[ Fic The Maze Runner ] Minho x OC x Newt

ตอนที่ 17 : สมรภูมิมอดไหม้ : EP.17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    8 พ.ค. 59

                                                         EP.17



                   



มือหนึ่งตบลงบนไหล่แพทริเซียจากด้านหลัง เธอร้องลั่นและหันขวับไป " ฉันตกใจหมดเลย มินโฮ " เธอหายใจออกมาอย่าง

โล่งอก 

มินโฮยิ้มบางๆ " เธอคิดว่าพวกอัปลักษณ์นั่นหรอแพท " มินโฮพูด " พวกนั้นเข้ามาไม่ได้หรอก โชคดีที่เรามีลูกกรงปลวกๆนี่ " 

มินโฮเพยิดหน้าไปที่หน้าต่าง " พวกนั้นอยู่ทุกที่เลย แล้วก็ไม่มีวี่แววของเพียกที่ช่วยเรามาเลย "

แพทริเซียมองดูชาวทุ่งที่อยู่รอบตัว บางคนวิ่งจากหน้าต่างบานหนึ่งไปอีกบานหนึ่งเพื่อมองออกไปข้างนอก ส่วนที่เหลือเกาะ

เป็นกลุ่มเล็กๆ ทุกคนมีสีหน้าหวาดกลัว

นิวท์เดินเข้ามา " ดูแล้วไอ้บ้าฝูงหนึ่งอยากกินเราเป็นอาหารเช้ามั้ง เราต้องหาห้องอีกห้องเพื่อจัดประชุม เสียงพวกนี้เหมือน

ตอกตะปูใส่กระโหลกฉันเลย "

มินโฮพยักหน้า แล้วทั้งสองก็เดินออกไปมุมหนึ่ง ร้องเรียกและโบกมือรวบรวมชาวทุ่ง โทมัสเดินเข้าไปเขย่าลูกบิดสีทองอย่าง

บ้าคลั่ง แต่มันก็เปิดไม่ออก แพทริเซียรู้สึกขอบคุณสวรรค์ที่หน้าต่างมีลูกกรง เพราะแต่ละบานในห้องนี้มีตัวบ้าคลั่งโกรธเกรี้ยว

กำลังกรีดร้องตะโกนออกอีกฟาก ห้องแพทริเซียไม่มีหน้าต่างซักบาน แต่ก็จุชาวทุ่งไม่พออยู่ดี เพราะมันค่อนข้างเล็กกว่าห้อง

นี้อยู่พอสมควร อีกอย่างผนังก็ร้าวและหลุดเกือบหมด ยังไงก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของพวกบ้าคลั่งอยู่ดี แพทริเซียเหลือบไป

มองชายบ้าหน้าตายับเยินที่หน้าต่างอีกครั้ง และไปสมทบกับชาวทุ่งคนอื่น 

นิวท์กระแทกตัวใส่ประตู แต่มันก็ไม่ได้ผลเช่นเดิม " มันล็อค " เค้าพึมพำเมื่อยอมแพ้ในที่สุด 

" โหย อัจฉริยะสุดๆ " มินโฮว่า " ช่างมีความสามารถในการคิดอย่างน่าทึ่ง คนอื่นในนี้ไม่รู้เลยเนอะว่ามันล็อค " 

นิวท์ไม่มีอารมณ์ตอบโต้มินโฮ " พังไอ้ลูกบิดงี่เง่านี่กันเถอะ " เค้ามองไปรอบๆเหมือนคาดว่าจะมีใครส่งค้อนให้

" ฉันอยากให้ปลวก...แคร้งพวกนั้นหุบปากซะบ้าง! " โทมัสตะโกน หันไปถลึงตาใส่แคร้งที่อยู่ใกล้ที่สุด ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ดูน่า

เกลียดกว่าผู้ชายคนแรกที่แพทริเซียเห็นซะอีก แผลมีเลือดไหลพาดผ่านใบหน้าเธอ ไปสิ้นสุดที่ด้านข้างหัว

" แคร้งเรอะ " ฟรายแพนทวนคำ แพทริเซียคิดว่าเค้าดูหวาดกลัวยิ่งกว่าตอนที่กำลังสู้กับโศกาเพื่อหนีออกจากวงกตซะอีก 

บางทีเรื่องนี้อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่า ตอนที่พวกเค้าเข้านอนเมื่อคืน ทุกอย่างดูแสนดีและปลอดภัย เหมือนพวกเค้าถูกพรากความ

