(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 3 : takashi-san : three

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    8 พ.ย. 63


คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่สาม

“Venture outside your comfort zone. The rewards are worth it"

ลองก้าวออกมาจากจุดที่คุณรู้สึกสบายและปลอดภัยสิ รางวัลมันคุ้มค่าแน่ๆ

- Tangled -

 

.. ชานยอลแบ่งมัน แล้วป้อนเจ้าโอดะ ..

 


 


เร็วเข้ายอลจัง

นี่ไม่ใช่เช้าอันแสนสดใสเลย ..

การอาบน้ำเป็นคนสุดท้ายเพราะไม่กล้าเข้าไปแช่ตัวพร้อมสี่สหาย เป็นทางเลือกที่เร่งรีบอย่าบอกใคร

สองมนุษย์ผู้รักการแข่งขัน อย่างอี้ชิงที่ตื่นขึ้นมาเปิดรายการอาหาร กับจงอินที่เร่งเสียงเพลงบำบัดดอกไม้ในยามเช้าตรู่ ..ณ ตอนนี้ ทั้งคู่กำลังปั่นจักรยานดวลความเร็วแบบไม่มีใครยอมใครอยู่

ผมไม่แพ้จินจังแน่!

ก็เอาซีวะ!

แล้วก็ดูเถอะ คนซ้อนท้ายน่ะ ไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยสักนิด

อย่างเซฮุน รายนั้นงับขนมปังปิ้งเอาไว้ในปาก แขนขาวกอดเอวอี้ชิง ตัวโยกไปมาราวกับกับตุ๊กตาล้มลุก แต่ตาขีดเดียวบอกชัดเลยว่าเจ้านั่นได้เปิดโลกที่สามไปเฝ้ายานแม่เรียบร้อยแล้ว

ส่วนแบคฮยอน ..ชานยอลอยากรู้เหมือนกันว่าบอสทาคาชิไปฝึกจิตใจมาจากไหน แข็งแกร่งขนาดที่อ่านหนังสือไปด้วย ดูดนมกล้วยไปด้วยแบบนั้นได้ยังไง!

แถมทั้งสี่ยังทิ้งห่างผู้โชคร้ายแห่งโทโอให้ปั่นตามหลังเป็นกิโล

 

บอกเลยว่าคนเกลียดการออกกำลังอย่างชานยอล ไม่โอเค!

 

อีกอย่าง ในวันที่มีคลาส พวกมันทำตัวราวกับ บยอน แบคฮยอน แยกร่าง

เชิ้ตขาวพับแขนกับกางเกงพอดีตัว เดินเป็นกลุ่มเป็นก้อนไม่แตกแถว

ค่อยยังชั่วที่รองเท้าไม่เหมือนกันไปซะหมด ชานยอลแอบมองผ้าใบคู่เก่งของจงอินเล็กน้อย และสัญญากับตัวเองในใจว่าถ้าหากมันเผลอ ..เขาจะเหยียบให้จมดิน โทษฐานที่รสนิยมตรงกันจนน่าหมั่นไส้

ชานยอลหอบแฮ่กไม่หยุดเมื่อเข้าเขตโทโอ เหงื่อไหลโชกราวกับผ่านซาวน่ามาเป็นชั่วโมง เขาจัดการจอดจักรยานก่อนวิ่งหน้าตั้งเข้าคณะตามเงาทาคาชิทั้งสี่

ความซวยไม่ได้อยู่ที่ว่าชานยอลเกือบเข้าคลาสสาย แต่มันค่อนข้างจะหนักกว่านั้นอยู่มากทีเดียว

“Pre-test?”

ใช่แล้วเพื่อนรัก อีกห้านาทีเตรียมตัวได้เลย!

เพิ่งได้เจอหน้ากันหลังจากเกิดเรื่อง มิโดริยะก็พุ่งเข้ามากอดชานยอลซะเต็มรัก พร้อมกับตบไหล่เพื่อบอก

ทำดีแล้ว แกเจ๋งมาก ปอกลอกพวกทาคาชิให้ล่มจมไปเลยนะ!

โดยที่ไม่ถามความเป็นอยู่ของเพื่อนเลยสักคำ

หนุ่มโย่งลูกครึ่งอเมริกันเดินคอตกตามมิโดริยะเข้ามาในคลาส เขาแอบมองโทกะที่นั่งอยู่แถวหน้าเล็กน้อย ใจเต้นนิดหน่อยจนต้องคว้าหลังเพื่อนเอาไว้แก้เขิน แต่เจ้านั่นก็ดันทรยศไม่ขาดช่วง มันนั่งปุลงยังแถวสองซึ่งเหลือที่ว่างเพียงหนึ่งเดียว

มิโดริยะยกนิ้วโป้งทำหน้าแมวต่อ ฉันจองที่ตรงนี้ไว้ลอกยัยอาคิเสะแล้ว แกจะไปไหนก็ไปเลยนะ ตามสบาย โชคดี

 

โชคดี ..

กับแม่แกสิไอ้นี่!

 

เพราะที่ว่างแบบขั้นบันไดตรงกลางคลาสน่ะ ดันเป็นถิ่นของเจ้าพวกทาคาชิ

แถมยังต้องนั่งข้าง บยอน แบคฮยอน อีกต่างหาก!

 

แต่ชานยอลไม่เคยมีตัวเลือกจริงๆ นั่นแหละ

เขาเห็นสามสหายพิทักษ์แบคฮยอนกวักมือเรียกอยู่ไม่ไกล คล้ายได้ยินซาวด์หนังสยองขวัญเป็นแบ็กกราวด์อยู่เนืองๆ

ไม่ชินเอาซะเลย ถึงจะอยู่บ้านหลังเดียวกันมาสอง-สามวันก็ยังไม่ชินอยู่ดี

ตั้งใจทำเข้าล่ะ

น้ำเสียงเรียบนิ่งจากแบคฮยอน ทำมือใหญ่ที่กำลังบรรจงเขียนชื่อบนกระดาษคำตอบ- เป๋อย่างคุมไม่อยู่

ถ้าคะแนนไม่ผ่านล่ะก็ ..

