(END) chanbaek - Quarter Land

ตอนที่ 16 : daily quarter : column fourteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    21 เม.ย. 60

COLUMN 14

 


 

 

“หากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น หูฟัง มือสัมผัส อย่างฝังใจ

หลุมพรางข้างหน้าย่อมลึกและหยั่งไม่ถึงเช่นกัน”

 

 

ในยามดึกสงัด ..

 

บนทางกลับดอร์มควอเตอร์ที่ไม่เปลี่ยวมากนัก รายล้อมไปด้วยตึกสูงของสถานวิจัยต่างๆ และแสงไฟบางห้องที่ยังคงเปิดอยู่

 

บยอนเนสกำลังจมอยู่ในโลกส่วนตัว จมกับเพลงบรรเลงโอเปร่า และเฮดโฟนซึ่งเชื่อมเข้ากับเคทเอนจิ้น พร้อมมือที่ถือไอศกรีมเจลลี่เอาไว้ มันเป็นเพื่อนรักที่ดีของบยอนเนสเสมอยามเมื่อไม่มีผู้ใดเดินข้างกายให้พูดคุย

 

คงเป็นเรื่องน่ายินดีที่บยอนเนสกำลังกลับดอร์มควอเตอร์ ห้องพักที่เขาไม่ได้กลับมาเกือบเดือน ตั้งแต่ที่ยอรอลก้มลงกราบเขา และยอมเปิดเผยความสัมพันธ์ในวันนั้นมันช่างวุ่นวาย และน่าเบื่อเกินทน ทั้งเสียงวิพากษ์วิจารณ์หลายแง่มุม ทั้งการแสดงออกที่แปลกประหลาดจากคนรอบตัว

 

ยกตัวอย่างเช่น เจนเทิลแมนที่บังเอิญเห็นหน้าบยอนเนสแล้วทำทีท่าน้อยอกน้อยใจ ก่อนจะวิ่งแจ้นลงไปกระโดดควอเตอร์ซีประชดรัก ไหนจะเลดี้ทั้งหลายที่พอเห็นหน้าบยอนเนสแล้วก็ต้องร้องไห้ฟูมฟายเสียงดังจนมาสคาร่าไหลพรากน่ากลัวพวกนั้น

 

โอ้ว .. ไม่ทันขาดคำก็วิ่งเข้ามา เล่นใหญ่ อีกคนเสียแล้ว

 

โฮ! ยอรอลของไอนะบยอนเนส! หญิงสาวหุ่นสะโอดสะองเข็ดฟันคนหนึ่งถลาเข้ามาหยุดงอแงกระทืบเท้าปึงปัง หล่อนซึ่งสมบูรณ์แบบตั้งแต่ผมแตกปลายยันขี้เล็บ แต่กลับยกแขนขึ้นปาดน้ำตา เบะปาก อย่างหมดรูปต่อหน้าบยอนเนส

 

จะทำอย่างไรได้ล่ะ?

 

บยอนเนสก็ได้แต่ดูดไอศกรีมเจลลี่แล้วมองเฉไฉไปทางอื่น ..

 

บอกไอสิ ..โฮ! ว่ามันแค่ฝันไปหญิงสาวก้มลงคุกเข่า เกาะขาควีนของยอรอลแล้วเอาหน้าถูไปมา หล่อนร่ำไห้ปานใจจะขาดให้ได้เชียว

 

บยอนเนสเหลียวซ้ายแลขวา เขาพ่นลมหายใจออก กลอกตาคล้ายรำคาญสุดกลั้น เขาต้องละความสนใจออกจากทำนองเพลงแสนโปรดเพราะเลดี้คนนี้น่ะหรือ?

 

มันก็ผ่านมาตั้งเดือนกว่าแล้วไม่ใช่รึไง?” ไอศกรีมเจลลี่ถูกดึงออกจากปากบาง บยอนเนสทำทีจะสะบัดขาแรงๆ เพื่อไล่หล่อนไปให้พ้น แต่ยิ่งทำก็เหมือนกับยิ่งยุให้หล่อนกอดแน่น แถมยังร้องเสียงดังขึ้นไปอีก

 

แค่เดือนกว่าต่างหาก!หญิงสาวตอบ หล่อนซบใบหน้าที่เปรอะคราบน้ำตาลงกับขากางเกงพอดีตัวของบยอนเนส

 

ตั้ง

 

แค่!

 

ก็ช่วยไม่ได้นี่

 

โฮ! ยูมันใจร้าย! ยูรู้ไหมไอเสียหน้าแค่ไหนที่ว่ายูไว้สารพัด ไม่มีทางสมหวังกับยอรอลหรอก’ ‘ไม่ได้แอ้มยอรอลหรอก’ ‘ฮ่ะฮ่า ยอรอลเมินบยอนเนส แต่!หญิงสาวพักสะอึกสะอื้นตัวโยน ก่อนรับผ้าเช็ดหน้าที่บยอนเนสยื่นให้ด้วยความเอือมระอาเพื่อมา ..

 

ฟืดดด!

 

อี๋ ..

 

แต่!หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะพูดต่อ แต่ยู ฮึก บยอนเนส ยู! ทำลายความฝันไอ และเลดี้ทั้งหลายในไฮสคูลควอเตอร์!

 

โห .. ขนาดนั้นเลย?

 

โฮ! ยูกับยอรอลคบกัน!

 

ใช่

 

จูบกัน!

 

ดูดดื่ม

 

โฮ! กลางสนามเบสบอลควอเตอร์!

 

ที่อื่นก็ทำ

 

แถมยัง ..ฮึก ..มีสัมพันธ์ลึกซึ้ง!