รู้สึกเหล่านั้นไปโดยไม่ทันตั้งตัว

โทมัสชี้ไปที่ผู้หญิงโชกเลือดที่กำลังกรีดร้อง " ก็พวกนั้นเรียกตัวเองอย่างนั้น ไม่ได้ยินเรอะ "

" ฉันไม่สน ต่อให้นายเรียกพวกนั้นว่าหลิวลู่ลมก็เหอะ " นิวท์ตะคอก " หาอะไรมาให้ฉันพังประตูงี่เง่านี่ออกไปที "

" เอ้า " เด็กหนุ่มที่เตี้ยกว่าคนหนึ่งพูด เค้ากำลังหิ้วถังดับเพลิงที่ปลดลงมาจากผนังอยู่ แพทริเซียไม่รู้ชื่อของเค้า และเธอก็

รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก 

นิวท์คว้าถังสีแดงมา เตรียมกระแทกใส่ประตู แพทริเซียเข้าไปยืนใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ อยากเห็นมากว่ามีอะไรอยู่ที่อีกฟาก

ของประตู นิวท์ยกถังดับเพลิงขึ้น แล้วทุบลงไปบนลูกบิดทองเหลือง เสียงแตกหักดังลั่น นิวท์ฟาดอีกสองสามครั้ง มือจับทั้งชิ้น

ก็ร่วงโครมลงพื้น ประตูขยับออกด้านนอกนิดนึง เปิดออกพอให้เห็นความมืดอีกฟาก

นิวท์ยืนเงียบ จ้องมองช่องว่างดำมืดแคบยาว เค้ายื่นถังดับเพลิงคืนให้เด็กหนุ่มที่เป็นคนพบ " ไปกันเถอะ "

" เดี๋ยวก่อน " ฟรายแพนร้องออกมา " แน่ใจนะว่าพวกเราอยากออกไปข้างนอกนั่น บางทีที่ประตูล็อคอาจจะมีเหตุผลก็ได้ "

แพทริเซียอดเห็นด้วยไม่ได้ เรื่องนี้มีอะไรผิดปกติแน่  

มินโฮก้าวออกมายืนข้างๆนิวท์ เค้าหันกลับมามองฟรายแพน " แล้วเราจะทำอะไรได้อีกล่ะ นั่งรอให้ไอ้บ้าพวกนั้นเข้ามาที่นี่รึ

ไง มาเร็ว "

" พวกบ้านั่นพังลูกกรงเข้ามาเร็วๆนี้ไม่ได้หรอก " ฟรายแพนย้อน " คิดกันซักวินาทีก่อนได้มั้ย "

" หมดเวลาคิดแล้ว " มินโฮพูด เค้าเตะเท้าออกไป แล้วประตูก็เปิดผางออก " นอกจากนั้นนะ นายควรจะพูดออกมาก่อนที่เรา

จะฟาดล็อคนั่นพัง ไอ้หัวขวด มันสายไปแล้ว "

" เกลียดชะมัดเวลานายพูดถูก " ฟรายแพนงึมงำอยู่ในคอ 

" ปลวกแน่ะ " มินโฮพูดขึ้น " ฉันไปก่อนนะ นิวท์ นายตามฉันมา " มินโฮมองหน้าแพทริเซีย " แพท เธออยู่หลังนิวท์นะ " เค้า

หันไปมองโทมัส " ส่วนนายสุดท้าย โทมัส "

มินโฮเดินผ่านประตูที่เปิดอ้าออกไปโดยไม่รอคำตอบ ร่างหายเข้าไปในความมืดแทบจะทันที นิวท์เข้ามาจับมือแพทริเซียแล้ว

ลากเธอตามหลังไป แสงไฟเรืองๆที่ส่องมาจากด้านหลังไม่ได้ช่วยให้เห็นอะไรมากนัก ถ้าเธอเดินหลับตาสนิทก็คงไม่ต่างกัน 

และที่นี่เหม็น เหม็นขนาดหนัก นิวท์กระชับมือที่จับอยู่ให้แน่นขึ้น คล้ายกับบอกให้รู้ว่าเค้าอยู่ตรงนี้ข้างๆเธอ

มินโฮที่อยู่ข้างหน้าอุทาน แล้วร้องบอกมาข้างหลัง " เฮ้ ระวังนะ มีอะไร...ประหลาดห้อยลงมาจากเพดาน "

" โต๊ะ " นิวท์ร้องบอก " ระวังโต๊ะกันด้วย "

ฟรายแพนพูดขึ้นด้านหลังแพทริเซีย " มีใครจำได้มั้ยว่าสวิตซ์ไฟอยู่ที่ไหน "

