(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 4 : takashi-san : four

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    8 พ.ย. 63


คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่สี่

“All it takes is faith and trust"

เราก็ต้องการเพียงแค่ความเชื่อ และความไว้ใจเท่านั้น

- Peter Pan -

 

.. ชานยอลหยิบมันขึ้นมาดม ..








ยินดีต้อนรับกลับโลกมนุษย์ครับยอลจัง

ชานยอลฟึดฟัดก่อนทิ้งคุกกี้ลงถังขยะเมื่อหมดชั่วโมงหฤโหด

หนุ่มตัวโย่งเดินหัวฟูออกมาจากคลาสภาษาญี่ปุ่นพื้นฐานสำหรับเด็กประถม ด้วยสภาพอิดโรยพอตัว

อย่ากวนประสาทน่ามือใหญ่ดันหน้าอี้ชิง- ที่อ้าแขนเตรียมกอดต้อนรับ ให้ออกห่าง พลางมองเจ้าพวกทาคาชิซึ่งนั่งเรียงรายกันใน โซนรอบุตรหลาน ครบทุกองค์ประชุม

อ่าฮะ เจ้าพวกนี้มารอรับเขากลับบ้าน

เย็นวันศุกร์อันแสนสโลวไลฟ์ของ ปาร์ค ชานยอล ถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของ บยอน แบคฮยอน

บอสใหญ่ผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ใช้เวลาข้ามคืนหาคอร์สเรียนที่ใกล้โทโอให้เพื่อนใหม่ แถมตัดสินใจเองเสร็จสรรพ รวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทัน

และเชื่อเขาเลย ว่าทั้งหมดผ่านการอนุมัติจากคุณนายปาร์คอย่างไม่มีข้อกังขา

เดี๋ยวนี้ยอลจังปากเสียคล้ายจินจังเข้าไปทุกวันแล้วนะครับ

ชานยอลคิ้วกระตุก ไม่ต่างจากจงอินที่ทำหน้าพะอืดพะอมสุดฤทธิ์

เวรเถอะ! / ใครเหมือนใครพูดให้มันดีๆ นะเฟ้ย!

 

ก็อย่างที่เห็น ..ไม่คล้ายกันเลยสักนิดเดียว

 

แน่นอนว่าบทเดินรั้งท้ายจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสมาชิกใหม่

หนุ่มโย่งในชุดเสื้อยืดตัวใหญ่ กางเกงยีนส์สีซีด และคอนเวิร์สคู่เก่ง ..ดูแปลกแยกไปมากหากเทียบกับทั้งสี่ชีวิตด้านหน้า

แน่ล่ะ เวลาเพียงสองสัปดาห์ ยังไงก็ไม่สามารถทำลายเส้นกั้นความรู้สึกของชานยอลลงได้ อีกอย่าง- เขาไม่คิดจะเทียบชั้นกับเจ้าพวกนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

แม้จะคันยุบยิบในใจบ้าง ยามเมื่อจงอินหยุดเดิน แล้วใช้เท้าเขี่ยให้เขาเนียนก้าวไปพร้อมกันแทบจะทุกครั้งก็เถอะ

 

และแล้ว แผนการทิ้งจักรยานเพื่อเดินไปยังร้านเกี๊ยวซ่าก็เริ่มต้นขึ้น

พระอาทิตย์ในโตเกียวกำลังจะลับขอบฟ้าอยู่รำไร แสงสีส้มสาดกระทบไปทั่วบริเวณบ่งบอกถึงช่วงเวลายามเย็น ทั้งห้าคนหยุดเพื่อรอสัญญาณจราจรตรงสามแยกไม่ไกลจากโทโอ เพื่อจะข้ามไปยังย่านชิตะมาจิ

ชานยอลสังเกตเห็นทั้งสี่อยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่ค่อยจะเรียบร้อยนัก ได้ยินแว่วว่าในระหว่างที่รอเขาตบตีกับตัวคันจิ เจ้าพวกนี้แวะสนามเทนนิสกันมาก่อน พอรู้แบบนั้นแล้วชานยอลก็อดที่จะเบะปากใส่ไม่ได้

แบคฮยอนคว้ามือเด็กหญิงวัยประถม- ที่เกือบหกล้มระหว่างโดนเบียดเอาไว้ มือเรียวจูงน้องตัวเล็กให้เดินข้ามไปพร้อมกัน และไม่มีทีท่าจะว่าปล่อย ซ้ำยังก้าวตามหลังสาวน้อยไปเรื่อยๆ จนชานยอลนึกสงสัย

แต่พอถึงร้านเกี๊ยวซ่าแบบยืนทานหลังกะทัดรัด ชานยอลก็ได้เข้าใจ เพราะเด็กหญิงร้องขอให้แบคฮยอนย่อตัวลงเพื่อประทับจุ๊บเป็นการขอบคุณ ก่อนกระโดดดึ๋งดั๋งไปหาคุณตาเจ้าของร้าน

