(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 2 : takashi-san : two

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    8 พ.ย. 63


คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่สอง

“Extreames sometimes meet"

บุคคลที่แตกต่างที่สุด บางครั้งก็มาพบกันได้

- Nothing Hill -

 

.. ชานยอลคว้ามันเอาไว้ได้ เกือบไป เกือบไป ..



 

 “They’ re here!” (มาแล้ว!)

ชานยอลเคี้ยวคุกกี้ ก่อนมองไปยังเสียงโหวกเหวกหน้าบ้าน

 

มากันแล้วสินะ

 

เขาถอนหายใจอย่างปลงตก ลากขาผอมแห้งเข้าไปในครัวเอื่อยเฉื่อย สอดมือสวมกอดมารดาที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ ก่อนจะก้มลงเอาผมสีน้ำตาลสว่างหยักศกถูไปกับหัวไหล่ของเธอด้วยอารมณ์ห่อเหี่ยว

ทำหน้าอย่างกับโดนบังคับเธอผละออกสำรวจลูกชายซึ่งคอตก

 

ก็เพราะโดนบังคับไงล่ะ ถึงต้องเก็บกระเป๋าออกมารออยู่แบบนี้!

 

ผมจะพยายามกลับบ้านบ่อยๆชานยอลเบี่ยงประเด็น คุณนายปาร์คคิดว่าเจ้าตัวแสบเพียงแค่กัดฟันพูดมันออกมาเท่านั้น แม้จะอยากรู้เหตุผลว่าทำไมถึงปุบปับนัก แต่เธอไม่อยากคาดคั้นเอาคำตอบจากเด็กหัวรั้นคนนี้สักเท่าไหร่

อันที่จริง ..มันเริ่มจากแบคฮยอน ที่สบประมาทชานยอลเอาไว้เมื่อวาน

จากนั้นก็คงไม่ต้องเดาอะไรให้ผิดแผนนัก

 

อ่าฮะ ..ชานยอลบ้าจี้ตอบตกลง

 

ประกาศลั่นเลยว่าจะทำโปรเจคกับพวกทาคาชิแน่นอน แต่หลังจากพลั้งปากบอกไป เขาเพิ่งจะเข้าใจคำว่า ผิดพลาดอย่างมหันต์ก็วันนี้

 

งั้นเริ่มจากย้ายก้นของนายมาอยู่ในสายตาพวกเรา

 

ดูท่าแบคฮยอนจะสนุกไม่หยอก ..

แน่ล่ะ ไม่ใช่ประโยคบอกเล่าเลยสักนิด น้ำเสียงบ่งบอกถึงประกาศิตสูงสุด ราวกับคำสั่งจากโชกุนถึงโรนินซอมซ่อ ซึ่งชานยอลไม่อาจขัดขืนได้เพราะเรี่ยวแรงของเขามีไม่มากพอจะต่อกร

 

ใช่ ..เขาต้องย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของเจ้าพวกนั้น

 

เคยได้ยินมาบ้างว่าแบคฮยอนเป็นคนเด็ดขาด แต่ถึงขั้นจัดการต่อสายถึงคุณนายปาร์คแล้วอธิบายเหตุผลสวยหรูต้อนรับสมาชิกใหม่ในเวลาอันรวดเร็วได้แบบนั้น ..

นี่มันเผด็จการเบ็ดเสร็จชัดๆ !

แล้วก็แหงล่ะ คุณนายปาร์คดีใจเสียยกใหญ่ ที่ลูกชายจอมติดเกมจะกระตือรือร้นกับชาวบ้านเขาเสียที

 

ปฏิเสธตอนนี้ทันไหม?’

เอาสิ ถ้ามีทางเลือกมากขนาดนั้น

 

น่ะ รู้ดีไปหมด

ใช่ซี คุณนายปาร์คถูกซื้อไปแล้วนี่!

 

อี้ชิงผู้ถนัดงานรับหน้า- โค้งคำนับก่อนโปรยรอยยิ้มหยดย้อยไปยังเจ้าบ้านคนสวย โดยปล่อยให้เพื่อนรักหยินหยางรับหน้าที่ขนสัมภาระทั้งหมดขึ้นบนรถพ่วงแทน ..

ไม่ผิดเลย มันคือรถพ่วง

รถพ่วง ..ที่เชื่อมเข้ากับจักรยาน

 

ฉันไม่ได้ดูถูกนะ แต่รถพ่วงเนี่ย ..

จักรยานนี่เหรอครับ?’

