ฎีการักจากพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 2 : 2. อย่าได้คิดวางมาดว่าเป็นชายาของเราเด็ดขาด!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 853 ครั้ง
    4 ต.ค. 62

"มิเห็นเป็นไรนี่พ่ะย่ะค่ะ ถ้าเสด็จพี่พอพระทัย หม่อมฉันก็ยินดียกให้ได้!"
"เจ้าเจ็ด!"
"น้องเจ็ด!"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ต่อไปเจ้าก็อยู่ในเรือนนี้ไปเถอะ!" จ้าวฝูหมิงตรัสขึ้นด้วยพระสุรเสียงแข็งๆขณะเดินนำสตรีบางคนเข้ามาในเรือนอันงดงามที่ถูกใช้เป็นเรือนหอเมื่อคืน และแน่นอนว่าเขาไม่เคยเหยียบย่างเข้ามาจนกระทั่งยามนี้! เพราะแค่เพียงต้องทำพิธีสมรสกับนางทั้งที่ไม่ต้องการนั่นก็มากพออยู่แล้ว!
ความไม่พอพระทัยฉายชัดอยู่บนพระพักตร์คมคายที่แสนจะบึ้งตึงของอ๋องเจ็ดผู้ได้ชื่อว่าเป็นที่โปรดปรานสูงสุดในพระราชวงศ์ หรือที่จริงก็คือ...ฉายชัดมาตั้งแต่อยู่ในวังหลวงวันนี้แล้วด้วยซ้ำ! ก็ไม่เพราะสตรีตรงหน้านี้รึที่ทำให้เขาถูกทั้งเสด็จพ่อ เสด็จแม่ และเสด็จพี่ดุเสียใหญ่โตเมื่อครู่!
"ได้ยินที่เราพูดหรือไม่!?" เสียงห้วนกร้าวถูกกระชากส่งออกมาอีกครั้ง
"เพคะ" เสียงเบาเพียงตอบกลับมาสั้นๆ
"นี่เจ้าไม่คิดจะทักท้วงอันใดบ้างเลยหรือไร!? ที่เราให้เจ้าอยู่ในวังของเราได้.. แต่ต้องจำกัดอยู่ในเรือนนี้เท่านั้น! และอย่าได้คิดวางมาดว่าเป็นชายาของเราเด็ดขาด! ไม่คิดจะโต้แย้งเลยงั้นรึ!?"
"ไม่เพคะ" น้ำเสียงหวานใสที่แสนจะเบาหวิวออกมาจากริมฝีปากสีชมพูระเรื่อนั้นอีกครั้ง ช่างดูยั่วยวนกวนใจราวกับนางปิศาจ แต่ท่าทางที่แลดูสงบเงียบเกินไปนั้นก็กลับยิ่งทำให้ท่านอ๋องบางคนนึกชังขึ้นมาอีก
"หรือว่าเจ้าจะพอพระทัยในเสด็จพี่มาตั้งแต่แรกแล้ว! จริงสินะ! ทรงเป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งแคว้น.. หาใช่เพียงอ๋องเล็กๆอย่างเราไม่" จ้าวฝูหมิงเหยียดยิ้มหยันออกมาทันทีที่นึกคาดเดาอะไรบางอย่างในใจ แม้เขาจะมิเคยนึกริษยาเสด็จพี่มาก่อน แต่เรื่องทำนองนี้ก็มิใช่ว่าจะมิเคยเกิดขึ้นนี่นะ!
"แสดงว่าเมืองเล็กๆที่เจ้ากับบิดาอยู่ก็คงไม่แย่เกินไปสินะ! ขนาดเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนขนาดนั้น..ก็ยังรู้ข่าวว่าใครเป็นเชื้อพระวงศ์องค์สำคัญของแผ่นดิน ส่วนเจ้า..ก็ไม่เสียทีที่เป็นบุตรนายอำเภอจริงๆ!" อ๋องเจ็ดแห่งแผ่นดินเยว่ตรัสจบก็ทรงพระสรวลออกมาอย่างถูกใจ ในขณะที่สตรีบอบบางตรงหน้ายังคงก้มหน้านิ่งเงียบ
"........."
"นี่เจ้าจะไม่โต้ตอบเราเลยรึ? พูดออกมาเดี๋ยวนี้!!"
"ท่าน..ท่านแม่เพียงสอนหม่อมฉันว่าเป็นภรรยาต้องเชื่อฟังสามีเพคะ" หวางเย่หลิงเอ่ยตอบขณะที่ใบหน้าเล็กยังก้มต่ำ แต่ใครจะรู้...
"ดี! เช่นนั้นถ้าเราอยากจะยกเจ้าให้เป็นรางวัลกับขุนนางคนไหนก็ย่อมได้สินะ!?"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 853 ครั้ง

344 ความคิดเห็น

  1. #330 moo2540 (@moo2540) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 21:54
    555ตลกพระเอก
    #330
    0
  2. #267 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 12:09
    55555555 เห็นด้วยค่ะ พระเอกป่วยหรอ มโนเก่งงงงงงงง พูดเอง เออเอง
    #267
    0
  3. #164 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 23:56
    หมอคะจ่ายยาให้คนไข้ด้วยค่ะ พระเอกป่วยเหรอเป็นบ้าอะไรร
    #164
    0