(END) chanbaek - Quarter Land

ตอนที่ 5 : daily quarter : column four

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    13 มี.ค. 60

COLUMN FOUR

 

 

 

 

“สปอนเซอร์มีวิธีจัดการเฟิร์สท์ของตนหลากหลายวิธีแตกต่างกันไป

ในกรณีที่เฟิร์สท์มีท่าทีแข็งกร้าว

สปอนเซอร์จะสั่งสอนแบบแข็งกร้าวไม่ต่างกัน

แต่ถ้าหากเฟิร์สท์อยู่ในอาณัติ สปอนเซอร์ก็จะเอ็นดูเป็นพิเศษ

แล้วถ้า .. ดื้อเงียบล่ะ?

 

“สปอนเซอร์น่ากลัวตรงไหนน่ะหรือ?

 

 

อ้างว้าง .. แสนลึก .. มืดมิด .. ไร้อากาศ

ใบหน้าขาวเนียน ริมฝีปากรูปกระจับพร่ำบอกบยอนเนส

 

 

ที่รักได้โปรด ตามหามัน เอามันมาให้ไอ

 

 

ให้หาอะไร?

 

บยอนเนสเห็น ..เขากำลังมองดูสปอนเซอร์ที่ยืนทำหน้าขบขันแต่ปากเอ่ยถ้อยคำขอร้องตนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

 

นี่ไง

 

 

มือคู่สวยของฮีชอร์ลหยิบลูกบอลขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นให้บยอนเนสเชยชม มันสวยใสวาววับน่าจับต้อง และเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงลุกท่วม

 

สายลมเย็นเอื่อยกระทบผิวกายเขาทำให้บยอนเนสต้องเหลียวซ้ายแลขวา

 

ท่าน้ำ ..

 

เขาอยู่ที่นี่ .. ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

 

บยอนเนสไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังยืนอยู่ริมท่าน้ำอย่างหมิ่นเหม่ ราวกับภาพทุกอย่างที่เห็นหรือสัมผัสเป็นเพียงแต่ความฝัน ลูกบอลสีแดงในมือสปอนเซอร์ก็เช่นกัน  .. มันวูบวาบไปมาไม่หยุดหย่อน

 

ยูจะให้ไอหาลูกบอล?

 

เสียงของบยอนเนสคงไม่ได้เข้าโสตประสาทของสปอนเซอร์หน้าสวยเลยสักนิด ฮีชอร์ลแสร้งเงี่ยหูฟังทว่าไร้ความหมาย เขาไม่แม้แต่ได้ยินความตั้งใจนั้น

 

 

ยูอยากตามหามันไหม?’

 

 

อีกฝ่ายถาม โดยยื่นมือซึ่งกำลูกบอลออกไปด้านหน้า ราวกับต้องการหย่อนมันลงไปในน้ำลึก และเมื่อฮีชอร์ลขยับ .. บยอนเนสรู้สึกได้ถึงการเอนเอียงประหลาดในตัว

 

ทุกครั้งที่ฮีชอร์ลสะบัดมือ หรือทุกครั้งที่ฮีชอร์ลตั้งใจเหวี่ยงเจ้าลูกบอลสีแดงเพลิงคล้ายจะหลุดลอยออกไป บยอนเนสแทบอาเจียน!

 

ยูทำอะไร?!

 

ยากเหลือเกินที่จะเปล่งเสียง และยากเหลือเกินที่จะทำให้อีกคนได้ยิน  ฮีชอร์ลมองลูกบอลสีแดงในมือ เขาหันมาส่งยิ้มให้บยอนเนสบ้าง เป็นรอยยิ้มที่บยอนเนสรู้จักดี

 

ฮีชอร์ลกำลังสนุก เพราะเป็นลักษณะอาการคล้ายคลึงกัน บยอนเนสถึงรับรู้ได้ว่าเป็นรอยยิ้มที่กำลังสนุก ..สนุกที่ได้กลั่นแกล้ง

 

 

ไอเลือกยูแล้วบยอนเนส เพราะฉะนั้น ตามหามัน

 

 

ไม่!!

 

และแล้ว .. ฮีชอร์ลก็ตัดสินใจปล่อยลูกบอลสีแดงเพลิงนั้นให้หลุดออกจากมือ

 

บยอนเนสโงนเงนลงตามแรงโน้มถ่วงนั้น เขาพยายามไขว่คว้าหลายสิ่งรอบตัวไว้ มันเป็นภาพช้าที่เห็นรายละเอียดได้อย่างชัดเจน

 

ฮีชอร์ลไม่ได้มีสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย บยอนเนสเห็นเขาค่อยๆ แย้มยิ้ม ภาพลูกบอลที่อยู่ในระนาบเดียวกัน มันหมุนรอบตัวเองโดยมีสะเก็ดไฟกระเซ็นช้าๆ และตัวบยอนเนสที่ยื่นสุดแขนไปด้านหน้าเพื่อขอความช่วยเหลือ ผมสีบรอนซ์สะบัดปิดใบหน้าเรียวไปครึ่งจากแรงลมในการทิ้งตัว

 

ชั่วอึดใจที่ฮีชอร์ลขยับปากพูด

 

 

อย่าทำให้ไอผิดหวัง

 

 

ลูกบอลตกกระทบผิวน้ำ เช่นเดียวกันกับหลังบยอนเนสที่รับรู้ได้ถึงความชื้นพร้อมแรงกระแทก เขากลั้นหายใจและหลับตาแน่น เนื้อตัวเปียกชุ่ม ตะเกียกตะกายเอาตัวรอดอย่างน่าสมเพส

 

ไม่ได้.. ฝืนว่ายขึ้นไปไม่ได้!