จากนั้นเซฮุนก็กวักมือเรียกคนที่เหลือให้ลอดผ่านป้ายผ้าเข้ามาเพื่อฝากท้องไว้ที่นี่

พรุ่งนี้งดคลาสจงอินคีบเกี๊ยวซ่าด้วยตะเกียบ และอาศัยจังหวะทีเผลอแย่งอีกชิ้นมาจากเซฮุน คืนนี้ไปรปปงหงิ4กัน

จินจังเนี่ยนะอี้ชิงมองหน่าย คิดอะไรอุบาทว์อยู่ล่ะสิ

อะไร ฉันไม่ได้คิดจะไปร้านอย่างว่าซะหน่อย

เชื่อตายเลย

อย่างกับไดจังของนายไม่อุบาทว์งั้นแหละ

ไดจังของผมเป็นแค่นางแบบชุดว่ายน้ำนะครับ!

พอเถอะพวกแกชานยอลจัดการดันหน้าทั้งคู่ให้แยกออก แล้วแทรกตัวเข้ามาบ้าง ไม่เหนื่อยกันรึไง ฉันหิวจนตาลายไปหมดแล้ว

วันนี้ยอลจังคงหนักน่าดูเลยนะครับ

อ่าหนุ่มลูกครึ่งกลอกตาขึ้นฟ้าแล้วพิงหัวไปยังเสาต้นเล็ก พลางจิ้มเกี๊ยวซ่าชิ้นโตเข้าปาก เขานึกถึงบทเรียนพื้นฐานและตัวคันจิที่ล่องลอยอยู่รอบทิศ เด็กประถมตอบไฟแล่บ แต่ฉันทำได้แค่นั่งมองเซ็นเซย์คนสวยส่งยิ้มเย็นๆ ให้

แต่ก็ทำได้ดีใช่ไหม?” เสียงเสียวสันหลังถามขึ้นมาบ้าง แบคฮยอนไม่ได้สนใจหันมามองหน้าชายหนุ่มผู้คอตกสักเท่าไหร่ ..

เอาเป็นว่าจะพยายาม!! แต่ดันคีบเกี๊ยวซ่าแล้วยัดเข้าปากชานยอลแทน แถมยังทำมันด้วยสีหน้าราบเรียบไปอีก! โถ่! ยัดเข้ามาได้

นิ้วยาวยกตะเกียบขึ้นชี้หน้าบอสทาคาชิเป็นการคาดโทษ ทว่าโดนเซฮุนซึ่งยืนซ้อนหลังแบคฮยอนอยู่ตี เพี๊ยะ! ให้ลดมือลง

ห้ามใช้ตะเกียบชี้หน้าคนอื่นนะครับยอลจัง

มารยาททรามจริงๆ เลยแก

 

อ้าว ก็เขาไม่รู้นี่หว่า

 

ถ้าพูดว่าจะพยายามขนาดนั้น ฉันจะคอยดูแบคฮยอนชี้ตะเกียบใส่หน้าชานยอลบ้าง แล้วคนถูกชี้คืนก็ได้แต่ขอความเห็นกับสามสหายเป็นเชิง แล้วแบคฮยอนทำไม่ผิดรึไง?’ แต่อี้ชิงก็ตอบกลับมาว่า แบคซังเป็นข้อยกเว้นครับ

 

โอเค ซึ้ง

 

แต่อย่าลืมอีกเรื่องที่นายตั้งใจจะทำล่ะ

 

เรื่องที่เขาตั้งใจจะทำ?

 

จะบอกให้ฉันลองเปลี่ยนแปลงตัวเอง?’

ฉันเปล่าพูด

นายพูดไปในทำนองนั้นไม่ใช่รึไง?!’

แล้วแกอยากเปลี่ยนไหมล่ะเจ้าบ้า!

 

แน่นอนว่าถ้ามันทำให้เขาดูดีขึ้น การเปลี่ยนแปลงตัวเองมันก็ไม่ได้น่ากลัวนัก

จงอินส่งยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกำหมัดชนกับแบคฮยอนอย่างรู้กัน

ที่ลับเฉพาะของพวกฉันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่

“...?”

งั้นเริ่มวันนี้เลยเป็นไง?”

 

 

 

 

 


 

 

 

 

ชานยอลกำลังยืนพิจารณาสถานที่ลับของสี่สหาย

เขาหยุดจ้องเขม็งไปยังป้ายไฟทางเข้า แล้วอ่านจับใจความอยู่หลายรอบ

 

เซ็นโต

(ร้านอาบน้ำสาธารณะ)

 

รู้เรื่อง

 

เตรียมหันหลังเผ่นแนบเมื่อตระหนักถึงความพลาด ..