พร้อมกับสามสหายซึ่งนั่งเรียงกัน โรลเพลย์ท่าเชือดคอใส่ชานยอล

“I’ m not kidding” (ฉันไม่ได้ล้อเล่น)

“..โอเคเชื่อครับว่าไม่ได้ล้อเล่น หนุ่มลูกครึ่งตอบสำเนียงญี่ปุ่นสุดจริต เขามองข้อสอบด้วยสีหน้าหวาดๆ พยายามก้าวอย่างระวังไปยังปากเหวด้วยความโดดเดี่ยว

แล้วนี่มันคืออะไร ..

ถึงจะมีภาษาอังกฤษปนอยู่เพราะเป็นภาควิชาเทคโนโลยีสมองกล แต่มันคือข้อสอบอัตนัย! แล้วประโยคนี้คือรากศัพท์ของคำว่าส้นเท้างั้นเหรอ? ..ส้นเท้าเกี่ยวอะไรกับโปรแกรมมิ่ง? โถส้วมนี่อีก ..ทำไมเขาอ่านไม่ค่อยเข้าใจเลยวะเนี่ย!

 

โธ่โว้ย!

 

ในขณะเดียวกัน แบคฮยอนลอบมองและขบขันในใจด้วยความสงสาร

ชานยอลพูดเก่งเถียงคล่องเป็นต่อยหอยก็จริง แต่เขาพอจะจับสังเกตได้ว่าสมาชิกใหม่อ่อนการอ่านและเขียนภาษาญี่ปุ่นอย่างหนัก เพราะหากพิจารณาจากผลการเรียนแล้ว วิชาที่ชานยอลมีปัญหาล้วนแล้วแต่เกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาญี่ปุ่นทั้งนั้น ไม่รู้ทำไมถึงไม่พัฒนาขึ้นเลย ทั้งที่กลับมาอยู่ได้ปีกว่าแล้ว

 

เอาไงดีล่ะ

 

แบคฮยอนใช้เวลาทำข้อสอบไม่นานนัก เขาอ่านทวนทุกประโยคอย่างถี่ถ้วนกระทั่งตัวอักษรสุดท้าย ทว่าพอหันไปยังคนข้างๆ ..

สภาพนอนเหยียดแขนแล้วเอาจมูกจิ้มกระดาษแบบนั้นมัน ..

สลบไปแล้วเหรอ?

เฮ้

หัวฟูๆ ผงกขึ้นตอบรับเสียงเรียก แบคฮยอนถอนหายใจเมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวคล้ายคนใกล้ตายของชานยอล ไหนจะดวงตาบุ๋มลึกเป็นหลุมดำนั่นอีก

คนตัวโย่งชูกระดาษคำตอบให้บอสทาคาชิดู อย่าฆ่ากันเลยนะเขาอ้อนวอนขอชีวิต มันถูกเขียนส่วนน้อยและเว้นว่างกินพื้นที่สายตาซะเป็นส่วนใหญ่ ฉันยอมแพ้ว่าแล้วก็ก้มหน้าแนบโต๊ะตามเดิม ยกธงขาวปลิวไสวในทันที

 

เฮ้อ แบบนี้ก็ช่วยไม่ได้

 

แบคฮยอนตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขออนุญาตเซนเซย์ผู้คุมสอบ

 

มีอะไรจ๊ะบยอนคุง?”

เกิดปัญหานิดหน่อยครับ

ว่ามาสิ

คนหมดอาลัยตายอยากค่อยๆ เงยหน้ามองบ้าง ไม่รู้เรื่องรู้ราวสักนิดว่าบอสใหญ่กำลังคิดจะทำอะไร อาจจะอยากส่งข้อสอบเสียเต็มแก่แล้วก็ได้

 

เพื่อนผมคนนี้ เขาเพิ่งย้ายมาญี่ปุ่นได้ไม่นาน

 

คนโดนผายมือใส่ เหลือกตาขึ้นจนแทบถลน ชานยอลหันขวับไปหาแบคฮยอน มองเลยไปยังสามสหายซึ่งยิ้มแฉ่งชูสองนิ้วมาให้

ผมขออนุญาตอ่านโจทย์และบอกคำผิดให้กับเขา เพียงแค่สองอย่างเท่านั้น และผมจะส่งข้อสอบตอนนี้ เพื่อไม่เป็นการเอาเปรียบคนอื่น

 

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

แม้แต่เสียงหัวใจของชานยอล ..ก็เต้นแผ่วจนแทบจะเป็นเส้นตรง

 

อืม ..อย่างนั้นเหรอ?” เซนเซย์ครุ่นคิด ถ้าเป็นบยอนคุงฉันไม่มีข้อกังขาเรื่องโกงข้อสอบช่วยเพื่อนหรอกนะ แต่ว่าข้อที่เหลือ ..