 

เข้าตาจนที่สุดในชีวิต ยิ่งพยายามว่ายขึ้นไปเท่าไหร่ยิ่งดำดิ่งลงลึกเท่านั้น ทัศนียภาพเป็นศูนย์ เห็นแต่เพียงลูกบอลสีแดงเพลิงสว่างวาบอยู่ระดับเดียวกัน  ใกล้เพียงเอื้อมมือ

 

บยอนเนสผู้แสนดื้อรั้นกำลังจับคอตนไว้อย่างทุรนทุราย พยายามเอามือปิดปากและจมูกไว้ เพราะน้ำพรากอากาศกลายเป็นละอองลอยขึ้นเหนือศีรษะทีละน้อย

 

 

เอามันมาให้ไอ

 

 

เสียงนั้นตามหลอกหลอน บยอนเนสยื่นมือไปหมายจะจับลูกบอลเอาไว้ ทันใดนั้นมันก็เร่งความเร็วจมดิ่งลงลึก โดยทิ้งบยอนเนสให้ลอยเคว้งในความมืดมิดและหนาวเหน็บ

 

พันธนาการยึดติดได้คลายออก บยอนเนสเป็นอิสระแล้ว เขาต้องเลือกระหว่างพยายามว่ายขึ้นไปหรือตามหามัน

 

เอาตัวรอด ..หรือเสี่ยงตาย

 

ซึ่งบยอนเนสเลือกอย่างหลัง! แขนเล็กแหวกว่ายดันตัวลงดิ่ง แต่ละอองน้ำที่ตีกระจายรอบตัวดึงความสนใจเขาเอาไว้ ตาเรียวเบิกขึ้น เขาเห็นฟิชเตอร์ตัวใหญ่กำลังพุ่งตรงเข้าหา มันอ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม และเรืองแสง

 

ทว่าลูกบอลสีแดงเพลิงอยู่ในนั้น!

 

แต่บยอนเนสกลับทำอะไรไม่ได้ เขาต้องตั้งการ์ดกันเอาไว้ยามเมื่อมันแหวกตัวเข้าใกล้ .. ใจเต้นรุนแรงเมื่อจู่ๆ เจ้าฟิชเตอร์ก็แตกกระจายเป็นละอองน้ำ และแทนที่ด้วยใบหน้าเลือนลางของสปอนเซอร์ผู้ช่างกลั่นแกล้ง!

 

บยอนเนสปล่อยตัวให้จมลงเรื่อยๆ มือเขาสั่น ร่างกายหดเกร็ง ด้วยความหวาดกลัว

 

 

เอามันมาให้ไอ

 

 

“ฮีชอร์ล!!”

 

แต่ห้องพักสีเลือดหมูประดับด้วยข้าวของเรียบหรูดูดี กับเพื่อนร่วมห้องที่นั่งชันเข่าขมวดคิ้วมองบยอนเนส .. คือสิ่งแรกที่เห็นหลังจากลืมตาตื่น

 

แล้วท่าน้ำ สปอนเซอร์ ลูกบอล อะไรนั่น?

 

ห้าเจย์เอ่ย เขาช่วยพยุงบยอนเนสที่เหงื่อท่วมตัวขึ้นนั่ง

 

ไงนะ?”

 

ห้าครั้งแล้วที่ยูตะโกนเรียกชื่อสปอนเซอร์ของยูเจย์ยื่นแก้วน้ำให้บยอนเนสดื่ม ห้าครั้ง ห้าวัน แถมยังทำท่าทางเหมือนหายใจไม่ออก พระเจ้า เหมือนยูกำลังจะตาย!” เจย์ทำท่าจะเป็นลมเสียให้ได้ เขาตื่นตรงเวลาทุกวันโดยไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุกได้เลยหากเสียงบยอนเนสดังลั่นได้ขนาดนี้

 

คนรอดตายลดระดับแก้วน้ำลง เหมือนกำลังจะตาย ใช่ ความรู้สึกแบบนั้น น่าแปลกที่ไม่นึกคุ้นว่าเคยฝันแบบนี้มาหลายครั้ง แม้จะจำได้ภายหลังทุกครั้งก็ตาม

 

ยูรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง .. เรื่องฮีชอร์ลบยอนเนสเหม่อลอยถาม

 

เจย์ยกไหล่ เขาไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้ที่เป็นถึงสปอนเซอร์ของ บยอนเนสเลยแม้แต่น้อย

 

แล้วฟิชเตอร์พวกนั้นบยอนเนสชี้ไปยังเจ้าฟิชเตอร์ในตู้ที่เจย์เลี้ยงไว้สองตัว พวกมันมีขนาดเล็กเท่าฝ่ามือ ไม่ได้ดูน่ากลัว ออกจะน่ารักเสียด้วยซ้ำ เจย์มักบ่นเสมอว่าพวกมันกินจุ แถมยังเอาใจยาก ยูรักตัวไหนน้อยที่สุด?”

 

เจย์หันไปมองพวกมัน ตัวที่ดูใหญ่กว่ามั้งเขาก็แค่ตอบออกมาตามที่ใจคิด มันชอบแย่งเจ้าตัวเล็กกิน ทำตัวน่าเกลียดไม่น่ารักเลย ว่าแต่ถามทำไมน่ะ?

