ฎีการักจากพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 17 : 17. "พระชายารอง..เจ้ามีความผิดใดด้วยงั้นรึ!?"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 618 ครั้ง
    9 ต.ค. 62

"ส่วนเจ้า..." แต่แล้วจู่ๆจ้าวฝูหมิงก็หันมาทางทั้งสองอย่างช้าๆ... ยกยิ้มมุมปากให้ผู้ได้ชื่อว่าเป็นพระชายารองของตนนิดหนึ่ง หากกลับทำให้สตรีผู้ได้รับรอยยิ้มนั้นเสียวสันหลังวาบ! ด้วยยิ้มนั้นไปไม่ถึงดวงตา..ทั้งยังเจือด้วยแววอำมหิตอยู่อย่างเห็นได้ชัด!
"ท่าน..ท่านอ๋อง..หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ!" หม่าชิงอี๋ที่เมื่อครู่ยังยืนส่งสายตาเยาะหยันใส่พระชายาเอกด้วยความหยิ่งยโส.. บัดนี้กลับทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าพระพักตร์พระสวามีด้วยความหวั่นกลัว ยิ่งบ่าวคนสนิทอย่างหลิวรุ่ยเสียด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง.. เพราะเข่าหนาๆทั้งสองข้างนั้นทรุดลงนั่งตัวสั่นกับพื้นตั้งแต่ตรัสเรียกคำแรกออกมาแล้ว
"พระชายารอง..เจ้ามีความผิดใดด้วยงั้นรึ!?" จ้าวฝูหมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยกว่าที่เคย หากในความเรียบเฉยนั้นกลับแฝงด้วยความน่ากลัวอย่างที่หม่าชิงอี๋มิเคยรู้สึกกับใครมาก่อน ความกล้าหาญที่เคยมียามสาดน้ำและพร่ำกล่าววาจาโจมตีสตรีบางคนนั้นแทบมิมีให้เห็นอีกแล้วในยามนี้
"หม่อมฉัน... หม่อมฉันไม่ควรมารบกวนพี่หญิงทั้งที่พี่หญิงยังป่วยอยู่เพคะ.. และหม่อมฉันควร... ควรอยู่เฉยๆในเรือนของตนตามที่พระองค์สั่ง... หม่อมฉันผิดไปแล้ว... ท่านอ๋องโปรดยกโทษให้หม่อมฉันด้วย... ได้โปรดยกโทษให้หม่อมฉันด้วยเถิดเพคะ..."
"ไม่..เจ้ายังคงเอ่ยวาจาผิดพลาดไปอีกอย่างอยู่ดี" จ้าวฝูหมิงซึ่งขณะนี้ประทับลงบนตั่งยาวตัวใหญ่ก้มหน้าลงมองสตรีที่ตนเพิ่งแต่งเข้ามาอย่างใจเย็น "ความผิดของเจ้ามิได้อยู่ที่การมาเยี่ยมใคร เพราะการป่วยหรือไม่ป่วย.. จะเป็นหรือจะตายของใครก็หาได้อยู่ในสายตาเราไม่!
แต่เจ้าผิดที่บังอาจสั่งให้ใครคนนั้นนำเรื่องร้อนพระทัยไปให้เสด็จพ่อเสด็จแม่ของเราต่างหาก..."
แล้วอ๋องเจ็ดแห่งแคว้นเยว่ก็แย้มพระโอษฐ์อย่างแสนจะเยียบเย็นอีกครั้ง
"หวางเฟยที่เราได้รับพระราชทานมา.. จะอยู่ต่อหรือแยกจากกันยังต้องให้เจ้ามาบงการด้วยรึ!?"
"ท่านอ๋องเพคะ.. หม่อมฉันเพียง..."
"ยัง! เรายังพูดไม่จบ!" จ้าวฝูหมิงส่งเสียงเย็นมาอีกครา "ความผิดอีกอย่างของเจ้าคือการนำเรื่องส่วนตัวเข้าไปเกี่ยวข้องกับกิจของบ้านเมือง ไหนลองบอกเรามาทีรึ..ว่าเจ้ากับบิดาของเจ้าเคยใช้อำนาจในมือเช่นนี้มาแล้วกี่ครั้ง!? บอกมาเดี๋ยวนี้!!"
"มิได้เจ้าค่ะ! ท่านพ่อของหม่อมฉันมิเคยทำเช่นนั้นเลย.. หม่อมฉันก็..หม่อมฉันเพียงแต่ไม่พอใจที่พี่หญิงทำให้การสมรสวันนี้ไม่ราบรื่นจึงได้พูดเช่นนั้นไป.. หม่อมฉันมิได้ตั้งใจจริงๆเพคะ.. ต่อไปหม่อมฉันจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว หม่อมฉันขอประทานอภัย.. ท่านอ๋องเพคะ..ได้โปรดทรงยกโทษให้หม่อมฉันด้วยเถิด.. ท่านอ๋อง..."
"ตบหน้านาง!" โดยมิได้เหลียวแลเสียงฟูมฟายร่ำไห้วิงวอนที่อยู่ตรงหน้า จ้าวฝูหมิง กลับหันไปสั่งการกับสตรีอีกคนที่ยืนห่างออกไปด้วยเสียงขุ่นข้น "หวางเย่หลิง! ใช้ฐานะของเจ้าสั่งสอนนางแทนเราเดี๋ยวนี้!"
"จะ..เจ้าคะ?" ใบหน้าขาวเนียนเงยขึ้นดูบุรุษตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา หากแต่บุรุษผู้นั้นกลับจ้องมองนางเขม็งราวจะยืนยันถ้อยคำของตน
"เป็นไร? หรือคำสั่งของเรายังไม่ชัดพอ!?" ท่านอ๋องผู้ทรงศักดิ์ตรัสด้วยพระสุรเสียงห้วน ดวงเนตรสีนิลอันคมกริบจ้องจับร่างบางแทบไม่กะพริบขณะตรัสซ้ำ "มานี่! แล้วแสดงให้เราเห็นว่าเจ้าเป็นใคร!? นางเป็นใคร!?"
"มะ..ไม่..มิได้เจ้าค่ะ..." ใบหน้าเล็กที่ยังซีดขาวส่ายไปมาในทันที
"ว่าอย่างไรนะ!?"
"ข้า..หม่อมฉัน..ทำ..ทำมิได้เพคะ..." หวางเย่หลิงเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบากว่าเดิมขณะทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าพระสวามีผู้สูงศักดิ์อย่างเตรียมใจที่จะถูกลงโทษไว้แล้ว
"ทำมิได้..หมายความว่าเจ้าจะขัดคำสั่งของเราเช่นนั้นรึ!?" จ้าวฝูหมิงเอ่ยเสียงเกรี้ยวขณะลุกขึ้นก้าวตรงไปยังร่างเล็กนั้นอย่างช้าๆ สองตาอันกรุ่นไปด้วยไฟโทสะจ้องมองเขม็งคล้ายจะแผดเผาสตรีตรงหน้าให้มอดไหม้เป็นจุณเมื่อคิดว่านางพยายามท้าทายอำนาจของตนไม่หยุดหย่อน สตรีน่าตายผู้นี้.. ทั้งที่เขาเปิดโอกาสให้ถึงเพียงนี้แล้ว.. นางก็ยังละทิ้งมันไป! ละทิ้งโอกาสที่จะเอาคืนผู้ที่ทำร้ายตน.. ทุเรศสิ้นดี! สตรีที่อ่อนแอเช่นนี้นี่น่ะหรือคือชายาเอกของเขา!? นี่น่ะหรือคือหวางเฟยที่เสด็จพ่อเสด็จแม่มอบให้และตรัสไว้ว่าจะช่วยเติมเต็มชีวิตของเขาให้สมบูรณ์ขึ้นได้!? นอกจากนางจะมาจากตระกูลบ้านนอกที่นำไปอวดใครต่อใครมิได้แล้ว.. ก็ยังทั้งโง่เง่าและขลาดเขลาเป็นที่สุด! แล้วไยอ๋องเจ็ดผู้โด่งดังอย่างเขาจะต้องทนด้วย!?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 618 ครั้ง

