(END) TAKASHI (たかし) - chanbaek ft. kailayhun

ตอนที่ 11 : takashi-san : eleven

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    10 ม.ค. 64

 

คำทำนายของคุกกี้เสี่ยงทายครั้งที่สิบเอ็ด

“Life always got one more surprise for us"

ชีวิตมักพบความประหลาดใจมากกว่าครั้งหนึ่งเสมอ

- Fallen -

 

.. ชานยอลค่อยๆ ชิมรสของมันทีละนิด ..




 

 

เช้าวันใหม่อันเงียบสงัด ..จนเกินไป

หลังจากทำธุระส่วนตัวและช่วยจงอินดูแลเด็กๆ หลายร้อยต้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว บอสทาคาชิก็ผันตัวมานั่งป้อนอาหารเจ้าโอดะที่หน้าบ้านเสียเอง คงไม่ต้องเดาถึงสภาพเน่าๆ ของเซฮุน เพราะอีกสองคนที่เหลือก็คงไม่ต่างกันมากนัก

 

Wu : Hey 06:55

Wu : Heyyyy! 09:07

 

แบคฮยอนระบายลมหายใจทิ้ง หลังเสียงแจ้งเตือนข้อความสงบลง

แน่นอนว่าการปล่อยผ่านเลยโดยไม่สนใจเปิดอ่าน เป็นหนึ่งทางเลือกที่แบคฮยอนทำอยู่เสมอ เขาไม่มีทางตอบกลับแน่หากเป็นข้อความสุดตื้อจาก อู๋ฟาน คริส

เพราะตั้งแต่การเจอกันโดยบังเอิญที่สุดแสนจะไม่ประทับใจในครั้งนั้น แบคฮยอนก็ไม่คิดจะติดต่อกับหนุ่มลูกครึ่งจีน-แคนนาเดียนให้เสียเวลาอีก เขาไม่ได้โกรธอะไรนัก นั่นคือสัตย์จริง นิสัยเสียของคริสเป็นอีกสิ่งที่แบคฮยอนมักจะทำเป็นมองข้ามมาโดยตลอด ตั้งแต่อีกฝ่ายเริ่มเผยธาตุแท้ระหว่างคบกัน

ฉะนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องสนใจข้อความกวนประสาทนั่นเลยสักนิด

แต่แบคฮยอนกลับหยุดมองอีเมลค้างตอบฉบับหนึ่งอย่างชั่งใจแทน

 

From : O.S.

กลับมาเกียวโตบ้างสิ ฉันคิดถึงนายกับเซฮุนมากเลยนะ

 

ตาเรียวกวาดมองรายละเอียดทั้งหมด และพบว่ามันถูกส่งเข้ามาเมื่อไม่นาน แบคฮยอนครุ่นคิด ถึงเหตุผลในการตอบกลับและผลที่จะตามมาหลังจากนั้น ..

ซึ่งสุดท้ายก็เลือกที่จะปล่อยมันผ่านเลยไปเช่นกัน

 

เสียงขู่ฟ่อจากเจ้าโอดะเรียกแบคฮยอนให้หันตามทิศทางที่มันสนใจ คิ้วเรียวขมวดมุ่นมองลอดผ่านช่องว่างเล็กๆ หน้าประตูรั้ว เขาเห็นรถครอบครัวคันใหญ่ถูกจอดลงพร้อมกับเสียงตะโกนเรียกชื่อทุกคนในบ้านสลับไปมาคล้ายกับขอความช่วยเหลือ

อ้าว แบคฮยอนหรอกเหรอจ๊ะ?”

นั่นคือเสียงคุณนายปาร์ค คุณแม่ของชานยอล

เจ้าบ้านในชุดยูกาตะอุ้มเจ้าโอดะพาดไว้บนไหล่ ก่อนเปิดประตูรั้วให้แก่หญิงหน้าตาใจดี และกล่าวทักทายเธออย่างสุภาพ

พอดีเผลอแวะซุปเปอร์นานไปหน่อย ของเลยเยอะจนลงจากรถไม่ได้ รบกวนทีนะจ๊ะติดต่อตาชานไม่ได้เลยแบคฮยอนยิ้มรับเล็กน้อยให้กับภาพกล่องจำนวนมากและผักผลไม้หลายชนิด ..ที่กองพะเนินเป็นภูเขาอยู่เต็มรถ รวมไปถึงบนตักของเธอด้วย

ไม่เป็นไรครับ

นี่จ้ะคุณนายปาร์คหอบของหลายถุงให้แบคฮยอนรับไป มีพวกของใช้ในครัว แล้วก็เนื้อเอาไว้ตั้งเตากันนะ

เจ้าบ้านโค้งขอบคุณด้วยท่าทีสำรวม และยกมุมปากยิ้มให้เธอไม่ขาด จนคุณแม่ยังสาวอดที่จะชื่นชมเพื่อนใหม่ของลูกชายคนนี้ไม่ได้ เพราะนอกจากการพูดคุยทางโทรศัพท์และเห็นผ่านตาที่โทโอบ้างในบางทีแล้ว หนนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกที่ได้สำรวจแบคฮยอนใกล้ๆ