" ฉันจะเดินไปหา " นิวท์ตอบ " สาบานว่าจำได้ว่าเห็นอยู่แผงนึงแถวๆนี้แหละ "

นิวท์จับมือแพทริเซียเดินอย่างมืดบอดไปข้างหน้า 

" เว้ยเฮ้ย..." มินโฮร้องครางอยู่ข้างหน้า เสียงสั่นๆ ด้วยความขยะแขยง เหมือนเพิ่งเดินเหยียบกองแผละ

ก่อนที่แพทริเซียจะทันได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น นิวท์ก็ตะโกนออกมา " เจอแล้ว! "

มีเสียงกริ๊กสองสามครั้ง แล้วมันก็สว่างจ้าด้วยแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ ทำเอาแพทริเซียตาพร่าไปชั่วขณะ 

" เฮ้ย! " มินโฮตะโกนลั่น 

แพทริเซียหรี่ตา ภาพที่เห็นชัดขึ้น เธอบังคับตัวเองให้มองฉากสยดสยองรอบตัว มีแต่คนห้อยลงมาจากเพดาน ซักโหลนึงเป็น

อย่างน้อย ทุกคนถูกแขวนคอ เชือกบิดและกดลงในเนื้อบวมๆ ร่างแข็งทื่อ แกว่งไกวไปมาเบาๆ ลิ้นสีชมพูห้อยจากปากที่กลาย

เป็นสีขาว ทุกคนลืมตา แต่ดวงตากระด้างด้วยความตาย  ดูแล้วน่าจะอยู่อย่างนั้นมาหลายชั่วโมง เสื้อผ้าและใบหน้าบางส่วนดู

คุ้นเคย แพทริเซียซบหน้าลงที่ไหล่ของนิวท์ 

เธอรู้จักคนพวกนี้ 

พวกเค้าคือคนที่ช่วยแพทริเซียกับชาวทุ่งออกมาเมื่อวานนี้เอง...




" แพทตี้ " นิวท์พูดขึ้น แล้วลูบหลังแพทริเซีย " เธอไม่เป็นไรนะ "

แพทริเซียลืมตาขึ้น ผละใบหน้าออกจากไหล่ของนิวท์ พยายามผลักความตื่นตระหนกที่กัดกินอยู่ภายในออกไป 

มินโฮเดินเข้ามาสมทบ สบถอะไรอยู่ในลำคอ " แพท เธอโอเคนะ " เค้าคว้าเอวแพทริเซียให้ออกห่างจากนิวท์ 

" ฉันโอเค " แพทริเซียพูด แล้วมองขึ้นไปบนเพดาน " พวกเค้าคือคนที่ช่วยพวกเราออกมา "

ชาวทุ่งคนอื่นๆที่กำลังโผล่ออกมาจากห้องพักพากันร้องตะโกนเมื่อรู้ตัวว่าสิ่งที่เห็นคืออะไร แพทริเซียได้ยินสองสามคน

อาเจียน เสียงโอ้กอ้าก เธอเองก็คลื่นไส้ขึ้นมา แต่กลั้นไว้ แล้วเธอก็คิดถึงเทเรซา

" เราต้องหาว่าพวกนี้เอาเทเรซาไปไว้ที่ไหน " แพทริเซียโพล่งออกมา กวาดตามองรอบๆ พยายามที่จะไม่มองไปยังเพดาน 

และเธอก็เจอประตูสีขาวที่มีลูกบิดสีทอง

" แพทพูดถูก " มินโฮพูดกับทุกคน " กระจายกันออกไป หาเทเรซาให้เจอ! "

" อาจเจอแล้วก็ได้ " แพทริเซียขยับตัวออกจากอ้อมแขนมินโฮ ที่ตอนนี้เค้ายังกอดเอวของเธอไว้อยู่ เธอวิ่งไปที่ประตูนั่น เทเร

ซาต้องอยู่ในนั้นแน่ เธอเกือบถึงประตูแล้วตอนนึกได้ว่าพวกเค้าอาจต้องใช้อะไรพังเข้าไปในห้อง " ใครก็ได้หยิบถังดับเพลิงมา

ให้ฉันหน่อย! " แพทริเซียตะโกนไปด้านหลัง 

" วินสตัน ไปเอามาซิ " มินโฮที่อยู่ด้านหลังสั่ง

แพทริเซียไปถึงประตูก่อนและลองขยับลูกบิด มันไม่ขยับ ถูกล็อคอย่างแข็งแรง จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นป้ายพลาสติกใสเล็กๆ 