แต่ไปได้ไม่กี่ก้าวก็โดนคนหุ่นสูสีอย่างเซฮุนจับคอเสื้อเอาไว้ หนุ่มญี่ปุ่นยิ้มจนตาปิด แล้วลากชานยอลเข้าไปสมทบกับสมาชิกที่กำลังยืนเคลียร์ค่าใช้จ่ายอยู่หน้าเคาน์เตอร์

คนละ 450 เยน

สามสหายวางเงินบนมือแบคฮยอนอย่างพร้อมเพรียง แล้วหันไปคาดคั้นชานยอลเป็นตาเดียว กวักมือเร่งให้สมาชิกใหม่รีบควักออกมาจ่ายอย่างกดดัน

 

ลำพังไม่กี่เยนเขาไม่ลำบากใจนักหรอก

แต่ที่ทำตัวให้ชินไม่ได้สักทีน่ะ เป็นอย่างอื่นต่างหาก

 

รับไปสิยอลจังอี้ชิงยื่นกุญแจไม้ประจำล็อกเกอร์ให้ เอาไว้เก็บของครับ

ตามด้วยสายตาเซฮุนที่มองเสื้อผ้าของเพื่อนตัวโย่งประหนึ่งต้องการจะเอ่ยเตือนถึงกฎในการใช้เซ็นโต ประกอบกับเสียงจงอินที่ดังลอดออกมาจากห้องล้างตัว

แก้ผ้าแล้วรีบเข้ามาล้างตัวอย่ามัวแต่ยืนโง่

 

เรื่องล่อนจ้อนต่อหน้าคนอื่นเนี่ย จะให้ชินยังไงวะ!

 

อุตส่าห์รอดตัวจากที่บ้านมาแล้วแท้ๆ ชานยอลยังต้องมาเจอกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะแบคฮยอนดูถูกเอาไว้แบบนี้อีกเหรอ! ?

 

ใจเสาะ

 

คำเดียวเจ็บไปถึงร่องตูด ..ชานยอลรู้ เป็นปกติชนของคนญี่ปุ่น และเป็นเรื่องซึ่งประเทศเสรีอย่างอเมริกาสามารถมองข้ามไปได้แล้วเช่นเดียวกัน

 

แต่ก็ยังยากสำหรับชานยอลอยู่วันยังค่ำ!

 

โอเค ยอมรับอีกครั้งว่าหุ่นดูไม่ได้ ทั้งที่ไฮสคูลมีหลักสูตรวิชาการเพาะกาย และคงน่าขายหน้าไม่น้อยถ้าให้เปลือยต่อหน้าพวกทาคาชิ- ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความดูดี

ถึงจะวิตกอยู่นาน แต่สุดท้ายก็โผล่หัวเข้ามาในโซนล้างตัวด้วยสภาพเปลือยท่อนบนแบบหวิวๆ พร้อมผ้าผืนเล็กที่ปกปิดส่วนล่างเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ ..

ชานยอลชำเลืองซ้ายขวาตามล็อกเพื่อหาสี่สหายแต่ก็พบเพียงแค่ลูกค้าไม่กี่คนเท่านั้น

สงสัยจะล้างตัวกันเสร็จแล้ว

ประสบการณ์แช่ออนเซ็นหนึ่งครั้งถ้วนกับเจ้ามิโดริยะ ทำให้ชานยอลพอจะรู้ขั้นตอนการใช้เซ็นโตอยู่บ้าง เขานั่งลงยังเก้าอี้ตัวเล็กหน้าก๊อก แล้วจึงเปิดน้ำอุ่นผสมเย็นให้อุณหภูมิพอดีเพื่อล้างตัวเงียบๆ

กระทั่งเข้ามาในโซนออนเซ็น ชานยอลยังไม่ทันได้ตัดสินใจจะก้าวลงไปในอ่างเลยด้วยซ้ำ

 

ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กซึ่งผูกอยู่ที่เอว ..

กลับหลุดไปอยู่ในมือเพื่อนผิวบรอนซ์ ..ผู้แอบอยู่ข้างประตู

 

ทิ้งให้คนเปลือยยืนอึ้ง ราวกับวิญญาณถูกดีดออกจากร่าง

 

ที่ไม่ยอมแช่น้ำกับพวกฉันเสียงจงอินดังขึ้นข้างหู พร้อมกับแรงโอบไหล่ที่กดลงมา ก็นึกว่าจะเล็กจนเขินคนหน้าไม่อายก้มมองช่วงล่างของเพื่อนใหม่แล้วเบ้ปาก ความจริงก็ใช้ได้นี่หว่า

เฮ้ย!ชานยอลร้องเสียงหลงหลังจากรู้สึกตัว เขาใช้สองมือกุมของรักของหวงเอาไว้ แล้วผละออกจากคนไร้มารยาทที่ทำหน้าตากวนเบื้องล่างอยู่ ทำอะไรของแก?!”

แก้ผ้าไง

ทำเองได้โว้ย!