อ่าฮะ ได้ข่าวว่ารวยกันจะตายชัก

อ้อ! มันเป็นนโยบายการอยู่ร่วมกันของแบคซังไงล่ะครับ

 

SAVE WORLD SAVE LIFE เป็นคำตอบจาก จาง อี้ชิง ผู้เทิดทูนแบคฮยอนเหนือหัว และเท่าที่สังเกต ..สองคนนั้นก็ไม่ต่างกันนัก

พวกทาคาชิเดินทางไปโทโอด้วยจักรยานสองคันผลัดเปลี่ยนคนขับแล้วแต่โอกาส แน่นอนว่าบอสใหญ่อย่างแบคฮยอนกินหมูไปตามระเบียบ รับบทคนซ้อนท้ายสบายตูดตลอดทริป

 

เป็นกลุ่มชายในฝันที่ทำตัวพิลึกพิลั่นกันโคตรๆ

 

เร็วซีวะ ได้เวลาอาหารเช้าแล้วนะโว้ย!

ชานยอลคิ้วกระตุกใส่คนถ่อยแถมยังละโมบอย่าง คิม จงอิน ที่คอยเร่งยิกๆ อยู่ตลอดเวลา

แต่พอมารดาเอ่ยปากบอก จงอินคุงคล้ายกับชานยอลเลยนะจ๊ะเท่านั้นแหละ เสียงหัวเราะแรกของวันก็ดังขึ้นโดยมีเซฮุนผู้นั่งอยู่บนรถพ่วงกับเจ้าแมวดำนาม โอดะ ในอ้อมกอดอมยิ้มตาม ..

พร้อมสองชายหนุ่มอารมณ์ฝาแฝด กอดอกง่องแง่งใส่กันราวกับพวกสำคัญว่าตัวเองเด่น

แล้วอีกอย่าง ..ทำไมชานยอลจะต้องยืมจักรยานสีเงินของคุณนายปาร์คออกมาขับรั้งท้ายเจ้าสามคนด้านหน้าด้วยวะเนี่ย!

 

ให้ตายซี่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ระยะทางจากบ้านชานยอลมายังบ้านทาคาชิถือว่าไกลเอาเรื่อง

แต่หากเทียบกันแล้ว ที่นี่ใกล้โทโอเสียจนหายสงสัยว่าทำไมเจ้าพวกประหลาดถึงเลือกใช้จักรยานมากกว่าขนส่งมวลชน

ประตูรั้วสีทึบกลางหมู่บ้านคือจุดหมายในวันนี้

อี้ชิงไล่เซฮุนจอมอู้ให้ลงไปเคลียร์ทางพร้อมปลดล็อกกุญแจ เลยพอมีเวลาให้ชานยอลได้สอดสายตาสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง แต่รั้วที่ค่อนข้างมิดชิดทำให้เห็นเพียงแค่ตัวบ้านชั้นสองเท่านั้น

และเมื่อจูงจักรยานเข้าไปด้านใน ชานยอลก็ได้แต่อ้าปากค้างอย่างตื่นตา

ยินดีต้อนรับครับ

สวนสีเขียวสดทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าถูกโอบเอาไว้ด้วยทางเดินรูปตัวแอล ฝั่งกำแพงด้านซ้ายเต็มไปด้วยชั้นวางดอกไม้พันธุ์เล็กต่างระดับสลับสี ส่วนด้านล่างถูกพืชใบสดรองไว้เป็นฐาน ราวกับพื้นที่ตรงนั้นคือคิงด้อมของดอกไม้ราชินี

ทั้งหมดถูกคลุมเอาไว้ด้วยกิ่งก้านสาขาของราชาต้นไม้ใหญ่ติดกำแพงด้านข้าง กินพื้นที่ร่มเงาไปกว่าครึ่งค่อนตัวบ้าน และตรงกลางสวนโล่ง ..มีเก้าอี้อาบแดดตั้งอยู่

มองอะไรนักจงอินหรี่ตาแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ อย่ายุ่งกับต้นไม้ของฉันเชียวนะ

จะบอกว่าแกปลูกเองงั้นสิ?”

ก็เออน่ะสิวะ!

 

อ้าว ..มันปลูกเองจริงด้วยแฮะ

 

ชานยอลพยักหน้าแกนๆ ไม่อยากต่อล้อต่อเถียง เขาเหนื่อยล้าเพราะความผ่ายผอมของตัวเอง และไม่อยากวางมวยกับเจ้าบ้านสุดฮอตเสียตั้งแต่วันแรก

สมาชิกใหม่จอดจักรยานเอาไว้ด้านข้างตามที่เซฮุนชี้บอก บ้านสองชั้นสไตล์โมเดิร์นดูทันสมัย ผิดกับบอสใหญ่อย่างแบคฮยอนที่ดูวัฒนธรรมจัดเสียจนไม่น่าเชื่อ