แขวนอยู่บนผนังด้านขวา กระดาษแผ่นหนึ่งถูกสอดเข้าไปในช่องแคบๆ มีตัวหนังสือสองสามคำพิมพ์อยู่ 


เทเรซา แอ็กเนส กลุ่มเอ ตัวอย่าง เอ 1

ผู้ทรยศ


สิ่งที่สะดุดตาแพทริเซียที่สุดคือนามสกุลของเทเรซา ทำไมเทเรซาถึงมีนามสกุล 

โทมัสดีดนิ้วตรงใกล้ตาแพทริเซีย " ฮัลโหล ขอพูดกับแพทริเซียหน่อย นี่ไม่ใช่เวลามาฝันกลางวันนะเพียกแพท มีศพตั้งเยอะ

แยะ กลิ่นอย่างกับเต่าฟรายแพน ตื่นได้แล้ว "

แพทริเซียหันไปหาโทมัส " โทดที แค่คิดว่ามันพิลึกที่เทเรซานามสกุลแอ็กเนสน่ะ "

โทมัสเดาะลิ้น " ใครจะไปสนเรื่องนั้นกัน ไอ้เรื่องบ้าที่ว่าเธอเป็นผู้ทรยศ นี่มันอะไร "

" แล้ว ' กลุ่มเอ ตัวอย่าง เอ 1 ' หมายความว่ายังไง " คนที่พูดคือนิวท์ เค้ากำลังถือถังดับเพลิง " ช่างมันเถอะ ตอนนี้เราต้อง

พังลูกบิดบ้าๆนี่ก่อน "

นิวท์จับถังกระบอก แล้วฟาดใส่ลูกบิดทองเหลือง เสียงโลหะกระทบโลหะดังไปทั่ว พอเค้าฟาดอีกสองครั้ง ลูกบิดก็ร่วงลงพื้น 

และประตูก็เปิดออกราวหนึ่งถึงสองนิ้ว 

นิวท์กระชากประตูเปิดออก แพทริเซียรีบเข้ามาด้านในห้อง ห้องเปิดไฟสว่างจ้า ห้องนี้เหมือนกับห้องของเธอเป๊ะ 

" เทเรซา! " แพทริเซียร้องเรียก 

เสียงน้ำหมุนวนจากการกดชักโครกดังผ่านประตูที่ปิดอยู่ออกมา ความโล่งใจแผ่กระจายไปทั่วร่างแพทริเซีย รุนแรงจนแทบ

ทำให้เธอต้องนั่งลง เทเรซาอยู่ที่นี่ และก็ปลอดภัย

" เราต้องให้ทุกคนเข้ามาในนี้ และจัดประชุม " มินโฮพูด " ในนี้ไม่เหม็น แล้วก็ไม่มีหน้าต่างให้แคร้งมาหวีดร้องใส่เราด้วย ฉัน

จะเรียกทุกคนเข้ามาในนี้ " เค้าหันหลังเดินกลับออกไปในพื้นที่ส่วนกลางด้านนอก 

แพทริเซียจ้องมองประตูห้องน้ำ นิวท์กับโทมัสและชาวทุ่งคนอื่นๆอีกหลายคนเบียดเข้ามาในห้องและนั่งกันบนพื้น 

เทเรซา  เธอพูดในหัว ได้ยินฉันมั้ย พวกเรารออยู่ข้างนอกนี่

ไม่มีคำตอบ 

มีเสียงดังกริ๊ก ลูกบิดประตูห้องน้ำหมุน แล้วประตูก็เปิดออก แพทริเซียก้าวออกไป เตรียมจะดึงเทเรซาเข้ามากอด แต่คนที่เดิน

ออกมาไม่ใช่เทเรซา แพทริเซียหยุดกึกและเกือบสะดุด 

เป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง...


                            


เค้าสวมเสื้อแบบเดียวกับพวกชาวทุ่ง เค้ามีผิวขาว ผมของเค้าสีออกน้ำตาลคาราเมล ดวงตาสีฟ้าอ่อน 

" นายเป็นใคร " แพทริเซียถาม 

" ฉันเป็นใครงั้นหรอ " เด็กหนุ่มตอบ " เธอน่ะเป็นใคร "

นิวท์เดินเข้ามา " อย่ามาทำซ่าส์แถวนี้ พวกเรามีมากกว่านายเยอะ บอกมาว่านายเป็นใคร "

เด็กหนุ่มกอดอก " ก็ได้ ฉันชื่ออริส อยากรู้อะไรอีก "