อย่าเสียงดังซี่ยอลจังอี้ชิงท้วงเสียงยาน รบกวนลูกค้าท่านอื่นนะครับ

โอ! ชานยอลเพิ่งมองลงไปในอ่างด้านหน้าเอาก็ตอนนี้

อี้ชิงหลับตาแล้วใช้ศอกทั้งสองข้างเท้าเข้ากับขอบอ่างด้านซ้าย โดยมีผ้าขนหนูเปียกน้ำคลุมตาและหัวเอาไว้ ส่วนคนที่นั่งแช่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น แบคฮยอนเปลือยช่วงอกและไหล่ขาวให้โผล่พ้นน้ำ อีกทั้งยังมองมาด้วยสายตาเรียบนิ่งคู่เดิม โดยมีเซฮุนนั่งซ้อนหลังสวมบทคนนวดไหล่ประจำตัวให้ไม่ห่าง

ความอายของชานยอลกำลังพุ่งทะลุเพดาน

เอาน่าจงอินโยนผ้าเช็ดตัวที่พับจนเหลือผืนเล็กๆ โปะไว้บนหัวเพื่อนใหม่ แล้วตีหลังผอมไปป๊าบหนึ่ง เอ้า ลงไปได้แล้ว!

เท้าหนักของเพื่อนตัวดีถีบเข้าไปยังตูดแฟ่บ จนชานยอลเสียหลักลื่นลงไปในอ่างแช่น้ำ หนุ่มโย่งพยายามตะเกียกตะกายขึ้นฝั่ง หวังจะอ้าปากพ่นคำด่ากลับ ..

แต่ ..ไอ้หมอนี่หุ่นดีชะมัด

กล้ามเป็นลอนกับซิกแพคแน่นเอี๊ยด มองก็รู้ว่าผ่านการออกกำลังกายมาเป็นประจำ เจ้ามิโดริยะมักจะกัดฟันเหน็บแนมอย่างหมั่นไส้อยู่บ่อยครั้ง เพราะเป็นบุคคลที่สาวน้อยใหญ่ในโทโอต้องการตัวมากเป็นอันดับต้นๆ

รับไล่ลงมากับกล้ามขาแข็งแรงที่กำลังก้าวเท้าลดระดับเข้ามาใกล้ กระทั่งน้ำร้อนบดบังความเป็นชายจนหายลับ

จงอินยกยิ้มกวนคิดอะไรลามกอยู่เหรอคะไอ้ยอลจัง?”

แล้วก็ได้นิ้วกลางจากชานยอลเป็นคำตอบ

สงครามย่อมๆ เกิดขึ้นในทันที การกดหัวอีกคนลงอ่างน้ำที่มีแค่พวกเขาทั้งห้าเริ่มต้นขึ้นโดยมีชายหนุ่มโย่งบรอนซ์กัดกันราวกับหมาบ้า แต่เมื่ออ่างข้างๆ เริ่มมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการมากขึ้น แบคฮยอนก็ได้แต่หลับตาแล้วส่งสัญญาณบอกทั้งคู่ให้หยุด ปัญญาอ่อนกันเสียที

 

ทาคาชิ?’

มาครบเลยนี่นา

ไม่เคยห่างกันเลยต่างหาก

มีคนใหม่เพิ่มเข้ามาด้วยหว่ะ

 

เสียงซุบซิบระยะเผาขนลอยให้ได้ยินอยู่ตลอด

 

ชานยอลโผล่หัวฟูเปียกลู่ขึ้นมานั่งเนื้อตัวแดงเพราะความร้อน ก่อนจะสังเกตเห็นแบคฮยอนชำเลืองมองไปทางวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง ซึ่งก็น่าจะเป็นนักศึกษาของโทโอเช่นเดียวกัน บอสทาคาชิกระแอมไอขึ้นอย่างสุภาพจนเจ้าพวกนั้นสงบปากสงบคำลงในที่สุด

แล้วมันก็เงียบซะจนได้ยินเสียงน้ำหยดกันเลยทีเดียว

นี่ชานยอลพูดทำลายบรรยากาศ อย่าหาว่าสอดเลยนะ แต่ทำไมต้องตั้งชื่อกลุ่มว่าทาคาชิด้วย?”

จงอินเงยหน้าขึ้นจากขอบอ่างแล้วผุดเอาแก้มก้นลงไป เขาส่งเสียง หาลากยาวเสียจนอี้ชิงต้องเปิดผ้าขึ้นมองคนถามบ้าง

เอาตามตรงพวกเราก็ไม่รู้หรอกครับหนุ่มชาวจีนยืดตัวนั่งแล้วหันไปทางแบคฮยอน คนพวกนั้นเรียกแบบนี้มาตั้งแต่ไฮสคูลแล้ว

ไม่ได้ตั้งเอง?”

ตลกน่าจงอินขมวดคิ้วมอง จำเป็นต้องตั้งชื่อแบบนั้นให้น่าขนลุกทำไม

ก็จริงที่จงอินว่า การตั้งชื่อกลุ่มค่อนข้างจะเอาท์ไปแล้วหากเทียบกับการเรียกเจ้าพวกนี้ด้วยชื่อจริง เพราะแต่ละคนก็เป็นที่รู้จักไม่ต่างจากชื่อทาคาชิเลยด้วยซ้ำ

เท่าที่ทราบก็ไม่มีใครตอบได้หรอกครับว่าทำไม อีกอย่าง ..อะ-โอ้ว! แบคซังครับเฮจังสลบไปแล้ว!