 

ท้องได้คงตั้งทีมเบสบอลไปแล้ว

 

หญิงสาวเงยหน้ามองทั้งน้ำตา บยอนเนสที่ตีสีหน้าเบื่อหน่าย พูดแทรกคำต่อคำอย่างไม่ไตร่ตรองและไม่รักษาน้ำใจ

 

โฮ! บยอนเนสยูมันบ้า! หล่อนปล่อยขาเรียวสออก แล้วล้มลงไปนอนชักดิ้น ชักงอ ในขณะเดียวกันที่บยอนเนสระบายลมหายใจเตรียมเดินจากไป ถุงเป้ข้างหลังที่เขาแบกมาก็หล่นลง ถุงนั่นถูกเขียนแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ ..

 

 

.. Krys’s Rugby ..

 

 

ควอเนอร์กว่า 105% ในไฮสคูลควอเตอร์ที่สติไม่สมประกอบย่อมรู้ดี บยอนเนสรักลูกรักบี้ของกัปตันครีสฟานอู๋ พอๆ กับกู๊ดเพอเซิล หญิงสาวเห็นดังนั้นจึงหยุดดิ้นแล้วปิ๊งไอเดีย แต่บางที .. หล่อนอาจกำลังคิดหาวิธีต่อรองอย่างไม่ฉลาดกับบยอนเนส อยู่ก็เป็นได้

 

ได้โปรดเลิกกับยอรอลไม่ทันไร หญิงสาวก็คว้าถุงสีดำขนาดพอดีขึ้นชูให้ บยอนเนสหรี่ตามอง

 

ปัญญาอ่อนใช่ย่อย ..

 

ไม่อย่างนั้น ไอจะโยนไอ้นี่ลงควอเตอร์ซีให้ฟิชเตอร์เฉาะจนพรุนเลย!

 

โอ้ น่ากลัวใช้ได้ ..

 

บยอนเนสแสร้งทำสีหน้าตกใจชั่วครู่ ก่อนที่เขาดีดนิ้วดัง เป๊าะ! ให้หญิงสาวสะดุ้งบ้าง ก่อนคว้าอีกถุงในกระเป๋าเป้ขึ้นมา มันรูปร่างคล้ายกันจนแยกไม่ออก

 

ถ้าไอเป็นยู ไอจะไม่ทำแน่บยอนเนสบอก เขาชิงเปิดอีกถุงในมือตัวเองตัดหน้า และปรากฏเป็นลูกรักบี้ที่ต้องส่งซ่อม เป็นลูกรักบี้ที่สลักชื่อของครีสเอาไว้ ลูกรักบี้ของกัปตันครีสฟานอู๋อยู่ในมือบยอนเนส แล้วในมือของหญิงสาวล่ะ คืออะไร?

 

รู้ไหมเลดี้ เดือนที่ผ่านมามีสตูปิดอย่างยูอยากลองดีและพยายามขโมยลูกรักบี้ของครีสมาแล้วกี่ครั้ง?”

 

หญิงสาวเลิ่กลั่ก หล่อนอึกอักไม่กล้าตอบ

 

คำตอบคือ นับไม่ถ้วน

 

หล่อนก้มลงมองวัตถุทรงกลมที่อยู่ภายในถุงที่ตนถือด้วยมือที่เริ่มสั่นเทา

 

คำถามที่สองคือ ยูเป็นใคร?”

 

มีคนเตือนหล่อนบ้างไหม ว่าห้ามต่อรองกับบยอนเนส

 

คำตอบคือ ไอไม่สน

 

แม้แค่คิด .. ก็ห้าม

 

ถึงคราวยูเปิดบ้างแล้วสาวน้อยบยอนเนสผายมือ เขายิ้มร้ายที่มุมปากเพื่อฉลองชัยชนะล่วงหน้าที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

หญิงสาวที่ไม่อาจต้านทานสายตาของบยอนเนสได้นั้น พยายามเปิดถุงออกช้าๆ กลิ่นไม่พึงประสงค์โชยเข้าจมู ก่อนภาพตรงหน้าจะปรากฎทำเอาเธอชะงักค้าง ..

 

 

มันคือหัวคน ที่ทั้งตาเหลือก สมองบาน

หลุมพรางตื้นๆ มีไว้สำหรับควอเนอร์ที่ชอบลองของ

 

 

หล่อนสลบลงไปก่อนที่จะได้ส่งเสียงหวีดร้องเสียด้วยซ้ำ บยอนเนสยิ้มเยาะก่อนก้มลงคว้าเพื่อนรักของตนมาเก็บไว้ดังเดิม เขาแค่จะเอามันไปใส่ตู้อบ ไม่คิดว่าจะมีคนโชคร้ายในค่ำคืนนี้เสียด้วยซ้ำ

 

สตูปิดเลดี้

 

ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวออกจากบริเวณนั้น

 

เสียง เพล้ง! ที่ดังก้องสะท้อนไปทั่วกลับเรียกให้บยอนเนสเงยหน้าขึ้นมองกลางอากาศ .. เหนือหัวของเขา

 

แจ็คพอต!

 

บยอนเนสตาเบิกโพลง .. ด้วยความตื่นเต้น!

 

มันคือร่างร่างหนึ่ง ซึ่งคุ้นตาบยอนเนสเป็นอย่างดี คล้ายกับร่างนั้นพุ่งชนกระจกจากชั้นสิบสี่และปล่อยตัวลงมาอย่างน่าพิศวง เสี้ยววินาทีที่มันลอยอยู่เหนือหัว .. บยอนเนสกำลังเก็บรายละเอียด  

 

ตู้ม!

