(END) chanbaek - Quarter Land

ตอนที่ 3 : daily quarter : column two

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 229 ครั้ง
    21 ก.พ. 60

COLUMN TWO

 

 

 



แนะนำตัว

B : บี

C : ยอรอล เดม่อน

 

คิดว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน

B : รั้น แต่ก็เอาจริงนะ

C : เอาจริง?

 

แล้วแฟนยูล่ะ?

B : ไอซ์อเมริกาโน่ต่อคิวนานมาก ซุปก็ร้อน ตุ๊กตาแสนแพง นิสัยเสียสุดๆ

C : น่ากิน

 

เจอกันครั้งแรกที่ไหน?

B : ที่ ..ไหนนะ?

C : เตียง

 

ความรู้สึกแรกที่พบกัน

B : ร้อน

C : อยากกิน

 

คบกันนานหรือยัง?

B : ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน

C : ตั้งแต่วันแรกที่ได้กัน

 

ทำไมถึงปิดบังความสัมพันธ์?

B : ไอแค่พูดไม่หมดเท่านั้น อีกอย่างมันก็ ..

C : มันสนุก

 

คิดว่ากระแสตอบรับดีไหม?

B : แน่นอนว่าต้องคลั่งกันแน่ๆ แต่ไอก็ส่งจูบปลอบใจแล้วไม่ต้องเป็นห่วง

C : ไม่ดี .. ตรงส่งจูบ

 

มีอะไรอยากบอกไหม?

B : ไม่นะ ยอรอลล่ะ?

C : ไม่

 

สุดท้ายแล้ว บยอนเนสรักยอรอลไหม?

B : รักสิ ใครไม่รู้กัน

 

แล้วยอรอลล่ะ รักบยอนเนสไหม?

C : นั่นสิ ..

B : ยูนี่มัน ..

 

 

 

2 years ago -

สองปีก่อน

 

 

'บี'

'ไม่ใช่ชื่อจริงสินะ? '

'แฮ่ก .. ฉะ..ฉลาด'

'งั้นก็พูด ..ความจริง'

'แบค ..ฮยอนเนส เรียก บยอนเนส'

'นามสกุล?'

'รอ .. อ้ะ ใช้กับยู'

 

 

“พื้นที่ของควอเตอร์แลนด์เป็นแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส ไฮสคูลควอเตอร์ตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พูดให้เข้าใจง่ายขึ้นคืออยู่มุมบนขวา ประกอบไปด้วย ..”

 

ฟังมาตั้งแต่ตัวเท่าแคทท่ายันโตเท่าบัฟฟี่ก็ยังเปิดให้ฟังได้ทุกวัน

 

.. เบื่อ ..

 

บยอนเนสเบื่อสิ่งแวดล้อมรอบตัวที่กลายสภาพผิดแปลกไปทุกวัน เพราะหลายคนมักจะเดินเข้าออก ไอรอนควอเตอร์ (Iron Quarter) หรือเรียกให้ถูกก็คือ สถานวิจัยและบริการวิทยาการด้านเทคโนโลยีของควอเตอร์แลนด์

 

เขาหยุดเลียไอศกรีมเจลลี่รสโปรดที่หน้าไอรอนควอเตอร์สักครู่ เจ้าตัวเกลียดความร้อนจากแสงแดดถึงแม้จะไม่แรงก็ตาม บยอนเนสไม่ได้เกลียดที่มันทำให้ผิวสีซีดของเขาเสีย เพราะเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่ของดับเบิ้ลแฟลตที่เขาสวมอยู่นั้นอ้างว่าเนื้อผ้าป้องกันยูวีได้ 80% แต่เขาเกลียดที่มันร้อนแรงกว่าตน

 

บยอนเนสเป็นโรคขี้อิจฉา .. แม้กระทั่งแสงแดดและรังสียูวี

 

แต่บยอนเนสไม่ได้แสดงออกด้านลบให้ใครเห็นเท่าใดนัก สีหน้าเป็นมิตรและรอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นยังใบหน้าเสมอ มันมักเรียกให้ผู้คนรอบข้างสนใจในตัวเขาได้ดี คนพวกนั้นยิ้มทักทาย ส่งสายตาซ่อนความนัย แสดงพฤติกรรมเรียกร้องความสนใจ ..ให้บยอนเนสหันมอง และสนองกลับ

 

บยอนเนสทำเพียงแค่ยิ้มกราดๆ ไปเท่านั้น ไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าอุปกรณ์สื่อสารแสนบางในมือตอนนี้อีกแล้ว ซึ่งที่นี่เรียกกันว่า เคทเอนจิ้น (Cate engine) มันจะเปิดใช้งานเมื่อถูกเรียกใช้จากเสียงเจ้าของมันเท่านั้น

 

โอ” ‘Opening byunest’

 

โอ คือเสียงเริ่มต้นที่บยอนเนสบันทึกไว้เพื่อการเริ่มต้นใช้งาน

 

ซึ่งเขาให้ความหมายกับเดลี่ควอเตอร์ไว้เมื่อไม่นานมานี้ว่า มันเป็นคำที่จดจำได้ง่ายสุดๆ แล้ว เพราะขี้ลืม มีแค่สิ่งที่บยอนเนสสนใจเท่านั้นที่เขาจำแม่น

 

หน้าจอปรากฏรายละเอียดลำดับคะแนนการสอบเข้าไฮสคูลหลายหมื่นรายชื่อให้ตากลิ้งจนแทบไหลมารวมกัน ถึงแม้ว่าจะมีชายหนุ่มที่ซึ่งเดินออกจากไอรอน      ควอเตอร์มาหยุดทักทายเขาด้วยคำพูดเดิม เผื่อยูต้องการเพื่อนคุย พร้อมกับเขย่าเคทเอนจิ้นของตนให้ปรากฏรหัสสื่อสารบนจอ ซึ่งบยอนเนสก็ส่งยิ้มหวานหยดให้แล้วคว่ำมันลงเป็นการปฏิเสธที่นุ่มนวล และเลี่ยงหลบมายังเสาอีกต้นแทน ก่อนไอศกรีมเจลลี่จะร่วงหล่นลงพื้นให้เสียดายของ

 