ยังไม่ทันได้อธิบายต่อ อี้ชิงก็ชี้ไปทางเซฮุนที่ทำทีจะร่นตัวหายลงไปในน้ำทีละน้อย ลำบากแบคฮยอนต้องคอยพยุงขึ้นจากอ่างอย่างทุลักทุเล พร้อมด้วยอี้ชิงที่หิ้วปีกอีกข้างผ่านหน้าชานยอลและจงอินไป

 

ทำไมขาวกันจังวะ

ถึงเป็นผู้ชายก็เถอะ แต่ใช่ว่าผู้ชายด้วยกันจะไม่มอง ยิ่งล่อนจ้อนแบบนี้

 

อี้ชิงออกไปทางขาวซีด หุ่นใกล้เคียงกับจงอินเพียงแค่ตัวเล็กกว่า และคนที่ถูกหิ้วจนขาลากพื้นออกไปอย่างเซฮุน เรียกได้ว่าขาวสะอาด หมอนั่นมีสรีระค่อนข้างผอม แต่กล้ามเนื้อลอนอ่อนก็ยังน่าชื่นชมอยู่ดี

ส่วนแบคฮยอนติดไปทางขาวเหลืองแต่ดูสุขภาพดี เพราะรูปร่างกระชับ อีกทั้งมีกล้ามเนื้อพอประมาณ ..ทำให้น่าเอ็นดูไม่หยอก

 

น่าเอ็นดู?

บ้าไปแล้ว ..ขืนแบคฮยอนรู้ว่าเขาคิดบ้าบอแบบนี้ เขาได้ตายแน่!

 

แล้วแกไม่ตามไปรึไง?” ชานยอลปัดเรื่องไร้สาระในหัวทิ้ง ก่อนหันมาถามจงอินที่ลอยคออยู่จนอะไรต่อมิอะไรโผล่เหนือน้ำไปหมด

นั่นสิจงอินแสร้งคิดหนัก แล้วแกล่ะ นั่งบื้ออะไรอยู่?”

ไอ้นี่ ก็แกเป็นเพื่อนเขา

แล้วแกไม่ใช่เพื่อนมันรึไง?”

“...”

ต้องให้บอกอะไรอีกไหมคะยอลจัง?” จงอินตบหัวชานยอลแล้วจีบปากจีบคอ

ถ้าเพื่อนกันก็ลุกซีวะเจ้าบื้อ!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นเรื่องปกติของเซฮุนน่ะครับ

หนุ่มญี่ปุ่นถูกจับล้างตัวจนสะอาด แล้วจึงปล่อยให้นอนเลื้อยอยู่บนบาร์นั่งซึ่งทำจากไม้ไผ่ข้างตู้ขายเครื่องดื่ม แต่ท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนแล้วยิ้มตาหมุนแบบนั้น ชานยอลคงเชื่อได้ไม่สนิทใจอย่างที่อี้ชิงบอกเท่าไหร่

แบคฮยอนบังคับเซฮุนให้จิบน้ำแร่เป็นระยะ คงเพราะเสียเหงื่อมาทั้งวันซ้ำยังต้องมาแช่น้ำร้อน ทำให้ร่างกายที่ไม่ได้รับของบำรุงฟ้องออกมาด้วยท่าทางใกล้หมดแรงแบบนี้

ไปล้างตัวเถอะ เซฮุนบอกไม่ต้องเป็นห่วงแบคฮยอนว่า ก่อนเดินหายเข้าไปด้านในอีกครั้ง

 

เอาล่ะ ..

แบคฮยอนไปพูดกับเซฮุนตอนไหน?

 

ชานยอลเดินทำหน้างงๆ ตามเข้ามา เขานั่งลงยังเก้าอี้ตัวเตี้ยอีกครั้ง เปิดน้ำเย็นซะส่วนใหญ่ราดลงบนหัวอย่างทุลักทุเล เพราะความที่ไม่ถนัดใช้กะละมังใบเล็กนัก ..

แต่ของในมือกลับถูกแย่งไป ก่อนใครคนนั้นจะจัดการราดน้ำที่เหลือลงมาอีกรอบ

คะ-แค่ก เฮ้ย!

 

แบคฮยอน!?

 

บอสทาคาชิโค้งตัวเปิดขวดแชมพู แล้วเทลงยังกลุ่มผมหยักศกของเขาโดยไม่ปริปากเปิดพิธีสักคำ

 

แบคฮยอน ..กำลังสระผมให้เขา

คนอย่างแบคฮยอนเนี่ยนะ?!

 

“.. เอ่อชานยอลช็อกจนพูดไม่ออก เขาได้แต่อ้ำๆ อึ้งๆ

ยิ่งเมื่อเผลอจับจ้องผ้าผืนจ้อยบนเอวอีกคน- ซึ่งอยู่ในระดับสายตา ..

 

เดี๋ยวนะ

แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกหน้าร้อนขึ้นขนาดนี้!