 

บยอนเนสพยักหน้ารับรู้และเลือกจะไม่ตอบคำถาม เขากำลังยิ้มก่อนแปรเปลี่ยนเป็นหัวเราะเสียงดังลั่น .. ภาพเจ้าฟิชเตอร์สีแดงตัวใหญ่ในความฝันผุดขึ้นมาเรื่อยๆ

 

 

น่าสนุกจริงๆ ..สปอนเซอร์

 

หัวเราะแบบนี้คิดจะทำอะไร?” เจย์หรี่ตาถาม บางครั้งเขาก็ไม่เข้าใจความบ้าบิ่นของบยอนเนสสักเท่าไหร่ ส่วนคนถูกระแวงแค่ส่ายหน้า เจย์มองการกระทำเหล่านั้นว่าเป็นลางร้าย

 

แต่ไอรักมันนะ เพราะงั้นขอให้ไอเถอะเจย์

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

(“ยูนี่มันโรคจิตจริงๆ บยอนเนส บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเอาฟิชเตอร์ตัวใหญ่ของไอไปซ่อน ไว้-ที่-ไหน?)

 

เสียงปลายสายเอ่ยถามไม่ลดละ เจย์กำลังง่วนอยู่กับการตามหาสัตว์เลี้ยงของเขา ที่มั่นใจแน่ๆ ว่าอีกคนกำลังเล่นพิเรนท์เอาไปซ่อน ส่วนบยอนเนสทำเพียงแค่ส่งเสียงหัวเราะกลับ เขานั่งเรียนอานาโตมี่รู้เรื่องเสมอถึงแม้ว่าเสียงของเจย์จะร้อนเป็นไฟเพียงใดก็ตาม

 

(“หัวเราะอีกครั้งไอจะไม่ให้ยูเข้าห้องเลย!”) เจย์ยังคงตะโกนขู่ ในขณะที่ควานหาพวกมันทุกซอกทุกมุมในห้อง คราวที่แล้วบยอนเนสจับด็อกเกิ้ลของเขาไปผ่าท้องเอาตับออก เพราะดูคลิปวิธีการชำแหละแล้วร้อนวิชา

 

เดลี่ควอเตอร์หวังว่าคราวนี้บยอนเนสจะไม่ชำแหละฟิชเตอร์ของเจย์หรอกนะ

 

เบาเสียงหน่อยเจย์ คลาสเงียบแบบนี้ไอโดนดุกันพอดีบยอนเนสแค่อยากให้เจย์ใจเย็นเสียก่อน เพราะถึงอย่างไรเขาก็มีห้องแลปส่วนตัวในตึก เอช.คิวไซน์ (H.Q Science) ที่สปอนเซอร์ยกให้ เพราะฉะนั้นขอให้เจย์มั่นใจว่าตนนั้นมีที่ซุกหัวนอนแน่

 

(“ไอจะเสียงดังกว่านี้ถ้า-- โอ้พระเจ้า! กลับมายูโดนดีแน่!”) เจย์วางสายไป บยอนเนสเดาว่าเจย์คงหาเจ้าฟิชเตอร์ตัวโตพบแล้ว เลยยอมปล่อยให้เขานั่งทำหน้าเสียดายอยู่ท่ามกลางความมืดในห้องฉายภาพร่างกายมนุษย์ในแบบต่างๆ พร้อมกับเหล่านักเรียนหลายร้อยคน กับที่นั่งลาดต่ำเป็นลำดับขั้นลงไป

 

มือบางเก็บเคทเอนจิ้นลงกระเป๋า และตั้งใจเรียนถึงแม้ว่ารอบตัวจะมีเสียงกระแซะกระเซ้าดังเบาอยู่ไม่ขาดหู

 

 

นี่น่ะเหรอบยอนเนส?’

ดูดีไม่เบา

เขาลงโพลคิง-- ไม่สิ โพลควีนหรือเปล่า?’

ฮอตชะมัด

 

 

บยอนเนสทำเพียงแค่เท้าคางยิ้มให้กับคำพูดเหล่านั้น เขาเหลือบไปเห็นคนๆหนึ่งซึ่งมองมาอยู่ก่อนแล้ว ถึงแม้แสงจะน้อยนิดแต่กลับรู้สึกคุ้นหน้ากว่าหลายคนในที่นี้

 

เป็นครีสฟานอีกตามเคย แต่อย่างไรเสียบยอนเนสคงลืมชื่อไปแล้ว ชายหนุ่มส่งยิ้มทักทายเช่นเดิม น่าขำอีกฝ่ายถึงกับส่งจูบกลับอย่างไม่ขลาดเขิน

 

คนรับอาจใจเต้นแรง และหมดหวังที่จะปีนขึ้นจากหลุมลึก แต่คนส่งอย่าง บยอนเนสนั้นกลับรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งกระทำพื้นฐานในการทักทาย

 

คนโรคจิตของเจย์หวนกลับไปคิดเรื่องเจ้าฟิชเตอร์ตัวโตอีกครั้ง และยกยิ้ม บยอนเนสยอมรับกับเดลี่ควอเตอร์ ว่าก็แค่จับมันใส่ถุง เจาะรู แล้วทิ้งเอาไว้รอเวลาให้น้ำไหลออกทีละนิดกระทั่งหมด เจ้าปลานั่นควรจะทรมานเหมือนเขา ที่ยามหลับตาฝัน ก็เจอแต่สภาวะที่ไม่ต่างกัน

 

บยอนเนสก็แค่ .. เริ่มเกลียดเจ้าฟิชเตอร์ขึ้นมาตะหงิดๆ เท่านั้นเอง

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

แบคฮยอนเนส ตินเอฟเวอร์ เสียงของศาสตราจารย์ประจำคลาสเอ่ยทัก เพราะเวลาล่วงเลยมาจนหมดคลาส เหลือแค่คนตัวเล็กที่นั่งใจลอยหมุนปากกาอยู่แถวเกือบบนสุดของที่นั่ง

 

ว่าไงศาสตราจารย์บยอนเนสบิดเนื้อบิดตัวมอง ยูคงไม่ถามไอเกี่ยวกับเนื้อหานั่นหรอกใช่ไหม?”