อนุโลมให้ตอบเป็นภาษาอังกฤษได้ไหมครับ?” ท่าทางแน่วแน่แฝงไปด้วยความมั่นใจของแบคฮยอนทำเอาชานยอลนิ่งค้างอยู่นาน

 

และเมื่อเซนเซย์อนุญาต

อีกทั้งบอสทาคาชิขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้

 

“Alright idiot. Let's unite against test” (เอาล่ะเจ้าบ้า มาตั้งใจทำข้อสอบกัน)

 

บยอน แบคฮยอน ผู้อยู่เหนือทุกความคาดหมาย กำลังลงมือเชือดชานยอลให้ตายอย่างช้าๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชานยอลแค่คิดนะ แค่คิดเท่านั้น

ว่าอากาศช่วงบ่ายวันนี้เย็นสบาย เหมาะแก่การทานข้าวปั้นและจิบน้ำชา

 

ขอบคุณสำหรับความกรุณาครับ อร่อยมากเลย

 

แต่เขาไม่นึกว่าเจ้าพวกนี้จะมานั่งทำอย่างที่เขาคิดกันจริงๆ เนี่ยสิ!

 

หลังจากพรีเทสและคลาสเช้าสุดนรกผ่านไป แบคฮยอนชี้ให้พวกเขาเบนหัวจักรยานมายังสวนสาธารณะอุเอโนะทันทีโดยไม่บอกเหตุผลกับสมาชิกใหม่เลยสักคำ

พวกเขาเลือกปูผ้าใบบนหญ้าเขียวสดใต้ต้นซากุระ ใกล้ทางลาดลงแม่น้ำซึ่งไหลเอื่อย อีกฝั่งมองเห็นโอจิซัง (คุณลุง) นั่งหลับอยู่ และผู้คนจำนวนไม่มากนักที่ออกมาปิกนิกกันเป็นครอบครัวในยามบ่ายของฤดูใบไม้ผลิ

เซฮุนยกอุปกรณ์ชงชาและกล่องข้าวปั้นออกมาตั้งเรียงราย เตรียมเอาไว้ตอนไหน ไม่มีใครรู้ พอถามว่าซ่อนเอาไว้ตรงไหน ก็ไม่มีใครรู้อีกนั่นแหละ

แบคฮยอนผู้สงบนิ่งสวมบทเป็นฮันโต (ผู้ชงชา) ไปแล้วกว่าสามถ้วย แม้แต่จงอิน คนไร้มารยาทก็ยังต้องโค้งคำนับจนติดพื้นให้กับรสมือกลมกล่อมของบอสใหญ่หลังได้ลิ้มลอง

เชิญนั่ง

นี่แหละงานพยายามของแท้ แบคฮยอนพยักเพยิดบอกอี้ชิงให้จัดท่าทางช่วยสมาชิกใหม่ในการเข้าพิธีชงชาครั้งแรกอย่างไม่เคร่งครัดนัก

ชานยอลมองฮันโตตัวเล็กยืดหลังนั่งตรงอย่างมีเสน่ห์ บอสใหญ่เริ่มชงชาถ้วยใหม่โดยไร้ซึ่งความอิดออด เริ่มจากใส่มัทฉะ (ผงชา) ลงไป จากนั้นจึงตามด้วยน้ำร้อน ..

แล้วไปเอาน้ำร้อนมาจากไหนอีกล่ะเนี่ย!

ปกติแล้วเราจะมีขนมให้ทานระหว่างรอชาจากฮันโต แต่ครั้งนี้เฮจังหาวัตถุดิบไม่ทัน ยอลจังอย่าน้อยใจไปนะครับอี้ชิงกระซิบ ชานยอลเลยได้แต่ส่งสายตาเป็นเชิงว่า เราโอเคเพื่อน นายอย่าลำบากไปมากกว่านี้อีกเลยให้กับหนุ่มชาวจีน

แบคฮยอนค่อยๆ ประณีตใช้ไม้คนชาคนจนเนื้อแตกฟอง

นั่นเรียกว่าฉะเซนครับ เป็นไม้คนชาคล้ายกับที่ตีไข่แต่เล็กกว่า

เมื่อได้ที่ แบคฮยอนก็ยกถ้วยชาขึ้นหมุนสามรอบ แล้วหันลายถ้วยไว้ด้านหน้า จากนั้นจึงวางเสิร์ฟให้แก่สมาชิกใหม่

เอาล่ะครับคราวนี้ก็คำนับชานยอลถูกอี้ชิงกดหัวจนปากแทบจูบผ้าใบ อีกแล้ว! บ้านนี้นี่มันยังไง กดกันเก่งจัด ยกถ้วยด้วยมือขวา วางบนมือซ้าย ..อย่างนั้นครับ ..แล้วพูดว่า ..

“..อะ-โอะเทมาเอะ โจได อิตาชิมัส

ยอดเยี่ยม!อี้ชิงเอ่ยชมอย่างพอใจ รับกับเซฮุนที่ปรบมือพร้อมกัน

ก็ไม่โง่นี่จงอินหลอกด่าแน่นอนอยู่แล้ว ..แต่ชานยอลจะปล่อยไปก่อน ไว้คุ้นกันเมื่อไหร่พ่อจะทบต้นทบดอกให้พูดไม่ออกเลยคอยดู

อาหารฝีมือเซฮุนยังคงอร่อยไม่เปลี่ยน ถึงชานยอลจะยังไม่สนิทใจกับกลุ่มใหม่นัก แต่ความรู้สึกประหลาดยามเมื่อได้อยู่ร่วมกัน ก็ฏิเสธไม่ได้ว่ามีหลายอย่างดำเนินไปในทางที่ดีมากขึ้น

เอาล่ะแบคฮยอนนั่งขัดสมาธิหลังตรงเมื่อพื้นที่ถูกเคลียร์จนสะอาดเรียบร้อยแล้ว ประชุมโคอิกันหน่อยไหม?”