นึกว่าจะปฏิเสธเสียอีก เดือนก่อนแวะเอาปูมาฝาก อี้ชิงแทบร้องไห้แหนะ เขาเกรงใจได้น่ารักจริงๆ

จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันครับแบคฮยอนอมยิ้ม นัยน์ตาทอประกายความนอบน้อม คุณน้าตั้งใจขนาดนี้ ผมคงปฏิเสธที่จะรับเอาไว้ไม่ได้

คุณนายปาร์คหัวเราะให้กับคำพูดคำจาติดอารมณ์ดี แต่ยังคงความเป็นผู้ใหญ่เอาไว้เสมอต้นเสมอปลายไม่ต่างกับกิริยาท่าทางภายนอกที่เธอได้สัมผัส

เธอชอบเพื่อนชานยอลคนนี้จริงๆ

ถุงสีดำนั่นของตาชาน ฝากให้เขาด้วยนะจ๊ะ แล้วนี่ของแบคฮยอนจ้ะ

คนตัวเล็กรับของหนักอีกถุงมาถือเอาไว้ ด้วยความสงสัยจึงขอเสียมารยาทแหวกมันออกดูก่อน และพบว่าเป็นหนึ่งสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกดีใจที่ได้รับอยู่ไม่น้อย

นั่นก็คือกล้วย แถมยังหวีใหญ่เสียด้วย

ตาชานพูดให้ฟังว่าเราชอบเจ้านี่มาก พอเห็นก็ไม่ลังเลที่จะหยิบมาฝากเลยรู้ไหม

แบคฮยอนคลายปากขึ้นคล้ายกับคาดไม่ถึง และก้มมองของในมืออีกครั้ง ขอบคุณคุณน้ามากครับ

ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ แล้วก็นะ แบคฮยอนคนถูกเรียกเปิดตาขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ความสนใจกับสิ่งที่เธอกำลังจะพูด

 

เรียกฉันว่าคุณแม่ดีกว่าจ้ะ

 

ตาเรียวกระพริบถี่ทันทีเมื่อได้ยิน ..

 

เรียกคุณน้าตลอดเลย เราก็เหมือนลูกคนหนึ่งนะ ไหนลองเรียกซิ

แบคฮยอนเผลอกัดริมฝีปาก และส่งเสียงหัวเราะตามมารยาทอย่างช่วยไม่ได้เมื่อถูกคาดคั้นจากผู้ใหญ่

ครับ คุณแม่

ดีจ้ะ ไว้ว่างๆ แวะไปที่บ้านบ้างนะ ชวนทุกคนเลย แม่จะรอ

รอยยิ้มจากคุณแม่ยังสาวเป็นตัวยืนยันความพึงพอใจในคำพูดของแบคฮยอนได้เป็นอย่างดีเชียวล่ะ

เพราะคนเป็นแม่น่ะ ..รู้เรื่องของลูกเสมอ

แม้เจ้าตัวแสบของเธอจะไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ ก็ตาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Knock knock ..

ชานยอลแบคฮยอนยืนเคาะประตูห้องของคนตัวหนัก ที่เขาและจงอินช่วยกันแบกขึ้นมาส่งเมื่อคืน ..

ถึงตอนนั้นจะมีสายตาแปลกๆ จากเพื่อนผิวบรอนซ์ส่งมาถามเป็นระยะ ในขณะที่พยายามใส่เสื้อผ้าให้ชานยอลว่า ทำไมฉันต้องเป็นคนทำด้วย?’ หรือไปอาบกันอีท่าไหนถึงคอพับได้ขนาดนี้?’ ก็ตาม แบคฮยอนทำเพียงแค่ยกไหล่ ก่อนจะเดินกลับห้องของตัวเองไปอย่างไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น

แต่ในเมื่อเวลานี้ชานยอลไม่ยอมลุกขึ้นมาเปิดประตู เจ้าบ้านจึงต้องขอเสียมารยาทผลักมันเข้าไปเองอย่างช่วยไม่ได้

สายโด่งแล้วแต่คนชอบก่อเรื่องก็ยังคงนอนตะแคงกอดผ้าห่มอยู่บนเตียงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน คิ้วหนาขมวดแน่น คงพยายามเอาตัวรอดจากฝันร้ายในยามเช้าอยู่ลำพัง บอสทาคาชิส่ายหัวไปมาให้กับภาพที่เห็น

และยกมือขึ้นลูบหลังคอ อันเป็นที่อยู่ของรอยสุดหวาดเสียวเมื่อคืน

เจ้าบ้านถอนหายใจแล้วจึงเดินไปยังโต๊ะทำงานอันระเกะระกะ เนื่องจากเพิ่งผ่านสมรภูมิสอบไปหมาดๆ เขาวางกล่องคุกกี้ที่คุณนายปาร์คฝากมาไว้แถวนั้น และเพิ่มอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้อยู่ในระดับปกติก่อนที่คนขี้เซาจะแข็งตายในหน้าร้อนเสียก่อน