 

“ไม่ซะทีเดียว” ศาสตราจารย์ส่ายหน้าหัวเราะในลำคอ “มันน่าสนใจกว่านั้น”

 

บยอนเนสเท้าคางรอคอย

 

ระหว่างการเอาตัวรอดกับเสี่ยงตาย ยูจะเลือกอะไร?” สิ่งที่ศาสตราจารย์เอ่ย เล่นเอาบยอนเนสหุบยิ้มฉับ เขาจำความคิดตนในฝันได้เป็นอย่างดี และมันไม่ตลกที่อีกคนเอาแต่มองโดยไม่คิดจะต่อประโยคให้รู้สึกดีขึ้น

 

ไม่เลือกคนตัวเล็กตอบเสียงแข็ง เขาเก็บข้าวของลงกระเป๋าด้วยอารมณ์ไม่คงที่ บยอนเนสไม่ชอบความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่คนนอกมาล่วงรู้การกระทำและความคิดอันผิดแปลกของตน

 

แล้วถ้ายูตาย?”

 

ต้องการอะไร?” คนหงุดหงิดสวนทันควัน เขาอึดอัดทุกครั้งเมื่อย้อนกลับไปคิดถึงความฝันของตน แล้วทำไมศาสตราจารย์ผู้นี้ถึงทำเหมือนรู้ได้?

 

ไม่ ไอไม่ได้ต้องการอะไร ก็แค่ ..อ่านตามที่สปอนเซอร์ยูส่งมาเท่านั้นศาสตราจารย์ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ เขาโชว์เคทเอนจิ้นให้บยอนเนสดู

 

 

 From : Heechurl

สวัสดีศาสตราจารย์

เห็นเฟิร์สท์ไอไหม? ถ้าให้เดาเขานั่งอยู่แถวบนแน่ๆ

ตัวเล็กๆ ขาวๆ อ่านั่น .. ยูต้องเห็นเขาแน่ เพราะสีผมเขาน่าสนใจทีเดียว

ส่วนชื่อให้ดูเฟิร์สท์ลำดับที่ 4 Identifix H.Q

ช่วยถามเขาทีว่า ระหว่างการเอาตัวรอดกับเสี่ยงตาย เขาจะเลือกอะไร?

แน่นอนว่าเขาจะไม่เลือก งั้นถามดักหน่อย แล้วถ้าเขาตาย?

แนะว่าถ้าลูกแมวน้อยยั้วะก็เอาให้เขาอ่านแล้วกัน ..’

 

 

บยอนเนสยกยิ้ม สปอนเซอร์ของเขาร้ายขนาดนี้เลยหรือไง? มันทำให้เขามั่นใจว่าฝันแปลกประหลาดหลายคืนที่ผ่านมา ต้องเกี่ยวกับฮีชอร์ลไม่ผิดแน่

 

ข้อความกระพริบอีกครั้ง สปอนเซอร์ของเขายังไม่ลดละความพยายาม ..

 

 

From : Heechurl

ว่าไงมายเฟิร์สท์อ่านอยู่ล่ะซี งั้นมาหาไอที่ห้องนะที่รัก

ลงชื่อ ฮีชอร์ลที่สีผมเด่นกว่ายูนิดหน่อย

 

 

บยอนเนสโยนเคทเอนจิ้นคืนศาสตราจารย์ เขาขยิบตาส่งวิ้งค์ให้เล็กน้อย ก่อนมือเรียวจะล้วงกระเป๋าแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังจุดหมายในทันที

 

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

ขึ้นไม่ได้!

 

ยอรอลยืนเซ็ง เขาติดอยู่ห้องโถงใต้วีไอพีดอร์มควอเตอร์มาสักพักเนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่อนุญาตให้ขึ้นไปชั้นบน ก็จะให้อนุญาตได้อย่างไร ในเมื่อยอรอลเป็นเพียงแค่นักเรียนไฮสคูลควอเตอร์ แล้วอีกอย่างการอ้างสิทธิ์ทอลเวอเรสที่นี่ก็ไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง

 

ความดื้อรั้นของเขาไม่ได้มีแค่นั้น ยอรอลก้าวเข้าไปในลิฟต์ใส เจ้าหน้าที่ก็ก้าวตามเข้ามาจับต้นแขนเอาไว้ ยอรอลเกลียดการสัมผัสร่างกาย เขาสะบัดแขนออกแล้วใช้มืออีกข้างปัดฝุ่นออกคล้ายรังเกียจ ยิ่งเป็นคนแปลกหน้าด้วยแล้ว เขาไม่ยอมเปิดปากบอกเหตุผลอะไรด้วยซ้ำ

 

ยูไม่มีสิทธิ์ที่วีไอพีดอร์มควอเตอร์เจ้าหน้าที่ย้ำ

 

ยอรอลนิ่ง

 

งั้นยูแค่กดรหัสขึ้นลิฟต์ให้ไอมั่นใจเจ้าหน้าที่บอก เขาผายมือที่แท่นรหัส หากมันถูกต้องไอจะปล่อยยูไป

 

ยอรอลกอดอกเชิดหน้าขึ้น เขาจะจำมันได้อย่างไร เพราะมาทีไรพี่ชายก็ไม่ยอมบอกทุกที เขาแค่จะมาหาทอลเวอเรสคนพี่เท่านั้น!