ใช่แล้ว ..บยอนเนสกำลังดูดไอศกรีมเจลลี่พร้อมกับลุ้นระดับคะแนนการสอบเข้าไฮสคูลที่เข้าได้ยากเย็นแสนเข็ญที่สุดในควอเตอร์แลนด์ ไฮสคูลควอเตอร์ ที่เพิ่งมีการเปิดรับสมัครสอบวัดระดับเข้าไปเมื่อไม่นาน และมีเพียง 4 ระดับคะแนนเท่านั้นที่ ปกติ ในความคิดของชาวควอเนอร์

 

Fifth (ดี)

Fourth (ดีมาก)

Third (ดีที่สุด)

Second (ดีโค-ตร)

 

เพราะไฮสคูลควอเตอร์คือศูนย์รวมของผู้มีมันสมอง หากสอบได้ต่ำกว่าเกณฑ์ต้องโดนเฉดหัวออก บยอนเนสหวังลำดับคะแนนที่ค่อนข้างสูง เขาเป็นเด็กหัวดีและมีเพื่อนสนิทหลายชีวิต .. แต่ส่วนใหญ่ไม่มีวิญญาณติดตัว

 

เขาชื่นชอบเลือด เนื้อ หนัง ขน อวัยวะภายในทุกอย่างที่ กู๊ดเพอเซิล (Good person) หรือ อาจารย์ใหญ่ พึงมี เขาอยากอัจฉริยะด้านการใช้มีดสำรวจร่างกายของกู๊ดเพอเซิล และเก่งกาจด้านวิเคราะห์เกี่ยวกับมันเสียเหลือเกิน เพราะฉะนั้นบยอนเนสจึงหวังเป็นอย่างยิ่งกับ

 

นิติเวชศาสตร์

Identifix H.Q การชันสูตรศพ

 

และสิ่งที่เขาเลือกได้สัมฤทธิ์ผล ปากบางแย้มยิ้มเมื่อเจอรายชื่อตนเด่นหราอยู่เบื้องหน้า หัวใจสูบฉีดเลือดไปทั่วจนครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด ภาพเนื้อตัวของกู๊ดเพอเซิลผุดขึ้นในหัวเป็นฉากๆ

 

บยอนเนสชูมือที่ถือเคทเอนจิ้นขึ้นสุดแขน เขาร้อง “เยส!” จนคนที่เดินผ่านหันมอง ..แต่เขาไม่ได้สนนัก บยอนเนสไล่เข้าการจัดระดับคะแนนของตัวเอง

และ มันยิ่งกว่าช็อก!

 

“First !!!”

 

บยอนเนสร้องเสียงดังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ถึงแม้ว่าในไฮสคูลควอเตอร์จะมีแต่บุคคลระดับหัวกะทิเข้มข้น แต่การสอบได้คะแนนระดับนี้ถือว่าเป็นเรื่อง ผิดปกติ

 

.. First (ดีเกินไป) ..

 

คนที่ได้ระดับคะแนนเฟิร์สท์ จะได้เข้ารับอภิสิทธิ์พิเศษที่ค่อนข้างจะยัดเยียดให้ต่างกันในแต่ละบุคคล บ้างโชคดี บ้างโชคร้าย ขึ้นอยู่กับ สปอนเซอร์ (Sponsor) ของเฟิร์สท์ ..เฟิร์สท์จะมีชีวิตที่ยุ่งยาก ต้องทำตามใจสปอนเซอร์แบบไม่มีข้อแม้ นั่นเพราะเฟิร์สท์ถือเป็นกลุ่มคนที่ควบคุมลำบาก และเป็นต้นแบบของผู้นำควอเตอร์แลนด์ในอนาคต ฉะนั้นสปอนเซอร์คือผู้ที่ควรเข้ามามีบทบาทในการดัดพฤติกรรม และมันสมองของเฟิร์สท์ให้คงที่

 

เฟิร์สท์บางคนถึงกับต้องลาออกเพราะทนกับสปอนเซอร์ไม่ไหว สุดท้ายต้องกลายเป็นคนวิกลจริตควบคุมตัวเองไม่ได้เพราะความคิดผาดโผนของตน

 

และที่บยอนเนสส่งเสียงร้องไม่ใช่เพราะความกลัวถึงอภิสิทธิ์ของมัน แต่เขากำลังตื่น .. จนเนื้อเต้น! มันคือการกู่ร้องในชัยชนะ ..เขารักเรื่องท้าทาย และรักที่จะเห็นตนเองกลิ้งเกลือกไปกับมัน

 

ไอทำได้ ไอทำได้ ไอทำได้!

 

ความคิดบยอนเนสเสียงดังเสมอ มันเรียกให้เจย์เพื่อนสนิทของเขาที่กำลังเดินมาหานั้นทำสีหน้าเอือมอย่างหาที่สุดไม่ได้

 

ไง บยอนเนสคนโรคจิต

 

รอยยิ้มบยอนเนสไม่เคยปิดบัง ..มันแย้มกว้าง เขาเขย่าตัวเพื่อนไปมา

 

ไอทำได้!

 

ดูหน้าก็รู้

 

ไอทำได้เจย์!

 

ใช่ ยูทำได้บยอนเนส” เจย์ส่งยิ้มแห้งๆ ให้เพื่อนรัก หากไม่ใช่คนสนิท ใครก็ต้องมองว่าบยอนเนสบ้าบอกันทั้งนั้น และเจย์เป็นเพียงคนเดียวที่เข้าใจบยอนเนสกว่าใคร

 

เดลี่ควอเตอร์เคยตามดูพฤติกรรมของเพื่อนซี้สองคนนี้แล้วน่าสนใจมากทีเดียว ไว้จะแจกแจงรายละเอียดให้ฟังอีกในครั้งหน้า

 

“Second งั้นหรอ?”

 

เสียงราบเรียบทุ้มต่ำมากกว่าคีย์มาตรฐานนั้นชวนฝัน มันตรึงประสาทการรับเสียงของบยอนเนสให้พุ่งความสนใจไปหา

 

ตาเรียวสวยหมุนองศาตาม แผ่นหลังของชายหนุ่มตัวสูงที่กำลังโค้งตัวเข้าไปยัง คาร์ไอรอน (Car Iron) ส่วนตัวของตน ในมือถือเคทเอนจิ้นเครื่องใหม่เอี่ยมเหมือนเขา ไม่เห็นหน้าค่าตาว่าเป็นอย่างไร แต่ด้วยน้ำเสียงขุ่นมัวนั้นบ่งบอกได้ประการเดียวคือความไม่พอใจในระดับคะแนนของตน

 

คนๆ นั้นได้ เซคอนด์งั้นหรือ?