ทั้งสามพยักหน้าหงึกหงัก และตามคาดว่าสมาชิกใหม่อย่างชานยอลยังคงทำหน้างงกับชื่อเรียกแปลกๆ ที่เจ้าพวกนี้ชอบตั้งขึ้นมาเรียกใช้กันเอง

โคอิ แปลว่าปลาคาร์ฟไงเจ้าบื้อ!จงอินเขกหัวชานยอลไปหนึ่งที มันคือตัวแทนของเด็กชาย หรือจะเป็นครอบครัวก็ได้

ใช่ครับ ทุกเดือนเราจะหาเวลาประชุมโคอินอกบ้าน เพราะแบคซังเชื่อว่าการดื่มด่ำกับธรรมชาติจะทำให้การพูดคุยเรื่องครอบครัวผ่อนคลายขึ้น

โอ ก็จะต้องยุ่งยากกันจังเลย ..

นัยน์ตาคมจดจ้องคนที่ถูกพูดถึง ดูท่าสามสหายจะให้ความไว้วางใจกับ แบคฮยอนเป็นอย่างมาก พวกเขานั่งเรียบร้อยเพื่อรอฟังการประชุมที่ชานยอลไม่คุ้นเคย เป็นภาพที่คนนอกมองก็คงต้องชมว่าน่ารักไม่หยอกทีเดียว แล้วฉัน ..ต้องประชุมด้วยไหม?”

แน่นอนสิครับ ตอนนี้ยอลจังไม่ต่างจากคนในครอบครัวเลย ใช่ไหมแบคซัง?” สามสหายหันมาขอคำปรึกษาจากแบคฮยอน เมื่ออี้ชิงได้ตัดสินใจบอกคำตอบออกไปแทนแล้ว

มันก็ต้องเป็นแบบนั้น

 

ครอบครัวเหรอ?

เจ้าพวกนี้ไว้ใจคนอื่นง่ายไปหน่อยมั้ง?

 

ค่าใช้จ่ายในบ้านเดือนที่แล้วไม่มีปัญหา เดือนนี้ก็อยากจะให้เป็นแบบนั้น จ่ายให้ตรงเวลากันด้วยล่ะแบคฮยอนพูดน้ำเสียงโทนปกติ และทุกคนก็พยักหน้ารับกันอย่างพร้อมเพรียง

อี้ชิง

ครับแบคซัง!หนุ่มชาวจีนตะเบ๊ะรับ

ป๊าบอกฉันว่าเดือนที่แล้วนายขอเบิกค่าใช้จ่ายเพิ่ม มีปัญหาอะไรรึเปล่า?”

“.. เอ่อ คือว่า

นิตยสารกับโมเดลไดจังรุ่นใหม่ออกก่อนกำหนด?”

อี้ชิงอ้อมแอ้มก่อนจะหัวเราะ แหะๆเพราะไม่มีอะไรจะแก้ตัว

งานที่แนะนำให้ค่าตอบแทนไม่พอใช้เหรอ?”

งานดีมากครับแบคซัง! แต่เผอิญไดจังมีหลายคอลเลคชั่น ทั้งชุดว่ายน้ำในสตูดิโอ ชุดว่ายน้ำบนเพนเฮาส์ ไหนจะชุดว่ายน้ำริมทะ–”

เข้าใจแล้วแบคฮยอนยกมือปราม จงอินเขาเปลี่ยนเป้าหมายมายังพ่อหนุ่มคิ้วชี้หน้าดุที่นั่งเอาศอกค้ำเข่าแทน

ทำไมไม่ติดต่อทางบ้านบ้าง?”

ช่วยข้ามไปเรื่องอื่นบ้างเถอะน่า

ก็ช่วยตอบมาด้วย

ฉันทะเลาะกับแม่ หยุด! อย่ามาเค้นถามว่าเรื่องอะไร เพราะกำลังจะบอกจงอินมองค้อนเซฮุนที่หัวเราะจนตาปิด ถึงจะห่ามขนาดไหนแต่ใครๆ ก็รู้ว่าเพื่อน ผิวบรอนซ์กลัวแบคฮยอนใช่เล่น หล่อนทำกระถางแคคตัสในห้องฉันแตก!

โดนเรียกกลับโอซาก้าอย่าหาว่าฉันไม่เตือน

มันเพาะยากนะเฟ้ยพันธุ์นี้

แบคฮยอนส่ายหน้าเอือม จากนั้นจึงหันมาทางเซฮุนบ้าง

โอโตซัง (คุณพ่อ) ฝากโมจิกับอาหารของโอดะมากับแม่บ้าน ท่านบอกช่วงนี้เกียวโตอากาศกำลังดีถ้าว่างก็ให้กลับไปเยี่ยม

โห อะไรวะ / แบคซังลำเอียงนี่ครับจงอินกับอี้ชิงประสานเสียงกันงอน แบคฮยอนในทันที แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ก็เซฮุนเป็นเด็กดีที่สุดหากเทียบกับลิงหลอกเจ้าอย่างพวกเขา

ส่วนฉันคงจะยังไม่มีอะไรหรอก ..ใช่ไหม?” ชานยอลชี้นิ้วเข้าตัว

แต่แบคฮยอนกลับหรี่ตามองเขา ผิดแล้ว ที่ประชุมโคอิวันนี้ก็เพราะนาย

เพราะเขา?

ก่อนอื่นฉันขอพูดในฐานะเจ้าบ้านชานยอลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รู้สึกตัวหดลงเรื่อยๆ เมื่อแบคฮยอนเริ่มขยับปากอีกครั้ง ทำตัวตามสบายหน่อย

“..?”