ประตูบ้านเป็นกระจกดำแต่ไม่ทึบมาก มองเข้าไปก็ โป๊ะเช๊ะ เจอโถงนั่งเล่นเพดานสูงติดชั้นสอง ประกอบกับความสว่างโทนอุ่นของแชนเดอเลียทรงวินเทจ ส่งให้องค์ประกอบทั้งหมดน่าอยู่ขึ้นเป็นเท่าตัว

เพลินจนไม่รู้ตัวเลยว่าได้เข้ามาหยุดสนใจชั้นหนังสือด้านในตั้งแต่เมื่อไหร่

ไง

น้ำเสียงคุ้นหูทำเอาชานยอลสะดุ้งโหยง! หากจำไม่ผิด เสียงนั้นคือคนที่เขานึกหวาดหวั่นที่สุด กวาดตาหาไม่นานก็พบเคาน์เตอร์ครัวด้านหลัง ซึ่งตั้งตรงกับประตูทางเข้า โดยมีโซฟาสามตัวใหญ่รูปตัวยูวางตระหง่านกลางโถง

และใช่ แบคฮยอนอยู่ตรงนั้น

เขากำลังยืนทำอาหารอยู่ตรงนั้น

 

“..โอฮาโยชานยอลทักทายด้วยอาการประหม่า กระพริบตามองตะเกียบในมือเรียวซึ่งผัดเส้นโซบะอย่างคล่องแคล่วพลางเบี่ยงตัวหนีจงอิน เพราะเจ้านั่นคอยแต่จะขโมยชิมอยู่ท่าเดียว

แบคฮยอนอยู่ในชุดยูกาตะ2สีดำคาดด้วยผ้าโอบิ3ดูแปลกไปจากทุกที

และเมื่อนัยน์ตาเรียวเงยขึ้นสบกับความใคร่รู้ของชานยอล เสียงเจ้ามิโดริยะก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้งจนได้

 

แบคฮยอนผู้อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคน

 

“.. ขอโทษที่มารบกวนเวลาอาหารเช้าและชานยอลรับรู้ได้หลังจากเห็นมุมปากเจ้าบ้านยกตอบรับ

เหมือนแบคฮยอนจะมีหลายอย่างที่ขัดกับข่าวลืออยู่มาก

ถึงจะไม่มั่นใจนักก็เถอะ

ดูท่า นายจะมีมารยาทมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้นะ ชานยอล

เดี๋ยวก็คงได้รู้กัน

 

 

 

 

 

 

พวกเขานั่งทานข้าวเช้ากันตรงโซฟากลางโถง

ไม่มีพิธีรีตองอย่างที่ชานยอลจินตนาการบ้าบอเอาไว้ และเขาอาจจะต้องขอบคุณเซฮุนที่เปิดซีรี่ส์เดทโน๊ตคลอให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นด้วย

ชานยอลที่ทำตัวเงอะงะอยู่นาน ได้รับความช่วยเหลือจากคนอัธยาศัยดีอย่างอี้ชิงคอยชวนคุย การตีสนิทแบบห่ามๆ เช่นการตบหลังจากจงอิน และเซฮุนที่คอยตักผักกับซาบะให้ชายหนุ่มผอมแห้งอย่างเขา

และไม่ต้องพูดถึงแบคฮยอนหรอก รายนั้นนั่งจ้องจอโทรทัศน์ตัดขาดจากโลกภายนอกไปแล้ว

ที่สำคัญ ไม่มีใครถามถึงเรื่องส่วนตัวของชานยอลเลยสักแอะ จะว่าดีก็ดีแหละ แต่ดูท่าแล้ว คนอย่างเจ้าพวกนี้คงสืบมาหมดไส้หมดพุงแล้วแหง

ขอบคุณสำหรับอาหารสุดวิเศษครับ!”

มื้อใหญ่ฝีมือแบคฮยอนถูกกวาดเรียบจนแทบจะเลียจาน

ทุกคนในบ้านประสานเสียงให้กับความกรุณาของบอสใหญ่ รวมถึงชานยอลที่โค้งหัวลงอย่างจำยอมเพราะถูกจงอินกดท้ายทอยเอาไว้

หากนับเพียงช่วงก่อนหน้า- ที่ยังไม่มีสมาชิกใหม่ คนซึ่งดูจะอิ่มหมีพลีมันอันดับหนึ่งคงเป็น คิม จงอิน จอมตะกละ

แต่ถ้าเป็นตอนนี้แล้วล่ะก็ ..อาจจะต้องจัดอันดับใหม่กันสักนิด

เจ้ายีราฟตัวนี้ล้างผลาญสูสีกันกับหมีดำของกลุ่มเลยก็ว่าได้

เรื่องค่าใช้จ่ายภายในบ้านที่ยอลจังสงสัย เดี๋ยวผมจะอธิบายให้ฟังเองครับ

ชานยอลเงยหน้าขึ้นจากเปลือกแตงโมที่เพิ่งแย่งจงอินมาได้ เขาเหงื่อตกเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อแปลกๆ ออกมาจากปากอี้ชิง

 

ยอลจัง?