 

เป็นเพียงภาพช้าๆ และหมอกจางๆ ที่บยอนเนสระลึกได้ เลือดสูบฉีดรุนแรงมากกว่าครั้งก่อน มือสั่นตาพร่าและหูตึงราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบให้สะเทือนไปทั้งร่าง ภาพทุกอย่างหยุดนิ่งมีเพียงสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหว

 

ชายหนุ่มคนดังกล่าวเดินออกมาจากไอรอนควอเตอร์ เขาเข้าไปทำอะไร? เสื้อโค้ทราคาแพงกับหมวกสีเข้มของเขา คาร์ไอรอนส่วนตัวนั่นอีก ข้อมือที่สวมนาฬิกาแสนเรียบง่ายแต่แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเมอแซงรุ่นลิมิเต็ดยี่ห้อโปรดของบยอนเนส หลังตรงตัวสูงสง่า และ ..

 

น่ากิน เจย์ยื่นหน้าพูดขัดความคิดเพื่อนรัก คิดเบาๆ ไม่เป็นหรือไงบยอนเนส

 

บยอนเนสกระทุ้งท้องเจย์ ทำเป็นรู้ทัน

 

เจย์ไหวไหล่ทำจมูกฟุดฟิด อืม ..กลิ่นแบบนี้เอกลักษณ์มาก เจมส์ ฟรอบปริ้นส์ ปี 1992 น้ำหอมราชวงศ์ลิมิเต็ดอิดิตชั่น และตาลุกวาวของยูตอนนี้บอกอะไรไอได้อีก บยอนเนส ยูจะต้องตามหาเขาคนนั้นแน่นอน

 

บยอนเนสหรี่ตามอง ทำไมถึงหลับในห้องสอบล่ะเจย์?”

 

มันสมองของเจย์นั้นห่างระดับจากบยอนเนสเพียงน้อยนิด แต่เพราะเหตุใดเจย์ถึงมักทำให้ผิดหวังอยู่เรื่อยกัน

 

ไอต้องการแค่ Third เท่านั้นบยอนเนส เช่นเดียวกันกับยูที่เสกทุกอย่างได้จากตรงนี้” เจย์ชี้ไปยังสมองของบยอนเนส แต่ จิตเวชศาสตร์ (Psychix H.Q) ของไอก็อยู่ในมือแล้วที่รัก

 

ความน่าสนใจในตัวของเจย์ที่ผุดขึ้นมา ปกติแล้วจะทำให้บยอนเนสลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปเสียสนิท แต่คราวนี้กลับไม่ใช่ .. บยอนเนสกลับจำได้ขึ้นใจ เพราะเขาอยากจะฟัง .. เสียงทุ้มนั้นที่ข้างหูเหลือเกิน

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

รูมเมทคนเดิม

 

ดอร์มควอเตอร์ (Dormquarter) หอพักของนักเรียนในควอเตอร์แลนด์ มีความน่าสนใจตรงไหนรู้ไหมบยอนเนส?”

 

ฟูกนุ่มกว้างราคาแพง ห้องจัดสไตล์  ..อืม สไตล์ ..?”

 

สไตล์คอสเตอร์ราชวงศ์ของควอเตอร์แลนด์

 

ใช่ สไตล์คอสเตอร์ราชวงศ์ของควอเตอร์แลนด์ และยูสามารถนำฟิชเตอร์(Fishter) ปลาเรืองแสงมาเลี้ยงได้เจย์

 

ยังไม่หมดที่รัก มันยังมีนี่!” เจย์แหวกผ้าม่านออก สวยใช่ไหม?”

 

วิวของควอเตอร์แลนด์แถบขวาทั้งหมด และนักเรียนของไฮสคูลควอเตอร์ด้านล่างที่เดินขวักไขว่กันไปมาเพื่อขนย้ายข้าวของเข้าที่พัก

 

ก็งั้นๆ

 

ไม่เอาน่า ยูจะหมกตัวอยู่กับหนังสือนั่นทั้งวันไม่ได้หรอกนะ” เจย์ยื่นมือไปขอหนังสือประเภทเดิมที่เขาคุ้นตา มันหนีไม่พ้นการชำแหละหรืออะไรจำพวกของเหลวสีแดงไหลนองชวนสะอิดสะเอียน

 

นั่นที่ยูกล่าวหา มันคือเพื่อนไอ” บยอนเนสกอดมันไว้แนบอก

 

แล้วไอไม่ใช่เพื่อนยูหรือไง?”

 

สายตาน้อยใจของเจย์ที่เกิดขึ้นนี่ก็สำคัญ มันทำให้บยอนเนสยอมปล่อยมือ

คู่แง่แสนงอน แต่ไม่เคยทิ้งกันไปไหน บยอนเนสไฮเปอร์เข้าใจยาก ส่วนเจย์เท่าที่รู้เขาเป็นคนจิตใจดีและรักเพื่อน แต่สายของเดลี่ควอเตอร์กระซิบมาบอกว่าเจย์มีลักษณะพิเศษมากกว่านั้นที่หลายคนยังไม่รู้ แต่มันยังเป็นความลับ

 

ทั้งคู่เดินลงมายังส่วนห้องโถงซึ่งคราคร่ำไปด้วยบรรดาผู้มีหน้ามีหน้าตาทางสังคมมาคอยส่งลูกหลานเช้าประจำที่พัก

 

บยอนเนสจับมือเจย์เพื่อเดินเลี่ยงไปอีกทาง เขาคิดว่าการใส่แก้วแหวนเงินทองมากมายเกินจำเป็นมาอวดกันนั้นช่างไร้สาระ

 

ไร้สาระ

 

บยอนเนสเบิกตา เพราะเสียงทุ้มนั่นอีกแล้ว!