มาสังเกตดูแล้ว ห้องนี้เปลี่ยนไปจากเมื่อครั้งก่อนอยู่นิดหน่อย แบคฮยอนสะดุดตากับกีต้าร์โปร่งตัวสวยข้างเตียงเป็นอันดับแรก เขาเคยคิดว่าชานยอลเข้าชมรมดนตรีเพราะอยากอยู่ใกล้โทกะ และเพราะไม่เคยเห็นคนตัวสูงแบกมันไปไหนมาไหน หรือจับขึ้นมาโซโล่อวดเก่งเหมือนจงอินตอนมัธยมปลาย แต่พอเห็นแบบนี้แล้วคงต้องคิดใหม่

ก้านนิ้วเรียวรีดโปสเตอร์แผ่นเล็กที่กำลังจะตกแหล่ไม่ตกแหล่เหนือชั้นหนังสือให้กางออก แบคฮยอนจำได้ มันคือภาพเอไอคาแรคเตอร์ในเกมออนไลน์ที่ชานยอลชื่นชอบ ถึงขนาดเอาขึ้นหน้าจอล็อคสกรีนอยู่บ่อยครั้ง และวันนี้แบคฮยอนก็ใจดีพอที่จะหยิบหมุดขึ้นมาปักให้มันอยู่ในสภาพดีกว่าเดิม ข้างกันกับโปสเตอร์วงดนตรีรุ่นเก๋าอย่าง Arctic Monkeys อีกแผ่น

ลายมือภาษาอังกฤษบนโพสต์อิทแผ่นเล็กถูกติดเอาไว้ระเกะระกะ เต็มไปด้วยสูตรเอไอสลับกับสูตรโกงเกม และการเตือนความจำตัวเองอย่างลวกๆ ตามฉบับ ปาร์ค ชานยอล

ริมฝีปากบางยกยิ้มขันเมื่อเห็นกรอบรูปขนาดพอดีตั้งอยู่ข้างโน้ตบุ๊ก รูปด้านซ้ายปรากฏเด็กอ้วนยืนทำหน้าเหม็นบูดโชว์เหนียงอยู่หน้าไวท์เฮาส์ ถัดไปด้านขวามีโตเกียวทาวเวอร์เป็นฉากหลัง ทว่าคนในนั้นถูกเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มผมหยักศกเมื่อหลายเดือนก่อน- ยืนยิ้มแฉ่งชูสองนิ้วแทน

 

โตขึ้นจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม

 

แต่สมุดเล่มบางที่ถูกเปิดเอาไว้ กลับสะดุดตาจนแบคฮยอนต้องเลิกคิ้วมองอย่างสนใจ เพราะในนั้นมีภาษาญี่ปุ่นจำนวนมากที่ถูกเขียนด้วยลายมือหวัดๆ อยู่เต็มไปหมด

 

โอ เซฮุน จาง อี้ชิง คิมจงอิน

 

แบคฮยอนอ่านในใจตามประโยคที่ชานยอลฝึกเขียน เพราะคำเหล่านี้ถูกคัดซ้ำๆ ปะปนไปกับศัพท์ยากๆ ในภาควิชาของพวกเขา รวมไปถึงคำที่ชานยอลมักใช้ผิดไวยากรณ์รวมอยู่จนแทบไม่มีที่ว่าง

และด้วยความที่ไม่คิดอะไรมากนัก แบคฮยอนจึงพลิกเปิดไปอีกหน้าอย่างไม่คาดหวัง

“...”

โดยไม่ทันเตรียมใจ แบคฮยอนก็ได้ล่วงรู้บางอย่างเข้าให้

 

.. บยอน แบคฮยอน ..

 

ชื่อของเขาถูกเขียนเอาไว้จนเต็มแผ่น มีแต่ชื่อของแบคฮยอนแต่เพียงคนเดียวที่ได้ครอบครองพื้นที่ทั้งหมดในหน้ากระดาษนั้น

คนตัวเล็กเหลือบมองเสี้ยวใบหน้าคมคายในยามหลับใหลอยู่ครู่หนึ่ง พร้อมกับริมฝีปากที่ยกยิ้มขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

 

นายจะทำยังไงต่อไปนะ ชานยอล

 

แบคฮยอนหยิบปากกาแถวนั้นมาถือเอาไว้ และจงใจเขียนข้อความบางอย่างแทรกลงยังที่ว่างเล็กๆ แทน ซึ่งก่อนจะเดินออกจากห้อง เจ้าบ้านก็ไม่ลืมที่จะส่งอุ้งมืออุ่นๆ ของตัวเองไปลูบผมหน้าม้าสีดำขลับของเจ้าของห้องขึ้นให้

ด้วยความรู้สึกที่พิเศษกว่าครั้งไหนๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปวดหัวชะมัด

ชานยอลอ้าปากหาว พลางกระชับแขนยกเซฮุนที่นอนสลบอยู่บนหลังไม่ให้ตกลงไปคอหักตายเสียก่อน