 

บ้านหลังนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลบยอนครับอี้ชิงผายมือไปทางชายตัวเล็กผิวขาวในชุดยูกาตะ เจ้าบ้านนั่งจิบชาจากถ้วยดินเผาอยู่ข้างเซฮุนและเจ้าโอดะ ค่าใช้จ่ายในส่วนนี้แน่นอนว่าแบคซังกรุณาพวกเราสุดๆ!

สหายทั้งสามสบตากัน

ฟรี!!”

อี้ชิงกับจงอินยื่นนิ้วโป้งแสดงความชื่นชมสุดโอเวอร์ แล้วออกเสียงประสานกันดังลั่นอีกครั้ง พ่วงด้วยเซฮุนที่ยื่นมือไปนวดขาแบคฮยอนอย่างเอาใจ

 

สมกับบอสแห่งทาคาชิจริงๆ

แบคฮยอนเป็นลูกหลานของพวกมาเฟียหรือพวกแยงกี้รึเปล่านะ?

 

แต่ค่าใช้จ่ายส่วนอื่นต้องอเมริกันแชร์ทั้งหมดนะครับ อย่างเช่น ค่าน้ำ ค่าไฟ ของสดชานยอลพยักหน้ารับทราบ เขาไม่มีปัญหากับเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ยังไงก็ถือว่าเซฟค่าบ้านไปได้ส่วนหนึ่ง

เรื่องความสะอาดล่ะ?” ชานยอลถามอีกครั้ง

ละเอียดดีนะครับ เรามีแม่บ้านและคนสวนมาจัดการให้ทุกวันอาทิตย์ แต่! แบคซังเคยกล่าวไว้ ว่า อย่าทำตัวเป็นภาระของผู้อื่น จงรับผิดชอบในส่วนของตัวเองด้วยน่ะครับ

แบคฮยอนเหลือบตามองอี้ชิงที่ยกนิ้วชี้ขึ้นล้อเลียนน้ำเสียงของเขา ก่อนทำเป็นหลับตาจิบชาต่อโดยไม่ได้ว่าอะไรอย่างที่ชานยอลแอบหวั่น

ฉันชอบประโยคนี้จงอินแทรก จะทำหรือไม่ทำก็อยู่ที่จิตสำนึกคนผิวบรอนซ์พยายามเลียนเสียงแล้วหัวเราะลั่น

แต่ได้เท่านั้นแหละ ..เจ้าคนปากมากก็ถูกแบคฮยอนปาหมอนอิงอัดหน้าคมเข้าเต็มเปา

เป็นบรรยากาศพึลึกไม่น้อย แต่พิลึกยิ่งกว่าเมื่อชานยอลดันหัวเราะไปกับมุกตลกของสองสหายได้อย่างเป็นธรรมชาติ แถมเขายังถูกโยงเข้าไปในบทสนทนาอีกด้วย และแม้ว่าแบคฮยอนกับเซฮุนจะไม่ได้ออกความคิดเห็น แต่ก็ไม่ได้ทำให้บรรยากาศวันแรกในบ้านหลังใหม่แย่ลง

แต่จะแย่ก็ตรงนี้ ..

 

ทำไมต้องเป็นฉันคนเดียว?’

แบคซังบอกว่า Responsibility เป็นหนึ่งสิ่งที่น่ายกย่องนะครับยอลจัง

ฉันเลยต้องล้างจานคนเดียวงั้นสิ?’

ฉลาดสุดๆ

 

 

ฝากไว้ก่อนเถอะ

สรุปสถานการณ์เวลาประมาณสิบนาฬิกา บ้านทาคาชิตกอยู่ในความเงียบเชียบอีกครั้ง นั่นเพราะสมาชิกได้ทำการแยกย้ายเข้าห้องส่วนตัวกันหมด

เหลือเพียงชายหนุ่มผู้โชคร้ายที่ยังคงง่วนอยู่กับจานและตะเกียบกองพะเนินเพียงลำพัง

โดยที่ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ ว่าภาพหนุ่มโย่งผมฟูที่กำลังถูฟองน้ำอย่างขะมักเขม้น ตกอยู่ในสายตาของบอสใหญ่ตลอดเวลา ..