 

ทั้งที่ตกลงมาซะขนาดนั้นแต่ก็ยังพยุงตัวขึ้นยืนได้แม้จะโงนเงน แต่ดูก็รู้ว่าไม่เหลือซึ่งสติ กู๊ดเพอเซิลที่ลักษณะคล้ายร่างที่บยอนเนสวินิจฉัยว่ามันถูกเย็บด้วยไหมละลายพิเศษและโดนช็อตด้วยไฟฟ้า .. ตอนนี้มันอยู่ตรงนี้อยู่ต่อหน้าต่อตาเขาราวกับมีชีวิตอีกครั้ง .. ราวกับมันคือแฟรงเกนสไตน์อย่างที่เคยสันนิษฐานเอาไว้

 

บยอนเนสยังคงยืนค้าง ปากบางกระอักกระอ่วน แต่เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากลอง เขามองนัยน์ตาขุ่นมัวของเจ้าตัวประหลาดซึ่งไร้ความรู้สึกนานนับนาทีอย่างลืมตัว เช่นเดียวกันกับที่เขาไม่รู้ว่าถูกกระจกซึ่งร่วงลงมากรีดเข้าตามตัวไปทั่วร่าง เลือดที่ซึมออกมาไม่ได้แย่งความสนใจของบยอนเนสไปได้เลย ณ ขณะนี้

 

บยอนเนสคิดว่ามันไม่ปกติ

 

เนื้อตัวของร่างตรงหน้าถูกเย็บติดกันอย่างสมบูรณ์ก็จริง ทว่ามันก็แปลกที่จู่ๆ ร่างกายของมันกลับกระตุก และทำทีท่าจะเข้าขย้ำบยอนเนสอย่างบ้าคลั่ง

 

ไร้ซึ่งเสียงร้อง ทั้งที่ตามวรรณกรรมทั่วไปเขียนไว้ชัดเจนว่าลักษณะพฤติกรรมของแฟรงเกนสไตน์จะแฝงเสียงร้องคล้ายกับการขู่ให้กลัว

 

แต่นี่ไม่ ..ไม่ใช่

 

บยอนเนสทิ้งข้าวของไว้เบื้องหลัง ราวกับยินดี หากทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นคือความท้าทายซึ่งหาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว แต่เขาขอคงไว้หนึ่งอย่าง คือมีดสั้นที่มักพกติดตัวเอาไว้

 

เข้ามาเลยเบบี้ บยอนเนสเอ่ยเสียงต่ำ เขาเองก็อยากรู้ว่าการกรีดเข้าที่ลำคอของกู๊ดเพอเซิล เสมือนคนเป็นนั้นจะรู้สึกเช่นไร หรือพูดง่ายๆ บยอนเนสอยากรู้ว่าการฆ่าเหยื่อที่กำลังดิ้นราวกับมีชีวิตเป็นอย่างไร

 

ในขณะที่ตัวประหลาดกระโจนเข้าใกล้ และกำลังทุลักทุเลหมายเข้าถึงตัว บยอนเนสผู้ตั้งรับ .. ก็ดันโชคร้าย ที่เหมือนมีบางอย่างกระโจนออกมาจากรอยแตกของกระจกด้านบนอีกตัว

 

ตู้ม!

 

เป็นหุ่นยนต์ลักษณะตัวใหญ่กว่าคนปกติ และบยอนเนสจำได้ว่านั่นคือหุ่นยนต์ของยอรอล .. ที่กระโดดลงมาเหยียบคอมันจนจมเข้ากับพื้นคอนกรีตหนาอย่างทันท่วงที ตัวประหลาดล้มลงไปกองใต้เท้าของเจ้าหุ่นยนต์จนพื้นร้าว และปราศจากซึ่งการดิ้นทุรนทุราย

 

ทว่าบยอนเนสหัวเสียขึ้นมาทันใด

 

ไม่ยุ่งสักเรื่องได้ไหม?” ควีนทำมือไล่เจ้าหุ่นยนต์ออก เพื่อที่เขาจะเข้าสำรวจร่างของตัวประหลาดได้อย่างทันท่วงที

 

ไม่ได้บยอนเนส หัวหน้าสั่งให้ยูขึ้นมานั่งบนแขนไอเดี๋ยวนี้ เจ้าหุ่นยนต์บอกเจตจำนงค์ เสียงของมันอู้อี้แทบฟังไม่ได้ศัพท์ และย่อตัวลงตั้งแขนขึ้นฉากเอาไว้เพื่อให้บยอนเนสนั่งแทนเบาะ

 

บยอนเนสเสตามองครู่หนึ่ง ทว่ายังไม่ยอมหยุดตรวจชีพจรเจ้าตัวประหลาด แม้ไร้ซึ่งจังหวะการเต้นไปแล้ว ส่วนกล้ามเนื้อทุกอย่างก็พังไม่มีชิ้นดี

 

หลีกไปเสียงนุ่มขุ่นเคือง เขาใช้มือดันท่อนแขนของเจ้าหุ่นยนต์ออกห่าง ทว่าความดื้อของมันไม่ต่างกับเจ้าของเลยสักนิด นอกจากจะถ่วงให้เขาทำงานยากขึ้นแล้ว ก็ยังตามติดแจจนชักหงุดหงิด

 

ไอมีสิทธิ์หิ้วปีกยูขึ้น และนั่นจะเจ็บมากหากยูขัดขืน เจ้าหุ่นยนต์เอ่ยเตือน

 

คนถูกขู่ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เขาเหลือบมองตัวประหลาดที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น เจ้าหุ่นยนต์แสนอัจฉริยะมองตามและคำนวณลักษณะเพื่ออ่านใจ ก่อนจะเอ่ยบอก

 

ไม่ต้องเป็นห่วง เจ้าตัวนี้ไอจะนำมันกลับไปพร้อมกัน

 

บยอนเนสจึงพยักหน้าจำยอม เขาก้าวเท้าขึ้นไปนั่งบนท่อนแขนแกร่งของเจ้าหุ่นยนต์จอมตื้อ ซึ่งอีกข้างนั้นหิ้วปีกตัวประหลาดเอาไว้ตามที่บอก

 

จับไอไว้ให้มั่นคุณตินเอฟเวอร์

 

บยอนเนสระบายลมหายใจออกอย่างปลงตก เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ขึ้นเจ้าหุ่นรุ่นนี้ หากแต่หลายครั้งเหลือเกิน และทุกครั้งที่มันเอ่ยบอก บยอนเนสต้องกอดรอบคอแกร่งเสริมใยเหล็กเอาไว้

 

พร้อมนะ?”