กว่าจะงัดตัวออกจากเตียงได้ก็ปาไปเกือบเที่ยง แถมยังเจอแจ็กพ็อตเป็นข้อความจากทางคณะให้เข้าสัมมนาด่วนในช่วงบ่ายเพื่อเก็บกิจกรรมสุดท้ายของเทอมแรกอีก

ก็เลยต้องลากสังขารพร้อมทั้งแบกร่างไร้วิญญาณของเซฮุนมาพร้อมกัน แน่นอนว่าถูกมองตั้งแต่ลานจอดรถลากยาวจนถึงตอนนี้

คงไม่เคยเห็นคนแบกลามะล่ะมั้ง

คิดแล้วก็หงุดหงิดใจซะเหลือเกิน ทั้งเรื่องระบบจัดการปุบปับและอาการแฮงค์เฮงซวยนี่ เมื่อวานยอมรับว่าดื่มหนักเกินไปหน่อย แต่ก็ไม่นึกว่าจะหนักจนจำอะไรไม่ได้ขนาดนี้

ความทรงจำเลือนรางจนไม่แน่ใจว่าหลังจากนั่งดวลเบียร์กับแบคฮยอนแล้ว เกิดอะไรต่อจากนั้นบ้าง แต่ที่แน่ๆ ชานยอลตื่นขึ้นมาอยู่ในสภาพเสื้อผ้าชุดใหม่ ซึ่งตามทฤษฎีแล้ว การเมาหัวราน้ำไม่มีทางที่เขาจะละเมอเปลี่ยนมันเองได้

ไหนจะคุกกี้ยี่ห้อโปรดที่วางอยู่บนโต๊ะให้ได้ขนลุกเล่นอีก ครั้นจะถามอี้ชิงกับเซฮุน- สองคนนั่นก็สภาพอิดโรยจนเกินกว่าจะกล่าวหา

 

แถมยังมีฝันแปลกๆ อีก

 

เขาฝันเห็นแบคฮยอน เป็นฝันสุดสยิว จนอดที่จะคิดฟุ้งซ่านไม่ได้ เพราะหากคนตัวเล็กรู้ว่าจิตใต้สำนึกลึกๆ ของเขาเป็นอย่างไร ..มีหวังคอได้ขาดแน่

แรงดึงชายเสื้อจากเพื่อนตัวขาวเรียกชานยอลที่กำลังทำหน้าวิตกเอาไว้ได้ เซฮุนละแขนจากการกอดคอเพื่อนตัวสูง เพื่อชี้ไปอีกทางแยกหนึ่ง สื่อว่า เดินเลยตรงนี้ไปได้ฉิบหายแน่ ข้างหน้าน่ะห้องน้ำหญิง

ทั้งที่หลับตามาตลอด แต่ดันมองเห็นทางเนี่ยนะ!

เอาเปรียบแล้วยังน่ากลัวอีกเจ้าบ้านี่

เมื่อใกล้ถึงห้องสัมมนา ชานยอลก็เลือกที่จะวางคนแฮงก์ลงให้ไถลไปบนเก้าอี้แถวนั้น เขาไม่อยากเสี่ยงแหวกตัวเข้าไปในดงเด็กเอไอตรงหน้า ชานยอลไม่ชอบนักหรอก ความรู้สึกเวลาคนอื่นหลีกทางให้ตัวเองเดิน มันประหลาดจะตายชัก

พวกที่เหลือไปไหนล่ะเนี่ย?”

ทาง ..นี้ ..ครับ

เฮ้ย!

ชานยอลกระโดดหนีอี้ชิงที่ผุดออกมาจากหลุมดำ เพื่อนชาวจีนค่อยๆ หยัดตัวให้ตรงจนได้ยินเสียง 'กึกกึก' ของไขกระดูก ก่อนจะเงยหน้าโทรมๆ ขึ้นทักทาย

โอฮาโย ..ครับ ..ยอล ..จัง

โอฮาโยบ้านป้าแกสิ! เฮ้ย! ลืมตานะเฟ้ย! ห้ามนอน!แขนแกร่งพยายามพยุงร่างปวกเปียกขึ้นมากองรวมกันกับร่างเซฮุน ครั้นจะสั่งสอนว่าอ่อนแล้วไม่เจียมสังขาร ภาพวิญญาณที่ลอยออกจากปากทั้งสองก็น่าสลดเกินกว่าจะตอกย้ำ

ชานยอลดึงของบางอย่างที่อี้ชิงกอดเอาไว้แนบอก- ออกมากาง พบว่าเป็นหนังสือพิมพ์ประจำโทโอที่เคยเห็นผ่านตาอยู่บ่อยครั้ง ทว่าพาดหัวข่าวหน้าแรกในสัปดาห์นี้ ที่นอกจากจะมีเรื่องบันเทิงต่างๆ แล้ว ยังมีสิ่งที่สามารถดึงความสนใจของเขาได้มากกว่าที่คิด

 

สัมภาษณ์เด็ก AI เรียนดี

พร้อมรูป บยอน แบคฮยอน ในมุมแอบถ่าย เด่นหราอยู่กลางคอลัมน์

 