มิหนำซ้ำเมื่อชานยอลวางจานใบสุดท้ายลง และเดินออกไปขนของที่ยังจัดการไม่หมดด้านนอก

แบคฮยอนก็ยังให้เกียรติลงมาตรวจงานที่ทิ้งโจทย์เอาไว้ด้วยตัวเองอีกต่างหาก

อืม ..ก็ล้างสะอาดดี

แบบนี้คงไม่น่ากังวลเท่าไหร่หรอกมั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันที่สองกำลังจะผ่านพ้นไป

ชานยอลนอนตาค้างอยู่บนเตียงด้วยอาการใจลอย

 

ห้องนอนของสมาชิกถูกจัดเอาไว้โซนด้านขวาของตัวบ้าน ประกอบด้วย 2 ชั้น แบ่งเป็นชั้นละ 3 ห้อง

เท่าที่ฟังอี้ชิงพรีเซนต์ ..

ดูเหมือนชั้นล่างขวาจะถูกจงอินจับจองไปก่อนใครเพราะติดกับสวนหน้าบ้าน และเซฮุนที่ไม่ถูกกับความสูงเลยต้องเลือกห้องติดบันไดทางซ้ายไปแทน โดยทุกคนลงความเห็นกันว่าห้องกระจกตรงกลางเหมาะเอาไว้ทำฟิตเนสที่สุด

ส่วนชั้นสอง ขึ้นบันไดปุ๊บจะเจอเข้ากับห้องหนุ่มสังคมอย่างอี้ชิงปั๊บ หมอนั่นบอกว่ามีอะไรก็เรียกได้เสมอ

เพราะเจ้าบ้านยกห้องถัดไปให้แก่ชานยอล ห้องกลางชั้นบนขนาดพอดีถูกปล่อยว่างราวกับรู้ล่วงหน้า คนขี้เกียจอย่างเขาไม่ได้ตกแต่งเพิ่มจากเดิมมากนัก นอกจากกดสั่งโปสเตอร์ในเว็บเอาไว้ เพราะทนความโล่งของผนังเหนือโต๊ะทำงานไม่ไหว

ทุกอย่างเรียบร้อย ไร้ซึ่งปัญหา

เพียงแค่ชานยอลรู้สึกกังวลใจกับห้องใหญ่ขวามือ

 

ห้องของแบคฮยอน

 

นอนติดกันแบบนี้ถ้าเปิดเพลงเสียงดังจะเป็นอะไรไหมนะ?

 

ระเบียงปีนถึงกันได้ก็จริง แต่อย่าคิดจะทำ

 

นั่นคือเสียงสุดท้ายที่เจ้าบ้านทิ้งเอาไว้พร้อมกับโยนกุญแจห้องมาให้

 

เหอะ

คิดว่าอยากทำมากรึไง! แค่ที่เป็นอยู่ก็เกร็งจะแย่!

 

ชานยอลดีดตัวขึ้นมานั่งหน้าจอโน้ตบุ๊กซึ่งเปิดพรอเพอเซิลโปรเจคค้างเอาไว้ เขาเบ้ปากแล้วปิดฝาพับลง ไม่ใช่ว่าเบื่อเกมหรอก แต่รู้สึกระแวงชอบกล คล้ายกับว่า- หากเขาเปิดตี้แอลโอแอลตอนนี้ แบคฮยอนอาจจะมายืนอยู่ข้างหลังแล้วเอามีดจ้วงเขาก็ได้ ใครจะไปรู้!

เวลาประมาณสี่ทุ่ม หนุ่มโย่งตัดสินใจลงบันไดมายังโถงซึ่งเงียบสงัด

ชานยอลได้เรียนรู้เพิ่มอีกข้อ ว่านอกจากเช้าวันหยุดแล้ว เจ้าพวกทาคาชิไม่ค่อยร่วมโต๊ะอาหารกันสักเท่าไหร่ แต่จะเป็นแบคฮยอนไม่ก็เซฮุน- สองคนนั้นมักจะผลัดเปลี่ยนกันทำเมนูง่ายๆ เอาไว้เผื่อแผ่สมาชิกเสมอ จะทานตอนไหนหรือเมื่อไหร่ก็มาอุ่นร้อนกันเอาเอง

เหมือนกับเขาในตอนนี้

สมาชิกใหม่ยืนค้ำเคาน์เตอร์ครัวพลางหมุนส้อมเข้ากับเส้นราเมนฝีมือเซฮุน ก่อนรีบโซ้ยเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

รสมือของเพื่อนชาวญี่ปุ่นจืดกว่าเจ้าบ้านเล็กน้อย แต่ความเอาใจใส่คงเทียบเคียงกัน สังเกตได้จากการเขียนโพสต์อิทแปะเอาไว้ที่ฝาตู้เย็น

 

ถ้าจืดให้เติมเกลือ - เฮจัง

 

เฮจัง เป็นอีกชื่อที่อี้ชิงใช้เรียกเซฮุน เจ้าตัวคงอยากเขียนออกมาให้ดูสนิทสนมเลยใช้คำนี้สื่อสารกับทุกคนในบ้าน ถึงแม้ว่าความเป็นจริงคนตัวขาวจะเอาแต่นั่งง่วงหรืออมยิ้มไม่พูดไม่จาก็เถอะ