 

ชักช้าอยู่ทำไมล่ะ?”

 

แต่หัวหน้าฝากมาให้ทำเรื่องหนึ่งก่อนไป ..

 

บยอนเนสหันมองเจ้าหุ่นยนต์ที่แสนจะลวดลาย ด้วยขนาดคอที่ใหญ่ทำให้ยากต่อการโอบรอบ หนึ่งมนุษย์และหนึ่งหุ่นยนต์ หน้าทั้งคู่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบเสียด้วยซ้ำ

 

อะไร?” บยอนเนสเอ่ยถาม

 

เจ้าหุ่นกระป๋องไม่รอท่า มันเขยื้อนหน้ามาใกล้จนหน้าผากใหญ่ชนเข้ากับหน้าผากเล็กราวกับว่าต้องการจะจูบบยอนเนสเพื่อทำหน้าที่แทนหัวหน้าของมัน

 

แต่ทันใดนั้น ..

 

พรึ่บ!

 

หน้ากากของเจ้าหุ่นยนต์ก็ถูกเปิดออก และแทนที่ด้วยยอรอลตัวเป็นๆ ซึ่งอยู่ข้างในนั้นแทน ..เป็นหุ่นยนต์ประเภทสวมใส่ ไม่ใช่การบังคับทางไกลอย่างที่ชายหนุ่มชอบใช้อยู่ทุกครั้ง

 

ยอรอลไม่รอให้บยอนเนสเรียกสติคืน เขาแตะสัมผัสนุ่มหยุ่นไปยังริมฝีปากฉ่ำน้ำเรียวบาง บยอนเนสกำลังนั่งทำตาโตอย่างคาดไม่ถึง

 

กระทั่งผละออก ไออุ่นๆ ของลมหายใจทั้งสองฟุ้งกระจายรอบทิศ ในคราวแรก บยอนเนสถึงกับผงะ แต่พอได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากยอรอล ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม

 

ไม่น่าล่ะ เจ้าหุ่นกระป๋องตัวนี้ต่อปากต่อคำเก่งซะเหลือเกินบยอนเนสบอก เขากอดรอบคอหุ่นยนต์ตัวนี้แน่นขึ้น

 

กับยูคนเดียวที่รักยอรอลตอบ จ้องมองแก้มใสขึ้นสีระเรื่อที่พยายามเบี่ยงหนีกลบความเขินอายเอาไว้แต่ไม่มิดเอาเสียเลย

 

น่ารักชะมัด

 

ไปได้แล้ว เมื่อโดนเร่งยอรอลก็ได้แต่ส่ายหน้าเอ็นดู ก่อนจะสตาร์ทเครื่องทะยานขึ้นสู่ตึกชั้นเดิมในทันที

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

บางครั้งการนั่งหาคำจำกัดความของเรื่องประหลาดอยู่เพียงลำพังในห้องแคบ อาจไม่ใช่คำตอบที่ดีนัก เพราะนอกจากจะทำให้สมองล่าช้าตื้อตันและขาดจินตนาการแล้ว กลอุบายทั้งหลายอาจถูกบิดเบือนแทบไม่เหลือเค้าเดิมให้สืบเสาะ

 

ฉะนั้น การเร่งมือค้นหาความสดใหม่ที่ยังคงร้อนอยู่นั้นเป็นคำตอบที่ไม่ว่าเวลาไหนก็ปฏิเสธไม่ได้

บยอนเนสมองดูซากสงครามขนาดย่อมบนชั้นสิบสี่ ตามทางเดินที่มีห้องนับร้อยปิดๆ เปิดๆ อยู่ บนพื้นเต็มไปด้วยเศษกระจกแตกเกลื่อนกลาด ข้าวของกระจัดกระจาย และร่างเสมือนของแฟรงเกนสไตน์จำนวนไม่น้อยที่อยู่ในสภาพไม่ต่างกันกับตัวในอุ้งมือเจ้าหุ่นกระป๋องของยอรอล

 

เกิดอะไรขึ้น?

 

พวกมันนอนระเนระนาดไปคนละทิศละทาง ราวกับโดนพายุเฮอริเคนพัดปลิว ตามร่างกายพบร่องรอยเขียวช้ำ

 

ยอรอลเดินอืดอาดในชุดหุ่นยนต์ และยังคงอุ้มบยอนเนสไว้บนท่อนแขนแกร่ง เขาหลบเศษซากร่างที่ยังกระตุกอยู่ และเขี่ยให้พ้นทาง

 

เกิดอะไรขึ้น?” บยอนเนสถาม ไม่มีคำตอบนอกจากเสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดีจากคนตัวสูง

 

ยอรอลเหลือบไปเห็นโจวแดนที่อยู่ในชุดหุ่นยนต์ไม่ต่างกัน หนุ่มโปรแกรมเมอร์ซึ่งติดอยู่บนคานปูนเหนือหัวถูกเพื่อนรักดึงตัวลงมาจนหัวกระแทกพื้น และนั่นทำให้โจวแดนตื่นเต็มตาก่อนคลานสำรวจสภาพรอบกายอย่างตื่นตระหนก

 