ชานยอลนึกได้ในทันที ที่โทกะบอกเอาไว้ว่าเจ้าพวกนั่นไปชมรมหนังสือพิมพ์วันก่อน คงเพราะตามเก็บตกเรื่องนี้เองสินะ

ข้อความตัวทึบถูกเน้นย้ำแกมจิกกัดเอาไว้ว่า เขาคนนี้ตามตัวยากเสียยิ่งกว่าโทโอคิวท์บอยเสียอีกและนั่นก็เรียกเสียงหัวเราะชอบใจจากชานยอลได้เป็นอย่างดี

แหงอยู่แล้ว ความเย่อหยิ่งของ บยอน แบคฮยอน เป็นที่เลื่องลือซะขนาดนั้น ไม่แปลกหากคนมีอคติอยู่แล้วจะใส่สีตีไข่ไปต่างๆ นานา และถ้าถามชานยอลที่เคยผ่านความรู้สึกเหล่านั้นมาก่อน- ในตอนนี้ เขาพูดได้เต็มปากว่าไม่ใกล้เคียงเลยสักนิด แต่เอาเข้าจริงก็ขึ้นอยู่กับแบคฮยอนเองด้วย ว่าเจ้าตัวเลือกที่จะหยิ่งกับใคร

ยิ่งพวกที่ชอบหาผลประโยชน์กับคนอื่นด้วยแล้วล่ะก็ แบคฮยอนจะปิดกั้นตัวเองเป็นพิเศษ ซึ่งหากให้ชานยอลเดา ชมรมนี้คงพยายามกันอย่างหนักหรือต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่สมน้ำสมเนื้อพอให้คนอย่างแบคฮยอนเปิดปากสัมภาษณ์ด้วยความยาวละเอียดยิบขนาดนี้

ถึงหัวข้อข่าวจะดูเป็นทางการ แต่เนื้อหาส่วนใหญ่กลับเป็นเรื่องส่วนตัวเสียจนชานยอลนึกขำ เพราะลองคิดภาพแบคฮยอนตอนถูกสัมภาษณ์หัวข้อพวกนี้ดูแล้ว หมอนั่นคงนั่งหน้านิ่ง ตอกกลับอย่างไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

 

 

ตัวอย่างเช่น

Q : คิดอย่างไรกับคำพูดที่ว่า บยอน แบคฮยอน ทำจากวัสดุที่ผลิตขึ้นในขั้วโลกเหนือ

BH : คิดว่ามันคือเรื่องเก่าซึ่งผมเบื่อที่จะตอบแล้ว แต่ถ้าผลิตในขั้วโลกเหนือจริง ราคาคงสูงน่าดู

 

Q : แต่คำว่า สมบัติของโทโอจากฝั่งคนรักแบคฮยอนคงน่าพอใจอยู่ไม่น้อยจริงไหม?

BH : ผมไม่เคยได้ยินมันมาก่อน ต้องขอโทษด้วย

 

Q : ได้ยินมาว่ากิจกรรมยามว่างที่กลุ่มคุณชอบทำร่วมกันคือการไปเซ็นโตใช่ไหม?

BH : เรียกว่ากิจกรรมยามว่างคงไม่ได้ เพราะถ้าพวกเราอยากไป ไม่ว่างพวกเราก็ไป

 

หรือ ..

 

Q : ไม่นานมานี้มีข่าวที่ถูกแชร์ไปทั่วว่าคุณเอาชนะชมรมบาสเก็ตบอลปีสามได้ เรื่องจริงรึเปล่า?

BH : เป็นเรื่องจริงว่าพวกเราชนะมาได้ แต่ขอทำความเข้าใจใหม่ เพราะทีมที่ผมเข้าไปเสริมคือปีสองชมรมบาสเก็ตบอลเหมือนกัน ซึ่งคงไม่น่าแปลกอะไรนัก

 

และที่เด็ดไม่แพ้ข้อไหนก็คงจะเป็น ..

 

Q : พูดถึงสมาชิกในกลุ่มหน่อยสิ โดยเฉพาะสมาชิกใหม่คนนั้น

BH : คงต้องขอปฏิเสธ เพราะถึงผมจะพูดอะไรไป คุณก็ตัดสินพวกเขาจากสิ่งที่เห็นอยู่ดี

 

บอสแห่งทาคาชินี่มันจริงๆ เลยให้ตายสิ

เมื่อหัวเราะจนพอใจแล้ว ชานยอลก็หนีบหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นเอาไว้ เขาจัดการส่งข้อความบอกพิกัดคนแฮงก์ให้จงอินมารับไปดูแลต่อ แล้วขอตัวไปหาเครื่องดื่มแก้แฮงค์ก่อนจะกลายเป็นศพที่สามในวันนี้แทน

หนุ่มลูกครึ่งตัวสูงเดินล้วงกระเป๋าไปตามทางเชื่อมพลางมองต้นซากุระใบเขียวดกด้านล่าง เขาคิดว่าหากเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง นอกจากมันจะผลัดใบเป็นสีส้มเกือบทั้งต้นแล้ว อากาศก็คงจะดีขึ้นกว่านี้อีกสักหน่อย