 

เขาหันไปตามเสียง ผู้คนมากมายเริ่มบดบังหลังชายหนุ่มร่างสูงคนนั้น และดันให้เขาห่างไกลออกไปเรื่อยๆ

 

บยอนเนส” เจย์ดึงตัวบยอนเนสไว้ เมื่ออีกคนเริ่มเคลื่อนตัวไปอีกทางซึ่งไม่ใช่ทางออก เขาอยู่นั่น

 

ใคร?”

 

เจมส์ ฟรอบปริ้นส์ ปี 1992

 

บยอนเนสถูกชายร่างใหญ่ชนจนล้มลงไปพร้อมกับเจย์ คำกล่าวขอโทษไม่ได้เข้าสมองเขาเลยแม้แต่น้อย

 

ยูกลับไปก่อนมัม ที่นี่ไอต้องดูแลตัวเอง

 

อีกแล้ว! ทางซ้ายมือ แต่ถูกบัง บยอนเนสลุกพรวดขึ้นแหวกผู้คนจำนวนมากไปเรื่อยๆ ในใจร่ำร้องเรียกหาแต่เสียงทุ้มที่อยู่ใกล้เพียงแค่ปลายจมูกแต่เหมือนมีควันลอยกลบเอาไว้

 

อยู่ไหนกัน?

 

บยอนเนสกระชากไหล่ของชายร่างสูงหลายคนให้วุ่นวายไปหมด

 

ไม่ใช่ ..

 

ราวกับถูกสั่งให้หยุดนิ่งเมื่อเสียงทุ้มที่ตามหาหายไปพร้อมกับผู้คนที่เริ่มทยอยออกไปเช่นกัน

 

เจมส์ ฟรอบปริ้นส์ ปี 1992” เจย์ปัดฝุ่นที่ติดอยู่สาบเสื้อตนเอง เขาทำสีหน้าไม่พอใจนักที่โดนชนจนเจ็บแปลบไปทั้งแถบเพราะนิสัยบ้าบิ่นของเพื่อนรักคนนี้ ทางนั้น” เจย์ชี้ไปยังประตูทางขึ้นฝั่งเดียวกันที่พวกเขาเพิ่งจะลงมา เขาจมูกดีในเรื่องของกลิ่นแปลกๆ และหายากของน้ำหอมเสมอ

 

บยอนเนสเลียริมฝีปากแห้งผากเล็กน้อยชั่งใจอยู่ครู่ ..

เขาหัวเราะ แล้วเดินสวนทางออกไปอีกด้านให้เจย์แปลกใจ

 

‘Opening byunest’

 

ยังหรอก เวลาสนุกยังมีอีกเยอะ

 

 

From : High School Quarter

เฟิร์สท์กรุณารายงานตัวที่ เอชคิวมีเดี้ยม(H.Q Medium)ในเวลาเที่ยงตรง

 

บยอนเนสยิ้ม เขาชูข้อความในเคทเอนจิ้นให้เจย์อ่าน

 

ยูตื่นเต้น” เจย์กอดอกมองบยอนเนสกับท่าทางที่เขาคุ้นเคย

 

คิดว่างั้นหรอ?”

 

แหงสิ มือไม้สั่นเหงื่อออก ถ้าไอเริ่มคลาสเรียนเกี่ยวกับจิตวิทยาเมื่อไหร่ ยู!” เจย์จิ้มหน้าผากบยอนเนส คนไข้รายแรก อาการโรคจิตอ่อนๆ

 

บยอนเนสขบขันกับถ้อยคำทีเล่นทีจริงของเจย์ แล้วคิดยังไงกับเอชคิวมีเดี้ยม?” เขาเก็บอุปกรณ์สื่อสารลงกระเป๋าเสื้อ ออกเดินไปพร้อมกับเจย์มุ่งตรงไปสู่สถานที่ที่เพิ่งเอ่ยถึง

 

ใครก็รู้ ..” เจย์เสริม และมองหน้าเพื่อนรักก่อนจะพูดออกมาพร้อมกัน

 

สปอนเซอร์

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

Welcome to H.Q Medium

ศูนย์กลางอันชาญฉลาดของไฮสคูลควอเตอร์ เป็นทั้งหัวใจหลัก สถานที่บัญชาการ แหล่งรวบรวมวิทยาการ ที่พักอาศัยของคณาจารย์ ตู้เก็บเอกสาร เป็นศูนย์รวมทุกสิ่งอันของไฮสคูลควอเตอร์ เป็นแม้แต่กระทั่ง .. ช่องเก็บไม้กวาด และที่ทิ้งขยะเน่าเสีย

 

ไง

 

นั่นคือเสียงแรกที่ได้ยิน

เส้นเสียงกวนใจแต่ฟังดูอบอุ่นเอ่ยทัก ..ที่ข้างหูของบยอนเนส

 

ไง บยอนเนสตอบกลับสบายๆ กอดอกเอาหลังพิงสิ่งก่อสร้างที่ใช้มือคลำดูแล้วคิดว่าน่าจะเป็นผนังห้อง

 

หลังจากที่พวกเขาถูกนำตัวเข้ามาอยู่ในห้องมืดสนิท พร้อมเฟิร์สท์ที่คละจำนวนกันเข้ามายืนเรียงแถวหน้ากระดานไม่ต่างจากนักโทษคดีอุกฉกรรจ์ ไหนจะตะแกรงเหล็กที่พวกเขายืนอยู่ ถึงช่องจะไม่ใหญ่มากแต่สายลมเอื่อยที่พัดผ่านเท้าขึ้นมาก็ทำขนอ่อนสะบัดไม่เบา

 

รู้ไหมว่าทำไมพวกนั้นต้องปิดไฟ?” เสียงนั้นไม่ละความพยายามที่จะถาม เขาคนนั้นพยายามกวนใจกับความอึดอัดในความมืด

 

บยอนเนสหลับตาใช้ความคิดนำทางแสงสว่างตามคำถามนั้น ก็เผื่อมันจะช่วยให้บรรยากาศดีขึ้น ทดสอบอะไรบางอย่าง” เขาตอบ

 

แล้ว?”