ยอรอลใช้เท้าเตะเซลาส พร้อมลูกทีมที่สี่คอมมานควอเตอร์อีกหลายชีวิตซึ่งนอนขวางทางไม่ต่างกับเจ้าตัวประหลาดทั้งหลายให้ตื่นเก็บกวาดผลงานให้สะอาด

 

ยูมันตัวแสบยอรอล เซลาสกัดฟันกรอด เขาลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเลเพราะสภาพชุดหุ่นยนต์ที่ใส่ ก่อนจงใจปาเศษกระจกใส่ยอรอลราวกับเด็กขี้งอน แต่มันกลับปักโดนหัวเจ้าตัวประหลาดที่ยอรอลยกขึ้นมากันไว้แทน

 

ก่อนใช้ ไอ้นั่น ก็ไอบอกแล้วว่าให้หลบยอรอลวางบยอนเนสลงอย่างเบามือ ส่วนเจ้าตัวประหลาดอีกข้างกลับถูกวางเผละลงแถวนั้นอย่างไม่ใยดี

 

บอก? บอกตอนไหน?”

 

ตอนที่ยูกำลังลากเจ้าตัวประหลาดชิดกำแพงล่ะมั้ง

 

ชุลมุนแบบนั้นใครจะไปทันฟังกัน!

 

ก็ถือว่าได้บอกแล้ว

 

ให้ตายเถอะน้องชายทอลเวอเรส ยูนี่มันเหลือทนจริงๆ

 

พูดให้มันดีๆ หน่อยโอเวอแรน

 

บยอนเนสที่กำลังก้มๆ เงยๆ ยกแขนเจ้าตัวประหลาดเพื่อตรวจร่องรอยอยู่ถึงกับต้องหันกลับมามอง สองคนนี้ทะเลาะกันเป็นเด็กไม่เคยเปลี่ยน

 

ไม่รู้ล่ะ! ทีหลังถ้าจะใช้ไอ้นั่น ยู! ก็ช่วยแหกปากบอกดังๆ ด้วย!เซลาสขึ้นเสียง เขายังคงนั่งกอดอกต่อปากต่อคำกับยอรอลปาวๆ ขวางทางลูกทีมที่กำลังทำหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ บ้างก็มียกขาขึ้นให้เก็บเศษซากแขนขาที่เกลื่อนกลาดอยู่

 

ตกลงกันแล้วยอรอลเถียงกลับหน้านิ่ง ส่วนเซลาสก็ได้แต่ทำหน้าอึ้ง เขาหันไปถามความเห็นกับลูกทีมแถวนั้น

 

เขาตกลงตอนไหน?”

 

คำตอบที่ได้คือการส่ายศีรษะรัวกลับมา และการขยับปากไร้เสียงจากลูกทีม เมื่อวานหัวหน้าไม่ได้เข้าประชุม

 

ทั้งสองคนน่ะ จะบอกไอได้รึยังว่ามันเรื่องอะไร? แล้วไอ้นั่นคืออะไร?” บยอนเนสถามขึ้นอย่างเหลืออด เขามองหน้าคู่กัดอนุบาลสลับกันไปมา ลูกทีมที่เหลือก็ได้แต่ส่งยิ้มให้ควีนของคิงอย่างหลงใหล

 

ยอรอลโบ้ยหน้าไปให้เซลาสตอบ แต่เซลาสก็โยนกลับมาให้ยอรอลอธิบาย

 

เฮ้พวก! ตัวที่นอนอยู่ชั้นล่างสุดต้องเก็บขึ้นมาไหม?” โจวแดนที่เกาะขอบกระจกอยู่ถามขึ้น .. เขาหมายถึงร่างของสตูปิดเลดี้คนนั้นที่นอนสลบอยู่

 

บยอนเนสส่ายหน้าตอบแทน และเบนสายตากลับมาเค้นคำตอบอีกครั้ง

 

ยอรอลระบายลมหายใจอย่างเกียจคร้าน

 

โอเค ตามไอมาที่รัก

 

 

 

 

Q U A R T E R   L A N D

 

 

 

 

 ‘ชั้นสิบสี่ของตึกวิจัย โดยปกติเป็นชั้นที่ถูกปิดตายเพราะไม่ได้ใช้ประโยชน์เนื่องจากมีรังสีอันตราย แต่เมื่อหลายชั่วโมงก่อน มีคำสั่งให้เข้าตรวจ พวกไอปิดข่าวพร้อมปิดพื้นที่รอบบริเวณ 1 กิโลเมตรตามคำสั่ง พอลงสำรวจพวกเราเห็นกู๊ดเพอเซิลที่โดนขโมยไปถูกทิ้งไว้ที่นั่นในสภาพนอนแน่นิ่ง แต่พอเข้าตรวจจริงจังมันก็กลายเป็นเจ้าตัวประหลาดกระจายอยู่ทั่วชั้นในสภาพเดินเหินได้

 

ไอ้นั่นที่ว่า คือระเบิดลม ยอรอลใช้มันหยุดทุกตัวให้กระแทกผนัง เพื่อหยุดการเคลื่อนไหว พวกเรายังฟื้นขึ้นมาได้ แต่พวกนั้นไม่ ..มันจอดทุกตัว อ่อนหัดกว่าที่คิด

 

ทำไมยูกับเลดี้คนนั้นถึงเข้าบริเวณปิดกั้นได้ล่ะบยอนเนส?’

 

 

บยอนเนสกำลังครุ่นคิดถึงคำบอกเล่าและคำถามของสามสหายที่ถกให้เขาฟังระหว่างการเดินทางมายังสำนักงานลับใต้ดินของไฮสคูลควอเตอร์

 

และตอนนี้ บยอนเนสกำลังดูการสอบปากคำของบุคคลหนึ่งซึ่งเขารู้จักเป็นอย่างดี ผ่านทางกระจกทึบในห้องสอบสวน พร้อมกับยอรอลในชุดปกติ ชายหนุ่มยืนเอามือล้วงระเป๋าอยู่ข้างเขา

 

สองชั่วโมงแล้วคุณตินเอฟเวอร์เจ้าหน้าที่ในห้องสอบสวนพูดขึ้น ยูเอาแต่นั่งยิ้มไม่ให้ความร่วมมือแบบนี้ ไอเกรงว่ามันค่อนข้างจะเสียเวลา ..ยูเข้าไปทำอะไรที่นั่น?”