 

หลีกสิไอจะกดให้เสียงหวานเอ่ย คิม ฮีโร่ เมเนเจอร์หน้าสวยโผล่มาทันเวลาพอดิบพอดี เขาหอบเอกสารมามากมาย สมกับเป็นเลขาธิการฝ่ายสนับสนุนเสียจริง

 

ยอรอลสะบัดหางตาให้เจ้าหน้าที่ซึ่งก้มหัวแล้วหลีกทางให้คิม เฮอะ! รู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร

 

ยอรอลคิมเอ่ยทัก เมื่อเห็นยอรอลเอาแต่มองเจ้าหน้าที่ด้วยความแค้นเคือง

 

ยอรอลตวัดหางตามามอง อะไร?”

 

ช่วยพูดดีๆ กับเมเนเจอร์ทีที่รักคิมยัดเยียดเอกสารให้คนตัวสูงถือทั้งหมด   ชายหนุ่มรับมา แล้วทำเพียงเบ้ปากเล็กน้อย เป็นมุมเด็กๆ ที่คิมเห็นควรด้วยว่าน่าจับไปลงโทษมากกว่าสนับสนุน

 

กดหมายเลขชั้นซะ ..เบบี้ยอรอล

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

 “ฮีชอร์ล!!

 

เป็นอีกครั้งที่บยอนเนสตื่นตาตั้ง

 

กี่ครั้งแล้ว?”

 

สิบสี่บยอนเนสหอบหายใจ สิบสี่ครั้ง

 

ดี! แล้วเป็นไงบ้าง?” สปอนเซอร์จอมจุ้นถามอย่างตื่นเต้น เขาแค่เรียกให้ บยอนเนสมาเพื่อฝันอีกครั้ง โดยที่นั่งเฝ้าเฟิร์สท์ของตนอยู่ตลอดเวลา ท่าจะบ้า แถมยังไม่บอกเหตุผลอะไรสักนิด

 

ไม่

 

ตอบมาเถอะน่า

 

ไม่ บยอนเนสล้มตัวลงนอน เอาผ้าห่มปิดหน้าให้เหลือไว้เพียงดวงตาคู่เรียว เขารู้สึกน้อยใจสปอนเซอร์คนนี้ขึ้นมาตะหงิดๆ

 

ถ้าอย่างนั้นก็รออยู่ในห้องนี้สักพัก ไอจะกลับถามใหม่

 

ยูไม่มีทางได้คำตอบแน่บยอนเนสยิ้มเยาะภายใต้ผ้านวมผืนหนา เขาจะไม่บอกอะไรทั้งนั้นในเมื่อยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน

 

สปอนเซอร์ยิ้มกว้างและหุบยิ้มฉับตามฉบับ ไม่ได้แยแสกับความรั้นเหล่านั้นนัก เขาเดินออกจากห้องรับรองแขกไป น้ำหน่อยไหมมายเฟิร์สท์?” และตะโกนถาม

 

บยอนเนสเข้าใจว่าฮีชอร์ลคงอยู่ในห้องครัว เขาไม่ได้ตอบ จมูกรั้นพ่นลมหายใจออก และข่มตาลงเบาๆ แต่ต้องคอยเตือนตัวเองว่าห้ามหลับเด็ดขาด เพราะอย่างไรเสียเขาคงต้องฝันอีก

 

ในห้วงความคิด บยอนเนสอยากชำแหละสมองฮีชอร์ลออกศึกษา แต่ถ้าทำแบบนั้น แน่นอนว่าเขาก็จะเรียนไม่จบ อนาคตการมีใบอนุญาตสำรวจกู๊ดเพอเซิลติดตัวจะเป็นศูนย์ในทันที แถมยังต้องโทษคดีคดีอุกฉกรรจ์ บยอนเนสนึกทบทวนไปต่างๆนานาอย่างตั้งสติ และอีกประการที่รู้ชัดวันนี้

 

สปอนเซอร์มีอะไรให้กลัวกัน?’

 

ใช่ ..เขาเคยคิด และสิ่งที่ตนเผชิญอยู่ก็คงเป็นวิธีรับมือกับเฟิร์สท์แสนรั้นอย่างตน เพราะหากหลับตาฝันในแต่ละครั้ง ทุกอย่างจะเชื่องช้าลง รอยยิ้ม จังหวะ ลูกบอล การดิ่ง การแตกกระเซ็น คล้ายติดอยู่ในห้วงความฝัน สมจริงขึ้นทุกครั้ง ทรมานขึ้นทุกขณะ และยากที่จะตื่น

 

ยังหรอกฮีชอร์ล ไอแสบกว่ายูเยอะ

 

และทันใดนั้น ..เสียงปิดประตูห้องก็ดังขึ้น โดยผู้มาเยือนคนใหม่

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

ยูคิดว่าควอเตอร์แลนด์กับทรอมโฟบี้ วุฒิสภาระดับชาติจะลงนามเลือกฝ่ายไหนรับผิดชอบเรื่องการเจรจาแบ่งแยกน่านน้ำระหว่างสองประเทศกัน?”