347 ความคิดเห็น

  1. #339 IcesieChanuntipa (@IcesieChanuntipa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 13:14
    โว้ยยยย แข็งข้อได้แล้ววว รำคาญอ่อนแอปวกเปียก ขัดหูขัดตากับฐานะเกินไปแล้วหวางเฟย!
    #339
    0
  2. #300 PattyQ (@PattyQ) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 16:25
    เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่อง เราเห็นด้วยกับอ๋องเจ็ดแฮะ นางเอกอ่อนแอจริงๆ อายุไม่น่าจะยืน ถ้าไม่มีคนช่วยอะนะ
    #300
    0
  3. #199 Monky.d (@beboypop) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 16:47
    โดนน้ำร้อนสาดแขนแล้สยังต้องใช้มือตบหน้าคนอีกรึ พระเอกนี่ก็บ้า
    #199
    0
  4. #152 Calyn_hong (@Calyn_park) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 19:06
    อ่านแล้วอึดอัดนางเอก คือเอาตรงๆนะ เปนเราก็รำคานคนแบบนี้อะ คนบ้านนอกไม่จำเปนต้องเป็นแบบนี้ไหมอะ พ่อก็เปนถึงนายอำเภอเชียวนะ

    ดูไม่มีอะไรในหัวเลย แต่จะอ่านต่อ ดูว่าจะคุมกับเงินที่จะเสียไหม
    #152
    0
  5. #82 nawa-apo (@nawa-apo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:13
    ไม่น่าเชื่อว่าลูกนายอำเภอจะความรู้น้อย ขาดความมั่นใจขนาดนี้ มันขาดความสมเหตุสมผล
    #82
    1
    • #82-1 763tommy (@763tommy) (จากตอนที่ 17)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 06:19
      ชาติกำเนิดไม่ใช่เครื่องรับประกันความดีความชั่วหรือคุณสมบัติของคนค่ะรีดจ๋า
      #82-1