 

ไอขอพบทนาย

 

ตินเอฟเวอร์ที่ว่าไม่ได้หมายถึงตัวบยอนเนส แต่เป็นพี่ชายของเขา 

 

บยอนเนอร์เอาแต่พูดประโยคเดิมซ้ำๆ อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวมาร่วมสองชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่ถูกคุมตัวมา

 

ล้อกันเล่นใช่ไหม?” บยอนเนสเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ ตาเรียวจ้องมองพี่ชายตนที่นั่งไขว้ขาสบายอกสบายใจอยู่ในห้อง

 

เขาก็เหมือนยู บยอนเนสยอรอลพูด ชายหนุ่มหันเสี้ยวหน้ามาตอบยิ้มๆ เขาอยู่ในเขตปิดกั้นในเวลาไล่เลี่ยกับยู

 

แล้วไอกับเลดี้คนนั้นไม่ต้องโดนสอบสวนด้วยหรือไง?”

 

นั่นอยู่ในความดูแลของไอ ซึ่งไอก็รายงานไปแล้วว่า ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

 

บยอนเนสส่ายหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ เชื่อเขาเลยตัวขี้เกียจ

 

ไฮสคูลควอเตอร์มักจะบอกสโลแกนของตนเสมอว่า พวกเราขึ้นชื่อในเรื่องระบบรักษาความปลอดภัย หน่วยคอมมานควอเตอร์ถูกก่อตั้งขึ้นมาเพื่อดูแลความเรียบร้อยอย่างลับๆ ก็จริง แต่เดลี่ควอเตอร์กำลังสงสัยว่า ในตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับไฮสคูลควอเตอร์กันแน่?

 

ไม่นานนักหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งอ้างตัวว่าเป็นทนายความของบยอนเนอร์ก็ได้ปรากฏตัวเข้าไกล่เกลี่ย เธอสละสลวย แต่งตัวดูภูมิฐานตามแบบระเบียบ แถมยังมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก และสายตาที่มองมายังบยอนเนสก่อนที่เธอจะเปิดประตูเข้าห้องสืบสวนนั้น .. ช่างดูขบขันปนเอ็นดู แต่แฝงไปด้วยความอึดอัด จนบยอนเนสต้องเม้มปากแน่นอย่างลืมตัว แต่ทำไมกัน .. ทำไมบยอนเนสกลับคุ้นเคยลักษณะท่าทางแบบนั้นอย่างหาคำตอบไม่ได้

 

เจ้าหน้าที่เริ่มการเจรจากับทนายความสาวอีกครั้ง การต่อรองเป็นไปอย่างดุเดือดเกินคาด ในเมื่อฝ่ายคอมมานควอเตอร์ขาดซึ่งหลักฐานในการเอาผิด

 

คุณเจ้าหน้าที่ อย่าดันทุรังเลย ในเขตกักกั้นไม่มีข้อกฎหมายไหนเอาผิดผู้ที่ไม่ทราบการประกาศและเดินเข้าไปอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์หรอกเธอพูด สายตาสวย     ส่อแววสนุกสนานไม่ต่างจากบยอนเนอร์

 

เจ้าหน้าที่สืบสวนสูดลมหายใจเข้าอย่างยากจะอธิบาย แต่เรามีความจำเป็นต้องกักตัวเขาไว้ ก็เพราะ--”

 

เพราะ?” เธอแทรก เพราะมีคดีเกิดขึ้นอย่างนั้นใช่ไหม? จู่ๆ พวกยูถึงได้เอาจริงเอาจังกับการเดินเข้าเขตกักกันรังสีซึ่งห่างจากชั้นสิบสี่อยู่โข ทั้งที่ปกติก็สามารถเดินผ่านได้ปกติ

 

เป็นความลับทางราชการ เจ้าหน้าที่สืบสวนอึกอักแต่ก็ต้องตอบเท่าที่ให้ข้อมูลได้ เพราะหากเรื่องนี้แพร่งพรายไปมีหวังแตกตื่นกันยกใหญ่

 

ทนายความสาวหลุดยิ้ม ลูกความของไอบริสุทธิ์ทุกอย่าง ไม่มีเหตุผลที่จะกักตัวเขาไว้ เพราะฉะนั้นขอความกรุณาปล่อยตัวเขาตามข้อตกลงด้วย

 

เจ้าหน้าที่สืบสวนลอบมองเพื่อขอความเห็นกับเจ้านายอีกฝั่งของห้องที่สังเกตการณ์อยู่

 

และจบลงที่บยอนเนอร์โดนปล่อยตัว

 

ขอบคุณทนายความสาวกล่าวอย่างอารมณ์ดี ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าเพราะลูกความยังยืนยันจะอยู่ต่อ เธอจึงขอตัวกลับเพื่อไปทำธุระแถวชานเมือง ประจวบเหมาะกับฮีชอร์ลผู้มาใหม่เดินเข้ามากุมไหล่บยอนเนสไว้อย่างอารมณ์ดี

 

สวัสดีครอบครัวฮีชอร์ลเอ่ยทักทายน้องชายและบยอนเนสเสียงใส ผู้สนับสนุนฝ่ายค้านลากบยอนเนสเข้ามาในห้องสอบสวนที่พี่ชายตินเอฟเวอร์ยังคงนั่งรออยู่เพียงลำพัง .. บยอนเนอร์กำลังรอบางอย่างอยู่