ฉันเป็นคนตัดสินใจให้นายมาเป็นส่วนหนึ่งแล้ว และถึงจะเป็นเจ้าบ้านแต่ก็ให้อิสระกับทุกคนที่อยู่ร่วมกัน เพราะฉะนั้นจะทำอะไรก็ไม่ต้องเกรงใจให้มากนักหรอก

ชานยอลชะงักไปเล็กน้อย

เขาไม่คิดมาก่อนว่าแบคฮยอนจะสังเกตในเรื่องแบบนี้ด้วย แต่ก็อยากจะบอกว่ามันก็เพิ่งจะสัปดาห์แรกเองไหม? แล้วเขาก็ยังไม่สนิทกับใครเป็นพิเศษ จะให้ทำตัวสบายคงต้องขอเวลาอีกสักพัก

อยากเล่นเกมหรือเปิดเพลงเสียงดังมันก็เป็นสิทธิ์ของนาย

คราวนี้ชานยอลอ้าปากค้าง ..

แบคฮยอนต้องเป็นพวกยิปซี ไม่ก็พวกอ่านใจคนอื่นได้- อะไรเทือกนั้น ที่รู้ว่าเขาต้องการจะพูดหรือทำอะไรอยู่ตลอด

ฉันแค่ ไม่รู้ว่าพวกนายคิดอะไรนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนหลบการจดจ้องจากคนตัวเล็ก ตามตรงก็เกรงใจ ..นั่นแหละนะ

แบคฮยอนยกมุมปากเมื่อได้ยิน แต่คงไม่ชัดพอให้ชานยอลเห็นนัก

ผมชอบใช้รายการอาหารยามเช้าของไดจังปลุกทุกคนครับ ยอลจังจะทำแบบนั้นบ้างก็ได้อี้ชิงวางมือบนบ่าชานยอลแล้วเสนอบ้าง

อีกอย่าง ฉันขอพูดในฐานะเพื่อนใหม่ของนายแบคฮยอนเสริม

 

เพื่อน?

จริงสิ ในคลาสเมื่อเช้าแบคฮยอนก็พูดไปแล้วหนหนึ่ง ..

 

ฉันดูนายทำข้อสอบวันนี้แล้วบอสใหญ่กอดอกส่ายหน้า

แย่มากเลยสินะ

เปล่า ไม่ใช่ว่ามันแย่ นายเป็นคนเรียนดีเพียงแต่ยังพยายามกับภาษาญี่ปุ่นไม่มากพอ รู้ตัวไม่ใช่รึไง?”

มันก็ ..

ฉันเดาว่าที่นายไม่เลือกภาคอินเตอร์คงเพราะอยากเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่น ถ้าเลือกแล้วก็ทำให้มันเต็มที่หน่อย

บ้าชะมัด ..แบคฮยอนน่ากลัวเกินไปแล้ว

เจ้ามิโดริยะไม่เคยบอกมาก่อนว่าบอสทาคาชิจะอ่านคนได้ขาดขนาดนี้

เพราะฉะนั้นปรึกษาพวกเราได้ทุกเรื่องไม่ต้องเกรงใจหรอก

 

บยอนคุง!”

 

ยังไม่ทันจะได้ซึ้งเข้าไส้ เสียงร้อนรนจากหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน เธอวิ่งตามเจ้าสุนัขขนปุกปุยที่กำลังดุ๊กดิ๊กมาทางพวกเขาอย่างน่ารัก คงเพราะเชือกจากสายคล้องคอดันหลุด

แบคฮยอนลุกขึ้นในทันทีที่เห็น เขาช่วยจับเจ้าตัวเล็กเอาไว้ให้ก่อนที่มันจะหนีไปทางอื่น มันส่งเสียงเห่าและเลียมือเรียวไม่หยุดราวกับคุ้นเคย

อ้าว โทกะจังคอนนิจิวะครับอี้ชิงเริ่มทักทายก่อน

คอนนิจิวะ กลุ่มบยอนคุงจริงๆ ด้วย นึกว่าจำผิดซะแล้วเธอโปรยยิ้มสลับกับหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เหงื่อเม็ดเล็กผุดตามไรผมสีน้ำตาลคาราเมลที่ถูกรวบเอาไว้ มือเรียวสวยยื่นไปขอรับเจ้าตัวซนคืนจากแบคฮยอน ขอบใจนะ

ไม่เป็นไร

คำตอบรับธรรมดาจากแบคฮยอน เล่นงานหญิงสาวเสียจนแก้มซับสีขึ้นอย่างน่ารัก และในขณะเดียวกัน คนที่จ้องมองเธออีกทอด ก็ดันหน้าแดงแปร๊ดมากกว่าหลายเท่าซะได้

คลาสเมื่อเช้า บยอนคุงเท่มากเลยจู่ๆ โทกะก็เผลอพูดในสิ่งที่คิดออกมา เธอสะดุ้งก่อนทำหน้าตาเหรอหรา คือ เพื่อนของฉันเขาชมบยอนคุงกันใหญ่ ฉันก็เลย ..

ขอบคุณนะดูเผินๆ อาจจะเหมือนกับแบคฮยอนพยายามตัดบทการสนทนา แต่ที่จริงแล้วสายตาที่บอสทาคาชิแสดงออกค่อนข้างจะให้เกียรติและสุภาพ ซึ่งก็คือการช่วยให้เธอไม่เก้อเขินจนเสียความเป็นตัวเองมากเกินไป

และนั่น ..ก็ทำให้เจ้าโย่งขาโก่งเกิดอาการอิจฉาตาลุกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

เขาเกือบจะลืมไปเสียสนิท ..ว่าแบคฮยอนเคยเป็นหนึ่งบุคคลที่ตัวไม่อยากเข้าใกล้เพราะเรื่องบ้าบอเหล่านี้

เฮ้ย ชานยอล

เจ้าของชื่อใจลอยกระทั่งถูกจงอินเอาเท้าเขี่ยเรียกสติ

หา?”