 

เป็นอะไร?” เสียงนุ่มย้อนถาม พลางขย้ำเส้นผมสีน้ำตาลสว่างต่อ

ภาษากายบ่งบอกชัดเจนว่าแบคฮยอนไม่ขัดเขินที่จะสัมผัสตัวเขาเลย แถมน้ำหนักมือยังพอดีเกินไป ..พอดีจนชานยอลนึกระแวงเสียเอง

คนตัวโย่งแอบลอบมองสีหน้าอีกฝ่าย เผื่อเขาจะอ่านความรู้สึกของอีกคนได้บ้าง

 

แต่เหมือนจะคิดผิดถนัด ..

 

ท่าทางเอียงคอ พร้อมกับการไล่มือไปตามท้ายทอยขึ้นมายังกลางศีรษะ- ราวกับกำลังตั้งใจนวดให้เขาสบายที่สุด แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงจากสีหน้าเฉยชาในยามปกติ

 

มันแปลก แล้วมันก็ทำให้ชานยอลรู้สึก ..

 

ชานยอลเจ้าของชื่อกระพริบตาปริบ มองริมฝีปากบางขึ้นสีแดงจัดเพราะอากาศในเซ็นโตที่ค่อนข้างอบอุ่น ที่ฉันพามาที่นี่เพราะอยากจะดูนายให้ละเอียด

“..หา?” ดูให้ละเอียด?

ก็อย่างที่พูด หลับตาหน่อยถึงจะยังไม่เข้าใจนัก แต่ชานยอลก็ยอมทำตาม สายน้ำเย็นจัดไหลจากเส้นผมจรดปลายเท้า ให้ความรู้สึกวูบวาบจนต้องควานหาที่ยึดเหนี่ยว

ซึ่งก็ไม่รู้อะไรดลใจให้มือใหญ่คว้าเข้าที่ข้อเท้าเล็กอย่างลืมตัว

มีหลายครั้งที่แบคฮยอนไม่เคยปฏิเสธสัมผัสจากชานยอล เช่นการสะกิดเรียก หรือเผลอเดินชน ซึ่งคราวนี้ก็เช่นกัน แบคฮยอนเพียงแค่ยืนให้เขาจับ แถมยังขยับเข้ามาใกล้ให้ชานยอลกำข้อเท้าขาวได้อย่างถนัดยิ่งขึ้น

ชานยอลรู้สึกทั้งอุ่นและปลอดภัย

 

ไม่เหมือนกับที่เจ้ามิโดริยะพูดอีกแล้ว

 

และเมื่อแบคฮยอนสระผมคนตัวโย่งจนสะอาดดีแล้ว นิ้วเรียวก็ถือวิสาสะเชยคางได้รูปให้ขึ้นมาสบตากับตัวเอง

 

แบคฮยอนยังคงอ่านยากเช่นวันแรก

แต่ในตอนนี้กลับต่างออกไป เพราะใจคนมอง ..กำลังเต้นระส่ำ

 

มือเรียวลูบเส้นผมหยักศกไปด้านหลังเพื่อเปิดหน้าผากขึ้น คนถูกสัมผัสกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หายใจติดขัดกว่าที่เคยเป็น เขาพร่ำบอกกับตัวเองว่านี่คือการกระทำที่แบคฮยอนมอบให้กับทุกคนในกลุ่มเป็นปกติ

ฉันรู้ว่านายคิดอะไรแบคฮยอนพลิกหน้าคมคายไปด้านซ้ายและชำเลืองดูด้านขวาอย่างพิจารณา หุ่นนายไม่ได้น่าเกลียดนักหรอก

“...”

หน้าตาก็ไม่ได้แย่

“...”

มั่นใจหน่อย

“...”

ไปตามจงอินในห้องแช่น้ำให้ที

ถ้าเขามองไม่ผิด ..แบคฮยอนยกมุมปากขึ้นหลังจากละมือจากคางของเขาไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้ตายเถอะหายหัวไปไหนของมัน

ยอมรับว่ายังสงบใจกับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่ได้ แต่จะให้นั่งอึ้งอยู่แบบนั้นก็ไม่ได้เหมือนกัน เขาเลยจำต้องเดินเข้ามาตามเจ้าคนฮาร์ดคอร์ที่หวังจะแช่น้ำอีกรอบให้ออกมาตามคำขอของแบคฮยอนแทน

ใช่ มันเป็นเพียงแค่คำขอ ชานยอลสังเกตมาหลายครั้งถึงคำสั่งที่แท้จริงของแบคฮยอน สุดท้ายมันก็คือคำขอที่สุภาพดีๆ นี่เอง และนั่นก็ทำเอาเขาแค่นหัวเราะกับตัวเองออกมา

ความโชคร้ายวิ่งชนชานยอลอีกครั้งเมื่อดันไปเจอเข้ากับชายหนุ่มตัวสูงหัวโล้นในร่างเปลือยเปล่า- ที่กำลังปีนเก้าอี้โก่งก้นเพื่อปลอมตัวเป็นตาแก่หัวงูอยู่ไม่ไกล

มันคงส่องสาวๆ ห้องข้างๆ อยู่น่ะสิ

เฮ้ยชานยอลไม่รีรอที่จะเข้าไปขัด เขาจับไหล่หนาเอาไว้หวังจะห้ามปราม ทว่ากลับถูกปัดออก โดยคนๆ นั้นไม่คิดจะละสายตาออกจากช่องแคบๆ ที่พยายามส่องอยู่เลยสักนิด