 

นั่งสิบยอนเนสพี่ชายตินเอฟเวอร์เปิดการสนทนา ก่อนกางแขนรับอ้อมกอดอบอุ่นของน้องชายด้วยความคิดถึง

 

ยูหายไปไหนมา แล้วมาทำอะไรที่นี่?” เจ้าของเสียงแง่งอนเอ่ยถาม

 

ยอรอลที่เข้ามาเป็นคนสุดท้ายถึงกับคิ้วกระตุกที่เห็นภาพนั้น เขาเดินเข้ามาใกล้สองร่างที่ยังคงกอดกันกลม ท่ามกลางสายตาปรามของฮีชอร์ลว่าอย่าเพิ่งเข้าไปขัด

 

มาจิบกาแฟ .. อืม ยี่ห้อโปรดของฮีชอร์ลเชียวเขาเอื้อมมือยกแก้วเซรามิกใบที่สามขึ้นโชว์

 

หยุดชอบอะไรคล้ายไอได้แล้วพี่ชายตินเอฟเวอร์ฮีชอร์ลแทรก เขาลอบมองยอรอลที่กำลังจะตรงเข้าฉุดบยอนเนสให้ลุกขึ้น หยุดยอรอล ไม่ใช่เวลานี้

 

คนถูกดุถอยห่างอย่างจำยอม ไม่ใช่เพราะคำพูดของฮีชอร์ล แต่เป็นเพราะสายตาของบยอนเนสที่ส่งช่วยห้ามอีกแรงต่างหาก

 

ตอบไอสิพี่ชายบยอนเนสช้อนตาขึ้นมอง ยูมาทำอะไรที่นี่?”

 

บยอนเนอร์เหลือบตาไปยังด้านหลัง ยอรอลกำลังยืนคุมเชิงอยู่ด้วยความหงุดหงิดใจอยู่ตรงนั้น

ไอขอถามยูอย่างบยอนเนอร์ผละออกจากน้องชาย เขายืนประจันหน้ากันกับยอรอล และทุกอย่างดูไม่ปกติ บยอนเนสบยอนเนอร์เรียกน้องชาย ทั้งที่เขาเอาแต่จ้องหน้ายอรอล

 

หืม?” บยอนเนสเริ่มเห็นลางความสนุก เพราะรอยยิ้มบางๆ กระตุกอยู่ที่มุมปากของยอรอลให้เห็นได้อย่างชัดเจน

 

ยอรอลต้องมีบางเรื่องปิดบังเขาอยู่

 

ยูช่วยอธิบายผลการชันสูตรกู๊ดเพอเซิลที่ยูนิยามมันว่าร่างเสมือนแฟรงเกน สไตน์ ให้ไอฟังทีสิ

 

 

บยอนเนอร์รู้ แต่กลับเลือกจะโกหกการสืบสวน

 

 

ถึงบยอนเนสจะยังแปลกใจที่พี่ชายตนทราบเรื่อง แต่ก็ยอมเอ่ยปาก

 

เป็นกู๊ดเพอเซิลที่โดนขโมยมาทั้งหมด ทุกร่างมีการตัดต่อชิ้นส่วนออกและเย็บเข้าใหม่ด้วยไหมละลายชนิดพิเศษ บางตัวใช้ชิ้นส่วนร่างอื่นเย็บแทนที่ โดนช็อตด้วยไฟฟ้าแรงสูงอย่างรุนแรง ถ้าผลชันสูตรไม่ผิดน่าจะมีต้นกำเนิดพลังงานมาจากที่ผิดกฎหมาย บาดแผลหายเกลี้ยงเช่นเดียวกันกับเลือด เนื้อตัวไหม้และคดงอ

 

บยอนเนสสูดลมหายใจเข้าแล้วเริ่มอธิบายต่อ

 

ชั่วโมงก่อนไอได้เจอเข้ากับตัว มันไม่ปกติ มันโงนเงนไม่มีเสียงร้อง ถึงจะวิ่งมาทางไอ แต่ดูแล้วไม่ใช่ลักษณะการเจาะจง มันวิ่งไม่มีทิศทาง และอ่อนแอ

 

บยอนเนอร์พยักหน้ารับ เขามองยอรอลหัวจรดเท้า

 

เพิ่มมาอีกสิบสี่ตัวรวมอีกหกที่ส่งไปให้บยอนเนสเป็นยี่สิบฮีชอร์ลแทรก     เขาลุกขึ้นเตรียมกันท่าชายหนุ่มสองคนซึ่งยืนจ้องหน้ากันเอาเป็นเอาตายอยู่

 

ห้า ไม่ใช่หกบยอนเนสแย้ง

 

และนั่นทำให้ฮีชอร์ลยกยิ้มกริ่ม เขาวิจารณ์ยอรอลทางสายตา และยกยิ้มล้อเลียน น้องชายทอลเวอเรสมีอะไรปิดบังไอรึเปล่า?”