 

ง้าว~” เป็นครั้งแรกที่เจ้าโอดะยอมเข้าใกล้สมาชิกใหม่ ชานยอลตกใจจนแทบสำลักเมื่อหัวดำๆ ของมันถูเข้ากับหน้าท้องอย่างออดอ้อน

 

น่ารักแฮะ

 

เขาอยากลองจับมันสักครั้ง แต่ไม่ทันจะได้ลูบอย่างที่ใจต้องการ มือขาวของเจ้านายตัวจริงก็ยื่นเข้ามาแตะไหล่ห้ามเอาไว้ ก่อนอุ้มลูกรักไปซุกในอ้อมอกตัวเองแทน

 

มาตามเจ้านี่เหรอ?” ชานยอลถามออกไปตามมารยาท ว่ากันตามตรงเขาทำตัวไม่ถูกนัก เพราะยังไม่เคยคุยกับเซฮุนเลยสักคำ

 

ขอบคุณที่หนุ่มญี่ปุ่นพยักหน้าตอบรับ ผมสีดำธรรมชาติแสกกลางพลิ้วไหว ส่งให้จมูกโด่งราวกับชาวต่างชาติโดดเด่นมากขึ้น แน่นอนว่าชานยอลจ้องมองอย่างสนใจ สมแล้วที่เจ้ามิโดริยะเคยออกปาก ว่า โอ เซฮุน เป็นหน้าเป็นตาให้กับทาคาชิ ขนาดเก็บรายละเอียดใกล้ๆ เจ้านี่ก็ยังคงหล่อเสียจนผู้ชายด้วยกันนึกชื่นชม

 

ถ้าเป็นไปได้ชานยอลก็อยากดูดีแบบนี้บ้าง

 

เพื่อนตัวขาวหยิบนมสดออกมารินใส่แก้ว แล้วยื่นมาตรงหน้าเขางงๆ

 

ให้ฉัน?”

ง้าว~” เซฮุนไม่ได้ตอบเอง แต่เป็นเจ้าโอดะตัวจ้อยในมือของเซฮุนที่ตอบแทนอย่างน่าชัง

ขอบใจนะ เอ่อ ..แล้วก็ ..ราเมนอร่อยมาก เติมเกลือนิดหน่อยถูกปากเลย

ง้าว~”

ว่าแต่ ทำไมไม่ให้ฉันลองลูบมันดูล่ะ?” ชานยอลใช้มือที่กำแก้วนมพยักเพยิดไปทางเจ้าโอดะ หวงเหรอ?”

คนถูกเข้าใจผิดขมวดคิ้วฉับเมื่อได้ยิน เซฮุนส่ายสั่นหัวปฏิเสธแล้วยื่นสัตว์เลี้ยงตัวดำมาใกล้ชานยอลอีกครั้ง

“..ชักงงแล้วนะเนี่ยถึงจะยังไม่เข้าใจนักแต่ฝ่ามือซึ่งใหญ่กว่าคนเอเชียทั่วไป ก็ลูบลงไปยังหัวกลมๆ ของเจ้าโอดะอย่างเชื่องช้า โดยพยายามทะนุถนอมมันให้มากที่สุด เขายิ้มเมื่อเห็นมันหลับตาทำหน้าพริ้มรับ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่โอดะหรือนายหรอก

แบคฮยอนที่กำลังเดินลงบันไดเอ่ยแทรก ซึ่งชานยอลที่ยังไม่ชินกับเสียงเจ้าบ้านก็สะดุ้งโหยงในรอบสองวันอีกครั้ง ให้ตายสิ!

มันอยู่ที่อย่างอื่นต่างหาก นายอยากบอกชานยอลแบบนี้ใช่ไหม?” คนตัวเล็กที่ยังคงอยู่ในชุดยูกาตะเปรยตาบอกเขา และถามเพื่อนสนิทในประโยคหลัง

และเชื่อเขาเลย ว่าเซฮุนงึมงำตอบ อืมเสียด้วย

อย่างอื่น?”

อย่างเช่น มีอะไรกำลังเล่นกับโอดะอยู่

“..?”

เซฮุนเรียกมันว่าผี

“...”

ฉันก็ไม่เข้าใจนักหรอกแบคฮยอนหยุดที่หน้าเคาน์เตอร์ฝั่งตรงข้ามกัน เขาเอ่ยขอนมกล้วยจากเซฮุนผู้มีเซนส์อย่างไม่แยแสถึงสิ่งที่เพิ่งโพล่งออกไป พลางมองสมาชิกใหม่ค่อยๆ ขยับหนีเพื่อนตัวขาว ..ทีละนิด

 

เวลาอยู่บ้านพวกนายหมกตัวห้องใครห้องมันแบบนี้ตลอดเหรอ?” ชานยอลถามเบี่ยงประเด็น เขายกแก้วนมขึ้นดื่มตามแบคฮยอนบ้าง

ก็ไม่เชิง

ไม่เชิง?”