เหม่อเข้าไป เหม่อเข้าไปเพื่อนผิวบรอนซ์เอียงหน้าดุๆ ไปทางหญิงสาวที่ยังคงยืนอยู่ข้างแบคฮยอน เธอมองตรงมาก่อนส่งยิ้มละลายใจให้

โคตร ..คาวาอี้เลยให้ตายเถอะ!

“..ครับ?”

ปาร์ค ชานยอล สินะคะ?”

ชานยอลแทบเป็นลมเสียให้ได้ หัวใจด้านๆ เต้นตึกตักขึ้นมาอีกครั้ง น่ากลัวว่ามันจะเต้นแรงเสียจนทำให้จงอินที่นั่งเหยียดขาอยู่ข้างๆ เบ้ปากใส่เข้าให้

ทำมาพูดคงพูดครับ กระแดะเหลือเกิน

ใช่ ..ครับอ่า ครับอีกแล้ว น่าอายชะมัด

เพื่อนฉันบอกว่าปาร์คคุงอยู่อีกห้อง มิน่าล่ะถึงไม่คุ้น ..จนเมื่อเช้าเธอยิ้ม ปีนี้คงได้เจอกันบ่อยขึ้นนะคะ

ปาร์คคุงว่ะ ..

ปาร์คคุงที่ดีกว่ายอลจังเป็นไหนๆ

ชานยอลพึมพำคำว่า ครับตอบรับด้วยเสียงเบาหวิว ..เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำหน้าตายังไรออกไป

กระทั่งโทกะ ..จับมือแบคฮยอนขึ้นมา แน่นอนว่าเธอต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการวางลูกอมลงไป ก่อนจะก้มหน้าเม้มปากด้วยความประหม่า

ดีใจที่ได้คุยกับบยอนคุงอีกครั้งนะ

บยอน แบคฮยอน ก็ยังเป็นบุคคลที่เหนือความคาดหมายอยู่วันยังค่ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หายหัวไปไหนมา?”

ห้าทุ่มกว่าเข้าไปแล้ว ..

จงอินที่กำลังนั่งจดจ่อกับการถอนหญ้าบนกระถางดอกไม้- เอ่ยทักสมาชิกใหม่ทันทีเมื่อเข้าสู่รั้วบ้าน ชานยอลจูงจักรยานสีเงินคันสวยเข้ามาจอดด้วยสภาพเหี่ยวเฉาเกินอธิบาย

พอกลับจากอุเอโนะ ชานยอลก็หายตัวไปอย่างไร้คำบอกกล่าว ทำเอาอี้ชิงโวยวายเสียยกใหญ่ด้วยความเป็นห่วง เกรงว่าจะพลัดหลงกันตอนกลับ อีกทั้งสมาชิกใหม่หยิ่งมาก ไม่ยอมตอบแชทสักที และหลากความกังวลตามประสาคนอย่างอี้ชิงจะจินตนาการได้

แต่เมื่อแบคฮยอนบอกให้ทุกคนอยู่ในความสงบ และติดต่อหาคุณนายปาร์คเพื่อวานให้เธอช่วยตามตัวชานยอล ก็ได้ความว่าลูกชายของบ้านเพียงแค่แวะไปหาเพื่อนที่ชื่อมิโดริยะเท่านั้น

และไม่นานเบอร์โทรศัพท์ของชานยอลก็ถูกบันทึกไว้ในเครื่องของทุกคน

แต่กลับมาสภาพซังกะตายแบบนี้ ..จงอินไม่แน่ใจนักว่าเจ้านี่แวะไปทำอะไรมา

โทษทีชานยอลถอดรองเท้าเก็บไว้บนชั้น ผมสีน้ำตาลสว่างกระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรง เข้านอนกันหมดแล้ว?”

ยังจงอินปัดเศษดินออกจากมือแล้วเดินเข้ามาใกล้ พ่อหนุ่มขี้โมโหได้กลิ่นฉุนจากเพื่อนใหม่ที่ไม่ค่อยจะแรงนัก ..

ไอ้นี่ไปดื่มมางั้นสิ?

อยู่ห้องโถงครบทุกตัว แต่สภาพไม่น่าครบเหมือนกับแกนั่นแหละ

คนฟังขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่เมื่อผลักประตูเข้าไปก็เจอกับกระป๋องเบียร์ตกอยู่บางส่วน

ไม่ยักรู้ว่าดื่มกันด้วย?”

สองตัวนี้ไม่ค่อยดื่มจงอินชี้ไปยังอี้ชิงที่นอนหงายเอาหัวตกจากพนักโซฟา พร้อมด้วยเซฮุนฝั่งตรงข้าม ที่กอดเจ้าโอดะนั่งยิ้มตาลอยบ่นงึมงำกับใครก็ไม่อาจทราบได้ แต่ฉันกับแบคฮยอนน่ะประจำ

คนสวนประจำบ้านเดินไปล้างมือหลังเคาน์เตอร์ แล้วจึงหยิบเบียร์มาอีกสองสามกระป๋อง จงใจโยนให้ชานยอลรับเอาไว้ ก่อนเขี่ยเท้าอี้ชิงออกแล้วนั่งลงบ้าง โดยปล่อยที่ว่างข้างเซฮุนให้สมาชิกใหม่หย่อนก้นลงไป

เนื่องในโอกาสอะไร?”

ชานยอลถาม และเบนสายตาไปยังโซฟาเดี่ยว ดูเหมือนเจ้าบ้านกำลังตั้งใจอ่านหนังสือห่อปกพร้อมกระดกคนเดียวเงียบๆ สภาพสมบูรณ์ไร้ที่ติ ต่างจากสองศพตรงนี้ลิบลับ

แล้วนายล่ะแบคฮยอนละสายตาออกจากเนื้อหา แล้วจ้องชานยอลตรงๆ ดื่มเพราะอะไร?”