 

สังเกตพฤติกรรม

 

น่าสนใจ

 

บยอนเนสสูดลมหายใจเข้าปอดลึก การพูดคุยในสถานการณ์แบบนี้ไม่ค่อยผ่อนคลายเท่าไหร่นัก ไอแค่เดา

 

ยู ..” เสียงนั้นใกล้เข้ามาอีกครั้ง น่าสนใจ

 

บยอนเนสหันหน้าตามเสียงกวนใจนั่นอีกครั้ง เขาใช้การคาดเดาจากตำแหน่งการเปล่งเสียงที่เหนือหัวเล็กน้อย กลิ่นตัวไม่มีอะไรน่าแปลก เสียงการขยับตัวนิ่งเงียบ

 

ผู้ชายตัวสูง อารมณ์ดี? เสแสร้ง? จริงใจ? น่ารำคาญ?

 

ถ้าไม่ได้ผ่าออกดูเนื้อในล่ะก็ ..บยอนเนสไม่ชำนาญขั้นเจย์ ยิ่งเขาไม่เห็นโครงร่างของคนที่พยายามเปิดการสนทนาด้วยแล้ว ..เรื่องนี้กำลังทำให้บยอนเนสหงุดหงิด

 

ไอคิดว่า ..” ชายหนุ่มคิดจะสานต่อคำพูดในประโยคถัดไป

 

บยอนเนสสูดลมหายใจเข้าแรงอีกครั้ง คว้าปกคอเสื้อโดยกะต่ำลงมาจากปากที่กำลังจะเอ่ยความคิดเห็น ชายหนุ่มไม่ได้ผงะหนี ..เพราะบยอนเนสไม่ได้กระทำการรุนแรงแต่อย่างใด ตรงกันข้าม .. บยอนเนสกลับเลื่อนตัวเข้าหา ..ข้างใบหูเขา

 

ไอคิดว่ายูน่าจะเงียบดีกว่า กล้องอินฟาเรดที่กระพริบทุกหนึ่งนาทีตรงมุมห้องก็กวนใจไอจะแย่ บยอนเนสไม่เคยเสียมารยาทกับใคร หากตบหัวก็ต้องลูบหลังตามเป็นเรื่องปกติ ..ฉะนั้นเขาจึงประทับจูบเข้าที่ใบหูของชายหนุ่มทิ้งท้ายคล้ายปลอบใจ พร้อมกับรอยยิ้มชอบใจปรากฏขึ้นมุมปากหนา

 

“เฟิร์สท์กรุณายืนตรง”

 

แสงไฟในห้องสว่างวาบ ทัศนียภาพเบื้องหน้าแทบไม่มีอะไรน่าค้นหา       บยอนเนสผละออกจากกำแพงบิดตัวเล็กน้อยตามความเคยชินก่อนจะยืดตัวขึ้น

 

มีประมาณ 20 คนที่ยืนเรียงแถวกันอยู่ในห้องนี้ บยอนเนสคาดคะเนจากกระจกทึบสีดำเบื้องหน้าที่สะท้อนเงาพวกเขา และรอยยิ้มอบอุ่นจากชายหนุ่มข้างๆ ที่ส่งให้ผ่านกระจกก็เช่นกัน

 

บยอนเนสเอ่ยชม ยูหล่อ” แต่ไม่ได้มีอะไรสะกดใจ

 

ยูก็น่ารัก ทั้งคู่ต่างพูดจาชมเชยกันส่งสายตาผ่านกระจกทึบบานหนาราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ

 

จากที่ไม่ทันสังเกต ไฟสีแดงที่เท้าชายหนุ่มอีกด้านกลับสว่างขึ้นพร้อมกับเสียง วิ้ง! ดังระงมรอบตัว ก่อนที่จะมีคนเข้ามาพาตัวชายคนนั้นออกไป

 

รอยยิ้มของบยอนเนสปรากฎอีกครั้ง

 

ยูสนุก?” ชายคนเดิมถามขึ้นอีก บยอนเนสเลิกคิ้วใช้หางตามอง

 

นอกจากเจย์แล้วยังมีคนอ่านเขาออกอีกหรือ? ..เก่งไม่เบา

 

ก็งั้นๆ” แต่ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มก็ไม่ได้จางลงเลยแม้แต่น้อย แสงไฟและเสียงเดิมเริ่มจะถี่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้จำนวนคนในห้องลดลงไปถนัดตา

 

 

การคัดเลือกเฟิร์สท์ของไฮสคูลควอเตอร์ไม่มีระเบียบแบบแผนตายตัว จากที่ เดลี่ควอเตอร์เข้าร่วมมาในแต่ละปีจะแตกต่างกันออกไปโดยสิ้นเชิง บางปีก็นัดเจอแบบสุ่มโดยผ่านคนกลาง บางปีประมูล บางปีต้องแข่งขัน แต่ปีนี้คือการกดเลือกตามแต่ใจสปอนเซอร์เอง

 

 

กดเลือกแบบนี้ไม่ต่างอะไรจากขายตัวเลยแฮะ” ชายหนุ่มพูดติดตลกขึ้นอีกครั้ง แล้วก็ได้ผลที่บยอนเนสหลุดขำ พร้อมกับส่ายศีรษะเบาๆ

 

ครีสฟาน อู๋” เขายื่นมือมาให้บยอนเนส แพทย์ศาสตร์(Physicianix H.Q)

 

บยอนเนสจับมือก่อนจะตอบ บี

 

นามสกุล?”

 

ก็ ..กำลังคิดอยู่ บยอนเนสมักจะสร้างชื่อปลอมสำหรับใครก็ตามที่ถามชื่อเขาในครั้งแรก .. เขาต้องการวัดกึ๋นคนแปลกหน้าก็เท่านั้น

 

วิ้ง! ไฟสีแดงสว่างขึ้นตรงเท้าบยอนเนส

 

เขาถูกเลือก!

 

กระแสความตื่นเต้นในตัวถูกปลุกให้ปล่อยมือชายหนุ่ม ไม่รีรอให้มีผู้คุมมานำตัวออกไปบยอนเนสก็เคลื่อนตัวไปรอยังประตูทางออกเสียแล้ว

 

แล้วเจอกันใหม่” ชายหนุ่มทิ้งท้ายไว้ พร้อมกับไฟสีแดงใต้เท้าที่แดงขึ้นเช่นกัน

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

ตื่นเต้น ตื่นเต้น เต้นเต้น!