พวกเรามีพาร์ทไทม์น่ะแบคฮยอนกระดกอึกสุดท้าย ว่ากันตามตรงเงินที่ใช้จ่ายอยู่ทุกวันไม่ใช่เงินผู้ปกครองทั้งหมด พอจะนึกออกใช่ไหม?”

 

ชานยอลกระพริบตาแล้วคิดตาม

ไม่ใช่ผู้ปกครอง ..เจ้าพวกนี้หาเงินกันเองงั้นแล้วเหรอ?

 

แต่พวกเราก็คุยกันตลอดแบคฮยอนว่า พลางหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดส่งสติ๊กเกอร์รูปกล้วยหน้านิ่งเข้าไปในกลุ่ม แล้วยื่นให้ชานยอลดู ..จากนั้นก็ตามมาด้วยจงอินกับอี้ชิงที่แข่งกันรัวสติ๊กเกอร์คอลเลคชั่นใหม่แข่งกันไม่หยุด

อี้ชิงยังไม่ดึงนายเข้ากลุ่มใช่ไหม?”

ชานยอลส่ายหน้า ฉันเพิ่งรู้จักพวกนายแค่สามวันเองมั้ง

ก็ไปจัดการให้เรียบร้อย

จ้ะอยากตีปากตัวเองที่เผลอพูดกวนอีกคน เพราะกลัวแบคฮยอนจะสวนกลับมาแบบวันแรกอีก ..

แต่เปล่าเลย ..คนตรงหน้าเพียงแค่กอดอกมองเขานิ่งๆ

เหงาเหรอ?” เสียงนุ่มถามพร้อมกับสายตาอ่านยากคู่เดิม จนคนฟังต้องยกนิ้วขึ้นเกาแก้มอย่างทำตัวไม่ถูก

ไม่ใช่คำว่าเหงาหรอก ฉันอาจจะแค่ไม่ชินที่น่ะ

แบคฮยอนครุ่นคิดกับคำตอบนั้นสักพัก แล้วเหลือบไปมองเซฮุนที่ชี้ไปยังห้องด้านข้างเพื่อบอกใบ้บางอย่างให้เขาตัดสินใจ

 

ซึ่งในสถานการณ์แบบนี้ ..เซฮุนไว้ใจได้เสมอ

มีธรรมเนียมหนึ่งที่คนญี่ปุ่นจะทำร่วมกันให้เกิดความคุ้นเคย

“?”

 

สนใจแช่น้ำด้วยกันไหม?”

 

อะไรนะ?

แช่น้ำ?

แช่น้ำที่ว่าคือแช่รวมกับแบคฮยอนและเซฮุน?

 

นายยังไม่อาบน้ำใช่ไหม

ก็ ..ก็ใช่

งั้นตามมา

ชานยอลก้าวถอยหลังส่ายหน้าพรืด

ตามสบายเลย ฉันยังไม่อยากอาบตอนนี้

เขายกมือขึ้นปัดป้องร่างกายจากมือเซฮุน ที่พยายามจะลากให้ตามมายังห้องอาบน้ำฝั่งซ้ายของตัวบ้านซึ่งติดกับห้องสตูดิโอ

เซฮุนถูหลังเก่งนะ

 

ถูหลัง?

เซฮุนเนี่ยนะจะถูหลังให้เขา?

 

ไม่เอา!

กลัวเหรอ?”

ไม่ใช่!เขาไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่ จะว่าไงดี ..ชานยอลแค่ไม่อยากแก้ผ้าให้เจ้าพวกนี้ดู ก็เออ เพราะหุ่นไม่ได้ดีอย่างใครเขานั่นแหละ เปิดอกอย่างเสียชาติเกิดเลยก็แล้วกัน

 

ชานยอลอายสภาพผอมกะหร่องของตัวเองยังไงล่ะ!