เอาอีกแล้ว ..

คนๆ นี้ทำเอาชานยอลพูดไม่ออกได้แทบทุกครั้ง นี่ขวดเดียวเองนะ ไม่ได้นั่งใกล้เลยด้วย ยังดูออกว่าเขาไปดื่มมา

ถ้าหายไปไหนไม่บอกอีก ฉันเล่นนายแน่

ชานยอลพยักหน้ารัวรับทราบ เขากระดกของเหลวสีอำพันลงคออีกครั้งโดยไม่เถียงกลับสักคำ

แล้วก็นะ ..

“..?”

ทำไมไม่ลองรุกคนที่นายชอบดูล่ะ?”

 

พรวด! ~

 

ชานยอลสำลักเบียร์จนไอค่อกแค่ก

ว่าไงนะ?”

โทกะไงเจ้าโง่! ชอบยัยนั่นมากขนาดนั้นก็แมนๆ หน่อยสิวะ เห็นแล้วขัดหู ขัดตาจริงเพราะจงอินรู้ว่าแบคฮยอนไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ เขาจึงอาสาเป็นคนรับช่วงต่อให้

เอาอะไรมาพูดวะ?!”

เอาความจริงที่ว่าแกหน้าแดงเถือกเวลาเห็นยัยนั่นมาพูดไง

ชานยอลหันหน้าหนี เขากระดกเบียร์เข้าไปอึกใหญ่ ปล่อยความคิดไปพร้อมกับความหงุดหงิด ..

ไม่ผิดจากที่จงอินพูดนักหรอก เพราะตอนนี้เขาคงหน้าแดงจนลามไปถึงหู เพราะคิดถึงผู้หญิงที่ตัวเองแอบชอบและรอยยิ้มอ่อนหวานของเธอ

ก็แล้วยังไงวะ ถึงฉันจะชอบเธอแต่เธอชอบแบคฮยอน ..มันก็มีค่าเท่านั้น

ฉันไม่ได้ชอบโทกะคนถูกพาดพิงปฏิเสธเสียงเรียบ

“..เรื่องนั้น–”

นอกจากคำว่าเพื่อน ฉันไม่ได้สนเธอสักนิดแบคฮยอนย้ำ เขาใช้หลังมือขาวเช็ดยังมุมปาก ..

และคงเป็นเพราะฤทธิ์จากแอลกอฮอล์ที่ทำให้บอสทาคาชิเผยดวงตาวาววับออกมาครู่หนึ่ง

แบคฮยอนแค่พูดให้แกสบายใจ ปกติหมอนี่ยุ่งเรื่องของคนอื่นซะที่ไหนจงอินชี้นิ้วไปทางคนหน้านิ่ง

เรื่องของพวกนายฉันต้องยุ่งทั้งนั้น

ไม่นับเรื่องนั้นสิวะ

คนตัวเล็กยกไหล่ เอาเป็นว่าถ้าหนีไปดื่มเพราะเรื่องฉันกับโทกะ อย่าอ่อนหัดไปหน่อยเลยชานยอล

คนถูกอ่านหมุนกระป๋องเบียร์ในมือ

ชานยอลเข้าใจทุกอย่าง เขารู้ว่าแบคฮยอนไม่ได้ชอบโทกะ และรู้ว่าถึงจะไม่ใช่แบคฮยอน เธอก็ไม่หันมามองกันอยู่ดี

แต่เขาห้ามความงี่เง่าของตัวเองไม่ได้

ชานยอลไม่สามารถนิ่งเฉยแล้วมองผู้หญิงแสนดีคนนั้น- สนใจคนอื่นได้ ..แถมยังใกล้ตัวมากซะขนาดนี้

ฉันมันไม่ดูดีแบบนาย หรือฮอตอย่างเจ้านี่จงอินชี้เข้าหาตัวเองหลังจากที่ได้ฟังประโยคคล้ายการตัดพ้อจากชานยอล แล้วก็ไม่ได้หล่อเหมือนเซฮุน หรือมองแล้วสะดุดตาเท่าอี้ชิง เพราะฉะนั้นเลิกคิดไปได้เลย

ไงจงอินแบคฮยอนคลายท่าทางก่อนเอนหลังพิงเบาะ ใช้สายตาล้อเลียนเพื่อนผิวบรอนซ์เล็กน้อย ชานยอลยังยอมรับว่าคนเราส่วนใหญ่ดูกันที่ภายนอก

เข้าใจแล้วน่า

หมายความว่ายังไง?” การตอบรับที่ดูหงุดหงิดงุ่นง่านของจงอินทำให้ชานยอลนึกสงสัย

หนุ่มฮอตแห่งทาคาชิพ่นลมหายใจ เมื่อก่อนฉันคิดว่าแค่ความซื่อตรง จะทำให้เขาหันมาสนใจ ..หมายถึงรักแรกของฉันน่ะนะ ก็จริงว่ามันได้ผลแต่ดันใช้เวลานานไปหน่อย น่าเบื่ออีก สุดท้ายเราก็เลิกกัน อ้อ ไม่อยากยอมรับนักหรอกแต่เมื่อก่อนฉันดูไม่ได้ยิ่งกว่าแกซะอีก

อย่ามาพูดให้ขำชานยอลทำสีหน้าไม่เชื่อนัก คนหน้าตาดีแถมบุคลิกนายแบบอย่างเจ้านี่น่ะเหรอจะเคยผ่านช่วงเวลาน่าขันแบบนั้นมา

ฮะฮะทว่าอี้ชิงกลับหัวเราะแทรก เขาผงกหัวขึ้นยิ้มจนตาปิด ไดจังคาวาอี้ที่สุดเลยยแต่ก็นั่นแหละ ..มันแค่ละเมอ