 

บยอนเนสกุมมือตนแน่นมองดูผู้คุมที่เดินขนาบทั้งสองข้างด้วยใจไม่เป็นระส่ำ

 

 

สปอนเซอร์ไม่ใช่ใครอื่นใด พวกเขาคือชมรมศิษย์เก่าของไฮสคูลควอเตอร์ ที่เคยเป็นเฟิร์สท์มาแล้วทั้งนั้น แต่สิ่งที่น่ากลัวก็คือ การกระทำที่พบเจอส่วนใหญ่จะแสดงออกตามการถูกกระทำมาก่อนแล้ว ถึงทางไฮสคูลควอเตอร์จะมีการกำชับว่าห้ามเล่นนอกเรื่อง แต่ความแค้นนั้นน่ากลัว และนั่นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะพวกเขาคือบุคคลสำคัญที่กระทำคุณประโยชน์ต่อควอเตอร์แลนด์ทั้งนั้น

 

 

น้ำหน่อยไหมบยอนเนส?” เจย์ที่รออยู่ภายนอก กึ่งวิ่งกึ่งเดินตามมายื่นขวดน้ำให้ เพราะดูจากอาการแล้วบยอนเนสคงมีความสุขน่าดู

 

ไม่

 

ตื่นเต้นขนาดนี้ปากแห้งแน่

 

ไม่ที่รักขอบใจ

 

เจย์เบ้ปากพยักหน้าให้เบาๆ เขาดูดน้ำผ่านหลอดประชดประชัน งั้นเจอกันที่ห้อง พูดจบก็วิ่งออกไปอีกด้าน

 

ส่วนบยอนเนสก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินให้ทันผู้คุมทั้งสองจนเจอแสงสว่างที่ปลายทาง

 

เขาพบเข้ากับชายร่างโปร่ง ผมสีแดงเพลิง ผิวขาวน้ำนม ดวงตากลมสวย ปากรูปกระจับ และสูทดูภูมิฐาน แต่แอบเล่นลวดลายสมัยใหม่ ..ยังไม่พอ เขากำลังวางมาด ท่าทางโดยการยืนหันข้าง ปรับองศาหน้าขึ้นฟ้าเล็กน้อย หลับตาหน่อยๆ เอานิ้วชี้วางทาบริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของตน

 

ชายหน้าสวยท่าทางสำราญโลกคนนี้หรือคือสปอนเซอร์ของบยอนเนส?

 

ยู?” สงสัยเสียงบยอนเนสคงเข้าไปทำลายจินตนาการขั้นสุดของสปอนเซอร์ผู้นี้เข้าแล้วกระมัง ..ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาข้างหนึ่งขึ้นทั้งที่ยังอยู่ท่าทางเดิม

 

สวัสดี เสียงนั้นดูมั่นใจ ช่างไพเราะจนบยอนเนสเผลอจ้องกลีบกุหลาบแสนสวยตรงหน้า เขาผ่อนท่าทางลงโดยเอามือล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง และบยอนเนสก็คลายความตื่นเต้นขึ้นมากยามเมื่อได้จับมือทักทายกัน

 

ถึงท่าทางจะดูอีโก้จัดแต่ก็ดูเข้าถึงง่าย ยิ่งอีกฝ่ายแย้มยิ้มกว้างกะทันหัน แล้วหุบฉับ ก็เล่นเอาบยอนเนสยิ่งถูกใจ

 

เฟิร์สท์มักมีพฤติกรรมแปลกๆ เสมอ

 

นิ้วมือของยูมันวิเศษ” สปอนเซอร์หน้าสวยเอ่ย พลิกมือเรียวของบยอนเนสขึ้นดู มันวิเศษเหมือนไอไม่ผิดเพี้ยน” เขาโชว์มือให้บยอนเนสดูบ้าง

 

ใช่ ..มันเรียวสวยไม่ต่างกันเลยแม้แต่น้อย

 

ทำไมยูถึงเลือกไอ?” บยอนเนสถามยามเมื่อทั้งคู่อยู่ในลิฟต์ใสที่มองเห็นไปทั่วทั้งควอเตอร์แลนด์ มันนำพาพวกเขาขึ้นสูงไปเรื่อยๆ แต่ทั้งคู่ก็ดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร

 

เพราะที่นี่คือ วีไอพีดอร์มควอเตอร์ (V.I.P Dormquarter) ที่พักของสปอนเซอร์และบุคคลสำคัญระดับควอเตอร์แลนด์

 

ตรรกะง่ายๆ” สปอนเซอร์หน้าสวยนำเมาส์สเปรย์ขึ้นมาฉีดปาก

 

และ ..พ่นมันไปทั่วลิฟต์

 

แบคฮยอนก็มองว่าการกระทำนั้นแปลกประหลาด แต่ก็พอเข้าใจมากขึ้นเมื่อละอองสีขาวของสเปรย์ถูกดูดลอยออกไปผ่านช่องเล็กๆ ของลิฟต์ พร้อมกับปากรูปกระจับของสปอนเซอร์ที่ขมุบขมิบบอกเขา

 

เครื่องดักฟัง เขายิ้มกว้างและหุบยิ้มรวดเร็วเหมือนเดิม บยอนเนสเดาว่าคงทำจนติดเป็นนิสัย

ตรรกะง่ายๆ !” เขากล่าวขึ้นมาอีกครั้งแต่เสียงดังกว่าเดิม สอดส่องสายตาไปทั่ว เอามือไขว้หลังพร้อมกับนำนิ้วชี้และนิ้วกลางไขว้กันไว้ เดาสุ่ม

 

โกหกโต้งๆ

 

บยอนเนสกลั้นขำ สปอนเซอร์ของเขาช่างอารมณ์ดีและขี้เล่น

 

นี่ห้องไอ” สปอนเซอร์หน้าสวยบอก ทั้งคู่หยุดที่หน้าห้องหมายเลข 512

 

เขาสแกนม่านตา ป้อนรหัสผ่านก่อนจะเปิดห้องออก และผายมือให้บยอนเนสเดินตามเข้าไป ภาพรวมคล้ายกับหอพักของบยอนเนสแต่ถูกแยกสัดส่วน ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว และห้องทำงานกันอย่างชัดเจน ดูหรูหราและสะดวกสบายมากกว่า

 

มีอะไรให้มาหาที่นี่ และ!” เขาเขย่าเคสเอนจิ้นให้บยอนเนสเซฟรหัสติดต่อเอาไว้

 

‘Sponsor A’

 

สปอนเซอร์หน้าสวยยกยิ้มมุมปากพอใจกับการเมมชื่อติดต่อของบยอนเนส ไม่เอ่ยปากถามชื่อเขา ทำตัวเฟรนด์ลี่ แต่เข้าถึงยากไม่เบา อย่างนี้สิ ถึงจะเหมาะสม

 

ยูยังไม่บอกความจริง” บยอนเนสเอ่ยให้คนที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม แล้วเลิกคิ้วมอง ว่าทำไมยูถึงเลือกไอ?”