 

ยอรอลหยิบมอร์ตินกลิ่นเฉพาะขึ้นมา และจุดสูบอย่างสบายอารมณ์

 

ว่าไงน้องเขยบยอนเนอร์เสริม

 

ไม่มี

 

ยอรอลพ่นควันออกจงใจให้โดนหน้าบยอนเนอร์ช้าๆ

 

 

“..อยากรู้ก็อ้อนวอนไอสิพี่เขย

 

 

เดลี่ควอเตอร์เกรงว่างานนี้จะมีอะไรไม่ชอบมาพากลเพิ่มขึ้นอีกเสียแล้ว

 

 

 

ขอบคุณ และขอให้โชคดี

ฮาร์ดีโอ โวคอลลี่ - รองบรรณาธิการเดลี่ควอเตอร์ผู้นั่งเมากาแฟ

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,960 ความคิดเห็น

  1. #2931 Blu_parkchan1 (@Blu_parkchan1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 23:26
    ยอรอลต้องรู้อะไรสักอย่างแน่ๆ
    #2,931
    0
  2. #2895 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:34
    ยอรอลรู้อะไรมาหืม
    #2,895
    0
  3. #2839 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    อะไรอี๊กกกกก!!! ยอรอลมีเรื่องปิดบังอะไรไว้อ่ะ!!!!!!
    #2,839
    0
  4. #2770 riddle_girl (@riddle_girl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 18:18
    อะไรอ่ะ ยอรอลปิดบังอ่ะไรแล้วใครเป็นคนทำ
    #2,770
    0
  5. #2732 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:47
    โอโหหหห ซับซ้อน ยอรอลปิดบังอะไร
    #2,732
    0
  6. #2702 m053646966 (@m053646966) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:09
    ฮาร์ดีโอเมากาแฟ 55555
    #2,702
    0
  7. #2573 มาร์เบล (@jaruwan_amp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 13:53
    ฮาร์ดีโอตาค้าง
    #2,573
    0
  8. #2565 Ap_Fortune (@apisara21102542) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 00:01
    5555555สตูปิดเลดี้ โอ้นี่มันอะไรกันนี่เป็นนิยายแนวไหนกัน ชอบๆ
    #2,565
    0
  9. #2545 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 11:52
    เริ่มดุเดือดแล้ว สนุกกกกกกกกก
    #2,545
    0
  10. วันที่ 6 กันยายน 2559 / 12:08
    สนุกขึ้นอีกแล้ววววว //ฉีกยิ้ม ดีโอ...กาแฟแรงมากใช่มั้ย
    #2,506
    0
  11. #2465 『 BLACK PEARL』 (@04177) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 01:41
    มันลึกลับซับซ้อนมากกกกก
    #2,465
    0
  12. #2434 CHANFECT (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 21:40
    อะไรก็เกิดขึ้นได้เพราะนี่คือควอเตอร์แลนด์*^*
    #2,434
    0
  13. #2411 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 20:34
    ชอบตอนที่บยอนแกล้งเอาหัวคนใส่กระเป๋าหลอกว่าเป็นลูกรักบี้อ่ะ โคดจี้เลย

    ยอรอลมาช่วยบยอนด้วย น่ารักจัง

    ตอนนี้ ยอรอลนำหนึ่งแต้มนะฮับ

    #2,411
    0
  14. #2335 BabyKai (@eyeonpreya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 11:39
    โอ่ยยยยยยยย มันช่างดูวุ่นวายเหลือเกิน ฮาร์ดีโอไม่ควรไปรับประทานอะไรแบบนี่เลยนะ5555555
    #2,335
    0
  15. #2285 kisscaramelkiss (@kisscaramelkiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 11:51
    อินโทรเข้าใจเลย
    #2,285
    0
  16. #2208 fonghh (@fonghh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 21:03
    ก็มีแต่ ซับซ้อน ซับซ้อน
    #2,208
    0
  17. #2177 【勋鹿】 (@gru-sad) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 00:16
    บยอนเนอร์อีกแล้ว 555555555555555
    #2,177
    0
  18. #2157 Amittarin (@leehana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 19:36
    บยอนเนอร์ ยอรอล ต้องให้ฉายาคู่ปรับตลอดกาลสินะ



    ไม่ยอมกันเล้ยยยย
    #2,157
    0
  19. #2038 Blue Min (@bb2mimberry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 17:14
    ไปไงมาไงล่ะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยย???????????
    #2,038
    0
  20. #1952 JuneTcn (@jaloonjune55) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:09
    พี่ชิเอินนนนนน สมัครเป็นเอฟซีค่าาา
    #1,952
    0
  21. #1666 Garbiela (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 01:13
    บยอลเนอร์ นี่ยูยอมรับ ยอรอล เป็นน้องเขยแล้วหรอ มีปมมาให้คิดอีกแล้วสิ สงสารยูจริงๆเลย ฮาร์ดีโอ
    #1,666
    0
  22. #1664 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 23:47
    บยอนเนอร์มาทีไรเควชชั่นมาร์คเต็มหัวไอทุกทีเลยท่านรองบรรณาธิการ 5555555 ไอว่าคราวนี้มันลึกซึ้งกว่าปมคราวที่แล้วอีก ผู้หญิงคนนั้นใครน่ะ ไองงไปหมดแล้ว 5555555
    #1,664
    0
  23. #1454 DearRedpie (@redpie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 15:34
    ยอรอลปิดบังอะไรอยู่กันนะ
    ฮิๆ
    #1,454
    0
  24. วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 12:41
    ในมี่สุด บยอเนอร์ก็กลับมาหาไอ ... เร่อะ ถถถถถ
    #1,451
    0
  25. #1450 Papang Pang (@parkbaekpang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 03:23
    ชอบบยอนเนสต่อปากต่อคำกับเลดี้คนนั้น 55555555 ล่ะนี่กลัวอะไรที่เป็นซอมบี้อ่ะซากศพกระตุกจู่โจมเป้าหมาย อือหือแค่นึกถึงก็นะ แต่ก็พยายามอ่านแบบไม่คิดถึงอิตัวนั้นมากอ่ะ กลัว5555555 แอบโล่งที่มันตายหมดล่ะนี่อินจริงจังนะเนี่ย ต้องขอบคุณยอรอลนะพ่อทูนหัวของบ่าวก็จะต้องหล่อและร้ายกาจฉลาดเจ้าเล่ห์อีก จะเป็นไงต่อนี่รอนะพี่ชิมาอัพเร็วๆนะๆๆๆๆๆ

    #1,450
    0