หยุดสิวะ!คราวนี้ชานยอลถึงกับขึ้นเสียงด้วยความโมโห เพราะถึงเขาจะหยาบคาย แต่ถ้าเป็นเรื่องที่สุภาพบุรุษพึงกระทำล่ะก็ ..ชานยอลพูดได้เต็มปากว่าเขาถูกสอนมาดีกว่านั้น

หนุ่มตัวโย่งตรงเข้าไปกระชากไหล่แน่นๆ ออกมา จนคนตัวโตเซตกเก้าอี้ ได้ยินเสียงอุทาน ‘x!’ (แม่-ง) ออกมาจากปากชายหนุ่มหน้าฝรั่ง เลยยิ่งฉุนเข้าไปใหญ่เมื่อรู้ว่าชาวต่างชาติกำลังทำเรื่องไร้สามัญสำนึกอยู่

“What the x are you doing?” (ทำบ้าอะไรของแก?) ชานยอลไม่คิดจะสุภาพอีกต่อไป เขาขมวดคิ้วแล้วสาดถอยคำหยาบคายใส่ทันที

“This?” (นี่เหรอ?) หนุ่มลูกครึ่งชี้ไปยังห้องข้างๆ “Just art movie” (ก็แค่หนังศิลปะ) สีหน้าหนุ่มหล่อยียวนแถมยังยืนเท้าสะเอวไม่สำนึก จนคนฟังเผลอกำหมัดแน่น

“Stop beat around the bush. You're just a real pervert” (หยุดแถเถอะ ไอ้โรคจิต)

“So bothersome” (น่ารำคาญจริง) ชายหนุ่มแสร้งถอนหายใจ “What I'm doing wrong?” (ฉันทำอะไรผิดเนี่ย?)

“Huh?” (หา?) ชานยอลเงยหน้าแล้วเสยเส้นผมที่ยังคงเปียกลู่ไปด้านหลัง ท่าทางเอาเรื่องแบบนั้นทำเอาหนุ่มฝรั่งหัวโล้นถึงกับหัวเราะเยาะออกมา

"Sorry, well it doesn't matter” (โทษที จะยังไงก็ช่างเถอะ) อีกคนเริ่มเดินเข้ามาใกล้ พ่อหนุ่มตัวโตกว่าใช้มือดันหน้าอกชานยอลให้ถอยหลังได้อย่างไม่ยากเย็นนักเพราะแรงที่ต่างกัน

แต่ชานยอลก็พยายามขืนตัวเอาไว้แล้วผลักคืนอย่างไม่ยอมแพ้

“You wanna fight? Then, right now–" (ถ้าอยากมีเรื่องตอนนี้ล่ะก็–)

 

!!!

 

สัมผัสที่หัวไหล่ของชานยอลยังคงเด่นชัด ..มือนิ่มของใครบางคนที่เขาเริ่มจะคุ้นเคยถูกวางลงแผ่วเบา แต่เจ้าฝรั่งแปลกหน้ากลับห่อตัวร้อง อั่ก!ทันทีที่ถูกใครคนนั้นถีบเข้ายังหน้าท้องอย่างไม่ออมแรง

 

"What the hell are you doing here, Stupid" (มาทำบ้าอะไร ไอ้โง่)

 

เป็นแบคฮยอนอีกแล้ว ผู้ชายหน้านิ่งคนนี้ทำอะไรที่เขาคาดไม่ถึงเสมอ

“..Baek?” (แบค?) เสียงตะกุกตะกักเพราะอาการจุกของคนตัวโตทำให้ ชานยอลมองอย่างไม่เข้าใจ

 

หมอนี่ ..รู้จักแบคฮยอน?

 

เป็นครั้งแรกที่ชานยอลเห็นแบคฮยอนทำหน้าราวกับว่าเรื่องทั้งหมด มันช่างน่าเบื่อหน่ายเกินทน คนตัวเล็กถอนหายใจ ประกอบกับเซฮุนและอี้ชิงที่เริ่มเดินเข้ามาสมทบพร้อมทั้งจับมือชานยอลให้ลุกขึ้น

 

“Go fly a kite, Kris”

(จะไปไหนก็ไปเถอะ คริส)

 

 

** How to อ่านมังงะท้ายบท : อ่านจากขวาไปซ้ายคับผม **



©
t
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,343 ความคิดเห็น

  1. #2286 PRAE.VV (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 11:50
    มีแต่คนพูดถึงเรื่องส่วนสูง55555
    #2,286
    0
  2. #2272 ppxleu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:35
    แสนเท่ห์เลยข่าบแบคซัง
    #2,272
    0
  3. #2251 myyq (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 22:54
    เอ็นดูส่วนสูงที่สูงกว่าปกติของเเบคจัง55555555555
    #2,251
    0
  4. #2228 RaineyRainn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    ชอบโทนเรื่องนี้จังค่ะ สื่อถึงมิตรภาพดี กลุ่มทาคาชิใจดีกับชานยอลมากๆเลย
    #2,228
    0
  5. #2213 Rinnnn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:51