 

ฮีชอร์ลเพียงแค่ออกมากดเรียกรูมเซอร์วิสข้างลิฟต์ เพียงเพราะปุ่มในห้องชำรุดเท่านั้น ไม่ได้เตรียมใจว่าจะได้เจอกับบุคคลกวนประสาทแบบนี้ เขาเหลือกตามองคิม และกองเอกสารบนพื้นหน้าห้อง ท่าทางอีกคนคงดักรอเพื่อนเก่าเพื่อนแก่อย่างเขาอยู่ก่อนแล้ว คิดว่าฝ่ายสนับสนุนรู้คำตอบดีอยู่แล้วฮีชอร์ลตอบสีหน้าระรื่น

 

ฝ่ายค้านคงไม่มีน้ำยากำหราบทรอมโฟบี้ไม่ให้เจียดเงินลอดหว่างขาวุฒิสภาได้แบบฝ่ายสนันสนุนหรอกจริงไหม?” คิมคุยโว แต่มีหรือที่ฮีชอร์ลจะยอมแพ้

 

ผิดแล้วท่านเลขาธิการ ที่ฝ่ายเราไม่ยื่นคำค้านเพียงเพราะรอเวลาเท่านั้น

 

รอเวลา?”

 

ฮีชอร์ลเดินเข้ามาใกล้ ใช่ รอเวลาให้ฝ่ายสนันสนุนโผล่หางที่ร่ำร้องหาเศษเงินจากทรอมโฟบี้ไงล่ะ

 

คิมพยักหน้ารับรู้ราวกับเป็นเรื่องปกติที่ได้ยินมาจนชิน และผละตัวออกห่าง วุฒิสภาแห่งชาติไม่สนคำลมของยูหรอกท่านผู้สนับสนุนฝ่ายค้าน

 

ก็บอกแล้ว ว่าแค่รอเวลาเท่านั้นฮีชอร์ลฉวยเอาคีย์การ์ดในมือคิมมารูด เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลามีปากเสียงกัน ฝ่ายที่ทนไม่ไหวจะหาวิธีเลี่ยงการเสวนาด้วยความซอฟต์มากที่สุด เชิญ! คราวนี้ฮีชอร์ลลงทุนเปิดประตูห้องให้คิมด้วยตัวเอง ห้องที่เขาเคยให้สัมภาษณ์กับเดลี่ควอเตอร์ในคอลัมน์หนึ่งว่า ในนั้นมีแต่คิดตี้กับหลุยส์วิตตองเต็มไปหมด

 

แต่พอคอลัมน์ดังกล่าวถูกตีพิมพ์ได้ไม่ถึงสิบนาที ก็มีสายตรงจากเลขาธิการคิมเรื่องขอเช่าพื้นที่ลงร่วม โดยมีเนื้อความบลัฟอีกฝ่ายอย่าง ห้องนอนผู้สนับสนุนฝ่ายค้านเต็มไปด้วยรูปการ์ตูนหนูน้อยอันนา โดยอาซึกะเจ้าเดิม ถูกถีบลงถังขยะทิ้งไปแล้วเรียบร้อย เป็นการแก้เผ็ดซึ่งกันและกันที่น่ารักน่าชังมาโดยตลอด

 

คิมหยิบคีย์การ์ดคืน เขาใช้เท้าเขี่ยกองเอกสารเข้ามาในห้อง โดยที่ฮีชอร์ลนั้นลากช่วยส่งๆ ก่อนจะหยุดมองหน้ากัน

 

เบื่อจริงๆ ที่ต้องทนอยู่ชั้นเดียวกันกับพวกพูดไม่รู้เรื่อง!ฮีชอร์ลกัดฟันพูด

 

ทำไมปุ่มกดห้องยูมันโกโรโกโสจังนะ มาป้วนเปี้ยนแถวนี้มันน่ารำคาญชะมัดรู้บ้างไหม?” คิมสวนคนละเรื่อง

 

ไอบอกคนจัดห้องไปไม่รู้กี่ร้อยพันครั้งว่าให้ถีบยูลงชั้นล่างไปซะ รกหูรกตาเป็นบ้า!” ฮีชอร์ลมองคิมหัวจรดเท้า

 

เสียงกดมันดังเดือดร้อนแถวนี้ไม่รู้หรือไง!คิมจิ้มหน้าผากขาวของฮีชอร์ล

 

ก็ย้ายห้องไปซะสิ!” อีกฝ่ายจิ้มคืนอย่างถือดี

 

หรือไอจะทำเรื่องขอย้ายไอ้ปุ่มบ้านี่ไปไว้หน้าห้องยูดีล่ะ?”

 

เอาไว้ยูย้ายลงไปก่อนก็แล้วกัน!

 

เส้นเลือดปุดขึ้นที่ขมับทั้งคู่ และจากนั้นก็ เหอะ! สะบัดหน้าแยกย้ายกันไปเป็นเรื่องปกติ

 

ไม่ได้ล็อกห้องเหมือนเคยสินะ ท่านผู้สนับสนุน!คิมตะโกนไล่หลัง ส่วนฮีชอร์ลทำหน้าสงสัย ..ใช่ เขาไม่ได้ล็อคห้องก่อนออกมาอย่างที่อีกคนบอก

 

น้องชายทอลเวอเรสเข้าห้องยูไปแล้วไม่รู้หรือไง โง่จัง

 

ว่าไงนะ!

โอ้ว .. ซวยแล้วบยอนเนส!