จงอินผลักหัวเพื่อนชาวจีนให้นอนลงไปอีกครั้ง ตอนเด็กนึกว่าตกถังปิโตรเลียม โคตรซกมก แล้วก็คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าใครทำให้ฉันเปลี่ยนคนพูดเปรยตามอง แบคฮยอนอีกครั้ง จากนั้นอะไรๆ มันก็ง่ายขึ้น

แน่นอนว่านิสัยและการคลิกกันสำคัญยิ่งกว่า แต่เฟิร์สอิมเพรสชั่นที่ดีก็เป็นใบเบิกทางให้เขาหันมาสนใจในตัวเราเร็วขึ้นด้วยบอสใหญ่เริ่มพูดเสริมเพื่อเข้าประเด็นหลัก และกลับมานั่งหลังตรงมองพวกเขาทั้งสองอีกครั้ง

ซึ่งชานยอลที่พอจะจับประเด็นได้ก็เริ่มวิตกขึ้นมาในทันที

อยากรู้จักคนที่นายชอบมากขึ้นไหมล่ะ?”

 

เจ้าพวกนี้ ..น่ากลัวจริงๆ

 

พวกนายจะบอกให้ฉันลองเปลี่ยนแปลงตัวเองงั้นเหรอ?”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,343 ความคิดเห็น

  1. #2343 poppyunderhills (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 01:29
    ชอบมังงะตอนท้ายนี่แหละ
    #2,343
    0
  2. #2313 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    บอสรู้ทุกอย่างงง
    #2,313
    0
  3. #2285 PRAE.VV (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 11:32
    บอสคือสุดยอด สมกับเป็นบอส!
    #2,285
    0
  4. #2271 ppxleu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:08
    รู้ทุกอย่างเหมือนอยู่กับยอลจังตลอด24ชมเลยข่าบ
    #2,271
    0
  5. #2227 RaineyRainn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:25
    แบคฮยอนช่างดีเลิศ
    #2,227
    0
  6. #2096 midora (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 23:27
    บยอนคุงน่าร้ากกกก
    #2,096
    0
  7. #2091 Sky__ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 00:25
    ไปไหนไม่รอดเลยยย บยอนคุง><
    #2,091
    0
  8. #2062 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 09:17
    ชอบบยอนคุงงง อ่านแล้วตกหลุมรักเลย
    #2,062
    0
  9. #2025 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 17:10
    ยังชอบความนิสัยเหมือนกันเกินของชานยอลกับจงอินจ้นหมั่นไส้กันเอง55555555 แต่เราชอบบยอนคุงที่สุดนะคะ~♡
    #2,025
    0
  10. #2015 D-T-M-456 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:34
    เช้ดดดด ความสามารถอ่านใจคนได้!
    #2,015
    0
  11. #1990 baconjelly2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 16:18
    ฮื่อออออออแบคคุงใจดีอ่ะ
    #1,990
    0
  12. #1971 fan-fpt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 20:34
    แบคซังหล่อมากจนเราจะให้เป็นพระเอกแทนยอลจังล่ะนะ
    #1,971
    0
  13. #1957 xxxJ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 00:01
    แบคควรไปเป็นหมอดูค่ะ
    #1,957
    0
  14. #1916 PINKLAND (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:09
    พิแบ้กเป็นหมอดูหรอ 5555555555
    #1,916
    0
  15. #1894 Kyss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:23
    แบคอ่านใจได้หรืออ่านคนออกกันแน่ แงง ดีจังเลย เปนห่วงเปนใย เลาใจบาง
    #1,894
    0
  16. #1879 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:08
    ไปเป็นหมอดูเหอะแบคซังงงถ้าจะแม่นซะขนาดนี้
    #1,879
    0
  17. #1872 blackunicorn2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 12:09
    แบคซังยานทิพปะเนี้ยย
    #1,872
    0
  18. #1865 Byunbaekie Bacon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:19
    แบคโครตเท่ห์ๆๆๆๆๆๆข
    #1,865
    0
  19. #1840 pcy921 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 13:27
    แบคซังทำไมรุไปทุกอย่าง
    #1,840
    0
  20. #1837 เจ้าครีม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 15:04
    แบคดูคนเก่งอ่ะ ยอมมม
    #1,837
    0
  21. #1772 P.kiml (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 20:41
    ยอลจัง คือน่ารักนะชื่อ ชานยอลเหมือนหนุ่มโอตาคุแอบคลั่งไคล้สาวๆอะไรแบบนี้เลย
    ไม่รู้จะเรียกยังไง 5555555 เรียกว่าหนุ่มติ๋มก็ได้เนอะ  
    คือเรื่องนี้ชานยอลดูน่ารัก แบคดูแมนไปเลย 
    #1,772
    0
  22. #1755 snowtears (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 22:48
    พี่แบคคูลสุดไรสุด เรานี่กรี๊ดเลย ฮือออออ เป็นผู้ใหญ่อะไรเบอร์นี้ นี่ไม่ชานแบคแล้ว นี่แบคยอล 5555555555555
    #1,755
    0
  23. #1730 pim pimmi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:24
    แบคดูน่าเกรงมากกกกก
    #1,730
    0
  24. #1680 joylnr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 09:05
    นึกไม่ออกเลยว่าจะรักกันยังไง
    #1,680
    0
  25. #1660 『 BLACK PEARL』 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 21:39
    ชอบแบคลุดนี้มาก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเกรงขาม แล้วบรรดาสามสหายก็น่ารักอ่ะ พออยู่ด้วยกันแล้วอบอุ่นมาก ฮือ
    #1,660
    0