 

เขาวางแก้วน้ำลง นั่นสินะ จะบอกความจริง ..หรือโกหกดี?

 

ยูจะโกหกเฟิร์สท์ของยูก็ได้ ถ้ายูคิดว่าไอมีเครื่องดักฟัง” บยอนเนสเดินเข้ามาหยิบแก้วน้ำที่ยังเหลืออยู่ กระดกขึ้นดื่มต่อ

 

คราวนี้สปอนเซอร์หน้าสวยถึงกับระเบิดหัวเราะ เขาปรบมือให้กับความชาญฉลาดในตัวเฟิร์สท์คนนี้ ไม่เฟิร์สท์ ไอจะไม่โกหกยู” เขาจับไหล่บยอนเนสให้นั่งลงยังโซฟาฝั่งตรงข้าม ไขว่ห้างขึ้นเล็กน้อย

 

น่าสนใจอย่างที่คิดไว้จริงๆ

 

อย่างแรก” เขากระแอมไอ สูดลมหายใจเข้าลึก และหลับตาลง ไอเฝ้ามองยูตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในเอชคิวมีเดี้ยม ในขณะที่หลายคนทำสีหน้ากังวลและเสแสร้งกังวล แต่ยูดูแตกต่าง รอยยิ้มราวกับเด็กได้ของเล่นของยูผุดขึ้นไม่ต่ำกว่า 44 ครั้งได้ในห้องมืดนั่น ใช่ .. ยูแสดงสีหน้ารำคาญชายหนุ่มตัวสูงที่อยู่ข้างๆ แต่แล้วไง? การแก้ปัญหาของยูคือการกระซิบถ้อยคำแสนหยิ่งยโสแต่ปลอบประโลมด้วยจูบแสนหวานที่ค่อนข้างจะออดอ้อนตรงใบหูเขา คำพูดที่ตรงไปตรงมาของยูในการชื่นชมรูปลักษณ์เขา แต่ไอรู้ ..ยูแค่พูดส่งๆ ตามที่สมองสั่งเท่านั้น โอ้ .. ยูมันร้ายกาจที่รัก ยูบอกชื่อปลอมเขา!” เจ้าของห้องพักลมหายใจ ส่วนบยอนเนสกลับยิ้มกว้างกับการวิเคราะห์นั้น

 

คนๆ นี้ฉลาดเป็นกรด

 

ถูกเผง

 

ใช่ไหมล่า ใครก็ว่าแบบยูทั้งนั้น” เขายักคิ้ว และกระดกแก้วน้ำดื่มต่อ

 

แล้วทำไมยูถึงไม่พูดในลิฟต์ทั้งที่มันไม่ใช่ความลับอะไร

 

มันกวนใจไอ ไอเกลียดพวกชั้นสูงในไฮสคูลควอเตอร์บางคนที่สอดรู้เรื่องส่วนตัวแบบไม่เข้าท่า พวกนั้นมันร้าย หมาลอบกัด แถมยังกลิ่นตัวแรง ..” เขาลอบมองปฏิกิริยาของบยอนเนสที่กลั้นขำตนอีกหน ยูขำ?”

 

ไม่ พูดต่อสิ

 

สปอนเซอร์หน้าสวยสะบัดมือปัดๆ ให้บยอนเนสลืมมันไป มีอีกประการที่  บยอนเนสสงสัย ..แต่หากถามออกไปเกรงว่าจะไม่เหมาะ

 

สปอนเซอร์มีจุดไหนที่น่ากลัวกัน?

 

บยอนเนสละความคิดไร้สาระนั้นทิ้ง เขายืนขึ้นเพื่อเป็นการให้เกียรติ ก่อนจะยื่นมือไปข้างหน้าเหมือนกับที่เขาทักทายกันในตอนแรก

 

แบคฮยอนเนส ตินเอฟเวอร์ ยูจะเรียก บยอนเนส หรือ บี ก็ตามแต่ใจ

 

โอเค ไอเรียกบยอนเนสมายเฟิร์สท์ของไอ” เขายืนขึ้นติดกระดุมเสื้อสูท และจับมือเรียวอีกรอบ ส่วนไอ ผู้สนับสนุนฝ่ายค้านของควอเตอร์แลนด์”

 

สปอนเซอร์อมยิ้ม ..ก่อนจะพูดต่อ

 

ฮีชอร์ล .. ส่วนนามสกุล” เขาทำหน้าตาล้อเลียนมุกของบยอนเนสในห้องมืด กำลังคิดอยู่” ก่อนจะส่งวิ๊งค์

 

ทั้งคู่หัวเราะออกมาพร้อมกัน และฮีชอร์ลก็มอบอ้อมกอดทักทาย แถมด้วยจูบอุ่นๆ ที่ขมับซ้ายเพื่อแทนการต้อนรับ

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

ฮีชอร์ล .. ผู้สนับสนุนฝ่ายค้านของควอเตอร์แลนด์

 

เป็นบุคคลสำคัญ และเดลี่ควอเตอร์เคยเขียนคอลัมน์ถึงเขา ในฐานะผู้เหวี่ยงบรรณาธิการอาเธอร์ซูโฮกระเจิงในงานเลี้ยงปลายปีที่ทรอมโฟบี้

 

บุคคลเข้าใจยาก ไฮเปอร์ และแปรปรวน

คุ้นๆ ไหม .. อ่าใช่ ต้องคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ที่เขาเลือกบยอนเนส ..

