว โฟกัสเลยไปยังสกอร์ไทม์ที่กำลังนับถอยหลัง

 

00:02

00:01

 

และเมื่อเวลาหยุดนิ่ง พร้อมกับลูกชู้ตสามแต้มจากแบคฮยอนลอดลงห่วง

 

เสียง เฮก็ดังลั่นขึ้นทั้งสนาม

 

นั่นเพราะเป็นครั้งแรกในรอบปีนี้ ที่ชมรมบาสเก็ตบอลปีสองสามารถเอาชนะรุ่นพี่ปีสามได้ แม้จะฉิวเฉียดด้วยสกอร์ 56 : 55 ก็ตาม

 

มิโดริยะมองค้างไปยังชู้ตเตอร์กิตติมศักดิ์อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

ภาพแบคฮยอนค่อยๆ ผ่อนลมหายใจลงช้าๆ และเหงื่อท่วมตัวไม่แพ้กัน- ทำให้คนหน้าแมวรู้สึกเข่าอ่อนกระทันหัน และตื้นตันจนน้ำตารื้นขึ้นมา

ทาคาชิอีกสามชีวิตลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้แบคฮยอนหลังจากนั้น พวกมันกำหมัดชนหมัดเพื่อให้กำลังใจบอสใหญ่อย่างที่เคยทำมาตลอด

แต่กรอบสายตาของชานยอลของชานยอลในตอนนี้ เห็นเพียงแค่มุมปากสวยที่กำลังยกยิ้มด้วยความยินดี

 

บยอน แบคฮยอน เป็นใครกันแน่?

 

คำถามสิ้นคิดผุดขึ้นในหัวของชานยอล- ผู้ไม่เคยรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังก้าวเท้าเข้ามายังอาณาเขตความเป็นทาคาชิไปแล้วเกินครึ่ง

 

กลับกันเถอะ

 

รู้ตัวอีกที ..ก็โดนริมฝีปากบางขยับสะกด

ก่อนจะก้าวเท้าตามอีกคนไปอย่างขัดขืนไม่ได้

 

** คาแรคเตอร์โปรไฟล์ อยู่หน้าบทความนะคะ **


5 สมอลฟอร์เวิร์ด (Small Forward) เน้นป้องกัน ส่งบอล ทำแต้มในเขตสองแต้มหรือชู้ตลูกโทษ

6 พอยต์การ์ด (Point Guard) ตัวสำคัญในสนาม เน้นบุก ควบคุมและส่งลูก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,343 ความคิดเห็น

  1. #2315 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:12
    เจ้าหนูแบคเก่งมาก
    #2,315
    0
  2. #2288 PRAE.VV (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 12:21
    เท่มาตั้งแต่ต้นเรื่องจนถึงตอนนี้ นะ นี่มัน พระเอก!!!
    #2,288
    0
  3. #2230 RaineyRainn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:52
    แบคจะเท่ห์ไปไหนนนนน นี่มันแบคยอลแล้ววววว><
    #2,230
    0
  4. #2212 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:47
    แบคซัง เท่ห์มากเลย ><
    #2,212
    0
  5. #2099 midora (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 00:20
    อื้อหือออ อยากรุ้ว่าแบคซังมีพลังพิเศษอะไรรึป่าว 55555
    #2,099
    0
  6. #2084 Maylovechanbaek (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:51
    แบคอ่านใจได้หรอ?
    #2,084
    0
  7. #2066 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 18:14
    บยอนคุงเท่มากเลยค่ะ ~
    #2,066
    0
  8. #2028 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 22:05
    ชอบแบคซังนะคะ~ แต่รู้อยู่แล้วล่ะว่าแบคซังน่ะชอบยอลจัง~
    #2,028
    0
  9. #2014 eCoa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:48
    คล้ายๆ เรื่องkuroko no basket เลยทั้งชื่อตัวละคร ชื่อมหาลัย ไม่คิดว่าจะมีคนเอามาทำเป็นฟิค แปลกดีแล้วก็ชอบมากๆด้วย5555
    #2,014
    0
  10. #1998 baekhyunOnly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 20:53
    กล้าเรียกแบคว่าผัวได้เต็มปากก็วันนี้แหละ555 แบคดูเท่ เงียบๆ แต่ก็ใส่ใจทุกรายละเอียดดดด อปป้าาาาา~
    #1,998
    0
  11. #1937 Tongdchr (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:51
    พี่แบคนี่คนรึหุ่น AI อ่ะคะ เก่งบะล่ำบะเหลือออออออออ พ่อคู้นนนนนนนนนน
    #1,937
    0
  12. #1919 PINKLAND (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:14
    พิแบคเท่มั่กกก
    #1,919
    0
  13. #1897 Kyss (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:19
    กล้วความโทกะชอบชานยอลกลับ แล้วความที่มีความรุ้สึกดีของบอสกับชานยอลมันจะแบบ หกด้ิื ขอให้ชานยอลนกโทกะ เราทีมบอส
    #1,897
    0
  14. #1843 pcy921 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:12
    โทกะรู้ว่าชานยอลกำลังชอบแบคซัง????
    #1,843
    0
  15. #1775 P.kiml (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:15
    เหมือนว่าโทกะจะชอบแบคมากจนรู้เรื่องอะไรมาเยอะเลยนะคะ
    แต่ฉากนี้แบคเท่มากจริงๆ เหนือความคาดหมายจริงๆ
    #1,775
    0
  16. #1758 snowtears (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 01:51
    อ๊ายยยยยยย แชปนี้พี่แบคคูลอีกแล้ว โอยยยยย เล่นบาสก็เก่ง ทำอาหารก็ได้ อ่านคนก็เฉียบ มีอะไรที่พี่แบคทำไม่ได้มั่งตอบ คูลเกินไปแล้วววว ฮือออออ อยากเห็นพี่แบคเขินพี่ปาร์คมั่งแล้วหงะ
    #1,758
    0
  17. #1734 pim pimmi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 21:59
    แบคเมะใช่ไหมมมมมม 5555
    #1,734
    0
  18. #1715 Nook Kra (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:47
    พี่แบคมาดแมนมาก กรี๊ดดด
    #1,715
    0
  19. #1683 joylnr (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 12:41
    โอยยยยยยยย จะกรี๊ดพี่แบคคคค ยอลจังคนทึ่ม
    #1,683
    0
  20. #1662 『 BLACK PEARL』 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:15
    อยากได้แบคฮยอนต้องทำไงคะ คนอะไรเพอร์เฟคขนาดเน้
    #1,662
    0
  21. #1640 ิbibam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 11:52
    แมนเกินไปแล้ว 555555 เท่ขนาดนี้ ชานยอลสู้เขา นี่รอวันยอลจังกลายเป็นหนุ่มฮอตอีกคนแล้ว
    #1,640
    0
  22. #1623 eveissyah (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 07:59
    พิแบคเท่ค่ะ5555555
    #1,623
    0
  23. #1473 MMinS (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:35
    ชอบgagนี้ สัมผัสได้ถึงความดำของอาโฮ่ /หลบลูกบาส5555555555555555555
    #1,473
    0
  24. #1462 ` PuGun. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:31
    แบคแมนมากก 5555555555555555
    #1,462
    0
  25. #1224 แบคแมน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 06:59
    ปลื้มแบคเลยอ่ะ กรี๊ดกร๊าด ดีงามมมม
    #1,224
    0