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

บยอนเนสคิดว่าเสียงปิดประตูที่ได้ยินคือการมาของสปอนเซอร์จอมบงการ แต่น่าแปลกที่เขาไม่รู้สึกถึงฝีเท้านั้น เปลือกตาสีอ่อนจึงลืมขึ้นมองอย่างนึกสงสัย

 

ไม่ใช่ฮีชอร์ลอย่างที่คิด คนในกรอบสายตาคือชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับตน

 

หุ่นสูงสมส่วน ใบหน้าเรียบนิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย ชายหนุ่มกำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูมองเขา ..และที่สำคัญ

 

หล่อชะมัดยาด

 

ความพึงพอใจนี้บยอนเนสไม่ได้แสดงออกมาทางสีหน้า หากแต่ฉายชัดทาง แววตา มันหยาดเยิ้มและเปล่งประกายแกมใคร่รู้

 

ชายหนุ่มผู้นี้ ..คุ้นเคยเหลือเกิน

 

บยอนเนสลืมตัว หัวใจเต้นผิดจังหวะ มือไม้ที่เริ่มสั่นกำลังร่นผ้าที่คลุมใบหน้าเรียวออกแล้วลุกขึ้นนั่งสบตาตอบโต้

 

และชั่วขณะหนึ่งที่ใบหน้าผู้บุกรุกเตียงถูกเผย ชายหนุ่มตัวสูงถึงกับขมวดคิ้วแน่น ไม่ใช่เพราะคุ้นเคย หรือไม่ชอบใจคนแปลกหน้า

 

 

แต่เขา ..กำลังพึงพอใจอย่างยิ่ง

 

คอนโทรลเฟิร์สท์ทอกซิน (Control first toxin)ชายหนุ่มเปิดปากบอกคนบนเตียงทั้งที่นิสัยเดิมไม่ได้เปิดรับนัก .. โดยไม่รู้ตัวสักนิดว่าการเปล่งเสียงของตนดันไปกระตุกใจบยอนเนสให้นิ่งค้าง

 

 

‘Second งั้นหรอ?’

ไร้สาระ

ยูกลับไปก่อนมัม ที่นี่ไอต้องดูแลตัวเอง

 

 

บยอนเนสจำได้ทุกคำพูด จังหวะการวรรคคำ การผ่อนหนักเบาของเส้นเสียง ..ไม่ผิดแน่ เขาคือคนที่ทำให้เขาแทบคลั่งคนนั้น

 

ไอไม่ได้ตามหาเขาเลยเจย์ แต่เขาอยู่ตรงนี้แล้ว

 

เขาอยู่ตรงนี้ ชายหนุ่ม เจมส์ ฟรอบปริ้นส์

คนตัวสูงเดินไปยังเครื่องเล่นแผ่นเสียงยุคเก่า สมบัติล้ำค่าที่เจ้าของห้องหวงแหน เขาเปิดมัน บรรเลงเบาเอื่อยเข้ากับบรรยากาศแสนสงบ ทั้งที่สภาพความเป็นจริงห่างไกลจากคำนั้นมากโข

 

 

Fly me to the moon. Let me play among the stars.

พาฉันบินไปดวงจันทร์ พาฉันไปเล่นกับเหล่าดวงดารา

 

 

แม้บยอนเนสจะคิดว่าช่างเป็นเพลงที่ไม่เข้ากับท่าทางเฉยชาของคนตรงหน้า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันนัก เพราะชายหนุ่มกำลังเดินเข้ามาใกล้มากขึ้น

 

 

Let me see what life is like. On Jupiter and mars.

พาฉันไปดูฤดูใบไม้ผลิที่สดใส จากดาวจูปิเตอร์และดาวอังคาร

 

 

น่าแปลกที่สายตาทั้งคู่หยุดจ้องซึ่งกันและกัน บยอนเนสได้ยินหัวใจตนเต้นกระหน่ำราวกับเสียงเชียร์เบสบอลข้างสนาม แต่กลับแสดงท่าทีนิ่งเฉยเพื่อมองชายหนุ่มซึ่งค่อยๆ ปีนขึ้นมาบนเตียงและนั่งลงเชื่องช้าต่อหน้า โดยที่ตนก็ให้ความร่วมมือโดยการหดขาเรียวเพื่อเปิดทาง

 

บยอนเนสสิ้นสติ เพียงแค่ถูกคลานเข่าขึ้นคร่อมก่อนผลักให้ทั้งร่างของตนเอนตัวสู่จุดเริ่มต้น โดยสายตาที่ยังคงสอดประสานกันไม่ห่าง

 

ตัวยามีฤทธิ์เฉพาะยามหลับเสียงทุ้มเอ่ยข้างหูคนตัวเล็ก มันจะควบคุมความฝันของเฟิร์สท์ตามที่สปอนเซอร์ต้องการ

 

 

In other words, hold my hand

ด้วยการ จับมือฉันไว้

 

 

คนที่เกลียดการสัมผัสร่างกายกับคนอื่น กำลังสอดประสานมือเรียวเอาไว้ สัมผัสนุ่มนิ่ม ชายหนุ่มกำลังหลงใหลสัมผัสนั่น

 

บยอนเนสหลับตาเลียริมฝีปาก เขาคิดเสมอว่าอยากฟังเสียงทุ้มนี้ที่ข้างหู

และเขา .. ก็ได้ฟังแล้ว แต่ทำไมยังรู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ

 

ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ทำให้บยอนเนสเหงื่อชิ้น อาการเสียดายจนใจแทบขาดเมื่อชายหนุ่มผละออกมาเพื่อจ้องใบหน้าของตน บยอนเนสตระหนักรู้ได้ในทันที เขายอมตาย แต่ขอให้ได้จดจ้องกันและกันเช่นตอนนี้ตลอดไป

 

ชายหนุ่มโน้มลงไปใกล้ริมฝีปากบางอย่างอุกอาจ เพราะเขา ก็เป็นประเภทเดียวกันกับอีกคน คือกล้าได้กล้าเสีย

 

 

In other words, darling, kiss me

ด้วยการจุมพิตฉัน ที่รัก

- Fly me to the moon -

 

 

หวาน ..