 

เพราะบยอนเนสเหมือนตัวเขาเอง

 

เอาล่ะ มาถึงขั้นเปิดตัวสปอนเซอร์ตัวหลักแล้ว คุณคิดว่าน่าสนใจพอหรือยัง? ถ้ายังลองติดตามต่อในคอลัมน์หน้า เดลี่ควอเตอร์สัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง

 

ส่วนเรื่องที่ถามถึง ยอรอล เดม่อน นั้น หากคุณอ่านคอลัมน์แรกละเอียดละก็ ..

จอห์นนี่ เดม่อน คือนักเบสบอลในดวงใจของยอรอล

 

อีกคำถาม เจย์ คือใครอยู่ในคอลัมน์แรกเช่นกัน เจ.อี เลย์ เรียกสั้นๆ ว่า เจย์

 

 

ขอบคุณ และขอให้โชคดี

ด้วยรัก

ฮาร์ดีโอ โวคอลลี่ รองบรรณาธิการเดลี่ควอเตอร์ผู้ยากจน

 



 

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 229 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,960 ความคิดเห็น

  1. #2956 PRAE.VV (@praewpravv) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 11:50
    5555555 กลายเป็นรองบรรณาธิการผู้ยากจนไปแล้ว ไม่ได้นะ! ทำงานหนักขนาดนี้ต้องรวยให้ได้!!! บยอนเนสนี่ดูโรคจิตอ่อนๆจริงๆนั้นแหละ ...
    #2,956
    0
  2. #2908 pbcy (@zensles) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    พล็อตน่าสนใจมากคับบบ เหมือนอยู่ในยุคไฮเทค
    #2,908
    0
  3. #2903 Zinzuko Nanthi (@kooriko9493) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 17:30
    ชอบการเขียนแนวนี้มาก เปนลายเซนต์ของชิเอินเลย
    #2,903
    0
  4. #2901 R-E-N-E (@R-E-N-E) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 20:27
    ชอบอ้ะะะะ เดาไม่ออกเลยจริงๆ
    #2,901
    0
  5. #2883 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:47
    แต่งเก่งนะคะะ เหมือนนิยายแปลเลย พลอตเรื่องเดาไม่ออกจริงๆ
    #2,883
    0
  6. #2858 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:05
    ต้องค่อยๆอ่าน
    #2,858
    0
  7. #2826 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 06:57

    ตัวละครใหม่โผล่มาหนึ่งคนนั่นก็คือฮีชอร์ลแต่รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันลึกลับ(?)แปลกๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะอ่านตอนนี้เสร็จยังจับใจความได้ไม่เท่าไหร่เลยเพราะไม่เคยอ่านพล็อตเรื่องแบบนี้มาก่อน น่าตื่นเต้นดี :) แต่ก็ต้องอ่านไปเรื่อยๆอ่ะมันน่าจะจับใจความได้

    #2,826
    0
  8. #2814 Vlaiznoirzz (@otakuripierrot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 04:50
    ชอบภาษา เหมือนอ่านวรรณกรรมแปล แต่ว่าเนื้อหาสุดติ่ง สุดกรู่มาก พูดได้แค่บ้า บ้า และบ้า เป็นบ้ากันไปหมด
    #2,814
    0
  9. #2799 MidJacksin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 15:42
    ลึกลับสุด ชอบภาษา
    #2,799
    0
  10. #2787 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 12:55
    โอ๊ยยยยนชอบเรื่องแบบนี้ เหมือนเราไปท่ิงโลกอีกมิติหนึ่ง และเรียนรู้ไปกับมัน
    #2,787
    0
  11. #2784 MaNiSaRa1004 (@manisara-srisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 10:48
    ภาษาดีมากกกก ชอบค่ะฮืออ
    #2,784
    0
  12. #2758 riddle_girl (@riddle_girl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 11:52
    แม่ลูกก็มาเจอกัน555
    #2,758
    0
  13. #2740 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 07:10
    แม่คือแม่จิงๆชอบบบบบ
    #2,740
    0
  14. #2720 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:16
    สนุกอะ555555
    #2,720
    0
  15. #2653 parkxbyun (@oohsenoey) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:09
    ความแม่ลูกนี้5555555
    #2,653
    0
  16. #2635 คุมะเบเบ๊ ๏ㅅ๏ (@0619062219) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 06:12
    มีการจูบขยับตอนรับอี๊ก แม่กับลูกที่จริง5555 แต่อะไรคือ รองบรรณาธิการเดลี่ควอเตอร์ผู้ยากจน 5555555
    #2,635
    0
  17. #2603 cbtonghyun (@thittkrk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:51
    เจ๊ชอร์ลลลล
    #2,603
    0
  18. #2602 Tongdchr (@Tongdchr) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:34
    ฮีชอร์ล กรี้สสสสสสสสส หลบค่ะ แม่มา
    #2,602
    0
  19. #2598 channo88 (@channo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:52
    อยากอ่านมากไรท์เปิดให้อ่านหน่อยน้าาา
    #2,598
    0
  20. #2532 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 20:35
    งื้ออออออ ชอบบบบบ
    #2,532
    0
  21. #2524 Pararu pupee (@pupe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 01:32
    เหมาะมากค่ะคุณ
    #2,524
    0
  22. #2514 Clothia (@mint-unfear) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 23:03
    สปอนเซอร์ฮีชอร์ล อมก
    #2,514
    0
  23. วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 20:13
    อยากได้แบบบีต้องทำยังไง...//ใจเย็นนะบยอน...อิจฉากระทั่งแสงแดด555
    #2,492
    0
  24. วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 06:47
    โห ภาษาสุดยอดอะ เก่งมากๆเลยยย
    #2,476
    0
  25. #2473 kim.soojinrr (@googlelove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 22:59
    มันอ่านแล้วจะร้องไห้อ่ะ คนเราสามารถแต่งอะไรได้ขนาดนี้เลยหรอ มันน่าทึ่งมาก
    เก็บรายละเอียดทุกอย่าง เราชอบที่ภาษาไม่ได้ดอกไม้ บรรยายละเอียดลึก
    แต่สื่อความหมายโดยนัยอ่ะ มันแบบฮื่อออ ดี ดีไปหมดทุกอย่าง
    #2,473
    0