ชานยอลเลือกที่เลี้ยวมายังชั้นเก็บล็อกเกอร์ หลบเสียงซุบซิบที่เริ่มมามากขึ้นในช่วงนี้ เขาพบเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอด้อมๆ มองๆ อยู่แถวนั้นพร้อมกับกล่องของขวัญในมือเล็ก และดูตกใจไม่น้อยเมื่อสบตากัน

ก็คงหนีไม่พ้นแฟนคลับเจ้าพวกทาคาชินั่นแหละ

หนุ่มลูกครึ่งหยุดยืนข้างๆ เธอ ก่อนจะเปิดล็อกเกอร์ของตัวเองเพื่อหยิบหูฟังออกมาตามปกติ

แต่ทว่า ..

รุ่นพี่คะ

หืม?

คิ้วหนาเลิกขึ้นแล้วหันกลับมามองกล่องของขวัญที่ถูกยื่นมาให้ แก้มของเธอซับสีแดงปลั่งจนน่าเอ็นดู

อ้อ ถ้าจะเอามาให้เจ้าพวกนั้นก็ว่างไว้ในล็อกเกอร์–”

ฉันให้รุ่นพี่ค่ะ!” หญิงสาวก้มหน้า เธอโพล่งเสียงดังพร้อมกับดันเจ้ากล่องนั่นใส่อกแกร่งจนชานยอลเริ่มที่จะทำตัวไม่ถูก

เอ่อ ..เขายกมือขึ้นรับมันไว้ และก่อนที่จะได้พูดอะไรเป็นการขอบคุณ ..เธอคนนั้นก็วิ่งหายไปเสียแล้ว

 

ไม่จริงน่า ..นี่เขาถูกผู้หญิงเข้าหาอีกแล้วเหรอเนี่ย?

 

ถึงเรื่องจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้รู้สึกงงงวยอยู่ไม่น้อย แต่ชานยอลก็ขอรับน้ำใจจากเธอเอาไว้โดยการแกะกล่องสีพาสเทลออก แล้วหยิบช็อคโกแลตนมเข้าปาก

เขาคาบมันไว้ก่อนจะเก็บชิ้นที่เหลือเข้าล็อกเกอร์ ชานยอลนึกถึงคำพูดของจงอินที่ว่า แกต้องทำตัวประหนึ่งกล้วยที่ยังไม่สุก ต้องดิบเข้าไว้ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบแบบนั้นเชื่อเถอะนั่นคือเขาต้องทำราวกับไม่รู้สึกอะไร หน้าต้องนิ่งเข้าไว้ แล้วเดินออกไปให้พ้นที่เกิดเหตุซะ แม้ว่าจะตื่นเต้นจนแทบทรุดก็ตามที

คนตัวสูงเดินมึนงงไปเรื่อยจนพบเข้ากับตู้กดเครื่องดื่มอัตโนมัติ แน่นอนว่าคนแฮงก์เล็งไปที่กาแฟดำเป็นอันดับแรก ชานยอลหยอดเหรียญสำหรับหนึ่งกระป๋อง จมูกโด่งถอนหายใจยืดยาวก่อนจะล้วงมันออกมาจากช่องรับเครื่องดื่ม

เขากระดกมันเอาเป็นเอาตายอยู่ตรงนั้น ความเย็นกับรสชาติเข้มข้นทำเอาขนลุกซู่ไม่หยุด แต่ในขณะที่กำลังหลับตาลิ้มรสอย่างเพลิดเพลิน เสียงกดตู้ด้านข้างก็เรียกให้ต้องหันไปมอง ..

 

น่ารักดีหนิ

 

และพ่นกาแฟ พรวด!เมื่อเห็นว่าคนๆ นั้นเป็นใคร

แบคฮยอน!ชานยอลถอยร่นจนร่างติดตู้ เขาชี้หน้าบอสทาคาชิไปมาราวกับคนสติแตก นั่นเพราะความฝันเมื่อคืนไหลเข้ามาเป็นฉาก จนไม่รู้ตัวว่าเผลอหน้าแดงไปถึงหูตั้งแต่เมื่อไหร่

ทำไมนายต้องตกใจที่เห็นฉันขนาดนั้น?” คนตัวเล็กก้มลงหยิบกระป๋องชาเขียวขึ้นมาเปิดบ้าง ก่อนจะมองกลับไปนิ่งๆ เช่นเคย

ก็ ..ช่วยมาแบบปกติหน่อยเถอะ! แล้วอะไรที่ว่าน่ารักของนาย?!” ชายหนุ่มเผลอขึ้นเสียงกลบเกลื่อนอีกตามเคย จนเมื่อรู้ตัวก็ลับมายืนตัวตรงทำเป็นกระดกกาแฟดำลงคอต่อ ทั้งที่ในหัวปั่นป่วนแทบบ้า

เขาเห็นแบคฮยอนหรี่ตาจับผิดก่อนจะยกกระป๋องชาเขียวขึ้นดื่มต่อ นั่นเป็นครั้งแรกที่ชานยอลได้สังเกตคอลำคอขาวยามเมื่อกลืนของโปรดลงคอ ..