แพทริเซียอยากชกหน้าหมอนี่นัก " นายมาที่นี่ได้ยังไง แล้วผู้หญิงที่นอนที่นี่เมื่อคืนไปไหน "

" ผู้หญิง? ผู้หญิงอะไร ฉันเป็นคนเดียวที่นี่ และเป็นอย่างนั้นมาตลอดตั้งแต่พวกนั้นเอาฉันมาไว้ที่นี่เมื่อคืน "

โทมัสหันไปชี้ที่ประตู " มีป้ายอยู่ข้างนอกนั่น มันบอกว่านี่คือห้องของเธอ เทเรซา...แอ็กเนส ไม่ใช่เพียกที่ชื่ออริส "

" นี่พวก ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร พวกนั้นพาฉันมาไว้ที่นี่เมื่อคืนนี้ ฉันนอนเตียงนั่น " เค้าชี้ไปที่เตียงที่มีผ้าปูและผ้าห่ม

ยุ่งเหยิง " ตื่นขึ้นมาเมื่อซักห้านาทีก่อน แล้วไปฉี่ ไม่เคยได้ยินชื่อเทเรซา แอ็กเนสมาก่อนเลยในชีวิต โทดที "

" ใครพานายมาไว้ที่นี่เมื่อคืนนี้ " นิวท์ถาม

อริสสะบัดแขนขึ้นบนอากาศ แล้วปล่อยให้ร่วงลงมาข้างลำตัว " ไม่รู้ด้วยซ้ำเลยพวก คนกลุ่มหนึ่งที่มีปืนช่วยเรามา บอกเราว่า

ตอนนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อย "

" ช่วยนายจากอะไร " แพทริเซียถาม 

อริสก้มมองพื้น ไหล่ลู่ลง ดูเหมือนความทรงจำที่เลวร้ายบางอย่างท่วมท้นขึ้นมา เค้าถอนใจ แล้วในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นมอง

แพทริเซีย และตอบว่า

" จากวงกตน่ะสิ จากวงกต "












                                                                   อย่าลืมเม้นให้กำลังใจด้วยนะคะ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #96 GINA ^-^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 21:55
    เราว่านักเขียนเขียนชื่อตัวละครผิดนะคะ
    กัลลี่ ควรเป็น เเกลลี่
    อรีส ควรเป็น แอรีส
    #96
    0
  2. #33 เล่นกล้องเป็นแล้วนะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 21:50
    แหง่มมม หญิงงามท่ามกลางชายหนุ่ม //โปรยดอกไม้ ผิดๆ มีงงๆกับสับสนนิดหน่อย แต่ก็โอเคค่ะ แต่งต่อไปนะคะ สู้ๆ
    #33
    1
    • #33-1 8563 / Dema(จากตอนที่ 17)
      9 พฤษภาคม 2559 / 05:42
      ขอบคุณค่าาา จะพยายามมากขึ้นนะคะ^^
      อัพแล้วน้าๆๆๆๆ
      #33-1
  3. #32 berrypieee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 15:12
    ขอฉากกุ๊กกิ๊ก อิอิ มันสนุกอ่านหลายรอบเลย >.<
    #32
    2
    • #32-1 8563 / Dema(จากตอนที่ 17)
      9 พฤษภาคม 2559 / 05:40
      อัพแล้วจ้าๆๆๆๆ ว่าแต่ทีมใครเอ่ย>< // มินโฮหรือนิวท์
      #32-1
  4. #31 อัคคีเริงระบำ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 09:29
    เอ๋~มีวงกตอื่นด้วยเหรอคะ ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย หนังก็ได้ดูไปแค่ภาคแรกเอง//ไม่กล้าอ่านเพราะเราเคยแอบอ่านสปอยมา เห็นบอกว่านิวท์จะตายเลยไม่กล้าอ่านTT รอตอนต่อไปค่าา
    #31
    1
    • #31-1 8563 / Dema(จากตอนที่ 17)
      9 พฤษภาคม 2559 / 05:38
      มีจ้าา ภาคสองในหนังสือแตกต่างจากในหนังมากกว่าภาคแรก // ส่วนนิวท์ตายมั้ย รออ่านแล้วกันน้า ไรท์อาจแต่งถึงภาคสาม ถ้ายังมีคนอ่านอยู่นะ^^ แต่ไม่แน่ บางทีไรท์อาจไม่ยึดเหมือนในหนังสือก็ได้ ^^
      อัพแล้วจ้าๆๆๆ
      #31-1