 

เรื่องมากแบคฮยอนมองคนหวงเนื้อหวงตัวด้วยสายตาเอือมๆ ก่อนเดินนำเพื่อนตัวขาวเข้าไปในห้องอาบน้ำด้วยกัน โดยทิ้งให้ชานยอลยืนถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก

 

แต่นี่แหละ ..ข้อพิสูจน์แรกที่ว่าแบคฮยอนไม่เหมือนกับข่าวลือของเจ้ามิโดริยะ

บยอน แบคฮยอน ที่เขารู้จักน่ะ พูดน้อยเสียที่ไหน

 

 

 

2   ยูกาตะ (Yukata) ชุดประจำชาติของญี่ปุ่นซึ่งทำจากผ้าฝ้าย ใส่ได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ปัจจุบันมักเห็นตามงานเทศกาลต่างๆ และเป็นที่นิยมมากในช่วงฤดูร้อน

3    ผ้าโอบิ (Obi) ผ้าคาดเอวของทั้งชุดยูกาตะและกิโมโน


ขอบคุณแฟนอาร์ตแบคซังสวยๆ จากพี่ปู @IKOOP ค่ะ


©
t
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,343 ความคิดเห็น

  1. #2342 poppyunderhills (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 01:21
    แก้งนี้เท่มาก!!!
    #2,342
    0
  2. #2312 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 22:25
    น้องยอลน้อยย
    #2,312
    0
  3. #2300 zxcnonnam12345 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:30
    สนุกค้าบ
    #2,300
    0
  4. #2284 PRAE.VV (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 10:50
    แมวดำเห็นผี ชิบหายละชานยอล555555
    #2,284
    0
  5. #2270 ppxleu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:30
    ชื่ออย่างคิ้วเลยข่าบบบบบบ นายยอลจัง
    #2,270
    0
  6. #2254 Rain (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 01:12

    ชอบๆมีความรู้ไรหลายอย่าง

    #2,254
    0
  7. #2249 นี่น้องไงคะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 00:27
    ยอลจังงงงง
    #2,249
    0
  8. #2226 RaineyRainn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:03
    สนุกอ่าาาาา ชอบคาแรกเตอร์ของทุกคนในเรื่องนี้ ชอบบบบงบงบ
    #2,226
    0
  9. #2211 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:24
    ยอลจังอย่ากลัวไป คิกๆๆ
    #2,211
    0
  10. #2095 midora (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 23:08
    ตอนแรกๆนี่แบคยอลใช่มั้ยคะ เอ้นดุวยอลจังมากค่ะ5555
    #2,095
    0
  11. #2053 ชานอย่าแกล้งน้อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:20
    ฉันกลัวแมว555555555
    #2,053
    0
  12. #2024 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 16:46
    น่าร้ากกกกก เอ็นดูพวกเลทาวแบคซังงง ชอบวัฒนธรรมของบ้านนี้ด้วย ค่อยๆปรับตัวกันเนอะ ยอลจัง~
    #2,024
    0
  13. #1956 xxxJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:37
    แบคดูแมนๆนะ555555 แบคยอลปะนิ
    #1,956
    0
  14. #1954 KURAYAMI_NEKO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:50
    สรุปมิโดริยะหรือมิโดริมะ555
    #1,954
    0
  15. #1915 PINKLAND (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:49
    ไม่ธรรมดาสักคน
    #1,915
    0
  16. #1878 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:19
    แบคชานเลยยยยแบคแมนนนชะมัด55555
    #1,878
    0
  17. #1864 Byunbaekie Bacon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:10
    แบคยอลๆๆๆๆๆ
    #1,864
    0
  18. #1839 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 02:29
    ชานยอลจะรอดไหม555
    #1,839
    0
  19. #1836 เจ้าครีม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 14:54
    เรื่องนี้แบคยอลเหรอ 55555555555 แบคเท่มากกก
    #1,836
    0
  20. #1771 P.kiml (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 20:19
    อายแค่หุ่นนี่นา ผู้ชายอะไรคิดเยอะจัง 55555555
    แบคไม่เห็นคิดเยอะเลยน้าา
    #1,771
    0
  21. #1754 snowtears (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 22:12
    พี่แบคเท่มาก งือออ พระเอกมังงะสุด 

    น้องฮุนเห็นผี แว้กกกกก 😂😂😂
    #1,754
    0
  22. #1729 pim pimmi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:07
    ชอบมากกกกก
    #1,729
    0
  23. #1677 joylnr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:00
    สนุกกกกกกกก ตลกชานยอลกับจงอิน
    #1,677
    0
  24. #1659 『 BLACK PEARL』 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 21:04
    ชอบอ่ะ เรื่องนี้พลอตแปลกไม่เคยอ่านมาก่อน แล้วอ่านไปอมยิ้มไปตลอดเลย55555
    #1,659
    0
  25. #1636 ิbibam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 20:47
    เซฮุนเห็นผีจริงๆใช่มั้ย 55555555 ก็ว่าอยู๋ทำไมถึงเป็นแมวดำ พี่ชานไม่พ้นความป๊อดค่ะ ไมไม่ไปลงบ่อกับเค้าโถ่ แบบอยากเห็นแบคซัง อิอิ ในอนาคตหวังว่าคงจะสนิทกันมากขึ้นนะคะ อยากรู้ว่าจริงๆแบคซังคูลๆงี้จริงป่าว อาจจะน่ารักกว่าที่เห็นก็ได้
    #1,636
    0