แบคฮยอนไม่มีลูกกระเดือก ..ไม่มีเลยสักนิด

เด็กผู้หญิงคนที่ให้ช็อคโกแลตนายไง

พรวด!!แล้วชานยอลก็พ่นมันออกมาเป็นครั้งที่สองของวันจนได้

“..นายเห็น?”

ฉันพูดในสิ่งที่เห็นโทนเสียงแบคฮยอนยังคงปกติ ทว่าแววตาไม่พอใจเล็กน้อยที่เกิดขึ้น เล่นเอาชานยอลถึงกับต้องแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความประหม่า เขาพยายามที่จะไม่คิดเข้าข้างตัวเองแล้ว แต่พอเห็นแบบนี้

มันอดคิดไม่ได้จริงๆ

หนังสือพิมพ์ของสัปดาห์นี้ใช่ไหม?” บอสใหญ่เหลือบตามองของที่ชานยอลหนีบเอาไว้ เช่นเดียวกับหนังสือห่อปกของตัวเอง

อ่าเสียงทุ้มตอบรับ ชานยอลขยับเข้ามาใกล้เพื่อให้แบคฮยอนหยิบมันออกไปดูบ้าง คอลัมน์สัมภาษณ์ของนายคงจี้ใจพวกนั้นไปอีกหลายปี

อ่านแล้ว?”

ก็นิดหน่อย

แต่คงเป็นฉบับสุดท้ายที่นายจะได้อ่านแบคฮยอนทำเพียงแค่ยกมันขึ้นมาดูครู่เดียวเท่านั้น

มันก็ไม่เลวเลยนี่

บอสทาคาชิยกกระป๋องชาเขียวขึ้นวนไปมา คำพูดด้านดีของฉันถูกตัดจนเหลือแต่ความขวางโลก นายไม่คิดแบบนั้นเหรอ?”

ไม่คิดสิแปลกชานยอลยกไหล่อย่างไม่แยแส แต่มันก็แค่วูบเดียว

ยังไง?”

เพราะนายที่ฉันรู้จัก ไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย

แบคฮยอนลดหนังสือพิมพ์ลงแล้วมองใบหน้าคมที่พยายามเฉไฉไปทางอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการมองสบตากับตน

เรามีเรื่องต้องคุยกัน–”

ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะได้พูดอะไรตามใจ ..กระป๋องชาเขียวในมือก็ถูกฉกออกไป พร้อมทั้งแรงชนจากด้านหลัง จนทำให้ร่างทั้งร่างเซเข้าปะทะอกกว้างของ ชานยอลอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

ดีที่แขนแกร่งโอบรัดเอาไว้ได้ทัน ..

 

ชานยอลตกใจไม่น้อย แต่กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ และความนุ่มนิ่มในอ้อมกอด ก็ปลอบขวัญเขาได้ดีเกินคาด แม้กาแฟดำจะหกลงไปกลิ้งกับอยู่พื้น เขาก็ไม่คิดจะเสียดายมันเลยสักนิด

แต่อีกคนเนี่ยสิ ไม่ปล่อยให้เขาใจเต้นนานเลย แบคฮยอนที่ตั้งตัวได้ดันหันหลังเตรียมจะหาเรื่องคนซุ่มซ่ามผู้มาใหม่

ทว่านั่นกลับเป็นต้นเหตุที่ทำให้นัยน์ตาคมเบิกกว้าง

เพราะหลังคอที่โดนเสื้อเชิ้ตปิดทับเอาไว้ก่อนหน้า ในตอนนี้ดันเผยให้เห็น ..

 

นายน่ารักจริงๆ แบคฮยอน

น่ารักจนฉันไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง ..เวลาอยู่ใกล้ๆ นาย

 

ร่องรอยที่เหมือนกับในฝัน

 

ทำแบบนี้ฉันไม่ชอบใจเลยนะคริส

 

แขกผู้มาเยือนและน้ำเสียงแกมโมโหของแบคฮยอน ..

ไม่ได้เข้าไปในโสตประสาตของชานยอลเลยสักนิด

 


 