    บรรยากาศในเรื่องดีมาก ไม่เคยอ่านเรื่องใหนที่มีเอกลักษณ์เเบบนี้เลย

    ชอบบบบบบ

    #2,213
    0
  6. #2119 QUIZB43 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 20:02
    แบคซังโกงส่วนสูง!!!!!
    #2,119
    0
  7. #2097 midora (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 23:48
    เขินนนนนน แบคซังน่ารักมาก เป้นคนใจดีปากแข็งใช่มั้ย
    #2,097
    0
  8. #2064 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 14:38
    นี่หลงบยอนคุงไปเรียบร้อยแล้วจ้าาาาา
    #2,064
    0
  9. #2026 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 20:06
    เขินมากมายตอนแบคซังอยู่กับชานยอล ชอบโทนเรื่องอ่านแล้วอ่านอีก ชอบนิสัยแบคซังงง
    #2,026
    0
  10. #2007 rainbow....* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 00:45
    ภาษาสวยมากอ่าาา เราชอบอ่านแนวนี้อ่ะ
    #2,007
    0
  11. #1934 GGG (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:00
    พี่ชิแซะเรื่องความสูงแบคจัมมัยยยยยยย 555555555555555555
    #1,934
    0
  12. #1917 PINKLAND (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:34
    ยอลจังหวั่นไหวแล้ว ง่อววว
    #1,917
    0
  13. #1895 Kyss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:06
    แบคค่ดดีเลยอะ ชานยอลมีความหวั่นไหวกับบอสล้าวว
    #1,895
    0
  14. #1880 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:21
    ยอลจังเริ่มหวั่นไหวแร้วเหยอ
    #1,880
    0
  15. #1841 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 13:42
    ยอลจังหวั่นไหว
    #1,841
    0
  16. #1773 P.kiml (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 20:57
    ในความแมนนั้นยังแฝงไปด้วยความละมุนอบอุ่นอย่างถึงที่สุด
    นี่ถ้าไม่อะไรก็จะคิดว่าแบคซังนี่ชอบชานยอลมาอยู่ก่อนแล้ว
    แต่ดูท่าจะเป็นไปไม่ได้ หรืออะไรยังไง คงต้องอ่านต่อไปค่ะ 55
    #1,773
    0
  17. #1756 snowtears (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 01:25
    หนูนี่เขินแทนพี่ปาร์คเลยค่ะ โอยยยยย แบคจ๋าไม่ระวังตัวเลย เจอยังงี้มันก็มีหวั่นไหวนะเว่ยยยยย

    พี่คริส go fly a kite คือสำนวนฝรั่งแปลว่าให้ไปไกลๆ แต่พอแปลตรงตามภาษาไทยเป๊ะๆแล้วดันออกมาเป็น "ไปไป๊" ผมนี่เขินเลย ว้าย 😶
    #1,756
    0
  18. #1731 pim pimmi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:44
    โอ๊ยยยยย ชอบ
    #1,731
    0
  19. #1714 Nook Kra (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 20:12
    อยากรู้ว่าแบคคิดอะไรบ้าง 5555555555555555
    #1,714
    0
  20. #1681 joylnr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 10:52
    ชานยอลเริ่มหวั่นไหวกะแบคแล้วอ่ะดิ
    #1,681
    0
  21. #1638 ิbibam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 22:58
    ชอบแกีกทุกตอนจริงๆ 5555555555 ตลก ตั้งแต่นีเข้ามาใกล้แบคซังแล้ว พี่ชิเป็นไรต์ที่น่าสงสาร 55555555

    เซฮุนสลบในน้ำ โอ้ย เฮจังได้พูดบ้างรึยังคะตั้งแต่อ่านมา 5555555 เขินตอนนี้มากกกกกกกกก ยอลจังใจเต้นกับแบคซังละอะ เป็นเราก็ไม่เหลือแล้ว เขินฉากสระผมมม แบคซังดูมีอะไรมากกว่าที่คิด มันดูคิดอะไรอยู่ตลอด ชอบจังเลยค่ะ อร๊าย 5555555 อีกคนที่กรี๊ดนี่จงอินเลยนะหนุ่มโอซาก้าผู้อ่อนโยนกับพันธุ์พืช  แต่ยังคงความโซแดมฮอตแอนด์คาเฟ่ได้นี่ชอบแรงงงง
    #1,638
    0
  22. #1575 หมาน้อยเบค่อน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 03:05
    ขำรูปตอนจบ ฮ่าๆๆ
    #1,575
    0
  23. #1564 นมสด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 08:58
    ว่าแล้ว ต้องเป็นคริสสส
    #1,564
    0
  24. #1507 Pinkuplatong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:37
    ชอบฉากสระผม เขินเลย.
    #1,507
    0
  25. #1459 ` PuGun. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:19
    โอยยยเขินนเลยอ่ะะะ มีสระผมให้ด้วย กริ้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #1,459
    0