เพียงแค่แตะ ก็หวานจนแทบคลั่ง ริมฝีปากทั้งคู่จรดกันโดยไม่ลังเล

ทั้งสองไม่ได้สนเลยด้วยซ้ำว่านี่คือการพบกันครั้งแรก

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

เจอกันครั้งแรกที่ไหน?

B : ที่ ..ไหนนะ?

C : เตียง

 

เดลี่ควอเตอร์ไม่อยากเชื่อ ว่าคำพูดทีเล่นทีจริงในวันนั้น จะโคตรจริงจังในวันนี้

 

 

 

 

ขอบคุณ และขอให้โชคดี

ฮาร์ดีโอ โวคอลลี่ - รองบรรณาธิการเดลี่ควอเตอร์ผู้ขาดสารอาหาร

 

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,960 ความคิดเห็น

  1. #2960 tadah (@itsonlybang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 16:35
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากค่ะ ทำไมเพิ่งเจอเรื่องนี้
    #2,960
    0
  2. #2958 PRAE.VV (@praewpravv) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 12:17
    คุณรองบรรณาธิการ ไม่น้าาาาาาาา!
    #2,958
    0
  3. #2922 Blu_parkchan1 (@Blu_parkchan1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 00:03
    เจอกันบนเตียงจริงๆ55
    #2,922
    0
  4. #2918 ycpl (@ycpl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 23:05
    ดีมากๆๆๆ อ่านแลเวตื่นเต้นมากๆ แงงง
    #2,918
    0
  5. #2909 pbcy (@zensles) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 22:49
    กรี้ดดดดด ยอรอลรู้ได้ไงว่าน้องแบคมีอาการนั้นนนน แต่แซ่บสุดคือสปาร์คตั้งแต่แรกเจอพร้อมคิสกันบนเตียง
    #2,909
    0
  6. #2905 Zinzuko Nanthi (@kooriko9493) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 18:17
    แซ่บบบบบบ
    #2,905
    0
  7. #2885 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:34
    ทำไมรองบก ถึงอาการย่ำแย่ลงทุกวันๆ555
    #2,885
    0
  8. #2869 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 16:22
    เผ็ขชชชช
    #2,869
    0
  9. #2861 Littie Bird (@kansupat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 10:56
    เตียงจริงๆด้วยอ่า
    #2,861
    0
  10. #2860 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:43
    เตียงจริงๆด้วย
    #2,860
    0
  11. #2828 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 08:00

    เออ เจอกันครั้งแรกที่เตียงจริงๆด้วยแล้วก็รุกแรงตั้งแต่เจอกันครั้งแรกอีกตั้งหาก โอ้แม่เจ้า อะไรจะขนาดนี้อ่ะ 555555555 มันเหมือนมีอะไรดึงดูดให้เข้าหากันแล้วจบลงด้วยที่จูบแบบนี้ใช่ป่ะ? โอ๊ยยยยยย ใจเย็นๆกันเด้ออออ แต่สิ่งที่บยอนเนสฝันมันหมายความว่ายังไงกันแน่อ่ะ? ตกลงฮีชอร์ลนี่ดีกับบยอนเนสหรือป่าว?

    #2,828
    0
  12. #2819 ~Seek_O.G.~ (@orn1995) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 08:32
    มีความเซ็กซี่
    #2,819
    0
  13. #2816 Vlaiznoirzz (@otakuripierrot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 05:24
    เผ็ดมากกกกกกก เผ่ชชชช เผ่ชมั่ยหวั้ยแล้ว
    #2,816
    0
  14. #2806 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 19:17
    โอ้มายกอชชชชช
    #2,806
    0
  15. #2788 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 13:42
    โอ๊ยยยชอบบบบบบบ โว๊ยย5555555555
    #2,788
    0
  16. #2760 riddle_girl (@riddle_girl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 15:19
    แม่เจ้าาอีพวกนี้โอ้โหถ้าฮีชอลกลับมาทำไงเนี่ย
    #2,760
    0
  17. #2742 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 08:20
    เตียงจิงๆสินะ5555
    #2,742
    0
  18. #2722 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:23
    ความจริงที่แท้ทรู555
    #2,722
    0
  19. #2662 AnymousEiei (@AnymousEiei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 10:19
    555555 ที่เตียงจริงๆ
    #2,662
    0
  20. #2655 parkxbyun (@oohsenoey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:40
    เตียงจริงๆ
    #2,655
    0
  21. #2637 คุมะเบเบ๊ ๏ㅅ๏ (@0619062219) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 07:34
    อื้อฮือออออ เตียงก็เตียงจริงๆเลย
    #2,637
    0
  22. #2625 Tongdchr (@Tongdchr) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 02:14
    อหหหหหหห เจอกันแล้วก็ได้เลนงี้หรอ เคมีเข้ากันเว่อ ดียยยยย ชีวิตดีไปอีก

    ชอบสถานะของดีโอตลอด 5555
    #2,625
    0
  23. #2621 see.b (@Hyejeong08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 19:57
    แซ่บเว่อรรรรรรรร์
    #2,621
    0
  24. #2619 KURAYAMI_NEKO (@otaku05thailand) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 14:38
    รอนะคะะะ
    #2,619
    0
  25. #2618 Eve Sunita (@evewepg1109) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 07:43
    รอค่ะไรท์
    #2,618
    0