©
t
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,344 ความคิดเห็น

  1. #2320 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:55
    สนุกจังเลยเค้าชอบ
    #2,320
    0
  2. #2293 PRAE.VV (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 13:38
    เกลียดgag ตอนท้ายเรื่องของคุณนักเขียนตอนนี้มาก 5555555 เรียกการ์ตูนนี่ถูกใช่ไหมฮะ' '?
    #2,293
    0
  3. #2235 RaineyRainn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 17:52
    แบคซังน่ะ คอยจับตามองชานยอลตลอดเวลาเลยใช่มั้ยล่ะ ทั้งตอนในผับ ปล้วก็ตอนที่สาวเอาของขวัญมาให้ รวมถึงอาจจะก่อนหน้านั้นด้วย
    #2,235
    0
  4. #2104 midora (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:47
    ชอบการดำเนินเรื่องมาก มีอะไรให้ลุ้นตลอดว่าจะเป้นไงต่อ สนุกมากกกก
    #2,104
    0
  5. #2070 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 10:02
    ไม่ได้ฝันจ้าชานยอล รอยจริงกอดจริง 555555
    #2,070
    0
  6. #2034 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 01:14
    แบคซังหึงแน่ๆเลยค่ะ ชอบให้ชานยอลเมาบ่อยๆ 55555555555 ชอบมาก
    #2,034
    0
  7. #2010 rainbow....* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 13:59
    เห็นหรือยังเจ้าบื้ออออ ไม่ใช่ฝันเว้ย แกทำมันจริงๆชานยอล
    #2,010
    0
  8. #1942 Tongdchr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 06:51
    พออ่านมังงะแล้วลืมสิ้นทุกอย่างที่จะเขียน 5555555555 พี่ชิเปงคลตงก

    ชานรู้แล้วว่าตัวไม่ได้ฝัน แล้วทีนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เขินตายชัก
    #1,942
    0
  9. #1924 PINKLAND (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:04
    แกมิได้ฝันนะชานยอล แกทำรอยที่คอแบคจริงๆ
    #1,924
    0
  10. #1902 Kyss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:05
    +1 แบคซังอยากกินกล้วยชานยอล 555555 แกไม่ได้ใันนะยัยยอลจัง ฟกดอวงง ทำรอยซะขนาดนัิน
    #1,902
    0
  11. #1848 pcy921 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 16:19
    อะไรๆ คริสจังมาทำอะไรอีก
    #1,848
    0
  12. #1780 P.kiml (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:53
    รอยยยยยยยยยยยยยยยย ถ้าเพื่อนๆเห็นคงโดนแซวอ่ะ
    อยากรู้แบคเขียนอะไรในสมุด > <
    #1,780
    0
  13. #1763 snowtears (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 12:15
    พิชานป๊อบแล้วค้าาาาาาา สาวเข้าหาตรึมแล้ว แบคหึงมั่งเซ่ อยากเห็นแบคหึงยอลสักครั้ง นี่มีแต่พิชานที่ออกอาการอยู่ฝ่ายเดียว อร๊ายยยยยยย
    #1,763
    0
  14. #1739 pim pimmi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 17:25
    รู้แล้ววว
    #1,739
    0
  15. #1720 Nook Kra (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 23:04
    แบคเขียนไรไปง่ะะะ
    #1,720
    0
  16. #1709 Choi HyO HyuN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:58
    เอาแล่ววววว คิสมาร์กมานาข่าาาาาา
    #1,709
    0
  17. #1693 joylnr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 22:14
    ฮารูปอันล่างอ่ะ555555 ชานเขินแบคแรงมากกกกกก
    #1,693
    0
  18. #1689 หมกเห็ด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 13:55
    ชอบทอร์คทุกตอนเลย 5555555555
    #1,689
    0
  19. #1645 ิbibam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 14:49
    หลังจากอ่านทอร์คการชอบกล้วยของแบคฮยอนก็ไม่ใช่แค่ผลไม้อีกต่อไป....
    คุณแม่คะ คุณแม่ต้องรู้อะไรใช่มั้ยคะ ยอลจังเค้าพูดถึงแบคซังบ่อยๆใช่มั้ยคะคุณแม่
    แต่เรื่องฝันของชานยอลไม่ใช่เรื่องเล่นนะคะ อยากให้เล่าความฝันให้ฟังโดยละเอียดหน่อยได้มั้ยคะ เอาที่ต่อจากรอยที่คอ 55555555555555
    #1,645
    0
  20. #1612 babemay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 11:56
    โอ้ยฮือเริ่มรู้สึกดีๆกันแล้วใช่ไหม .. อยากรู้จริงๆว่าเขียนอะไรในสมุด แง้ 
    #1,612
    0
  21. #1586 Oum Sirilak (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 03:06
    เด่วๆ รูปการ์ตูนที่บอกว่าไซส์ที่ชอบท่าที่ใช่นี่มันอารายยยยย 5555
    #1,586
    0
  22. #1513 Pinkuplatong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:35
    ตาย เขินแทนชานเลย ทำอะไรไว้ตอนเมา แล้วเพิ่งมาระลึกได้
    #1,513
    0
  23. #1467 ` PuGun. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:25
    จ้าาาา. ฝันอะไรเหมือนจริงขนาดนี้คะ 5555555555555555555 ชานยอลกำลังรำลึกความหลังว่ามันไม่ได้ใันไป5555 อะไรคริสสสมาอีกแล้ว
    #1,467
    0
  24. #1433 fern101fern (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:44
    ฝันอะไรจะจริงปานนี้ล้านายชานยอล 555555
    #1,433
    0
  25. #1229 แบคแมน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 18:23
    ก็มันไม่ได้ฝันไปน่ะซี เรื่องจริงอ่ะเรื่องจริง เข้าใจม้ายยยยย
    #1,229
    0